Δείτε ολόκληρη την ταινία: Ο Τσάρος

Μα, όλη τη ζωή μου την πέρασα μέσα στις αμαρτίες, και εάν μετανοήσω θα βρω τη σωτηρία;

Μα τόσα έχω ακούσει στην Εκκλησία και δεν τα ετήρησα. Πώς να εισέλθω και πάλι και πώς και πάλι να ακούσω; Μα γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να εισέλθεις επειδή, όσα άκουσες δεν τα ετήρησες. Να τα ξανακούσεις, λοιπόν, και να τα τηρήσεις. Εάν ο ιατρός σου βάλει φάρμακο στην πληγή σου και παρά ταύτα δεν καθαρίσει, την επομένη ημέρα δεν θα σου ξαναβάλει πάλι; Μη ντρέπεσαι, λοιπόν, να ξαναέλθεις στην Εκκλησία. Να ντρέπεσαι όταν πράττεις την αμαρτία.

Η αμαρτία είναι το τραύμα και η μετάνοια το φάρμακο. Αν, λοιπόν, έχεις παλιώσει σήμερα από την αμαρτία, να ανακαινίσεις τον εαυτό σου με τη μετάνοια. Και είναι δυνατό, μπορεί να πει κανείς να σωθώ, αφού μετανοήσω; Και βέβαια είναι. Μα, όλη τη ζωή μου την πέρασα μέσα στις αμαρτίες, και εάν μετανοήσω θα βρω τη σωτηρία; Και βέβαια. Από που γίνεται αυτό φανερό; Από τη φιλανθρωπία του Κυρίου σου…

Γιατί η φιλανθρωπία του Θεού δεν έχει μέτρο. Και ούτε μπορεί να ερμηνευτεί με λόγια η πατρική Του αγαθότητα. Σκέψου μια σπίθα πού έπεσε μέσα στη θάλασσα, μήπως μπορεί να σταθεί εκεί ή να φανεί; Όση σχέση έχει, λοιπόν, μια σπίθα με το πέλαγος, τόση σχέση έχει η αμαρτία σου σε σύγκριση με τη φιλανθρωπία του Θεού. Και καλύτερα, θα έλεγα, όχι τόση, άλλα πιο πολλή. Γιατί το πέλαγος, ακόμη και αν είναι απέραντο, έχει όριο, μέτρο και σύνορα. Η φιλανθρωπία όμως του Θεού είναι απεριόριστη. Γι’ αυτό σου επαναλαμβάνω. Είσαι αμαρτωλός; Μην απελπίζεσαι»

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

(περικοπή από την 8η ομιλία για τη μετάνοια) PG 49, 337-338).

http://www.egolpion.com/apofygh_apognosews.el.aspx

ΑΝΩΔΥΝΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ

ΑΝΩΔΥΝΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ

Γιώργος Μπάρλας

«Οι άνθρωποι εύχονται να πεθάνουν

στον ύπνο τους ή να μην πεθάνουν καθόλου»

Σώτη Τριανταφύλλου *

Όσο κι αν η παραπάνω διαπίστωση φαντάζει οικεία και ενδεχομένως, απηχώντας τη μοντέρνα νοοτροπία, να αποτελεί μια από τις πιο βασικές επιθυμίες κάθε ανθρώπου,  ωστόσο βρίσκεται εν πολλοίς σε ριζική αντίθεση με τον χριστιανισμό. Οι Πατέρες της εκκλησίας θεωρούν ότι ο αιφνίδιος θάνατος προφανώς δεν αφήνει περιθώρια μετάνοιας και αλλαγής γι΄ αυτό και απεύχονται τον ερχομό του στους ανθρώπους. Δεν εύχονται να έρθει ένας αργός θάνατος επειδή είναι συνήθως βασανιστικός και οι χριστιανοί επιθυμούν να βασανίζονται, αλλά  διότι ο άνθρωπος έχει την ευκαιρία να μετανοήσει, να σκεφτεί αλλιώς τα πεπραγμένα της ζωής του, να συμφιλιωθεί με τους συνανθρώπους του κλπ…

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΕΔΩ: http://www.egolpion.com/anwdunos_8anatos.el.aspx

Διακοπή Πατριαρχικού μνημοσύνου για να μην …μολυνθούμε από την αίρεση;

π.Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος

Αλλά η διακοπή του μνημοσύνου, «πριν από Συνοδική διάγνωση» και καταδίκη, δεν έχει την έννοια της αποφυγής μολυσμού από την κηρυσσόμενη αίρεση! Όχι, αδελφέ μου! Αν είχε αυτή την έννοια, τότε οι Κανόνες δεν θα παρείχαν απλά το δικαίωμα παύσης του μνημοσύνου για αίρεση «πριν από Συνοδική διάγνωση», αλλά θα θέσπιζαν ρητή και σαφή υποχρέωση με απειλή βαρύτατων ποινών σε αντίθετη περίπτωση.

Η διακοπή μνημοσύνου για αίρεση «πριν από Συνοδική διάγνωση» έχει άλλη έννοια. Αποτελεί έντονη, αλλά κι έσχατη διαμαρτυρία της Ορθόδοξης συνείδησης, παρέχει μια διέξοδο σε αυτούς που σκανδαλίζονται, και ταυτόχρονα αποσκοπεί και στη δημιουργία αναταραχής, ώστε η Εκκλησία να βιαστεί να ξεκαθαρίσει την κατάσταση.

Δεν υπάρχει κίνδυνος να…μολυνθούμε, ούτε μνημονεύντας τον Πατριάρχη (εφόσον ακόμα δεν καταδικάστηκε), ούτε, πολύ περισσότερο, αν δεχόμαστε σε κοινωνία αυτούς που τον μνημονεύουν. Όσα αντίθετα λέγονται, είναι ανόητοι «ζηλωτισμοί». Ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων δε μολύνθηκε, αν και έλαβε Επισκοπική χειροτονία από τον Μητροπολίτη Καισαρείας Ακάκιο, ο οποίος ήταν μεν δηλωμένος αρειανός (και μάλιστα αρχηγός μιας μερίδας αρειανών), αλλά ακόμη βρισκόταν και ενεργούσε εντός της Εκκλησίας. Ο άγιος Ανατόλιος χειροτονήθηκε κι αυτός Επίσκοπος (και μάλιστα Πατριάρχης Κων/πόλεως) από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Διόσκορο, ο οποίος ήταν μεν μονοφυσίτης και μεγάλος προστάτης του αιρεσιάρχη Ευτυχή, αλλά δεν είχε ακόμη καταδικαστεί από την Δ’ Οικουμενική Σύνοδο. Αν λοιπόν δεν μολύνει ούτε αυτή η χειροτονία από Επισκόπους που κηρύσσουν μεν αιρετικά φρονήματα, αλλά ακόμα δεν καταδικάστηκαν από Σύνοδο και παραμένουν εντός της Εκκλησίας, πολύ περισσότερο δε μολύνει το μνημόσυνό τους και ακόμα περισσότερο δε μολύνει η κοινωνία με πρόσωπα που ανέχονται κατ’ οικονομία αυτούς και διατηρούν το μνημόσυνό τους.

Οι Παλαιοημερολογίτες, «μη νοούντες μήτε α λέγουσι μήτε περί τίνων διαβεβαιούνται», ισχυρίζονται τα εντελώς αντίθετα (βλέπε και το βιβλίο του Θεοδωρήτου Μαύρου). Αλλά τότε και αυτοί οι ταλαίπωροι είναι μολυσμένοι. Γιατί; Διότι, όπως προείπα, και αυτοί, παρά τις θεωρητικές διακηρύξεις τους, ή μάλλον, σε κραυγαλέα και τραγική αντίθεση με αυτές, δέχονται στην πράξη σε κοινωνία (συμπροσευχή και παροχή Μυστηρίων) πρόσωπα που ανήκουν στην Εκκλησία της Ελλάδας, η οποία έχει κοινωνία με τον Πατριάρχη! Οπότε;;;

Αν ήθελαν να είναι συνεπείς, έπρεπε να μη δέχονται ούτε ένα (αριθμός 1) μέλος της Ελλαδικής Εκκλησίας να εκκλησιαστεί (ή, πολύ περισσότερο, να εξομολογηθεί ή να κοινωνήσει) μαζί τους, αν προηγουμένως δεν δήλωνε ότι αποχωρεί από την Εκκλησία της Ελλάδας και προσχωρεί εν μετανοία σε αυτούς. Αυτοί όμως, χωρίς φόβο και δισταγμό, συνεκκλησιάζονται, συμπροσεύχονται και συμμετέχουν στα Μυστήρια με πλήθος Νεοημερολογίτες στους Ναούς των Παλαιοημερολογιτών και μάλιστα σε μερικά Ησυχαστήρια.

Από τα ΔΥΟ ΑΚΡΑ του π.Επιφανίου Θεοδωροπούλου

http://www.egolpion.com/epifanios_palaiohmerologites.el.aspx

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΜΦΙΣΣΑΣ 10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1821

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΜΦΙΣΣΑΣ

10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1821

Δημητρίου Φωτιάδη

Τα Σάλωνα

Στη Ρούμελη οι προϋποθέσεις για σηκωμό στέκονταν πολύ πιο δύσκολες από το Μο­ριά. Βρισκόταν σιμά σε τέσσερεις σημαντι­κές τούρκικες βάσεις˙ Γιάννενα, Λάρισα, Βόλο, Εύ­βοια. Ήταν ευτύχημα βέβαια πως στα Γιάννενα ξακολούθαγε την αντίστασή του ο Αλήπασας. Οι στρατιωτικές όμως δυνάμεις που τον πολιορκούσαν μπορούσαν να στείλουν σημαντικά αποσπάσματα να χτυπήσουν τους επαναστάτες.

Αντιστάθμιζε όμως τούτη τη δυσκολία η ύπαρ­ξη μιας μαχητικής από αιώνες παράδοσης — η κλεφτουριά και τ’ αρματολίκια. Ένας στρατός σχεδόν έτοιμος, με θαυμάσια στελέχη για τον άταχτο πό­λεμο, που τόσο τον ευνοούσαν τα βουνά της Ρού­μελης.

Οι καπεταναίοι που πήραν μέρος στη σύσκεψη της Άγιας Μαύρας άρχισαν, αφού για λίγο λούφα­ξαν, να φτάνουν ένας ένας στα λημέρια τους. Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος άφησε τη φαμελιά του στους Παξούς κι αφού πήγε στην Πάτρα για να πάρει οδη­γίες από τον Ρώσο πρόξενο Ιωάννη Βλασσόπουλο, που ήταν από τα ηγετικά στελέχη της Φιλικής Ε­ταιρίας στο Μοριά, πέρασε στη Ρούμελη. Κρίνον­τας πως η συμμετοχή των Γαλαξειδιωτών στον αγώ­να, με τα σαράντακαράβια τους, θα ήταν αποφασι­στική καθώς θα μας χάριζε στην αρχή της επανά­στασης τη θαλασσοκρατία στον Κορινθιακό κόλ­πο, τους έστειλε τούτο δω το γράμμα, ένα από τα πιο χαραχτηριστικά τού Εικοσιένα:

http://www.egolpion.com/amfissa_apelef8erwsh.el.aspx

Το ηρωικό Μεσολόγγι:10 Απριλίου 1826

ΤΟ ΗΡΩΙΚΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ

10 Απριλίου 1826

Υπολογίζουν ότι την ημέρα εκείνη – Κυριακή των Βαΐων – πυρπολήθηκαν 2.000 άνθρωποι, άλλοι 3.000 σκοτώθηκαν από τους Τούρκους και 1.000 περίπου αιχμαλωτίστηκαν.

http://www.egolpion.com/mesologgi.el.aspx

Τα σχίσματα των παλαιοημερολογιτών κατ’ αναλογίαν περισσότερα των προτεσταντών

 

ΤΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΗΛΟΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΙ

ΤΩΝ 12,ΠΕΡΙΠΟΥ, ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ.

π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΑΠΑΔΑΚΗ

(ΠΡΩΗΝ «ΖΗΛΩΤΟΥ»)

δειτε τα υπόλοιπα βίντεο εδω: http://www.egolpion.com/papadakh_sxismatikoi.el.aspx

ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ Π. ΕΠΙΦΑΝΙΟ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟ, ΟΙ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ ΠΛΑΝΗΘΗΚΑΝ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΕΥΣΤΑΘΙΑΝΟΥΣ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝ ΓΑΓΓΡΑ ΣΥΝΟΔΟ ΩΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ, ΔΙΟΤΙ ΑΝΗΓΑΓΑΝ ΕΙΣ ΟΡΟΥΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΣΧΕΤΑ ΜΕ ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ !

ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ

ΨΩΜΑΚΙΑ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ ΣΦΡΑΓΙΣΜΕΝΑ ΜΕ ΠΕΝΤΑΛΦΕΣ

ΨΩΜΑΚΙΑ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ

ΣΦΡΑΓΙΣΜΕΝΑ ΜΕ ΠΕΝΤΑΛΦΕΣ

http://www.egolpion.com/hell_pizza.el.aspx

 

ΟΤΑΝ ΟΙ “ΘΕΟΙ” ΑΡΡΩΣΤΑΙΝΟΥΝ

ΟΤΑΝ ΟΙ “ΘΕΟΙ” ΑΡΡΩΣΤΑΙΝΟΥΝ

Κοσμοσυρροή για άρρωστο Ινδό Γκουρού

Η νοσηλεία ενός διάσημου γκουρού

έχει προκαλέσει κοσμοσυρροή στη γενέτειρά του.

http://www.egolpion.com/saibaba_hospital.el.aspx

 

ΟΙ ΓΚΟΥΡΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΙΝΟΙ

Sri Chinmoy

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΕΔΩ: http://www.egolpion.com/chinmoy_maharishi.el.aspx

Μέσα σε λίγους μήνες, από τον Οκτώβριο 2007 μέχρι και τον Φεβρουάριο 2008, έφυγαν από τη ζωή δυο ηγετικές προσωπικότητες της «Νέας Εποχής του Υδροχόου» (New Age). Πρόκειται για τους ινδουιστές «δασκάλους»,  και Maharishi Mahesh Yogi.

Ο πρώτος πέθανε τον περασμένο Οκτώβριο 2007, στο σπίτι του στη Νέα Υόρκη, από ανακοπή καρδίας, σε ηλικία 76 χρόνων. Στην κηδεία του παρέστη πλήθος οπαδών του, μεταξύ αυτών και «διασημότητες», ολυμ­πιονίκες, πολιτικοί κ. α. Συλλυπητήρια μηνύ­ματα απέστειλαν, μεταξύ άλλων, ο Μιχαήλ Γκορπατσώφ, ο Γενικός Γραμματεύς του Ο.Η.Ε. Μπάν Κι Μούν, ο Πρωθυπουργός της Νορβηγίας κ. α.

Ποιος ήταν όμως ο Γκουρού Σρί Σινμόϊ; Οι οπαδοί του τον αποκαλούσαν «πρεσβευτή για την παγκόσμια ειρήνη», που οργάνωνε δυο φορές την εβδομάδα συγκεντρώσεις δι­αλογισμού στα «γραφεία του Ο.Η.Ε.»⁴, στη Νέα Υόρκη. Ο ίδιος ισχυριζόταν ότι είχε υπερφυσικές δυνάμεις, ότι έγραψε 843 ποιή­ματα σε 24 ώρες, ζωγράφισε 16.031 πίνακες σε μία μέρα και σήκωσε 7.000λίβρες βάρος με το ένα χέρι. Δίδασκε ότι ήταν ένας «Αβατάρ» ή ο «Σωτήρας» που ενώθηκε με το Θεό. Σ’ ένα από τα βιβλία του γράφει: «Διέσχισα τους μυστικούς δρόμους της ζωής, έγινα ο Σκοπός. Η αλήθεια ακέραια αποκαλύφθηκε, εγώ είμαι η οδός, ο Θεός-Ψύχη». Παρου­σιαζόταν ως «ο πνευματικός αδελφός του Ιησού», γι’ αυτό και οι οπαδοί του τον αποκαλούσαν «Υπέρτατο». Καλούσε τους υποστηρικτές του, να διαλογίζονται μπροστά στη φωτογραφία του, για να συγχρονιστούν μαζί του, ούτως ώστε να τους μεταφέρει στο θεό, εννοώντας φυσικά τον εαυτό του! Ο Σρί Σινμόϊ εξηγούσε πως με το να διαλογίζεται κάποιος στην εικόνα του, γίνεται ένα με την εσωτερική του θειότητα και πραγμάτωση. Και προσθέτει: «Οι μαθητές μου και οπαδοί μου διαλογίζονται κατ’ αυτόν τον τρόπο πάνω στην υπερβατική μου εικόνα. Η φωτογραφία αυτή πάρθηκε σε φάση υψίστης συνειδητοποίησης. Βρίσκομαι εκεί σε απόλυτη ταύτιση με τον εσωτερικό μου Οδηγό, τον Ύψιστο. Συγκεντρώσου απλά πάνω σ’ αυτήν την εικόνα και μπες μέσα μου, δια μέσου του μετώπου μου, όπου είναι εγκατεστημένο το τρίτο μάτι»⁵.

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΕΔΩ: http://www.egolpion.com/chinmoy_maharishi.el.aspx

ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΙΩΝ ΤΗΣ Ι.Μ.ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ

ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ

ΤΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΙΩΝ ΤΗΣ Ι.Μ.ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ

Σήμερα 6 Απριλίου 2011 το α΄ τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με ομόφωνη απόφασή του, κατεδίκασε τελεσιδίκως τους δεκατέσσερεις πρωταιτίους της καταλήψεως της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου με επικεφαλής τον ηγέτη τους Μεθόδιο-Ματθαίο Παπαλαμπρακόπουλο.

Κατά την ακροαματική διαδικασία οι παρόντες εκ των καταληψιών εδήλωσαν πεισματικά την άρνησή τους να υπακούσουν στις αποφάσεις της Ελληνικής δικαιοσύνης.

Το Δικαστήριο εκτιμώντας ιδιαίτερα αρνητικά το γεγονός της μη συμόρφωσής τους στις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, τους επέβαλε ποινή φυλάκισης έξι μηνών για την παράνομη κατάληψη της Μονής, γεγονός που αποδεικνύει για μια ακόμη φορά ότι η παραμονή τους εκεί αποτελεί ποινικό αδίκημα.

Παράλληλα, με την απόφαση αυτή και για πολλοστή φορά, επικυρώνεται η απόφαση της Ιεράς Κοινότητος Αγίου Όρους για την απέλασή τους και προβάλλεται επιτακτικά η υποχρέωση της Ελληνικής Πολιτείας για την άμεση εφαρμογή της.

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:

http://athosesphigmenou.blogspot.com/2011/04/blog-post.html

Για το θαύμα της Καλύμνου…

Όταν η φωτιά στο τζάκι βρίσκεται προς το τέλος, την τροφοδοτούν με ξύλα και την αναζωογονούν. Μια ιερή φωτιά είναι η πίστις, και όταν κινδυνεύει, χρειάζεται ενίσχυση για να μη χαθεί, και γίνουν παγερά και έρημα τα ανθρώπινα στήθη. Αλλοίμονο αν σβήσει η φλόγα και δώσει την θέση της στα σκοτάδια και στα χάη της απιστίας…

+π.Δανιήλ Γούβαλης

Προσωπική μου εμπειρία από το θαύμα

Επέστρεψα πριν λίγο από τον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Καλύμνου, όπου συντελείται ακόμα το σημείο της εμφάνισης του Χριστού στην εικόνα της Παναγίας του τέμπλου.

Καταθέτω την προσωπική μου εμπειρία:

Κατ’αρχάς να ξεκαθαρίσω πώς είμαι άνθρωπος όχι άπιστος, αλλά δύσπιστος και η πρώτη μου αγωνία ήταν να μην εκτεθεί η Εκκλησία, ειδικά τις ημέρες πού ζούμε, κατά τις οποίες όλοι οι αμφισβητίες για αγαθούς ή πονηρούς σκοπούς νιώθουν επιτακτικά υποχρεωμένοι να αμφισβητήσουν κάτι πριν ακόμα το δούν. Σχεδόν βιάζονται να αποκρύψουν τα φανερά ή να αποδυναμώσουν τα γεγονότα και επ’ευκαιρία να λασπολογήσουν την Εκκλησία. Επίσης γνωρίζω την διαφορά μεταξύ αληθινής αγνής πίστης και θρησκευτικού παραληρήματος και σαν ποιμένας είμαι υποχρεωμένος να την τονίζω κάθε στιγμή, επ’αγαθώ της πίστης.

συνέχεια εδώ: http://iereasanatolikisekklisias.blogspot.com/#ixzz1IkcGyLRs

Επί την ευκαιρία του υπό ψήφιση νέου νομοσχεδίου περί των μεταμοσχεύσεων…

ΟΜΙΛΙΑ π.ΚΩΝ/ΝΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΠΟΥΛΟΥ

http://www.floga.gr/08/01/0801000006.zip

…να δοθεί η δυνατότητα στις διάφορες θρησκείες να γιορτάσουν τη διαφορότητά τους σε πνεύμα αρμονίας και κατανοήσεως.

Προτού όμως προχωρήσουμε, εν είδει εισαγωγικής ενημερώσεως, πρέπει να πούμε ότι το αίτημα ενός διαλόγου μεταξύ των θρησκει­ών ή των νεοφανών ομάδων ανάγει τις αρχές του στο έτος 1893, όταν, με πρωτοβουλία της λεγομένης «Νέας Εκκλησίας» ή «Εκκλησίας της Νέας Ιερουσαλήμ», συνεκλήθη στο Σικά­γο το λεγόμενο «Πρώτο Κοινοβούλιο των Θρησκειών του Κόσμου». Βασικοί φορείς του ήσαν τέσσερεις οργανώσεις: «Ο Παγκό­σμιος Σύνδεσμος για Θρησκευτική Ελευθε­ρία» (International Association for Religious Freedom ARF), «Ο Παγκόσμιος Σύνδεσμος των Θρησκειών» (World Congress of FaithsWCF), «Ο Ναός της Κατανόησης» (Temple of Understanding) και «Το Παγκόσμιο Συνέ­δριο των Θρησκειών για την Ειρήνη» (World Conference on Religion and Peace WCRP).

Σ’ αυτό το «Κοινοβούλιο», το οποίο μπο­ρεί να χαρακτηριστεί ως η «αφετηρία της ιε­ραποστολικής εκστρατείας τού Ινδουισμού-Βουδισμού για την πνευματική άλωση της Δύσεως», συμμετείχαν, μεταξύ των άλλων και οι Anagarika Dharmapala (ιδρυτής βουδιστικής εταιρείας) και ΣουάμιVivekananda (Ραμακρίσνα), οι οποίοι και δραστηριοποιή­θηκαν στην συνέχεια στις ΗΠΑ και ίδρυσαν πληθώρα ινδουιστικών και βουδιστικών ορ­γανώσεων. [Βλ. περισσότερα: Αντ. Αλεβιζοπούλου, «Αντιμετώπιση των αιρέσεων. Προβληματική και στρατηγική», σ. 179 εξ.]

Είναι γνωστός ο νεοεποχίτικος χαρακτή­ρας των συντελεστών του «Κοινοβουλίου» αυτού, του 1893, όπως επίσης είναι γνωστοί και οι λόγοι του Σουάμι Βιβεκανάντα προς τους φοιτητές του Μαντράς των Ινδιών, ότι: «Αυτό είναι το μεγάλο ιδανικό που βρί­σκεται μπροστά μας, και ο καθένας πρέπει γι’αυτό να οπλιστεί η άλωση τού κόσμου από την Ινδία τίποτε το λιγότερο από αυτό, και όλοι εμείς πρέπει να οπλιστούμε και να τεντώσουμε γι’αυτό το σκοπό κάθε νεύρο… Σήκω Ινδία και κυρίευσε τον κόσμο με την πνευματικότητά σου…». [π. Αντ. Αλεβιζοπούλου, αυτόθι, σ. 181]

Ακολούθησε, μετά από εκατό έτη, το «Β’ Κοινοβούλιο των Θρησκειών του Κόσμου» και πάλι στο Σικάγο (28.8-5.9.1993). Στους χορηγούς του εντάσσονται, μεταξύ των άλλων, και οι αποκρυφιστικές οργανώσεις Brahma Kumaris, Hindu Temple, Μπαχάι, Θεοσοφική Εταιρεία και Συνομοσπονδία Ζωροαστρικών Οργανώσεων, συμμετείχε δε και ο Sri Chinmoy, ο οποίος ισχυρίζεται, ότι εί­ναι ενσάρκωση του Θεού. Το παράξενο είναι ότι σ’ αυτό το «Κοινοβούλιο» συμμετείχαν και παράγοντες του Χριστιανικού κόσμου. (Παρά λίγο να συμμετάσχη και Ορθόδοξος επίσκοπος).

Το «Κοινοβούλιο» αυτό αναφέρει μεταξύ των σκοπών του: «να δοθεί η δυνατότητα στις διάφορες θρησκείες να γιορτάσουν τη διαφορότητά τους σε πνεύμα αρμονίας και κατανοήσεως… με λατρευτικές εκδηλώσεις, διαλογιστικές ενορατικές τελετές, διαλογι­σμό, αγρυπνίες, θεωρία…». Επίσης διακηρύσσει ότι με τον διαθρησκειακό διάλογο, όπως βεβαίως αυτό τον εννοεί, (δηλαδή με στόχο την υπέρβαση των θρησκευτικών διαφορών και άρα την αναίρεση των επί μέρους θρησκειών, με καθαρά συγκρητιστικό χαρακτήρα) θα αποκτηθεί η εμπειρία «των ωδινών τού τοκετού μιας νέας εποχής» και ότι θα επιτευχθεί η «σύνδεση των πιστών, που θα οδηγήσει την ανθρωπότητα και τη γη μας στη νέα εποχή της συμφιλίωσης και της ελ­πίδος». Όπως συμπεραίνει ο μακαριστός π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος: «Όλα αυτά απο­δεικνύουν πως η όλη προσπάθεια αποβλέπει στη διάβρωση όλων των θρησκειών και στην επιβολή τού «δόγματος» της θρησκείας της «Νέας Εποχής», ότι αυτή συνιστά υπέρβαση όλων των πίστεων και των λατρειών και αν­ταποκρίνεται απόλυτα στο ανώτερο εξελικτι­κό επίπεδο της «Νέας Εποχής». [π. Αντ. Αλεβιζοπούλου, αυτόθι, σ. 184]

Είναι αυτονόητο ότι η Ορθόδοξη Εκκλη­σία δεν μπορεί να αποδεχθή ένα τέτοιο διά­λογο, ο οποίος έχει στόχο του τον «εορτασμό της διαφορότητος», θέτοντας υπό αμφισβή­τηση ή συζήτηση το μοναδικό πρόσωπο του Ιησού Χριστού και το εν τω Θείω Αυτού Προσώπω πλήρωμα της Θείας Αποκαλύψεως.

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ:

ΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΕΝΟΣ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΑ

Πρωτοπρ. Κυριάκου Τσουρού,

Γραμματέως της Σ. Ε. επί των αιρέσεων.

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΕΔΩ: http://www.egolpion.com/dialogos_para8rhskeia.el.aspx

Αγαπισμός και “δωρεά” οργάνων

Και, τώρα, εισερχόμεθα στον χώρο του Αγαπισμού. Πώς θα βρη έκφραση η αγάπη μας; Και, μάλιστα, απέναντι στον άνθρωπο; Ποιόν άνθρωπο; Αυτόν, τον νεκρό, ή κάποιον άλλον, π.χ. τον δέκτη, που περιμένει στην γωνία;

Αν μιλάμε για τον νεκρό, η «αγάπη» μας προς αυτόν, πώς θα βρη έκφραση; Προφανώς, με το να σταματήσωμε να τον θεωρούμε ζωντανό (είναι;), αφ’ ενός, και αφ’ ετέρου, με το να τον αγαπήσωμε εις τέλος, και να του εκπληρώσωμε οποιαδήποτε προεκπεφρασμένη του επιθυμία (τί άλλο μένει;). Π.χ., να ψάξωμε να βρούμε μήπως είχε εκφράσει την επιθυμία να γινόταν… δωρητής σώματος. “Αν ναι, τότε, θα πρέπη να κάνωμε το πάν να του εκπληρώσωμε αυτή του την τελευταία επιθυμία. Αυτό απαιτεί η «αγάπη»… Και, την συνέχεια, την φαντάζεσθε…

Αν, όμως, μιλάμε για την «αγάπη» μας προς τον συνάνθρωπο, αυτόν δηλ., τον οποιονδήποτε, που περιμένει στην γωνία, δηλ. τον δέκτη, τότε, πώς θα βρη έκφραση η «αγάπη» μας; Ε, πώς αλλιώς, παρά με το να κάνωμε το παν να τον αναπαύσωμε, αναλαμβάνοντας την μέριμνα να του βρούμε το ή τα όργανα που χρειάζεται. Κι ας προέρχωνται από ανυπεράσπιστους ταλαίπωρους, που, πολύ πιθανόν, τους σκοτώνουμε, στην ουσία, αφού δεν ξέρωμε την στιγμή του θανάτου τους, για να τους πάρωμε τα όργανα. Ούτε, βέβαια, ξέρομε, αν, την στιγμή που τους παίρνουν τα όργανα, εκείνοι αυτό το εγκρίνουν. Μα, τί λέω; Αφού είναι νεκροί οι άνθρωποι, τί να εγκρίνουν; Δεν χρειάζεται να το εγκρίνουν. Το είχαν εγκρίνει πριν. Έστω, με την «εικαζόμενη συναίνεση»!

Αυτά, δυστυχώς, τα φαιδρά, συνάγονται εκ των λόγων και των υπονοουμένων του συγγραφέως.

Απόσπασμα από την

ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜ. ΝΙΚ. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΜΕ ΤΙΤΛΟ «ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΓΟΝΙΔΙΩΜΑ»

μοναχός ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

ολοκληρο εδω: http://www.egolpion.com/gonidiwma_kritikh.el.aspx

Γέροντα, γιατί οι άνθρωποι καταφεύγουν για κάποιο πρόβλημά τους συχνά σε πλανεμένους;

ΤΑ ΦΤΗΝΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΛΑΝΕΜΕΝΩΝ

Από το βιβλίο «Πνευματικός αγώνας»

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

ΛΟΓΟΙ Γ’

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ

«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»

ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ   

 

- Γέροντα, γιατί οι άνθρωποι καταφεύγουν για κάποιο πρόβλημά τους συχνά σε πλανεμένους;

- Γιατί ο διάβολος έχει φθηνά χαρίσματα και τα παίρνουν εύκολα. Αυτά τους λένε να κάνουν , δεν είναι δύσκολα και τους αναπαύουν  στα πάθη τους. Αντί να μετανοήσουν για τις αμαρτίες που κάνουν ως άνθρωποι και να πάνε σε έναν πνευματικό να  εξομολογηθούν, βρίσκουν κάτι πλανεμένους, δηλαδή τον διάβολο, και ζητούν από εκείνον να τους λύση το πρόβλημά τους. Ύστερα βασανίζονται και δεν καταλαβαίνουν ότι τους έχει δέσει ο διάβολος και τους κάνει κουμάντο.

- Και πως τους  πιστεύουν ,Γέροντα;

http://www.egolpion.com/xarismata_planemenwn.el.aspx

Θεϊστική εξέλιξη: Όταν η μεταφυσική βαπτίζεται επιστήμη

Είναι, λοιπόν, τουλάχιστον αφελείς εκείνοι οι χριστιανοί που, αποδεχόμενοι αβασάνιστα την θεωρία της εξελίξεως και το συναφές υπόβαθρο της, τον ομοιομορφισμό, σαν δήθεν επι­στημονικές απόψεις, ή —ακόμη χειρότερο—σαν πορίσματα επιστημονικά, προσπαθούν να συμβιβάσουν τις ασυμβίβαστες μεταφυσικές και θεμελιώδεις παραδοχές της με τις παραδοχές της χριστιανικής διδασκαλίας. Έτσι προσφέρονται άκοντες υποστηρικταί της υλιστικής εξελικτικής προπαγάνδας παρα­πλανήσεως τού συγχρόνου άνθρωπου.

Με την επικράτηση της υλιστικής – φυσιοκρατικής θεωρή­σεως περί τού κόσμου από τον περασμένο αιώνα, με τις θεω­ρίες της εξελίξεως και τού ομοιομορφισμού οι οποίες την εκφράζουν (η υλιστική μεταφυσική κοσμοθεωρία), μερικοί χριστιανοί στον δυτικό χώρο επιχείρησαν να συμβιβάσουν τα πορίσματα δήθεν της επιστήμης, όπως παρουσιάζοντο με τις παραδοχές των θεωριών εξελίξεως και ομοιομορφισμού πα­ραπλανητικά, με την χριστιανική πίστι και διδασκαλία.

Δεν πρόκειται εδώ φυσικά να γίνη θεολογική διερεύνησι της ορθότητος της απόπειρας αυτής. Απλώς αναφέρουμε, ότι η συμβιβαστική αυτή προσπάθεια, που ωνομάσθηκε θεϊστική εξέλιξη (theistic evolution), δέχεται, ότι η εξέλιξη αποτελεί τρόπο και μέθοδο, την οποία ο Θεός καθώρισε και χρησιμοποίησε για την δημιουργία και διαμόρφωσι τού κόσμου και της ζωής.

Είναι μια απόπειρα εναρμονίσεως της υλιστικής και της χριστιανικής κοσμοθεωρίας, δύο δηλαδή εντελώς αντιθέτων και ασυμβιβάστων δογματικών αντιλήψεων περί .τού κόσμου.

Η απόπειρα αυτή είναι το αποτέλεσμα ενός αισθήματος μειονεκτικότητος, που κατέλαβε μερικούς χριστιανούς τού δυτικού κόσμου μπροστά στον χείμαρρο των υλιστικών μεταφυ­σικών δοξασιών που εισώρμησαν έντεχνα στην σκέψι τού άν­θρωπου, επικράτησαν και επικρατούν ήδη σε παγκόσμια κλί­μακα, με το να παρουσιάζονται και διδάσκονται αυτές πα­ραπλανητικά σαν δήθεν επιστημονικές απόψεις και πορίσμα­τα.

Πρέπει να σημειωθή, ότι τον άτυχη αυτόν συμβιβασμό αποδέχονται δυστυχώς και μερικοί ορθόδοξοι χριστιανοί επι­στήμονες από τους κλάδους των θετικών επιστημών, ακόμη δε και ορθόδοξοι θεολόγοι.

Προφανώς δεν έχει συνειδητοποιηθή, ότι τα θέματα που αναφέρονται στην αρχή των όντων, τού κόσμου και της ζωής, καθώς και στα μοναδικά και ανεπανάληπτα φυσικά γεγονότα τού παρελθόντος, είναι θέματα και προβλήματα φιλοσοφικά και μεταφυσικά, που δεν μπορούν με κανένα τρόπο να ερευνη­θούν και επιλυθούν από τις θετικές εμπειρικές επιστήμες.

Οι υποστηρικταί της προσπάθειας αυτής δεν μπόρεσαν να κάνουν την διάκρισημεταξύ των αντιλήψεων και παραδοχών της εξελικτικής θεωρίας και τού ομοιομορφισμού και της ερμηνείας που δίδουν στο υλικό και τα δεδομένα των παρα­τηρήσεων και πειραμάτων που συλλέγονται από την έρευνα.

Παγιδεύονται, λοιπόν, με το να ταυτίζουν τα δεδομένα με την ερμηνεία που δίδουν επί τη βάσει των αναποδείκτων πα­ραδοχών της εξελίξεως και τού ομοιομορφισμού, στο δίλημμα να δεχθούν ή το υλιστικό μοντέλο ερμηνείας, που παρουσιά­ζεται —το τονίζουμε αυτό— σαν επιστημονικό πόρισμα, ή την χριστιανική περί κόσμου διδασκαλία. Έτσι προσπαθούν να βρουν τρόπο, ώστε να συμβιβάσουν την διδασκαλία της Άγιας Γραφής με τα δήθεν πορίσματα της επιστήμης.

Η συμβιβαστική αυτή στάσι είναι αναμφισβήτητα αποτέ­λεσμα της βαθειάς διαβρώσεως που έχουν επιφέρει στην σκέψη και πιστών ακόμη χριστιανών οι υλιστικές – φυσιοκρατικές δογματικές μεταφυσικές παραδοχές και, όπως είπαμε, η διδα­σκαλία τους σαν δήθεν επιστημονικών απόψεων και πορι­σμάτων δια μέσου της παιδείας όλων των βαθμίδων. Δεν θα ήταν έξω της πραγματικότητος να λεχθή, ότι οι υλιστικές αυτές δογματικές μεταφυσικές προτάσεις πήραν χαρακτήρα προπαγάνδας και διαδίδονται με όλα τα σύγχρονα μέσα μα­ζικής ενημερώσεως.

Χαρακτηριστικό της προπαγάνδας αυτής είναι και η σύστασι οργανισμών και ενώσεων για την προστασία και διάδοση της θεωρίας της εξελίξεως, όπως η Association for the Protection of Evolution στην Αγγλία και άλλες ανάλογες με διά­φορα ονόματα στις Η.Π.Α.. Και μόνο το γεγονός αυτό αποτε­λεί σαφή ένδειξη, ότι δεν πρόκειται για μια καθαρώς επιστη­μονική θεωρία (γιατί σε καμμιά μέχρι τώρα πραγματικά επι­στημονική θεωρία δεν παρουσιάσθηκε το φαινόμενο αυτό), αλλά για ένα κοσμοθεωριακό σύστημα πίστεως που έχει με­ταφυσικές προεκτάσεις στην διαμόρφωση της ζωής τού αν­θρώπου.

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ

Α.ΦΡΑΓΚΟΥ – ΜΕΛΟΥΣ ΤΩΝ A.G.U., A.I.A.A., A.M.S.

Η ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΕΔΩ: http://www.egolpion.com/exelixi_metafusikh.el.aspx