www.egolpion.com

+ αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλης
+ αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλης έφυγε σήμερα το πρωί για την Άνω Ιερουσαλήμ

Συνέχισε να παρακαλάς τον Χριστό για τα παιδιά σου που τόσο σε πικράναμε! Συγχώρα μας.

Καλή αντάμωση, με τις ευχές σου πατερ άγιε.

ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ

Η ΚΗΔΕΙΑ ΣΗΜΕΡΑ 12 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009

ΩΡΑ: 18:00

ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΣΩΤΗΡΟΣ – ΜΗΛΕΣΙ  (γ. Πορφυρίου)


_____________________________________________

ho.d

Εκεί, αν με ελεήσει ο Θεός, αναλογίζομαι πώς θα συναντήσω τα πιο αγαπημένα μου πρόσωπα ντυμένα με ηλιοειδή ενδύματα. Τους μεγάλους πατριάρχες της Π. Διαθήκης με την αλύγιστη πίστη. Τούς θαυμαστούς προφήτες, κι ανάμεσα τους τον ευλογημένο εκ κοιλίας μητρός Σαμουήλ και τον χαριτωμένο Ελισαίο πού κάποτε είχα αποστηθίσει τα θαύματα του. Τον σοφώτατο Δανιήλ πού αναξίως φέρω το όνομά του. Τον Ηγαπημένο Ιωάννη με τις θεολογίες του και τα συγκλονιστικά του Οράματα. Τον πεφιλημένο Απόστολο Παύλο πού έχει γίνει ένα κομμάτι της ζωής μου. Τον τρισευλογημένο άγιο Ιγνάτιο πού τόσο με γοήτευσαν τα λόγια των θεσπέσιων επιστολών του. Εκεί και τον Γρηγόριο τον θεολόγο, την συμπάθεια μου, πού κάποτε στον επιτάφιο της αδελφής του είχε πει:

«Γοργονία, πατρίς μεν η ανω Ιερουσαλήμ,
η μη βλεπομένη νοούμενη δε πόλις,
εν ή πολιτευόμεθα και προς ην επεινόμεθα»

Εκεί και την οσιομάρτυρα Παρασκευή, πού βασανίσθηκε και απετμήθη την κεφαλήν για τον Κύριο, ιδιαιτέρως προστάτιδα μου. Εκεί και την νεαρή μεγαλομάρτυρα Αγία Μαρίνα, πού αξιωθήκαμε να της φτιάξουμε ένα όμορφο εξωκλήσι. Εκεί και τον σεβάσμιο Ρώσο ερημίτη π. Τύχωνα, πού τον γνώρισα σε ηλικία εικοσιέξι ετών σε ερημικό κελί του Αγίου Όρους — εκείνος ήταν ογδόντα, ο πρώτος θεοφόρος πού συνάντησα στην ζωή μου.

Δίπλα του στεκόταν ένα μικρό αγρίμι, μία νυφίτσα, πού του συμπεριφερόταν σαν ήμερη γάτα. Σε ερώτηση γιατί όλοι οι χριστιανοί δεν έχουν την ίδια χάρη από το Άγιο Πνεύμα, ενώ αυτό είναι το ίδιο, έδωσε σοφή απάντηση: «Στην Εκκλησία πού πάς ν’ ανάψεις κερί, αν δώσεις δέκα δραχμές παίρνεις μικρό, αν δώσεις είκοσι, μεγαλύτερο. Κι αν δώσεις εκατό, παίρνεις λαμπάδα. Έτσι γίνεται και με την χάρη του Αγίου Πνεύματος, όσο πιο πολλά δίνεις, τόσο πιο πολλά παίρνεις». Εκεί ο κάθε πιστός θ’ αντικρίσει τους προσφιλείς αγίους και προστάτες, τους πνευματικούς του πατέρες και καθοδηγητές, σαν λαμπερά αστέρια να περιχορεύουν γύρω από τον Ήλιο της δικαιοσύνης.

Απόσπασμα από το κείμενο του π.Δανιήλ  Γούβαλη με τίτλο Η ΑΝΩ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ.

fd

About these ads

Comments on: "Καλή αντάμωση γέροντα!" (42)

  1. ο ΘΕΟΣ να τον αναπαύσει. Εύχομαι σ’ όλα τα πνευματικά τέκνα να βρουν παρηγορία με την ελπίδα ότι οι ευχές του τους σκεπάζουν και θα αξιωθούν κάποτε να τον ανταμώσουν αιώνια. Αμήν.

  2. Καλή Ανἀσταση και Καλό Παράδεισο για το π. Δανιήλ.

    Από τη Βασιλεία των Ουρανών θα προσεύχεται για τα πνευματικά του τέκνα και για όλο το λαό του Θεού, αλλά και όσους είναι εκτός Εκκλησίας , καλοπροαίρετοι πάντως, ώστε να βρουν το δρόμο προς το … ΣΠΙΤΙ ! Παρακαταθήκη τα βιβλία του και οι συμβουλές του… Δόξα τω Θεώ για τους δικαίους Του.

  3. Καλή Ανἀσταση και Καλό Παράδεισο για τον π. Δανιήλ.

    Από τη Βασιλεία των Ουρανών θα προσεύχεται για τα πνευματικά του τέκνα και για όλο το λαό του Θεού, αλλά και όσους είναι εκτός Εκκλησίας , καλοπροαίρετοι πάντως, ώστε να βρουν το δρόμο προς το … ΣΠΙΤΙ ! Παρακαταθήκη τα βιβλία του και οι συμβουλές του… Δόξα τω Θεώ για τους δικαίους Του.

  4. Υπήρξε ένας σύγχρονος Αγιος. Ολοι όσοι είμαστε πνευματικά του παιδιά, είχαμε βιώσει τα χαρίσματα της Θείας χάριτος πάνω του : το διορατικό καί το προορατικό του χάρισμα. Την υπομονή του απέναντι στίς αδιακρισίες μας , – πόσες φορές δεν τού τηλεφωνούσαμε καί τίς πιό ..απίθανες στιγμές καί πάντα ήταν καταδεκτικός, στην ¨πρώτη του κουβέντα¨αν έκανες υπακοή δεν είχες να φοβηθείς τίποτα .. Προγνώριζε την κοιμησή του, Απρίλης ήταν όταν μου΄τηλεφώνησε και μου είπε : » άντε , μέχρι εδώ ήταν, κουράστικα δεν μπορώ άλλο » κι όταν εγώ, μέσα στήν ..χαζομάρα μου σκέφτηκα ότι ¨με διώχνει ο παππούλης¨, πρίν 10 μέρες νομίζω , τρίτη ήταν, με πήρε καί με ρώτησε τι κάνω…
    Καί τώρα τι κανουμε πού ..συνηθήσαμε έναν τέτοιο γέροντα ; Δεν χρειαζόταν να του πείς πολλά, τάξερε όλα, τυπικά πήγαινες καί συνήθως κλαιγόσουνα, καί σε παρηγορούσε. Στενοχωριώσουν και τούλεγες γιά τίς λεπτομέρειες κι αυτός απαντούσε στά ουσιώδη πού δεν τού είχες πεί.
    Η παρηγοριά είναι ότι απο εκεί πάνω θα μας προσέχει.. Αλλωστε συνεχίζει να έχει την ..ευθύνη της ψυχής μας κι από εκεί…

  5. Θαυμαστός ο Θεός εν τοις αγίοις αυτού …

    Καλό παράδεισο Άγιε Γέροντα ….τώρα μπορούμε να το πούμε σε όλους….

  6. Μεγάλος ο πόνος! Και η θλίψη. Ήταν τόσο άρρωστος και μας έλεγε ότι είναι απλά …κουρασμένος. Μας στήριξε 20 χρόνια. Μας έφερε από την αίρεση και μας γνώρισε τον Πλούτο της ορθοδοξίας μας. Μας έμαθε να αγαπάμε τους αγίους μας και να τους βλέπουμε σαν αδελφούς μας. Μας έμαθε να μισούμε την αίρεση ΟΧΙ όμως τον αιρετικο. Αγαπούσε τόσο πολύ τους πλανεμένους αδελφούς. Μήπως τα περισσότερα παιδιά του δεν ήμασταν από την αίρεση; Είναι μεγάλη απώλεια. Τεράστιο το κενό. Το φτωχικό εκκλησάκι εκεί στη Μαλακάσα πως θα μπορέσω να το ξαναδώ; Πως θα είναι πλέον οι βραδυές στην αυλή του ναού, εκεί που τα καλοκαίρια κάναμε τις συναντήσεις μας; … Μεγάλος ο πόνος αδελφοί.

  7. …ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΠΟΨΕ ΟΛΟΙ ΕΝΑ ΚΟΜΠΟΣΧΟΙΝΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ …ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ …ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΠΟΝΕΜΕΝΕΣ ΨΥΧΕΣ… ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΒΛΕΠΕΙ ΟΛΑ ΤΟΥ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ ΚΕΙ ΠΑΝΩ ΚΑΙ ΘΑ ΤΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ….ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΝΑ ΤΟΝ ΔΩ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ …ΑΛΛΑ ΜΕ ΩΦΕΛΗΣΕ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΜΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΤΟΥ ….ΑΣ ΠΑΡΩ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΑΠΟ ΕΝΑ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΣ ΠΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ΤΟΥΤΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ …ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΘΑ ΖΗΣΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΑΤΕΛΕΥΤΗΤΗ ……ΑΝΟΙΞΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ …..

  8. Θεωρώ ότι έφυγε ένας στύλος της Εκκλησίας… και όχι διακοσμητικός!
    Ξέρω όμως ότι και αυτόν τον στύλο ο Θεός θα τον αναπληρώσει!
    Egolpio, Καλή Ανάσταση στον παππούλη σου!

  9. Αιωνία του η μνήμη! Ο Θεός να τον αναπαύσει τον γέροντα εν σκηναίς δικαίων και αγίων.

  10. Εύχομαι Θεία ανάπαυση στο γέροντα, χαροποιό πένθος στα πευματικά του παιδιά, την ευχή του εμείς οι υπόλοιπες υπάρξεις…

  11. ΝΙΚΟΣ ΣΠΕΝΤΖΟΥΡΗΣ said:

    Π. ΔΑΝΙΗΛ ΣΕ ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΕΦΕΡΕΣ, ΣΕ ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΣΤΕΛΝΕΙΣ ΑΠΟ ΨΗΛΑ, ΣΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΣΟΥ ΠΑΙΔΙΑ. ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΕ ΓΕΡΟΝΤΑ

  12. EYXOMAI ANAPAYSH KAI AIONIA GALINH
    STON GERONTA, AIONIA TOY H MNHMH

  13. Να έχεις την ευχή του πατρός σου, φίλε egolpio και φυσικά όλοι μας αιτούμεθα τις προσευχές του.

  14. Δεν τον γνώριζα τον γέροντα, αλλά απ΄ ότι διαβάζω, καταλαβαίνω ότι ήταν ευλογία Θεού στην κοινωνία μας. Την ευχή του νάχουμε!

  15. ΓΕΡΑΚΑΡΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ said:

    ΕΥΧΟΜΑΙ Ο ΚΑΛΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΕΠΙΘΥΜΟΥΣΕΣ ΝΑ ΣΕ ΑΓΚΑΛΙΑΣΕΙ ΟΠΩΣ ΕΣΥ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ ΣΟΥ ΝΑΧΟΥΜΕ ΓΕΡΟΝΤΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ «ΚΕΦΑΛΑΚΙ» ΜΑΣ.

  16. Ευχομαι καλη ανάπαυση στον γέροντα Δανιήλ. Ήταν πάντα κοντά στα πνευματικά του παιδιά και το φιλανθρωπικό του έργο ήταν πάρα πολύ μεγάλο. Το κενό που μας άφησες είναι μεγάλο αγαπημένε μας γέροντα. Σε αγαπάμε και σε σκεφτόμαστε. Σε παρακαλώ να προσεύχεσε για εμάς από εκεί ψηλά.

  17. Χριστινα Νικηταρά said:

    ΄Ενας αληθινός άγιος,απέρριτος,ταπεινός,διορατικός,ευφυέστατος και ταπεινός,αγάπησε πολύ το Θεό και έδωσε τον εαυτό του στην υπηρεσία των ανθρώπων.Ο γέροντας με την ασυνήθιστη απλότητα και την θεία γνώση ,ο πνευματικός που πονούσε με τον πόνο μας και επιθυμούσε τη σωτηρία μας,ο πατέρας των μικρών και των μεγάλων,τον πήρε Ο ΚΥΡΙΟΣ γιατί τον ετοίμασε ,με την υπομονή στις αδυναμίες μας,στις ανυπακοές και στις παρεκτροπές μας,με την ανεξάντλητη προσευχή του ,εύχου άγιε πάτερ και πρέσβευε υπέρ ημών,συχώρα με γιατί σε ταλαιπώρησα ως αμαρτωλό τέκνο…Αναπαύου και χαίρε…με τη χαρά του Κυρίου μας..
    Ευγνώμονες πάντα στον Θεό που καταρτίζει τους Αγίους μας..
    Εύχου υπέρ πάντων ημών,παππούλη μας..

  18. ΕΛΕΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ said:

    Ο παπούλης μας, ο πατέρας μας!!!

  19. Δύσκολες στιγμές για τα πνευματικά του παιδιά, ειδικά όσους βγήκαν από αιρέσεις με την βοήθεια του.Το σοκ του αποχωρισμού θα κρατήσει καιρό.
    Ας είναι αναπαυμένη η ψυχή του στα χέρια του καλού Θεού.Καλές υπομονές σε όλους.

  20. Ο καλός Θεός ας τον αναπαύσει. Την ευχή του να έχουμε.

  21. Διονύσης Κανδρής said:

    Καλέ μας Στοργικέ Παππούλη,
    Πάτερ Δανιήλ,
    Πατερούλη μας,

    Σε Ευχαριστώ που Φώτισες την Ψυχή μου,
    που Ευλόγησες την Οικογένειά μου,
    που Ευωδίασες την Ζωή Όλων των Τυχερών που βρέθηκαν έστω και λιγουλάκι κοντά σου!…

    Εγώ και πολλοί άλλοι ήμασταν μακριά σου μα εσύ ήσουν κοντά σε Όλους μας!! Πάντα!

    Είχα καιρό να σε συναντήσω και με Χαρά έμαθα πως θα σε συναντούσαμε φέτος νωρίτερα από κάθε άλλη χρονιά μέσα στον Ιούλη γιατί όπως είπες… «φέτος δε γινόταν να βρεθούμε το Σεπτέμβρη»… Γνώριζες,….όπως Πάντα! Και εμείς βυθισμένοι στο σκοτάδι της μικρότητάς μας δεν καταλαβαίναμε…. Ακόμα και πριν λίγες μέρες τηλεφώνησες για να ρωτήσεις για την υγεία του πατέρα μου. Μέχρι την τελευταία στιγμή για εμάς νοιαζόσουν!!

    Με την Απλότητα μα και τη Μεγαλοσύνη σου, την Πραότητα μα και τη Φλόγα του Λόγου σου, την Αγνότητα και την Ταπεινότητα του Βλέμματός σου, την Ευγένεια και την Αγάπη της Ύπαρξής σου, φώτισες τα σκοτάδια της ψυχής μου, με Έμαθες να Αγαπώ το Θεό και το Συνάνθρωπο κι ας ήμουνα μακριά σας, ο απολωλός…

    Και αντ’ αυτού, αντί να σε ευχαριστώ εγώ δηλαδή, εσύ με τόση ευγένεια ευχαριστούσες εμένα όταν τύχαινε να σε μεταφέρω με το αυτοκίνητο όποτε μας επισκεπτόσουν… Εγώ αλήθεια πώς να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου που ταξίδευες τις ψυχές μας στα μονοπάτια του Ουρανού;

    Και με την απρόσμενη Φυγή σου πάλι μαθήματα μας έδωσες. Την ώρα που σε μεταφέραμε πια στους ώμους μας, ο Πόνος σπάραζε την ψυχή μου γιατί δε στάθηκα άξιος να σου ανταποδώσω έστω μια σταλιά από όσα μας πρόσφερες…

    Όσοι τις Διδαχές σου δεχτήκαμε, Κάτοχοι Προνομίου Ιερού είμαστε μα και Ευθύνης συνάμα. Γιατί Οφείλουμε να Μαχόμαστε ώστε η Αγιοσύνη των Λόγων και των Έργων σου να μεταλαμπαδεύεται σε όσους την Ευλογημένη φωνούλα σου δεν ήταν τυχεροί ν ακούσουν.

    Εσύ ούτως ή άλλως το ξέρω ότι από τη Γειτονιά των Αγγέλων που βρίσκεσαι πάλι Κοντά σε Όλους μας θα είσαι, να Προσεύχεσαι για εμάς τους αμαρτωλούς και να μας διακονείς.

    Αξίωσέ μας Θεέ μου, με τους βίους μας να κάνουμε να ανθίζει το πρόσωπο του Πάτερ Δανιήλ, που οι αέναοι κόποι του για Εσένα και εμάς, χαμένοι δεν πήγαν…

    Διονύσης Κωνσταντίνου Κανδρής

  22. DE THA KSEXASW POTE,OTAN NEAROS KLHRIKOS TOU THLEFWNHSA, DIXWS NA TON GNWRIZW PROSWPIKA,PROKEIMENOU NA ZHTHSW TH VARYNOUSA GNWMH TOU GIA KAPOIO PNEYMATIKO THEMA.ME SYNHRPASE H APLOTHTA KAI H GLYKHTHTA AYTOU TOU KORYFAIOU EKKLHSIASTIKOU ANDROS.GNWRIZONTAS DE PNEYMATIKA TOU TEKNA, DIEPISTWNA THN KALH ALLOIWSH POU EPEFERE H SYNANASTROFH ME TON ANTHRWPO TOU THEOY.O EPIGEIOS AGGELOS PETA PLEON STOUS AITHERES THS AIWNIOTHTAS……NA EXETE OLOI KI EMEIS OI ANAKSIOI THN EYXH TOU NA MAS SKEPAZEI.AIWNIA H MNHMH TOU.

  23. ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ said:

    ena megalo eyxaristo ston geronta mas gia ta tosa pola pou ekane gia olous emas, gia emena kai tin oikogeneia mou . tha ton skeftomai sinexeia kai gnorizo oti kai ekeinos tha kanei to idio gia olous emas .

  24. ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ «ΟΠΩΣ Ο ΓΕΡΩΝ ΙΩΣΗΦ» ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΣΕ ΤΙ ΜΕΓΕΘΟΣ ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ ΕΦΤΑΣΕ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΝ ΕΥΧΗΤΟΥ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ

  25. Πάντα ήσουν, είσαι και θα είσαι κοντά μας, πατέρα μας. Τώρα περισσότερο από ποτέ! Εύχομαι κι όσοι δεν σε γνώρισαν να έρθουν στη χάρη σου και να τους αγκαλιάσεις κι αυτούς όπως αγκάλιαζες όλον τον κόσμο.
    » Να αγοράσεις ένα οικόπεδο, να το κάνεις νεκροταφείο και να θάβεις εκεί τα σφάλματα των άλλων». Ένα από τα πολλά διαμάντια που μας άφησες!

  26. Μπουμπού Ρεβυθοκοσκίνα said:

    Μας «χαιρέτησε αποτόμως» όπως έλεγε στα τηλέφωνα, όταν ξημέρωνε η εορτή της Αγίας Ευφημίας, της Αγίας κατά των αιρέσεων. Δεν πρόκειται να ξεχάσουμε τις εκδρομές που έκανε, γιατί: «δεν θέλω να δυστυχάει ο λαός». ‘Αρα να μην κλαίμε, αλλά να προετοιμαζόμαστε για την ώρα που θα τον συναντήσουμε όταν φύγουμε από «την εξορία του Αδάμ».

    Υ.Γ. (Οι ατάκες όλες δικές του).

  27. Εκεί με την αγία Παρασκευή θα καμεις φέτος το πανηγύρι παππούλη! Μαζί με την αγαπημένη σου αγία που τόσα χρόνια υπηρέτησες. Σε ευχαριστώ από καρδιάς για ολα. Υλικά και πνευματικά, που μου χάρισες. Αξίωσέ με να σε συναντήσω ξανά, εκεί στις αυλες του παραδείσου που τόσο κόπιασες να αποκτήσεις. Σε σκεφτομαι συνέχεια αγαπημένε παππουλη.

  28. ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΝΤΕΛΙΟΣ said:

    Ο ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΥΓΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ. ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΟΜΩΣ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΑΚΟΥΜΕ. ΟΙ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΤΟΥ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΓΕΜΑΤΕΣ ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΙΑ . ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΟΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ Η ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΤΕΡΑΣΤΙΑ. ΕΝΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΠΟΙΜΕΝΑΣ. ΚΑΛΕ ΜΑΣ ΠΑΠΟΥΛΗ ΝΑ ΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΣΟΥ.

  29. Ήσουν πλήρως έτοιμος να αναχωρήσεις «Πατερούλη» για τις ουράνιες Μονές. Εμείς δεν θέλαμε να το καταλάβουμε. Όμως γνωρίζουμε ότι μετά θάνατον καταργούνται οι αποστάσεις. Είμαι σίγουρη ότι θα είσαι πάντα δίπλα μας, φάρος στον πνευματικό μας αγώνα και ότι θα είσαι το όχημά μας για την ουράνια πολιτεία.

    ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ!!!

  30. Ήταν ένας εξαιρετικός άνθρωπος και άξιος κληρικός.
    Θα μας λείψει η παρουσία του ειδικά στον αντιαιρετικό αγώνα, αλλά μας παρηγορεί η βεβαιότητα ότι τώρα θα πρεσβεύει εκ του συστάδην για μας μαζί με τον π. Αντώνιο.

  31. Γράφει στην τελευταία σελίδα(372) του βιβλίου του
    «Περίπατοι στην Αγία Γραφή» ο αλησμόνητος π.Δανιήλ:
    «Άγιο Πνεύμα,ο ναυπηγός της ιεράς νηός,
    ο γεωργός της αγίας φυτείας
    και οικοδόμος της Εκκλησίας,
    σε ευχαριστώ και εγώ
    ο ταπεινός δούλος σου Δανιήλ
    που περατώθηκε αυτό το βιβλίο.
    Συ γνωρίζεις ότι χωρίς την ενίσχυσίν σου
    και τον φωτισμόν σου
    ήταν αδύνατο να γραφή.
    Συ περέβλεψες την πτωχείαν μου
    και προσέφερες τον πλούτον σου.
    Συ μπορείς να χορηγής
    καθαρό νερό στον λαό σου
    και μέσα από σκουριασμένους σωλήνες.
    Συ με πληροφορείς ότι πολλές ψυχές
    θα δροσιστούν πνευματικά από την ανάγνωσή του.
    Το καλό που θα βρούν ας μου λογισθή
    άφεσις αμαρτιών
    και επιείκια εν ημέρα Κυρίου,
    εν ταις λαμπρότησι των αγίων αυτού.
    Άγιον Πνεύμα , ο μαρτυρών περί του Κυρίου Ιησού,
    ο αόρατος συγγραφεύς της Αγίας Γραφής,
    κάμε ώστε να αγαπήσουν φλογερά
    οι Χριστιανοί την Ιερά Βίβλο,
    τα λόγια της αιωνίου ζωής.
    Ουράνιε ζωγράφε, κάμε να την μελετούν
    και να ζωγραφίζεται μέσα τους ορθόδοξη
    και ολοφώτεινη η εικόνα του Σωτήρος μας Ιησού Χριστού
    και στην συνέχεια δια μέσου αυτού η εικόνα του Ουρανίου Πατρός,
    ο οποίος εγέννησε όλα τα ουράνια και επίγεια φώτα’
    του Πατρός των φώτων, εκ του οποίου εκπορεύεσαι
    και συ αχρόνως,Άγιε Παράκλητε ,Πνεύμα φωτοποιόν,
    και μας ενδύεις φωτοειδή στολή και μας σώζεις
    από το σκότος και την σκιά του θανάτου.
    Κάμε,Άγιε Παράκλητε,τις ψυχές μας χωρητικότερα δοχεία
    της χάριτός σου. Σε αποζητούμε <>.
    Σε δοξάζουμε μαζί με τον Πατέρα και τον Υιό.
    Δόξα στα τρία φώτα της μιάς τρισηλίου θεότητας.
    Και όποιος ακούει ας πή <>.
    Αμήν»

  32. Agaphmene mas paterouli,
    esi pou toso aparegklita akolouthouses tin didaskalia tou Xristou mas didaskes ton sebasmo stin proswpikotita tou kathe anthrwpou kai o pio tapinos eniwthe arxontas me tin agapi en Xristw pou tou edines toso ma toso aploxera gi auto alla kai gia tosa alla anarithmita thelw na sou pw EUXARISTW. as exome tin euxh sou.

  33. Αγαπημένε Παππούλη,
    η απουσία σου γίνεται ολοένα και περισσότερο αισθητή όσο περνάει ο καιρός και η Μαλακάσσα φαίνεται κενή χωρίς εσένα. Από την άλλη η πνευματική σου παρουσία στη ζωή μας ειναι ζωντανή και σε νοιώθω κοντά μου γιατί κάνεις πράξη αυτό που μου είπες το Φεβρουάριο: «Ιωάννα αυτά τα κινητά θα με πάνε στο υπερπέραν, μου είπαν οι γιατροί. Γιάυτό και εγώ θα τα κλείσω. Όταν όμως έχεις κάποιο πρόβλημα θα προσέυχεσαι με πίστη και θα σε παίρνω τηλέφωνο και θα σε βοηθάω. Θα το πω και στους άλλους να κάνουν το ίδιο.»

  34. Αλήθεια! Πόσες φορές μας έπαιρνε τηλέφωνο πάνω στην ανάγκη μας! Πόσες φορές πριν του πούμε το πρόβλημά μας δεν μας τηλεφωνούσε πρώτος! Μας λείπεις παππούλη.

  35. Το πρωί της 11ης Ιουλίου, έφυγε από κοντά μας, ο σεβαστός και γλυκός μας πνευματικός πατέρας, Δανιήλ Γούβαλης. Ένας γνήσιος φορέας του ορθόδοξου φρονήματος και της ορθόδοξης πνευματικής Παραδόσεως. Ένας πιστός και ακάματος υπηρέτης του Θεού και των Αναγκών του ανθρώπου.
    Αλήθεια, πόσοι και πόσοι δεν πέρασαν τόσα χρόνια τώρα από τη Μαλακάσα, στο εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής που ήταν λειτουργός, Αγία που υπεραγαπούσε και υπερευγνωμονούσε, μιας και τη θεωρούσε προστάτιδά του.
    Πόσοι, λοιπόν, μικροί, έφηβοι, μεγάλοι, ηλικιωμένοι, ατροφικοί στην πίστη, ψυχικά και σωματικά ανάπηροι, πλανεμένοι από αιρέσεις, δαιμονοφορούμενοι, δαιμονοκίνητοι , παθομανείς, εξαρτομανείς, άνθρωποι μετεωρισμένοι στο αβέβαιο, στο ασίγουρο και στο πουθενά, απροσανατόλιστοι, απροστάτευτοι, αταπείνωτοι, βγαλμένοι βιαίως από τον αληθινό δρόμο της ζωής, τον μόνο οδηγούντα σε σταθμούς πλήρους φωτοχυσίας και αγιασμού, δε βρήκαν στο πράο και ανεξίκακο πρόσωπο του πατρός Δανιήλ, παραμυθία, ευγενή κατανόηση και ζωτικής σημασίας δραστική και αποφασιστική παρέμβαση στα πάσης φύσεως σταυροφορούμενα προβλήματά τους.

    Και όλοι τους, ανεξαιρέτως, έφευγαν από το φτωχό εκείνο εκκλησάκι, με σκιρτήματα πνευματικής αναθέρμανσης και αναγαλλιάσεως στην καρδία τους, τρέφοντας κατ’ αυτό τον τρόπο διηνεκώς στα μύχια της παρηγορημένης και επουλωμένης ψυχής τους, βαθύτατα αισθήματα σεβασμού, εκτίμησης και ακλόνητης αγάπης για τον πνευματικό τους πατέρα o οποίος τόσο συνέπασχε και συσσταυρωνόταν με τον καθένα ξεχωριστά, έτσι ώστε, κανείς να μη νιώθει μόνος στον πόνο και στη δοκιμασία.
    Κάθε εξομολόγηση με τον πατέρα Δανιήλ, μεταχαλκευόταν σε μία καινούργια γέννηση, η οποία άφηνε ευρύχωρα περιθώρια για Ανάταση και Ανάσταση μα ταυτοχρόνως ορθάνοικτες τις πόρτες για τη δημιουργία όχι μιας ελπίδας ‘‘ βιαστικής ’’ και περαστικής, αλλά μιας ελπίδας στέρεης, δυναμικής και ικανής να ψηλαφά από τώρα, έστω και δειλά-δειλά, το προορισμένο και προετοιμασμένο από καταβολής του κόσμου για τον άνθρωπο, Αιώνιο και Άπειρο.

    Ο πατήρ Δανιήλ, χωρίς απολύτως καμία δόση υπερβολής που την ενδυναμώνει πότε-πότε το γνωστό απόφθεγμα, “ ο θανών δεδικαίωται ”, ήταν πάνω απ’ όλα ένας ευγενής. Ένας αρχοντικός άνθρωπος. Ένας δημοκράτης !
    Τόσο αθόρυβος, μα και γι’ αυτό τόσο θορυβώδης !
    Τόσο απροσάρμοστος και ασυμβίβαστος στα παντός είδους θεοκτόνα και ψυχοκτόνα κελεύσματα της παράξενης εποχής μας, μα και γι’ αυτό τόσο αξιέραστος και αξιοπαρατηρήσιμος !

    Τόσο αδιαπραγμάτευτος και αδιάλλακτος στην τήρηση των μοναχικών και αποστολικών του καθηκόντων, μα και γι’ αυτό τόσο αξιοπρόσεκτος και αξιομίμητος !
    Εντέλει, τόσο αγωνιστής και αληθινός, μα και γι’ αυτό τόσο αγαπητός !

    Γεννήθηκε το 1940, στο χωριό ‘‘ Πανουργιά ’’ της Λαμίας. Συνηθισμένος από πολύ νωρίς στη δοκιμασία και στην ταλαιπωρία, παιδί ακόμα, άρχισε να μεγαλώνει χωρίς πατέρα. Από παιδάκι, το έβλεπες να μην έχει σχέσεις με όλα εκείνα που χαρακτηρίζουν συνήθως την παιδική ηλικία. Έτσι, αντί για παιχνίδια και σκανδαλιές, προτιμούσε να απομακρύνεται για αρκετές ώρες, στα διάφορα απόμακρα μέρη της περιοχής του, ώστε να απομονώνεται και να μπορεί εύκολα να ασχολείται με το διάβασμα που τόσο αγαπούσε.

    Η κλίση του, είχε αρχίσει κι όλας να φαίνεται. Μικρούλης ακόμα, το φιλάρετο και φιλομαθές του πνεύμα, έβρισκε ανάπαυση στη σιγουριά και στην ακαταμάχητη ασφάλεια την οποία ανέδυε η εντρύφηση στα κάθε είδους αναγνώσματα.
    Το λάτρευε το βιβλίο ο παππούλης. Λάτρευε τη μελέτη, την ανάγνωση, την έρευνα, ασχολία στην οποία άλλωστε θα επιδιδόταν με επιστημοσύνη και μεράκι, χρόνια αργότερα ως μοναχός στη Μονή Παρακλήτου.
    Συνιστά μεγίστη ανάγκη να μη λησμονηθούν οι ολονύκτιες αφιερώσεις του ψυχή τε και σώματι για τη μετάφραση της Κλίμακος του Αγίου Ιωάννου του Σιναίτου αλλά και η συγγραφή του καλυτέρου του βιβλίου ‘‘ Περίπατοι στην Αγία Γραφή ’’ που αναρίθμητο κόσμο προστάτευε και προστατεύει με την ανάγνωσή του. Είναι το βιβλίο μέσα στο οποίο εντάσσεται το υπέροχο και λαμπροφόρο εκείνο κεφάλαιο για την Άνω Ιερουσαλήμ. Σ’ αυτή την πόλη βρισκόταν σταθερά και μόνιμα προσανατολισμένη η πνευματική πυξίδα του παππούλη μας. Κι αυτόν τον υψίστης σημασίας και πλήρους ουσιαστικού νοήματος προσανατολισμό, προσπαθούσε ο πατήρ Δανιήλ να ενσταλάξει σιγά-σιγά και με διάκριση σε όλα τα πνευματικά του τέκνα, γιατί όπως χαρακτηριστικά έλεγε :
    “ Δεν ήρθαμε σ’ αυτό τον κόσμο απλώς για να περάσουμε καλά. Μας περιμένει ένας κόσμος απερινόητος και απερίγραπτος στα κάλλη. ”
    Έλεγε επίσης :
    ‘‘ Όταν κάποιος είναι καλεσμένος σ’ ένα σπίτι για κάποιο δείπνο, φτάνοντας στο μικρό χoλ του συγκεκριμένου σπιτιού κι αφού κρεμάσει το παλτό του, Δε θα περιμένει υπομονετικά, όση ώρα κι αν χρειαστεί, για να περάσει στο μεγάλο δωμάτιο του δείπνου ; ”
    Έτσι μιλούσε ο γέροντας. Απλά, κατανοητά, ευκολοεξήγητα. Μ’ αυτή τη φιλοσοφία ήταν άλλωστε διανθισμένο και το περιεχόμενο των ραδιοφονικών του εκπομπών, εκπομπές που λειτουργούσαν σαν πνευματικά αγκίστρια τα οποία ‘‘ τσιμπούσαν ’’ ψυχές απ’ όλο τον κόσμο. Τα θέματά του, ποικίλα. Από τις εν λόγω εκπομπές, όλα αυτά τα χρόνια, δε σταματούσαν να παρελαύνουν εξακολουθητικά Άγιοι, Όσιοι, Μάρτυρες, Νεομάρτυρες, Προφήτες, Ασκητές, Ησυχαστές, Αγιορείτες, Μοναχοί, αλλά και λαϊκοί που η ζωή τους στιγματίστηκε από την ενεργό παρέμβαση του Θεού μέσω κάποιου θαύματος. Από το παράδειγμα αυτών, όλοι μας, αντλούσαμε περισσή δύναμη και τονωτικό κουράγιο προς ενίσχυση κάθε αγώνος.
    Ξεχωριστή θέση στις εκπομπές του, κατελάμβανε ‘‘ το θαύμα ’’ το οποίο και υπεράσπιζε ο παππούλης μας με νύχια και με δόντια. Σαν τα μάτια του το πρόσεχε και το προστάτευε. Μπορεί και περισσότερο. Κι αυτό γιατί πίστευε ακράδαντα πως το θαύμα λειτουργεί για την Πίστη, όπως λειτουργεί για τη φωτιά το ενισχυτικό εκείνο ξύλο που μπαίνει μέσα της με σκοπό να τη διατηρήσει και να την κρατήσει άσβεστη.
    Παράλληλα, επιμελούνταν και μια δεύτερη εκπομπή όλα αυτά τα χρόνια, με κεντρικό της θέμα τις παντός είδους αιρέσεις. Και σ’ αυτή την εκπομπή, ο πατήρ Δανιήλ, προσέφερε σώμα μα προπαντός ψυχή. Χρόνια στον αντιαιρετικό αγώνα, είναι τοις πάσι γνωστό πόσοι πρώην αιρετικοί τού οφείλουν την αναγέννησή τους καθώς επίσης και την αναθεωρητική τους στροφή στο καθαρό και στο ανόθευτο. Στο αμόλυντο και στο ατραυμάτιστο. Στο τελείως αψεγάδιαστο. Στο τέλειο, στο οποίο στόχευε κι ο πατήρ Δανιήλ όλα αυτά τα χρόνια κατά το ρηθέν από στόματος του Χριστού μας :
    Έσεσθε ουν υμείς τέλειοι, ώσπερ ο πατήρ υμών ο εν τοις ουρανοίς τέλειος εστίν. (Κατά Ματθαίον 5.48)

    Πολλοί είναι αυτοί που μιλούσαν, μιλούν και θα μιλούν ακόμα περισσότερο όσο περνάει ο καιρός, για τα πνευματικά χαρίσματα αυτού του ανθρώπου. Πρόκειται για τους κυρίως ευεργετηθέντες και για όλους εκείνους που ένιωσαν βαθιά μέσα τους πως μέσα από τον παππούλη μιλούσε και ενεργούσε η Χάρις του Θεού. Αυτό δηλαδή που εκατοντάδες ανθρώπων αισθάνονταν και για τον Γέροντα του πατρός Δανιήλ, Γ. Πορφύριο.
    Πράγματι, ο πατήρ Δανιήλ, ήταν διαφορετικός, ξεχωριστός, χαρισματικός!
    Μα την χαρισματικότητα αυτή, δεν την ώφειλε αποκλειστικά στα ακριβά δώρα του Θεού μας.
    Χαρισματικότητα εξέπεμπε και ακτινοβολούσε το ταπεινό και χαμηλό κοίταγμά του κάτω στη γη, το οποίο ισοδυναμούσε και ισοσκελιζόταν με το πιο μεστό και τρανταχτό κήρυγμα.
    Χαρισματικότητα εξέπεμπε και ακτινοβολούσε η άνευ προηγουμένου διάκρισή του, η οποία του έδινε τη δυνατότητα και το προνόμιο να φέρνει τον εκάστοτε εξομολογούμενο σε πλήρη συναίσθηση και αυτοαντίληψη και γι’ αυτό σε άμεση αυτοθεραπεία. Χωρίς αυστηρότητα, ποινές ή επιπλήξεις. Χωρίς περιττές κουβέντες και λόγια παρηγορητικού τύπου. Αν επιτρέπεται η έκφραση, ‘‘ το πράγμα ερχόταν από μόνο του με τον πατέρα Δανιήλ ’’.
    Χαρισματικότητα εξέπεμπε και ακτινοβολούσε η ευγενική μεταχείριση κάθε περίστασης ανεξαιρέτως. Η αλύγιστη προθυμία του, η ολοκληρωτική μέθεξη στον πόνο του Άλλου, η οντολογική του ταπείνωση, ο χαμηλός τόνος της φωνής του, το χιούμορ του, η ευαισθησία του, το φιλότιμό του που αν του έδινες κάτι, έστω και το ελάχιστο, στο ανταπέδιδε διπλάσια στα φανερά, και ποιος ξέρει το πόσο στα κρυφά, στα μυστικά με την προσευχή και τη νηστεία του.
    Χαρισματικότητα τέλος, εξέπεμπε και ακτινοβολούσε η ‘‘ σκανδαλιστική ’’ συμπαράστασή του, το χωρίς διάκριση ενδιαφέρον του, ακόμα και εκείνη η χαριτωμένη προσποίηση ότι δε θυμόταν, έτσι ώστε να μη φέρνει σε δύσκολη θέση τον άνθρωπο που βρισκόταν δίπλα του στην εξομολόγηση.
    Η συνείδησή του μυροβολούσε, μοσχοβολούσε και δάκρυζε από αγάπη, ακριβώς επειδή ήταν σμιλευμένη και διαμορφωμένη με βάση τις ανάγκες και τις επιταγές του κάθε άλλου ανθρώπου, του κάθε πονεμένου, του κάθε στερημένου…
    Χατίρι προσπαθούσε να μη χαλάει σε κανέναν. Υπερπηδούσε κάθε εμπόδιο, ακόμα και την εύθραυστη υγεία του, για να ικανοποιεί πάντα και να μη δυσαρεστεί κανέναν και για τίποτε. Δύσκολα θα ξεχαστούν οι εκδρομές που οργάνωνε προς πνευματική τροφοδότηση και ωφέλεια αλλά και οι περίφημες εκείνες συγκεντρώσεις οι οποίες γινόντουσαν πάντα αφορμή για ανταλλαγή απόψεων και διαφόρων τοποθετήσεων, συζητήσεων αλλά και χιούμορ. Εκεί έβλεπες τον παππούλη να χαμογελάει από καρδιάς και να χαίρεται αληθινά για όλα του τα πνευματικοπαίδια. Στη γεωγραφία του προσώπου του, διέκρινες τη γεωγραφία της ψυχής του.
    Το τέλος ήρθε ξαφνικά, απρόσμενα. Το γεγονός αιφνιδίασε και βύθισε στη θλίψη χιλιάδες κόσμου που κατέκλυσαν στην κυριολεξία το Ησυχαστήριο του Γέροντος Πορφυρίου στο Μήλεσι. Τα δάκρυα και η έκφραση αυτού του κόσμου κάθε ηλικίας, απεκάλυπταν με τον πιο περίτρανο και αποδεικτικό τρόπο την ευεργετική διάθεση του πατρός Δανιήλ και τις σωτήριες ενέργειές του προς ευνοϊκή διευθέτηση κάθε ζητήματος.
    Στην εξόδιο ακολουθία, δεν μπορούσαν να αφήσουν ασυγκίνητο και άκαμπτο, ακόμα και τον πιο ψύχραιμο, τα κλάματα των μικρών παιδιών που φιλούσαν χωρίς δισταγμό ξανά και ξανά το ‘‘ ζεστό ’’ χεράκι του παππούλη τους . Στο τέλος ψάλλαμε όλοι το Χριστός Ανέστη κι όλων μας ο λογισμός διέσχιζε νοερά όλον εκείνο το χρόνο ο οποίος θα μεσολαβήσει για να έρθει η στιγμή του κοινού ξεσηκώματος, της κοινής Αναστάσεως.
    Αμήν.

    Σε έζησα λίγο. Σου χρωστώ πολλά !
    Καλό ταξίδι. Καλή αντάμωση !
    Καλό Παράδεισο !

    Χάθηκες και έσβησες σαν την αστραπή κι η ψυχή μου έρημη δακρυσμένη γη.
    Χάθηκες ανοίγοντας τ’ άσπρα σου πανιά , γι’ άλλους κόσμους ταξιδεύεις , γι’ άλλη
    Αγκαλιά .

    Π.Σ

  36. ΠΑρακαλώ όσους αδελφούς έχουν οτι δήποτε σχετικό με τον παππούλη – βιογραφικά στοιχεία-φωτογραφίες-μαρτυρίες – να μας τα στείλουν στη διεύθυνση egolpion@otenet.gr

  37. Σ’ ευχαριστώ πατερούλη.

  38. ΠΑΤΕΡ ΜΟΥ ΛΥΠΕΙΣ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΕΧΩ ΣΤΕΝΑΧΩΡΕΘΕΙ ΠΟΛΥ.ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙΣ ΠΑΝΤΑ.

  39. na eisai panta konta mou.Den mporoume xwris esena.

  40. Επειδή ξέρω ότι αυτό θα σας ευχαριστήσει, πηγαίνετε στη:
    http://www.ppu.gr/greek/20_panor_gr.htm στην τελευταία φωτογραφία μαζί με τους κ. κ. Βησσαρίωνα Μπακόλα και Ιωάννη Μηλιώνη είναι κάποιος που πολύ αγαπήσαμε… από την 20η Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη Εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών και Ιερών Μητροπόλεων για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας στο Ι. Προσκύνημα του Οσίου Ιωάννου του Ρώσου στο Προκόπι Ευβοίας το 2008.

  41. Ευχαριστώ εκ βάθους καρδιάς! Σαν αύριο, 17 Δεκεμβρίου τον εορτάζαμε τον πατερούλη μας. Αναμένουμε την έκδοση του τελευταίου του αντιαιρετικού βιβλίου. Ήταν τόσο άρρωστος και το μυαλό του στους πλανεμένους αδελφούς ήταν, εως εσχατων. Την ευχή του να έχουμε.

ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΔΕΝ ΦΕΡΕΙ ΚΑΜΜΙΑ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΑΥΤΑ. ΟΣΑ ΣΧΟΛΙΑ  ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΟΥΝ ΣΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΤΟ ΧΩΡΟ ΓΙΑ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΑΠΟΨΕΩΝ & ΤΑ ΥΒΡΙΣΤΙΚΑ, ΘΑ ΚΟΒΟΝΤΑΙ

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ετικετοσύννεφο

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 2.041 other followers

Αρέσει σε %d bloggers: