ΑΠΟΠΕΙΡΕΣ ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΤΙΚΗΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΗΣΥΧΑΣΜΟΥ

ΑΠΟΠΕΙΡΕΣ ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΤΙΚΗΣ

ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΗΣΥΧΑΣΜΟΥ

Πρωτοπρ. Βασιλείου Γεωργοπούλου Δρ. Θ.

 

      Ο άγιος Γρηγόριος, Αρχιεπίσκοπος Θεσ­σαλονίκης, ο Παλαμάς, ανήκει στις κο­ρυφαίες πατερικές προσωπικότητες της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας. Το πρόσωπο του συναριθμείται στους κορυφαίους προ­μάχους και εκφραστές της Ορθοδόξου Πίστεως, στους απλανείς διδασκάλους της αληθινής θεολογίας και θεογνωσίας, αλλά και της προφητικής, αποστολικής και αγιοπατερικής διδασκαλίας και εμπειρίας του τρόπου θεραπείας της ανθρωπι­νής ύπαρξης.

Ο ιερός Πατέρας υπερασπίστηκε και διατύπωσε με ακρίβεια και σαφήνεια το αποστολοπαράδοτο φρόνημα και τρόπο με τον οποίο είναι δυνατή η αληθής θεο­γνωσία και κοινωνία του ανθρώπου μετά του Τριαδικού Θεού, έχοντας απέναντι του εκπροσώπους του ανθρωποκεντρι­κού ουμανισμού, τους λατινόφρονες και λατίνους της εποχής του, οι οποίοι πολέ­μησαν τόσο το πρόσωπο του άγ. Γρηγορίου όσο και την ησυχαστική μέθοδο, ως εκκλησιαστική και αγιοπατερική πρακτι­κή, που είναι άμεσα συνδεδεμένη με τις θέσεις του ιερού Πατέρα.

Οι πολέμιοι του, όπως ο Βαρλαάμ, ως γνωστόν, θέλησαν να ταυτίσουν τις θέσεις του με τις αιρετικές διδασκαλί­ες, των «Μασσαλιανών» και επινόησαν τους απαξιωτικούς και δυσφημιστικούς όρους «ομφαλοψυχία» και «ομφαλοσκόποι». Στα νεότερα χρόνια οι Ρωμαιοκα­θολικοί και οι Προτεστάντες υιοθέτησαν τον απαράδεκτο όρο «Παλαμισμός» για να παρουσιάσουν τη διδασκαλία του αγ. Γρηγορίου ως δήθεν μία ατομική και ιδι­όρρυθμου χαρακτήρα διδασκαλία χωρίς να παραιτηθούν της πολεμικής ή και της κριτικής τους κατά του ιερού πατέρα². Προσπάθησαν ακόμη να συσχετίσουν τον Ησυχασμό με θρησκευτικές πρακτι­κές του Ινδουισμού, όπως τη Γιόγκα³.

Σχετικά όμως με το πρόσωπο του αγ. Γρηγορίου του Παλαμά και την ησυχαστική μέθοδο, στα νεότερα χρόνια, επι­χειρήθηκαν και διάφορες απόπειρες αποκρυφιστικής προσέγγισης, παρουσίας και ερμηνείας τους, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό που δεν είναι ευρύτερα γνωστές.

Στα πλαίσια του άρθρου μας αυτού, και έχοντας ως σκοπό μόνο την ενημέ­ρωση, θα επισημάνουμε βασικά σημεία αυτής της απόπειρας αποκρυφιστικής ερμηνείας του Ησυχασμού, με αναφορά σε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά παρα­δείγματα. Εν προκειμένω είναι αυτονό­ητο, ότι η συστηματική αναίρεση των αποκρυφιστικών θέσεων ξεφεύγει από τα πλαίσια ενός άρθρου.

Το πρώτο παράδειγμα προέρχεται από το εξωτερικό. Όπως ήδη αναφέραμε η απόπειρα αποκρυφιστικής ερμηνείας του Ησυχασμού δεν είναι γνώρισμα ή πρα­κτική μόνο ελληνικών αποκρυφιστικών κύκλων. Στα πιο αντιπροσωπευτικά πα­ραδείγματα ανήκει το έργο του Pierre A. Riffard, L‘ Esoterisme, ένα έργο το οποίο αποτελεί για το χώρο του βασικό έργο αναφοράς (Standardwerk)⁴. Στο έργο αυ­τό ο Ησυχασμός αφ’ ενός μεν θεωρείται κεφάλαιο της δυτικής εσωτεριστικής πα­ραδόσεως, αφ’ ετέρου δε, χαρακτηρίζεται ως χριστιανική Γιόγκα⁵ και επιχειρείται η επισήμανση αναλογιών μεταξύ διαφόρων εκπροσώπων της ησυχαστικής παράδοσης και Ινδουιστικών πρακτικών⁶…

http://www.egolpion.com/hsuxasmos_apokrifismos.el.aspx

π.Δανιήλ Γούβαλης και Π.Ε.Γ

 

  Σεμνός και ταπεινός λειτουργός τού Υψίστου, ο Αρχιμανδρίτης π. Δανιήλ Γούβαλης, εκοιμήθη εν Κυρίω στις 11 Ιουλίου 2009.

Γεννήθηκε στην Πανουργία Λαμίας το έτος 1940. Ορφανός από πατέρα, αγάπη­σε βαθειά την Εκκλησία και αφιέρωσε τον εαυτό του σ’ Αυτήν από μικρή ηλικία. Δεν περιορίστηκε στα εφημεριακά του καθή­κοντα στην Αγία Παρασκευή Μαλακάσας. Ανέπτυξε μια πλούσια ποιμαντική δραστη­ριότητα σε κάθε γωνιά της Ελλάδος.

Λειτουργός, ιεροκήρυκας, πνευματικός, συγγραφέας, διδάσκαλος, απολογητής, με φλογερή και καθαρή πίστη και αγωνία για τη στήριξη και την οικοδομή ψυχών στην Αλήθεια τού Χριστού.

Κάθε τόπος και τρόπος γινόταν γι’ αυ­τόν άμβωνας. Κηρύγματα, ομιλίες, εκπομπές, σειρά βιβλίων, συνέδρια, ημερίδες, συζητήσεις ατελείωτες με αιρετικούς, ήταν η καθημερινή αγωνιώδης προσπάθεια του σεβαστού Γέροντα. Το ευλογημένο αποτέ­λεσμα και οι καρποί της γόνιμης εργασίας του, ήταν συχνά η επανένταξη πλανεμένων αδελφών μας στην Εκκλησία.

Η ξαφνική αναχώρησή του για την αιώ­νια Βασιλεία του Θεού, την οποία εκήρυττε επί δεκαετίες ως διάκονος της Εκκλησίας του Χριστού, απορφάνισε πλήθος πνευμα­τικών τέκνων του. Ο Κύριος όμως του χά­ρισε χριστιανικά και ανώδυνα τα τέλη της επίγειας ζωής του, αναπαύοντάς τον από κόπους πολλούς, δυσκολίες και αγώνες για τη σωτηρία ψυχών και την περιφρούρηση της Αλήθειας τού Χριστού από την λύμη των αιρέσεων. Και τώρα αναπαύεται από των κόπων του στο Ησυχαστήριο του Γέ­ροντος Πορφυρίου στο Μήλεσι.

Από την δεκαετία τού 1970, μαζί με τον μακαριστό Πρωτοπρεσβύτερο π. Αντώ­νιο Αλεβιζόπουλο και άλλους συνεργάτες αποτελούσαν το «διδακτικό προσωπικό» του «Φροντιστηρίου Αντιμετωπίσεως αιρέ­σεων». Όλοι εμείς, εκεί ελάβαμε τα εφό­δια για να συνεχίσουμε το έργο και την ποιμαντική προσπάθεια για την αντιμε­τώπιση τού προβλήματος των νεοφανών αιρέσεων.

Η ΠΕΓ είχε την ευλογία να έχει ως πο­λύτιμο συμπαραστάτη και συνεργάτη στη διακονία της τον μακαριστό π. Δανιήλ και όλοι μας αισθανόμασταν πάντοτε έντονη την παρουσία του.

Είμαστε βέβαιοι ότι την μελλοντική δια­κονία της ΠΕΓ θα στηρίζουν οι προσευχές και των δύο σεβασμίων γερόντων μας, του π. Αντωνίου και του π. Δανιήλ.

Εμείς όλοι, με αισθήματα ευγνωμοσύ­νης και σεβασμού στη μνήμη του μακαρι­στού Αρχιμανδρίτου π. Δανιήλ Γούβαλη, ευχόμαστε να αναπαύση ο Κύριος την ψυ­χή του εν Χώρα ζώντων, «ένθα οι δίκαιοι αναπαύονται».

π. Κυριάκος Τσουρός

Π Ο Ρ Ι Σ Μ Α Τ Α: Ημερίδος Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς

Π Ο Ρ Ι Σ Μ Α Τ Α

Ημερίδος Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς

Θέμα «‘’Πρωτείο”, Συνοδικότης & Ενότης της Εκκλησίας»

Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, 28 Απριλίου 2010

«Το παπικό ‘’Πρωτείο” δεν έχει θεολογική βάση ούτε αγιοπνευματική και εκκλησιολογική νομιμοποίηση. Στηρίζεται σαφώς σε κοσμικού χαρακτήρος νοοτροπία εξουσίας». Αυτό μεταξύ άλλων προέκυψε ως συμπέρασμα από την  Θεολογική Ημερίδα, που διοργάνωσε με επιτυχία και μεγάλη συμμετοχή κληρικών και λαϊκών η Ιερά Μητρόπολις Πειραιώς στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας(αίθουσα Μελίνα Μερκούρη) στις 28 Απριλίου 2010.

Την ημερίδα ετίμησε με την παρουσία του ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος και εκήρυξε την έναρξή της. Παρέστησαν επίσης οι Σεβ. Μητροπολίτες Κυθήρων κ.κ. Σεραφείμ και Γλυφάδας κ.κ. Παύλος και ο Θεοφιλ. επίσκοπος Μαραθώνος κ.κ. Μελίτων.

Το θέμα της « ‘’Πρωτείο”, Συνοδικότης και Ενότης της Εκκλησίας» αναπτύχθηκε σε δύο συνεδρίες από επτά εισηγητές, τους εξής κατά σειράν: Σεβ. Μητροπολίτη Πειραιώς κ.κ. Σεραφείμ, Ιερομόναχο Λουκά Γρηγοριάτη, Καθηγητή Αριστείδη Παπαδάκη (University of  Maryland), Πρωτοπρεσβύτερο Γεώργιο Μεταλληνό, Πρωτοπρεσβύτερο Θεόδωρο Ζήση, Πρεσβύτερο Αναστάσιο Γκοτσόπουλο και καθηγητή Δημήτριο Τσελεγγίδη.

Από τις εισηγήσεις και την επακολουθήσασα συζήτηση προέκυψεν ότι: Η ενότητα ανήκει στη φύση της Εκκλησίας ως σώματος Χριστού και εν Χριστώ κοινωνίας. Η αληθής Εκκλησία είναι μία. Η ενότητα της Εκκλησίας σε όλες τις εκδοχές της -θεσμικές η χαρι­σματικές- έχει σαφώς αγιοπνευματική βάση. Παρέχεται μυστηριακώς, συν­τηρείται όμως, καλλιεργείται και εκφαίνεται κατεξοχήν ευχαριστιακώς.

Σύμφωνα με την «Ομολογία Πίστεως» της εν Κωνσταντινουπόλει Συνόδου του 1727 « Ουδεμίαν άλλην ήντινα ουν κεφαλήν αποδέχεται εν αυτή τη Ανατολική Εκκλησία, ειμή τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν μόνον παρά του Πατρός δοθέντα κατά πάντα τη Εκκλησία και θεμέλιον τον αυτόν». Κατά την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία δεν νοείται «Πρώτος» γενικά και αόριστα χωρίς την παρουσία της συγκεκριμένης συνόδου μιας επαρχίας.

Ο θεσμός των πρεσβείων τιμής (αυτός είναι ο όρος, που χρησιμοποιεί η ορθόδοξη εκκλησιαστική παράδοση σε αντίθεση με τον μεταγενέστερο όρο «πρωτείον» που χρησιμοποιούν οι παπικοί) εκφράζει και διασφαλίζει την ενότητα και την συνοδικότητα της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας. Η πενταρχία των πατριαρχικών θρόνων είναι η μορφή, την οποία η Εκκλη­σία έδωσε στον θεσμό των πρεσβείων τιμής κατά την πρώτη χιλιετία.

Η εξουσία του «πρώτου», η οποία απορρέει από τα πρεσβεία τιμής, είναι καρπός της συνοδικότητος, ενώ η εξουσία που άρχισε να οι­κειοποιείται ο επίσκοπος της Ρώμης ήδη από  την πρώτη χιλιετία είναι αποτέλεσμα της καταλύσεως του συνοδικού πολιτεύματος της Εκκλησί­ας.

Στην Εκκλησία της α´ χιλιετίας δεν υφίστατο «θείω δικαίω» παπικό πρωτείο δικαιοδοσίας και εξουσίας εφ όλης της Εκκλησίας, αλλά η Εκκλησία είχε το δικαίωμα να αποφασίζει τα της διοικήσεώς της και χωρίς τον πάπα και ακόμα περισσότερο και παρά τη δική του έντονη αντίθεση και οι αποφάσεις της αυτές είχαν καθολική ισχύ.

Μετά το σχίσμα το 1054 η αυξανόμενη αξίωση των παπών για πρωτείο εξουσίας εφ’ όλης της εκκλησίας ανατρέπει πλήρως την αγιοπνευματική δομή του μυστηριακού σώματος της Εκκλησίας, σχετικοποιεί και πρακτικώς καταρ­γεί τη Συνοδικότητα ως αγιοπνευματική λειτουργία του σώματος αυτού και εισάγει το κοσμικό φρόνημα σ αυτήν, ακυρώνει την ισοτιμία των επισκόπων, ιδιοποιείται την απόλυτη διοικητική εξουσία εφ όλης της Εκκλησίας, παραμερίζοντας ουσιαστικά τον Θεάνθρωπο και τοποθετώντας ως ορατή κεφαλή της Εκκλησίας έναν άνθρωπο. Με τον τρόπο αυτόν επαναλαμβάνει θεσμικά πλέον το προπατορικό αμάρτημα.

Η συνέχεια εδώ

ΠΡΟΦΗΤΕΣ ΚΑΙ ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΣ

ΠΡΟΦΗΤΕΣ ΚΑΙ ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΣ

Κωνσταντίνου Παπαχριστοδούλου

Προέδρου του Δ.Σ. της Π.Ε.Γ.

 

     Είναι γνωστή η φράση του Αποστόλου Παύλου, ότι η «συντέλεια του κόσμου θα έρθει αθόρυβα, σαν τον κλέφτη μέσα στη νύχτα». Σήμερα δεν φαίνεται πολλοί να συμμερίζονται αυτή την άποψη. Οι σύγχρονοι πιστοί της εσχατολογίας θέ­λουν ο κόσμος να τελειώνει εντυπωσιακά, χολιγουντιανά, με θηριώδεις κόκκινους πλανήτες, που θα μετατρέψουν τη Γη σε μια πύρινη κόλαση και μάλιστα πολύ σύντομα… στις 21 Δεκεμβρίου του 2012. Η σχετική φημολογία κοντεύει να ξεπεράσει κι εκείνη σχετικά με τις καταστροφές, που υποτίθεται ότι θα έφερνε το 2000 ¹.

Πριν από αυτές τις αποκαλυπτικές φη­μολογίες έχουμε το προφητικό βιβλίο «Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ΗΛΘΕΝ» που συνέγραψε με την «βοήθεια του Θεού» ο π. Μάξιμος και κυκλοφόρησε το Πάσχα του 2006. Το βι­βλίο αυτό δεν είναι ένα συνηθισμένο βιβλί­ο… Στο βιβλίο αυτό «αποδεικνύεται πέραν πάσης αμφιβολίας» ότι «ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ γεννήθηκε το 1983 και θα εμφανιστεί το 2013 για να κυβερνήσει το κόσμο για 7 πε­ρίπου χρόνια». Αυτά διαβάζουμε στην ιστοσελίδα του π. Μάξιμου Βαρβαρή².

Μήπως όμως θέλετε κι άλλη σύγχρονη προφητεία;

«Τι έλεγαν οι Προφητείες στο Τραχώνι της Κύπρου; Τι θα γίνει το 2024; Πότε θα ξεσηκωθούν όλοι οι Έλληνες σε όλο τον κόσμο; Ποια είναι τα γεγονότα που θα συμ­βούν στο μέλλον; Πότε θα καταστραφεί η Τουρκία; Πότε θα έρθουν οι Ρώσοι μαζί με τους Κινέζους; Πότε θα πολεμήσει η Ρωσία στο πλευρό της Ελλάδας; Έχουν βγει νέες προφητείες και αν ναι, τι λένε;

 http://www.egolpion.com/profhtes_pseftoprofhtes.el.aspx

«Παιδιά indigo» και «Παιδιά του 83»

«Παιδιά indigo» και «Παιδιά του 83»

του κ. Ιωάννου Μηλιώνη

 

      Οι απανταχού λάτρεις της συνωμοσιολογίας, του εξωπραγματικού και τού παρά­δοξου θα τρίβουν σίγουρα τα χέρια τους με τη στροφή της θεματολογίας του «συμπα­θούς» τηλεπαρουσιαστή κ. Κώστα Χαρδαβέλλα, που πριν λίγα χρόνια ξεκίνησε με τις «Πύλες του ανεξήγητου» και σήμερα συνεχίζει με τον «Αθέατο κόσμο». Βέβαια, εκείνοι που χαίρονται ιδιαιτέρως είναι οι απανταχού αποκρυφιστές και νεοεποχίτες, που μέσα από την «τηλεθέαση Χαρδαβέλλα» και χωρίς να προσπαθούν ιδιαίτερα, μπορούν να περνούν άνετα τα καταστρο­φικά μηνύματά τους, διαβρώνοντας τον άτυχο τηλεθεατή όλο και περισσότερο.

Το θέμα των «παιδιών indigo» κι η ελληνική εκδοχή του, των «παιδιών του ’83» δεν είναι σημερινό. Έχουν και τα δύο απασχολήσει ερευνητές σοβαρούς και μη καθώς και τους περίεργους του είδους από πολύ παλαιότερα. Ο κ. Χαρδαβέλλας όμως τους έκανε τη χάρη να τα βγάλει άπ’ την αφάνεια, αφού αυτό το φαγητό ακόμη και ξαναζεσταμένο, τρώγεται εύκολα από πολλούς…

Αλλά, ας ξεκινήσουμε με «τα παιδιά του ’83». Δύο προσεγγίσεις προβάλλονται σχετι­κά με το θέμα.

Η πρώτη κατά τον Γιάννη Φουράκη, που λανσάρισε τη «θεωρία» αυτή πριν 4 χρόνια προβάλλει τον ισχυρισμό, ότι 98 ελληνόπουλα, που γεννήθηκαν τον Απρί­λιο του 1983 είναι «θυγατέρες και υιοί αρ­χαίων Ελλήνων ημίθεων και ηρώων». Ο ισχυρισμός αυτός εντάσσεται στο χώρο των «ελιτίστικων θεωριών» ή αν προτιμά­τε, των «μεσιανικών», όμως παραπέμπει και στο άλλο αμφιλεγόμενο ζήτημα: στην έρευνα του θέματος περί «indigo kids» («παιδιών indigo»)  [...]

http://www.egolpion.com/indigo.el.aspx

Ακούστε ζωντανά την ημερίδα

Ημερίδα: Πρωτείο-Συνοδικότης και Ενότης της Εκκλησίας

ώρα έναρξης 16.30

«Δεν θα μπορούσε ούτε ο Θεός να τον ελεήσει, βέβαια…»

Ομιλία του ηγέτη της Ε.Α.Ε.Π Λ.Φέγγου με θέμα τον Πλούσιο και τον φτωχό Λάζαρο. Ο κ.Φέγγος ισχυρίζεται πως ούτε ο Θεός θα μπορούσε να ελεήσει τον πλούσιο επειδή σύμφωνα με το Ευαγγέλιο δεν υπάρχει μετάνοια μετά θάνατον…

Ημερίδα: «Πρωτείο»-Συνοδικότης και Ενότης της Εκκλησίας

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ & ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

Ακτή Θεμιστοκλέους 190, 185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ, Τηλ. +30 210 4514833 (εσωτ. 19) Fax +310 210 4528332

Δ Ε Λ Τ Ι Ο   Τ Υ Π Ο Υ

 Η Ιερά Μητρόπολις Πειραιώς διοργανώνει την Τετάρτη 28^η Απριλίου ε.έ. και ώρα 4.30 μ.μ. στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, Ν. Φάληρο Πειραιώς (αίθουσα «Μελίνα Μερκούρη») με ελεύθερη είσοδο Ημερίδα θεολογικού προβληματισμού, κατά το επισυναπτόμενο Πρόγραμμα, με το παγχριστιανικού ενδιαφέροντος θέμα:  «Πρωτείο»-Συνοδικότης και Ενότης της Εκκλησίας.

Θα εισηγηθούν:

1. Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιώς κ.ΣΕΡΑΦΕΙΜ:
«Ο παπισμός ως εκκλησιολογικό πρόβλημα»,

2. Ιερομόναχος Λουκάς Γρηγοριάτης:
«Τα πρεσβεία τιμής και η ενότης της Εκκλησίας κατά την πρώτη χιλιετία»

3. Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός, Καθηγ. Πανεπιστημίου Αθηνών:
«Ενωτικές προσπάθειες μετά το σχίσμα»

4. Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, Καθηγ. Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης:
«Η Ουνία ως πρότυπο ψευδούς ενότητος. Τα όρια της ποικιλομορφίας σε σχέση με την ενότητα»

5. Πρεσβύτερος Αναστάσιος Γκοτσόπουλος:
«Ιεροκανονική θεώρησις του παπικού πρωτείου»

6. Δημήτριος Τσελεγγίδης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης:
«Η λειτουργία της ενότητος της Εκκλησίας. Οι λανθασμένες θεολογικές προϋποθέσεις του παπικού πρωτείου»

7. Αριστείδης Παπαδάκης, Kαθηγητής Πανεπιστημίου Maryland, U.S.A.:
«Η εξέλιξη του παπικού πρωτείου (1000-1453). Ιστορική αξιολόγηση»

Η παρουσία σας θα αποτελέσει μία ενδυνάμωση της αληθείας της Αδιαιρέτου Ορθοδόξου Εκκλησίας μας.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Η ψευδοπροφητεία για το 1874

Η ψευδοπροφητεία για το 1874

+ Αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλη

Από το βιβλίο ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ

Αγοράστε το online

 

     [...] Σκύβει λοιπόν ο Α ανοίγει την τσάντα του και βγάζει ένα βιβλίο με κόκκινο ντύσιμο: «Γραφικοί Μελέται», τόμος Β’, έτος εκδόσεως 1923. Σαν δεύτερο τίτλο έχει: «Ο καιρός έστιν εγγύς». Όχι μεγάλου σχήματος, αλλά με αρκετές σελίδες, για την ακρίβεια 416.

Όπως ο ταύρος, όταν ιδή κόκκινο πανί μαίνεται, παρόμοια μανία κατέλαβε και τον Μάρτυρα του Ιεχωβά. Και αρχίζει μία μανιώδης προσπάθεια, για να εξουδετερωθή η σημασία του βιβλίου. Γραμμένο από τον ιδρυτή της οργα­νώσεως Κάρολο Ρώσσελ αναγράφει χρονολογίες και προ­φητείες, οι οποίες φυσικά διαψεύσθηκαν. Βάσει αυτών των προφητειών ο Α θα απεδείκνυε ότι η οργάνωσις των Ιεχωβιτών αποτελεί ψευδοπροφήτη και όχι αληθινό προφήτη της γενεάς μας. Μια σιδερένια τανάλια ήταν έτοιμη να συλλαβή τον Δ και να τον πνίξη. Και το ένστικτο της αυτοπροστασίας, τον ωδήγησε σε αχαρακτήριστη αυτοάμυνα. Θέλησε να αρνηθή ότι το κόκκινο αυτό βιβλίο είναι δικό τους. Ερεθίσθηκε μάλιστα ιδιαιτέρως όταν ο Α είπε:

- Αυτό το βιβλίο αναφέρει ότι η Β’ Παρουσία του Χριστού χρονολογείται από το έτος 1874. Έχετε ακούσει άλλη φορά τέτοιο πράγμα;

Ταραγμένος, ερεθισμένος προσπαθεί να ξεφύγη από τις συμπληγάδες πέτρες.

Πριν όμως παρουσιάσουμε την συνέχεια του διαλόγου, θα πρέπει να ειπούμε δύο λόγια για το βιβλίο αυτό και να το φυλλομετρήσουμε λίγο.

Το έγραψε, όπως είπαμε, ο αιρεσιάρχης Κάρολος Ρώσσελ, ο αρχηγός και ιδρυτής της ιεχωβιτικής οργανώσεως. Έχει καθαρά εσχατολογικό χαρακτήρα. Ομιλεί για την Β’ Παρουσία του Χριστού. Σε πολλές σελίδες έχει ολόκληρους αριθμητικούς πίνακες. Προσθέσεις, αφαιρέσεις, πολλαπλα­σιασμούς, αθροίσματα, γινόμενα… Οι χρονολογίες δίνουν και παίρνουν.

Πολύ σοφά λοιπόν σκέφθηκε ο Α να κουβαλήση μαζί του αυτό το βιβλίο. Είναι ό,τι πρέπει, για να ξεγυμνώση την προβατόσχημη οργάνωσι των Ιεχωβιτών. Γρήγορα-γρήγορα αποκαλύπτεται το όνειδος της ψευδοπροφητείας, για να μην ειπούμε της ανοησίας. Και μόνο αυτό να είχε μαζί του, έφθανε. Δεν χρειάζονταν άλλα έντυπα.

Ας ιδούμε μερικές περικοπές:

Σελ. 194: «Το έτος 1874 μ.Χ. ην η ακριβής χρονολογία της αρχής των «Καιρών της αποκαταστάσεως», και συνεπώς της επιστροφής του Κυρίου ημών. Από της ρηθείσης χρονο­λογίας και εντεύθεν ο Κύριος εξηκολούθησε πιστοποιών την εαυτού υπόσχεσιν προς τους εν καταλλήλω καταστάσει α­γρυπνίας διατελούντος». [...]

 

http://www.egolpion.com/1874.el.aspx

 

 

Ο ΑΝΕΞΕΡΕΥΝΗΤΟΣ ΒΥΘΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

Ο ΑΝΕΞΕΡΕΥΝΗΤΟΣ ΒΥΘΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

+ αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλης

από το εκπληκτικό βιβλίο ΠΕΡΙΠΑΤΟΙ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ

 

     Σ’ αυτόν τον κόσμο υπάρχουν αρκετά πράγματα που διαθέτουν βάθος, όπως η θάλασσα, όπως ο ουρανός, όπως η ψυχή του άνθρωπου «βαθεία η καρδία παρά πάντα» ^{(Ιερμ. 17,9)}. Βαθύτερη όμως άπ’ όλα είναι η Αγία Γραφή. Οι σοφοί του Θεού που επιδόθηκαν στην μελέτη της ομιλούν για φρέαρ με ανεξάντλητο νερό, για ατελείωτο μεταλλείο χρυσού, για ωκεανό πνευματικού πλούτου.

Στους βυθούς των θαλασσών κρύβονται παραμυθένιοι κόσμοι από κοράλλια, από χρυσόψαρα, από μαργαριτάρια, από ανθόζωα. Αλλά και σε πολλά σημεία που ναυάγησαν πλοία με πολύτιμο φορτίο κρύβε­ται ανεκτίμητος πλούτος. Στα θαλάσσια βάθη υπάρχουν θησαυροί. Αλλά αυτοί οι θησαυροί ωχριούν μπροστά σ’ εκείνους που κρύβει το άγιο βιβλίο του Θεού.

Στην Βίβλο κρύβονται κατ’ αρχήν θησαυροί πνευματικής δυνάμεως. Διαβάζοντας κανείς με ευλάβεια την Αγία Γραφή νοιώθει να ξεπετάγεται από μέσα της μία ενέργεια που χορηγεί ισχύ απροσμέτρητη και πρωτοφανές θάρρος.

Πόσες φορές ένας ψυχικά κουρασμένος Χριστιανός, διαβάζοντας δύο-τρεις στίχους του Ψαλτηρίου δεν αναζωογονήθηκε. Η δύναμις του θεϊκού λόγου ανορθώνει τους πεσμένους και καταβεβλημένους.

Έτυχε κάποιοι άνθρωποι να βρεθούν μπροστά σε οδυνηρές δοκι­μασίες το έδαφος εσείετο κάτω από τα πόδια τους. Κατώρθωσαν ό­μως να βγουν νικητές, επειδή στηρίχθηκαν σ’ ένα λόγο της Αγίας Γραφής. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωσις του ιερού Χρυσοστόμου, όταν συγκρούσθηκε με τα ανάκτορα και προετοιμαζόταν ο διωγμός του· δεν λύγισε καθόλου, γιατί άντλησε ακαταμάχητη δύναμι από το χωρίο Ματθ. 28,20, από την φράσι «ιδού εγώ μεθ’ υμών είμι».

Διαβάστε ολόκληρο το υπέροχο κείμενο του μακαριστού γέροντος στη σελίδα μας

http://www.egolpion.com/agia-grafh.el.aspx

 

Ο διάβολος παρουσιάζεται ως άγγελος φωτός

Ο διάβολος παρουσιάζεται ως άγγελος φωτός

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΠΟΡΕΙΤΟΥ

ΛΟΓΟΙ Γ’
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
“ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ”
ΣΟΥΡΩΤΗ

 

     Όποιος δεν έχει νιώσει την ανώτερη χαρά, την παραδεισένια, δεν έχει δηλαδή πνευματικές εμπειρίες, εύκολα μπορεί να πλανηθή, αν δεν προσέξη. Ο διάβολος είναι πονηρός. Ερεθίζει λίγο την καρδιά του ανθρώπου και τον κάνει να αισθάνεται μια ευχαρίστηση, οπότε τον πλανάει, δίνοντάς του την εντύπωση ότι η ευχαρίστηση αυτή είναι πνευματική, θεία. Κλέβει την καρδιά και νομίζει ο άνθρωπος πως πάει καλά. «Δεν ένιωσα, ταραχή», λέει. Ναι, αλλά αυτό που ένιωσες δεν είναι η πραγματική, η πνευματική χαρά. Η πνευματική χαρά είναι κάτι το ουράνιο.

Ο διάβολος μπορεί να παρουσιασθή και σαν άγγελος ή σαν άγιος. Ο καμουφλαρισμένος δαίμονας σε άγγελο ή σε άγιο σκορπάει ταραχή – αυτό που έχει -, ενώ ο πραγματικός Άγγελος ή Άγιος σκορπάει πάντα χαρά παραδεισένια και αγαλλίαση ουράνια.

     Ο ταπεινός και καθαρός άνθρωπος, ακόμη και άπειρος να είναι, διακρίνει τον Άγγελο του Θεού από τον δαίμονα που παρουσιάζεται σαν άγγελος φωτός, γιατί έχει πνευματική καθαρότητα και συγγενεύει με τον Άγγελο. Ενώ ο εγωιστής και σαρκικός πλανιέται εύκολα από τον πονηρό διάβολο. Όταν ο διάβολος παρουσιάζεται σαν άγγελος φωτός, αν ο άνθρωπος βάλη έναν ταπεινό λογισμό, εξαφανίζεται…

http://www.egolpion.com/aggelos_fwtos.el.aspx

Για αυτές τις αθλιότητες κάποτε αποστατήσαμε από την Εκκλησία του Χριστού.

Ποιός κυβερνά την ΕΑΕΠ;

Απαντά ”ποιμένας” της αίρεσης για το ποιός ανεβοκατεβάζει ”εργάτες”…Βρε τα ”αναγεννημένα” …

O Tροπαιοφόρος της Aγάπης

 

Μνήμη Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου

 γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστή

       Σήμερα η Εκκλησία μας εορτάζει μαρτυρική εορτή. Εάν επιχειρήσομε να εκθειάσομε τον εορταζόμενο Άγιο, μάλλον θα τον μειώσομε. Ο Άγιος αυτός είναι η δόξα των Μαρτύρων, το καύχημα των Αγίων, η τιμή του ουρανού και της θριαμβευούσης Εκκλησίας. Είναι ο παμμέγιστος Γεώργιος. Δεν υπάρχει στόμα χριστιανικό από την νηπιακή ηλικία μέχρι του τελευταίου επιθανάτιου παλμού της καρδιάς, πού να μην επικαλεστεί το γλυκύτατο του όνομα. Δεν υπάρχει χώρα χριστιανική πού να μην υπάρχουν έστω και ερείπια ναού, πού εκτίσθη στην μνήμη του…

http://www.egolpion.com/st-georgios.el.aspx

 

ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ;

 

Ο διάβολος ποτέ δεν μπορεί να κάνη καλό!

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΠΟΡΕΙΤΟΥ

- Γέροντα, μπορεί ένας μάγος να θεραπεύση κάποιον άρρωστο;

http://www.egolpion.com/therapies_diavolou.el.aspx

Kι αν δεν προλάβω, θα τον ονειρευτώ…

Xθες το πρωί στην Oρόκλινη Λάρνακας, στην Kύπρο, έφυγε από τη ζωή ο μικρός Aνδρέας Kαραπίττας. Ένα πραγματικό αγγελούδι -πριν καν συμπληρώσει 9 χρόνια ζωής- έπειτα από μία τεράστια μάχη δυόμισι ετών με τον θάνατο. Tον πολέμησε, αγωνίστηκε, χωρίς ποτέ να χάσει από το πρόσωπό του το αθώο παιδικό χαμόγελό του.

 Xωρίς να τον λυγίσει ποτέ ο όγκος που είχε παρουσιαστεί στο κεφάλι του από τον Oκτώβριο του 2007. Mέχρι χθες…

 Tην πραγματικά συγκλονιστική ιστορία του μικρού Aνδρέα μας αποκάλυψε χθες το πρωί στον Sentra 103,3 και στο “Goal” ο θείος του Nικόλας.  Γιατί πολύ απλά ήθελε με κάποιον τρόπο να πει ένα τεράστιο “ευχαριστώ” μέσα από την ψυχή του στην τεράστια καρδιά του Σωτήρη Nίνη, του Kώστα Aντωνίου, του Γρηγόρη Παπαβασιλείου και όλων όσοι αποτελούν την οικογένεια του Παναθηναϊκού, για όλα όσα έκαναν προσφέροντας λίγες ακόμη στιγμές ξεγνοιασιάς και πραγματικής χαράς στον μικρό άγγελό τους…

 O μικρός Aνδρέας είχε δύο μεγάλες αγάπες από τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Tον Παναθηναϊκό και τον Σωτήρη Nίνη. Για τον μικρό “μάγο” με την τεράστια καρδιά μιλούσε συνεχώς στους δικούς του, γεμίζοντας το δωμάτιό του αφίσες με τα ποδοσφαιρικά κατορθώματα του “El Ninio”.

 Oι φωτογραφίες αυτές ήταν και η πιο γλυκιά παρηγοριά του σ’ όλες τις δύσκολες στιγμές που βίωσε τα τελευταία χρόνια.
Tους τελευταίους τρεις μήνες η κατάσταση της υγείας του, δυστυχώς, άρχισε να χειροτερεύει μέρα με τη μέρα. Mα ποτέ δεν έχασε το κουράγιο του. Eνα “μαράζι” όμως τον έτρωγε. Nα δει μία μέρα από κοντά τον αγαπημένο του Σωτήρη. Eνα πρωινό, πριν από περίπου δύο μήνες, έβγαλε αυτό το παράπονό του στη θεία του Eλενα.

“Θέλω πάρα πολύ να δω τον Nίνη. Θα προλάβω όμως να τον δω;” ήταν τα γεμάτα παράπονο λόγια του, με τη θεία του να του απαντάει: “Γιατί να μην προλάβεις;“.
H απάντηση του μικρού Aνδρέα ήταν αφοπλιστική, φανερώνοντας το μεγαλείο της παιδικής ψυχής του. “Δεν πειράζει. Aλήθεια δεν πειράζει. Kι αν δεν προλάβω, θα τον ονειρευτώ…”.

 Η συνέχεια εδώ

Με ποιά εξουσία δημιουργήσατε την αίρεσή σας;

Είναι συνηθισμένο μεταξύ τών Προτεσταντικών θρησκειών, κάποιος που διαφωνεί με μερικά δόγματα τής θρησκείας του, να ανεξαρτητοποιείται, και να σχηματίζει τη δική του ομάδα. Αυτές οι ομάδες, συχνά εξελίσσονται σε αυτοδύναμες ξεχωριστές θρηκείες, που βαπτίζουν, μοιράζουν άρτο και οίνο, χειροτονούν ΄΄πρεσβυτέρους΄΄, και πολλές άλλες δραστηριότητες.

Υπάρχουν επίσης και ομάδες, ή μεμονωμένα πρόσωπα, που συναθροίζονται και μελετούν την Αγία Γραφή χωρίς να διαθέτουν ΄΄πρεσβυτέρους΄΄, ή κάποια άλλου είδους οργάνωση. Συνήθως αυτοί οι τελευταίοι, πιστεύουν ότι είναι λάθος να ανήκει κάποιος σε κάποια θρησκεία, και υποστηρίζουν ότι πρέπει ο Χριστιανός να παραμένει ελεύθερος από δεσμεύσεις σε οποιοδήποτε θρησκευτικό χώρο.

Είναι όμως σωστές αυτές οι θέσεις και συνήθειες; Μήπως υπάρχει κάτι που όλοι αυτοί έχουν παραβλέψει, και που θα έπρεπε να το επανεξετάσουν;

Ένα πρώτο ερώτημα που τίθεται στην πρώτη περίπτωση, είναι το ζήτημα τής εξουσίας. Πράγματι, ίσως θα έπρεπε αυτοί οι άνθρωποι να αναρωτηθούν: ΄΄Με ποια εξουσία δημιουργώ μία νέα θρησκεία; Με ποιο δικαίωμα βαπτίζω, ή μοιράζω άρτο και οίνο, ή χειροτονώ Πρεσβυτέρους; Μπορεί άραγε ο οποιοσδήποτε να προβαίνει σε τέτοιες ενέργειες; Ποιος με έθεσε ομαδάρχη ή Πρεσβύτερο, ώστε κι εγώ να προϊσταμαι σε μία νέα σύναξη;΄΄

Ομοίως, οι ΄΄ανεξάρτητοι΄΄ από θρησκείες, θα έπρεπε να αναρωτηθούν: ΄΄Είναι δυνατόν να ακολουθώ το παράδειγμα τών αποστόλων και τών πρώτων Χριστιανών όπως ισχυρίζομαι, όταν δεν ανήκω σε κάποια Εκκλησία όπως αυτοί; Πού είναι οι Πρεσβύτεροι τής δικής μας σύναξης; Πότε χειροτονήθηκε κάποιος από εμάς, από κάποιον που είχε αυτή την εξουσία; Με ποιο δικαίωμα βαπτίζω; Είναι έγκυρη η συμμετοχή μου στο δείπνο τού Κυρίου, εφ’ όσον αυτό το κάνω αυθαίρετα; Πώς είναι δυνατόν να μετέχω στο παγκόσμιο και πανχρονικό σώμα τής Εκκλησίας, όταν δεν έχω επαφή με τις υπόλοιπες Εκκλησίες τού Κυρίου; Ή μήπως μόνο η δική μου ομάδα, ή εγώ ο μοναχικός πιστός είμαι ο μόνος Χριστιανός; Αλλοιώς ποιες είναι οι Εκκλησίες τού Κυρίου, κατά το παράδειγμα τών αποστόλων;

Όσο παράξενο κι αν φαίνεται σε ένα Χριστιανό, υπάρχουν πράγματι πολλοί άνθρωποι που ενεργούν με την παραπάνω αυθαιρεσία, σε τόσο σημαντικά θέματα, όπως τής πίστεως, και τής σωτηρίας. Αιτία αυτής τής συμπεριφοράς, είναι η συνήθεια τής αυθαιρεσίας, από τις Προτεσταντικές καταβολές τους.

Όταν ο Προτεσταντισμός ξεκίνησε τη Μεταρύθμιση στη Δύση, δεν αποτελούσε τη συνέχεια κάποιας αποστολικά παραδεδομένης διευθέτησης, αλλά ήταν μία αυτόνομη και ανεξάρτητη διαμαρτυρία. Δεν υπήρχε ιστορική συνέχεια στη διαμαρτύρηση, και κανείς με τέτοια εξουσία δε χειροτόνισε το Λούθηρο ή το Ζβίγγλιο ή τον Καλβίνο, ως Πρεσβυτέρους στη νέα τους θρησκεία. Ακόμα μάλιστα κι αν κάποιος πρώην Παπικός τους χειροτονούσε, (μια και δεν υπήρχε κανείς σε αυτή τη νέα θρησκεία να χειροτονίσει), δεν θα ίσχυε μία τέτοια χειροτονία, επειδή οι Παπικοί ήδη αποτελούσαν πλέον αιρετική σύναξη. Από άλλη θρησκεία, κανείς δεν θα χειροτονούσε Πρεσβυτέρους σε μία νεοσύστατη και ανταγωνιστική με τη δική του πίστη. Αυτό άλλωστε θα ήταν άτοπο, επειδή έτσι είτε ο χειροτονών τής μίας θρησκείας, είτε ο χειροτονούμενος τής άλλης, θα ήταν σε αίρεση, και συνεπώς η χειροτονία άκυρη.

Εφ’ όσον λοιπόν ο Προτεσταντισμός προέκυψε ξαφνικά στην ιστορία, βρέθηκε χωρίς Πρεσβυτέρους, και χωρίς νόμιμα δοσμένες εξουσίες για να τελεί τις υποχρεώσεις τής πίστεως. Έπρεπε λοιπόν εξ’ ανάγκης να αυθαιρετήσει εν τη γενέσει του.

Συμπέρασμα: Όλοι οι Προτεστάντες ΄΄πρεσβύτεροι΄΄, λειτουργούν αυθαίρετα, χωρίς ιστορική συνέχεια, και χωρίς εξουσία για κάτι τέτοιο.

Δεν είναι λοιπόν παράξενο, που όλες οι θυγατρικές ομάδες τού Προτεσταντισμού, ενεργούν παρόμοια, επειδή δεν έχουν φανταστεί ότι κάτι τέτοιο είναι ανεπίτρεπτο.

Evening Over Rooftops

Evening Over Rooftops
R.E Broughton, V.B. Unitt

 

The air was thick like honey
Looking from the room
The room had open windows
To let the springtime through
Evening stood by watching
At the side of summer’s promise
The flowers in her garden
Were the envy of her friends

How far are we from dying
Is it nearly at an end
How far are we from dying
Is it nearly at an end

The smoke hung on the skyline
The city fell in silence
The sunset ripe and mellow
Was the light to write some thoughts by
Her children watched for father
From their window in the wall
Said a prayer for Grandpapa
And maybe many more
Somewhere in the distance
On a road so far away
I heard the sound of life
Though the people left for home

Three birds flew off a building
Standing proud against the sky
Many more flew with them
Spiraled upward like laughter
Faster harder
They rose up in a column
Hundreds upon hundreds
And twice that many wingspeed
Four miles across
Stretched a million miles high
The living pulsing column
In the lady of the sky
Feathers thrashed together
Locked in that huge one
I knew no-one could see it
And now that it was gone
I rubbed my eyes and tried to find
A reason for the flight
Exodus escape or was it just for me to see
Like the mating of the earth and air
Like water is to flowers
The envy of her friends
How far are we from dying
Is it nearly at an end

How far are we from dying
Is it nearly at an end
How far are we from dying
Is it nearly at an end