ΑΒΒΑ ΑΜΜΩΝΑ
ΠΕΡΙ ΗΣΥΧΙΑΣ
Γνωρίζετε βέβαια αγαπητοί μου αδελφοί, ότι από τότε πού έγινε η παράβασις των πρωτοπλάστων, δεν μπορεί η ψυχή να γνωρίση, όπως πρέπει, τον Θεό, εάν δεν περιοριστή μακρυά από τους ανθρώπους και από κάθε περισπασμό. Διότι τότε θα δοκιμάση τον πόλεμο των εχθρών της. Και αφού νικήση σε κάθε προσβολή των αντιπάλων, τότε το πνεύμα του Θεού θα κατοικήση μέσα της και όλος ο κόπος της θα μεταβληθή σε χαρά και αγαλλίασι. Βέβαια στον καιρό του πολέμου θα υπομείνη θλίψεις, στενοχώριες και άλλα πολυποίκιλα βάσανα. Αλλά ας μη φοβηθή. Δεν θά νικηθή, εφ’ όσον αγωνίζεται στην ησυχία.
Αυτός ήταν ο λόγος πού οι άγιοι πατέρες ζούσαν απομονωμένοι στην έρημο, όπως ο Ηλίας ο θεσβίτης, ο Ιωάννης ο βαπτιστής και όλοι οι υπόλοιποι πατέρες.Μη νομίσετε ότι οι άγιοι κατόρθωσαν να εξαγιασθούν ζώντας μεταξύ των ανθρώπων. Επέτυχαν να κατοικήση μέσα τους η θεϊκή δύναμις, αφού προηγουμένως ασκήθηκαν πολύ στην ησυχία. Και τότε, στολισμένους με τις αρετές, τους έστελνε ο Θεός ανάμεσα στους ανθρώπους για να τους οικοδομήσουν και να τους θεραπεύσουν.Σαν ιατροί πού ήσαν, μπορούσαν να θεραπεύσουν τις ασθένειες των ανθρώπων. Για την ανάγκη αυτή ο Θεός τους αποσπούσε από την ησυχία και τους έστελνε στον κόσμο. Τότε όμως τους έστελνε, αφού θεράπευαν όλα τα δικά τους πάθη. Είναι αδύνατο να στείλη ο Θεός για την πνευματική ωφέλεια των ανθρώπων μια ψυχή πού είναι ακόμη ασθενής.
Όσοι λοιπόν πηγαίνουν στον κόσμο πριν ολοκληρωθούν, πηγαίνουν με το θέλημα το δικό τους και όχι με το θέλημα του Θεού. Ο Θεός μάλιστα λέει γι’ αυτούς: «Εγώ μεν ουκ απέστελον αυτούς, αυτοί δέ αφ’ εαυτών έτρεχον» (πρβλ. Ιερεμ. κα’ 23).Γι’ αυτό δεν μπορούν ούτε τον εαυτό τους να προφυλάξουν ούτε άλλη ψυχή να οικοδομήσουν.Όσοι όμως στέλνονται από τον Θεό, δεν θέλουν βέβαια να χωρισθούν από την ησυχία, αφού γνωρίζουν ότι μ’ αυτήν απέκτησαν τις θεϊκές δυνάμεις. Αναλαμβάνουν όμως την οικοδομή των ανθρώπων, για να μη παρακούσουν στον Δημιουργό.Σας φανέρωσα τους καρπούς της ησυχίας, τους οποίους αποδέχεται ο Θεός. Τώρα λοιπόν πού μάθατε την βοήθεια και την άξια της, προσπαθήστε να την οικειοποιηθείτε.
Οι περισσότεροι μοναχοί δεν την απέκτησαν.Έζησαν μέσα στον κόσμο και γι’ αυτό δεν μπόρεσαν να νικήσουν τις τις επιθυμίες τους. Δεν θέλησαν να κοπιάσουν και ν’ αποφύγουν την κοσμική σύγχυσι, αλλά παρέμειναν μεταξύ των ανθρώπων δημιουργώντας περισπασμούς. Για τον λόγο αυτό δεν δοκίμασαν την γλυκύτητα του Θεού ούτε αξιώθηκαν να κατοικήση μέσα τους η θεϊκή δύναμις και να τους χαρίση την μακαριά απόλαυσι. Δεν κατοικεί μέσα τους η θεϊκή δύναμις, γιατί καταγίνονται με κοσμικές υποθέσεις και απασχολούνται με τα πάθη της ψυχής, με τους κοσμικούς επαίνους και τις επιθυμίες του παλαιού ανθρώπου.Ο Θεός μας γνώρισε τα μέλλοντα από τώρα.Παίρνετε δύναμι λοιπόν στους αγώνες σας. Διότι όσοι αποφεύγουν την ησυχία, δεν μπορούν να κυριαρχήσουν στις επιθυμίες τους ούτε να νικήσουν σε πνευματικές μάχες. Δεν έχουν μέσα τους την θεϊκή δύναμι, διότι αυτή δεν κατοικεί σε ψυχές υποδουλωμένες στα πάθη. Εσείς όμως αγωνισθήτε να νικήσετε τα πάθη και η χάρις του Θεού θα έλθη μόνη της μέσα σας.
egolpion
filothe0s
anatoli0s
pilotos91
Αυτός ο λόγος σημαίνει το “πρώτο καθαρθήναι και μετά καθάρε”. Μήπως όμως πρέπει να συμβαίνουν και τα δύο ταυτόχρονα; Δηλαδή ο άνθρωπος να μπεί σε μία εν δυνάμη κάθαρση και παράλληλα ανάλογα με την καθαρότητα να καθαίρει και τον πλησίον του; Μήπως το Ευαγγέλιο διαδόθηκε από πλήρως καθαρούς; Και εν τελευταία αναλύση πού τελειώνει αυτή η κάθαρση; Νομίζω ότι ο άνθρωπος πρέπει να έρχεται σε μία εν δυνάμει αγιότητα μέχρι να πάρει την πληροφορία από το Άγιο Πνεύμα για να βγεί στον κόσμο. Αυτή όμως η επιθυμία πρέπει να είναι μία συνεχής παράκληση.
Αγαπητέ Χρήστο
Έχεις δίκιο αν και αυτό δεν αναιρεί τα λεγόμενα του άρθρου.
Η κάθαρση ως χάρισμα δεν έχει σχέση με τους “καθαρούς” του πιετιστικού προτεσταντισμού. Είναι ένα πρώτο στάδιο προς τη θέωση. Επίσης, αυτά τα στάδια δεν είναι στατικά αλλά δυναμική στατικότητα. Αυτό δεν έξηγείται με απλά λόγια. Λίγο, πολύ λίγο το έχω ζήσει αυτό και δεν μπορώ να πω πολλά.
Σε τελική ανάλυση, καθορίζει και ο πνευματικός σου για αυτά τα θέματα, ιδίως όταν βρίσκεται κανείς σε μονή ή ιερατική θέση κλπ. Όπως και να έχει το θέμα, χρειάζεται όπως λες ΕΥΛΟΓΙΑ. Μπορεί για λόγους οικονομίας να αφήσει ο Θεός να κηρύξεις και πριν την κάθαρση, δηλ. πρίν το στάδιο αυτό. Αυτό όμως σε μεμονομένες περιπτώσεις. Για ΜΟΝΙΜΗ κατάσταση πρέπει να προσπαθήσεις και να ζητήσεις από το Θεό να σου δώσει αυτό το χάρισμα. Επίσης, μερικοί έχουμε και το τάλαντο του λέγειν. Αντί να γίνουμε μόνο δικηγόροι, καλύτερα και κήρυκες. Αλλά ΠΑΝΤΑ με ευλογία, με τον άλφα ή βήτα τρόπο.
Θα σου πω μία προσωπική ιστορία. Κάποτε, είχα βρεθεί σε μία συζήτηση με έναν άγγλο ορθόδοξο ιερέα που με κάλεσε μαζί με ένα ζευγάρι που ήταν να παντρευτούν (έλληνας ορθόδοξος με μη-ορθόδοξη αρραβωνιαστικιά την περίοδο της κατήχησης της — στην πράξη δεν ήξερε τίποτα) σε συζήτηση για κάποιο θέμα θεολογικό με αγγλικανούς (ειμασταν εμεις παροντες απο την ορθοδοξοι πλευρα). Τότε είχα μόλις αρχίσει πριν λίγα χρόνια την πνευματική επάνοδο, αλλά ακόμα πορνευόμουν σωματικά (όχι μόνο με το μάτι αλλά και σωματικά), αλλά από αδυναμία. Μια πάνω και μια κάτω. Λοιπόν αφού τελείωσε η συζήτηση και είχα απορήσει πώς τα “λογικά” μου επιχειρήματα δεν βοήθησαν κανένα αγγλικανο (πεταγόμουν συνεχώς γιατί ήξερα αρκετά αλλά στο θεωρητικό τελείως) μου ανατέθηκε από τον ιερέα μας να βοηθήσω να πω 5 πράγματα στο ζευγάρι του ορθόδοξου με την ξένη διότι θα φεύγαν εκτός αγγλίας σύντομα και δεν θα μπορούσαν να κατηχηθούν πιο μετά. Τότε διαπίστωσα (μετά από λίγη συζήτηση) ότι δεν έφταναν τα λόγια που είχα διαβάσει και παπαγάλιζα ουτε στον ορθοδοξο. Η κοπέλα άκουγε και δεχόταν (βασικά θα γινόταν ορθόδοξη για το σύζυγό της από ό,τι κατάλαβα οποτε ο,τι και να ελεγα …) αλλά το πρόβλημα ήταν ότι ο ορθόδοξος έλληνας ήταν χλιαρός και μπερδεμένος σε διάφορα, αρα ειχαμε προβλημα. Τι οικογενεια ορθοδοξη θα εκαναν ενας χλιαρος και μια χωρις γνωσεις και ενδιαφερον σε μη ορθοδοξη χωρα (με ελαχιστες εκκλησιες, δηλ πολυ χειροτερα και απο αγγλια)?
Σε μια φάση λοιπόν κάνω προσευχή να με φωτίσει ο Θεός να πω κάτι γιατί ΥΠΗΡΧΕ ΑΝΑΓΚΗ και με την ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΟΥ ΗΡΘΕ ΛΟΓΩ ΑΝΑΓΚΗΣ έγινε ένα σημείο που δεν γνωρίζω μεχρι σημερα. Ο τύπος έκλαιγε από συγκίνηση μετα λες και είχε καταλάβει πολλά (αυτό σε λιγότερο απο ΕΝΑ ΛΕΠΤΟ ΤΗΣ ΩΡΑΣ) ενώ εγω ΔΕ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΙ ΕΓΙΝΕ. Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι αυτή η στιγμή τον άλλαξε.
Έτσι λοιπόν φίλε Χρήστο εγώ ο ΠΟΡΝΟΣ μπόρεσα με ΕΥΛΟΓΙΑ να κηρύξω την πίστη μας σε άνθρωπο χλιαρό (ορθοδοξο κατ ονομα) και μάλιστα ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΘΑΥΜΑ που δεν γνωρίζω μεχρι σημερα.
Η προσπάθεια για κάθαρση από τα πάθει δίνει την ευλογία του Θεού να έρθει και η κάθαρση η ατομική, μετά από δάκρυα, συνεχης κατάσταση που δεν τελειώνει ποτέ αλλά προχωρά και σε ανώτερα στάδια. Αλλα τιποτα απο αυτα δεν εχω γνωρίσει λόγω αμαρτωλής ζωής.
ΕΞΕΡΕΤΙΚΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ.
ΣΥΝΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΕΤΣΙ Ο ΘΕΟΣ ΜΑΖΙ ΣΑΣ.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε και την κήρυξη του λόγου του θεού και μέσο των έργων και των πράξεων της καθημερινής ζωής του χριστιανού.
Η ζωή των αληθινών χριστιανών μπορεί να αποτελέσει και από μόνη της ένα άμεσο, αυθεντικό και παραστατικό ιεραποστολικό κήρυγμα για κάθε “χλιαρό” ή “απαίδευτο” χριστιανικά άτομο.