Ερωτήματα προς τον υποψήφιο δήμαρχο Αθηναίων κ. Καμίνη για πράγματα και θέσεις που πρέπει να γνωρίζει ο λαός της Αθήνας

Ερωτήματα προς τον υποψήφιο δήμαρχο Αθηναίων κ. Καμίνη για πράγματα και θέσεις που πρέπει να γνωρίζει ο λαός της Αθήνας

Κύριε Καμίνη,

Επειδή είστε υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων θα θέλαμε να σας θέσουμε μερικά ερωτήματα για τα οποία πρέπει να λάβει γνώση και ο αθηναϊκός λαός και να έχει μια πιο ξεκάθαρη θέση για εσάς, τα πιστεύω σας και τις προθέσεις τις δικές σας και των συνεργατών σας.

1. Αληθεύει, κύριε Καμίνη,  ότι ως Συνήγορος του Πολίτηδιαστρεβλώσατε απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και ξεγελάσατε το Υπουργείο Παιδείας , όσον αφορά   το μάθημα των Θρησκευτικών και το δικαίωμα απαλλαγής των μαθητών από το μάθημα ; Γνωρίζετε τη νεότερη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για την Πολωνία και το μάθημα των Θρησκευτικών και την κοινοποιήσατε στο Υπουργείο ή την αποκρύψατε ;

Λειτουργήσατε ως Συνήγορος του Πολίτη ή με βάση τις δικές ιδεοληψίες και προκαταλήψεις ;

Πιο συγκεκριμένα, για το πρώτο ερώτημα  : O κ. Γεώργιος Κρίππας(Διδάκτορας Συνταγματικού Δικαίου και καθηγητής στο Ελεύθερο πανεπιστήμιο) σε ομιλία του με θέμα :«Η Συνταγματική κατοχύρωση και η ωφελιμότητα του μαθήματος των Θρησκευτικών» ανέφερε:
- «Ανεζήτησα την επίμαχη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και διεπίστωσα ότι λέγει εντελώς άλλα και όχι αυτά που υπεστήριζε ο συνήγορος του πολίτου . Πρόκειται περί της αποφάσεως του Δικαστηρίου αυτού της 29-6-2007( υπόθεση 15472/02 Folgero και άλλοι κατά Νορβηγίας).

Σε μεγάλη μάλιστα έρευνά του αποκαλύπτει τα ακόλουθα:

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Είμαστε στις τελευταίες των τελευταίων ημερών!!!

1986

GLORY DAYS ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΑΕΠ

ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΟΣ ”ΠΟΙΜΕΝΑΣ” ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΗΜΕΡΩΝ

Οι Ψευτοπροφήτες

Για να μην ξεχνιώμαστε…

Πεντηκοστιανών ψευδοπροφητείες: μια ιστορία χωρίς τέλος…

Αποσπάσματα από ομιλιες του μακαριστού Αρχιμανδρίτη Δανιηλ Γουβαλη οι οποίες έχουν πάνω από 15 χρονια διαφορά.

Απόδειξη των συνεχών ανά τα χρονια ψευδοπροφητειων της ΕΑΕΠ αλλά και του συνεχούς αγώνος του γέροντος για τον πλανεμένο αδελφό

Αγίου Νεκταρίου: Η σπουδαιότητα της Α’ Οικουμενικής Συνόδου.

 

Ίνα κατανοηθή δε η σπουδαιότης αυτής της Συνόδου, πρέπει να εκτεθή ενταύθα διά βραχέων ο φιλοσοφικός οργασμός των πνευμάτων της εποχής εκείνης, όστις έτεινε να καθυποτάξη το δόγμα εις την γνώσιν, ήτις εζήτει τρόπον τινά να άψηται τη χειρί και, ει δυνατόν ψηλαφήση παν ό, τι ο Χριστιανισμός παρέδιδεν ως μυστήριον και ως δόγμα πίστεως.

Τον Χριστιανισμόν αναφανέντα σκάνδαλον μεν τοις Ιουδαίοις, μωρίαν δε τοις Έλλησιν, εζήτουν αμφότεροι, Ιουδαίοι τε και Ελληνες, διά των φιλοσοφικών χωνευτηρίων να αναδείξωσιν από θρησκείαν εξ αποκαλύψεως, σύστημά τι φιλοσοφικόν μάλλον ικανοποιούν τας απαιτήσεις της υπερηφάνου του ανθρώπου φιλοσοφίας, ή επαναπαύον το θρησκευτικόν αίσθημα του ανθρώπου. Οι φιλόσoφοι περιφρoνήσαντες τας απαιτήσεις της καρδίας της τερπομένης εν τω μυστηρίω της θρησκείας εζήτουν να ικανοποιήσωσι τον νουν δι’ απολύτου τρόπoυ, υποτάσσοντες αυτώ πάσαν αλήθειαν. Αλλ’ ηγνόουν ότι υπάρχουσι και αλήθειαι, ανώτεραι, της νοητικής ημών αντιλήψεως, μη γινόμεναι καταληπταί υπό του πεπερασμένου νοός του ανθρώπου, ήτις λαμβάνει γνώσιν αυτών, πείθεταi δε περί της πραγματικότητος αυτών, και μαρτυρεί περί της υπερφυσικής υπάρξεως αυτών.

Ηγνόουν ότι ο άνθρωπος δεν εγεννήθη, ίνα αποβή μόνον φιλόσοφος, αλλά και ον θρησκευτικόν. Καίτοι φιλοσοφούντες εδείκνυντο το αφιλοσόφως προς τον άνθρωπον έχοντες, διότι ο άνθρωπος δεν είναι, μόνον νους, αλλά και καρδία αι δυνάμεις των δύο τούτων κέντρων αμοιβαίως βοηθούμεναι αναδεικνύουσι τον άνθρωπον τέλειον και διδάσκουσιν αυτώ όσα ουδέποτε δια μέσου του νοός να διδαχθή ηδύνατο. Εάν ο νους ήνε ο διδάσκαλος του φυσικού κόσμου, η καρδία είναι διδάσκαλος του υπερφυσικού κόσμου, του οποίου ίσως καθ’ ομοίωσιν εγένετο ο αισθητός κόσμος, ούτινος τότε μανθάνομεν τα καθ’ έκαστα ακριβώς, όταν δια της καρδίας διδαχθώμεν τα του υπερφυσικού κόσμου, φιλόσοφος άνευ καρδίας, ήτοι άνευ θρησκευτικού αισθήματος, είναι αφιλοσόφητος διότι δεν είδε το καθ’ όλου, αλλά το κατά μέρος. Ενόσω δε δεν αναχθή εις το καθ’ όλου, ήτοι εις την καθ’ όλου περί του κόσμου έννοιαν, εν η περιέχεται ό,τε αισθητός και ο υπέρ αίσθησιν κόσμος (διότι ο κατ’ αίσθησιν κόσμος είναι το κατά μέρος), ουδέποτε θέλει φθάσει εις το καθ’ όλου άνευ θρησκευτικού αισθήματος διδάσκοντος την εν τω υπερφυσικώ κόσμω ύπαρξιν του καθ’ όλου. Υπό την μίαν ταύτην όψιν εξήτασεν ανέκαθεν τον χριστιανισμόν ό,τε Ιουδαϊσμός και η Ελληνική φιλοσοφία. Ο Ιουδαϊσμός και η Ελληνική φιλοσοφία συναντηθέντα εν Αιγύπτω εν κοινώ σταδίω και επωφεληθέντα άλληλα εμόρφωσαν διαφόρους θεωρίας και φιλοσοφικά συστήματα.

Η Αλεξάνδρεια εν μεταιχμίω τριών Ηπείρων, Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής κτισθείσα εν τω κέντρω ούτως ειπείν του αρχαίου κόσμου, υπήρξεν η εστία ζώσης των ιδεών επικοινωνίας και το γόνιμον έδαφος νέων συστημάτων. Η Πυθαγόρειος φιλοσοφία, η προ ικανών χρόνων εν ταις δε τοις των εκλιπόντων φιλοσοφικών συστημάτων εγγραφείσα, ανεφάνη μετά τας αρχάς της τελευταίας προ Χριστού εκατονταετηρίδος υπό την μορφήν της Νεοπυθαγορείου φιλοσοφίας. Οι εν Αλεξανδρεία Ιουδαίοι φρονούντες ότι δια της μελέτης της Ελληνικής φιλοσοφίας ενεβάθυνον πλειότερον εις την μυστηριώδη του Μωυσέως σοφίαν, επεδόθησαν εις αυτήν, παρήγαγε δε η επίδοσις αύτη τοιαύτην τινά πνευματικήν κίνησιν, ην συνήθως Αλεξανδρινήν θεοσοφίαν καλούσι, και ης ο χαρακτήρ συνίστατο εις σύγκρασίν τινα Μωσαϊκής θεολογίας και Ελληνικής φιλοσοφίας, ιδία δε Πλατωνικών και Στωίκων ιδεών τούτο δείκνυται, προδήλως εν τω ωριμωτάτω της Αλεξανδρινής θεοσοφίας προϊόντι, τω του Φίλωνος συγγράμματι, εις ου την μόρφωσιν συνετέλεσεν εξ ίσου η τε Μωσαϊκή θεολογία και η Ελληνική φιλοσοφία.

Τα φιλοσοφικά συστήματα του Πλάτωνος, του Αριστοτέλους, και το της Στοάς, ευρόντα εν Αλεξανδρεία διαπύρους θιασώτας, εμβριθώς ηρευνώντο το φιλοσοφικόν πνεύμα μη δυνάμενον να αναπαυθή εν τη αποδοχή της διδασκαλίας του Μονοθεϊσμού, του απολύτως υπερβατικώς προς τον κόσμον ευρισκομένου και εν ουδεμιά σχέσει προς τον κόσμον ερχομένου, μηδ’ εν τη Πανθεϊστική θεωρία, καθ’ ην το θείον απόλλυται εν τη φύσει, και τείνον μεσαίαν τινά να ανακαλύψη αρχήν συμβιβάζουσαν εκατέρωθεν την αλήθειαν, ευρίσκετο εν ζωηρώ φιλοσοφικώ οργασμώ. Εν τω χρόνω τούτω ενεφανίσθη ο χριστιανισμός επαγγελλόμενος την πλήρη των απαιτήσεων ικανοποίησιν. Οι οπαδοί των διαφόρων συστημάτων ευρόντες εν αυτώ τον σύνδεσμον των μονομερών αληθειών των εν τε τω Ιουδαϊσμώ και Εθνισμώ ευρισκομένων προσωκειώθησαν αυτόν. Επειδή όμως ο χριστιανισμός είναι σοφία εξ αποκαλύψεως, δεν αποβαίνει δε καταληπτή καθ’ όλου τοις μέτρω φιλοσοφικώς μετρούσιν αυτήν, διά τούτο δεν εγίνετο ασπαστός καθ’ όλου, αλλά κατά μέρος. Επειδή όμως το μέρος δεν ηδύνατο να ικανοποιήση τας απαιτήσεις του φιλοσοφικού νοός, ούτος εμόρφου ίδιον σύστημα, εν ω εφρόνει ότι ευρίσκετο η όλη αλήθεια. Το σύστημα τούτο υπό της Εκκλησίας αποδοκιμαζόμενον εκαλείτο αίρεσις τοιούτω τρόπω εμoρφώθησαν αι διάφοροι αιρέσεις, αίτινες ουδέν άλλο ήσαν η φιλοσοφικά συστήματα φέροντα αντί του φιλοσoφικoύ τρίβωνος την χριστιανικήν αλουργίδα. Ο χριστιανικός αυτών χαρακτήρ ην απλώς η εξωτερική αυτών χροιά ουσιαστικώς όμως ήσαν καθαρά προϊόντα της Νεοπλατωνικής φιλοσοφίας.

Η ανάπτυξις της διδασκαλίας του Αρείου ικανώς απέδειξε τον φιλοσοφικόν χαρακτήρα της διδασκαλίας των. Η χριστιανική άρα διδασκαλία, φανείσα εν εποχή πλήρει φιλοσοφικής ζωής και πνευματικού οργασμού και υφ’ απάντων πολεμουμένη, εξ άπαντος τελείως θα διεστρέφετo και θα ηλλοιούτο, εάν μη ευθύς εξ αρχής θείαι και ιεραί συνεκροτούντο Σύνοδοι και τας ετεροδιδασκαλίας αποτελεσματικώς μη απέκλειον της ορθοδόξου διδασκαλίας της Εκκλησίας, και Σύμβολα, και Δόγματα, και Κανόνας, και Διατάξεις μη συνέταττον προς φρούρησιν και διατήρησιν της καθαρότητος και αγιότητος αυτής.

 

ολοκληρο εδώ

Μητροπολίτης Κηφισίας Κύριλλος «Άγιος Νεκτάριος, ο Άγιος της υπομονής»

Αίγινα – Με εκκλησιαστική λαμπρότητα και με παρουσία πλήθους πιστών εορτάζει από σήμερα Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010 η νήσος Αίγινα την ετήσια μνήμη του πολιούχου και προστάτου Αγίου Νεκταρίου Επισκόπου Πενταπόλεως του Θαυματουργού.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα των εορτασμών νωρίς το απόγευμα τελέστηκε μικρός εσπερινός στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος (Αγίου Νεκταρίου) και εν συνεχεία ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός στο νέο παμμεγέθη ιερό ναό του Αγίου Νεκταρίου.

Στον πανηγυρικό Μέγα Εσπερινό χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κηφισίας, Αμαρουσίου και  Ωρωπού κ. Κύριλλος, συμπροσευχομένων  των Μητροπολιτών Βεροίας Παντελεήμονος, Σάμου Ευσεβίου, Μεσογαίας Νικολάου και Ύδρας κ. Εφραίμ.

Να σημειωθεί, ότι τον θείο λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κηφισίας κ. Κύριλλος, ο οποίος αναφέρθηκε στην μεγάλη αρετή της υπομονής, την οποία εξήσκησε σε όλη του την ζωή ο εορταζόμενος σήμερα Άγιος Νεκτάριος.

Ο Μητροπολίτης Κηφισίας μεταξύ άλλων τόνισε: «Ο Άγιος Νεκτάριος υπέμεινε τις θλίψεις, τις διώξεις και την συκοφαντία σε όλη του την ιερατική ζωή με υπομονή και καρτερία, με αγόγγυστη υποταγή και παράδοση στο θέλημα του Θεού».

«Πηγή και χορηγός αυτής της πραγματικής και δυναμικής αρετής της υπομονής του, ήταν ο χορηγός κάθε αγαθού, ο Πανάγαθος Κύριος. Στην σιωπηλή υπομονή και την αγόγγυστη, ο παντεπόπτης Θεός του απάντησε μέσα από την Σοφία Σειράχ: «Ου μη καθυστερήση υπομονήν ευσεβούς», πρόσθεσε χαρακτηριστικά ο κ. Κύριλλος.

Εν συνεχεία, υπογράμμισε: «Όχι μόνο δεν τον στήριξε αλλά και τον βράβευσε για όλα όσα αδίκως υπέμεινε από την ανθρώπινη αδυναμία και κακότητα. Υπέμεινε με καρτερία και πίστη τις δοκιμασίες της ζωής».

«Και ο Κύριος αγαπητοί μου, τον αξίωσε να βασιλεύει και δοξάζεται μαζί Του στην αιωνία Βασιλεία Του», είπε κλείνοντας ο Μητροπολίτης Κηφισίας κ. Κύριλλος.

Τέλος, να αναφερθεί, ότι η Ιερά Μονή Αγίου Νεκταρίου (Αιγίνης) απαριθμεί δεκαπέντε μοναχές οι οποίες εργάζονται ιεραποστολικά υπό την πνευματική καθοδήγηση της Ηγουμένης, Γερόντισσας Θεοδοσίας Μοναχής.

ΑΠΟ ΤΗ ΡΟΜΦΑΙΑ

ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ

ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ ΜΑΣ		ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ
ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ		ΕΓΚΩΜΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ		ΩΣ ΕΥΩΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥ

 

H Σύνοδος των Eργατών της EAEΠ στη Θεσσαλονίκη

Kαι η σύνοδος των εργατών της εαεπ στη Θεσσαλονίκη αυτό αποφάσισε, να σέβονται λέει τα άλλα δόγματα, αλλά να μην έχουν καμιά ανάμιξη με άλλες αρχές, όπως τα πατερικά κείμενα. Το εγκόλπιο όμως έχει δίκιο, όσο και να το λένε αυτό, ο σπόρος του σχίσματος έχει φυτευτεί και το βλέπω να έρχεται.

Το μόνο που απομένει, είναι όπως τότε έφυγε ο Φέγγος και ίδρυσε δική του εκκλησία, να φύγει ο Χαλκιάς και να κάνει δική του.

Ήδη οργανώνει συμμελέτες και μέσα σε εαεπ και σε σπίτια μελών που τον στηρίζουν. Άτομα όπως ο Νικολακόπουλος νιώθουν μεγάλη απειλή από αυτό και προτρέπουν τα μέλη να μην έχουν επαφή με το Χαλκιά, τον οποίον μάλιστα έχει χαρακτηρίσει “πονηρό σαν φίδι.”

Ο Νικολακόπουλος είναι γενικά ενάντια στο να αλλάζουν εκκλησίες τα μέλη και θέλει αυτούς που εκκλησιάζονται σε εκείνον να παραμένουν πιστά εκεί, λες κι έχουμε δικτατορία.

Όμως το όπλο του Χαλκιά είναι ότι είναι μορφωμένος και δίνει άλλον αέρα στις ομιλίες του, επίσης είναι πολύ καλά διαβασμένος αφού ξέρει να βρίσκει αμέσως αυτό που θέλει από τη Γραφή. Οι μορφωμένοι, ανοιχτόμυαλοι άνθρωποι είναι δύσκολο να καταπολεμηθούν αφού σου φέρνουν επιχείρημα στη στιγμή. Η μόρφωση είναι πάντα δύναμη αλλαγής και αφύπνισης, γι’αυτό και οι ισχυροί όπως λέει το εγκόλπιο νιώθουν τόσο απειλούμενοι.

Γιολάντα

Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ ΠΑΝΟΡΜΙΤΗΣ ΤΗΣ ΣΥΜΗΣ

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ ΠΑΝΟΡΜΙΤΗΣ ΤΗΣ ΣΥΜΗΣ

+Αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλη

(1940-2009)

Ο θαυματουργός Πανορμίτης της Σύμης. Τώρα θα χτυπηθή το κακό της απιστίας από Αρχαγγελικό χέρι. Βορειοδυτικά της Ρόδου, δεκαέξι μίλλια μακρυά, δυόμιση περίπου ώρες με το καράβι, βρίσκε ται ένας μικρός παράδεισος τού Αιγαίου, το όμορφο δηλαδή νησί της Σύμης με τους πολλούς κόλπους και όρμους και λιμάνια και ακρωτήρια. Κλίμα υγιεινό. Ζωή γε μάτη ηρεμία, γαλήνη και απλότητα ανάμεσα σε καλό καρδους ψαράδες και σφουγγαράδες. Και παντού μία ατμόσφαιρα πατροπαράδοτης ευσέβειας.

Στα νότια τού νησιού, στον μυχό ενός γραφικού λιμανιού προβάλλει χτισμένο επάνω σε βράχους το ιστορικό Μοναστήρι τού Πανορμίτη, δηλαδή τού Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Εκεί φυλάσσεται η θαυματουργή εικόνα τού Αρχαγγέλου.

Ο Ταξιάρχης Μιχαήλ θεωρείται πατέρας, οδηγός, φρουρός και προστάτης τού Συμιακού λαού. Είναι το καμάρι τους, η δόξα τους, η κορώνα τους. Το καταφύγιο τους σ’ όλες τις θλίψεις που τους προξενεί η θάλασσα και η κάθε δυσκολία της ζωής. Τον ευλαβούνται στο έπακρο. Τού έχουν αφιερώσει πολυάριθμους Ναούς και Μοναστήρια. Παίρνουν το όνομά του: Μιχάλης, Ταξιάρχης,

Πανορμίτης, Παερμιώτης, Μιχαλία, Μιχαλάκενα. Μάλιστα τα παιδιά που γεννήθηκαν ύστερα από θαύμα του, οπωσδήποτε — σύμφωνα και με το τάμα των γονέων τους— παίρνουν το όνομά του.

Το Μοναστήρι τού Πανορμίτη δεν είναι μόνο Συμιακό προσκύνημα, αλλά πανδωδεκανησιακό, για να μη πούμε πανελλήνιο. Κυρίως προσκύνημα των ναυτικών. Όλο τον χρόνο καταφθάνουν εκεί χιλιάδες προσκυνητές, προβαίνουν στην εξής παράδοξη ενέργεια. Βάζουν σ’ ένα ξύλινο κιβώτιο κερί, λιβάνι, λάδι, χρήματα, χαρτί με ονόματα, τάματα, το κλείνουν καλά, πλησιάζουν στην άκρη τού πλοίου και με προσευχές, με ψαλμωδίες — «Των ουρανίων στρατιών Αρχιστράτηγε…» — και θρησκευτική κατάνυξι το πετούν στην θάλασσα, για να το παραλαβή αυτή και να το οδηγήση στο Μοναστήρι τού Πανορμίτη.

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ

Από το βιβλίο  «Ο ΑΓΙΟΣ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ ΜΑΣ- ΟΣΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΚΕΦΑΛΑΣ»

Σώτου Χονδρόπουλου

Τα δυο χρόνια που ακολούθησαν, ο νους και η ψυχή του ήταν ολοκληρωτικά πάνω σ’ αυτό το έργο. Μια πεταλού δα ήταν, λέει, η ψυχή του, μια ολόχρυση πεταλούδα που φτερουγούσε αδιάκοπα στο Σαρωνικό, στην Αίγινα, στη θέση Ξάντος. Και σαν το μεγάλο και μοναδικό Απόστολο των ε θνών, όταν τύχαινε ν’ αρρωσταίνουν οι γυναίκες εκεί, αρρώ σταινε κι έπασχε κι ανησυχούσε από μακριά. Φρόντιζε να τους στέλνει κάθε πνευματική και υλική βοήθεια. Φάρμακα δυναμωτικά, οινόπνευμα κι αυτή ακόμα την τελευταία του δεκάρα. Έβαλε μπρος ολάκαιρο σύστημα αλληλογραφίας μα ζί τους. Τις παρακαλούσε να τού γράφουν κάθε τι που τις απασχολούσε, ή τις έφερνε σε παραζάλη κι αδιέξοδο. Και σηκωνόταν χαράματα κι απαντούσε με μακριές επιστολές καταγεμάτες πατρότητα. Μια πατρότητα καθαρό χρυσάφι, ό που κοντά στην απαραίτητη παιδευτική αυστηρότητα, έκρυ βε άσπιλη κι ανομολόγητη αγάπη. Αγάπη της «άνωθεν Βασι λείας», αγάπη της αιωνιότητας.

Αξίζει να αναφέρουμε μερικές του φράσεις άπ’ αυτές τις επιστολές. Μερικές άπ’ αυτές τις επιστολές, νομίζουμε, θα παραμείνουν μνημεία ορθοδόξου διδαχής…

 

Από το αφιέρωμα στον άγιο:  http://www.egolpion.com/agios_aiwna.el.aspx

 

χαίρεις πάτερ Νεκτάριε.

    Η υγεία του Αγίου ήταν πάντα εύθραυστη. Από τις αρχές του 1919 η πάθηση του προστάτη άρχισε να επιδεινώνεται. Μετά από παράκληση των μοναχών εισάγεται στις 20 Σεπτεμβρίου στο Αρεταίειο νοσοκομείο των Αθηνών, όπου νοσηλεύτηκε για πενήντα ημέρες. Την Κυριακή 8 Νοεμβρίου του 1920, προς το μεσονύκτιο παρέδωσε πλήρης ουρανίου γαλήνης την μακαρία ψυχή του εις χείρας Θεού ζώντος, τον οποίο αγάπησε εκ νεότητος και δι’ όλου του βίου εδόξασεν, σε ηλικία 74 ετών. Το τίμιο λείψανο του Αγίου ευωδίαζε και ευώδες μύρον έκβλυζε από το πρόσωπό του. Αυθημερόν μεταφέρθηκε στην Αίγινα, στο Μοναστηράκι του κι εψάλη η εξόδιος ακολουθία και ετάφη εν συρροή κλήρου και λαού. 

    Ο τάφος του ανοίχτηκε επανειλημμένα κατά τα επόμενα χρόνια και για είκοσι και πλέον έτη το σώμα του ήταν σώον και αδιάφθορον, εκχέον την άρρητον ευωδίαν της αγιότητος ως μυροθήκη του Αγίου Πνεύματος. Αλλ’ ύστερον διελύθη, κρίμασιν οις οίδεν ο Θεός, ως διελύθησαν πολλά αδιάφθορα λείψανα αγίων. Στις 2 Σεπτεμβρίου του 1953 έγινε η ανακομιδή των χαριτόβρυτων λειψάνων του, υπό του Μητροπολίτη Ύδρας Προκοπίου, παρισταμένων και άλλων κληρικών, μοναχών και πλήθους λαού. Μια άρρητη ευωδία πλημμύρισε την περιοχή. Το 1961 έγινε η επίσημος αναγνώρισις του Αγίου από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. 

από τη σελίδα μας
 

Πεντηκοστιανός «εργάτης» προετοιμάζει το ποίμνιό του για την «αρπαγή» εν έτει 1987

Ο Μητροπολίτης Κηφισίας και άπαντες οι κληρικοί δεν θα παραλάβουν την «Κάρτα του Πολίτη»

Πραγματοποιήθηκε  σήμερα  Πέμπτη 4 Νοεμβρίου 2010, στον Ιερό  Ναό  Αγίου Νεκταρίου Κάτω Κηφισιάς, το πρώτο Ιερατικό Συνέδριο της Ιεράς Μητροπόλεως Κηφισίας, Αμαρουσίου & Ωρωπού. Το πρωί ετελέσθη Όρθρος και  Θεία Λετουργία ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Κυρίλλου.

Μετά το  πρωινό κέρασμα  το  οποίο προσεφέρθη  στο Πνευματικό Κέντρο του Ναού, τους συνέδρους καλωσόρισε ο Παν/τος  Αρχιμ. π. Ιωάννης Κοκάκης, εφημέριος του Ναού. Εν συνεχεία το λόγο έλαβε ο Γενικός Αρχιερατικός επίτροπος Πρωτ/ρος π. Χρίστος Κυριακόπουλος, ο οποίος μεταξύ των άλλων ζήτησε τις Αρχιερατικές  ευχές του Σεβασμιωτάτου, ώστε να αξιώνει ο Θεός να δίδουμε πάντοτε την καλή μαρτυρία και να μεταλαμπαδεύουμε συνεχώς Λόγον Θεού, τον Λόγον της Αληθείας  προς αγιασμόν και σωτηρία  των ψυχών που μας εμπιστεύθηκε η Εκκλησία μας με το Μυστήριο της ιερωσύνης κατά την χειροτονία μας.

Κεντρικός εισηγητής του Συνεδρίου ήταν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας ο οποίος ανεπτυξε το θέμα:

Η αποστολή του ιερέως στο σύγχρονο κόσμο.

Μεταξύ άλλων επεσήμανε ότι << Ο διάλογος της Εκκλησίας με την εποχή της δεν είναι κάτι άγνωστο στην ιστορική πορεία της Ορθοδοξίας, αντιθέτως μάλιστα αποτελεί συστατικό στοιχείο της πατερικής παραδόσεώς της, καθότιοι πατέρες της Εκκλησίας βρίσκονταν πάντα σε διαρκή διάλογο με την εποχή τους. Γνώριζαν πολύ καλά τα φιλοσοφικά ρεύματα της εποχής τους και κατόρθωναν με μία θαυμαστή δημιουργικότητα να μεταμορφώσουν ολόκληρο τον πολιτισμό της αρχαιότητος.

Όπως ακριβώς την εποχή εκείνη οι πατέρες της Εκκλησίας έπρεπε να διαλεχθούν και να μεταμορφώσουν τον κόσμο της ύστερης ελληνικής φιλοσοφίας, έστι άντίστοιχα καλούμαστε και εμείς σήμερα να εγκύψουμε με τόλμη και ευαισθησία στα προβλήματα του σύγχρονου κόσμου και να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να απεγκλωβισθούν από τις σύγχρονες υλιστικές ιδεολογίες και τον ευδαιμονισμό.

Η Εκκλησία μας γνωρίζει πολύ καλά ότι αυτό είναι ένα δύσκολο εγχείρημα που απαιτεί την γνώση και την εμπειρία της θεολογίας των πατέρων. Γι αυτό ενίοτε διστάζει να αποτολμήσει, φοβούμενη πως, χωρίς θεολογία, οι ποιμένες αντί να ασκήσουν εποικοδομιτική και δημιουργική κριτική έναντι του σύγχρονου πολιτισμού, θα καταφύγουν μάλλον στη μέθοδο της πολεμικής και εχθρικής στάσης. Ο δισταγμός όμως είναι σημείο σοφίας και δεν σχετίζεται με την ένοχη σιωπή…..

Η Εκκλησία μας πορεύεται μέσα στον κόσμο με συστολή και σύνεση, διότι γνωρίζει πως στη σχέση της με τον κόσμο υπάρχει πάντα το επικίνδυνο ενδεχόμενο να αυτοακυρωθεί  εκκοσμικευόμενη και, αντί να μεταμορφώσει τον κόσμο, να γίνει η ίδια κόσμος. Είναι αλήθεια ότι πολύ συχνά ξεχνούμε τον εσχατολογικό χαρακτήρα, την εσχατολογική διάσταση της πίστεώς μας και εγκλωβιζόμαστε σε ένα εγκοσμιοκρατικό πνεύμα.

Η Εκκλησία μας όμως ζει και κινείται <<εν τω κόσμω, αλλ’ ουκ εκ του κόσμου>>. Την αληθινή της υπόσταση την αντλεί όχι από παρελθόν της ιστορίας της, ούτε από το παρόν της δράσεώς της και του λόγου της, αλλά από το μέλλον,  από το όραμα ενός κόσμου, όχι όπως ήταν η όπως είναι αλλάόπως θα είναι το τέλος της Ιστορίας. Το ουσιαστικό έργο της Εκκλησίας μας είναι να δημιουργεί ήθος και είδος ανθρώπων που δεν αναπαύονται μέσα στον κόσμο αυτό, αλλά επιδιώκουν την υπέρβασή του.

Σήμερα η μεγάλη πρόκληση προς την Εκκλησία μας είναι  το πως θα απαντήσει στην κρίση των αξιών. Οι περισσότεροι αναμένουν πως θα στρέψουμε το βλέμμα στο παρελθόν και θα αναζητήσουμε την ασφάλεια στην παράδοση.Ίσως αυτό  και να τους βολεύει, καθότι προτιμούν την απομόνωση και την περιθωριοποίηση της Εκκλησίας.

Η αποστολη της Εκκλησίας μας όμως από την φύση της είναι να επικοινωνεί και να  συνδιαλέγεται. Επιδιώκει την συνάντησή της ακόμη και με εκείνες τις κοινωνικές όμάδες που την έχουναπορρίψει επειδή δεν την γνωρίζουν. Δεν φοβούμαστε τις κοινωνικές αλλαγές, διότι αντιλαμβανόμαστε πως αυτές δεν είναι πάντοτε αρνητικές, αλλά εμπεριέχουννέες ευκαιρίες εμπειρίας και έκφρασηςετού Ευαγγελίου. Δεν είναι τυχαίο ότι οι κληρικοί στάθηκαν και στέκονται πάντοτε κοντά στο λαό, άκουσαν και ακούνε τον πόνο και την αγωνία του. Γι’αυτό και ο λαός τους τιμά, έστω και αν υπάρχει, συχνά άδικη, πολεμική εναντίον τους.>>

 Ακολούθησε μικρό διάλειμμα και εν συνεχεία δόθηκε η ευκαιρία στους πατέρες να συζητήσουν και να συμπνευματιστούν με τον Σεβασμιώτατο επί της εισηγήσεως και όχι μόνο. Αναφέρθηκε όπως ήταν αναμενόμενο  και το θέμα της κάρτας του πολίτη, το οποίο ανησυχεί και προβληματίζει τους πιστούς αλλά και τους υπευθύνους ποιμένες, μια και είναι βέβαιο ότι καταργεί την ελευθερία του προσώπου και προσβάλλει βάναυσα τη θρησκευτική συνείδηση των πιστών.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κηφισίας, Αμαρουσίου & Ωρωπού  κ.Κύριλλος και άπαντες οι κληρικοί εξέφρασαν την πλήρη αντίθεσή τους ως προς την παραλαβή της κάρτας του πολίτη και εδήλωσαν  ότι δεν θα την παραλάβουν.

ΑΠΟ ΡΟΜΦΑΙΑ

Τέλος εργασιών για την ΚΒ΄ Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας

Η ΚΒ’ Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη Εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών και Ιερών Μητροπόλεων για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας πραγματοποιήθηκε, υπό την αιγίδα του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. κ. Ιερωνύμου, στο Δημοτικό Ωδείο της Λάρισας, από 1 έως 3 Νοεμβρίου 2010, με τη φιλόξενη φροντίδα του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιγνατίου και υπό την Προεδρία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ. Μελετίου, Προέδρου της Συνοδικής Επιτροπής επί των Αιρέσεων, με θέμα: «Μορφές και εκφράσεις του σύγχρονου Αποκρυφισμού».

Η Συνδιάσκεψη, μετά το πέρας των εργασιών της, συνέταξε και ενέκρινε ομοφώνως κείμενο Πορισμάτων, στα οποία, μεταξύ των άλλων τονίζει ότι:

Η πρόοδος των θετικών επιστημών και η είσοδος της τεχνολογίας στη ζωή της ανθρωπότητας δημιούργησαν σε πολλούς την άλογη υπόνοια, ότι οι φυσικοί νόμοι δεν αφήνουν περιθώρια για παρουσία και παρέμβαση του Θεού στη ζωή μας και για την ύπαρξη του πνευματικού κόσμου.
Έτσι πολλοί άνθρωποι, για την ικανοποίηση των θρησκευτικών αναζητήσεων τους, που είναι έμφυτες και ανεξίτηλες, εστράφησαν σε μια δήθεν νέα μορφή θρησκείας, πιο προσιτή στο πνευματικό πλαίσιο της εποχής, και οδηγήθηκαν στον πνευματισμό, στη μαγεία και σε άλλα θρησκευτικά μορφώματα, που όλα μαζί ονομάζονται αποκρυφισμός.

Συνήθως ο προπαγανδισμός των αποκρυφιστών για προσέλκυση οπαδών γίνεται με μια γλώσσα εντελώς μοντέρνα και με όρους από τη σύγχρονη τεχνολογία και τη σύγχρονη αθεϊστική φιλοσοφία. Με τον τρόπο αυτό, αρκετοί άνθρωποι, και μάλιστα νέοι, αποκομμένοι από την αληθινή χριστιανική πίστη, λόγω χαλάρωσης της εκκλησιαστικής ζωής, στρέφονται συχνά στον αποκρυφισμό, αναζητώντας απαντήσεις στα υπαρξιακά τους προβλήματα.

Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός ήλθε στον κόσμο για να λύσει τα έργα του διαβόλου, δηλαδή όλες τις μορφές δαιμονικής λατρείας και μαγείας, και για να μας απομακρύνει από την πλάνη της ειδωλολατρίας.

Αντίδοτο στη «γοητεία» της μαγείας και της παραθρησκείας είναι η συνειδητή στροφή προς τον Χριστό, που είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ. Όποιος αναζητεί την Αλήθεια και τη γνωρίζει, ελευθερώνεται, γιατί μόνο η Αλήθεια ελευθερώνει.

Εκ του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Συνόδου

http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/holysynod.asp?id=1241&what_sub=d_typou

ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΙ ΟΙ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΟΙ;

ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΙ ΟΙ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΟΙ;

+ Αρχιμ.Δανιήλ Γούβαλη

(απομαγνητοφωνημένη ομιλία)

Κάποτε στο κάτω Χαλάνδρι συζητούσα επί 5 ώρες με δάσκαλο Πεντηκοστιανό τον κύριο Δημήτρη με ακροατές ένα ανδρόγυνο, τον Κώστα και την Νικολέτα, οι οποίοι είχαν προσηλυτιστεί στην Πεντηκοστιανή αίρεση.  Όσα Θα ακουστούν σήμερα έχουν σχέση με μια φάση αυτής της πολύωρης συνομιλίας.

Εν τω μεταξύ η ώρα προχωρούσε είχαμε αρχίσει την συζήτηση γύρω στις 6,30 και τώρα πλησίαζε 11, σε παρόμοιες συζητήσεις κατά κανόνα ο αιρετικός συνομιλητής μου έβρισκε μια δικαιολογία και διέκοπτε τον διάλογο, αυτή όμως την φορά ο Πεντηκοστιανός δάσκαλος δεν είπε ότι έχει κάποια δουλειά κι πρέπει να φύγει, όπως φάνηκε είχε πρόθεση να καθίσει και μετά την δική μας αναχώρηση, αυτό για να έχει εκείνος τον τελευταίο λόγο και για να εξουδετερώσει διάφορες αμφιβολίες που γεννήθηκαν στο μυαλό των δυο υποψηφίων θυμάτων.

Στην τελευταία φάση της κουβέντας μας ο κύριος Δημήτρης προσπάθησε να δείξει ότι στην θρησκευτική ομάδα που ανήκει διατηρούν ήθη και θεσμούς που συναντώνται και στην πρώτη Χριστιανική εκκλησία.
Όπως μπορεί να διαπιστωθεί από την μελέτη των κειμένων της Καινής Διαθήκης. πριν παρουσιάσω τον σχετικό διάλογο ήθελα να τονίσω μερικά πράγματα εισαγωγικά.

[...]

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΕΔΩ

 

Συνέχιση εργασιών ΚΒ΄ Συνδιασκέψεως για τις αιρέσεις

Συνεχίστηκαν χθες, 2 Νοεμβρίου, στο Δημοτικό Ωδείο της Λάρισας, οι εργασίες της ΚΒ’ Πανορθοδόξου Συνδιασκέψεως, υπό την προεδρία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ. Μελετίου, Προέδρου της Συνοδικής Επιτροπής επί των Αιρέσεων.

Ο πρώτος εισηγητής, Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αβύδου κ. Κύριλλος, ανέπτυξε το θέμα: “Αποκρυφισμός, γενική εισαγωγή“. Ο εισηγητής στην αρχή έδωσε τον ορισμό του Αποκρυφισμού, ο οποίος επιθυμεί να εμφανίζεται ως απόκρυφη επιστήμη και αναφέρθηκε στην ιστορία του, που αρχίζει από την αρχαία Αίγυπτο και δια μέσου του Μεσαίωνα φθάνει μέχρι τις μέρες μας. Αφού τόνισε ότι πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ ψυχοπαθολογίας και δαιμονισμού, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Αγία Γραφή αποτρέπει την συμμετοχή σε τέτοιες πρακτικές, καθόσον συνδέονται με τις δαιμονικές δυνάμεις….

Ο δεύτερος εισηγητής, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλος ανέπτυξε το θέμα: “Αποκρυφισμός και νεολαία“. Ο εισηγητής εντόπισε τα αίτια της αναπτύξεως του Αποκρυφισμού μεταξύ των νέων, στους προβληματισμούς τους, στην αναζήτηση νοήματος ζωής, στην απόρριψη κάθε αυθεντίας, στο κοινωνικό και πολιτιστικό περιβάλλον κ.α. Ο εισηγητής υπογράμμισε ότι ο Αποκρυφισμός εκμεταλλεύεται την ευαισθησία και την αδυναμία των νέων και τις πνευματικές μεταβολές της νεανικής ζωής, χρησιμοποιώντας πλύση εγκεφάλου, αποκρυφιστικά έντυπα, τηλεοπτικές εκπομπές, την μουσική κ.α. Κατέληξε τονίζοντας την ευθύνη των ποιμένων για την προφύλαξη των νέων από τον κίνδυνο του Αποκρυφισμού, επεσήμανε τα ποιμαντικά κενά και υπογράμμισε τη σημασία της ορθής κατήχησης στην αντιμετώπιση του προβλήματος.

Ο τρίτος εισηγητής, Αιδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Αναγνωστόπουλος, στην εισήγησή του με θέμα: “Αστρονομία και αστρολογία“, έθεσε το ερώτημα αν υπάρχει εξάρτηση της ζωής από τα άστρα και απέδειξε με επιστημονικά τεκμήρια ότι δεν βρέθηκε συσχέτιση του ηλίου, των πλανητών και της σελήνης με την ανθρώπινη ζωή, πολύ περισσότερο όσον αφορά στην τύχη, την πρόβλεψη του μέλλοντος και τη λύση των όποιων προσωπικών προβλημάτων.

Ως προς το θέμα του έτους 2012 και τις θρυλούμενες καταστροφές, τόνισε ότι οι θεωρίες αυτές απορρίπτονται επιστημονικά.

Ο τέταρτος εισηγητής, Αιδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Γεωργόπουλος ανέπτυξε το θέμα: “Μορφές αποκρυφισμού από την Άπω Ανατολή. Reiki” και αναφέρθηκε στην ιστορία και στα γνωρίσματά του, επισημαίνοντας την παρουσία αποκρυφιστικών στοιχείων σ’ αυτό. Ο εισηγητής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Reiki, όσο και αν αυτοπροβάλλεται με ελκυστικό λεξιλόγιο, ως “ενεργειακή θεραπεία”, ουδέτερη η άχρωμη θρησκευτικά, στην πραγματικότητα αποτελεί μια νεοεποχίτικη σύνθεση με συγκριτιστικά θρησκευτικά στοιχεία και αποκρυφυστικές πρακτικές.

Η εισήγηση συμπληρώθηκε με την παρουσίαση σχετικού οπτικοακουστικού υλικού από τον Αιδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος π. Κωνσταντίνο Στρατηγόπουλο.

Ακολούθησε ενημέρωση των συνέδρων για τις νεώτερες εξελίξεις στο διεθνές σκηνικό των αιρέσεων από τον Αιδεσιμολογιώτο Πρωτοπρεσβύτερο π. Κυριακό Τσουρό και παρεμβάσεις των Εντεταλμένων των Ιερών Μητροπόλεων για την δραστηριότητά τους στις κατά τόπους Ιερές Μητροπόλεις.

Κατά την απογευματινή συνεδρία, ο Αιδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος π. Ευάγγελος Γκανάς ανέπτυξε το θέμα “Η επίμονη παρουσία του μαγικού“. Ο εισηγητής τόνισε ότι, παρά τις διακηρύξεις ότι ο σύγχρονος άνθρωπος απελευθερώθηκε από το μαγικό και τη δεισιδαιμονία, εν τούτοις εξακολουθούν να είναι παρόντα το μαγικό, η μαγεία και οι συνομωσιολογικές θεωρίες. Κατέληξε δε στο συμπέρασμα ότι η επίμονη παρουσία του μαγικού δεν μπορεί να εξαλειφθεί ούτε με κανονιστικούς αφορισμούς, ούτε με μια ρηχή χριστιανική θριαμβολογία σχετικά με τη νίκη του Χριστού επί των αντιπάλων δυνάμεων. Το μαγικό μπορεί να αντιμετωπισθεί μόνο μέσα από το μυστήριο του Σταυρού, της καθόδου στον άδη και της Αναστάσεως.

Οι εισηγήσεις ολοκληρώθηκαν με την εισήγηση του κ. Λάμπρου Σκόντζου, Θεολόγου, με το θέμα “Μορφές αποκρυφισμού από πρωτόγονα ευρωπαϊκά θρησκεύματα – Wicca”. Ο εισηγητής τόνισε πως ο σύγχρονος ευρωπαϊκός αποκρυφισμός έλκει τις καταβολές του στα αρχαία πρωτόγονα παγανιστικά θρησκεύματα της γηραιάς ηπείρου. Ο Οντινισμός, ο Νεοσαμανισμός, οι Ρούνοι, ο Νεοδρυϊδισμός και η Wicca είναι οι κυριότερες μορφές του σύγχρονου ευρωπαϊκού αποκρυφισμού, ο οποίος τροφοδοτείται από τα πρωτόγονα ειδωλολατρικά θρησκεύματα, τα οποία αναβιώνουν με μια παράδοξη δυναμική. Και κατέληξε ότι η αναβίωση των αρχαίων παγανιστικών θρησκευμάτων, σε παγκόσμιο επίπεδο, είναι έργο της “Νέας Εποχής”.

Οι εργασίες της Συνδιασκέψεως θα ολοκληρωθούν αύριο με τις τοποθετήσεις και των λοιπών Εντεταλμένων των Ιερών Μητροπόλεων, περί του έργου τους στις κατά τόπους Ιερές Μητροπόλεις και με την επεξεργασία των Πορισμάτων της Συνδιασκέψεως.

Εκ του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Συνόδου.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:

http://thriskeftika.blogspot.com/2010/11/blog-post_5818.html

Άμα έχεις το χορό στο αίμα σου…

π.Α.ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΣ:ΟΙ ΑΣΙΑΤΙΚΕΣ ΔΟΞΑΣΙΕΣ ΘΑ ΜΠΟΥΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ

π.Α.ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΣ:

ΟΙ ΑΣΙΑΤΙΚΕΣ ΔΟΞΑΣΙΕΣ ΘΑ ΜΠΟΥΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ

Ο μακαριστός γέροντάς μας π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος, ένα πρωινό, δύο ημέρες πριν την κοίμησή του, είπε σε στενό συνεργάτη του: «Δυστυχώς δεν κάναμε τίποτα! Οι τεχνικές του διαλογισμού και της γιόγκα και οι ασιατικές δοξασίες για το κάρμα, τη μετενσάρκωση και τη συμπαντική ενέργεια θα μπουν στα σχολεία μας και στα διδακτικά βιβλία των μα­θητών. Πρέπει να κάνουμε ένα γράμμα στους δασκά λους να τους ενημερώσουμε». Τα δάκρυα έτρεχαν ασταμάτητα από τα άρρωστα, σχεδόν τυφλά, μάτια του. Έχει λεχθεί ότι το πιο βασανιστικό συναίσθη μα είναι να φεύγει από τη ζωή ένας μεγάλος αγωνιστής με την πικρή γεύση ότι το έργο του δεν είχε αποτελέσματα, ότι δεν έκανε τίποτα.

Τα πράγματα βέβαια δεν εξελίχθησαν έτσι ως προς το παράπονο του αειμνήστου πατρός Αντωνίου. Ο ευσεβής Ελληνικός λαός αναγνώρισε την προ­σφορά του και τη σημασία του όλου έργου του και το αγκάλιασε με πολλή αγάπη κι έγινε πολλαπλασιαστής στην ενημέρωση των ανημέρωτων για τη δρα­στηριότητα των πάσης φύσεως αιρέσεων και παραθρησκευτικών ομάδων.

Η πρόβλεψή του όμως για τη διείσδυση των τεχνικών και μεθόδων της ασιατικής «πνευματικότητας» στα σχολεία, δυστυχώς επαληθεύεται. Τα παιδιά μας κινδυνεύουν από εισηγήσεις και αποφάσεις κάποιων Υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας να καταστούν θύματα των «κοσμοθεωριών» που έρχονται από Ασιατικές χώρες και είναι ξένες προς το Ελληνοχριστιανικό πνεύμα και την πολιτιστική μας παράδοση. Υποπτευόμαστε και το πι στεύουμε, ότι αυτό θα γίνεται εν αγνοία της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου. [...]

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΕΔΩ