Πεντηκοστιανών ψευδοπροφητείες: μια ιστορία χωρίς τέλος…

10 11 2010

Αποσπάσματα από ομιλιες του μακαριστού Αρχιμανδρίτη Δανιηλ Γουβαλη οι οποίες έχουν πάνω από 15 χρονια διαφορά.

Απόδειξη των συνεχών ανά τα χρονια ψευδοπροφητειων της ΕΑΕΠ αλλά και του συνεχούς αγώνος του γέροντος για τον πλανεμένο αδελφό


« »


Ενέργειες

Πληροφορίες

21 σχόλια

10 11 2010
Στελιος (21:17:18) :

Τέλειο. Να ποιοι είναι οι αληθινοί εργάτες!! Μάλιστα.

Υγ. Αγαπητή μου Γιολάντα, λυπάμαι για το παιδάκι, και πιο πολύ τους γονείς που πίστευαν στην θεραπεία.

10 11 2010
egolpion (21:23:54) :

Δυστυχώς αυτή είναι η ‘μοίρα’ των πλανεμένων αγαπητή φίλη, το να μην διακρίνουν την πλάνη από την αλήθεια. Όταν φεύγεις αναρωτιέσαι το πώς τόσα χρόνια δεν μπορούσες να δεις! Αλλά αυτή είναι η δουλειά του διαβόλου, έτσι δεν είναι; Στην ΕΑΕΠ θερίζουν οι θάνατοι από ανίατες ασθένειες –όπως σε όλο τον κόσμο βέβαια. Αλλά πόσο δύσκολο είναι να είσαι …χαρισματικός και να το δεχτείς αυτό; Και τελικά αυτό είναι που τους καίει. Το τι θα πει ο κόσμος. Πως θα τους χαρακτηρίσουν οι ‘άλλοι’ αλλά και πράγματι το τελευταίο που τους νοιάζει είναι τι θα πει ο Θεός.
Ας δώσει ο Κύριος να βγουν όλοι οι καλοπροαίρετοι συνάνθρωποί μας από εκεί μέσα! Υπάρχουν πολλές –πάρα πολλές- ψυχές που αγαπούν πραγματικά τον Κύριο. Ο Κύριος θα τους ελευθερώσει. Αμην.

10 11 2010
Στελιος (21:50:00) :

Αμήν. Και πάλι αμήν. Το πιο σοβαρό, το πιο σημαντικό, το πιο κρίσιμο για όποιον πιστεύει στον Χριστό και στο Ευαγγέλιο Του, πιστεύεις στην ιστορική εκκλησία που άφησε? Αυτή αποστατεί? Ας ψάξει ο καθένας μέσα στην Αγία Γραφή και στην ιστορία. Αν δεν αποστατεί λοιπόν, ας ψάξει ο καθένας να βρεί ποιά είναι. Ας μάθει, ας ρωτήσει, ας ψάξει σε ΑΡΧΕΓΟΝΕΣ πηγές που είναι τέλος πάσης αντιλογίας προς βεβαίωση. Ας συγκρίνει την πίστη στην Ορθόδοξη εκκλησία με αυτή που του είπαν τάχα οτι είναι η πίστη της αρχαίας εκκλησίας και υποτίθεται οτι ακολουθεί στην αίρεση που είναι. Ας μελετήσει την Αγία Γραφή και ας δεί την ερμηνεία της αρχαίας εκκλησίας. Είναι ντροπή να υπάρχουν ΣΕ ΟΛΑ απαντήσεις, και να τις αγνοούν ειλικρινείς συνάνθρωποί μας που ενδιαφέρονται για τα πράγματα του Θεού.

10 11 2010
αθανασία (23:25:50) :

Στέλιο μου αν κάνουν οι πεντηκοστιανοί αυτά που λες θα αδειάσουν οι αίθουσές τους.
Θα ανεβαίνει να μιλήσει ο Φέγγος και από κάτω στο πρώτο κάθισμα θα είναι ο Νικολακόπουλος στο δεύτερο ο Τριανταφύλλου και στο τρίτο ο Κοροβέσης. Τα υπόλοιπα θα είναι άδεια.
Τα άσχημο είναι ότι δεν θέλουν να ερευνήσουν.

Παλαιότερα τους έλεγαν ότι εμείς “οι αναγεννημένοι και βαπτισμένοι με πνεύμα άγιο” δεν αρρωσταίνουμε ούτε έχουμε σοβαρά προβλήματα μας ελευθερώνει απ όλα ο Κύριος εμάς τους εκλεκτούς. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε την ΑΡΠΑΓΗ.

ΚΑΗΜΕΝΟΙ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΟΙ

11 11 2010
FAIH (02:58:39) :

ΑΓΑΠΗΤΗ ΓΙΟΛΑΝΤΑ,Η ΕΚΤΡΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ,ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ! ΜΠΡΑΒΟ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΘΑ ΓΕΝΝΙΟΤΑΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟ,ΤΟ ΦΕΡΑΝΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΑΝ ΔΩΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ…ΣΑΝ ΜΙΑ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ…Η ΑΜΒΛΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ!

11 11 2010
FAIH (03:06:00) :

ΣΥΓΓΕΝΙΚΟ ΜΟΥ ΑΤΟΜΟ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΜΕ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΟΛΥ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΤΟΥ ΣΤΕΡΗΣΕ ΤΗ ΖΩΗ…ΑΝΤΕΞΕ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ ΜΕ ΥΠΟΜΟΝΗ ΣΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ…ΓΙΑΤΙ ΠΡΙΝ ΧΡΟΝΙΑ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ ΝΑ ΤΟΥ ΣΤΕΡΟΥΣΑΝ ΤΗ ΖΩΗ? ΚΙ ΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΕΠΕΤΡΕΨΕ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΤΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ? ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΜΙΑ ΖΩΗ ΠΟΥ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΕΣΤΕΙΛΕ? ΣΥΓΝΩΜΗ , ΑΠΛΩΣ ΘΕΩΡΩ ΟΤΙ Η ΕΚΤΡΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ…ΠΟΥ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ.

11 11 2010
FAIH (03:09:36) :

ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΙΣ ΨΕΥΤΟ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΓΙΑ ΔΗΘΕΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ,ΤΙ ΝΑ ΠΩ? Ο ΘΕΟΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΡΙΝΕΙ! ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ!

11 11 2010
FAIH (03:21:01) :

ΟΜΩΣ Η ΕΚΤΡΩΣΗ ,ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ ΕΝΑ ΑΡΡΩΣΤΟ ΠΑΙΔΙ,ΕΙΝΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ.

11 11 2010
Στελιος (08:49:53) :

Καλημέρα. Σίγουρα η έκτρωση είναι έγκλημα. Απο την άλλη δεν πιστεύω οτι κάτι τέτοιο (το να γεννηθεί δηλαδή, ενα παιδί με πρόβλημα εξ αρχής), οτι είναι δοκιμασία και μάλιστα απο τον Θεό. Και καλά το παιδάκι. Πηγαίνει στον θεό. Οι γονείς? Τι να δοκιμαστούν? Σε τι? Που θα βλέπουν τα παιδιά των άλλων που δεν πιστεύουν τίποτα να είναι υγιέστατα? Αυτός είναι ο θεός δηλαδή? Σίγουρα ΟΧΙ. Μήπως είμαστε πιόνια και χέρια του Θεού? ΟΧΙ βέβαια. Απλά, θεωρώ οτι υπάρχει πλήθος χ παραγόντων (οικογενιακών, περιβάλλοντος, κληρονομικότητας, και δεν ξέρω τι άλλο) που συμβάλλουν ωστε ενα παιδι να γεννηθεί με πρόβλημα. Πιστεύω οτι πολλά πράγματα τα έχει αφήσει ο Θεός έτσι, μόνο και μόνο για να μας υπενθυμίζει οτι δεν ζούμε στον παράδεισο.

11 11 2010
Στελιος (08:59:47) :

Αλλά το θέμα εδώ ειναι άλλο. Οι πεντηκοστιανοί προφήτευαν οτι θα γίνει καλά το παιδάκι. Για να καταλάβουν καλύτερα οι αναγνώστες, οι πεντηκοστιανοί θεωρούν οτι ο Θεός μιλάει απευθείας δια του χαρίσματος της προφητείας. Παραπάνω, διάβασα οτι έγιναν πολλές προφητείες. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό? Οτι η θεραπεία είναι ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΗ απο τον θεό. Οταν ο θεός δίνει το ίδιο μήνυμα ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ δύο φορές (έστω και με διαφορετικούς τρόπους), σημαίνει οτι θα γίνει στα σίγουρα. Και το στηρίζουν στο περιστατικό όπου ο Θεός φανέρωσε στον Φαραώ δύο φορές οτι επρόκειτο να γίνει πείνα στη Αίγυπτο. Όπως το εξήγησε ο Ιωσήφ. Δεν πρόκειται περί παραπλάνησης του ”προφήτη” ούτε για λάθος, αλλά για καθαρή ψευδοπροφητεία. Έπαιξαν με τον πόνο των ανθρώπων με άλλα λόγια. Αυτοί είναι οι πεντηκοστιανοί.

11 11 2010
αθανασία (09:51:34) :

Τα ίδια και εδώ πολλές “προφητείες” για ένα άρρωστο παιδάκι οι οποίες έλεγαν ότι θα γίνει άντρας με υγεία και δύναμη πνευματική τελικά στην ηλικία των 12 έφυγε από τη ζωή.
Καμία “προφητεία” των πεντηκοστιανών δεν επαληθεύτηκε ούτε αυτές που έλεγαν για μένα ούτε για άλλους που άκουγα εκεί.
Πρέπει να συνέλθουν οι πεντηκοστιανοί να καταλάβουν ότι δεν τους μιλάει ο Θεός όπως νομίζουν και όσοι έχουν γοητευθεί από την συμπεριφορά τους να τους πω εκ πείρας ότι το περιτύλιγμα δεν έχει καμία σχέση με το περιεχόμενο.

Καλή και ευλογημένη μέρα σε όλους.

11 11 2010
FAIH (12:08:34) :

οχι οχι σε καμια περιπτωση δεν δικαιολογω ολα αυτα τα παραλογα πραγματα που γινονται στην ε.α.ε.π. προς θεου! απλως εκανα μια παρατηρηση. συμφωνω με οσα ειπες Στελιο.
ομως η εκτρωση δεν παυει να ειναι αμαρτημα και μαλιστα σοβαρο.

11 11 2010
Στελιος (12:17:03) :

Σαφώς και είναι αμάρτημα, αγαπητή μου FAIH.

11 11 2010
FAIH (12:49:56) :

πιστευω πως ,ναι,θα μπορουσε να ειναι και μια δοκιμασια και για τους γονεις. το πως θα δεχοντουσαν μια τετοια κατασταση και το πως θα το αντιμετωπιζαν αγογγυστα με υπομονη και πιστη χωρις να τα ‘βαλουν’ με τον θεο. ας θυμηθουμε τον ιωβ…ο θεος τον δοκιμασε περνοντας του ολα οσα ειχε. τα παιδια του! το εκανε επειδη ηθελε να παιξει με την ζωη του? οχι! αντιθετως! ολα οσα ειναι προκαθορισμενα να συμβουν,ο θεος τα επιτρεπει,γιατι η ζωη μας εδω ειναι μια δοκιμασια…μια εκπαιδευση,και πρεπει να δεχομαστε ο,τι κακο ερχεται στη ζωη μας…

11 11 2010
FAIH (12:52:02) :

ζητω συγνωμη που ξεφευγω απο το θεμα,απλως ηθελα να προσθεσω και αυτο…

11 11 2010
Στελιος (14:07:45) :

Αγαπητή μου FAIH, νομίζω έχει διαφορά το περιστατικό του Ιώβ με αυτό που λέμε παραπάνω. Τι εννοώ? Τα παιδιά του Ιώβ πέθαναν μεγάλα και οχι απο ασθένεια. Ηταν μπαμ και κάτω (τους πλάκωσε το σπίτι τους αν θυμάμαι καλά). Στην περίπτωση αυτήν όμως έχουμε ενα ΠΑΙΔΑΚΙ που απο βρέφος ηταν άρρωστο. Και φυσικά υπέφερε μέχρι να φύγει, όπως και οι γονείς του. Αν πούμε οτι ο θεός το επέτρεψε ως δοκιμασία, τότε φαινεται άδικος και καθόλου θεός αγάπης και ελέους. Και ποιό το αποτέλεσμα? Και γιατί να μην ”δοκιμάσει” και τα παιδιά των άλλων πιστών? Πολλά πράγματα δεν ξέρουμε να τα εξηγήσουμε, αλλά το να λέμε οτι είναι δοκιμασία, δεν ειναι και το σιγουρότερο. Μπορεί ο Ιωβ να είπε “ας ειναι ευλογημένο του όνομα του Κυρίου”, αλλά καταρράστηκε την μέρα που γεννήθηκε σε πολλά σημεία και μάλιστα τα έβαλε και με τον Θεό μέσα στην θλίψη που πέρασε (που όμοιά της δεν νομίζω ποτε να πέρασε άνθρωπος). Ο Θεός βέβαια, επειδή είναι αγάπη, δεν του καταλόγισε τίποτα, αλλά στο τέλος έφερε και αποκατάσταση. Να σημειώσουμε πάλι, οτι ο Θεός επέτρεψε την δοκιμασία. Ουσιαστικά ο διάβολος πείραξε τον Ιωβ. Ο θεός το επετρεψε μεχρι ενος ορίου. Στο τέλος υπήρχε και αποτέλεσμα. Ο Θεός δοξάστηκε και εμείς πέρνουμε κουράγιο βλέποντας στο βιβλίο του Ιωβ, να και τα δικά μας είναι σχεδον μηδαμινα μπροστα στον Ιωβ. Ομως στην παραπάνω περίπτωση, μονο σκανδαλο κατα του Θεού μπορεί να βρει κανεις. Αφου δηθεν εξηγγειλε ο θεός θεραπεα που ποτε δεν ηρθε. Ξέρεις πόσοι ανθρωποι ισως σκανδαλιστουν με τον θεο?

11 11 2010
mandre (15:26:34) :

Η αναπηρία είναι ευλογία από τον Θεό

Σωστή αντιμετώπιση της αναπηρίας

- Μια αναπηρία, Γέροντα, μπορεί να δημιουργήση σύμπλεγμα κατωτερότητος;
- Αυτά είναι μπανταλά.

- Στους αναπήρους όμως, Γέροντα, μερικές φορές συμβαίνει αυτό.

- Συμβαίνει, γιατί δεν τοποθετούνται σωστά. Όταν καταλάβουν ότι η αναπηρία είναι ευλογία από τον Θεό, τοποθετούνται σωστά και απαλλάσσονται από την μειονεκτικότητα. Όταν ένα μικρό παιδί έχη κάποια αναπηρία και δεν έχη βοηθηθή, ώστε να χαίρεται για την αναπηρία του, τότε έχει ελαφρυντικά, αν αισθάνεται μειονεκτικά. Αλλά, αν μεγαλώση και παραμένη η μειονεκτικότητα, σημαίνει ότι δεν έχει συλλάβει το βαθύτερο νόημα της ζωής. Σε ένα κοριτσάκι, όταν ήταν εννέα χρονών, παρουσιάσθηκε όγκος στο μάτι του και οι γιατροί του αφήρεσαν το ένα μάτι. Τα παιδιά στο σχολείο το κορόιδευαν και αυτό το καημένο βασανιζόταν. Ο πατέρας του ήρθε στο Καλύβι και μου είπε το πρόβλημά του. «Σκέφθηκα, Γέροντα, μου είπε, πως, αν του παίρνω ό,τι μου ζητάει, θα το βοηθήσω, γιατί θα χαίρεται και θα ξεχνάη την στενοχώρια για την αναπηρία του. Ναι, αλλά πως να το κάνω αυτό; Έχω άλλα πέντε μικρά παιδιά, που ζηλεύουν, γιατί δεν καταλαβαίνουν». «Τι είναι αυτά; του λέω. Αυτά είναι μια ψεύτικη παρηγοριά· δεν είναι λύση. Αν του παίρνης τώρα όποιο φόρεμα σου ζητάει, μετά από λίγα χρόνια θα σου ζητήση να του πάρης και μερσεντές. Πως θα τα βγάλης πέρα; Ύστερα θα μάθη ότι μερικοί έχουν αεροπλάνα στην ταράτσα τους και θα σου ζητάη να του πάρης αεροπλάνο! Τι θα κάνης τότε; Προσπάθησε να βοηθήσης το παιδί σου να χαρή που έχει ένα μάτι. Να αισθάνεται ότι είναι μάρτυρας. Πολλούς Μάρτυρες τους έβγαζαν τα μάτια, τους έκοβαν τα αυτιά, την μύτη, και ο κόσμος γελούσε μαζί τους. Αυτοί όμως, ενώ υπέφεραν από τον πόνο και από την κοροϊδία των ανθρώπων, δεν υποχωρούσαν και υπέμειναν ακλόνητοι το μαρτύριο. Αν το παιδί καταλάβη και αντιμετωπίση με δοξολογία την αναπηρία του, ο Θεός θα το κατατάξη με τους Ομολογητές. Μικρό πράγμα είναι να οικονομήση ο Θεός να βγάλουν το μάτι του παιδιού με τέτοιο τρόπο, που να μην πονέση, και να το κατατάξη με τους Ομολογητές; Γιατί αυτό δεν έχει αμαρτίες να εξοφλήση και θα έχη καθαρό μισθό από αυτήν την αναπηρία». Με ευχαρίστησε ο καημένος και έφυγε αναπαυμένος. Πράγματι βοήθησε το κοριτσάκι του να καταλάβη ότι η αναπηρία του ήταν ευλογία από τον Θεό και να δοξολογή τον Θεό. Έτσι μεγάλωσε φυσιολογικά, σπούδασε φιλολογία και τώρα εργάζεται ως καθηγήτρια και χαίρεται πιο πολύ από άλλες κοπέλες που τα έχουν όλα και βασανίζονται, γιατί δεν έχουν συλλάβει το βαθύτερο νόημα της ζωής.

- Όταν οι άνθρωποι δεν καταλάβουν το βαθύτερο νόημα της ζωής, βασανίζονται και με τις ευλογίες και με τις ευκαιρίες που τους δίνει ο Θεός για την σωτηρία τους. Ενώ, όποιος τοποθετείται σωστά, όλα τα χαίρεται. Και κουτσός να είναι, το χαίρεται! Και να μην του κόβη πολύ, το χαίρεται. Και φτωχός να είναι, το χαίρεται.
Καταλαβαίνω βέβαια πόσο δυσκολεύονται οι ανάπηροι και προσεύχομαι πολύ γι’ αυτούς, και πιο πολύ για τις κοπέλες. Για ένα αγόρι μια αναπηρία δεν είναι και τόσο βαρύ· για μια κοπέλα όμως, που θέλει να αποκατασταθή, είναι δύσκολο.
Ιδίως οι τυφλοί πόσο δυσκολεύονται! Οι καημένοι δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν· όταν περπατούν, σκοντάφτουν… Στην προσευχή μου ζητώ από τον Θεό να δώση στους τυφλούς τουλάχιστον λίγο φως, για να μπορούν κάπως να αυτοεξυπηρετούνται.

- Γέροντα, κι εγώ στεναχωριέμαι που δεν μπορώ να διαβάσω έστω ένα κεφάλαιο από το Ευαγγέλιο, γιατί δεν βλέπω καλά. Μας έχετε πει πως, αν διαβάζη κανείς κάθε μέρα ένα κεφάλαιο, αγιάζεται.
- Γιατί να στενοχωριέσαι γι’ αυτό; Αν διαβάσης λίγους στίχους ή μόνο μία λέξη ή απλώς ασπασθής το Ευαγγέλιο, δεν αγιάζεσαι; Άλλωστε εσύ δεν γνώρισες τώρα τον Χριστό. Γιατί δεν μελετάς νοερά όσα διάβασες ή όσα άκουσες μέχρι τώρα; Όλη η βάση είναι η σωστή τοποθέτηση. Να πης: «Τώρα ο Θεός με θέλει έτσι, πριν από λίγα χρόνια με ήθελε αλλιώς». Ένας ευλαβής δικηγόρος στα γεράματά του δεν έβλεπε και μου είπε μια φορά: «Κάνε, άγιε Γέροντα, προσευχή να μπορώ λίγο να διαβάζω και να γνωρίζω τα προσφιλή μου πρόσωπα». «Τα προσφιλή πρόσωπα τα γνωρίζεις και από την φωνή, του είπα. Όσο για το διάβασμα, τόσα χρόνια διάβαζες. Τώρα να λες την ευχή. Φαίνεται ότι τώρα ο Θεός αυτό θέλει από σένα». Και από τότε ο καημένος ένιωθε μεγαλύτερη χαρά από ό,τι όταν έβλεπε.

Ο ουράνιος μισθός για την αναπηρία

Όταν έχουμε κάποια αναπηρία, αν κάνουμε υπομονή και δεν γκρινιάζουμε, τότε έχουμε μεγαλύτερο μισθό. Γιατί όλοι οι ανάπηροι αποταμιεύουν. Ένας κουφό αυτί, ένας τυφλός από το τυφλό μάτι, ένας κουτσός από το κουτσό πόδι. Είναι μεγάλη υπόθεση! Αν κάνουν και λίγο αγώνα κατά των ψυχικών παθών, θα έχουν να λάβουν και στεφάνια από τον Θεό. Βλέπεις, οι ανάπηροι πολέμου παίρνουν σύνταξη, παίρνουν και παράσημα.

Όποιος έχει ομορφιά, λεβεντιά, υγεία, και δεν αγωνίζεται να κόψη τα ελαττώματά του, θα του πη ο Θεός: «Απήλαυσες στην ζωή σου τα αγαθά σου, την λεβεντιά σου! Τι σου χρωστώ τώρα; Τίποτε». Ενώ όποιος έχει μια αναπηρία – είτε έτσι γεννήθηκε, είτε την κληρονόμησε από τους γονείς του, είτε την απέκτησε αργότερα -, πρέπει να χαίρεται, γιατί έχει να λάβη στην άλλη ζωή. Όταν μάλιστα δεν έχη φταίξει, θα έχη καθαρό ουράνιο μισθό, χωρίς κρατήσεις. Δεν είναι μικρό πράγμα μια ολόκληρη ζωή να μην μπορή κάποιος λ.χ. να απλώση το πόδι του, να μην μπορή να καθήση, να μην μπορή να κάνη μετάνοιες κ.λπ. Στην άλλη ζωή ο Θεός θα του πη: «Έλα, παιδί μου, κάθησε πια αιώνια άνετα σ’ αυτήν την πολυθρόνα». Γι’ αυτό λέω, χίλιες φορές να είχα γεννηθή καθυστερημένος διανοητικά, τυφλός, κουφός, γιατί θα είχα να λάβω τότε από τον Θεό.

Οι ανάπηροι, εάν δεν γογγύζουν, αλλά δοξολογούν ταπεινά τον Θεό και ζουν κοντά Του, θα έχουν την καλύτερη θέση στον Παράδεισο. Ο Θεός θα τους κατατάξη με τους Ομολογητές και τους Μάρτυρες, που έδωσαν για την αγάπη του Χριστού τα χέρια και τα πόδια τους, και τώρα στον Παράδεισο φιλούν με ευλάβεια συνέχεια τα πόδια και τα χέρια του Χριστού.

- Και όταν, Γέροντα, κάποιος είναι λ.χ. κουφός και γκρινιάρης;
- Και τα μικρά παιδιά γκρινιάζουν. Ο Θεός σε πολλά δεν δίνει σημασία. Βλέπετε, οι καλοί γονείς αγαπούν όλα τα παιδιά τους εξίσου, αλλά δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα αδύνατα ή τα ανάπηρα. Το ίδιο κάνει και ο Θεός, ο Καλός μας Πατέρας, για τα παιδιά Του που είναι αδύνατα σωματικά ή πνευματικά, αρκεί αυτά να έχουν αγαθή διάθεση και να Του δίνουν το δικαίωμα να επεμβαίνη στην ζωή τους.

Τα καθυστερημένα παιδιά

Οι μάνες που έχουν καθυστερημένα παιδιά, που κάνουν συνέχεια σκηνές, που λερώνουν, τι τραβάνε οι καημένες! Μαρτύριο! Γνώρισα μια μάνα που έχει κοτζάμ παιδί και δεν μπορεί να το κουμαντάρη, γιατί κάνει κάτι αταξίες!… Το καημένο παίρνει τις ακαθαρσίες και πασαλείβει τα ντουβάρια, τα σεντόνια… Η μάνα να συμμαζεύη, να καθαρίζη το σπίτι, να κάνη όλο το νοικοκυριό, και αυτό να τα κάνη όλα άνω-κάτω, όλα να τα λερώνη. Να κρύβη η φουκαριάρα τα απορρυπαντικά και αυτό να τα βρίσκη και να τα πίνη! Ολόκληρα ντουλάπια τα πετάει κάτω από το μπαλκόνι. Φύλαξε ο Θεός και δεν σκότωσε κανέναν μέχρι τώρα. Και δεν είναι μια μέρα και δυο. Χρόνια ολόκληρα είναι η κατάσταση!

- Μπορεί, Γέροντα, κάποιος που είναι λειψός στο μυαλό να έχη ταπείνωση και καλωσύνη;
- Πως δεν μπορεί! Να, αυτό το παιδάκι που έρχεται συχνά εδώ στο μοναστήρι μπορεί να είναι διανοητικά καθυστερημένο, αλλά την καλωσύνη που έχει αυτό, ποιος λογικός άνθρωπος την έχει; Τι προσευχή, τι μετάνοιες κάνει! Όταν με την κήλη δυσκολευόμουν να κάνω μετάνοιες, του είπαν οι γονείς του: «Ο Παππούλης είναι άρρωστος· δεν μπορεί να κάνη μετάνοιες». Κάνω ‘γω», είπε εκείνο, και έκανε μετά μετάνοιες για μένα και γινόταν μούσκεμα στον ιδρώτα. Πόσο φιλότιμο, πόση αρχοντιά έχει! Μια φορά το έδειρε ένα παιδί στην γειτονιά, κι εκείνο, αφού έφαγε το ξύλο, του έδωσε το χέρι και του είπε: «Γεια, χαρά!». Ακούς; Ποιος γνωστικός το κάνει αυτό, κι ας έχη διαβάσει Ευαγγέλιο και ένα σωρό πνευματικά βιβλία. Να, και πριν από λίγες μέρες που είχε έρθει εδώ όλη η οικογένεια του να με δη, αυτό κάθησε δίπλα μου και η αδελφούλα του πιο πέρα. Μόλις είδε την αδελφούλα του που κάθησε μακριά μου, «έλα, κοντά Παππούλη», της λέει και την έβαλε δίπλα μου. Πολύ με συγκίνησε και του έδωσα ευλογία έναν μεγάλο φιλντισένιο σταυρό που μου είχαν φέρει από τα Ιεροσόλυμα. Μόλις τον πήρε στα χέρια του, «γιαγιά», είπε και έδειξε πως θα τον βάλη στον τάφο της γιαγιάς του! Φοβερό! Τίποτε δεν θέλει για τον εαυτό του· όλα για τους άλλους! Αυτό θα πάη με τα τσαρούχια στον Παράδεισο, αλλά θα βάλη και τους γονείς του στον Παράδεισο.

Μακάρι να ήμουν και εγώ στην θέση του, και ας μην καταλάβαινα και ας μη μιλούσα. Ενώ ο Θεός μου έδωσε όλα τα αγαθά, εγώ τα αχρήστευσα. Στην άλλη ζωή θα κρύβωνται μπροστά του ακόμη και θεολόγοι. Μου λέει ο λογισμός ότι οι θεολόγοι Άγιοι στον Ουρανό δεν θα είναι σε καλύτερη θέση ως προς την γνώση του Θεού από αυτά τα παιδάκια. Ίσως σ’ αυτά να δώση ο δίκαιος Θεός και κάτι παραπάνω, γιατί εδώ έζησαν στερημένα.
- Γέροντα, όταν μελαγχολή κανείς, τι πρέπει να κάνη, για να το ξεπεράση;
- Χρειάζεται θεία παρηγοριά.
- Και πως θα την πάρη;
- Να γαντζωθή στον Χριστό και ο Χριστός θα του την δώση. Πολλές φορές μπλέκεται το φιλότιμο με τον εγωισμό. Οι περισσότεροι σχιζοφρενείς είναι ευαίσθητες ψυχές. Τυχαίνει να συμβή ένα τιποτένιο πράγμα ή κάτι που δεν μπορούν να το αντιμετωπίσουν και υποφέρουν πολύ. Άλλος σκοτώνει άνθρωπο και είναι σαν να μη συμβαίνη τίποτε, ενώ ένας ευαίσθητος, ένα γατάκι αν πατήση λίγο στο πόδι κατά λάθος, υποφέρει και δεν κοιμάται από την στενοχώρια του. Και άμα δεν κοιμηθή δυο-τρία βράδια, μετά φυσικά θα τρέξη στον γιατρό.

- Γέροντα, η ψυχολογία λέει ότι, για να βοηθηθή ένας ψυχοπαθής, πρέπει να λείψη το αίτιο.
- Ναι, αλλά αν υπάρχη αίτιο. Γιατί μερικές φορές, ενώ κάποια πράγματα είναι φυσιολογικά, δικαιολογούνται κατά κάποιον τρόπο, οι άνθρωποι μπαίνουν σε λογισμούς, που πάνε να παλαβώσουν. «Μήπως έχω κάτι κληρονομικό; μήπως δεν είμαι καλά;», λένε. Γνώρισα ένα παλληκάρι που σπούδαζε, διάβαζε έντεκα ώρες το εικοσιτετράωρο και έπαιρνε υποτροφία. Βοηθούσε και την οικογένεια του, γιατί ο πατέρας του ήταν άρρωστος. Στο τέλος κουράστηκε, γιατί ήταν ευαίσθητο· είχε συνεχώς πονοκεφάλους και με πολύ κόπο πήρε το πτυχίο. Είχε μετά λογισμούς μήπως ήταν κληρονομικό. Τι κληρονομικό; Μα και μόνον αν διαβάζη κανείς έντεκα ώρες την ημέρα, θα πάθη υπερκόπωση, πόσο μάλλον να βοηθάη και τους γονείς και να είναι και ευαίσθητος.

- Γέροντα, ένα παιδί παρουσίασε κάποια μελαγχολία μετά την αυτοκτονία του πατέρα του. Μήπως είναι κληρονομικό;
- Μπορεί να τραυματίσθηκε ψυχικά το παιδί. Δεν είναι απόλυτο ότι αυτό είναι κληρονομικό. Ύστερα δεν ξέρουμε και ο πατέρας σε τι κατάσταση βρέθηκε και αυτοκτόνησε. Βέβαια, ένα παιδί που ο πατέρας του είναι κλειστός εκ φύσεως χρειάζεται βοήθεια. Γιατί, αν συνεχίση και αυτό να είναι κλειστό – έχει και τον λογισμό μήπως είναι κάτι κληρονομικό -, μπορεί να αρρωστήση.
Ο Θεός πάντοτε επιτρέπει να δοκιμασθή ο άνθρωπος όσο αντέχει, αλλά προστίθενται και οι κοροϊδίες των ανθρώπων, οπότε κάμπτεται η ψυχή από το επιπλέον βάρος και γογγύζει. Τους τρελλούς οι άνθρωποι τους αποτρελλαίνουν. Στην αρχή η τρέλλα οικονομιέται. Παλιά δεν υπήρχαν ψυχιατρεία και, αν ήταν κανείς τρελλός, τον έκλειναν σε κάποιο δωμάτιο με σιδεριές! Ήταν μια. Περαιτέρω την έλεγαν, που την είχαν κλεισμένη στο σπίτι! Τα παιδιά την πετροβολούσαν, την κορόιδευαν. Αγρίευε η φουκαριάρα, έπιανε τις σιδεριές, φώναζε και ό,τι έβρισκε μπροστά της το πετούσε έξω! Στην άλλη ζωή όμως θα δης η Περιστέρω να ξεπερνάη πολλές γνωστικές.

Θυμάμαι και μια άλλη περίπτωση. Ήταν μια οικογένεια που η μεγάλη κόρη τους ήταν λίγο λειψή, αλλά είχε πολλή καλωσύνη. Ήταν σαράντα ετών, αλλά ήταν σαν πέντε. Τι σκηνές της έκαναν μικροί-μεγάλοι! Μια φορά την άφησαν οι γονείς της να μαγειρέψη κι εκείνοι πήγαν στο χωράφι. Θα ερχόταν ο αδελφός της από το χωράφι, για να φέρη τα καλαμπόκια, και θα έπαιρνε το φαγητό να το πάη στο χωράφι να φάνε οι γονείς τους και οι εργάτες. Μάζεψε η καημένη από τον κήπο κολοκυθάκια, μελιτζάνες, φασολάκια και τα είχε έτοιμα να τα μαγειρέψη. Πάει η μικρότερη αδελφή της, που ήταν σωστός πειρασμός, τραβάει τον γάιδαρο από το αυτί και τον βάζει και τα τρώει όλα! Άντε μετά η καημένη να πάη να μαζέψη άλλα. Και δεν είπε τίποτε. Μέχρι να τα ετοιμάση ξανά, ήρθε ο αδελφός της, και αυτή μόλις τότε έβαζε φαγητό στην φωτιά. Ξεφόρτωσε τα ζώα και, όταν είδε ότι δεν ήταν έτοιμο το φαγητό, της έδωσε ένα ξύλο! Τι ταλαιπωρία περνούσε κάθε μέρα! Η μάνα της η φουκαριάρα παρακαλούσε να πεθάνη πρώτα η κόρη της και μετά αυτή, γιατί σκεφτόταν ποιος θα την φρόντιζε. Και πράγματι, πέθανε πρώτα η κόρη και ύστερα η μάνα.
Πάντως, αυτοί που δεν είναι καλά στο μυαλό, είναι καλύτερα από πολλούς άλλους. Έχουν το ακαταλόγιστο και χωρίς εξετάσεις περνούν στην άλλη ζωή.

Η σωστή τοποθέτηση των γονέων για την αναπηρία των παιδιών τους

Υπάρχουν μητέρες που, αν διαπιστωθή κατά την εγκυμοσύνη ότι το παιδάκι που θα γεννήσουν θα είναι ανάπηρο ή διανοητικά καθυστερημένο, κάνουν έκτρωση και το σκοτώνουν. Δεν σκέφτονται ότι και αυτό έχει ψυχή. Πόσοι πατέρες έρχονται και μου λένε: «Το δικό μου το παιδί να είναι σπαστικό; Γιατί να το κάνη έτσι ο Θεός; Δεν μπορώ να το αντέξω». Πόση αναίδεια προς τον Θεό έχει αυτή η αντιμετώπιση, πόσο πείσμα, πόσο εγωισμό. Αυτοί, να τους βοηθήση ο Θεός, να γίνουν χειρότεροι. Κάποτε ήρθε στο Καλύβι με τον πατέρα του ένας φοιτητής που είχε πάθει το μυαλό του από λογισμούς και του είχαν κάνει ηλεκτροσόκ. Το καημένο είχε στρυμωχθή πολύ από το σπίτι του. Είχε και μια ευλάβεια! Έκανε μετάνοιες και χτυπούσε το κεφάλι του κάτω στο χώμα. «Μήπως λυπηθή το χώμα ο Θεός, έλεγε, και λυπηθή και εμένα που το χτύπησα». Δηλαδή μήπως λυπηθή ο Θεός το χώμα που πόνεσε από το δικό του χτύπημα και λυπηθή κι εκείνον. Μου έκανε εντύπωση! Αισθανόταν τον εαυτό του ανάξιο. Όποτε ζοριζόταν, ερχόταν στο Όρος. Του τακτοποιούσα τους λογισμούς, περνούσε έναν-δυο μήνες καλά και ύστερα πάλι τα ίδια.

Ο πατέρας του δεν ήθελε να βλέπουν οι γνωστοί τους το παιδί, γιατί θιγόταν η υπόληψή του. Υπέφερε από τον εγωισμό του. «Εκτίθεμαι στον κόσμο με τον γιο μου», μου είπε. Μόλις το ακούει το παιδί, του λέει: «Βρε, να ταπεινωθής. Εγώ είμαι τρελλός και κινούμαι άνετα. Θα με βάλης σε καλούπια; Να ξέρης ότι έχεις ένα τρελλό παιδί και να κινήσαι άνετα. Ο μόνος είσαι που έχεις τρελλό παιδί;». Σκέφθηκα: «Ποιος είναι τώρα από τους δυο τρελλούς;».

Βλέπετε που οδηγεί πολλές φορές ο εγωισμός; Να θέλη ο πατέρας ακόμη και την καταστροφή του παιδιού του! Και στον κόσμο όταν ήμουν, γνώριζα έναν καθυστερημένο διανοητικά, που οι συγγενείς του, όταν πήγαιναν κάπου με καμμιά συντροφιά, δεν τον έπαιρναν μαζί τους, για να μη ντροπιασθούν! Και εμένα με κορόιδευαν, επειδή καταδεχόμουν να συζητάω μαζί του. Εγώ όμως τον είχα σε καλύτερη θέση στην καρδιά μου από ό,τι εκείνους.

http://www.egolpion.com/anaphria_evlogia.el.aspx

11 11 2010
Scrooge Mac Duck (18:30:33) :

αθανασία (09:51:34) :

Τα ίδια και εδώ πολλές “προφητείες” για ένα άρρωστο παιδάκι οι οποίες έλεγαν ότι θα γίνει άντρας με υγεία και δύναμη πνευματική τελικά στην ηλικία των 12 έφυγε από τη ζωή.
————————————————–
Μα 12 ετών ανδρας είναι.Βαλλε τη φαντασια σου να δουλεψει.
Ο Αινσταιν νομιζω ειχε πει οτι δεν περνανε ευκολα τα χρονια στο διαστημα.

12 11 2010
Scrooge Mac Duck (00:07:09) :

Για μένα που το έχω βιώσει, καθώς και για το Στέλιο που θα το έχει βιώσει σίγουρα, είναι απάνθρωπο και αηδιαστικό να ακούγεται από τους άμβωνες των εαεπ ή από “προφήτες” το ότι ο Κύριος θα θεραπεύσει τον τάδε και να ακούς από τα άλλα μέλη να φωνάζουν όλο χαρά “δόξα, αλληλούια”. Μετά ο ασθενής πεθαίνει και άκραν του τάφου σιωπή στην εαεπ.
====================================

Ειναι απο το φοβο η σιωπη τους.Που ξερεις καμια φορα μπορει να γινει η ανασταση μετα απο το θανατο του ασθενους και ετσι να αναστηθει ο θανων και να τους παρει στο κυνηγι για την ψευδοπροφητεια που του ειπαν.
Φυλαττουν τα ρουχα τους οι αρχηγοι της εαεπ, δεν ειναι κοροιδα.Υστερα που ξερεις, αν υπαρχει καποιος συγγενης θερμοαιμος και δεν τους ριξει κανενα βρωμοξυλο για την ψευδοπροφητεια που τον ”ταισαν”.

Ετσι λενε μεταξυ τους : κανε μουγκα μη φαμε και ξυλο!!!!

Συγγνωμη που μπαινω στην κουβεντα σας, αλλα αν τα πουμε εμεις αυτα θα μας κηνυγανε οι πιστοι με τον κοπανο.

12 11 2010
FAIH (11:51:36) :

ΝΑΙ,ΓΙΟΛΑΝΤΑ…ΜΑΛΛΟΝ ΣΕ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΑ…ΣΥΓΝΩΜΗ!

12 11 2010
Στέφανος (22:58:57) :

Αγαπητέ μου Scroodge σε βλέπω κεφάτο σήμερα και χαίρομαι.
Αφιερώνεις.