26 Απριλίου-9 Μαΐου 1986: Η ραδιενέργεια του Τσερνόμπιλ στην Ευρώπη

Αν βουληθώ να σ’ αρνηθώ…

Αν βουληθώ, αν βουληθώ
να σ’ αρνηθώ
να σ’ απολησμονήσω
να μην εβρώ νερό να πιω
μη ρούχο να φορήσω

Αν βουληθώ, αν βουληθώ
να σ’ αρνηθώ
να σ’ απολησμονήσω
να μην μπορώ φιλί να βρω
μη δάκρυ να δακρύσω!

Την 1η Απριλίου 1955…

Ο αγώνας εκράγηκε στις 0.30″ το πρωί της lης Απριλίου 1955, ξημερώματα Παρασκευής. Η Κύπρος μετατράπηκε ξαφνικά σε ένα κοχλάζον ηφαίστειο που με τη φωτιά του καταύγαζε τον κόσμο και με τις υποχθόνιες δονήσεις του έσειε τα θεμέλια της γης. ‘Ήταν απίστευτο. Ο εχθρός αλαφιάστηκε. Ο λαός ένιωσε να του θερμαίνει την καρδιά η άγια φωτιά. Η νιότη πυρπολήθηκε. Τα λάβαρα των αιώνων υψώθηκαν στα κάστρα. Ολόκληρο το νησί έγινε μια απέραντη γαλανόλευκη σημαία. Κι η μπαρουτοκαπνισμένη ατμόσφαιρα ηλεκτρίστηκε από τα πολεμικά τροπάρια του Γένους και τα εμβατήρια του ξεσηκωμού.

Το έθνος ξύπνησε, έστησε αυτί κατά το νότο, η μνήμη της Αγίας Λαύρας φύσηξε σαν πνοή ζωογόνα για να φλογίσει την Ψυχή και να Θεριέψει το εθνικό όνειρο. Εκείνη την πρώτη νύχτα χτύπησε ο Γρηγόρης Αυξεντίου με την ομάδα των Αμμοχωστιανών στη Δεκέλεια. με αποστολή να προκαλέσουν διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος και συσκότιση σ’ όλο το νησί. Ο Μάρκος Δράκος με την ομάδα “Αστραπή” ανατίναξαν το Ραδιοφωνικό σταθμό.

Άλλες ομάδες ανάλαβαν αποστολές σε προκαθορισμένα σημεία σε διάφορες περιοχές. Την αφετηρία της ιστορίας της δόξας, οριοθέτησε με τη θυσία του ο πρώτος νεκρός. Ο Μόδεστος Παντελή. Ο ήρωας πέθανε από ηλεκτροπληξία ενώ επιχειρούσε να καταστρέψει τα ηλεκτροφόρα Καλώδια. Χρησιμοποίησε σχοινί που είχε υγρανθεί από τη νυχτερινή ανοιξιάτικη νοτιά.

Την 1η Απριλίου 1955, η Κύπρος ξύπνησε αναστατωμένη πριν να ροδίσει η αυγή. βγήκε στους δρόμους απορώντας. Το μυστικό της το αποκάλυψε ο Αυγερινός της ελευθερίας που μεσουράνησε μετά τις πρώτες εκρήξεις. Η πατρίδα φόρεσε τα γιορτινά της κι έκανε το σταυρό της. Το πανηγύρι του αγώνα άρχιζε. Ο άγγελος του λυτρωμού φτεροκοπούσε και μετέδιδε από πόρτα σε πόρτα το άγγελμα του ξεσηκωμού. Κι ο Διγενής κυκλοφορούσε την προκήρυξή του.

Βασική πηγή η εργασία περί Αγγλοκρατίας

τουκ. Νίκου Μπατσικανή, συγγραφέα – ποιητή.

Μελετητή Ελληνικής Γλώσσας & Ιστορίας.

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΟΚΑ:  http://www.egolpion.com/eoka.el.aspx

Γιατί ο Παλληκαρίδης δεν έκανε έφεση;

Σύμφωνα με τη διαδικασία και σύμφωνα με τα βρετανικά έγγραφα ο Παλληκαρίδης είχε δικαίωμα έφεσης.

«Για να εξασφαλιστεί η κατάθεση της έφεσης δίχως καθυστέρηση, έχουν γίνει κα­νονισμοί, καθορίζοντας ΧΡΟΝΙΚΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ, μέσα στα οποία γίνονται διάφορα διαβήματα τόσο στην Αποικία όσο και εδώ (Λονδίνο), που οδηγούν στην κατάθε­ση της έφεσης. Οι κανονισμοί αυτοί δεν έχουν θεσπιστεί, είναι απλά εκτελεστικοί κανονισμοί και εξαρτώνται από τη δύναμη του Κυβερνήτη να αναβάλει την ποι­νή… Αυτοί οι κανονισμοί πρέπει να γίνονται αυστηρά σεβαστοί και αν μέσα στα χρονικά αυτά πλαίσια δεν υποβληθεί αίτηση για έφεση η ποινή θα εκτελεστεί…». Αν ο κατηγορούμενος υποβάλει έφεση όμως: «I should however inform you that is not intended that an execution should proceed where a petition is to be lodged with the Privy Council». (Θα πρέπει, όμως να σας ενημερώσω, πως δεν μπορεί μια εκτέλεση να προχωρήσει αν πρόκειται να καταχωρηθεί έφεση στο Ανακτορικό Συμβούλιο).

Γιατί ο Παλληκαρίδης δεν έκανε έφεση;

Γράφουν συγκεκριμένα τα έγγραφα των Βρετανών: «Pallikarides although ad­vised of his rights to appeal, he had not appealed against his conviction or sen­tence and the time limit for appeals had expired». (τηλεγράφημα ημερ. 9.3.1957 από τον Κυβερνήτη Sir John Harding προς τον Υπουργό Αποικιών).

Μετάφραση: «Παρόλον ότι είχαμε συμβουλεύσει τον Παλληκαρίδη για τα δικαιώ­ματα του για έφεση, δεν έκανε έφεση εναντίον της ποινής του και τα χρονικά όρια έχουν λήξει».

Ο απαγχονισμός του Παλληκαρίδη, όχι μόνον εκ των πραγμάτων ήταν απάν­θρωπος, άδικος και εξυπηρετούσε τα βρετανικά διχοτομικά σχέδια, αλλά ο νε­αρός Παλληκαρίδης είχε (και νόμιμα) το αναφαίρετο δικαίωμα έφεσης. Το οποίο δε διεκδίκησε. Ερευνώντας την υπόθεση του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, (εί­μαι υποχρεωμένη να το καταγράψω) βρίσκω πως δεν είχαν εξαντληθεί ούτε όλα τα νομικά μέσα για την υπεράσπιση του. Σύμφωνα με βρετανικά έγγραφα, υπήρχαν.

Γράφουν τα έγγραφα: «Υπήρχαν ελαφρυντικά για την υπόθεση ,τα οποία αγνοή­θηκαν: Το όπλο ήταν άδειο, δεν υπήρξε σφαιροθήκη, ήταν σκουριασμένο, μετα­φέροντας το σ’ αυτήν την κατάσταση από το ένα κρησφύγετο στο άλλο ήταν εν­δεικτικό πως δεν είχε πρόθεση να το χρησιμοποιήσει και τελευταίο, ο Παλληκαρί­δης είχε παραδοθεί».

Ακόμα ένα έγγραφο: το πιο κάτω απόσπασμα τηλεγραφήματος ημ. 9.3.57 του Sir John Harding (Κυβερνήτη) προς το Γραφείο Αποικιών ενισχύει τις υποψίες, εύλογες όντως, που δημιουργούνται:

«… Το βράδυ της 18^ης Δεκεμβρίου 1956 στρατιωτική περίπολος βρήκε τον Παλ­ληκαρίδη σε ένα δρόμο στα βουνά κοντά στο χωριό Λυσός της περιοχής Πάφου.

Κατά την ώρα της σύλληψης του κρατούσε ένα όπλο Μπρεν (Bren) συνοδεύετο από δυο άλλους άνδρες και με δύο γαϊδούρια. Οι άλλοι δύο άνδρες έτρεξαν και διέφυγαν. Βρέθηκαν τρία γεμάτα όπλα πάνω στα γαϊδούρια. To Bren ήταν γεμάτο από σκουριά και παρόλον ότι δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί προτού καθαριστεί από πάνω μέχρι κάτω, ο δικαστής έμενε ικανοποιημένος, πως το κρατούσε με πρόθεση να το χρησιμοποιήσει αργότερα για κάποιο παράνομο σκοπό.

Ο Παλληκαρίδης όταν τον συνάντησαν τα Σώματα Ασφαλείας δεν αντιστάθηκε και παραδόθηκε».

Ο νεαρός Παλληκαρίδης, σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, είχε πέσει και θύμα (συν τοις άλλοις) νομικής ανεπάρκειας. Με το αμείλικτο ερώτημα να αιωρείται μέχρι σήμερα: Γιατί ο Παλληκαρίδης δεν έκανε έφεση;;

Τέτοια ερωτήματα δεν πρέπει να περνούν αναπάντητα στην ιστορία.

Απόσπασμα:

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ

Φανούλας Αργυρού

Αποσπάσματα από το κεφάλαιο με τίτλο:

Οι μυστικές υπηρεσίες της Βρετανίας,

η ΕΟΚΑ και οι απαγχονισμοί 1955/59

http://www.egolpion.com/enwsi_katoxi.el.aspx

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ! Μαθήματα Tai Chi στο Γυμνάσιο Ολυμπιακού Χωριού!

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ!

Μαθήματα tai chi στο Γυμνάσιο Ολυμπιακού Χωριού!

Εν μέσω πνευματικής και οικονομικής κρίσης η οποία μαστίζει τις ψυχές μας και τη χώρα κάποιοι βρήκαν ευκαιρία να γαλουχήσουν τα παιδιά μας στο πνεύμα της αποκρυφιστικής μπαρούφας του γινγκ/γιανγκ και της ανατολίτικης θεωρίας του Τσι που ρέει υποτίθεται σε όλη την δημιουργία και σε όλα τα όντα.

Σήμερα Τετάρτη 30 Μαρτίου στο γυμνάσιο του Ολυμπιακού Χωριού γαλλίδα δασκάλα του Τάι Τσι μύησε (όσα παιδιά ήθελαν να χάσουν το μάθημα…) στην ανατολίτικη αυτή τεχνική «χαλαρώματος» όπως παρουσιάστηκε στα παιδιά. Τα περισσότερα παιδιά πήγαν (αλήθεια ποιος δεν θα διάλεγε το τάι τσι από το μάθημα;) αφού τους μίλησαν για την «πολεμική τεχνική που παρουσιάζεται στην ταινία ‘άβαταρ’». Με αυτές τις πλάνες έχουμε ασχοληθεί εκτενώς ,το θέμα εξ απόψεως Ορθοδόξου έχει απαντηθεί και δεν κρίνουμε σκόπιμο να συνεχίσουμε ΑΛΛΑ έχουμε κάποια ερωτήματα προς τους υπευθύνους διοργανωτές της αποκρυφιστικής αυτής εκδήλωσης…

ολοκληρο εδω

http://www.egolpion.com/tai_tsi_olimpiako.el.aspx

Ο «Χίτλερ της Κύπρου»

January 1956: Field Marshal Sir John Harding (left) (1896 - 1989), Governor General of Cyprus shaking hands with Archbishop Makarios (1913 - 1977) at a secret meeting in Nicosia. Behind (centre) is John Reddaway, personal assistant and interpreter to Sir John and back, right, Mr Paschalides, assistant secretary to Ethnarcy. (Photo by Keystone/Getty Images)

πηγή φωτό: http://www.gettyimages.com/detail/3067206/Hulton-Archive

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ

Φανούλας Αργυρού

Αποσπάσματα από το κεφάλαιο με τίτλο:

Οι μυστικές υπηρεσίες της Βρετανίας, η ΕΟΚΑ και οι απαγχονισμοί 1955/59

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΔΩ: http://www.egolpion.com/enwsi_katoxi.el.aspx

[...] Ο αείμνηστος Πουρνάρας στο ΜΟΝΑΔΙΚΟ αυτό ΚΑΤΗΓΟΡΩ για την εξαπάτη­ση του Κυπριακού Ελληνισμού από τους εξαγορασμένους Ελλαδίτες πολιτι­κούς (κοινώς quislings) και τους Ελληνοκύπριους αγγλόφιλους του ραγιαδίστικου κατεστημένου, έγραψε τα εξής για το Βρετανό Reddaway. (Ο Reddaway είχε παντρευτεί Ελληνοκύπρια, με την οποία απέκτησε δυο γιους. Πέθανε στη Λάρνακα πριν λίγα χρόνια. Εκεί ζούσε μέχρι και το θάνατο του, χρόνια μετά την βάρβαρη τουρκική εισβολή.)

«Ο Reddaway απεδείχθη ότι ήτο ο δήμιος και κύριος υπεύθυνος των ωμοτήτων και βασανιστηρίων που υπέστησαν οι Κύπριοι κατά τη διετή ανθυπατείαν του Χάρτιγκ. Και όμως ο κ. Τσάτσος εύρισκε το θάρρος να προστατεύει και αυτόν από την οργή των θυμάτων της απανθρωπιάς καθαρμάτων, όπως ο Reddaway, ο αποκλη­θείς «Χίτλερ της Κύπρου». Υπό τον ανωτέρω τίτλο έγραφα την 25.9.57 την κά­τωθι ραδιοφωνικήν ομιλίαν, η οποία περιεκόπη εις μερικά σημεία από τον Υπουρ­γό:

«Επανειλημμένως είχαμεν επιστήσει την προσοχή της κυβερνήσεως του Λονδί­νου διά την κακοποιόν δράσιν μερικών δικτατορίσκων, οι οποίοι – κυρίως μετά την εγκατάστασιν του Χάρτιγκ ως κυβερνήτου προ διετίας – μετέβαλον την Κύπρον εις πραγματικήν κόλασιν, που υπερέβαινε και αυτά τα χιτλερικά στρατόπεδα συ­γκεντρώσεως εις μερικός περιπτώσεις. Ένας εξ αυτών και ίσως ο κυριώτερος εί­ναι ο έμπιστος του στρατάρχου και κακός δαίμων του, Τζων Ρένταγουαίη. Έχει τον τίτλον του Διοικητικού Γραμματέως, αλλά ουσιαστικώς είναι πρωθυπουργός και υπουργός Ασφαλείας της αγγλοκρατούμενης μεγαλονήσου. Από μακρού οι Κύπριοι τον κατηγορούν ότι ήτο μέχρι τούδε η ψυχή της εναντίον του πληθυσμού αποικιακής τρομοκρατίας και πρωτοστατούσε μεταξύ των πλέον αδιαλλάκτων του στραταρχικού περιβάλλοντος. Θεωρείται ένας από τους κυριωτέρους πρωτεργάτας και υπεύθυνους διά τα βασανιστήρια που υφίστανται οι συλλαμβανόμενοι Έλληνες, καθώς και δι’ όλας τας ωμότητας, που εξετυλίχθησαν εις την Κύ­προν, κυρίως αφ’ ότου ο Ρένταγουαίη ήρχισε να παίζη ιθύνοντα ρόλον κοντά εις τον Χάρντιγκ. Όλαι αι απάνθρωποι αγριότητες και ασχήμιαι των «εκτάκτων μέ­τρων», αι αθρόαι συλλήψεις, τα στρατόπεδα, οι απαίσιοι κουκουλοφόροι, καταδόται, τα ομαδικά αντίποινα, τα πρόστιμα, ο περιορισμός της κυκλοφορίας, η υποκίνησις επιθέσεων των μπράβων της οργανώσεως «Βολκάν» εναντίον των Ελλή­νων, το κλείσιμο των σχολείων, η βάρβαρος τιμωρία της μαστιγώσεως των παι­διών, όλα αποδίδονται εις τον Ρένταγουαίη. Αυτός τα εισηγείτο και τα απεφάσιζε τελικώς ο στρατάρχης, τον οποίον ουσιαστικώς διηύθυνε, ως αρμόδιος σύμβου­λος του, πανίσχυρος εις το υπουργείον των Αποικιών.

Εις μάτην διεμαρτύροντο εναντίον του από καιρού πολλοί Άγγλοι της Κύπρου, υπάλληλοι, στρατιωτικοί, ιδιώται, δημοσιογράφοι ή περαστικοί από την Λευκωσίαν, που διεπίστωναν την ευθύνην του διά την επονείδιστον κατάστασιν που επι­κρατούσε καθ’ όλην την μεγαλόνησον. Εις μάτην ζητούσαν την αντικατάστασίν του, από άλλον ανώτερον αποικιακόν υπάλληλον. Ο Ρένταγουαίη ήτο αμετακίνη­τος. Οι αδιάλλακτοι του Λονδίνου και ο Χάρτιγκ δεν τον απεμάκρυναν. Απεκλήθη «ο Χίτλερ της Κύπρου» και ήτο πράγματι ο υπ’ αρ. 1 σφαγεύς και φονιάς του λαού της νήσου. Ανάλγητος, διαβολικός και αποτρόπαιος με τους χαφιεδισμούς και την κτηνώδη σκληρότητα του θα παραμείνη αλησμόνητος μεταξύ των αναρίθμη­των θυμάτων της απανθρωπιάς του. Κυριολεκτικώς αιμοσταγής.

Δεν γνωρίζομεν εάν είναι ακριβές ό, τι πιστεύεται από τους Κυπρίους σχετικώς με τον ευρύτερον πολιτικό του ρόλον. Πολλοί Βρετανοί ανταποκριταί του αποδί­δουν προ πάντων την ευθύνην ότι αυτός κυρίως παρέσυρε τον Χάρτινγκ να απόρριψη την πρώτην ανακωχή της ΕΟΚΑ που του προσέφερε τον Αύγουστο πέ­ρυσι ο Διγενής. Ότι τον βαρύνει δηλαδή η φοβερά αιματοχυσία που επηκολούθησε την επανάληψιν των εχθροπραξιών μετά «την ανόητον απόφασιν του στρα­τάρχου να μη γίνη δεκτή η πρότασις του Διγενή», όπως κατήγγειλαν τότε πολλοί Άγγλοι δημοσιογράφοι, μεταξύ των οποίων και κυβερνητικοί.

Αλλ’ η παντοδυναμία του, η ασυδοσία και η ατιμωρησία του απεθράσυναν τον «Χίτλερ της Κύπρου». Όπως κατήγγειλε την Κυριακήν εις την εβδομαδιαίαν εφη­μερίδα του Λονδίνου «Ρέϋνολντς Νιους» ο αντιπρόεδρος του Εργατικού κόμμα­τος κ. Τομ Ντράιμπεργκ, ο Ρένταγουαίη έφθασε μέχρι του σημείου να δημιουργή­σει αληθινόν «Κράτος εν Κράτει» μέσα εις το αποικιακόν φέουδον του στρατάρ­χου. Δεν επέκρινε μόνον προφορικώς όσους διαφωνούσαν μαζί του. Απήλαυνε και Άγγλους δημοσιογράφους ακόμη, από την πολιορκημένην νήσον. Απηγόρευσε να μεταδίδεται εις το Λονδίνον καθετί που δεν του ήρεσε ή παρέβλαπτε το τρομοκρατικόν του καθεστώς. Είχε γίνει ο κυριότερος δικτατορίσκος μετά τον στρατάρχη – ανθύπατον των Τόρηδων. Αλλ’ όπως αποκαλύπτει τώρα ο κ. Ντράϊμπεργκ, επροχώρησε περισσότερον. Εις εγκυκλίους του προς τας αρχάς κατο­χής, εις επίσημα έγγραφα, απετόλμησε να υβρίζη και αυτήν την Αντιπολίτευσιν, προ πάντων το Εργατικό κόμμα, τους βουλευτές του οποίου χλευάζει δημόσια και καπηλικώτατα. Εις μίαν από τα εγκυκλίους του μυκτηρίζει συλλήβδην όλους τους σοσιαλιστάς αντιπροσώπους του Βρετανικού έθνους ότι «εβύθισαν τα κεφάλια των βαθειά μέσα στην ιερήν άμμο της αυτοδιαθέσεως». Και δεν περιορίζεται μό­νον εις επιθέσεις κατά της επισήμου αντιπολιτεύσεως που εκπροσωπεί την πλειοψηφίαν της χώρας του. Στρέφεται και κατά των Συντηρητικών εκείνων, βου­λευτών, δημοσιογράφων ή και υπουργών ακόμη, που ζητούν αλλαγήν της κυβερ­νητικής πολιτικής εις το Κυπριακόν. Τους χλευάζει και αυτούς. «Δεν ξέρουν τι τους γίνεται». Και φυσικά ο Ρένταγουαίη είναι αντίθετος προς κάθε παραχώρησιν προς τον πληθυσμόν που εστάλη να διοικήση. Ίσως να μην εγκρίνει μάλιστα ούτε το συνταγματικόν τερατούργημα του λόρδου Ράντκλιφ. Θέλει να συνεχίσει την διοίκησιν της Κύπρου με τους πραιτωριανούς, τους βασανιστάς, τους χαφιέδες του, τα φρικαλέα στρατόπεδα και με τους μαχαιροβγάλτες του Κιουτσιούκ. Με τις μαστιγώσεις, τις κρεμάλες και τα μαρτύρια των κρατουμένων. Διαφωνεί ακόμη και προς την κυβέρνησίν του. Είναι αδιάλλακτος. Οπαδός του Μπήβερμπρουκ μαζί και του Χίτλερ.

Αλλ’ αι αναίσχυντοι εγκύκλιοι του Διοικητικού Γραμματέως της κυβερνήσεως Χάρντιγκ περιήλθον εις χείρας του κ. Ντράϊμπεργκ, ο οποίος επεσκέφθη προ ημερών την Κύπρον. Αποκαλύπτουν μέχρι ποίου σημείου έφθασε το κατάντημα του σατραπικού καθεστώτος (του αναξίου στρατάρχου). Και επιβεβαιώνουν πλέ­ον κατά τον πανηγυρικότερον τρόπον τους λόγους διά τους οποίους η κυβέρνησις Μακμίλλαν αρνείται πεισμόνως έως τώρα να δεχθεί αμερόληπτον διεθνή έρευναν διά τας ωμότητας και τας απάνθρωπους μεθόδους που εχρησιμοποιήθησαν επί διετίαν εις την μεγαλόνησον. Μία Εξεταστική Επιτροπή αντάξια του ονό­ματος της θα έφερεν εις φως την κακουργίαν του Ρένταγουαίη. (Θα εστιγμάτιζε τον Χάρτιγκ και τον δήμιον πρώτον σύμβουλόν του, που υπερέβη – καθώς φαίνε­ται – και αυτούς ακόμη τους διοικητάς των απαίσιων στρατοπέδων του Νταχάου, του Αουσβιτς ή του Μπούχενβαλδ). Και τελικώς θα παρέπεμπε τους υπεύθυνους των φρικαλεοτήτων εις Ειδικόν Δικαστήριον διεθνές ή αγγλικόν, διά να τιμωρη­θούν παραδειγματικώς, όχι μόνο διότι διέπραξαν ειδεχθή κακουργήματα. Αλλά και διότι εκηλίδωσαν το όνομα της πατρίδος των.

Η λυσσαλέα επίθεσις του Ρένταγουαίη εναντίον του Εργατικού κόμματος συνετέ­λεσε να έλθη εις την επιφάνειαν όλη η εγκληματική δράσις του Υπουργού Ασφα­λείας του στρατάρχου. Ασφαλώς δε – αν οι Βρετανοί σοσιαλισταί εμβαθύνουν περισσότερον εις το παρελθόν του κ. Διοικητικού Γραμματέως – θα μάθουν πολλά και φρικιαστικά».

Όμως, ούτε οι Εργατικοί «εμβάθυναν» στο θέμα, ούτε ο Reddaway απομα­κρύνθηκε γιατί η βρετανική πολιτική ήταν εν πλήρη γνώση και των Εργατι­κών… Κάτι, που ο δυστυχής Πουρνάρας δεν γνώριζε… Ήταν ο Driberg (βου­λευτής του Εργατικού Κόμματος Βρετανίας) που τον Αύγουστο του 1960 τό­νιζε την ανάγκη «Κυπριακής συνείδησης» στην Κύπρο…

Ο Reddaway παρέμεινε πανίσχυρος και τίποτε δεν τον ταρακουνούσε, (όπως σημείωσε και ο Δ. Πουρνάρας στο βιβλίο του «ΚΑΤΗΓΟΡΩ») και επί της θη­τείας ακόμα του δήθεν φιλελεύθερου κυβερνήτη Φουτ (Sir Hugh Foot μετέπει­τα προέδρου και ιδρυτή των δήθεν «φίλων της Κύπρου» Βρετανών). Αλλά και όπως προανάφερα, έζησε στην αιματοβαμμένη Κύπρο, παρέμεινε στον τόπο του εγκλήματος, εξυπηρετώντας, όντως, τα συμφέροντα της A.M. μέχρι και τον θάνατο του. Όταν έγραψαν νεκρολούλουδα για τον Reddaway οι Τάιμς του Λονδίνου…

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΔΩ: http://www.egolpion.com/enwsi_katoxi.el.aspx

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΚΑ

Ποιά είναι η θεωρία των λεγομέ­νων «Αβρααμικών θρησκειών»

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ,

Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΙΣΛΑΜ

Πρωτ. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου,

Λέκτορος Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΕΔΩ: http://www.egolpion.com/palamas_islam.el.aspx

Τη δεύτερη Κυριακή των Νηστειών της Μεγ. Τεσσαρακοστής η Εκκλησία μας προβάλλει και τιμά για δεύτερη φορά μέσα στο εκκλησιαστικό έτος μία κορυφαία πατερική φυσιογνωμία, τον Αγ. Γρηγόριο, αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονί­κης, τον Παλαμά. Το γεγονός αυτό είναι μία καλή αφορμή για να προσεγγίσουμε από ορθόδοξης πλευράς, με οδηγό μας το πρόσωπο τού ιερού Πατέρα, ο οποίος εκφράζει την εκκλησιαστική διδασκαλία κατά τρόπο ακέραιο, αυθεντικό, σαφή και κρυστάλλινο, μία θεωρία που υπάρχει στη σύγχρονη, ετερόδοξη κυρίως ακαδημαϊκή διανόηση (π.χ. Karl Josef Kuschel, Bertold Klappert, Smail Balic, Jonathan Magonet, Thomas Nauman) κ.α. και σχετίζεται άμεσα και με την προβληματική των σύγχρονων διαθρησκειακών διαλόγων.

Πρόκειται για τη θεωρία των λεγομέ­νων «Αβρααμικών θρησκειών» που αρχικά πρωτοδιατυπώθηκε από τον Γάλλο Ισλαμολόγο και μυστικιστή, τον Louis Massignon (1883-1962). Σύμφωνα με τον πυρήνα της εν λόγω θεωρίας οι τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες, Χριστια­νισμός, Ιουδαϊσμός και Ισλάμ έχουν: α) κοινό πατέρα τον Αβραάμ, β) κοινή αφετηρία και αναφορά, την πίστη τού πατριάρχη Αβραάμ στον ένα Θεό, και γ) το κοινό καθήκον τού πιστού να υπακούει στο θέλημα τού Θεού¹. Ανάλογη προβληματική σχετικά με την ομολογία της πίστης στον Αβραάμ και την αντίληψη, ότι οι Μουσουλμάνοι προσεύχονται μαζί με τους χριστιανούς στον ένα Θεό θα υιοθετηθεί επισήμως από την Ρωμαι­οκαθολική Εκκλησία κατά τη Β’ Βατικάνεια Σύνοδο²…

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΕΔΩ: http://www.egolpion.com/palamas_islam.el.aspx

 

 

Ήταν γνώστης των κινήσεων της Φιλικής Εταιρείας ο Γρηγόριος Ε’;

Ο ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΚΑΙ Η ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ

ΚΩΝ/ΝΟΥ Δ. ΚΑΠΕΤΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

Πρωτοπρεσβυτέρου-Θεολόγου

Ήταν γνώστης των κινήσεων της Φιλικής Εταιρείας ο Γρηγόριος Ε’; Βοήθησε το έργο της; Ας έλθουμε στα γεγονότα και ο αναγνώστης θα καταλάβει ποια είναι η αλήθεια.

1) Στον κρυπτογραφικό κώδικα της Φ.Ε. που διέσω­σε ο Παν. Σέκερης, ο Γρηγόριος υπάρχει υπό το συνθηματικόν όνομα «παλαιότερος». Γιατί το έβαλαν εκεί μέσα; Χάριν γούστου;

2) Ο Γρηγόριος, μέσω τού Βούλγαρου Φιλικού, Χα­τζή Χρήστο Ράτσκωφ, μεγαλέμπορου από το Γκάμπροβο, είχε ετοιμάσει και είχε κρυμμένα στους μύλους αυτού τού Φιλικού 40 φορτώματα με μπαρούτι και βό­λια. Επί πλέον είχε δανειστεί άπ’ αυτόν 100 χιλιάδες λέβα. Όλα αυτά θα ριχνόντουσαν στον Αγώνα! Δεν βοήθησε έτσι το έργον της Φ.Ε. ο Γρηγόριος; Αν δεν γνώριζε τίποτε γι’ αυτόν ή αν ήταν εχθρικά διακείμε­νος προς αυτήν, τότε τι τα ήθελα τα βόλια και το μπα­ρούτι;

3) Στα 1818, όταν ήταν εξόριστος στο Άγιον Όρος, τον επεσκέφθησαν οι διδάσκαλοι της Σχολής των Κυδωνιών Θεόφιλος Καΐρης και Γρηγόριος Σαράφης και μίλησαν μαζί του για την Φ.Ε. και περί της ετοιμαζομένης από αυτήνΕξεγέρσεως.¹

4) Έχουμε την γραπτή μαρτυρία του Φιλικού Ξάν­θου κατά την οποίαν ο Ιωάννης Φαρμάκης ως απε­σταλμένος της Φιλικής πέρασε από το Άγιον Όρος και κατήχησε τον Γρηγόριο που ήταν εκεί εξόριστος.²

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΕΔΩ: http://www.egolpion.com/grhgorios_filikh.el.aspx

ΤΟ ΑΦΟΡΙΣΤΙΚΟ:ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο Ε’ ΠΡΟΔΟΤΗΣ Ή ΙΕΡΟ-ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑΣ;

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο Ε’

ΠΡΟΔΟΤΗΣ Ή ΙΕΡΟ-ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑΣ;

ΚΩΝ/ΝΟΥ Δ. ΚΑΠΕΤΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

Πρωτοπρεσβυτέρου-Θεολόγου

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ 2000

Το αφοριστικόν

«Ο Κλήρος ήταν και ο οδηγός της Φυλής και το στήριγμά της» Διον. Κόκκινος

Και ερχόμαστε στον αφορισμό. Ο Σουλτάνος όταν έμαθε τα γεγονότα στις ηγεμονίες και το Μωριά, αποφάσισε γενική σφαγή των Χριστιανών. Ήθελε, ευκαιρίας δοθείσης, να ξεμπερδεύει με το Χριστιανικό στοιχείο. Όταν ελήφθει η απόφαση αυτή, ο Γρηγόριος επισκέφθηκε τον Σεϊχουλισλάμη (Τούρκο θρησκευτικό αρχηγό), που ήταν ο μόνος αρμόδιος να πάρει μια τέ­τοια φοβερή απόφαση, και τον παρεκάλεσε να λυπηθεί το Γένος του. Ο Τούρκος - προς τιμήν του! – όντας τί­μιος άνθρωπος δεν υπόγραψε το διάταγμα. Πλήρωσε την άρνησή του με εξορία και με τη ζωή του. Κατά δια­ταγή τού Σουλτάνου δολοφονήθηκε. Στη θέση του πήγε άλλος, που υπόγραψε το διάταγμα (φετφά). Επο­μένως η γενική σφαγή των Χριστιανών είχε αποφασι­σθεί. Ο κίνδυνος ήταν μέγας και επί θύραις για το Γέ­νος. Ας έλθουμε στα επί μέρους γεγονότα…

http://www.egolpion.com/grhgorios_aforismos.el.aspx

 

Να, πάρε τον Χριστόν!

«Με την εικόνα της αυτήν η Δέσποινά μας στο πα­ρελθόν πολύ με είχε παρηγορήσει, όταν είχα πειρασμούς. Αυτά τώρα ενθυμούμαι και την παρακαλώ. Στην Μικράν Αγίαν Άννα, πριν να ‘ρθετε σεις, κάποτε πλήθυναν οι πειρασμοί και οι θλίψεις και η μόνη μου παρηγοριά ήταν αυτή. Πήγαινα στο εκκλησάκι μας, όπου είχα αυτήν την εικόνα στο τέμπλο. Εκεί μπροστά της προσευχόμουν και την παρακαλούσα, καθώς μόνη της μου είχε υποσχεθή να έχω την ελπίδα μου σ’ αυτήν. Όταν κατά την διάρ­κεια των πειρασμών κρύψη και η χάρις την αισθητή πα­ρουσία της, τότε αυξάνει η αγωνία και με περισσόν δέος παρακαλεί ο άνθρωπος· ‘τάχυνον ως οικτίρμων και σπεύσον ως ελεήμων εις την βοήθειαν ημών, ότι δύνασαι βουλομένη’ έκραζα ‘και που λοιπόν εύροιμεν άλλην αντίληψιν, ει μη προς Σε την εύσπλαγχνον, την ψυχών και σω­μάτων ιατρόν;‘.

Και όπως βρισκόμουν συγκεντρωμένος και κλαίων μπροστά στην εικόνα της αυτήν, αισθάνθηκα -όπως και άλλοτε- την παρουσία της αντιλήψεώς της. Καθώς ο χώρος στο εσωτερικό της εκκλησίτσας εκείνης ήταν στενός (η απόστασι από το τέμπλο ως το στασίδι που στεκόμουν ήταν μόλις ένα μέτρο), και βλέπω^˙ ά­στραψε φως η εικόνα της και μετά έλαβε διαστάσεις κανονικές η θεία της μορφή και δεν ήταν πλέον εικόνα, αλλά ζωντανή, ολόσωμη, υπέρφωτη, ηλιόμορφη, με την πάντοτε διπλή της ιδιότητα: Μητροπαρθενική. Είδα δε ο ταπεινός τόσον, όσον επέτρεπε η θνητότης μου και με σεβασμόν έκλινα προς την γη, μη μπορώντας άλλο να ατε­νίσω, γιατί το Πανάγιον Βρέφος της - ο γλυκύτατος Ιη­σούς μας- κρατούμενος στην αγκάλη της άστραφτε υπέρ τον ήλιο, κατά το θεοπρεπές μεγαλείο Του, που γέ­μισε την ευτέλειά μου με την αγάπη Του, ώστε αγνοούσα εντελώς τον εαυτό μου και μόνον θαύμαζα.

Τότε άκουσα την μυρίπνοο λαλιά της και υπέρ μέλι γλυκύτατη να μου λέγη· ‘Δεν σου είπα να έχης την ελπίδα σου σε μένα; γιατί αποθαρρύνεσαι; Να, πάρε τον Χριστόν’. Και άπλωσε την μακαρία της αγκάλη προς εμέ και το Πανάγιον Βρέ­φος με πλησίασε, όσο που να μπορή ο άνθρωπος να το φτάση! Μη τολμώντας εγώ από την έκπληξί μου καμμιά κίνησι, άπλωσε ο Πανάγαθος Ιησούς μας το χεράκι του και με χάιδεψε τρεις φορές στο μέτωπο και στο κεφάλι! και γέμισε η ψυχή μου αγάπην αμέτρητη και φως, που δεν μπορούσα να σταθώ πλέον στα πόδια μου.

Έπεσα κάτω και με πόθο και δάκρυα φιλούσα το μέρος, όπου στεκό­ταν η πάντων Άνασσα, γιατί επανήλθε πάλι πίσω στην εικόνα της και άφησε σε μένα την παρηγοριά και την ευωδία της, γιατί ευωδίαζε για πολύ καιρό το μέρος αυτό ό­που είχε πατήσει, ενθυμίζοντας μου συνεχώς την μακαρία της υπόσχεσι! Να, αυτά τώρα της ενθυμίζω και ότι δεν ξέ­χασα την επαγγελία της, που δεν είναι άλλη πλέον παρά να με πάρη άπ’ αυτή τη ζωή στην Βασιλεία του Υιού της Αγάπης της!».

 

ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ γ.ΙΩΣΗΦ ΤΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΗ

ΙΩΣΗΦ ΜΟΝΑΧΟΥ

http://www.egolpion.com/iiosif_ushxasths.el.aspx

 

Χαίρε κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου.

Κύριε, δεν τα κατάφερα. Βοήθησέ με

Ήμαρτον, Κύριε, δεν τα κατάφερα. Βοήθησέ με. Παράμεινε μαζί μου. Συ είπες: χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν. Ακριβώς αυτό το έχω καταλάβει. Το έκαμα συνείδησι. Γι’ αυτό επιμένω. Κρούω, ζητώ, αιτώ, δεν θα παύσω να ενοχλώ. Δεν μπορώ χωρίς Εσένα. Δεν πρόκειται να φύγω. Εάν δεν βαρύνονται τα ώτα Σου να με ακούουν, δεν θα βαρεθή και το στόμα μου να φωνάζη. Επιμένω, ειναι αλάνθαστος η κρίσι Σου στο να με ανακαλέσης σε μετάνοια. Τούτο το έκανες Συ, θεία Παναγαθότης, δεν το έκανα εγώ. Ούτε ήξερα τον Θεό, ούτε ήταν δυνατό να τον ανακαλύψω. Συ, Κύριε, Πανάγαθε, ήρθες και με ευρήκες και με εφώναξες να σε ακολουθήσω. Αυτό το επήρα, το θέλω, το επιθυμώ. Δεν τα καταφέρνω όμως. Γι’ αυτό επιμένω, θέλω να με βοηθήσης. Πρέπει αυτό που εχάρησες να μην το απολέσω.

γ.Ιωσήφ ο ησυχαστής

1821

ΠΡΟΣ ΤΟ ΛΑΟ: Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ (ΜΑΡΤΙΟΣ 2011) Η Ορθόδοξη Εκκλησία και η Επανάσταση του 1821		Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ Ξαπλώνουν το μελλοθάνατο καταγής μπρούμυτα κι ο δήμιος ανοίγει το κάτω μέρος του σώματος μ’ ένα ξουράφι. Ύστερα…
Ο ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ ΚΗΡΥΣΣΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗΝ ΤΩΝ ΘΥΣΙΩΝ Αρχαί Ιουνίου 1826. Το Μεσολόγγιον έχει πέσει -ευγενής απαρχή της ελευθερίας – και οι ηρωϊκοί του πρόμαχοι, όσοι διέφυγον τας φλόγας και τους εχθρούς…		Αι παραμοναί της Ελληνικής Επαναστάσεως Και εχαμήλωνε την κεφαλήν και δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια του, όταν ήρχετο έπειτα εις τα μαύρα έτη της Ελληνικής ιστορίας : την πτώσιν της…
Σουλιώται και Σουλιώτισσαι (Ο θρυλικός χορός του Ζαλόγγου) Γυναίκες τινές, ωσεί εξήκοντα, όλαι σχεδόν χήραι, ιδούσαι τον κίνδυνον αναπόφευκτον επροτίμησαν παρά την πολυπαθή …		Ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε’ Μην με παρακινήτε εις φυγήν, είπεν εις τους φίλους, μην θέλετε να σωθώ· η ώρα της φυγής μου θα ήτον αρχή σφαγής, ώρα σπαθιού εις …
Σάμιουελ Γκρίντλεϋ Χάου Μεταξύ του 1825 και 1867 ο Χάου ήλθε τέσσαρες φορές στην Ελλάδα και εργάσθηκε με ενθουσιασμό και αυταπάρνησι για την απελευθέρωσι και το μεγάλωμά της. Μέσα στο διάστημα αυτό…		Η πορεία προς το μαρτύριον του πατριάρχη Γρηγορίου του Ε’ Ο άπιστος Έλλην Πατριάρχης δεν ηδυνήθη να συμμεθέξη νυν εις τας στάσεις και την επανάστασιν του έθνους αυτού, επιχειρηθείσαν…
Η Ορθόδοξη Εκκλησία κατά τους αγώνες του Έθνους Κατά την μακρά βυζαντινή περίοδο η Εκκλησία και η Πολιτεία, ο Πατριάρχης και ο αυτοκράτωρ, συμπορεύτηκαν με αγαστή συνεργασία…		Εκκλησία και Πολιτεία μέσα από τα κείμενα του αγώνος Ένα από τα πρώτα κείμενα του Αγώνος ήταν η Προκήρυξη «η εκδοθείσα από τον Ελληνικόν στόλον, συναινέσει των προυχόντων των τριών νήσων Ύδρας, Σπετσών και ». ..
Τα πνευματικά εφόδια των υποδούλων Ελλήνων Το 1616 σε πραγματεία συνταχθείσα για την ηθική ενίσχυση των υποδούλων ο Πατριάρχης Κύριλλος Λούκαρις έγραφε μεταξύ άλλων…		Το Μανιάκι Το περιβόητο Εκτελεστικό, με πρόεδρο το Γ. Κουντουριώτη και γραμματέα τον Μαυροκορδάτο, άρχισε να συζητά πως ο μόνος τρόπος για ν’ αντιμετωπιστεί ο Ιμπραήμ…
Η δίκη του Καραϊσκάκη Όταν ζούσε ο Kαραϊσκάκης, σκουριάσαν τα ντoυφέκια, τους, στόμωσαν τα σπαθιά τους. Τότε είδαμεν πόσα δράμια ζυγίζει ο καθείς…		Η μάχη της Αράχωβας Από τις 18 έως τις 24 Νοεμβρίου του 1826 συντελέστηκε στην Αράχοβα ένα από τα κορυφαία γεγονότα της Ελληνικής Παλιγγενεσίας. Ο “αετός της Ρούμελης” στρατηγός Γεώργιος…
Ο λόγος του Κολοκοτρώνη στην Πνύκα Να δοθείτε εις τας σπουδάς σας και καλύτερα να κοπιάσετε ολίγον, δύο και τρεις χρόνους και να ζήσετε ελεύθεροι εις το επίλοιπο της ζωής σας…		Τα πυρπολικά του 1821 Είναι επάναγκες να κατακαώσιν αυτά, δια να αδυνατίσωμεν την θαλάσσιον δύναμιν του εχθρού προς ασφάλειαν της πατρίδος μας και της Ελλάδος όλης…
Οι εξισλαμισμοί των Τούρκων Το πλήθος των εξωμοτών είναι τόσο αθρόο, ιδίως στην Ήπειρο και Αλβανία, ώστε κατά την μύηση των νεοφωτίστων στην νέα θρησκεία δεν τηρούνται και αυτές ακόμη…		Η συμμετοχή των Ελλήνων της Ιωνίας στο μεγάλο ξεσηκωμό Παρά τις διώξεις τα βασανιστήρια, τις δολοφονίες, την άγρια τρομοκρατία, κυριολεκτικά μέσα από το στόμα του λύκου…
Πως παρουσιάζει το ’21 η Τουρκική ιστοριογραφία Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 ήταν μια τραυματική εμπειρία και η ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους ένα σοκ για τους ιθύνοντες του oθωμανικού κράτους…		Έσχατη αντίσταση στη Μονή Σέκου Σεπτέμβριος 1821 Από τα τέλη Ιουλίου, όταν είχε παύσει κάθε αντίσταση στη Μικρή και στη Μεγάλη Βλαχία, ο αγώνας περιορίσθηκε στα βουνά της Μολδαβίας…
Θρησκευτικο-Εθνικο-Απελευθερωτικός ο χαρακτήρας της Ελληνικής Επαναστάσεως Τότε οι Έλληνες ορκίσθηκαν να δουλέψουν για θρησκεία και πατρίδα και δεν τους κόλλαγε μολύβι ούτε σπαθί….		Αρχιερείς και Φιλική Εταιρία Ο αξιοσέβαστος κλήρος των Ελλήνων χριστιανών ευρίσκετο τότε παντού εμπρός και έδιδε την βαρύτητα και την βεβαιότητα εις τον σκοπόν της επαναστάσεως …
Αρχιερείς κατά την Επανάσταση του ’21 Πραγματικοί μπροστάρηδες, που, σαν άλλοι Μωυσείς ανέλαβαν να οδηγήσουν το λαό από τη σκλαβιά στην ελευθερία με κάθε προσωπική τους θυσία…		Επακριβώσεις στην ιδεολογική ταυτότητα του Θεόκλητου Φαρμακίδη Ο Θ. Φαρμακίδης υπήρξε ο «πολιτικός θεολόγος» του ΙΘ΄ αιώνα με την σημερινή νοηματοδότηση του όρο

Η απήχηση της ναυμαχίας της Ναυπάκτου (1571) στις τουρκοκρατούμενες ελληνικές χώρες Ξαφνικά, με την ανατολή του ηλίου της 7 Οκτωβρίου 1571, οι δύο στόλοι βρέθηκαν αντιμέτωποι μέσα στον…		Ιωάννης Καποδίστριας: Ο πολιτικός – μάρτυρας της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού Ο Καποδίστριας, ως πολιτικός σπουδασμένος στη Δύση (Πάντοβα), ασκημένος στα δυτικά …
Το ηρωικό Μεσολόγγι Υπολογίζουν ότι την ημέρα εκείνη – Κυριακή των Βαΐων – πυρπολήθηκαν 2.000 άνθρωποι, άλλοι 3.000 σκοτώθηκαν από τους Τούρκους και 1.000 περίπου αιχμαλωτίστηκαν…		To Λάβαρο του Αγώνα Το Λάβαρο της Επαναστάσεως ή αλλιώς η πρώτη σημαία του νεώτερου ελληνικού Έθνους ξεκινάει την ιστορία του πολύ νωρίτερα από το 1821…
Η κύρηξη της επανάστασης του 1821 Εν τω μεταξύ οι προύχοντες και οι αρχιερείς μέχρι τις 13 Μαρτίου είχαν φθάσει στην Αγία Λαύρα. Εκεί πραγματοποιήθηκαν τρεις συσκέψεις…		Οι Κλέφτες και οι Αρματολοί Για να φθάσει όμως ο κλέφτης να γίνει ο θρυλικός αγωνιστής της ελευθερίας, χρειάσθηκε να περάσουν τρεις περίπου αιώνες μετά την Άλωση…
Ο άγιος Γρηγόριος ο Ε’ Ο πατριάρχης είχε τη δυνατότητα να διαφύγει παρ’ όλα αυτά τα μέτρα, αλλά έκρινε πάντοτε, ότι όφειλε να παραμείνη ως το τέλος στη θέση του…		Οικουμενικό Πατριαρχείο και ’21 Το σημαντικότερο όμως εδώ είναι, ότι η εκτέλεση (απαγχονισμός) του άγιου Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε’ τοποθετείται στο ίδιο πλαίσιο με τις …
Το αμφισβητούμενο Κρυφό Σχολειό κανείς δεν δικαιούται ν’ αμφισβήτηση ότι μοναχοί αυτήν την εξεταζόμενη χρονική περίοδο ήταν λόγιοι και κατέλαβαν αρχιερατικές έδρες και έγιναν Πατριάρχες…		Θεός και επανάσταση του 1821 Η σύνθεση των εννοιών “Θεός” και “θρησκεία” με τις έννοιες “επανάσταση” και “ελευθερία” είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα του…
Το ’21 και οι Συντελεστές του Ένα από τα φοβερότερα ανοσιουργήματα στο χώρο της Ιστορίας-αυτόχρημα αναιρετικό της ιστορικής επιστήμης- είναι η ιδεολογική …		Ιωάννης Καποδίστριας: Η Εκκλησία είναι εγγύηση του Έθνους Η ενίσχυση του κύρους της εκκλησίας είναι η βάση για την αναγέννηση του Έθνους,τονίζει σε εγκύκλιο επιστολή που απέστειλε …
Το Κρυφό Σχολειό: Μύθος ή Πραγματικότητα; Το σπουδαιότερο επιχείρημα των αρνητών του «Κρυφού Σχολειού» είναι το εξής : «Οι Οθωμανοί Τούρκοι υπήρξαν ανεκτικοί στα θέματα…		Ένας Έλληνας ο Μακρυγιάννης Κύριε Παντοδύναμε! Εσύ Κύριε θα σώσεις αυτό το αθώο έθνος. Είμαστε αμαρτωλοί, είσαι Θεός! Ελέησέ μας, φώτισέ μας και κίνησέ…

Αν είχε βασιλεύσει ο Τούρκος εις την Φραγκίαν δέκα χρόνους, Χριστιανούς εκεί δεν εύρισκες

«Αν δεν έχωμεν σοφίαν εξωτέραν, έχομεν χάριτι Χριστού σοφίαν εσωτέραν και πνευματικήν, η οποία στολίζει την ορθόδοξόν μας πίστιν και εις τούτο πάντοτε είμεσθεν ανώτεροι από τους Λατίνους, εις τους κόπους, εις τας σκληραγωγίας. Και να σηκώνωμεν τον σταυρόν μας και να χύνωμεν το αίμα μας δια την πίστιν και την αγάπην προς τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν.

Αν είχε βασιλεύσει ο Τούρκος εις την Φραγκίαν δέκα χρόνους, Χριστιανούς εκεί δεν εύρισκες. Και εις την Ελλάδα τώρα διακοσίους χρόνους ευρίσκεται και κακοπαθούσιν οι άνθρωποι και βασανίζονται δια να στέκουν εις την πίστιν των, και λάμπει η πίστις του Χριστού και το μυστήριον της ευσεβείας και σεις μου λέγετε ότι δεν έχομεν σοφίαν; Την σοφίαν σου δεν εθέλω ομπρός εις τον σταυρόν του Χριστού. Κάλλιον ήτο να έχη τινάς και τα δύο, δεν το αρνούμαι, πλην από τα δύο τον σταυρόν του Χριστού προτιμώ».

ο Πατριάρχης Κύριλλος Λούκαρις

σε πραγματεία συνταχθείσα για την ηθική ενίσχυση των υποδούλων

http://www.egolpion.com/pnevmatika_efodia1821.el.aspx

…την τυραγνία να μην την αφήσετε να φωλιάση εις την πατρίδα, να μην ντροπιάσετε τόσα αίματα οπού χύθηκαν.

“…Εις δόξαν τού δίκιου και μεγάλου Θεού.
Κύριε Παντοδύναμε! Εσύ Κύριε θα σώσεις αυτό το αθώο έθνος. Είμαστε αμαρτωλοί, είσαι Θεός! Ελέησέ μας, φώτισέ μας και κίνησέ μας εναντίον του δόλου και της απάτης, της συστηματικής τυραγνίας της πατρίδος και της θρησκείας.

Εις δόξαν Σου Κύριε σηκώνεται απόψε η σημαία της λευτεριάς αναντίον της τυραγνίας! Πατριώτες! Πεθαίνω διά την πατρίδα, στέκω εις τον όρκον μου τον πρώτον.Δεν μπορώ πατρίδα να σε βλεπω τοιούτως και των σκοτωμένων τα παιδιά και οι γριγιές να διακονεύουν και τις νιές να τις βιάζουν δια κομμάτι ψωμί εις την τιμή τους οι απατεώνες της πατρίδος.

Γιομάτες οι φυλακές απο αγωνιστές και στα σοκάκια σου διακονεύουν αυτείνοι οι αγωνιστές,όπου χύσανε το αίμα τους δια να ξαναειπωθή “πατρίδα Ελλάς”. Είτε ελευτερία κατά τούς αγώνες μας και θυσίες μας,είτε θάνατος σε μας! Πεθαίνω εγώ πρώτος απόψε. Εχετε γειά, πατριώτες και εις την άλλην ζωήν σμίγομεν, εκεί όπούνε και οι άλλοι συναγωνισταί μας εις τον κόρφον του αληθινού Βασιλέως, του μεγάλου Θεού, του αληθινού.

Πατρίδα ,σ’αφήνω ανήλικα παιδιά και γυναίκα, άν τ’αφήσουνε ζωντανά, τ’αφήνω εις την προστασίαν σου. Κοίταξε οτ’ είναι παιδιά του τίμιου αγωνιστή Μακρυγιάννη. Ποτές αυτός δεν σε ψύχρανε εις τα δεινά σου και τώρα πρόθυμος να πεθάνη δια σένα για να σε δούνε τα παιδια του ελεύθερη Ελλάδα κι όχι παλιόψαθα της τυραγνίας και των κολάκων της.

Δια τα παιδιά μου αφήνω κηδεμόνες τον κύριο Μιχαήλ Σκινά, Μελά, Δόσιον, Καλλεφουρνά, γυναικάδερφόν μου Σκουζέ και την γυναίκα μου. Και νακολουθήσετε κατά την παλιά μου διαθήκη ότι διαλαμβάνει,κι αν αμελήσετε εις την άλλην ζωήν θα μου δώσετε λόγον. Βιαστικός γράφω με την σημαία στο χέρι. Έχετε γεια όλοι και την τυραγνία να μην την αφήσετε να φωλιάση εις την πατρίδα, να μην ντροπιάσετε τόσα αίματα οπού χύθηκαν.”

1843 Σεπτεμβρίου 3
μακριγιάνις

Το κείμενο της διαθήκης του αγνού ήρωα,

που συντάχθηκε την νύκτα του κινήματος της 2ας προς 3ην Σεπτεμβρίου 1843

Ουκ έστι άλλως σωθήναι ει μη…

 

Ουκ έστι άλλως σωθήναι ει μη δια τού πλησίον

άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος

ΕΦΗΜΕΡΕΥΟΝΤΑ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΚΑΝΕ ΤΟ ΓΙΑΤΡΟ ΜΕ ΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΕΦΗΜΕΡΕΥΟΝΤΑ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ.

ΚΑΝΕ ΤΟ ΓΙΑΤΡΟ ΜΕ ΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ alexartisia.wordpress.com

“Η ομοιοπαθητικός δεν απάντησε σε καμιά από τις ερωτήσεις μου, αλλά έκανε μια σειρά από ερωτήσεις σαν πρόγραμμα υπολογιστή με μηδέν διαδραστικότητα. Οι ερωτήσεις με ξένισαν αφάνταστα και μου δημιουργησαν την εντύπωση ότι είχα πάει σε αστρολόγο και όχι σε γιατρό.”  Είναι ένα απόσπασμα από εκτενή συζήτηση σε φόρουμ για γονείς περί ομοιοπαθητικής. Μετά από μια τρίωρη συνεδρία ομοιοπαθητικής δυστυχώς θα συμφωνήσω απόλυτα.  Και επειδή είμαι και αναλυτικό μυαλό, εγκατέστησα και μελέτησα τα δυο πιο έγκυρα προγράμματα που χρησιμοποιούν οι ομοιοπαθητικοί στον υπολογιστή.  Καλύτερα να έριχνα ταρώ…

Υπάρχουν 16 σκευάσματα αν σας “ενοχλούν οι κακές ειδήσεις”, ενώ αν έχετε “παιδιάστικη συμπεριφορά” προτείνονται άλλα δέκα!  18 ομοιοπαθητικά “φάρμακα” προτείνονται για όσους “δεν έχουν ανοχή στις διαφωνίες”.   Αν δαγκώνετε το ποτήρι όταν πίνετε…ε, αυτό κάτι λέει για εσάς!   Αν σας φαίνεται σκληρό το στρώμα του κρεβατιού ούτε λίγο ούτε πολύ 31 διαφορετικά φάρμακα μπορεί να σας βοηθήσουν. Η λίστα συνεχίζεται και τώρα κοιτάω στην επίσημη σελίδα της ομοιοπαθητικής στην Ελλάδα το “ποιά νοσήματα θεραπεύει η ομοιοπαθητική;” και αναρωτιέμαι “μήπως πρέπει να τους μαζέψουμε λίγο αυτούς;” Υπάρχει αναλυτική νομοθεσία για την διαφήμιση πχ προϊόντων αδυνατίσματος. Δεν μπορείς να εγγυηθείς ότι θα “χάσετε δέκα πόντους στους γλουτούς”.

1. Πως διασφαλίζεται η ποιότητα και το περιεχόμενο των ομοιοπαθητικών σκευασμάτων;Αφού από επιστημονικής άποψης τα δυναμοποιημένα δεν έχουν τίποτα (δεν υπάρχει ανιχνεύσιμο ίχνος περιεχόμενου με οποιοδήποτε υπάρχον μετρητικό) ο ΕΟΦ πρέπει ή δεν πρέπει να τα εγκρίνει; Και αν τα εγκρίνει, ως τι να τα εγκρίνει; Πως να πιστοποιήσει ότι είναι arsenicum οτιδήποτε ή βαλεριάνα το άλλο;  Ο κάθε φαρμακοποιός χτυπάει στο σέικερ με τι κριτήρια;  Και που βρίσκει την αρχική ουσία;

2. Πως διασφαλίζεται η ποιότητα όσων ασκούν την ομοιοπαθητική; Αφού δεν υπάρχει πουθενά επιστημονική έρευνα που να υποστηρίζει οποιαδήποτε αποτελεσματικότητά της πρέπει να μπορούν να ονομάζονται “γιατροί” αυτοί που την ασκούν; Μήπως μπερδεύει τον κόσμο να έχουν το ίδιο όνομα με όσους ασκούν την κλασσική ιατρική;    Εδώ επίσημα ζητούν να μπορούν να ασκούν ομοιοπαθητική και μη σπουδαγμένοι γιατροί.

3. Πως μετριέται η επιτυχία ή αποτυχία της ομοιοπαθητικής σε διάφορες παθήσεις; Ας πούμε ότι είναι καλή για δερματικά αλλά παντελώς άχρηστη στον καρκίνο. Αλλά πας εσύ με καρκίνο και σου παίρνουν επί χρόνια τα λεφτά δίνοντάς σου…νεράκι. Τι μηχανισμούς έχει αυτή η “επιστήμη” για να ελέγξει τα αποτελέσματα ή να αλλάξει τις μεθόδους της; Αλλιώς μένουμε με ότι έγραψε κάποιος πριν διακόσια χρόνια όπως κουτσά στραβά του ήρθαν;   Εδώ αυτός ο μεγάλος και τρανός Έλληνας ομοιοπαθητικός διαφημίζει στο site του πως η platina θεραπεύει την ομοφυλοφυλία!

ολοκληρο εδω: alexartisia.wordpress.com