Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΜΦΙΣΣΑΣ
10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1821
Δημητρίου Φωτιάδη
Τα Σάλωνα
Στη Ρούμελη οι προϋποθέσεις για σηκωμό στέκονταν πολύ πιο δύσκολες από το Μοριά. Βρισκόταν σιμά σε τέσσερεις σημαντικές τούρκικες βάσεις˙ Γιάννενα, Λάρισα, Βόλο, Εύβοια. Ήταν ευτύχημα βέβαια πως στα Γιάννενα ξακολούθαγε την αντίστασή του ο Αλήπασας. Οι στρατιωτικές όμως δυνάμεις που τον πολιορκούσαν μπορούσαν να στείλουν σημαντικά αποσπάσματα να χτυπήσουν τους επαναστάτες.
Αντιστάθμιζε όμως τούτη τη δυσκολία η ύπαρξη μιας μαχητικής από αιώνες παράδοσης — η κλεφτουριά και τ’ αρματολίκια. Ένας στρατός σχεδόν έτοιμος, με θαυμάσια στελέχη για τον άταχτο πόλεμο, που τόσο τον ευνοούσαν τα βουνά της Ρούμελης.
Οι καπεταναίοι που πήραν μέρος στη σύσκεψη της Άγιας Μαύρας άρχισαν, αφού για λίγο λούφαξαν, να φτάνουν ένας ένας στα λημέρια τους. Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος άφησε τη φαμελιά του στους Παξούς κι αφού πήγε στην Πάτρα για να πάρει οδηγίες από τον Ρώσο πρόξενο Ιωάννη Βλασσόπουλο, που ήταν από τα ηγετικά στελέχη της Φιλικής Εταιρίας στο Μοριά, πέρασε στη Ρούμελη. Κρίνοντας πως η συμμετοχή των Γαλαξειδιωτών στον αγώνα, με τα σαράντακαράβια τους, θα ήταν αποφασιστική καθώς θα μας χάριζε στην αρχή της επανάστασης τη θαλασσοκρατία στον Κορινθιακό κόλπο, τους έστειλε τούτο δω το γράμμα, ένα από τα πιο χαραχτηριστικά τού Εικοσιένα:
