ΑΒΒΑ ΑΜΜΩΝΑ
ΠΕΡΙ ΗΣΥΧΙΑΣ
Γνωρίζετε βέβαια αγαπητοί μου αδελφοί, ότι από τότε πού έγινε η παράβασις των πρωτοπλάστων, δεν μπορεί η ψυχή να γνωρίση, όπως πρέπει, τον Θεό, εάν δεν περιοριστή μακρυά από τους ανθρώπους και από κάθε περισπασμό. Διότι τότε θα δοκιμάση τον πόλεμο των εχθρών της. Και αφού νικήση σε κάθε προσβολή των αντιπάλων, τότε το πνεύμα του Θεού θα κατοικήση μέσα της και όλος ο κόπος της θα μεταβληθή σε χαρά και αγαλλίασι. Βέβαια στον καιρό του πολέμου θα υπομείνη θλίψεις, στενοχώριες και άλλα πολυποίκιλα βάσανα. Αλλά ας μη φοβηθή. Δεν θά νικηθή, εφ’ όσον αγωνίζεται στην ησυχία.
Αυτός ήταν ο λόγος πού οι άγιοι πατέρες ζούσαν απομονωμένοι στην έρημο, όπως ο Ηλίας ο θεσβίτης, ο Ιωάννης ο βαπτιστής και όλοι οι υπόλοιποι πατέρες.Μη νομίσετε ότι οι άγιοι κατόρθωσαν να εξαγιασθούν ζώντας μεταξύ των ανθρώπων. Επέτυχαν να κατοικήση μέσα τους η θεϊκή δύναμις, αφού προηγουμένως ασκήθηκαν πολύ στην ησυχία. Και τότε, στολισμένους με τις αρετές, τους έστελνε ο Θεός ανάμεσα στους ανθρώπους για να τους οικοδομήσουν και να τους θεραπεύσουν.Σαν ιατροί πού ήσαν, μπορούσαν να θεραπεύσουν τις ασθένειες των ανθρώπων. Για την ανάγκη αυτή ο Θεός τους αποσπούσε από την ησυχία και τους έστελνε στον κόσμο. Τότε όμως τους έστελνε, αφού θεράπευαν όλα τα δικά τους πάθη. Είναι αδύνατο να στείλη ο Θεός για την πνευματική ωφέλεια των ανθρώπων μια ψυχή πού είναι ακόμη ασθενής.
Όσοι λοιπόν πηγαίνουν στον κόσμο πριν ολοκληρωθούν, πηγαίνουν με το θέλημα το δικό τους και όχι με το θέλημα του Θεού. Ο Θεός μάλιστα λέει γι’ αυτούς: «Εγώ μεν ουκ απέστελον αυτούς, αυτοί δέ αφ’ εαυτών έτρεχον» (πρβλ. Ιερεμ. κα’ 23).Γι’ αυτό δεν μπορούν ούτε τον εαυτό τους να προφυλάξουν ούτε άλλη ψυχή να οικοδομήσουν.Όσοι όμως στέλνονται από τον Θεό, δεν θέλουν βέβαια να χωρισθούν από την ησυχία, αφού γνωρίζουν ότι μ’ αυτήν απέκτησαν τις θεϊκές δυνάμεις. Αναλαμβάνουν όμως την οικοδομή των ανθρώπων, για να μη παρακούσουν στον Δημιουργό.Σας φανέρωσα τους καρπούς της ησυχίας, τους οποίους αποδέχεται ο Θεός. Τώρα λοιπόν πού μάθατε την βοήθεια και την άξια της, προσπαθήστε να την οικειοποιηθείτε.
Οι περισσότεροι μοναχοί δεν την απέκτησαν.Έζησαν μέσα στον κόσμο και γι’ αυτό δεν μπόρεσαν να νικήσουν τις τις επιθυμίες τους. Δεν θέλησαν να κοπιάσουν και ν’ αποφύγουν την κοσμική σύγχυσι, αλλά παρέμειναν μεταξύ των ανθρώπων δημιουργώντας περισπασμούς. Για τον λόγο αυτό δεν δοκίμασαν την γλυκύτητα του Θεού ούτε αξιώθηκαν να κατοικήση μέσα τους η θεϊκή δύναμις και να τους χαρίση την μακαριά απόλαυσι. Δεν κατοικεί μέσα τους η θεϊκή δύναμις, γιατί καταγίνονται με κοσμικές υποθέσεις και απασχολούνται με τα πάθη της ψυχής, με τους κοσμικούς επαίνους και τις επιθυμίες του παλαιού ανθρώπου.Ο Θεός μας γνώρισε τα μέλλοντα από τώρα.Παίρνετε δύναμι λοιπόν στους αγώνες σας. Διότι όσοι αποφεύγουν την ησυχία, δεν μπορούν να κυριαρχήσουν στις επιθυμίες τους ούτε να νικήσουν σε πνευματικές μάχες. Δεν έχουν μέσα τους την θεϊκή δύναμι, διότι αυτή δεν κατοικεί σε ψυχές υποδουλωμένες στα πάθη. Εσείς όμως αγωνισθήτε να νικήσετε τα πάθη και η χάρις του Θεού θα έλθη μόνη της μέσα σας.
Αυτός ο λόγος σημαίνει το “πρώτο καθαρθήναι και μετά καθάρε”. Μήπως όμως πρέπει να συμβαίνουν και τα δύο ταυτόχρονα; Δηλαδή ο άνθρωπος να μπεί σε μία εν δυνάμη κάθαρση και παράλληλα ανάλογα με την καθαρότητα να καθαίρει και τον πλησίον του; Μήπως το Ευαγγέλιο διαδόθηκε από πλήρως καθαρούς; Και εν τελευταία αναλύση πού τελειώνει αυτή η κάθαρση; Νομίζω ότι ο άνθρωπος πρέπει να έρχεται σε μία εν δυνάμει αγιότητα μέχρι να πάρει την πληροφορία από το Άγιο Πνεύμα για να βγεί στον κόσμο. Αυτή όμως η επιθυμία πρέπει να είναι μία συνεχής παράκληση.
Αγαπητέ Χρήστο
Έχεις δίκιο αν και αυτό δεν αναιρεί τα λεγόμενα του άρθρου.
Η κάθαρση ως χάρισμα δεν έχει σχέση με τους “καθαρούς” του πιετιστικού προτεσταντισμού. Είναι ένα πρώτο στάδιο προς τη θέωση. Επίσης, αυτά τα στάδια δεν είναι στατικά αλλά δυναμική στατικότητα. Αυτό δεν έξηγείται με απλά λόγια. Λίγο, πολύ λίγο το έχω ζήσει αυτό και δεν μπορώ να πω πολλά.
Σε τελική ανάλυση, καθορίζει και ο πνευματικός σου για αυτά τα θέματα, ιδίως όταν βρίσκεται κανείς σε μονή ή ιερατική θέση κλπ. Όπως και να έχει το θέμα, χρειάζεται όπως λες ΕΥΛΟΓΙΑ. Μπορεί για λόγους οικονομίας να αφήσει ο Θεός να κηρύξεις και πριν την κάθαρση, δηλ. πρίν το στάδιο αυτό. Αυτό όμως σε μεμονομένες περιπτώσεις. Για ΜΟΝΙΜΗ κατάσταση πρέπει να προσπαθήσεις και να ζητήσεις από το Θεό να σου δώσει αυτό το χάρισμα. Επίσης, μερικοί έχουμε και το τάλαντο του λέγειν. Αντί να γίνουμε μόνο δικηγόροι, καλύτερα και κήρυκες. Αλλά ΠΑΝΤΑ με ευλογία, με τον άλφα ή βήτα τρόπο.
Θα σου πω μία προσωπική ιστορία. Κάποτε, είχα βρεθεί σε μία συζήτηση με έναν άγγλο ορθόδοξο ιερέα που με κάλεσε μαζί με ένα ζευγάρι που ήταν να παντρευτούν (έλληνας ορθόδοξος με μη-ορθόδοξη αρραβωνιαστικιά την περίοδο της κατήχησης της — στην πράξη δεν ήξερε τίποτα) σε συζήτηση για κάποιο θέμα θεολογικό με αγγλικανούς (ειμασταν εμεις παροντες απο την ορθοδοξοι πλευρα). Τότε είχα μόλις αρχίσει πριν λίγα χρόνια την πνευματική επάνοδο, αλλά ακόμα πορνευόμουν σωματικά (όχι μόνο με το μάτι αλλά και σωματικά), αλλά από αδυναμία. Μια πάνω και μια κάτω. Λοιπόν αφού τελείωσε η συζήτηση και είχα απορήσει πώς τα “λογικά” μου επιχειρήματα δεν βοήθησαν κανένα αγγλικανο (πεταγόμουν συνεχώς γιατί ήξερα αρκετά αλλά στο θεωρητικό τελείως) μου ανατέθηκε από τον ιερέα μας να βοηθήσω να πω 5 πράγματα στο ζευγάρι του ορθόδοξου με την ξένη διότι θα φεύγαν εκτός αγγλίας σύντομα και δεν θα μπορούσαν να κατηχηθούν πιο μετά. Τότε διαπίστωσα (μετά από λίγη συζήτηση) ότι δεν έφταναν τα λόγια που είχα διαβάσει και παπαγάλιζα ουτε στον ορθοδοξο. Η κοπέλα άκουγε και δεχόταν (βασικά θα γινόταν ορθόδοξη για το σύζυγό της από ό,τι κατάλαβα οποτε ο,τι και να ελεγα …) αλλά το πρόβλημα ήταν ότι ο ορθόδοξος έλληνας ήταν χλιαρός και μπερδεμένος σε διάφορα, αρα ειχαμε προβλημα. Τι οικογενεια ορθοδοξη θα εκαναν ενας χλιαρος και μια χωρις γνωσεις και ενδιαφερον σε μη ορθοδοξη χωρα (με ελαχιστες εκκλησιες, δηλ πολυ χειροτερα και απο αγγλια)?
Σε μια φάση λοιπόν κάνω προσευχή να με φωτίσει ο Θεός να πω κάτι γιατί ΥΠΗΡΧΕ ΑΝΑΓΚΗ και με την ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΟΥ ΗΡΘΕ ΛΟΓΩ ΑΝΑΓΚΗΣ έγινε ένα σημείο που δεν γνωρίζω μεχρι σημερα. Ο τύπος έκλαιγε από συγκίνηση μετα λες και είχε καταλάβει πολλά (αυτό σε λιγότερο απο ΕΝΑ ΛΕΠΤΟ ΤΗΣ ΩΡΑΣ) ενώ εγω ΔΕ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΙ ΕΓΙΝΕ. Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι αυτή η στιγμή τον άλλαξε.
Έτσι λοιπόν φίλε Χρήστο εγώ ο ΠΟΡΝΟΣ μπόρεσα με ΕΥΛΟΓΙΑ να κηρύξω την πίστη μας σε άνθρωπο χλιαρό (ορθοδοξο κατ ονομα) και μάλιστα ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΘΑΥΜΑ που δεν γνωρίζω μεχρι σημερα.
Η προσπάθεια για κάθαρση από τα πάθει δίνει την ευλογία του Θεού να έρθει και η κάθαρση η ατομική, μετά από δάκρυα, συνεχης κατάσταση που δεν τελειώνει ποτέ αλλά προχωρά και σε ανώτερα στάδια. Αλλα τιποτα απο αυτα δεν εχω γνωρίσει λόγω αμαρτωλής ζωής.
ΕΞΕΡΕΤΙΚΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ.
ΣΥΝΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΕΤΣΙ Ο ΘΕΟΣ ΜΑΖΙ ΣΑΣ.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε και την κήρυξη του λόγου του θεού και μέσο των έργων και των πράξεων της καθημερινής ζωής του χριστιανού.
Η ζωή των αληθινών χριστιανών μπορεί να αποτελέσει και από μόνη της ένα άμεσο, αυθεντικό και παραστατικό ιεραποστολικό κήρυγμα για κάθε “χλιαρό” ή “απαίδευτο” χριστιανικά άτομο.
ο Κυριος προσευχήθηκε και ειπε ” Πατερα, δεν σε παρακαλω να τους παρεις απο τον κοσμο αλλα να τους φυλαξεις μεσα στον κοσμο”…
συμφωνα με την ταπεινη μου γνωμη, ο Θεος θελει να φανερωσει τις αρετες Του, δηλαδη το Ποιος πραγματι ειναι > μεσα απο τον λαο Του, τους πιστους Του, την εκκλησια Του.. Ο Κυριος Ιησους Χριστος ειπε >”εφανερωσα το Ονομά Σου σε αυτους που μου εδωσες…” .Το Ονομα του Θεου φανερωνει αυτο που ο Θεος πραγματικα ΕΙΝΑΙ αλλα και ΓΙΝΕΤΑΙ σε μας. Ο Κυριος ηταν η τελεια αντανακλαση του Ιδιου του Πατερα Θεου. Ζωντας ολοκληρωτικα για το Θελημα του Αγιου Θεου εφανερωσε τον χαρακτηρα και τις ιδιότητες του Θεου στους ανθρωπους. Και το ιδιο καλουμαστε και ολοι οι πιστοι, ζωντας με απολυτη υπακοη και παραδοση σε Εκεινον, να μας αγιαζει και να μας χρησιμοποιει σαν σκευη αγια και καθαρα για τη δοξα Του, φανερωνοντας το Ποιος Εκεινος ειναι μεσα στην καθημερινη ζωή!!
Ο Χριστος εζησε σαν ενας καθημερινος ανθρωπος. Και φανηκε η δοξα του Θεου μεσα ΣΕ Αυτον αλλα και ΜΕ Αυτον στον κοσμο.
Πιστευω οτι δεν υπαρχει μια συγκεκριμενη συνταγη. Ο Θεος εχει την απολυτη εξουσια και τον ελεγχο πανω σε καθε παιδι Του. Στο μερος που Του παραχωρεις τον εαυτο σου > σε κεινο το μετρο θα σε πληρωσει με τον Εαυτο Του. Τωρα μπορει μεσα στα σχεδια του Θεου να ειναι να απομακρυνθεις για λιγο απο την καθημερινότητα και να αφιερωθεις με ενα ιδιαιτερο τροπο σε Εκεινον με νηστεια και προσευχη. Αλλα ο Κυριος θελει να φανερωσει τη δοξα Του στην καθημερινη ζωή μεσα απο τους ανθρωπους Του.
Ο Χριστος νικησε το καθε τι και τον καθε πειρασμο μεσα στη ζωή. Δεν μας καλει να ζησουμε τον Χριστο εξω απο την καθημερινότητα αλλα μεσα σε αυτην. Στη δουλεια μας, στο περπάτημά μας, στις αντιδρασεις μας, με τον αντρα ή τη γυναικα μας, στο σχολειο, στο σπιτι…παντου..Ετσι θα φανερωθει Ποιος ειναι ο Χριστος στη ζωή μας και ΑΝ εχουμε τον Χριστο στη ζωή μας…..
Ο ΧΡΙΣΤΟς ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟς ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΟΣΑ ΤΟΥ ΖΗΤΑΜΕ..Εκεινος μας αγαπησε και παρεδωσε τον εαυτο Του για μας.. και η Γραφη λεει ” αν ο Θεος δεν λυπηθηκε τον Υιο Του και Τον παρέδωσε για χαρη μας ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ δεν θα μας χαρισει τα παντα??”
ΔΟΞΑ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΤΟ ΑΓΙΟ ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΕΚΑΝΕ , ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ > ΣΕ ΕΜΑΣ ΚΑΙ ΜΕ ΕΜΑΣ!!! Αλληλουια!!!
“Ο Θεος μας έσωσε από την ΕΞΟΥΣΙΑ του σκότους και μας μετάθεσε στη βασιλεία του αγαπητού του Υιού, 14 μέσω του οποίου έχουμε την απολύτρωση, την άφεση των αμαρτιών.”
Ευχαριστω το Θεο για το λογο Του αυτο. ο Θεος σωζει ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ…
“”ο Χριστος μπορει και να ΣΩΖΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ εκείνους που προσέρχονται μέσω αυτού στο Θεό, πάντοτε ζώντας, για να μεσιτεύει υπέρ αυτών. “
Συμφωνω με τα αγιογραφικα χωρία. Και?
και..τι και
απλα > δοξα στο Θεο γι αυτα τα χωρια > γιατι ει αι προσωπικη μου εμπειρια.
ή δε επιτρεπεται α δοξαζω εγω το Θεο
Επι του θεματος του τοπικ. Εχεις κατι να πεις?
“”Τότε όμως τους έστελνε, αφού θεράπευαν όλα τα δικά τους πάθη. Είναι αδύνατο να στείλη ο Θεός για την πνευματική ωφέλεια των ανθρώπων μια ψυχή πού είναι ακόμη ασθενής.
Όσοι λοιπόν πηγαίνουν στον κόσμο πριν ολοκληρωθούν, πηγαίνουν με το θέλημα το δικό τους και όχι με το θέλημα του Θεού. Ο Θεός μάλιστα λέει γι’ αυτούς: «Εγώ μεν ουκ απέστελον αυτούς, αυτοί δέ αφ’ εαυτών έτρεχον» (πρβλ. Ιερεμ. κα’ 23).Γι’ αυτό δεν μπορούν ούτε τον εαυτό τους να προφυλάξουν ούτε άλλη ψυχή να οικοδομήσουν..”"
πολυ καλο..εισαι οκ τωρα
Επομενως συμφωνεις οτι η προετιμασια για την αποστολη γινεται στην απομονωση, οπως αναφερει πιο πριν…..
Φαίνεται ότι και να τους φτύνεις Στέλιο, νομίζουν ότι βρέχει. Τόση πώρωση! Πως άντεξες εκεί φίλε μου, τόσο καιρό? Μπράβο σου που είχες το κουράγιο να ξεφύγεις!
οκ με το πληκτρολογιο..
”
Επομενως συμφωνεις οτι η προετιμασια για την αποστολη γινεται στην απομονωση, οπως αναφερει πιο πριν”"”
ναι συμφωνω..αυτο βιωνω τα τελευταια χρονια..
Ησουν σε καμια ερημο …στην Αθηνα ε?
Με το Prosperity Gospel ….χαιρετισματα στον Benny Hinn….
κι ομως ..
ο Θεος σε απομονωνει και μεσα στην Αθηνα..
εχει τον τροπο Του..
Καλα καλα….το ιδιο ειναι……οκ
σε πληροφορω μπορει να ειναι το ιδιο και χειροτερα ακομα..
να σου πω κατι?
ας υποθεσουμε οτι εσυ εχεις την απολυτη αληθεια…
Πρεπει να δεχτεις κατι..> ΑΝ ΕΙΜΑΙ ΛΑΘΟΣ τοτε χρειαζεται χρονος για να καταλαβω…δεν νομιζεις? ειτε εγω ειτε καποιος αλλος..σωστα??
Δωσε χωρο και χρονο στον Θεο τοτε να εργαστει στο μυαλο και στην καρδια μου και ισως με δεις και σε καμια ορθοδοξη εκκλησια..
Μεχρι τοτε ομως που ειναι το κακο > ΣΤΟ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΟΜΑΙ ΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΝΕΙ ΣΕ ΜΕΝΑ??
Η απολυτη αληθεια είναι ο Χριστός, και ο στυλος και το εδραιωμα της αληθειας η εκκλησια του (κατά τον αποστολο Παυλο). Δεν εχω κατι δικο μου εγω. Το να αποδεχτει καποιος την αληθεια, δεν είναι μονο μερος του Θεου, αλλα και του ανθρωπου. Και περισσοτερο του ανθρωπου και της προαιρεσης του. Το κακο με σενα είναι οτι εχεις μια μεγαλη πλανη μεσα σου, την θεωρια των κλαδων (και ελεος μην με ρωτησεις παλι τι είναι , γιατι ξερεις πολύ καλα). Δεν είναι απλα ότι μοιραζεσαι τις εμπειριες σου, αλλα προσπαθεις να μας ‘’ευαγγελισεις’’ τον Χριστο που δεν εχουμε, γιατι ετσι διδαχτηκες στην αιρεση σου.
εγω δεν προσπαθω να ευαγγελισω πιστους …. εκτος αν με θεωρεις ηλιθιο. Εγω “τα πηρα” λογω της βρυκολακιστικης στασης σας απεναντι σε αλλους χριστιανους.
και στην αιρεσή μου οπως λες – ΑΝ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΕΧΕΤΕ ΤΑ ΠΡΩΤΕΙΑ ΣΤΙΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ – δεν μας διδασκουν να μαλωνουμε με αλλες εκκλησιες και μας μαθαινουν να σεβομαστε και την ορθόδοξη..σε αντιθεση με σας..
αγαπητε Ελλην Ορθόδοξε
ΕΙΠΕΣ (αλλα βαριομουνα να απαντήσω γιατι εχω σαλταρει με πολλα που διαβαζω) >
””””’ΑΝ ΗΤΑΝ ΜΗ ΕΠΙΤΡΕΠΤΕΣ ΟΙ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΛΕΓΕ ΠΡΩΤΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΣΤΟΝ ΜΩΥΣΗ ΝΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΕΙ ΔΥΟ ΧΕΡΟΥΒΙΜ ΧΡΥΣΟΤΟΡΝΕΥΤΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΙΛΑΣΤΗΡΙΟ!!!
ΟΙ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΕΣ ΟΤΑΝ ΛΑΤΡΕΥΟΝΤΑΙ ΟΠΩΣ ΕΔΩ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΟΠΟΥ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΑΙΔΕΣ ΣΤΟ ΔΑΝΙΗΛ (3,18 καὶ ἐὰν μή, γνωστὸν ἔστω σοι, βασιλεῦ, ὅτι τοῖς θεοῖς σου οὐ λατρεύομεν καὶ τῇ εἰκόνι, ᾗ ἔστησας, οὐ προσκυνοῦμεν.) ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΚΟΝΙΖΕ ΑΛΛΟΤΡΙΟΥΣ ΘΕΟΥΣ. ΑΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΛΑΤΡΕΥΑΝ ΤΟΝ ΘΕΟ ΑΝ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΣΑΝ ΑΛΛΟΤΡΙΟΥΣ ΘΕΟΥΣ…”””””””””””’
ΑΠΑΝΤΗΣΗ >>>>
Καλα, ειμαστε σοβαροι?? εβγαλες και συμπερασμα στο οτι πρεπει να προσκυναμε εικονες με βαση το παραπανω εδαφιο της Π.Διαθηκης??/
Κατ αρχας δεν θα επρεπε καν να απαντήσω.
οπως και αποφευγω σε πολλα γιατι ειναι ματαιο…
Αν απο μονος σου δεν καταλαβαινεις οτι η υπαρξη των εικονων ειναι ΚΟΝΤΡΑ στο θελημα του Θεου > τι να πω? (αδιαφορω για τους Πατερες οπως τους λες ή τις μητερες!! ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ηταν και απ ο,τι βλεπω εκαναν και λαθη!!!)
ΑΝΘΡΩΠΕ ΜΟΥ >
1) Οι εικονες ουτως ή αλλως δεν εχουν καμια σχεση με το εικονιζομενο αγιο..ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ ΕΙΝΑΙ! το ξερω γιατι εχω 3 φιλους αγιογραφους!!
ΚΑΛΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ..Δεν λεω!
2) Εσυ, καθε φορα που μπαινεις στο σπιτι σου και βλεπεις την εικονα του παπου σου ακομα και αν ΗΤΑΝ αγιος > τον προσκυνας??? (εχει γουστο!!)
3) Δεν ξερεις οτι ο Θεος λεει > “δεν θα κανεις κανενος ομοιωμα ουτε θα απεικονισεις κανενα και τιποτα > ειτε κι αν προερχεται απο τον ουρανο ειτε απ την γη!!!???/ ΕΣΥ ΘΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣ ή Ο ΘΕΟΣ??/
Λες ο Θεος να μην ξερει γιατι το λεει αυτο??
ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΣΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥΣ εδω που φτασαμε…
4) Μηπως θυμασαι τι ειπε ο Κυριος στη Σαμαρίτισα? Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΝΕΥΜΑ και οι προσκυνουντες Αυτον θα τον προσκυνουν ΕΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ….
Τι δουλεια εχουν οι εικονες δεν μπορω να καταλαβω!!
5) Και να ρωτησω και κατι >> Απ ο,τι ξερω μονο Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΩΝ…Πως εσεις με τοση “γνωση” επιτρεπετε σαν εκκλησια οι πιστοι να προσευχονται σε πεθαμενους ΑΝΘΡΩΠΟΥς ακομα και αν αυτοι περπατησαν αγια με τον Θεο????????
Δηλαδη ο ΑΓΙΟς ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ ειναι ταυτοχρονα και στη Νεα Υορκη και στο Γαλατσι?????
Αντε να δω τι “πνευματικες ” απαντήσεις θα παρω!!
Σας εχω ικανους να βρειτε ολο και καποιο διφορούμενο εδαφιο για να στηρίξετε ολα αυτα τα ψεματα!
Απ ο,τι εχω δει > οταν καπιοος πεθανει (πιστος εννοω) ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ… Τωρα τα αλλα ολα τι ειναι?? Θα τρελλαθουμε?
Και καλα..Αν θες σωνει και καλα να προσευχηθεις σε εναν αγιο > ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΣ ΣΤΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΣΟΥ ή ΣΤΟΝ ΙΕΡΕΑ ΣΟΥ ή στον Ποιμενα σου?? Αυτοι τουλαχιστο ειναι ζωντανοι και οπως λεει η Γραφη > ΠΟΛΥ ΙΣΧΕΙ Η ΔΕΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΕΝΕΡΓΟΥΜΕΝΗ…
Λοιπον, ΠΟΙΟΣ ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΕΜΠΛΕΞΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΤΑ ΑΝΑΠΑΡΑΓΕΤΕ?????
Τι εξυπηρετει ?? Ακομα και η Μητερα του Κυριου θα εχει φριξει!!!
Δηλαδη ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΑΩ ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ ΣΤΟΝ ΘΕΟ….Στον Χριστο???? >>>>>αφου ΟΛΗ Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΑΥΤΟ ΛΕΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ >>>>>>>>>> ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ ΣΤΟΝ ΘΕΟ….ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΥΣ!! Τι εισαστε??? Μεντιουμ????
Ντροπη….Γιατι κλεινετε το δρομο μπροστα στους ανθρωπους…
ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ πρεπει να μαθουν οτι ο ΔΡΟΜΟς ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΚΤΟΣ….ΑΝ ΒΕΒΑΙΩΣ ΔΕΧΤΟΥΝ ΜΕ ΠΙΣΤΗ ΟΤΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΛΗΡΩΣΕ ΓΙΑ ΤΙς ΑΜΑΡΤΙΕς ΤΟΥς ΜΙΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ..
ΟΛΗ Η ΓΡΑΦΗ ΑΥΤΟ ΛΕΕΙ…Οποιος θελει εδαφια ευχαριστως να του πω …ΧΙΛΙΑ!!!!!
Ακου εκει!!! Να μπαινει μονο ο παπας στα Αγια των Αγιων ενω ΚΑΘΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ να μπορει να το κανει!!
Και ξερετε και κατι? > Εγω τιποτα απ ολα αυτα δεν θα ελεγα…Αλλα ταχω παρει στο κρανιο!! ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΣΕΒΕΣΤΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΟ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕς…
ΚΑΙ ΑΝΤΙ ΝΑ ΤΑΧΤΕΙΤΕ ΥΠΕΡ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΤΑ ΣΤΡΑΒΑ ΣΑΣ > ΕΙΣΑΣΤΕ ΕΝΑΝΤΙΟΙ!!
ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΤΟ ΕΓΚΟΛΠΙΟ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙ ΤΑ ΑΛΛΑ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΧΘΕΣ..Γιατι οπως ειπα στο τελευταιο σχολιο θελω να σταματησει αυτη η ιστορια..Δεν βγαζει πουθενα
Λυκε, τα δικα σου στραβα ειναι κλειστα. Ανε Λυκε, απαντησε σε αυτα που σε εχω ρωτησει
ξερεις τι δεν μπορω να καταλαβω? > πως ενας ανθρωπος που συμφωνα με τα λεγόμενά του αγαπαει τον Θεο > εκφραζεται ετσι! Αυτο ειλικρινα δεν μπορω να το καταλαβω! καλα, δεν ελεγχεσαι καθολου απο τον Θεο?
ΑΓΑΠΗΤΟ ΕΓΚΟΛΠΙΟ.
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΝΑΡΤΗΣΩ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΜΟΥ.
ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΠΟΙΟΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΟΑΡΑΚΑΛΕΣΩ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΡΤΗΘΟΥΝ;
ΘΑ ΣΟΥ ΤΑ ΣΤΕΙΛΩ ΣΕ IMEHL ΝΑ ΤΑ ΒΑΛΕΙΣ ΕΣΥ ΟΤΙ ΩΡΑ ΘΕΛΕΙΣ.ΑΝ ΔΕΝ ΤΑ ΒΑΛΕΙΣ ΑΣΕ ΤΟ ΓΙΑΝΝΗ ΝΑ ΜΙΛΑΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ.
ΣΥΓΓΝΩΜΗ.
ΙΩΑΝΝΗΣ (08:43:34) :
αγαπητε Ελλην Ορθόδοξε
ΕΙΠΕΣ (αλλα βαριομουνα να απαντήσω γιατι εχω σαλταρει με πολλα που διαβαζω) >
””””’ΑΝ ΗΤΑΝ ΜΗ ΕΠΙΤΡΕΠΤΕΣ ΟΙ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΛΕΓΕ ΠΡΩΤΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΣΤΟΝ ΜΩΥΣΗ ΝΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΕΙ ΔΥΟ ΧΕΡΟΥΒΙΜ ΧΡΥΣΟΤΟΡΝΕΥΤΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΙΛΑΣΤΗΡΙΟ!!!
ΟΙ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΕΣ ΟΤΑΝ ΛΑΤΡΕΥΟΝΤΑΙ ΟΠΩΣ ΕΔΩ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΟΠΟΥ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΑΙΔΕΣ ΣΤΟ ΔΑΝΙΗΛ (3,18 καὶ ἐὰν μή, γνωστὸν ἔστω σοι, βασιλεῦ, ὅτι τοῖς θεοῖς σου οὐ λατρεύομεν καὶ τῇ εἰκόνι, ᾗ ἔστησας, οὐ προσκυνοῦμεν.) ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΚΟΝΙΖΕ ΑΛΛΟΤΡΙΟΥΣ ΘΕΟΥΣ. ΑΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΛΑΤΡΕΥΑΝ ΤΟΝ ΘΕΟ ΑΝ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΣΑΝ ΑΛΛΟΤΡΙΟΥΣ ΘΕΟΥΣ…”””””””””””’
ΑΠΑΝΤΗΣΗ >>>>
Καλα, ειμαστε σοβαροι?? εβγαλες και συμπερασμα στο οτι πρεπει να προσκυναμε εικονες με βαση το παραπανω εδαφιο της Π.Διαθηκης??/
Κατ αρχας δεν θα επρεπε καν να απαντήσω.
οπως και αποφευγω σε πολλα γιατι ειναι ματαιο…
ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΣΟΒΑΡΟΙ ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΕΙΣΑΣΤΑΝ ΘΑ ΕΙΧΑΤΕ ZHΤΗΣΕΙ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΠΑΤΕ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ!!!!
ΠΟΙΟΣ ΕΒΓΑΛΕ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ; ΜΑ ΑΥΤΟ ΛΕΕΙ Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ.ΔΕΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΙΣ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΕΙΣ ΚΤΙΣΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΟΜΩΣ ΤΗ ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥΣ.
φιλε ..θα ξαναρχισουμε τα ιδια παλι?
τα πανω πανω σχολια ηταν απο χθες…λοιπον, ανεφερα καπου οτι δεν αρεσει στον Θεο αυτο το στυλ…Τουλαχιστον το δικο μου δεν Του άρεσε καθολου!! Δεν θα ξαναμπω σε αυτο το τρυπακι παλι..please
αν θες να μου πεις κατι > πες μου κατι ενθαρρυντικο για τον Θεο..Οπως και εσυ > εχω και εγω αναγκη να ακουσω ενα λογο προτροπης, ενθαρρυνσης και παρηγοριας οπως και συ πιθανον ..και οπως ο Παυλος λεει >”αν εμεις φαγωνόμαστε μεταξύ μας ενω θα επρεπε να παρηγορούμε και να ενθαρρύνουμε ο ενας τον αλλον > ΤΟΤΕ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΠΑΡΗΓΟΡΗΣΕΙ?…ΜΗΠΩΣ ΟΙ ΑΡΝΗΤΕς ΤΟΥ ΘΕΟΥ??
Οταν αποφευγεις τις απαντησεις σε αυτα που σε ρωταω και πας πλαγιως , ναι εισαι λυκος. Σαφως.
δεν απεφυγα τιποτα..απλα δεν εχω την πολυτελεια του χρονου να αναλυω τα παντα. Θα μπορουσα να απανταω γραμμη γραμμη σε ο,τι λες.. Αλλα δεν προλαβαινω. Τις καθημερινες δουλευω..συνεχως εχω πελατες..απλα ειναι ανοικτος ο υπολογιστης και ευτυχως που γραφω γρηγορα..αλλοιως δεν θα απαντουσα καθολου..
Ελλην ορθόδοξε..
φιλε
Εμενα το προβλημά μου δεν ειναι να πεισω καποιον για τις εικονες.
Εμενα αυτο που με ενδιαφερει ειναι να μου πεις κατι για τον Κυριο και να με οικοδομησει. Δεν εχω προβλημα αν εσυ δεχεσαι ή οχι τις εικονες.
Δεν ειμαι ο Κύριός σου εγω!! Και εσυ δεν εισαι ο δικός μου Κύριος..
Και οι δυο εχουμε Κυριο > ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ..
Αλλα αυτο γιατι να μας εμποδιζει να λατρεύουμε και να ΣΥΝ-οικοδομούμαστε??
Δηλαδη αν σου ελεγα οτι ειμαι αμερικανος – και φυσικα γνωρίζεις οτι δεν ειναι ορθόδοξοι – δεν θα μπορουσαμε να βρουμε κοινο εδαφος για να λατρευουμε τον Θεο? Δεν καταλαβαινω που ειναι το παραλογο…
Φανερο ειναι οτι Ιωαννη δεν απαντας σε αυτα που σε ρωτουν οι ”ειδωλολατρες” ορθοδοξοι. Εσυ που εισαι στην αληθεια και ηρθες να μας ευαγγελισεις (θυμισου αρχικα που με ειχες ρωτησει τι διακονια εχω) δεν ξερεις τα βασικα. Συγγνωμη που στο λεω ετσι. Δεν θα ελεγα τιποτα, αν δεν πηγαινες να μας πλασσαρεις ”εντεχνα” ( με αγαπολογιες, με υπεκφυγες, με κατηγοριες κατα της εκκλησιας) το πιστευω σου που μακραν απεχει απο την πιστη που απαξ παρεδοθη στους αγιους.
Οχι, γιατι δεν πιστευουμε στην θεωρια των κλαδων.
Στελιο..δεν πειραζει αν αυτο μονο καταλαβες απ ολα οσα εχω πει.
Στο ειπα και παραπανω. Ναι μεν εχω το πιστευω μου με βαση το οποιο θα με κρινει ο Θεος.
Αλλα επισης ειπα οτι με έλεγξε ο Θεος στη συνείδησή μου για την επίθεση που εκανα..Αλλα δεν ειχα κανενα τετοιο σκοπο απ την αρχη. Και ουτε θελω να συνεχισουμε ετσι.
Και ξαναλεω. Εγω ευλογουμαι με πολλα απ αυτα που διαβαζω. Και εχω ευλογηθει επισης και απο τα διαφορα γραπτα αγιων της εκκλησιας σας διαβάζοντάς τα..
Αλλα εχω υποχρεωση να ακολουθω αυτο που πιστευω οτι ειναι σωστο μπροστα στο Θεο. Εξαλλου για να λεμε και του στραβου το δικιο > ουτε προσθετει τιποτα στο καθημερινο περπάτημά μου με τον Θεο το αν δεχομαι ή οχι τις εικονες, αλλα ουτε και αφαιρει! δεν εχω δικιο?
και λυπαμαι που δεν μπορεις να βρεις κοινο εδαφος με χριστιανους αλλων δογματων. Αρα εσυ θεωρεις οτι πας μη ορθόδοξος δεν ειναι χριστιανος..
και αυτο ειναι πολυ κακο.
Αγαπητε μου, οταν ημουν στους πεντηκοστιανους ελεγα και πιστευα τα χειροτερα για την ορθοδοξη εκκλησια. Αυτα που λες εσυ ειναι πολυ soft. Συγκρινοντας την χριστιανικη πιστη, διαπιστωσα οτι η εκκλησια η αρχαια πιστευε ορθοδοξα. Και ετσι κατεληξα εκει. Οταν σε λεω αιρετικο λοιπον, σε λεω με βαση την χριστιανικη πιστη της αρχαιας εκκλησιας. Αυτα.
Γιατί αν ομολογήσεις με το στόμα σου ως Κύριο τον Ιησού και πιστέψεις με την καρδιά σου ότι ο Θεός έγειρε αυτόν από τους νεκρούς, θα σωθείς. 10 Γιατί με την καρδιά πιστεύει κανείς για να έχει δικαίωση και με το στόμα ομολογεί για να έχει σωτηρία. (Ρωμ.10,9-11)
16 Γιατί τόσο αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε έδωσε τον Υιό του το μονογενή, για να μη χαθεί καθένας που πιστεύει σ’ αυτόν, αλλά να έχει ζωή αιώνια. 17 Γιατί ο Θεός δεν απέστειλε τον Υιό στον κόσμο, για να κρίνει τον κόσμο, αλλά για να σωθεί ο κόσμος μέσω αυτού. 18 Όποιος πιστεύει σε αυτόν δεν κρίνεται. Όποιος όμως δεν πιστεύει ήδη έχει κριθεί ένοχος, γιατί δεν έχει πιστέψει στο όνομα του μονογενούς Υιού του Θεού (Ιωαν. 3,16-18
Λοιπον? Ο Κυριος εκανε μια εκκλησια. Αυτη η εκκλησια εχει δογματα (καποια απο αυτα ακομα και στην Καινη διαθηκη. Αν τα παραβαινει καποιος (ο οποιοσδηποτε) πεφτει σε αιρεση. Ολες οι αιρεσεις αυτα λενε, στα δογματικα και στην διδασκαλια ομως κανουν κολοτουμπες.
Κανεις δεν διαφωνει με τα αγιογραφικα χωρια. Αυτα τα απευθυνει ο Κυριος για ΕΝΑ σωμα που δημιουργησε ο Ιδιος. Ειναι ασεβεια να χρησιμοποιει κανεις τα λογια του αλλα να θελει να πει αλλα απο αυτα που ο Σωτηρας μας ειπε.
Απο την ρίζα της φιλαυτίας, την οποία έχουμε αναφέρει πολλές φορές, δηλαδή απο την υπερβολική αγάπη και τιμή που έχουμε για τον εαυτό μας, προέρχεται μια άλλη κακία που μας προξενεί πάρα πολύ μεγάλη ζημιά. Αυτή είναι η αυθάδης κρίσις και κατακρισις που κάνουμε σε βάρος του πλησίον μας. Απο την κατάκριση αυτή φθάνουμε στο σημείο να εξευτελίζουμε τους αδελφούς, να τους καταφρονούμε και να τους ταπεινώνουμε. Αυτό το έλλατωμα όμως προέρχεται απο την υπερηφάνεια, έτσι και απο αυτήν θάλπεται και τρέφεται με προθυμία. Γιατί αυτή η υπερηφάνεια μεζί με τη κατάκριση, αυξάνεται συνέχεια, ανεπαίσθητα αρέσκεται η μία με την άλλη και πλανάται συγχρόνως. Όση μεγαλύτερη ιδέα και τιμή έχουμε για τον εαυτό μας, τόσο περισσότερο παρακινούμαστε να κατακρίνουμε και να καταφρονούμε τους άλλους, νομίζοντας ότι εμείς είμαστε μακριά απο εκείνες τις ατέλειες και τα ελλάτωματα που νομίζουν ότι έχουν αυτοί. Και ο πανούργος διάβολος που βλέπει μέσα μας μία τόση κακή διάθεση, παραμένει πάντοτε άγρυπνος για να μας ανοίγει τα μάτια και να μας κρατά ξάγρυπνους για να βλέπουμε και να εξετάζουμε και να μεγαλοποιούμε τα ελλατώματα των άλλων. Αλλά οι αμελείς δεν το πιστεύουν και δεν γνωρίζουν πόσο φροντίζει και πόσο συνεργεί ο εχθρός αυτός να τυπώσει στο νού μας αυτά τα μικρά ελαττώματα του ενός και του αλλου. Γι’αυτό, εαν αδελφέ μου, αγρυπνεί αυτός για να σε ζημιώσει, στάσου και συ άγρυπνος για να μην πέσεις στις παγίδες του. Και αμέσως μόλις σου παρουσιάσει κάποιο σφάλμα του πλησίον σου, γύρισε πίσω απο τον λογισμό αυτόν, διοτι έχει γραφεί (Ζαχ. 8,17). Κι αν ακόμη αισθάνεσαι ότι παρακινείσαι να τον κρίνεις, σκέψου ότι η εξουσία αυτή δεν δόθηκε σε σένα. Αλλά κι αν σου είχε δοθεί, δεν θα μπορούσες να κρίνεις σωστά, όντας εσύ ο ίδιος περικυκλωμένος απο χίλιους λογισμούς και πάθη και πολυ εύκολος να έχεις κακή ιδέα για τους άλλους, χωρίς δίκαιη αιτία. Το δραστικώτερο φάρμακο της κακίας αυτής, είναι το να ασχολήσαι πάντοτε να ερευνάς με τον λογισμό σου τα δικά σου παθη και τις δικές σου κακίες, τα οποία είναι τόσα πολλά και τόσο απόκρυφα, που μόνον για να τα γνωρίσεις και να τα θεραπεύσεις, δεν θα σου φθάσουν όλες οι ημέρες της ζωής σου, και όχι να σου περισσέψει καιρός για να εξετάζεις τις πράξεις των άλλων. Έαν έτσι ερευνάς και κρίνεις μόνον τα δικά σου πάθη, θα καθαρίσεις τους εσωτερικούς οφθαλμούς του νού σου απο εκείνους τους κακούς χυμούς και τα μεγάλα δοκάρια που βρίσονται μέσα απο τα οποία παρακινείσαι να βλέπεις τα μικρά ξυλαράκια, που έχουν οι άλλοι στα μάτια τους, όπως είπε ο Κύριος: (Ματθ.7,3).
Γνώριζε, οτι όπως εξετάζεις με κακή διάθεση κάποιο πάθος του αδελφού σου, κάποια ρίζα του ιδίου πάθους βρίσκεται και μέσα στην καρδια σου, που σύμφωνα με τη διάθεση και το πάθος που έχει, έτσι με εμπάθεια κρίνει και τα των άλλων, όπως έχει γραφεί (Ματθ.12,35). Γιατί και με άλλον τρόπο, ένας καθαρός και απαθης οφθαλμός, με απάθεια βλέπει τα πράγματα και όχι με πονηριά (Αββ.1,13). Έτσι όταν σου έλθει κάποιος λογισμός για να κρίνεις άλλους για κάποιο παράπτωμα, αγανάκτησε κατά του εαυτού σου ως φταίχτη και εργάτου του ιδίου σφάλματος, και πές στην καρδιά σου’ Και έτσι τα όπλα που θα μεταχειρισθεις για τα σφάλματα των άλλων, χρησιμοποίησε τα κατά του εαυτού σου, για να θεραπεύσεις τις πληγές σου.
Κι αν ακόμη το σφάλμα κάποιου αδελφού μπορεί να είναι δημόσιο και φανερό, εσυ αιτιολόγησε το με αγάπη και φιλαδελφία και πες στον αδελφό εκείνον με το να βρίσκονται άλλες αρετές κρυμμένες, για να φυλαχθούν αυτές, επέτρεψε ο Θεός να πέσει στο σφάλμα αυτό’ ή αν έχει μικρό χρονικό διάστημα το ελάττωμα εκείνο, για να παραμένει πιο ταπεινός στα μάτια τα δικά του.
Και ακόμη με την περιφρόνηση των άλλων να κάνει κάποιον καρπό ταπεινώσεως και να ευαρεστήσει τον Θεό περισσότερο, και έτσι το κέρδος του θα είναι μεγαλύτερο απο την ζημία του. Αν πάλι η αμαρτία κάποιου είναι όχι μόνο φανερή, αλλά και μεγάλη και προέρχεται απο καρδιά ισχυρογνωμονος, μη τον κατακρίνεις’ αλλά τρέξε με το λογισμο σου στις φοβερές κρίσεις του Θεού και θα δεις εκεί και άλλους ανθρώπους που ένω προηγουμένως ησαν στη παρανομία σε πολύ μεγάλο βαθμό, να έχουν φτάσει σε μεγάλα μέτρα αγιότητας με την μετάνοια’και άλλους, πάλι, ενώ προηγουμένως ήσαν στον υψηλότερο βαθμό της τελειότητος, να έχουν πέσει σε αθλιότατο γκρεμό.
Γι’αυτό να στέκεσαι πάντα με φόβο και τρόμο, περισσότερο για τον εαυτό σου, παρά για κανέναν άλλον. Και ας είσαι βέβαιος οτι όλα εκείνα τα καλά λόγια που θα πείς για τον πλησίον και η χαρά που θα δοκιμάσεις γι’αυτόν, είναι καρπός και αποτέλεσμα του αγίου Πνεύματος. Και αντίθετα, κάθε καταφρόνησις και αυθάδης κρίσις και καταλαλιά του πλησίον, προέρχεται παο την κακία μας και απο διαβολική παρακίνηση. Έτσι αν κάποιο ελάττωμα του αδελφού σου σε σκανδαλίσει, μην αναπαύθεις ποτέ, ούτε να δώσεις ύπνο στους οφθαλμούς σου, μέχρις ότου το διώξει απο την καρδιά σου με όλη σου τη δύναμη.
αγίος Νικόδημος
IΩΑΝΝΗ ΜΙΛΑΣ ΠΟΝΗΡΑ.
etsi nomizeis?
Φίλε Ιωάννη, ισχυρίζεσαι πως η ύπαρξη των εικόνων είναι κάτι το απαράδεκτο…Λησμονείς ωστόσο ότι την πρώτη εικόνα (και μάλιστα της Παναγίας), αλλά και πολλές άλλες (συνολικά 70), την αγιογράφησε ο ευαγγελιστής Λουκάς. Πώς, λοιπόν, είναι δυνατό να δέχεσαι αφενός τα γραφόμενα του εντός της Καινής Διαθήκης και να απορρίπτεις τις ίδιες τις πράξεις του; Επιπλέον, πώς είναι δυνατό να απορρίπτεις την αγιότητα των αγίων πατέρων τη στιγμή που δέχεσαι την Καινή Διαθήκη ως αυθεντία; Το επισημαίνω αυτό επειδή αν κανείς ισχυρισθεί ότι άγιοι δεν υπάρχουν, τότε κάλλιστα θα μπορούσαν να είχαν γίνει λάθη ακόμα και κατά τη συγγραφή της Καινής Διαθήκης, αφού σύμφωνα με την άποψη σου και αυτοί ” άνθρωποι ήταν”. Όμως κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει επειδή τόσο ο Άγιος Λουκάς όσο και οι υπόλοιποι ευαγγελιστές συνέγραψαν το ευαγγέλιο “εν πνεύματι αγίω” και το Άγιο Πνεύμα δεν κατοικεί σε ακάθαρτες, αλλά σε καθαρές ψυχές. Όσο για αυτό που αναφέρεις για τον Άγιο Φανούριο, θα σου θυμίσω ότι το σώμα του Χριστού μετά την ανάσταση ήταν ανακαινισμένο και μάλιστα ο ίδιος εμφανίσθηκε μπροστά στους μαθητές του “κεκλεισμένων των θυρών”, προτυπώνοντας κατ’αυτό τον τρόπο και την κατάσταση στην οποία θα περιέλθει το σώμα όλων όσων εφαρμόσουν το θέλημα του. Απορώ λοιπόν γιατί σου κάνει εντύπωση ότι οι Άγιοι μπορεί να τιμώνται ταυτόχρονα σε διαφορετικά μέρη, μια και η έννοια του χρόνου παίρνει διαφορετικές διαστάσεις στην μετά τον θάνατον ζωή. Έτσι μπορούν να πρεσβεύουν στον Χριστό για τη σωτηρία μας, όπως είχε γίνει κάποτε στον Γάμο της Κανά, όταν η Παναγία παρακάλεσε τον Υιό της να κάνει το θαύμα της μετατροπής του ύδατος σε οίνο.
Το τρίτο κεφάλαιο από την Μελέτη του Αγίου Νεκταρίου με τίτλο ‘’Μαρτυρίες από την Χριστιανική αρχαιολογία για την αρχαιότητα της χρήσης των εικόνων από τους χριστιανούς’’, θα παρουσιαστεί συνοπτικά παρακάτω.
Σύμφωνα με τον άγιο Νεκτάριο, έχουμε τα εξής…..
Μαρτυρία Χριστιανικής Αρχαιολογίας
Α) Οι εικόνες στις κατακόμβες
Β) Οι εικόνες στα Άγια ποτήρια και στις σαρκοφάγους.
Α) Εικόνες στις κατακόμβες
1.Μεγάλος αριθμός εικόνων στις κατακόμβες χρονολογούνται τον 2ο με 3ο αιώνα μ Χ
(Καρδινάλιος Orsi, Εκκλησιαστική Ιστορία, ΣΤ 26 – Labus, Anal de philosoph. Chretienne, τόμος XXI, σελ. 357).
2.Υπάρχουν εικόνες που βρέθηκαν σε μνημεία και κοιμητήρια στις κατακόμβες που χρονολογούνται από τα τέλη του 1ου αιώνα μέχρι αρχές του 3ου, όπως πχ της Θεοτόκου με τον Ιησού βρέφος.
(Elements d’ archeologie Chretienne, του Le Chanoine Reusens).
3.Για την σχέση μεταξύ χριστιανικής εικονογραφίας και ειδωλολατρικής, αναφέρει ο άγιος Νεκτάριος…. «Τω όντι, οία δε τις και αν υπήρξεν η αρχή και η σχέσις ενός τινός αριθμού των διακοσμητικών τούτων ζωγραφιών προς τον εθνισμόν, η χρήσις καθαράς διακοσμήσεως ην εποίουν αφήρεσεν εξ αυτών τον χαρακτήρα και τον σκοπόν της ειδωλολατρείας….Εν τέλει, η εκλογή των αντικειμένων, η γενομένη εκ της ιστορίας της Βίβλου ή εκ των χριστιανικών αλληγοριών προς σχηματισμόν συνθέσεως και τύπων νέων δια την θρησκευτικήν τέχνην, υπήρξε αυτομάτως νέα, εμπνευσμένη και ελευθέρως διευθυνομένη δια του πνεύματος και του συστήματος του συμβολισμού του Ευαγγελικού και Αποστολικού, και ουχί υποβεβλημένη δια της εθνικής παραδόσεως…».
4.Συνηθισμένα θέματα στις εικόνες των κατακομβών.
i) Ο Αδάμ και η Εύα
ii) Ο Νώε στην Κιβωτό
iii) Η Θυσία του Αβραάμ
iv) Ο Μωυσής πλησιάζοντας στην καιόμενη βάτο.
v) O Μωυσής κτυπώντας τον βράχο με την ράβδο.
vi) Ο προφήτης Ηλίας
vii) Ο Τωβίας και ο Ιχθύς.
viii) Μορφές αγίων όπως πχ τον Ιησού με τους μαθητές (Κοιμητήριο αγίου Πέτρου και Μαρκελλίνου, 3ος αιώνας), την Παρθένο Μαρία (Κατακόμβη αγίας Πρίσκιλλας, αρχές 2ου αιώνα κατά τον De Rossi, περίπου το 150-170 κατά τον Schultze). Κτλ.
Β) Εικόνες στα Άγια Ποτήρια και στις σαρκοφάγους
1.Υπάρχουν εικόνες του Χριστού, του αγίου Πέτρου και Παύλου, και διάφορες σκηνές από την Βίβλο, πάνω σε Άγια Ποτήρια (σε σκεύη που χρησίμευαν για την Θεία Ευχαριστία).
2.Έχουμε ανάγλυφα σε σαρκοφάγους μετά τον 4ο αιώνα.
Η Μαρτυρία του Ευσεβίου για τον ανδριάντα του Κυρίου από την αιμορροούσα.
Απόσπασμα από το κεφάλαιο Β. (Μέρος Α).
«Ο Ευσέβιος, εν τη Εκκλησιαστική αυτού Ιστορία, μνημονεύει του ανδριάντος του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, ον η αιμόρρους γυνή έστησεν εξ ευγνωμοσύνης εις τιμή του Σωτήρος εν τη Καισαρεία του Φιλίππου, ην Πανεάδα οι Φοίνιδες εκάλουν. Ο Ευσέβιος περί του αγάλματος τούτου λέγει τα εξής ·
‘’Αλλ’ επειδή της δε της πόλεως εις μνήμην ελήλυθα, ουκ άξιον ηγούμαι παρέλθειν διήγησιν και τοις μεθ’ υμάς μνημονεύεσθαι αξίαν. Την γαρ αιμορρούσαν, ην εκ των ιερών Ευαγγελίων προς του Σωτήρος ημών του πάθους απαλλαγήν εύρασθαι μεμαθήκαμεν, ενθένδεν έλεγον ορμάσθαι · τον τε οίκον αυτής επι της πόλεως δείκνυσθαι, και της υπό του Σωτήρος εις αυτήν ευεργεσίας θαυμαστά τρόπαια παραμένειν. Εστάναι γαρ εφ’ υψηλού λίθου προς μεν τας πύλας του αυτού οίκου, γυναικός εκτύπωμα χάλκινον επί γόνυ κεκλιμένον, και τεταμένας επι το πρόσθεν ταις χερσίν, ικετεύουση εοικός. Τούτου δε αντίκρυς άλλο της αυτής ύλης ανδρός όρθιον σχήμα, διπλοίδα κοσμίως περιβεβλημένον, και την χείρατη γυναικί προτείνον· ου παρά τοις ποσίν επι της στήλης αυτής ξένον τι βοτάνης είδος φυείν· ο μέχρι του κρασπέδου της του χαλκού διπλοίδος ανιόν, αλεξιφάρμακον τι παντοίων νοσημάτων τυγχάνει. Τούτον δε τον ανδριάντα, εικόνα του Ιησού φέρειν έλεγον. Έμεινε δε και εις ημάς, ως και όψει παραλαβείν επιδημήσαντας αυτούς τη πόλει. Και θαυμαστόν ουδέν τους πάλαι εξ εθνών ευεργετηθέντας προς του Σωτήρος ημών, ταύτα πεποιηκέναι. Οτε και Αποστόλων Αυτού τας εικόνας Παύλου και Πέτρου, και αυτού δη του Χριστού, δια χρωμάτων εν γραφαίς σωζομένας ιστορήσαμεν. Ως εικός τωνπαλαιών απαραφυλάκτως οία σωτήρας εθνική συνηθεία παρ’ εαυτοίς τούτον τιμάν ειωθότων τον τρόπον’’».
Σημειώσεις
Το απόσπασμα βρίσκεται στην Εκκλησιαστική Ιστορία του Ευσεβίου, βιβλίο Ζ ιη.
Στο επόμενο, θα δούμε τι αναφέρει ο ιστορικός Σωζόμενος.
(Μελέτη αγ. Νεκταρίου για εικόνες).
Η Μαρτυρία του ιστορικού Σωζόμενου, για τον ανδριάντα του Κυρίου από την αιμορροούσα.
Απόσπασμα από το κεφάλαιο Β. (Μέρος Β).
«Επίσης και ο Σωζόμενος αναφέρει περί του ανδριάντος του Σωτήρος, εν τω περί των επί Ιουλιανού συμβάντων, ως εξής·
‘’Εμοί δε των επι Ιουλιανού συμβάντων, κακείνο ρητέον· σημείον μεν της του Χριστού δυνάμεως· τεκμήριον δε της εις τον κρατούντα θεομηνίας. Επεί γαρ έγνω εν Καισαρεία του Φιλίππου, φοίνισσα δε αύτη πόλις, ην Πανεάδα ονομάζουσιν, επίσημον είναι Χριστού άγαλμα, ο του πάθους απαλλαγείσα ανέθηκεν η αιμορρούσα, καθελών τούτο, ίδιον ανέστησε. Βίαιον δε πυρ εξ ουρανού πεσόν, τα περί το στήθος του ανδριάντος διέτεμε, και την κεφαλήν συν τω αυχένι κατέβαλε, και επι πρόσωπον ενέπηξεν, η το διερρωγός του στέρνου εστί. Και το εξ εκείνου εισέτι νυν τοιούτος έστηκε, της κεραυνίας αιθάλης πλήρης· τον δε του Χριστού ανδριάντα, τότε μεν οι Ελληνισταί σύροντες κατέαξαν· μετά δε ταύτα οι Χριστιανοί συλλέξαντες, εν τη Εκκλησία απέθεντο, ένθα και νυν φυλάττεται.»
Σημειώσεις
1. Το απόσπασμα που παραθέτει ο άγιος Νεκτάριος, είναι από την Εκκλησιαστική Ιστορία του Σωζόμενου, Ε, κα.
2. Στο επόμενο, θα αναφέρουμε τις αρχαίες Πατερικές μαρτυρίες αλλά και του ιστορικού Φιλόστοργου περί των εικόνων που επικαλείται ο άγιος. Συγκεκριμένα, του αγίου Αυγουστίνου, του Τερτυλλιανού, του αγίου Γρηγορίου Νύσσης, του αγίου Αστερίου Αμασείας.
Η Μαρτυρία του ιστορικού Φιλόστοργου, του ιερού Αυγουστίνου, του Τερτυλλιανού, του αγίου Γρηγορίου Νύσσης, και του αγίου Αστερίου Αμασείας για την ύπαρξη εικόνων στην αρχαία Εκκλησία.
Απόσπασμα από το κεφάλαιο Β. (Μέρος Γ).
«Και ο Φιλόστοργος επίσης, εν τη Εκκλησιαστική Ιστορία, ιστορεί τα περί της εικόνος του Σωτήρος, ην η αιμορροούσα, πίστει αμειβομένη, τον ευεργέτην ανέστησεν. Ο δε άγιος Αυγουστίνος επεβεβαιοί ωσαύτως το αυτό πράγμα δια τους χρόνους καθ’ ους έζη (354-430 μ Χ), λέγων· ‘’ Εν πολλοίς τόποις αι εικόνες του Πέτρου και Παύλου και αυτού του Σωτήρος Χριστού εικονισμέναι εφαίνοντο’’… Ουδείς προσέτι αγνοεί την περίφημον περικοπή του Τερτυλλιανού, εν η μνημονεύων ούτος των εικόνων του Καλού Ποιμένος, των παρισταμένων εις το βάθος των Αγίων Ποτηρίων και των κοινών ποτηρίων των πρώτων Χριστιανών. Λέγει ότι οι Χριστιανοί εζωγράφιζον ποιμένα φέροντα επι των ώμων πρόβατον, εις ανάμνησιν του εν τω Ευαγγελίω καλού ποιμένος…Γρηγόριος ο Νύσσης, περί των εικόνων ναού τινός του μάρτυρος Θεοδώρου, λέγει· ‘’ Επέχρωσε δε και ζωγράφος τα άνθη της τέχνης εν εικόνι διαγραψάμενος, τας αριστείας του μάρτυρος, τας ενστάσεις, τας αλγηδόνας, τας θηριώδεις των τυράννων μορφάς, τας επηρείας, την φλογότροφον εκείνη κάμινον, την μακαριωτάτην τελείωσιν του αθλητού τουαγωνοθέτου Χριστού, της ανθρωπίνης μορφής το εκτύπωμα, πάντα ημίν ως εν βιβλίω τινί γλωττοφόρω δια χρωμάτων τεχνουργησάμενος, σαφώς διηγόρευσε τους αγώνας του μάρτυρος, και ως λειμώνα λαμπρόν τον ναόν κατηγλάισεν. Οίδε γαρ και γραφή σιωπώσα εν τοίχω λαλείν, και τα μέγιστα ωφελείν, και ο των ψηφίδων συνθέτης ιστορίας άξιον εποίησε το πατούμενον έδαφος’’. Ο αυτός δε Γρηγόριος ο Νύσσης, εν τω Περί Θεότητος Υιού και Πνεύματος, λέγει· ‘’Είδον πολλάκις επι γραφής εικόνα του Πάθους και ουκ αδακρυτί την θέα παρήλθον, εναργώς της τέχνης υπ όψιν αγούσης την ιστορίαν’’…Επί δε του Επισκόπου Αμασείας Αστερίου έχομεν περιγεγραμμένην την εικόνα του μαρτυρίου της Αγίας Μάρτυρος Ευφημίας μαρτυρησάσης επι βασιλέως Διοκλητιανού κατά το 282….’’Οι δε δη πολίται και κοινωνοί της θρησκείας, υπέρ ης ετελεύτησεν, ως ανδρείαν ομού και ιεράν την παρθένον θαυμάσαντες, πλησίον του ιερού την θήκην δειμάμενοι καταθέμενοι τε την λάρνακα τιμάς τελούσιν αυτή, και την ετήσιον εορτήν, κοινήν και πάνδημον ποιούνται πανήγυριν. Οι μεν ουν των Θεού Μυστηρίων ιεροφάνται, και λόγω τιμώσι την μνήμη αεί, και όπως εξετέλεσε τον της καρτερίας αγώνα, επιμελώς τους συνόντας λαούς εκδιδάσκουσιν. Ο δε δη ζωγράφος ευσεβών και αυτός δια της τέχνης τα κατά δύναμιν, πάσαν την ιστορίαν εν σινδόνι χαράξας, αυτού που περί την θήκην, ιερόν ανέθηκε θέαμα…Ευχομένη δε ταύτη φαίνεται υπέρ κεφαλής σημείον, ο δη νόμος Χριστιανοίς προσκυνείν τε και επιγράφεσθαι…’’….Εκ της περιγραφής ταύτης του μαρτυρίου της Ευφημίας διδασκόμεθα ότι κατά το 282, ήτοι κατά τον τρίτον αιώνα, οι Χριστιανοί είχον την ευσεβή συνήθειαν να εικονίζωσι τους μάρτυρας και να περιγράφωσι τα μαρτύρια αυτών, να αναρτώσιν αυτά εν τοις μαρτυρίοις, να τιθώσι τα άγια λέιψανα των μαρτύρων εν τοις ιερείς ναοίς, να τελώσι ετησίους μνήμας, και να τελώσι κοινάς και πανδήμους εορτάς και πανηγύρεις…Η περιγραφή αύτη είτε έκφρασις, ως περιγράφεται, της εικόνος του μαρτυρίου της Αγίας Ευφημίας ανεγνώσθη εν τη Αγία Εβδόμη Οικουμενική Συνόδω κα κατεχωρήθη εν τη έκτη πράξει αυτής. Προυτάθη δε ως επιχείρημα προς ανασκευήν των προτάσεων των πολεμίων ταις εικόσι των υποστηριζόντων, ότι η εξεικόνισις των Αγίων και η προς τας εικόνας αυτών τιμή αντιβαίνει προς τα ορθά δόγματα του Χριστιανικού Πνεύματος, και τας δοξασίας των Πατέρων’’.
Σημειώσεις
1. Φιλόστοργος, βιβλιο ζ 3.
2. Αυγουστίνος, De Consens, Evangelist I 1. η 16
3.Τερτυλλιανός, De Pudicitia, X,c. 7
4. Γρηγόριος ο Νύσσης, Εγκώμιον εις Μάρτυρα Θεόδωρον. Migne, PG τόμος 46, σελ. 740.
5. Έκφρασις εις Ευφημίαν την Μάρτυρα.
(Μελέτη αγίου Νεκταρίου)
Απόσπασμα από το κεφάλαιο Δ (Μέρος Α)
«Η προσκύνησις των αγίων εικόνων δεν αντιτάσσεται τη Δευτέρα εντολή του Νόμου του Δεκαλόγου· ‘’Ου ποιήσεις σεαυτώ είδωλον, ουδέ παντός ομοίωμα, όσα εν τω ουρανώ άνω και όσα εν τη γη κάτω, και όσα εν τοις ύδασιν υποκάτω της γης, ου προσκυνήσεις αυτοίς, ουδέ λατρεύσεις αυτοίς’’. Η εντολή αύτη απαγορεύει την κατασκευήν και προσκύνησιν των ειδώλων των ψευδών θεών των πλαττομένων ή κατά φαντασίαν ή καθ’ ομοίωσιν των κτισμάτων των εν τω ουρανώ, των εν τη γη και των εν τη θαλάσση. Την εντολήν ταύτην παραβαίνουσιν οι θεοποιούντες την κτίσιν και λατρεύοντες αυτήν υπό τα ξεόμενα είδωλα, οι περιπίπτοντες εις ειδωλολατρείαν, φυσιολατρείαν, ή κτισματολατρείαν….Η εικών του Σωτήρος Ιησού Χριστού δεν είναι είδωλον ψευδούς θεού, θεού πλασθέντος υπό ανθρωπίνων χειρών, ουδ’ άγαλμα θεοποιηθέν, ουδέ εικών της φύσεως, ή κτίσματος τινός εκ των εν τω ουρανώ άνω ή επί της γης κάτω και εν τοις ύδασιν υποκάτω της γής…Τη εικόνι ου λατρείαν προσφέρομεν, ουδ’ αυτήν ως Θεόν τιμώμεν, αλλά τιμητικήν προσφέρομεν προσκύνησιν, και ταύτην προς το πρωτότυπο αναφέρομεν».
Σημειώσεις
1. Ο Άγιος Νεκτάριος παίρνει αντιπροσωπευτικό δείγμα από τα εδάφια στην Παλαιά Διαθήκη που αναφέρονται κατά των ειδώλων. Με λίγα λόγια, το είδωλο αναφέρεται είτε στην απεικόνιση του Άκτιστου Θεού, είτε στην απεικόνιση κάποιου κτίσματος που λατρεύεται ως θεός. Καμία σχέση με τις εικόνες. Στα ίδια πλαίσια κινούνται και πλήθος άλλων εδαφίων που χρησιμοποιούν διαστρεβλωμένα οι σύγχρονοι εικονομάχοι Προτεστάντες.
2. Απόδειξη ότι η λέξη είδωλο σχετίζεται μόνο με την απεικόνιση του Θεού, υπάρχει μέσα στην ίδια την Αγία Γραφή. Για παράδειγμα, κατά εντολή του Θεού, ο Μωυσής κατασκεύασε τορνευτά χρυσά Χερουβίμ μέσα στην σκηνή του Μαρτυρίου. Στην Έξοδο, κεφάλαιο κε (25), εδάφια 17- 20 αναφέρεται…. «Και θέλεις κάμει ιλαστήριον εκ χρυσίου καθαρού· δύο πηχών και ημίσειας το μήκος αυτού, και μιας πήχης και ημισείας το πλάτος αυτού. Και θέλεις κάμει δύο χερουβίμ εκ χρυσίου· σφυρήλατα θέλεις κάμει αυτά, εκ των δύο άκρων του ιλαστηρίου· και κάμε εν χερούβ εκ του ενός άκρου, και εν χερούβ εκ του άλλου άκρου εκ του ιλαστηρίου θέλεις κάμει τα χερουβείμ επί των δύο άκρων αυτού· και θέλουσιν εκτείνει τα χερουβείμ επάνωθεν τας πτέρυγας, επικαλύπτοντα με τας πτέρυγας αυτών το ιλαστήριον· και τα πρόσωπα αυτών θέλουσι βλέπει το εν προς το άλλο· προς το ιλαστήριον θέλουσιν είσθαι τα πρόσωπα των χερουβείμ».
3. Άλλο παράδειγμα, είναι η κατασκευή χερουβίμ στους τοίχους του Ναού των Εβραίων. Στο Α Βασιλέων, κεφάλαιο στ (6), εδάφια 27-29 και 34-35 αναφέρεται… «Και έθεσε τα χερουβείμ εν μέσω του ενδοτάτου οίκου• και είχον τα χερουβείμ τας πτέρυγας αυτών εξηπλωμένας, ώστε η πτέρυξ του ενός ήγγιζε τον ένα τοίχον• και η πτέρυξ του άλλου χερούβ ήγγιζε τον άλλον τοίχον• και αι πτέρυγες αυτών ήγγιζον, η μία την άλλην, εν τω μέσω του οίκου. Και εσκέπασε τα χερουβείμ με χρυσίον. Και πάντας τους τοίχους του οίκου κύκλω ενέγλυψε με γλυπτά σχήματα χερουβείμ και φοινίκων και ανοικτών ανθέων, έσωθεν και έξωθεν….Ούτως έκαμε και εις την πύλην του ναού παραστάτας εκ ξύλου ελαίας, εν τετράγωνον. Και αι δύο θύραι ήσαν εκ ξύλου πευκίνου• τα δύο φύλλα της μιας θύρας εδιπλόνοντο, και τα δύο φύλλα της άλλης θύρας εδιπλόνοντο. Και ενέγλυψεν επ’ αυτάς χερουβείμ και φοίνικας και ανοικτά άνθη…».
4. Αξίζει να αναφέρουμε αποσπασματικά τι γράφει ο άγιος Νικόδημος στο Πηδάλιο, στο οποίο παραθέτει τα προλεγόμενα της Ζ Οικουμενικής συνόδου, τους κανόνες της, και σχολιασμό επ’ αυτών.
α) «Άλλο είναι είδωλον, άλλο άγαλμα, και άλλο εικών. Το γαρ είδωλον διαφέρει από την εικόνα, καθ΄ο η μεν εικών ΑΛΗΘΟΥΣ ΠΡΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥ είναι ομοιότης, το δε είδωλον, ΨΕΥΔΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥ πράγματος, και πρωτοτύπου ομοιόσις εστί, κατά τον Ωριγένην και Θεοδώρητον, καθώς ητο ΤΑ ΕΙΔΩΛΑ των ΨΕΥΔΩΝ και ΑΝΥΠΑΡΚΤΩΝ θεών των Ελλήνων». (σελ 314-315)
Σαφέστατη διάκριση μεταξύ ΕΙΔΩΛΟΥ και ΕΙΚΟΝΑΣ.
β) ‘’Εγώ και ΤΗΝ ΚΗΡΟΧΥΤΟΝ ΗΓΑΠΗΣΑ γραφήν ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ ένεκεν. Είδον γαρ Άγγελον ΕΝ ΕΙΚΟΝΙ ελεύνοντα βαρβάρων στίφη. Είδον πατούμενα βαρβάρων φύλα, και τον Δαβίδ αληθεύοντα· Κύριε, εν τη πόλει σου την εικόνα αυτών εξουδενώσεις’’ (σελ 852 του β τόμου των Συνοδικών, εν τη στ πράξη της Ζ Συνόδου, και σελ. 647 του στ τόμου Χρυσοστ.). ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ την κηρόχυτον ταύτην ΕΙΚΟΝΑ και ο Οικουμένιος εν τη ερμηνεία τη προς Εβραίους.» (σελ 316)
γ) «Λέγει δε και ο Αθανάσιος. ‘’ Ο γουν προσκυνών την εικόνα, εν αυτή ΠΡΟΣΚΥΝΕΙ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΕΑ’’. Ομοίως δε και ο Χρυσόστομος· ‘’ουκ οίδας εάν μεν εικόνα υβρίσης, εις το πρωτότυπον της αξίας φέρεις την ύβριν?’’.
Και το λέει ο άγιος Νικοδημος σχολιάζοντας το όρο της Ζ οικουμενικής στο σημείο που λέει… «…Η γαρ της εικόνος τιμή επι το πρωτότυπο διαβαίνει, και ο προσκυνών την εικόνα, προσκυνεί εν αυτή του εγγραφομένου την υπόστασιν…». (σελ. 317)
δ) «…την δε αγίαν εικόνα του Χριστού, ΟΥ ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΩΣ προσκυνούμεν, απαραλλάκτως δηλονότι την εικόνα με το εικονιζόμενο πρόσωπον πρωτότυπον · ΟΥΤΕ ΩΣ ΘΕΟΥΣ τας αγίας εικόνας λατρεύομεν, καθώς κατηγορούσι ημάς οι εικονομάχοι, άπα γε · αλλότριον γαρ τούτο της εκκλησιαστικής εστί παραδόσεως. Διο και η Σύνοδος αύτη εν τω όρω αυτής είπε · και ταύταις ασπασμόν και ΤΙΜΗΤΙΚΗΝ προσκύνησιν απονέμειν, ου μην την κατά πίστιν ημών αληθινήν λατρεία, η πρέπει ΜΟΝΗ τη ΘΕΙΑ φύσει. Και ο ίδιος Θεός είπε, Κύριον τον θεόν σου προσκυνήσεις, και αυτώ μόνω λατρεύσεις. Βλέπεις ότι ΤΗΝ ΜΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΙΝ ΑΦΗΚΕΝ ΚΑΙ ΕΙΣ ΑΛΛΟΝ να δίδεται, την δε ΛΑΤΡΕΙΑ ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕΝ ΕΙΣ ΑΛΛΟΝ ΤΙΝΑ, ειμή μόνον εις εαυτόν του.» (σελ. 318)
ε) «Αι άγιαι εικόνες ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΝΤΑΙ δια την ύλην, αλλά ΔΙΑ ΤΗΝ ΟΜΟΙΩΣΙΝ όπου έχουν εις το εικονιζόμενον. Όθεν οι πατέρες της παρούσης Συνόδου εις μερικάς διαλαλιάς είπον ότι ΟΤΑΝ ΤΑ ΞΥΛΑ ΔΙΑΛΥΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ, ΚΑΙΕΤΑΙ, και ο χρωματισμός και ο χαρακτήρ των εικόνων διαφθαρή παντελώς, ΚΑΙΕΤΑΙ ΤΟ ΣΑΝΙΔΙ ΩΣ ΞΥΛΟΝ ΑΡΓΟΝ». (Σελ 319)
στ) « Δια εξ τινά εικονίζονται και προσκυνούνται αι άγιαις εικόνες· α. οτι ΚΟΣΜΟΥΣΙ ΚΑΙ ΣΤΟΛΙΖΟΥΣΙ τους ναούς, β. οτι ΔΙΔΑΣΚΟΥΣΙ ΤΟΥΣ ΜΗ ΟΙΔΟΤΕΣ ΓΡΑΜΜΑΤΑ…κατά τον Νείλον, γ. ότι ΕΝΘΥΜΙΖΟΥΣΙ τους γραμματισμένους εκείνα όπου τυχών ελησμονήθησαν. Όθεν ΒΙΒΛΙΑ λέγονται ΑΙ ΕΙΚΟΝΕΣ των σοφών και αμαθών…δ. ότι ΑΥΞΑΝΟΥΣΙ τον πόθον των ορόντων αυτάς χριστιανών…ε. ότι ΠΑΡΑΚΙΝΟΥΣΙ τους ορώντας ΠΡΟΣ ΜΙΜΗΣΙΝ των αγίων έργων…στ. διατί ΠΑΡΑΚΙΝΟΥΣΙ ΤΟΥΣ ΟΡΩΝΤΑΣ αυτάς να επικαλούνται μετά πίστεως και ελπίδος, τον μεν Θεόν ως ΣΩΤΗΡΑ, τους δε αγίους ως μεσίτας εις Θεόν…». (σελ 320).
Και μόνο που βλέπω Χριστιανό να αποκαλεί “πεθαμένους” τους κεκοιμημένους Αγίους, είμαι βέβαιος πως δεν πρόκειται για χριστιανό…Κι ας μη με αναγκάσει να το εξηγήσω…
Γεια σου αγαπητέ μου Ανέστη! Συμφωνώ απόλυτα.
«Ο λόγος της αγίας γραφής, κι αν ακόμα δέχεται περιορισμό ως προς το γράμμα, και καταλήγει μαζί με τους χρόνους των πραγμάτων που ιστορεί, αλλά ως προς το πνεύμα μένει για πάντα απερίγραφος ως προς αυτά που εννοεί. Και κανένας ας μή δυσανασχετήσει κι ας μην δυσπιστήσει, έχοντας υπόψη ότι ο Θεός που μίλησε είναι απερίγραφος στη φύση του. Κι όποιοι θέλουν ν’ακούσουν το γνήσιο θέλημα του Θεού πρέπει να πιστεύουν ότι ο λόγος που είπε ο Θεός μοιάζει περισσότερο με τον ίδιο. Άν δηλαδή εκείνος που τον είπε είναι Θεός, κι ο Θεός είναι κατά την ουσία απερίγραφος, είναι ολοφάνερα και ο λόγος που είπε απερίγραφος».
(Προς Θαλλασιον, περί αποριων, ερωτησις Ν, Μάξιμου Ομολογητού )
« Η γαρ αγνοούντας διδάξομεν, ή κακουργούσιν ουκ επιτρέψομεν»
Μέγας Βασίλειος