
ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ ΥΠΟΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ

Αμέσως μετά την ανάρτησή μας Ο Δούρειος Ίππος των “χαρισματικών” ΙΙ , ο παράνομος ραδιοσταθμός των πεντηκοστιανών σταμάτησε να εκπέμπει (τουλάχιστον στην ευρύτερη περιοχή του Διονύσου στους 99.8 των FM. Ταυτόχρονα το ιστολόγιο ‘’εργάτη’’ της αίρεσης http://airetik0s.wordpress.com έκλεισε για τον …λαό..
Τα σχόλια δικά σας!!!
ΥΓ: Προς πεντηκοστιανούς: Το εγκόλπιο σας παρακολουθεί!
Ο ΑΠΑΓΧΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ
10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1821 (ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ)
Ήδη την 1η Απριλίου οργανώθηκε οχλαγωγική διαδήλωση στην Κωνσταντινούπολι με επικεφαλής φανατικούς «σοφτάδες», τρόφιμους σπουδαστές των ιερατικών σχολείων. Οι διαδηλωτές, αφού διέτρεξαν επί ώρες τους δρόμους της πρωτεύουσας με κραυγές και απειλές εναντίον των απίστων, καταπάτησαν την έξω από το τείχος ελληνική εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής, την λεηλάτησαν και την έκαψαν….
http://www.egolpion.com/grhgorios_e.el.aspx
http://www.egolpion.com/grhgorios_e_tsertsetis.el.aspx

Υπολογίζουν ότι την ημέρα εκείνη – Κυριακή των Βαΐων – πυρπολήθηκαν 2.000 άνθρωποι, άλλοι 3.000 σκοτώθηκαν από τους Τούρκους και 1.000 περίπου αιχμαλωτίστηκαν
Ο π. ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΣ
ΚΑΙ Η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΓΟΝΕΩΝ
κ. Κων/νου Παπαχριστοδούλου, Προέδρου του Δ.Σ. της Π.Ε.Γ.
Σαν συμπλήρωμα σε παλαιότερο αφιέρωμά μας στον π. Αντώνιο Αλεβιζόπουλο, με την ευκαιρία των δέκα χρόνων από την εκδημία του, θεωρούμε πολύ σημαντικό να γνωρίσουμε στους αναγνώστες μας τον τρόπο σκέψης και δράσης του π. Αντωνίου μέσα από το κατ’ εξοχήν πνευματικό του δημιούργημα, την «Πανελλήνια Ένωση Γονέων για την προστασία του Ελληνορθοδόξου Πολιτισμού της Οικογενείας και του ατόμου».
Ο μακαριστός π. Αντώνιος, στα πλαίσια της ποιμαντικής του δραστηριότητας στο χώρο των αιρέσεων και της παραθρησκείας, δημιούργησε την «Ένωση», την γνωστή μας Π.Ε.Γ. Δεν είναι υπερβολή να πούμε, ότι η «Πανελλήνια Ένωση Γονέων» -με έδρα την Αγία Παρασκευή Αττικής- ήταν για τον π. Αντώνιο ένα πνευματικό του τέκνο, ένα δημιούργημα που όχι μόνον έφερε απλώς την προσωπική του σφραγίδα, αλλά ο π. Αντώνιος και η Π.Ε.Γ. ήταν ταυτισμένοι όπως οι δύο όψεις ενός νομίσματος. Η εμπειρία και η ποιμαντική του δράση στη Γερμανία καθώς και η επαφή του με αντίστοιχες οργανώσεις Γονέων του εξωτερικού, αλλά και η ανάγκη δημιουργίας ενός φορέα που θα ασχολείται αποκλειστικά με τα προβλήματα που δημιουργούν οι εξαρτήσεις από τις παραθρησκευτικές ομάδες, έδωσαν το έναυσμα για τη δημιουργία αυτής της Ενώσεως που επιτελεί σήμερα πολύπλευρο έργο. Η Πανελλήνια Ένωση Γονέων ήταν για τον π. Αντώνιο πρώτα απ’ όλα μια ομάδα αυτοβοήθειας και αποτελούνταν κυρίως από γονείς των οποίων τα παιδιά είχαν πέσει θύματα παραθρησκευτικών ολοκληρωτικών ομάδων.
Ο ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ
π. ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ
Από το βιβλίο Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΑΣ
Η άκτιστη θεία ενέργεια αγιάζει ολόκληρη τη δημιουργία και μεταδίδει στον κόσμο ευλογία. Ακόμη και με τα υλικά στοιχεία, όπως με τα νερά ποταμών, δοξάζεται το όνομα τού Θεού. Αυτό βλέπουμε ήδη στην Παλαιά Διαθήκη. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Νεεμάν, αρχιστράτηγου της Συρίας.
Ο Νεεμάν, που υπέφερε από λέπρα, εφοδιασμένος με συστατικά γράμματα τού βασιλιά της Συρίας, πήγε στον βασιλιά του Ισραήλ και από εκεί ξεκίνησε να συναντήσει τον προφήτη Ελισαίο. Ο προφήτης τον ειδοποίησε πως πρέπει να μεταβεί στον Ιορδάνη ποταμό και να λουσθεί εκεί επτά φορές, για να καθαρισθεί το σώμα του από τη λέπρα. Τότε ο Νεεμάν οργίστηκε και είπε:
«- Εγώ ενόμισα ότι θα εξέλθη εις συνάντησίν μου, θα επικαλεσθή το όνομα του Θεού του, θα επιθέση το χέρι του εις το άρρωστον σώμα μου και θα θεραπεύση την λέπραν μου. Μήπως δεν είναι oι ποταμοί της Δαμάσκου, ο Αβανά και ο Φαρφάρ, καλλίτεροι από όλους τους ποταμούς του ισραηλιτικού βασιλείου; Διατί λοιπόν να μην υπάγω να λουσθώ εις αυτούς, δια να καθαρισθώ;
ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΗ ΕΠΙΜΟΝΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΩΡΙΣΜΟ;
Αρχιμ. Αυγουστίνου Μύρου, Δρ. Θ.
Εκπλήσσεται όντως ο σοβαρός παρατηρητής των τελευταίων εξελίξεων με την ασυγκράτητη σπουδή και την πεισματική εμμονή όλων εκείνων που ζητούν εδώ και τώρα τον χωρισμό της Εκκλησίας από την Πολιτεία. Γιατί άρα γε θεωρούν τόσο κατεπείγον το ζήτημα; Γιατί πιστεύουν ότι καθυστέρησε και απαιτούν να γίνη το συντομώτερο αυτός ο χωρισμός; Τόσο μεγάλο κακό έχει προξενήσει στον λαό μας η επί πολλούς αιώνες στενή σχέση και συνεργασία της Εκκλησίας με την Ελληνική Πολιτεία; Και αυτό το «κακό» στον λαό μας από την επίδραση της Εκκλησίας έχει διογκωθή τόσο πολύ, ώστε να απαιτείται άμεση επέμβαση και αποκλεισμός της Μητέρας Εκκλησίας, στην οποία ανήκει η συντριπτική πλειονοψηφία τον λαού μας, από την επίδρασή της στον δημόσιο καθημερινό μας βίο; Και ακόμη, τόσο αφελείς υπήρξαν δεκάδες γενεές των προγόνων μας, οι οποίοι εμπνεύσθηκαν, θεσμοθέτησαν, στήριξαν και διατήρησαν επί αιώνες τις σχέσεις συναλληλίας ανάμεσα στην Εκκλησία και στην Πολιτεία;
π. ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΝΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΑΠΟΛΟΓΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
ΚΑΙ Η ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ ΤΟΥ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΑΣ
κ. Κων/νου Παπαχριστοδούλου Προέδρου του Δ.Σ. της Π.Ε.Γ.
Ο π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος αποτελεί μια συναρπαστική και μοναδική εκκλησιαστική προσωπικότητα. Το πλούσιο ποιμαντικό του έργο και η αγωνία του για τον άνθρωπο συνείχαν τον μακαριστό πατέρα από τα νεανικά του χρόνια μέχρι και τις τελευταίες στιγμές της επίγειας ζωής του. Πολλοί θα μπορούσαν να μιλήσουν για την προσωπικότητα και το έργο του π. Αντωνίου. Θεολόγοι, για το πλούσιο θεολογικό του έργο και την συγγραφική του δραστηριότητα πάνω σ’ αυτόν τον τομέα. Κληρικοί, για την ποιμαντική του στρατηγική -όπως ο ίδιος την ονόμαζε- έναντι των αιρέσεων και της παραθρησκείας. Νομικοί για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε τις νομικές παγίδες των ομάδων αυτών. Κοινωνικοί Λειτουργοί, για τον τρόπο με τον οποίο πλησίαζε και θεράπευε τα θύματα των ολοκληρωτικής φύσεως καταστροφικών οργανώσεων.
Με την συμπλήρωση εννέα ετών από την κοίμησή του, θα θέλαμε να παρουσιάσουμε, μέσα από την 10ετή εμπειρία και μαθητεία μας κοντά στον μακαριστό πατέρα, με συστηματικό κατά το δυνατόν τρόπο, τη σκέψη, τη μεθοδολογία, τη στρατηγική, την ποιμαντική και το συγγραφικό του έργο.
Είναι πολύ γνωστή η Ομηρική ρήση από την Ιλιάδα: «Τυδεύς τοι μικρός μέν έην δέμας, αλλά μαχητής». Είναι η φράση που ανταποκρίνεται κυριολεκτικά στην προσωπικότητα του μακαριστού π. Αντωνίου. Όσοι τον γνώρισαν έχουν να πουν για ένα μικρόσωμο, αδύνατο αλλά όχι αδύναμο και ασθενικό κατά το σώμα άνθρωπο, με ιδιαίτερο πρόβλημα στην όραση. Όσοι όμως τον εγνώρισαν καλά, ήξεραν ότι η ευφυΐα του, η οξύνοιά του, η συγγραφική του δεινότητα και οι σωματικές του αντοχές υπερέβαιναν κατά πολύ αυτές ενός φυσιολογικοί ανθρώπου σε σημείο που να προκαλεί το θαυμασμό και την περιέργεια. Από την αποτίμηση ολοκλήρου του έργου του εξάγεται μόνο ένα συμπέρασμα. Ότι αυτή η δύναμη είχε την προέλευσή της στη θεία χάρη. Θα τολμούσαμε να πούμε, χωρίς εκπτώσεις, ότι ο πατήρ Αντώνιος Αλεβιζόπουλος ήταν ένας χαριτωμένος γέροντας, ένας «έγγαμος ασκητής», ένας σύγχρονος απολογητής της Ορθοδόξου πίστεως.
Όλοι γνωρίζετε τι πιστεύουν οι πεντηκοστιανοί. Παλιότερα μας δήλωναν συνέχεια το πόσο αμαρτωλοί είμαστε που πιστεύουμε στις μεσιτείες των αγίων, της Θεοτόκου, έχουμε εικόνες, άγια λείψανα, Πατερικά κείμενα, κλπ κλπ. Όλα αυτά βέβαια τα ξεχνούν όταν θέλουν να προσηλυτίσουν νέα θύματα από το Ορθόδοξο ποίμνιο.

Και Εικόνες αλλά ΚΑΙ Βυζαντινα γράμματα σε ιστοσελίδα ''εργάτη" της ΕΑΕΠ. Τι λένε οι πεντηκοστιανοί για αυτά;
Σε αυτές τις περιπτώσεις χρησιμοποιούν ΚΑΙ εικόνες, ΚΑΙ Πατερικά κείμενα, ΚΑΙ φωτογραφίες Ορθοδόξων ιεραρχών ΚΑΙ Ορθόδοξους Βυζαντινούς ύμνους, ΚΑΙ Ορθόδοξη Ορολογία, ΚΑΙ την Παράδοση! Πως θα χαρακτηρίζατε αυτές τις πονηρές κινήσεις των «αναγεννημένων» Πεντηκοστιανών;
Πριν μερικές μέρες, τη Μεγάλη Εβδομάδα, βρέθηκα στην περιοχή του Διονύσου για ολιγοήμερη παραμονή. Στη ραδιοφωνική συχνότητα 99.8 άκουγα για 2 περίπου μέρες τον ραδιοφωνικό σταθμό της Ε.Α.Ε.Π, ο οποίος σημειωτέον λειτουργεί χωρίς άδεια. Παράνομα δηλαδή! Αυτό κι αν είναι «αναγεννημένη» πράξη!

Να και οι "παραδόσεις"!!! Βρε πως αλλάζουν οι καροί; Όλο και κάποιος θα τσιμπήσει το δόλωμα ε παιδιά;
Την Μεγάλη Τρίτη λοιπόν, και ενώ άκουγα τον «ποιμένα» της Νίκαιας και 24ο Πρεσβύτερο της Αποκαλύψεως, σύμφωνα με δική του ομολογία, άκουσα βυζαντινό ψαλμό (σε λάιτ εκτέλεση) από τον πεντηκοστιανό σταθμό. Καθ’ όλη τη διάρκεια του προγράμματος ΠΟΤΕ δεν αναφέρθηκε η ταυτότητα του σταθμού εκτός από το ασαφέστατο «ΔΙΑΥΛΟΣ 1». Καμιά πληροφορία προς τον ανυποψίαστο ακροατή ότι ο σταθμός είναι των Πεντηκοστιανών.
Αργότερα κατά τη διάρκεια των τηλεφωνημάτων-ερωτημάτων ακροατών, παρατήρησα ότι υπήρχαν ερωτήματα από Ορθοδόξους οι οποίοι ρωτούσαν πότε να νηστέψουν και πότε να κοινωνήσουν, νομίζοντας ότι ρωτούν ορθόδοξο πνευματικό!!! ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΑ πράγματα αδελφοί!!! ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΑ! . Ο «ποιμένας» ομιλητής δεν είχε καμιά διάθεση να παρουσιάσει το δόγμα του στους ακροατές, ούτε καν σε αυτούς που καταφανώς φάνηκαν σαν παραπλανημένοι! Νομίζουμε πως αυτό που συμβαίνει είναι ΔΟΛΙΟ και ΠΟΝΗΡΟ και οπωσδήποτε δεν μπορεί να μείνει αναπάντητο. Εμείς θα το προωθήσουμε!
Προς το παρών σας εφιστούμε την προσοχή – ειδικά στους αδελφούς που κατοικούν εκτός Αθηνών. Ραδιοφωνικός σταθμός που αναφέρεται σαν «ΔΙΑΥΛΟΣ 1» είναι αιρετικός και λειτουργεί παραπλανητικά χωρίς να παρουσιάζει το δόγμα του. Τελειώνοντας δίνω, για άλλη μια φορά, συγχαρητήρια στους «αναγεννημένους» Πεντηκοστιανούς που έχουν καταφέρει με ΤΕΤΟΙΕΣ μεθόδους να εισχωρήσουν στο Ορθόδοξο Πλήρωμα…. έως πότε όμως;
ΓΙΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΩΣ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΘΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΟΛΟ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ
ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΑΠΕΥΘΥΝΘΕΙΤΕ ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ

Η Σόνια Ερνάντεζ είχε “φορέσει” το αθώο βλέμμα της ενώ περνούσε τον έλεγχο ασφαλείας στο αεροδρόμιο της Νέας Υόρκης. Ο σύζυγος της, ο ιεροκήρυκας της ευαγγελικής εκκλησίας, Εστεβάν εγκαταλειμμένος σε μια αναποφασιστικότητα την κοιτούσε με μάτια που δίσταζαν ανάμεσα στον τρόμο και την απόγνωση. Οι αμερικανικές αρχές μόλις ανακάλυπταν στις αποσκευές τους 39 000 ευρώ τα οποία… αμέλησαν να δηλώσουν. Το 2007 καταδικάστηκαν σε 5 μήνες φυλάκιση με αναστολή, προκαλώντας ρωγμές στο αψεγάδιαστο προφίλ τους.
Δυο χρόνια νωρίτερα ο ιερέας της ευαγγελικής εκκλησίας, Ράμος Ντα Σίλβα προσγειωνόταν με το προσωπικό του λίαρ τζετ στην πρωτεύουσα της Βραζιλίας, Μπραζίλια. Οι αρχές τον αιφνιδίασαν όταν ζήτησαν να ερευνήσουν τις 7 βαλίτσες του! Τα μάτια των αστυνομικών σπίθισαν στην θέα των 10 εκατομμυρίων ρεάλ(περίπου 3,5 εκατομμύρια ευρώ). Ο Ντα Σίλβα ψέλλιζε ότι αυτά τα χρήματα ήταν οι εισφορές των κατοίκων του Αμαζόνιου προς την ευαγγελική εκκλησία. Τα 3,5 εκατομμύρια ευρώ ήταν το 1/10 των ετήσιων απολαβών των φτωχότερων κατοίκων της Βραζιλίας, τα οποία πρόσφεραν στην ευαγγελική εκκλησία, σύμφωνα με τον Ντα Σίλβα.
Το ίδιο ποσοστό δίδουν και οι περιώνυμοι Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές, οι οποίοι είναι μέλη της ευαγγελικής εκκλησίας.
Μόνο που το 1/10 των ετήσιων απολαβών του Κακά, του Ριβάλντο, του Ζιοβάνι, του Ζε Ρομπέρτο, του Κακάου, του Μπορντόν ξεπερνά κατά μερικά εκατομμύρια το …πενιχρό ποσό των 3,500 000 ευρώ που συνέλλεξε ο ιερέας από τους πιστούς στον Αμαζόνιο.
Όταν πριν από τρία χρόνια το ζεύγος Ερνάντεζ καταδικάστηκε στην πεντάμηνη φυλάκιση με αναστολή τα πρωτοσέλιδα των βραζιλιάνικων εφημερίδων αποκάλυπταν ότι ο Κακά προσφέρει περισσότερο από 1 εκατομμύριο ευρώ ετησίως στους πνευματικούς του. Τελικά, στην Βραζιλία “η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ… ακριβό πράγμα”
Τα σημάδια του Θεού και ο Διάβολος
Πριν από περίπου 40 χρόνια οι καθολικοί Χριστιανοί στην Βραζιλία αποτελούσαν το 90% των πιστών. Σήμερα, υπολογίζεται ότι 35 εκατομμύρια Βραζιλιάνοι είναι μέλη της ευαγγελικής εκκλησίας. Ο αριθμός αυξάνεται κάθε χρόνο κατά 2 εκατομμύρια. Η έκρηξη αυτή στον αριθμό των πιστών της ευαγγελικής εκκλησίας, την ώρα που για παράδειγμα οι πιστοί του καθολικισμού στην Βραζιλία φυλλοροούν οφείλεται στον έξυπνο τρόπο που ενήργησαν οι θρησκευτικοί της ταγοί.
Λέγεται ότι κάθε φορά που ο Κακά πετύχαινε ένα γκολ και σήκωνε την φανέλα του, όπου αναγραφόταν πως ο “Ιησούς είναι η δύναμη μου” η ευαγγελική εκκλησία αύξανε κατά εκατοντάδες τους πιστούς της.
Για να το καταφέρει αυτό όμως εξυφάνθηκε η ευφυής στρατηγική του προσηλυτισμού περιώνυμων ποδοσφαιριστών. Το “joga bonito” (όμορφο ποδόσφαιρο) είναι η μοναδική θρησκεία στην Βραζιλία και στην ευαγγελική εκκλησία κατανόησαν γρήγορα ότι αν έφερναν κοντά τους φαντασμαγορικούς αρτίστες της μπάλας θα κατάφερναν να διεισδύσουν αποτελεσματικά στην κοινωνία της ανέμελης χώρας.
Ποδοσφαιριστές σαν τον Ζορζίνιο και τον Πάουλο Σέρζιο, που στα μέσα της περασμένης δεκαετίας έλαμψαν με την φανέλα της Μπάγερ Λεβερκούζεν, ήταν από τα πρώτα στηρίγματα της ευαγγελικής εκκλησίας, η οποία παράλληλα προσπαθούσε να σιγουρέψει τις προσφορές του 1/10 των ετήσιων απολαβών προκειμένου να επεκταθεί. Στην ρωγμή αυτής της ανάγκης για χρήματα “ξεφύτρωσε” και ένας κατασταλτικός μηχανισμός για τους πιστούς με έναν αναρίθμητο κατάλογο… “πρέπει”, που όφειλαν να ακολουθήσουν.
Όσα περισσότερα χρήματα πρόσφεραν στην ευαγγελική εκκλησία τόσο μεγάλωνε η πιθανότητα της ευτυχίας. Αν ένας πιστός αρνιόταν να δώσει το μερίδιο του στην εκκλησία, τότε κορόιδευε τον Θεό και ο Διάβολος θα όριζε πλέον την ζωή του.
Όταν ένας ποδοσφαιριστής τραυματίζεται συχνά τότε θεωρείται ότι αυτή η κακοδαιμονία είναι ένα σημάδι του Θεού, που θέλει να ενεργοποιήσει τον πιστό για να δώσει περισσότερα χρήματα και να σωθεί.
Η καλοσύνη του ανθρώπου πιστοποιείται μονάχα από τα χρήματα που δίνει σύμφωνα με όσα διδάσκουν οι δάσκαλοι της εκκλησίας…
Ο Σατανάς στο σώμα του Ροστ
Το 1994 ο κεντρικός αμυντικός της Σάλκε Μαρσέλο Μπορντόν ήταν μια χαμένη ψυχή, που ξεστράτισε από τον αληθινό της δρόμο. Χρήματα, γυναίκες, έκλυτες διασκεδάσεις συμπλήρωναν τον κατάλογο των παρεκτροπών του Βραζιλιάνου ποδοσφαιριστή που ένιωθε έντονα το αίσθημα του ανεκπλήρωτου. Αναζητούσε στο σκοτάδι τη σωτηρία του και την βρήκε σε μια μικρή εκκλησία του Σάο Πάολο.
“Ήταν η πιο συγκινητική ημέρα της ζωής μου” ανασκευάζει τα θραύσματα μνήμης ο 34χρονος πλέον αμυντικός της Σάλκε.
“Καθόμουν στην πίσω σειρά της εκκλησίας όταν τα πόδια μου άρχισαν να καίνε. Ξαφνικά άρχισαν να κινούνται πέρα από την θέληση μου. Στην αρχή αργά και μετά πολύ γρήγορα. Σηκώθηκα πάνω και ένιωσα τα βλέμματα 400 ατόμων να εστιάζουν πάνω μου. Ο πάστορας μου είπε να συνεχίσω. Το Άγιο Πνεύμα είχε εισέλθει μέσα μου”.
Όλα τα μέλη της ευαγγελικής εκκλησίας πιστεύουν ότι ο Χριστός εισέρχεται μέσα τους και έτσι ο Μπορντόν από εκείνη την ημέρα, πριν από 16 χρόνια, είναι ένας ένθερμος πιστός της ευαγγελικής εκκλησίας. Για την πίστη του έφτασε στο σημείο να κατηγορήσει τον παλιό τερματοφύλακα της Σάλκε, Φρανκ Ροστ ότι έχει καταληφθεί από τον Σατανά. Λέγεται ότι προσπάθησε να στρέψει τους συμπαίκτες εναντίον του Ροστ επειδή ο Γερμανός αρνήθηκε να προσευχηθεί μαζί του, κάτι που ο Μπορντόν το αρνείται κατηγορηματικά. Δυστυχώς όμως για αυτόν ο καλοζωισμένος Αίλτον, με τον οποίο συνυπήρξαν ένα εύχυμο διάστημα στην Σάλκε, τον διαψεύδει.
Ο Βραζιλιάνος επιθετικός, που κάποτε ήταν ένας από τους πιο λαμπερούς αστέρες της Μπουντεσλίγκα, υποστηρίζει ότι πολλές φορές έφτασε στο σημείο να ανταλλάξει γροθιές με τον Μπορντόν επειδή προσπαθούσε να του επιβάλλει την πίστη του. Ο Αίλτον ήταν ξεκάθαρος όταν του έλεγε ότι δεν πιστεύει στον τρόπο σωτηρίας του αλλά ο Μπορντόν εφάρμοζε την ρήση όπου δεν “πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος”.
Οι φονταμενταλιστές της θρησκείας
Το 2005 ο Κακά, βλαστός μιας εύπορης αστικής οικογένειας που στα 7 χρόνια του Βραζιλιάνου μετακόμισε από την Μπραζίλια στο Σάο Πάολο, παντρεύτηκε την σύζυγο του Καρολίνα στην έπαυλη των Ερνάντεζ. Περίπου δυο χρόνια μετά ο ιεροκήρυκας της ευαγγελικής εκκλησίας συνελήφθηκε μαζί με την σύζυγο του στην Νέα Υόρκη, για τα μη δηλωθέντα χρήματα που είχε μαζί του. Ο Κακά ήταν ο πρώτος που έσπευσε στην υπεράσπιση του. “Ούτε για ένα δευτερόλεπτο δεν θα μπορούσε κανείς να αμφισβητήσει την ακεραιότητα αυτού του ανθρώπου” είπε ο ήσυχος Βραζιλιάνος εντός των αγωνιστικών χώρων, που εκτός μεταμορφώνεται σε έναν φονταμενταλιστή της θρησκείας του.
Όπως δηλαδή και ο επιθετικός της Στουτγκάρδης, Κακάου, που ενώ στους αγωνιστικούς χώρους σπάνια τον βλέπει κανείς να εκνευρίζεται, κρύβει μια απίστευτη εσωτερική ενέργεια που την εμφανίζει στο κήρυγμα του Ευαγγελίου. Στα 13 του ο Κακάου εντάχθηκε στην παραγωγική διαδικασία της Παλμέιρας. Όταν ένας από τους προπονητές του απέσυρε την εμπιστοσύνη του από τον πιτσιρικά επιθετικό η αυτοπεποίθηση του κλονίστηκε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Αντωνίου Αλεβιζόπουλου +
Αφού ο άνθρωπος σώζεται με το γεγονός της ενανθρώπησης του Λόγου, γιατί ο Χριστός έπρεπε να παραδώσει το σώμα Του στο θάνατο;
Το σώμα του Χριστού ήταν κτιστό και επομένως θνητό μπορούσε να αποθάνει. Όμως επειδή ήταν ενωμένο με τον ίδιο τον Λόγο του Θεού, που ήταν η ζωή (Ιω. α’ 4, ιδ’ 6, Α’ Ιω. ε’ 11), δεν ήταν δυνατόν να παραμείνει νεκρό. Δια τούτο απέθανε μεν ως θνητόν, ανέζησεν όμως λόγω της ζωής που είχε μέσα του (Μ. Αθαν. Πρβλ. Β’ Κορ. ιγ’4. Ψαλμ.ξζ’2,ζ’7-9).
Έτσι ο Λόγος του Θεού ενανθρώπησε (Ιω. α’ 14), έλαβε δηλαδή σώμα θνητό, για να μπορέσει και να αποθάνει, αλλά και να εξαφανίσει το θάνατο, μια και ο θάνατος δεν μπορούσε να κρατήσει τον αρχηγό της ζωής (Πράξ. θ’24.γ’ 15).
Με το θάνατό Του ο Χριστός προσέφερε το σώμα Του για χάρη όλων των ανθρώπων. Έπαθε υπέρ πάντων και με το πάθος Του κατάργησε το θάνατο, αφού ο θάνατος δεν μπόρεσε να Τον νικήσει. Ταυτόχρονα όμως κατάργησε και εκείνον που εξουσίαζε το καθεστώς του θανάτου, δηλαδή τον ίδιο το διάβολο, και απάλλαξε τους ανθρώπους από τη σκληρή δουλεία της αμαρτίας (Εβρ. β 14-15).
Ο απόστολος Παύλος υπογραμμίζει πως κατά τη δευτέρα παρουσία του Χριστού θα πραγματοποιηθεί ο λόγος: Που η νίκη σου, θάνατε; που το κέντρο σου. άδη; (Ως. ιγ’ 14). Με τη δική μας ανάσταση θα ολοκληρωθεί η νίκη κατά του θανάτου Και όταν αυτό το οποίο είναι φθαρτό θα ενδυθεί την αφθαρσία, τότε θα εκπληρωθεί ο λόγος που είναι γραμμένος·
Κατεβροχθίσθη ο θάνατος και ενικήθη. Που είναι, θάνατε, το κεντρί σου; που είναι, άδη, η νίκη σου;…Ας ευχαριστήσωμε τον Θεόν, που μας δίδει την νίκη δια του Κυρίου μας Ιησού Χριστού (Α’ Κορ. ιε’ 54-57).
Που σου, θάνατε, το κέντρον; που σου, άδη το νίκος; Ανέστη Χριστός και συ καταβέθλησαι!, επαναλαμβάνει η Εκκλησία μας τη νύχτα του Πάσχα.
Εάν ένας αληθινός βασιλεύς κατανικήσει ένα τύραννον και του δέσει τα χέρια και τα πόδια, όλοι πλέον οι περαστικοί τον περιπαίζουν και τον κτυπούν και τον διασύρουν, διότι δεν φοβούνται τη μανία του και την αγριότητά του, χάρις εις τον νικητή βασιλέα. Έτσι, αφού ο Σωτήρ ενίκησε και εδειγμάτισε τον θάνατον εις τον σταυρόν και έδεσε τα χέρια του και τα πόδια του, όλοι όσοι ζουν χριστιανικώς τον καταπατούν και όσοι ομολογούν τον Χριστόν τον χλευάζουν και τον περιπαίζουν λέγοντες αυτά που εξ αρχής έχουν γραφεί εναντίον του:
- Που σου, θάνατε, το νίκος; Που σου, άδη, το κέντρον; (Μ. Αθανάσιος).
Ο θάνατος καταβροχθίσθηκε από τη νίκη που συντελέσθηκε στο πρόσωπο του Χριστού. Ο Χριστός μετέσχε των αυτών, έγινε δηλαδή μέτοχος των ιδίων πραγμάτων, όπως και ο άνθρωπος, κεκοινώνηκε σαρκός και αίματος, για να καταργήσει δια του θανάτου τον διάβολον και να ελευθερώσει εκείνους οι οποίοι από τον φόβο του θανάτου ήταν υποδουλωμένοι καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής των (Εβρ. β’ 14-15)· η νίκη συντελέσθηκε εν τη σαρκί του Χριστού (Εφεσ. θ’ 15).
Η νίκη αυτή δεν περιορίσθηκε στους ζώντες πάνω στη γη. Με τη θριαμβευτική κάθοδο του Χριστου στον άδη συμπεριέλαβε και τους κεκοιμημένους αδελφούς μας (Α’ Πέτρ. γ’ 19). Γι’ αυτό αναφέρει ο ύμνος της Εκκλησίας μας: