Πως παρουσιάζει τη γ.Γαβριηλία το βιβλίο “ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ”

“ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΝΣΤΑΣΕΩΝ”
Συνολική απάντηση στις ενστάσεις  για την
βιβλιοκριτική στην “Ασκητική της Αγάπης” (Γαβριηλίας πρώην μοναχής)

http://www.orthros.org/Greek/Bibliokrisia/GerGavr-Enstaseis.htm

Η συγγραφέας λοιπόν του βιβλίου, πιστεύοντας στην αγιότητα του βίου της γερόντισσας Γαβριηλίας, μας προβάλλει τη γερόντισσα ως πρότυπο για την πνευματική ζωή.  Το περίεργο όμως είναι ότι το “πρότυπο αυτό”, τουλάχιστον σύμφωνα με το βιβλίο, πάσχει σοβαρά.  Πως για παράδειγμα να θεωρήσουμε αγία κάποια για την οποία πουθενά δεν αναφέρεται ότι είχε ουσιαστική και πραγματική επικοινωνία με έναν πνευματικό, κάποια η οποία αν και έφερε το μοναχικό ένδυμα δεν αναφέρεται πουθενά να υποτάχθηκε σε κάποια γερόντισσα αλλά ακολουθούσε πάντα το ίδιον θέλημα αυτοανακηρυχθείσα η ίδια ως γερόντισσα και κατευθύνοντας άλλους ενώ κατά τον άγιο Γρηγόριο “καθαρθήναι δεί πρώτον και είτα καθάραι”, κάποια που αν κά έφερε το σχήμα δεν αναφέρεται πουθενά να είχε ιδιαίτερη σχέση με τις ιερές ακολουθίες και τα άγια μυστήρια μέσω των οποίων δίδεται η Θεία Χάρις, η Κάθαρση ο Φωτισμός και η Θέωση;

Πως να θέσουμε ως πρότυπο μια ορθόδοξη μοναχή η οποία, σύμφωνα πάντοτε με το βιβλίο:

• έμενε σε ινδουϊστικά μοναστήρια και εόρταζε σ’ αυτά τις μεγάλες Χριστιανικές εορτές.
• Συναναστρεφόταν απροϋπόθετα και συμπροσευχόταν με όλους, ετεροδόξους αλλά και ετεροθρήσκους, χωρίς να τονίζει τις τρομερές διαφορές, υπογραμμίζοντας αντιθέτως κάποιες ομοιότητες είτε διογκωμένες είτε ανύπαρκτες και κατασκευασμένες.
• Δίδασκε σε οπαδούς της αιρέσεως των Κουακέρων, για τους οποίους επιμελώς αποκρύπτεται ότι είναι αιρετικοί, ερμηνεία του Ευαγγελίου.
• Τηρούσε αυστηρά τους κανόνες της χορτοφαγίας, μιας χορτοφαγίας μάλιστα ούτε τυχαίας ούτε “υγιεινής” αλλά μιας, ινδουιστικής προελεύσεως χορτοφαγίας, – αυτό αποδεικνύεται στη μελέτη μας (προσκλήσεις σε συνέδρια Χορτοφαγίας, κατηγορίες για όσους τρώνε ακρίδες, ψάρια η βακαλάο και ταραμάδες, ταύτιση του Θεού με το σύμπαν κ.ο.κ).
• Μετείχε σε ειδωλολατρικές ακόμα τελετές, στις οποίες λατρευόταν ο γκουρού, αρνουμένη  το άγιο βάπτισμά της και λατρεύουσα δαιμόνια.
• Διάβαζε μανιωδώς και εξίσωνε τα γκουρουϊστικά βιβλία με το άγιο Ευαγγέλιο και οδηγούσε τους ανθρώπους σε γκουρού τους οποίους προέβαλλε ως αγιασμένα γεροντάκια.
• Πίστευε ότι υπάρχει στο σύμπαν μια ενέργεια που παίρνει ο άνθρωπος μέσα από τα δέντρα και τη χάνει αν η σάρκα του έρχεται σε επαφή με υφάσματα μαύρου χρώματος;  Αυτή η άποψη πηγάζει από την ολιστική θεώρηση του κόσμου που αποδέχονται πλήρως όλες οι ανατολικές θρησκείες.
• Θεράπευε στα πλαίσια επίσης της θεωρίας αυτής με τα χέρια σε διάφορες στάσεις και ασκούσε ένα είδος φυσιοθεραπείας εντελώς άσχετο με την κλασική ιατρική (θεράπευε πριν αποκτήσει το πτυχίο της, θεράπευε “χαρισματικά” όταν κοκκίνιζαν τα χέρια της  κ.α.).
• Είχε συνεχώς πειρασμικά και δαιμονικά οράματα και οράσεις, μηνύματα και αγγελοφάνειες και τις οποίες άκριτα δεχόταν ως θεϊκές παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι ο Σατανάς εύκολα μετασχηματίζεται σε άγγελο Φωτός και ότι κατά τη διδασκαλία της Γραφής και των Πατέρων “τα ενύπνια πολλούς επλάνησαν”.

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΕΔΩ: http://www.orthros.org/Greek/Bibliokrisia/GerGavr-Enstaseis.htm