ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ;

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ;

 Καθηγητή Ανδρέα Θεοδώρου

Ειναι μια καινοφανής εκκλησιολογική θεωρία. Κατ’ αυτήν, όπου τελείται το βάπτισμα στο όνομα της αγίας Τριάδος, εκεί υπάρχει και η αληθινή Εκκλησία, συμπεριλαμβανομένων εις αυτήν και των ετερόδοξων. Είναι φανερό, ότι δια της θεωρίας αυτής, η οποία έχει ανάχρωση οικουμενιστική, διευρύ­νονται τα όρια της καθολικής Εκκλησίας, κάτω από την ομπρέλα της οποίας μπορούν να βρουν στέγη αρκετοί χριστιανοί, άσχε­τα προς το γενικότερο θεολογικό τους πιστεύω και την ιδιαίτερη εκκλησιολογική φυσιογνωμία τους. Κάτι ανάλογο γίνεται και με τη διαβόητη θεωρία των κλάδων (Βranch  Theory) της Προτεσταντικής περί Εκκλησίας εκδοχής.

Κατ’ αρχήν, βέβαια και αόριστα, η θεωρία αυτή είναι σωστή. Όντως η ομολογία του περί αγίας Τριάδος δόγματος της πίστεως είναι απαραί­τητη τόσο δια τη συγκρότηση της Εκκλησίας, όσο και δια τη σωτηρία του ανθρώπου. Ποίου όμως δόγματος; Φυσικά του ορθού όπως τούτο διδάσκεται καθαρό και αλώβητο στους κόλπους της Ορθόδοξου Κα­θολικής του Χριστού Εκκλησίας. Ισχύει όμως αυτό και για την ετεροδοξία; Ασφαλώς όχι.

Ας δούμε το πράγμα κάπως αναλυτικά. Το περί αγίας Τριάδος δόγ­μα της ορθοδόξου πίστεως επικεντρώνεται σε τρία βασικά και θεμελι­ώδη σημεία: την ουσία, τις υποστάσεις και τις θείες ενέργειες.

Η  ουσία είναι απόλυτα υπερβατική, αμέθεκτη και αδιάγνωστη.

Οι υποστάσεις εί­ναι θεοπρεπείς διακρίσεις στη θεότητα, πρόσωπα ίδια, εκφράζοντα τον τρόπον της αϊδίου υπάρξεως της θεότητας, τα υποστατικά ιδιώματα των οποίων είναι προσωπικά, ασύγχυτα και αμετάδοτα.

Και οι θείες ενέρ­γειες είναι ομοίως θεοπρεπείς διακρίσεις στη θεότητα, οι οποίες δεν συνθέτουν την απλή φύση του Θεού, από την οποίαν αϊδίως απορρέ­ουν, ως ο έμφυτος πλούτος αυτής, είναι μεταδότες και κοινωνητές, δια των οποίων εκφράζεται η υπερβατική θεία φύση στις ποικίλες εξωτερι­κές αναφορές και φανερώσεις της, τη δημιουργία, την αποκάλυψη και τη λύτρωση.

Είναι δε ενέργειες άκτιστες, όπως άκτιστη είναι και η θεία χάρις, με την οποία ταυτίζονται.

Με την ομολογία των τριών αυτών σημείων απαρτίζεται το ορθό πε­ρί αγίας Τριάδος δόγμα της πίστεως, η ομολογία του οποίου είναι απα­ραίτητη προς σωτηρία.

Ευνόητο ότι και η παραμικρή παραχάραξη ενός ή και πλειόνων εκ των σημείων αυτών αποστερεί τον άνθρωπο της σω­τηρίας.

Τι γίνεται όμως με τους ετερόδοξους;

Δέχονται ορθώς το κορυφαίο δόγμα της πίστεως;

Ασφαλώς όχι.

 Τόσο ο Παπισμός, όσο και οι βασι­κότερες παραφυάδες του Προτεσταντισμού το διαστρεβλώνουν σε δύο καίρια σημεία: τις υποστατικές σχέσεις των προσώπων και τις θείες ε­νέργειες, περιπίπτοντες σε δεινή αίρεση, η οποία τους αποκόπτει από το σώμα της αληθινής Εκκλησίας του Κυρίου.

Το πρώτο σημείο στο όποιο διαστρέφουν την τριαδική πίστη είναι το Filioque. Αναφέρεται στην τάξη και τις υποστατικές σχέσεις της τρια­δικής θεότητας.

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΕΔΩ