Νεομάρτυρες

 

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ Μαρτύρησε στην Χίο στις 24 Ιουλίου 1635. Ο Άγιος καταγόταν από την Ζάκυνθο και ήταν ναυτικός. Συνέβη κάποτε ,κατά συνέργεια του δαίμονος …[15/12/2010]		Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ Μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη στις 5 Ιουλίου 1679. Ο Άγιος καταγόταν από το χωριό Κλειστός της Ευρυτανίας. Εκεί έμαθε τα ιερά…[15/12/2010]
ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΚΝΑΝΑΣ Ο ΚΗΠΟΥΡΟΣ Ο άγιος νεομάρτυς Μιχαήλ ο κηπουρός, μαζί με το άλλο νέφος των Νεομαρτύρων, που εστερέωσαν την ορθοδοξία μας, όχι με λόγους αλλά με το αίμα του…[15/12/2010]		ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΑΡΣΕΝΙΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΒΕΡΟΙΑΣ Ο άγιος ήταν επίσκοπος στη Βέροια της Μακεδονίας την εποχή που οι Τούρκοι υποδούλωναν το ένα μετά το άλλο τα …[14/12/2010]
ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ο ΚΟΥΛΑΚΙΩΤΗΣ Μαρτύρησε στη Θεσσαλονίκη στις 8 Σεπτεμβρίου το 1774. Ο Άγιος καταγόταν από την Κουλακιά, χωριό της Θεσσαλονίκης. Ο πατέρας του, ευσεβής …[14/12/2010]		ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΡΑΠΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΑΣΟ Μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη στις 20 Δεκεμβρίου 1652. Ο άγιος καταγόταν από το χωριό Μαριές της Θάσου…[14/12/2010]
ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΣΑΒΒΑΣ ΝΙΓΔΕΛΗΣ Ο ΣΑΜΟΛΑΔΑΣ Μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη το 1726. Καταγόταν από τη Νίγδη της Μικράς Ασίας και μαρτύρησε για την αγάπη του Χριστού στην …[14/12/2010]		Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΞΙ ΜΑΡΜΑΡΩΝ Μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη το 1742. Ο άγιος νεομάρτυς Νικόλαος ήταν από την ενορία των έξι Μαρμάρων…[14/12/2010]
Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΚΑΙ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΓΑΒΡΙΗΛ Ο βεζίρης τότε διέταξε να τον φυλακίσουν και να τον βασανίζουν μέχρις ότου τον κάνουν με τη βία να δεχθεί το ισλάμ. Ο ευλογημένος όμως στρατιώτης…[13/12/2010]		Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΝ ΧΙΩ Ο Άγιος Νεομάρτυς Μάρκος καταγόταν από τη Σμύρνη. Ως πραματευτής γύριζε στο Κουσάντασι ( Νέα Έφεσο), στη Χίο και στις περιοχές τους. Ήταν έγγαμος…[13/12/2010]
ΟΙ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ Από τους Αγίους νεομάρτυρες η μνήμη των οποίων τιμάται ξεχωριστά είναι ο Άγιος Μεθόδιος ο νέος Ιερομάρτυρας ο οποίος κατάγονταν από το χωριό Βυζάρι…[13/12/2010]		Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΚΡΗΣ Όταν ήταν μικρό παιδί ,κάποιοι Τούρκοι τον πήραν στη Σμύρνη και με τη βία τον εξισλάμισαν. Ο ίδιος έχοντας συνείδηση ποιος είναι και τι είναι …[13/12/2010]

 

Νέα υποσελίδα στο εγκόλπιο…

http://www.egolpion.com/neomartures.el.aspx

ΘΕΟΔΩΡΟY ΑΒΟΥΚΑΡΑ : «Ερώτησις ότι ο Μωάμεθ ουκ εστι εκ Θεού»

 

Παραθέτουμε ακόμη έναν αξιόλογο διάλογο που έλαβε χώρα τόν 8o αιώνα μεταξύ Χριστιανού και Σαρακηνού με τίτλο  : «Ερώτησις ότι ο Μωάμεθ ουκ εστι εκ Θεού». PG 97,1543A-1546A. 

    Set out below is a noteworthy dialogue that took place in the 8^th century A.D between a Christian and a Saracen , as found in the Patrologia Graeca, Ref. PG 97,1543A-1546A. 

               Ακολουθεί το κείμενο και η ελεύθερη μετάφρασή του.

Herebelow is the original text, accompanied by a loose translation in English

    Έθος τοις των Σαρακηνών υποκριταίς, ει συναντών Χριστιανόν, μη χαιρετίζειν, αλλ’ευθέως λέγειν · Χριστιανέ, μαρτύριον, ότι εις ο Θεός ακοινώνητος τον Μωάμεθ έχει δούλον και απόστολον. Και ταύτα τις των  τοιούτων υποκριτών του Αβουκαρά ηρώτησεν. Ο δε αποκριθείς είπεν «Ουχ άλις σοι το της ψευδομαρτυρίας κατάκριμα, έως ου και άλλοις ψευδομαρτυρείν επιτρέπη;

     Υπήρχε η συνήθεια στους υποκριτές Σαρακηνούς, όταν συναντούσαν κάποιον Χριστιανό να μην τον χαιρετάνε, αλλά ευθέως να του λένε : «Χριστιανέ μαρτυρία υπάρχει ότι ένας είναι ο Θεός ακοινώνητος και τον Μωάμεθ έχει δούλο και απόστολο».Και αυτά ακριβώς τα ίδια ρώτησε  κάποιος από τους υποκριτές τον Αβουκαρά.Ο Αβουκαράς απαντώντας του είπε”Δέν  είναι πολύ σε σένα το κατάκριμα της ψευδομαρτυρίας,  αλλά μέχρι  και στούς  άλλους  επιτρέπει να ψευδομαρτυρούν;”

    

     It was customary for the hypocrites of the Saracens, if they should happen to encounter a Christian, to not greet him, but to say directly to him: 

“Christian, there is testimony that God is one and incommunable, and He has Mohammed as His servant and Apostle.”  And this is what one such hypocrite asked Abukaras.  He in reply said to him:”Isn’t the crime of false witness enough for you, that it even allows you to falsely witness to others also?”

Σαρακηνός : Ου ψευδομαρτυρώ.

Σαρακηνός : Δεν ψευδομαρτυρώ.

Saracen: I do not bear false witness.

Χριστιανὸς : Ουκούν παρώς, ότε ο Θεός τον Μωάμεθ απέστειλε.

Χριστιανὸς : Επομένως ξέρεις  από που και πότε ο Θεός απέστειλε τον Μωάμεθ.

Christian:  Therefore you know when God sent Mohammed.

Σαρακηνός : Ουχί. Αλλ’ως μαρτυρεί ο πατήρ μου, μαρτυρώ καγώ.

Σαρακηνός :Όχι. Αλλά όπως μαρτυρεί ο πατέρας μου μαρτυρώ και εγώ.

Saracen:  No.  But, just as my father testifies, so do I testify.

Χριστιανός : Ει πάντοτε αληθή τα υπό των γονέων τοις τέκνοις λαλούμενα, και Σαμαρείται, και Ιουδαίοι, και Σκύθαι, και Χριστιανοί, και Έλληνες καλώς αν πιστεύωσι, επειδή έκαστοι μαρτυρείν ως οι γόνοι εδιδάχθησαν.Και τι εστί λοιπόν της θρησκείας σου το διάφορον, τω πατρί σου πιστεύσαντος; ούτως γαρ θεμιστεύεται και τα βοσκηματώδη έθνη.

Χριστιανός : Αν είναι πάντοτε αληθή αυτά που μαρτυρούν οι γονείς στα τέκνα τους τότε και οι Σαμαρείτες, και οι Ιουδαίοι, και οι Σκύθοι, και οι Χριστιανοί, και οι Έλληνες καλώς θα τα πίστευαν, επειδή ο καθένας τους μαρτυράει όπως τον δίδαξαν, αλλά και οι ίδιοι οι γονείς του εδιδάχθησαν. Και τι είναι αυτό το οποίο κάνει τη θρησκεία σου να διαφέρει από τις άλλες, μήπως το ότι πιστεύεις σε όσα  σου λέει ο πατέρας σου; με αυτόν τον τρόπο διέπονται από τους νόμους τους και τα κτηνώδη έθνη.

 

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΕΔΩ

ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΥΤΕΞΟΥΣΙΟΥ;

Divna Ljubojevic

π.Αντώνιος Αλεβιζόπουλος: Συλλογή κειμένων

1931 – 1996

Μικρό αφιέρωμα – συλλογή κειμένων του μακαριστού πατρός Αντωνίου. Η σελίδα θα εμπλουτίζεται τακτικά με νέα κείμενά του. Την ευχή του ας έχουμε.

http://www.egolpion.com/p_antonios_1.el.aspx

Πως εμείς που γεννηθήκαμε από το Θεό με το βάπτισμα μπορούμε ν’ αμαρτάνομε;

Αν, σύμφωνα με τον άγιο Ιωάννη, οποίος έχει γεννηθεί από το Θεό δεν κάνει αμαρτία, γιατί το σπέρμα του Θεού που τον γέννησε μένει μέσα του και δεν είναι δυνατό να συνεχίσει ν’ αμαρτάνει, και όποιος έχει γεννηθεί από νερό και Πνεύμα αυτός έχει γεννηθεί από το Θεό,^{[Ιω. 3,9·   Ιω. 3,5.]}πως εμείς που γεννηθήκαμε από το Θεό με το βάπτισμα μπορούμε ν’ αμαρτάνομε;

ΑΠΟΚΡΙΣΗ

Ο τρόπος της γέννησής μας από το Θεό είναι διπλός^- ο ένας δίνει δυνάμει παρούσα σ’ αυτούς που γεννιούνται όλη τη χάρη της υιοθεσίας, ενώ ο άλλος την εισάγει ενεργεία όλη πα­ρούσα να μεταπλάθει εκούσια σύμφωνα με το Θεό που την γεν­νά όλη την προαίρεση αυτού που γεννιέται. Και ο ένας πιστεύει μόνο πως έχει δυνάμει παρούσα τη χάρη, ενώ ο άλλος εκτός από την πίστη δημιουργεί και τη θεϊκότατη ομοίωση του γνωσθέντος που ενεργεί κατ’ επίγνωση σ’ αυτόν που τη γνώρι­σε.

Σε όποιους λοιπόν παρατηρείται ο πρώτος τρόπος της γέν­νησης, επειδή η γνώμη τους δεν έχει αποεξαρτηθεί τέλεια από την προσκόλληση στη σάρκα και δεν έχουν διαποτιστεί πλήρως με το πνεύμα κατά τη μέθεξη στην πράξη των θειων μυστηρίων, που είναι γνωστά τους, σ’ αυτούς δεν είναι απούσα η ροπή σε κάποια στιγμή προς την αμαρτία, σε όποιους το επι­θυμούν. Γιατί δε γεννά γνώμη που δεν θέλει το Πνεύμα, αλλά εάν αυτή θέλει την μεταπλάθει για τη θέωση· αυτήν όποιος με­ταλάβει με την πείρα του συνειδητά δεν μπορεί από αυτό που κυρίως στ’ αλήθεια εγνώρισε μια φορά στην πράξη, να μεταπέ­σει σε κάποιο άλλο κι αυτό να προσποιείται πως είναι το πρώτο, όπως και το μάτι που μια φορά είδε τον ήλιο, δεν μπο­ρεί να παραγνωρίσει έπειτα ως ήλιο τη σελήνη ή κάποια άλλα αστέρια στον ουρανό.

Από όποιους όμως κατά τη γέννησή τους το Πνεύμα το άγιο έλαβε ακέρια την προαίρεση τους, αυτούς τους μετέθεσε εξολοκλήρου από τη γη στους ουρανούς και με την ενεργεία αληθινή επίγνωση άλλαξε το ποιο του νου τους με τις μακάριες ακτίνες του Θεού και Πατέρα, ώστε να νομιστεί πως είναι άλλος Θεός, μετέχοντας κατά την έξη με τη χάρη αυτό που όχι μετέχοντας αλλά υπάρχοντας στην ουσία του είναι ο Θεός.

Σ’ αυτούς η προαίρεση τους αποχτά σαφώς αναμάρτητη έξη της αρετής και της γνώσης, επειδή δεν μπορούν ν’ αρνη­θούν αυτό που στην πράξη γνώρισαν με την πείρα. Κι αν ακόμα έχομε λοιπόν το Πνεύμα της υιοθεσίας, που είναι ζωτικό σπέρ­μα και που δίνει σ’ αυτούς που γεννιούνται μορφή όμοια μ’ αυ­τόν που τους γέννησε, ωστόσο δεν του δίνομε τη γνώμη μας καθαρή από τη ροπή και τη διάθεση για κάτι άλλο και αυτός εί­ναι ο λόγος που αμαρτάνομε με τη θέληση μας και μετά τη γέν­νηση μας με το νερό και το Πνεύμα. Αν όμως προετοιμάζομε τη γνώμη μας να δέχεται μ’ επίγνωση την ενέργεια αυτών, εν­νοώ του νερού και του Πνεύματος, τότε με τις πράξεις μας το μυστικό νερό θα πετύχαινε την κάθαρση της συνείδησης και το ζωοποιό πνεύμα θα πραγματοποιούσε μέσα μας την άτρεπτη ολοκλήρωση του καλού με τη βίωση της γνώσης.

Λείπει επο­μένως από τον καθένα από εμάς που μπορούμε ακόμα ν’ αμαρτήσομε η βούληση να παραχωρήσομε στο Πνεύμα ολόκληρο τον εαυτό μας καθαρά και με τη θέληση μας.

1. Με τον ένα τρόπο δίδεται δυνάμει μόνο η χάρη της υιοθε­σίας, επειδή σ’ όλους γενικά τους βαπτισμένους δίνεται η δυνατότητα να γίνουν υιοί του Θεού. Γιατί είπε˙ αν δε γεν­νηθεί κάποιος από νερό και Πνεύμα, δεν μπορεί να εισέλθει στη βασιλεία των ουρανών. Επίσης λέει· σε όσους τον δέ­χτηκαν, τους έδωσε το δικαίωμα να γίνουν υιοί του Θεού. ^{[Ιω. 3,5 και 1,12}] Πως ενώ με τον άλλο τρόπο, με την εκτέλεση των εντολών και τη γνώση της αλήθειας, δίνεται η τελειότητα της ίδιας υιο­θεσίας, δηλαδή η αδυναμία γι’ αμαρτία, με τη θέωση που δεν υπάρχει στον πρώτο τρόπο. Γιατί σ’ αυτόν δεν αφαιρείται η δυνατότητα της αμαρτίας με την ελεύθερη θέληση του άν­θρωπου, επειδή δεν στρέφεται ακόμα στο Θεό όλος ο πόθος κατά χάρη.

2. Η αργή πίστη, λέει, έχει τη χάρη της υιοθεσίας δυνάμει, επειδή αυτοί που την έχουν δεν κινούνται με τις εντολές.

ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ

ΠΡΟΣ ΘΑΛΑΣΣΙΟΝ, ΠΕΡΙ ΑΠΟΡΩΝ

(ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Α’ – ΝΓ’)

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ

http://www.egolpion.com/pros_thalassion_apories_grafhs.el.aspx

Ο π.Κ.ΣΤΡΑΤΗΓΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ (μέρος β’)

• ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ;
• ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ;
• ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ «ΑΛΑΘΗΤΟΣ» Ο ΠΑΠΑΣ;
• Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ «ΑΛΑΘΗΤΟΥ» ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ
• ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ Ή ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ;
• ΑΛΗΘΕΙΑ Ή ΑΓΑΠΗ;
• Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ FILIOQUE
• ΜΟΝΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΟ FILIOQUE;
• ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΝΟΜΑΖΟΝΤΑΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟΙ;
• ΑΠΟΣΤΟΛΗ Ή ΕΚΠΟΡΕΥΣΗ;

 

Μπορείτε να δείτε και το πρώτο μέρος εδώ

ΠΕΡΙ ΠΡΩΤΕΙΟΥ ΡΩΜΗΣ-ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ ΠΑΠΙΚΩΝ-ΠΕΡΙ ΙΕΡΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΑΙΡΕΣΗΣ-ΚΑΘΟΛΙΚΟΙ Ή ΦΡΑΓΚΟΙ;-ΕΧΟΥΝ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΟΙ ΠΑΠΙΚΟΙ;-ΜΥΡΩΜΑ Ή ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΠΑΠΙΚΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΣΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ;-ΠΗΓΕ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ΣΤΗ ΡΩΜΗ;

ΟΜΙΛΙΕΣ ΤΟΥ π.ΚΩΝ/ΝΟΥ ΣΤΗΝ ΦΛΟΓΑ

δαίμονες

Πρώτοι δαίμονες που αντιστέκονται και πολεμούν στην πρακτική άσκηση της αρετής είναι οι δαίμονες εκείνοι που τους έχει ανατεθεί να πειράζουν τους ανθρώπους στη γαστριμαργία και τη φιλαργυρία κι εκείνοι που παρακινούν στη φιλοδοξία. Οι άλλοι δαίμονες έρχονται πίσω τους και παραλαμβάνουν εκείνους που προσβάλλουν οι πρώτοι.

Γιατί δεν μπορεί να πέσει κανείς στα χέρια του δαίμονα της πορνείας, αν δεν πέσει πρωτύτερα στη γαστριμαργία. Και δεν μπορεί να τον ταράξει ο θυμός, αν αυτός δεν πολεμά πρώτα για φαγητά, η χρήματα, η δόξα. Και δεν μπορεί να περιπέσει κανείς στον δαίμονα της λύπης, αν δεν υποστεί πρωτύτερα τη στέρηση όλων αυτών. Ούτε θα διαφύγει κανείς την υπερηφάνεια, που είναι το πρώτο γέννημα του διαβόλου, αν δεν εξορίσει τη ρίζα όλων των κακών, τη φιλαργυρία, αφού κατά τον Σολομώντα, «η φτώχεια κάνει τον άνθρωπο ταπεινό». Και γενικά, δεν μπορεί να περιπέσει ο άνθρωπος σε δαίμονα αν δεν καταπληγωθεί από τους παραπάνω πρωτοστάτες και αρχηγούς δαίμονες, δηλ. της γαστριμαργίας, της φιλαργυρίας και της φιλοδοξίας.

Γι’ αυτό και ο διάβολος με αυτούς τους τρεις λογισμούς πολέμησε τότε τον Σωτήρα στην έρημο. Πρώτα Του πρότεινε να μεταβάλει τις πέτρες σε ψωμιά. Έπειτα, Του υποσχέθηκε τον κόσμο αν έπεφτε και τον προσκυνούσε• και τρίτο, Του είπε ότι αν τον ακούσει, θα δοξαστεί επειδή δεν θα πάθει τίποτε από το πέσιμο. Ο Κύριος αναδείχτηκε ανώτερος σε όλα και διέταξε το διάβολο να φύγει πίσω• διδάσκοντας με αυτά ότι δεν είναι δυνατό να αποκρούσομε το διάβολο, αν δεν καταφρονήσομε τους τρεις αυτούς λογισμούς.

Όλοι οι δαιμονικοί λογισμοί εισάγουν στην ψυχή ιδέες των αισθητών πραγμάτων, τις οποίες ο νους, αφού δώσει μορφή τις στριφογυρίζει μέσα του. Και από αυτό γνωρίζει το δαίμονα που τον πλησίασε. Παραδείγματος χάρη, αν έρθει στο νου μου το πρόσωπο εκείνου που με ζημίωσε ή με έβρισε, τότε είναι φανερό πως ήρθε ο λογισμός της μνησικακίας. Αν πάλι μας γίνει κάποια υπόμνηση χρημάτων ή δόξας, από αυτό γίνεται γνωστός ο δαίμονας που μας στενοχωρεί. Και στους άλλους λογισμούς επίσης από το πράγμα που σου υποβάλλει στο νου θα καταλάβεις ποιος δαίμονας βρίσκεται δίπλα σου και σου υποβάλλει το λογισμό.

Αλλά δεν λέω ότι όλες οι μνήμες των πραγμάτων αυτών προέρχονται από τους δαίμονες. Επειδή και ο ίδιος ο νους όταν μπαίνει σε κίνηση από τον άνθρωπο ξαναφέρνει τις παραστάσεις των γεγονότων. Αλλά όσες μνήμες τραβούν μαζί τους θυμό ή επιθυμία έξω από τις φυσικές ανάγκες, εκείνες είναι οπωσδήποτε από τους δαίμονες. Γιατί από την ταραχή που προκαλούν αυτές οι δυνάμεις, ο νους αμαρτάνει με τη διάνοια και πολεμά επειδή δεν μπορεί να δεχτεί τη φαντασία του νομοθέτη Θεού. Επειδή αυτή η λαμπρότητα παρουσιάζεται στο λογικό κατά τον καιρό της προσευχής, όταν απουσιάζουν τα νοήματα των υλικών πραγμάτων.

Κεφάλαια περί διακρίσεως παθών και λογισμών

Ευάγριος ο Ποντικός

ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΤΟΜΟΣ Α’

http://www.egolpion.com/evagrios_diakrisis.el.aspx

Η τέλεια Αγάπη

ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ

 

Εάν κάποιους τους μισείς, άλλους ούτε τους αγαπάς ούτε τους μισείς, άλλους πάλι τους αγαπάς αλλά περιορισμένα, και άλλους τους αγαπάς υπερβολικά, εξαιτίας αυτής της ανισότητας γνώριζε ότι βρίσκεσαι μακριά από την τέλεια αγάπη, η οποία προϋποθέτει ν’αγαπά κανείς εξ ίσου τον κάθε άνθρωπο.

Ζωντανά Νερά

Στα δάχτυλα τους ενός χεριού αδελφοί είναι μετρημένα τα χρονια που θα γίνει η αρπαγή!!!

ΑΓΑΠΗΤΟΊ ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΕΑΕΠ ΕΩΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΑΝΕΧΕΣΤΕ ΤΟΥΣ ΨΕΥΤΟΠΡΟΦΗΤΕΣ; ΕΩΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΟΡΟΪΔΕΥΕΤΕ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ; ΕΠΙΣΤΡΕΨΑΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΔΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ!

- Η αρπαγή πόσα χρόνια θα κρατούσε επάνω στον ουρανό;

- Αυτό δεν τους ενδιέφερε….τους Πεντηκοστιανούς ενδιαφέρει να φύγουν με την αρπαγή, να γλυτώσουν τον Αντίχριστο, αυτός είναι ο φόβος τους,  δεν μιλάνε για παράδεισο να πάμε στον παράδεισο…

- Όχι, θα αρπαγούνε λένε 7 χρόνια θα μείνουν επάνω θα λήξει η ιστορία με τον Αντίχριστο και πάλι θα κατεβούν κάτω, μάλιστα… 
- Επίσης θέλω να πω ότι πάρα πολλές φορές με έπαιρνε στην εκκλησία του, σε εισαγωγικά εκκλησία να την λέμε, πήγαινα περισσότερο για να ενημερωθώ για να μπορώ να προστατεύσω και εγώ την οικογένειά μου, ήμουν αντικείμενο προσηλυτισμού, δεν μπορώ και εγώ να πιστέψω ότι ξέφυγα από τα νύχια τους, είχα ακούσει με τα αυτιά μου ψευτοπροφητείες, έτσι τις λέω τώρα, γιατί εγώ όταν τις άκουγα θαμπωνόμουν, και έλεγα λες να γίνει έτσι; Έλεγε ο αδελφός Ζηνόπουλος στην εκκλησία κάτω την κεντρική Μένανδρου και Σωκράτους ότι στα δάχτυλα τους ενός χεριού αδελφοί είναι μετρημένα τα χρονια που θα γίνει η αρπαγή και αυτό το άκουσα το 1983 μέχρι το ’88 θα γινόταν η αρπαγή. Όταν δεν έγινε το ’88 η αρπαγή άκουσα και την μετέθεσε το 1990. Και αργότερα, τα Χριστούγεννα του ’93, ήταν ήδη όλοι πεπεισμένοι ότι θα γινόταν η αρπαγή. Γι’αυτό αρχές του ’86 που χτιζόταν το σπίτι έλεγε ότι μόνο 6 μήνες θα κατοικήσουμε γιατί το ’88 υπολόγιζε να τελειώσει, άντε 6 μήνες θα μέναμε στο σπίτι θα φεύγαμε με την αρπαγή, αυτά…

- Δηλαδή δημιουργείτε η ίδια ψυχολογική ατμόσφαιρα που δημιουργείτε στους μάρτυρες του Ιεχωβά, εκεί μεν δεν λένε ότι αύριο μεθαύριο γίνεται η αρπαγή της εκκλησίας, λένε ότι γίνεται η μάχη του Αρμαγεδδώνος και αρχίζει η χιλιετής και κάθε τόσο διαψεύδονται  και κάθε τόσο βρίσκουν κάποια δικαιολογία να το αναβάλουν. Εδώ έβρισκαν δικαιολογίες οι Πεντηκοστιανοί; πως ας πούμε αιτιολογούσαν την αναβολή;

-  Δεν ασχολούνταν καθόλου με την παλιά λανθασμένη προφητεία, απλώς έβαζαν την καινούργια, έθεταν στόχο την καινούργια. Κατά την διάρκεια αυτών των ετών είχα ακούσει πολλές αστείες προφητείες, μάλιστα με τα αυτιά μου είχα ακούσει κάποιον ποιμένα που είναι στο Νέο Ψυχικό, ‘είδα σε όραμα’, γιατί είχαν και εκστατικά οράματα να βλέπουν, είδα στο όραμα… ακούστε! ότι ο Καραμανλής είναι ο Αντίχριστος !! Και αυτό κυκλοφορούσε μόνο μεταξύ των εμπίστων Πεντηκοστιανών γιατί ήταν υψηλό μυστικό. Εγώ γελούσα να τα ακούω όλα αυτά τα πράγματα και γελάω και σήμερα που τα αναφέρω αλλά θέλω να πω πως εντυπωσιάζουν και πως τρομοκρατούν τους αθώους που τους πλησιάζουν και λέω ότι όντως τα θύματα που τους πλησιάζουν έχουν μέσα τους φόβο Θεού και πηγαίνουν κοντά τους, εκμεταλλεύονται αυτοί την ευσέβεια αυτών των ανθρώπων και τότε τους βάζουν τον φόβο

- Έχετε ακούσει πολλούς ποιμένες των Πεντηκοστιανών; πολλούς προφήτες; τι έχετε να πείτε επάνω σε αυτό το θέμα;

- Έχω ακούσει πάρα πολλούς ποιμένες, προφήτες και πάρα πολλές προφητείες, μπορούσα να γράψω βιβλίο εγώ με τις προφητείες που έχω ακούσει, αλλά σαν αστείο θα σας αναφέρω ότι όταν γινόταν το πανευρωπαϊκό όταν πήρε ο Άρης το πανευρωπαϊκό του μπάσκετ δεν θυμάμαι ποια χρονιά του 85-86 θυμάμαι ότι ήταν έλεγαν: είδατε; να! επικρατεί η Ελλάδα η οποία θα φέρει τον Αντίχριστο εις την υφήλιο… Βέβαια είχαν προβλέψει η Ελλάδα είναι η κρατούσα χώρα η οποία θα κυριεύσει τον κόσμο μέσω του Αντίχριστου. Άλλη αστεία προφητεία που έχω ακούσει είναι ότι είχαν προβλέψει ότι θα ενωθούν οι 2 Γερμανίες και μάλιστα την ένωση την κάνει ο Αντίχριστος. Αυτά ήταν και σε κασέτα γραμμένα και όλα αυτά που αναφέρω μπορεί να τα βρει κανείς σε κασέτες γραμμένες δικές τους…

 ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

ΤΩΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΩΝ ΤΗΣ Ε.Α.Ε.Π

ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ

 π.ΔΑΝΙΗΛ ΓΟΥΒΑΛΗ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ

 

…and I know it ain’t gonna last!

ΤΩΝ ΘΑΛΑΣΣΩΝ Ο ΑΓΙΟΣ

ΤΩΝ ΘΑΛΑΣΣΩΝ Ο ΑΓΙΟΣ

Αλέξανδρος Μωραϊτίδης

Ο συγγραφεύς περιγράφει τον εσπερινόν της παραμονής του Αγίου Νικολάου εις τον ομώνυμον ναόν της πατρίδος του Σκιάθου.

     Εβράδυασεν. Ο ήλιος δύων όπισθεν του πευκοφύτου όρους έπεμπεν εις τας ανατολικάς άκρας της νήσου και εις τα προ του λιμένος νησίδια τας τελευταίας του ακτίνας, λαμβάνων μεθ’ εαυτού όλον το ευφρόσυνον της ημέρας θάλπος και αφήνων εις τα βουνά να στέλλωσι το οξύ εκείνο του χειμώνος απόγαιον.

Ο λιμήν ήτο ακίνητος ως λίμνη. Τρία, τέσσαρα καΐκια ήρχοντο βιαστικά ν’ άράξωσι χάριν της εορτής. Αι λέμβοι των αλιέων έσπευδον και αυταί να προσορμισθώσι και από την εξοχήν οι ποιμένες και γεωργοί κατήρχοντο εις την πόλιν προς τον αυτόν σκοπόν. Και μόνος ο πράκτωρ της ατμοπλοϊκης εταιρείας ανεβοκατέβαινεν ακόμη εις το παράλιον περιμένων το ατμόπλοιον.

Όμως ενύκτωσε και ήρχισε να σημαίνη η αγρυπνία. Ο γλυκύς του κώδωνος ήχος ελαλούσεν, εκελαδούσεν, ενόμιζες, την πανήγυριν. Εις οποιανδήποτε νήσον και αν αποβιβασθής, θα απαντήσης τον ναόν του Αγίου Νικολάου μικρόν η μέγαν, με μάρμαρα η με πλίνθους. Ο Αγιός Νικόλαος είναι ο παππούς του ναυτικού μας, η γλυκυτέρα του ναύτου παραμυθία, των θαλασσών ο Αγιος. Εις την αγρυπνίαν έπρεπεν όλοι να παρευρεθώσι, διότι ηυτύχησαν να πανηγυρίσουν την εορτήν του εις το νησάκι των. Ο ναύτης και όταν ευδαίμων επιστρέψη εις την νήσον του, φέρει το τάξιμον του εις τον Άγιον, ευχηθείς, όταν ήτο εις το πέλαγος, να τύχη κατά την εορτήν εις την πατρίδα του, ν’ αγρυπνήση όλην την νύκτα. Και όταν πάλιν ναυαγός εις μίαν σανίδα σωθη, η εις ξηρόν βράχον από τα δόντια του θανάτου γλυτώση, πρώτα, πρώτα θα φέρη το τάξιμο του εις τον Άγιον, λαμπάδα μεγάλην η αργυρούν κανδήλιον, και ύστερον θα μεταβή εις την οικίαν του να χαιρετήση την μητέρα του την σύζυγόν του. Αλλ’ ενίοτε δεν επανέρχεται. Το τάξιμον του ήτο βαρύ. Είχε τάξει όλην την ζωήν του. Να γίνη καλόγηρος ! Και ούτως ο ευλαβής, διασώσας την ζωήν του από τα κύματα της θαλάσσης πηγαίνει να την κλείση εις τους αφώνους του μοναστηριού τοίχους, εις τον Άθωνα…

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΕΔΩ: http://www.egolpion.com/thalasswn_agios.el.aspx

 

Ανακάλυψαν την …Κόλαση;

Επειδή υπάρχει μια μανία για ανασκαφές παρακαλώ διαβάστε γιατί η Κόλαση δεν μπορεί να προσδιοριστεί ΤΟΠΙΚΑ και ειδικότερα στο κέντρο της γης…

http://egolpio.wordpress.com/2008/05/24/voices_from_hell/

Μνήμη Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου

Έλεγχος λογισμών και φυλακή αισθήσεων

(Μνήμη Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου)

γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστή

Σήμερα πανηγυρίζει ένας εκ των γιγάντων της μοναστικής μας πολιτείας, ο Μέγας Σάββας, που εδώ στο Άγιο Όρος δεν είναι και τόσο πολύ γνωστός. Αυτός ο μεγάλος φωστήρας, είναι για μας η μεγαλύτερη παρηγοριά. Στο πρόσωπο του ευρίσκαμε τους κεντρικότερους παράγοντες της μοναχικής μας ιδιότητας. Μερικούς από αυτούς θα αναφέρωμε.

Εξεκίνησε μικρό παιδί αγαπήσας εξ ολοκλήρου τον Θεό. Εφήρμοσε το προφητικό, Μακάριος ος αίρει ζυγόν εκ νεότητας αυτού. Οι γονείς του παρόλο που ήταν ευκατάστατοι, δεν τον εμπόδισαν να ακολουθήση τον μοναχισμό. Ήλθε στα μέρη της ανατολής ως μοναχός. Εκράτησε την παιδαγωγία της νεαράς δοκιμαστικής ζωής άριστα, έως ότου κατέληξε στην Παλαιστίνη και προσελήφθη στην Λαύρα του Αγίου Ευθυμίου και υπό την πρόνοια των μεγάλων Πατέρων που ήκμαζαν τότε στην ανατολή, ανεδείχθη όχι μόνο τέλειος μοναχός, αλλά και ένας μεγάλος αναμορφωτής του μοναχισμού.

Μέχρι των ημερών του, το οργανωμένο σύστημα του μοναχισμού ήταν άγνωστο στην Παλαιστίνη. Ήτο γνωστό στα μέρη της Αιγύπτου, στους Ταβεννησιώτας, όπως ελέγοντο οι μοναχοί του Αγίου Παχωμίου. Σε αυτόν παρεδόθη, εξ αποκαλύψεως δια παρουσίας Αγγέλου, ο οργανωμένος μοναχισμός. Στα κοινόβια αυτά που ωνομάζοντο Λαύραι, είχαν κοινό ταμείο, κοινή ακολουθία και εξάρτησι από τους πνευματικούς πατέρες υπήρχε μόνο ελευθερία και ιδιαιτερότητα στην ασκητικότητα. Είχαν ευλογία οι μοναχοί από τους πνευματικούς ηγέτες να αγωνίζονται κάθε ένας όσο ημπορούσε.

Επειδή ήτο νεαρός ο Όσιος Σάββας, τον έβαλε ο Μ. Ευθύμιος μεταξύ των νέων. Είχε δε ως παιδαγωγό των νέων, ένα σεβάσμιο γέροντα, τον Αββά Θεόκτιστο. Στο πρόσωπο του νεαρού Σάββα απεδείχθη το γνήσιο της φιλοθείας. Πόσο θαυμάσιο είναι το να ξεκινά κάποιος από τα σπάργανά του, από την νεαρωτάτη ηλικία, αγαπώντας τον Θεό και αφιερώνοντας τον εαυτό του εις Αυτόν. Βλέπομε στον άγιο Σάββα το απόλυτο της υποταγής και εξαρτήσεως και ιδιαίτερα την αγάπη και την φιλαλληλία του. Μέσα στην βιογραφία του αναφέρεται, ότι εκινδύνευσε ο ίδιος από την αγάπη προς τον πλησίον. Κάποτε ο αρτοποιός του μοναστηριού σε καιρό χειμώνας, άπλωσε τα βρεγμένα ενδύματά του στο βάθος του ζεστού φούρνου για να στεγνώσουν, διότι δεν φαινόταν καθόλου ήλιος. Εκεί τα εξέχασε. Μετά από μία ημέρα που έλειψε το ψωμί, μερικοί Πατέρες επήραν ευλογία και άρχισαν να εργάζονται στο φούρνο. Μαζί με αυτούς ήταν και ο άγιος Σάββας. Ο αρτοποιός πήρε είδησι από τον καπνό και ενεθυμήθη τα ρούχα του. Εταράχθη τότε και ανησύχησε και εθλίβετο, διότι η φλόγα ήταν μεγάλη και είχε αρκετά ζεσταθή ο φούρνος, και κανείς από τους μεγάλους δεν ετόλμησε να μπη μέσα διότι θα εκαίετο. Βλέποντας ο νεαρώτατος Σάββας την θλίψι του αδελφού, ώρμησε μέσα στην φλόγα, για την φιλαδελφεία που είχε, και άρπαξε τα φορέματα χωρίς να καή ούτε αυτός, ούτε εκείνα. Ενίκησε η πυρά της πραγματικής αγάπης, την αισθητή πυρά.

Πριν όμως από αυτό το κατόρθωμα, έκανε ένα άλλο μεγαλύτερο άθλο. Παρά το νεαρό της ηλικίας του, είχε μπει στο νόημα του πνευματικού νόμου. Εγνώριζε ότι προτού γίνει μια πράξι, προηγείται η διανοητική της συγκατάθεσι. Εάν αυτή δεν προηγηθή, είναι αδύνατο να γίνη η πράξι. Κάποτε ευρίσκετο στον κήπο του μοναστηρίου και ηργάζετο. Του ήλθε η επιθυμία να φάγη ένα ωραίο μήλο. Η επιθυμία τον ωδήγησε να το κόψη. Είπε αμέσως η εύλογη πρόφασι “Δεν είναι κακό να το φάγω αφού εργάζομαι εδώ”. Το εσκούπισε και το έφερε στο στόμα του. Τότε εξύπνησε ο αθλητής, ενεθυμήθη – όπως είχε συνήθεια να ελέγχη τις πράξεις του – και εσταμάτησε και είπε· Πως θα το φάγω τώρα αυτό; Εάν το φάγω δεν είναι λαθροφαγία; Πως μου ξέφυγε και έφθασα σε τέτοια συγκατάθεσι; Πως δεν το εκατάλαβα από την πρώτη προσβολή του λογισμού της επιθυμίας, που μου είπε κόψε το και φάγε; Γιατί δεν αντέδρασα από τότε; Αυτό είναι ήττα για μένα. Δεν πρέπει να επαναληφθή, διότι αν γίνη και δεύτερη και τρίτη φορά να νικώμαι από τις ευλογοφανείς προφάσεις, εγώ δεν θα γίνω μοναχός. Και για κανόνα μήπως και εξαπατηθώ, δεν θα φάω μήλο στον αιώνα. Το έρριψε κάτω, και το επάτησε και μαζί με αυτό, επάτησε και τον δράκοντα της επιθυμίας και δεν ηττήθη από την φιλαυτία και την φιληδονία. Και όπως η παράδοσι αναφέρει, δεν έφαγε ξανά μήλο, ενθυμούμενος την μικρή αυτή υποχώρησι έναντι της επιθυμίας.

http://www.egolpion.com/elegxos_logismwn.el.aspx

Πανελλήνια Ένωση Γονέων (ΠΕΓ)

Μια ΜΗ κερδοσκοπική οργάνωση με τεράστιο έργο!

Η Πανελλήνια Ένωση Γονέων για την Προστασία του Ελληνορθόδοξου Πολιτισμού, της Οικογένειας και του Ατόμου είναι ένας μη κυβερνητικός, μη κερδοσκοπικός οργανισμός. Μία ομάδα πρωτοβουλίας γονέων, με τους εξής στόχους:

Την παροχή βοήθειας σε γονείς και οικογένειες με παιδιά θύματα που ανήκουν σε ομάδες γνωστές σαν σέκτες ήκαταστροφικές λατρείες.

---

Την παροχή βοήθειας σε πρώην θύματα σεκτών γιά την όσο γίνεται γρήγορη και ομαλή επανένταξή τους στο κοινωνικό σύνολο.

---

Την ενημέρωση του κοινού και των αρμοδίων κρατικών φορέων για μια σωστή και έγκαιρη αντιμετώπιση του προβλήματος.

---

Τη συνεργασία με αντίστοιχες ομάδες πρωτοβουλίας γονέων του εξωτερικού.

Πιστεύουμε ότι ξεχωριστά από την ατομική ιδεολογία του κάθε ανθρώπου, η ελευθερία της σκέψης και βούλησης είναι ιερά και αναφαίρετα δικαιώματα που δεν μπορούν και δεν πρέπει να αντικατασταθούν από όποια λογική απορρέει από “αυθεντίες” και από ομάδες που κάτω από το μανδύα προβάτου είναι αδηφάγα τρωκτικά ανθρωπίνων ψυχών.

Αν θέλετε να συμπαρασταθείτε στο έργο μας και βρίσκετε ότι έχουμε τους ίδιους προβληματισμούς η παρουσία σας μας είναι απαραίτητη.

Σας περιμένουμε στις συναντήσεις μας, που γίνονται
κάθε Κυριακή 11.00′ – 13.00′ στην οδό Αποστόλου Παύλου 10, Αγία Παρασκευή Αττικής.

 

Ο ιδρυτής της Π.Ε.Γ  π.Αντώνιος Αλεβιζόπουλος

Ο βράχος, που επί 25 χρόνια,
δάμασε τη μανιασμένη θάλασσα
των αιρέσεων, του αποκρυφισμού
και της παραθρησκείας.

Η σταθερή φωνή της Εκκλησίας,
στον τόσο ευαίσθητο χώρο
της οριοθέτηση
της πίστης των Ορθοδόξων.

Ο άνθρωπος που γεύτηκε
την αδικία των ανθρώπων
-όπως, εξ άλλου,
κάθε κήρυκας του Λόγου-,
που διαβλήθηκε
με φρικτά ψεύδη,
απ’ τη χειρότερη ίσως απειλή,
που γνωρίζει σήμερα ο κόσμος:
Την “Εκκλησία” της Scientology
και τους εγχώριους
συμμάχους της.

Στον πατέρα, στο δάσκαλο,
στο σεβαστό φίλο
αφιερώνουμε αυτή τη “σελίδα”,
μικρό μνημόσυνο σ’ εκείνον,
που αξιώθηκε να ζήσει
τη ρήση του Κυρίου μας
Ιησού Χριστού:
” Αρκεί σοι η Χάρις.
Η γαρ Δύναμίς μου
εν ασθενεία τελειούται”

επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της ΠΕΓ: http://www.ppu.gr/greek/greek.htm

ΓΝΩΣΤΙΚΟΙ – ΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟΣ Μέρος Β’

 

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ - ΕΙΣΑΓΩΓΗ

ΓΝΩΣΤΙΚΟΙ – ΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟΣ

Μέρος Β’

ΠΗΓΕΣ ΕΡΕΥΝΑΣ: ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΓΝΩΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Για να διαβάσετε την εισαγωγή πατήστε εδώ

Η κατανόηση και καταγραφή ενός ιστορικού γεγονότος ή φαινομένου εξαρτάται, στο μεγαλύτερο μέρος της, από την μελέτη και την ερμηνεία των πηγών. Αυτό ισχύει και για την μελέτη του γνωστικισμού. Μέχρι τα μέσα του ΙΘ’ αιώνα περίπου, οι μόνες διαθέσιμες πηγές ήταν τα έργα των εκκλησιαστικών συγγραφέων, όσων έζησαν την ίδια εποχή, κατά την οποία το φαινόμενο του γνωστικισμού γεννήθηκε και εξελίχθηκε. Με τις ανακαλύψεις των κειμένων των ίδιων των γνωστικών, δόθηκε η ευκαιρία για μια πιο άμεση ματιά και απ’ ευθείας μελέτη της διδασκαλίας τους.

Μέσα από την μελέτη αυτών των κειμένων αποδείχθηκε η ακρίβεια των όσων κατέγραψαν οι εκκλησιαστικοί συγγραφείς. Η πολεμική, την οποία άσκησαν στα έργα τους, δεν στάθηκε ικανή να διαστρεβλώσει την οπτική τους. Η απαραίτητα σκληρή στάση τους δεν οδήγησε σε συκοφαντίες και ψεύδη, αλλά σε ορθή ενημέρωση, ακριβή καταγραφή και πλήρη αντιμετώπιση των γνωστικών ομάδων, τις οποίες θεωρούσαν αιρέσεις στους κόλπους της εκκλησίας. Με τον τρόπο αυτό σεβάστηκαν τον αναγνώστη τους, τον πιστό της εκκλησίας, και ήταν αναγκαίο να γίνει με αυτό τον τρόπο, εφόσον η πρόθεσή τους ήταν να τον προστατέψουν, ώστε να μην πέσει θύμα αυτών που επιχειρούσαν με συγκεκαλυμμένο τρόπο να τον παραπλανήσουν. Σκοπός τους δηλαδή ήταν ν’ αποκαλύψουν στους Χριστιανούς την πραγματική φύση της γνωστικής διδασκαλίας και το πραγματικό ποιόν των γνωστικών.

Οι πληροφορίες αυτές που διασώθηκαν στα έργα τους είναι ανεκτίμητης αξίας για τους σύγχρονους ερευνητές, περισσότερο και από τα ίδια τα κείμενα. Χωρίς αυτές θα ήταν αδύνατη η  ορθή κατανόηση των κειμένων. Οι γνωστικοί θέλοντας να καλύψουν την διαφοροποίησή τους από την διδασκαλία της Εκκλησίας, χρησιμοποιούσαν την μορφή που είχαν οι εκκλησιαστικές γραφές. Απέδιδαν, μάλιστα, ψευδώς τα έργα τους σε αναγνωρισμένα πρόσωπα της Εκκλησίας. Δεν εμφάνιζαν τους πραγματικούς συγγραφείς των έργων τους, ούτε οριοθετούσαν την διδασκαλία τους. Δεν αυτοπροσδιορίζονταν. Γι’ αυτό τον λόγο και δεν υπάρχουν έργα που να απαντάνε στις κατηγορίες εκ μέρους της επίσημης Εκκλησίας. Όλη η γνωστική γραμματεία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί πλαστογραφία.

Αν, λοιπόν, δεν υπήρχαν τα αντιαιρετικά έργα των εκκλησιαστικών συγγραφέων, δεν θα μπορούσε να γίνει αναγνώριση ταυτότητας των γνωστικών κειμένων, δεν θα μπορούσαν ν’ αποδοθούν αυτά στις σέκτες που τα δημιούργησαν, δεν θα μπορούσε να γίνει σωστή κατανόηση του φαινομένου. Από την άλλη υπήρχε ο κίνδυνος να θεωρηθούν ως έργα της πρώιμης εκκλησιαστικής γραμματείας, να εκληφθούν ως προϊόντα μιας πνευματικής ζύμωσης, που δεν έγινε, εντός της Εκκλησίας, αλλά στο περιθώριό της. Η ίδια η ευαγγελική αλήθεια θα μπορούσε να θεωρηθεί ως η επικρατέστερη μεταξύ πολλών, και όχι ως η μία αποστολική παράδοση. Συνεπώς, τα αντιαιρετικά έργα της Εκκλησίας είναι πολλαπλώς χρήσιμα.

Για την μελέτη των πηγών της γνωστικής διδασκαλίας, λοιπόν, θα ακολουθήσουμε την παραδοσιακή κατηγοριοποίηση

http://www.impantokratoros.gr/gnostikismos-b.el.aspx

Αγία Βαρβάρα

Βαρβάραν τὴν Ἁγίαν τιμήσωμεν·

ἐχθροῦ γὰρ τὰς παγίδας συνέτριψε,

καὶ ὡς στρουθίον ἐῤῥύσθη ἐξ αὐτῶν,

βοηθείᾳ καὶ ὅπλῳ τοῦ Σταυροῦ ἡ πάνσεμνος.