Καλή Ανάσταση

Άγιο Φως

Ένα τυφλό αηδονάκι, που όσα δεν μπορεί να δει με τα ματάκια του τα τραγουδάει με την καρδιά του.

Ευγενία Ξεφτέρη.
Ένα τυφλό αηδονάκι, που όσα δεν μπορεί να δει με τα ματάκια του τα τραγουδάει με την καρδιά του.

Δάσκαλός της ο π. Θεόδωρος Τσαμπατζίδης,
Σχολείο της το Μουσικό Γυμνάσιο – Λύκειο Θεσσαλονίκης. Τη συνοδεύει η Νεανική χορωδία Ι. Ν. Αγίου Παντελεήμονα Καλαμαριάς

e-IΣΤΟΡΙΑ

 

Ιστοσελίδα για την Ελληνική Ιστορία. 

Την προτείνουμε ανεπιφύλακτα

http://www.e-istoria.com/

ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΜΙΣΟΥΝ ΤΗΝ 25Η ΜΑΡΤΙΟΥ.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΕΙΣΠΡΑΤΤΕΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ ΚΑΙ ΜΙΣΟΣ.

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΜΕΡΑ ΜΥΡΙΖΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΩΝ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ ΜΑΣ.

ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΜΙΣΟΥΝ ΤΗΝ 25^Η ΜΑΡΤΙΟΥ.

ΑΣ ΜΑΣ ΔΕΙΞΟΥΝ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΟΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ & ΤΑ ΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΑ ΛΑΜΟΓΙΑ

ο κατάλογος που ακολουθεί ας μη διαβαστεί από αιρετικούς πάσης φύσεως….πειράζει στο στομάχι!

 

Α’ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Α’ Από τους αρχιερείς της Πελοποννήσου οι:
1) Παλ. Πατρών Γερμανός
2) Ρέοντος και Πραστού Διονύσιος
3) Δαμαλών Ιωνάς
4) Έλους Άνθιμος
5) Κερνίτσης Προκόπιος
6) Κορίνθου Κύριλλος
7) Ανδρούσης Ιωσήφ
8 ) Τριπολιτζάς Δανιήλ
9) Βρεσθένης Θεοδώρητος
10) Λακεδαιμονίας Χρύσανθος
11) πρ. Τριπολιτζάς Διονύσιος
12) Μαΐνης Νεόφυτος
13) Μαΐνης Ιωσήφ
14) Μαλτζίνης Ιωακείμ
15) Χαριουπόλεως Βησσαρίων
16) Ζαρνάτας Γαβριήλ
17) Ανδρουβίτσας Θεόκλητος
18) Πλάτζης Ιερεμίας
19) Καρυουπόλεως Κύριλλος
20) Μηλέας Ιωσήφρα λόγος πιο κάτω για τον καθένα από αυτούς.

Β’ Από τους αρχιερείς της Στερεάς Ελλάδος οι:
21) Αθηνών Διονύσιος
22) Ταλαντίου Νεόφυτος
23) Λιτζάς και Αγράφων Δοσίθεος
24) Θηβών Παίσιος
25) Λοιδωρικίου Ιωαννίκιος
26) Μενδενίστης Γρηγόριος
27) Μενδενίτσης Διονύσιος

Γ’ Από τους αρχιερείς των Νήσων Αιγαίου Πελάγους οι:
28) Καρύστου Νεόφυτος
29) Παροναξίας Ιερόθεος
30) Σάμου Κύριλλος
31) Χίου Δανιήλ
32) Σκιάθου και Σκοπέλου Ευγένιος
33) Σκύρου Γρηγόριος
34) Αιγίνης, Πόρου και Ύδρας Γεράσιμος
35) Άνδρου Διονύσιος
36) Τζιάς και Θερμίων Νικόδημος

Α’ Από τη Θεσσαλία σπεύδουν οι:
37) Πρ. Λαρίσης Κύριλλος
38) Δημητριάδος Αθανάσιος
39) Δημητριάδος Παρθένιος
40) Σταγών Αμβρόσιος
41) Φαναριοφαρσάλων Γεράσιμος

Β’ Από την Ήπειρο οι:
42) πρ. Άρτης και Ναυπάκτου Πορφύριος
43) πρ. Παραμυθιάς Προκόπιος
44) πρ. Παραμυθιάς Αμβρόσιος
45) Περιστεράς Λεόντιος
46) πρ. Ρωγών Μακάριος

Γ’ Από την Μακεδονία οι:
47) Αρδαμερίου Ιγνάτιος
48) Ειρηνουπόλεως και Βατοπεδίου Γρηγόριος
49) Σιατίστης Ιωαννίκιος

Δ’ Από τη Θράκη οι:
50) Μετρών Μελέτιος
51) Σηλυβρίας Μακάριος
52) Παμφίλου Κύριλλος
53) Θεοδωρουπόλεως Άνθιμος

Ε’ Από τη Μικρά Ασία οι:
54) Μοσχονησίων Βαρθολομαίος
55) Ηλιουπόλεως Άνθιμος
56) πρ. Αγκύρας Αγαθάγγελος
57) Μυρρίνης Σωφρόνιος
58) Ελαίας Παΐσιος
59) Κομάνων Αγαθάγγελος
60) Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος και
61) Μολδοβλαχίας Βενιαμίν.
62) Μεθώνης Γρηγόριος
63) Σαλώνων Ησαΐας
64) Ρωγών Ιωσήφ
65) Ιερισσού και Αγίου Όρους Ιγνάτιος
66) Πλαταμώνος Γεράσιμος
67) Μαρωνείας Κωνστάντιος και
68) Σωζοπόλεως Παΐσιος
69) Αδριανουπόλεως Γεράσιμος
70) Βιζύης Ιωάσαφ
71) Αγαθουπόλεως Ιωσήφ
72) Βάρνας Φιλόθεος και
73) Ευδοκιάδος Γρηγόριος
οι οποίοι, πέρα από την αγωνιστική τους παρουσία, δοκιμάσθηκαν, βασανίσθηκαν ή αναγκάσθηκαν να εγκαταλείψουν τις επαρχίες τους.

 

Β’ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ

Α Οι Πατριάρχες
1) Ευγένιος
2) Άνθιμος
3) Χρύσανθος
4) Αγαθάγγελος

Β Οι Αρχιερείς
5) Χαλκηδόνος Άνθιμος
6) Νικομηδείας Πανάρετος
7) Δέρκων Ιερεμίας
8 ) Θεσσαλονίκης Ματθαίος
9) Μυτιλήνης Καλλίνικος
10) Σμύρνης Παΐσιος
11) Εφέσου Μακάριος
12) Δέρκων Νικηφόρος
13) Προύσης Νικόδημος
14) Σβορνικίου Γαβριήλ
15) Αδριανουπόλεως Γεράσιμος
16) Ηρακλείας Ιγνάτιος
17) Τορνόβου Ιλαρίων
18) Ρασκοπρεσρένης Ζαχαρίας
19) Βιζύης Ιωάσαφ
20) Φιλιππουπόλεως Σαμουήλ
21) Χαλκηδόνος Αγαθάγγελος
22) Αγαθουπόλεως Ιωσήφ
23) Βάρνας Φιλόθεος
24) Ρόδου Αγάπιος
25) Ιωαννίνων Γαβριήλ
26) Άρτης Άνθιμος
27) Ευδοκιάδος Γρηγόριος
28) πρ. Ελασσώνος Σαμουήλ
29) Ρέοντος και Πραστού Διονύσιος
30) Βρεσθένης Θεοδώρητος
31) Ευρίπου Γρηγόριος
32) Σερρών Χρύσανθος
33) Τριπολιτζάς Δανιήλ
34) Ανδρούσης Ιωσήφ
35) Κορίνθου Κύριλλος
36) Βιδύνης Γερμανός
37) Λαρίσης Μελέτιος
38) Αρκαδίας (Κρήτης) Νεόφυτος
39) Διδυμοτείχου Καλλίνικος
40) Μυριοφύτου Σεραφείμ.
41) Νύσσης Ιωσήφ
42) πρ. Μήλου Διονύσιος

 

Γ’ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΘΥΜΑΤΑ

Α Οι Πατριάρχες
1) Γρηγόριος Ε
2) Κύριλλος ΣΤ

Β Οι Αρχιερείς
3) Εφέσου Διονύσιος
4) Αγχιάλου Ευγένιος
5) Νικομηδείας Αθανάσιος
6) Τορνόβου Ιωαννίκιος
7) Αδριανουπόλεως Δωρόθεος
8 ) Θεσσαλονίκης Ιωσήφ
9) Δέρκων Γρηγόριος
10) Σωζοπόλεως Παΐσιος
17) Μαρωνείας Κωνστάντιος
12) Γάνου και Χώρας Γεράσιμος
13) Μυριοφύτου και Περιστάσεως Νεόφυτος
14) Σαμμακοβίου Ιγνάτιος
15) Μονεμβασίας Χρύσανθος
16) Χριστιανουπόλεως Γερμανός
17) Άργους και Ναυπλίου Γρηγόριος
18) Ωλένης Φιλάρετος
19) Δημητσάνης Φιλόθεος
20) Κορώνης Γρηγόριος
21) Μεθώνης Γρηγόριος
22) Σαλώνων Ησαΐας
23) Ρωγών Ιωσήφ
24) Λαρίσης Πολύκαρπος
25) Λαρίσης Κύριλλος
26) Γηρομερίου Αγαθάγγελος
27) Κίτρους Μελέτιος
28 Ιερισσού και Αγ. Όρους Ιγνάτιος
29) Πλαταμώνος Γεράσιμος
30) Χίου Πλάτων
31) Κύπρου Κυπριανός
32) Πάψου Χρύσανθος
33) Κιτίου Μελέτιος
34) Κυρηνείας Λαυρέντιος
35) Κρήτης Γεράσιμος
36) Κνωσού Νεόφυτος
37) Χερσονήσου Ιωακείμ
38) Ρεθύμνης Γεράσιμος
39) Κυδωνίας Καλλίνικος
40) Λάμπης Ιερόθεος
41) Πέτρας Ιωακείμ
42) Σητείας Ζαχαρίας
43) Κισάμου Μελχισεδέκ
44) Διουπόλεως Καλλίνικος
45) Νύσσης Μελέτιος

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ

25 Μαρτίου 2010: Ούτοι εν άρμασιν και ούτοι εν ίπποις ημείς δε εν ονόματι Κυρίου Θεού ημών μεγαλυνθησόμεθα!!!

«Κανένας λαός δεν έχασε τόσο αίμα για την πίστη του Χριστού όσο έχυσε ο δικός μας από καταβολή του χριστιανι­σμού ίσαμε σήμερα.  Κι αυτός ο ματωμένος ποταμός είναι μια πορφύρα που φόρεσε η Ορθόδοξη Εκκλησία μας και που θάπρεπε να την έχουμε για το μεγαλύτερο καύχημα…

Οι δικοί μας άγιοι, που μαρτυρήσανε στον καιρό που είμαστε σκλάβοι στους Τούρκους είτανε ταπεινοί, απλοί, λιγομίλητοι, με τη φωτιά της πίστης στα στήθια τους, απονήρευτοι και αγράμματοι, αφού το μόνο που γνωρίζανε να λένε μπροστά στον αγριεμένο τον κριτή ήτανε: «Χριστιανός γεννήθηκα και χριστιανός θ’ αποθά­νω». Νέοι άνθρωποι, παλληκάρια απάνω στ’ άνθος της νιότης τους, πηγαίνανε προθυμερά να παραδοθούνε για τ’ όνομα του Χριστού, σφαζόντανε σαν τ’ αρνιά ή κρεμαζόντανε με τη θε­λιά στον λαιμό τους».

Φώτης Κόντογλου

Ούτοι εν άρμασιν και ούτοι εν ίπποις ημείς δε εν ονόματι Κυρίου Θεού ημών μεγαλυνθησόμεθα

Ψαλμός κ’ 7

 

Νεοελλήνων το ανάγνωσμα…

μνήσθητε ημέρας αιώνος σύνετε έτη γενεάς γενεών επερώτησον τον πατέρα σου και αναγγελεί σοι τους πρεσβυτέρους σου και ερούσίν σοι ότε διεμέριζεν ο ύψιστος έθνη ως διέσπειρεν υιούς αδαμ έστησεν όρια εθνών κατά αριθμόν αγγέλων θεού και εγενήθη μερίς κυρίου λαός αυτού Ιακώβ σχοίνισμα κληρονομίας αυτού Ισραήλ αυτάρκησεν αυτόν εν γη ερήμω εν δίψει καύματος εν ανύδρω εκύκλωσεν αυτόν και επαίδευσεν αυτόν και διεφύλαξεν αυτόν ως κόραν οφθαλμού ως αετός σκεπάσαι νοσσιάν αυτού και επί τοις νεοσσοίς αυτού επεπόθησεν διείς τας πτέρυγας αυτού εδέξατο αυτούς και ανέλαβεν αυτούς επί των μεταφρένων αυτού

κύριος μόνος ήγεν αυτούς και ουκ ην μετ’ αυτών θεός αλλότριος ανεβίβασεν αυτούς επί την ισχύν της γης εψώμισεν αυτούς γενήματα αγρών εθήλασαν μέλι εκ πέτρας και έλαιον εκ στερεάς πέτρας βούτυρον βοών και γάλα προβάτων μετά στέατος αρνών και κριών υιών ταύρων και τράγων μετά στέατος νεφρών πυρού και αίμα σταφυλής έπιον οίνον

και έφαγεν Ιακώβ και ενεπλήσθη και απελάκτισεν ο ηγαπημένος ελιπάνθη επαχύνθη επλατύνθη και εγκατέλιπεν θεόν τον ποιήσαντα αυτόν και απέστη από θεού σωτήρος αυτού

 παρώξυνάν με επ’ αλλοτρίοις εν βδελύγμασιν αυτών εξεπίκρανάν με έθυσαν δαιμονίοις και ου θεώ θεοίς οίς ουκ ήδεισαν καινοί πρόσφατοι ήκασιν ους ουκ ήδεισαν οι πατέρες αυτών θεόν τον γεννήσαντά σε εγκατέλιπες και επελάθου θεού του τρέφοντός σε  και είδεν κύριος και εζήλωσεν και παρωξύνθη δι’ οργήν υιών αυτού και θυγατέρων και είπεν αποστρέψω το πρόσωπόν μου απ’ αυτών και δείξω τι έσται αυτοίς επ’ εσχάτων ότι γενεά εξεστραμμένη εστίν υιοί οίς ουκ έστιν πίστις εν αυτοίς…

Δευτερονόμιο 32, 7-20

Εκπληκτικό βίντεο-αφιέρωμα στον άγιο γέροντα Πορφύριο!

 

http://impantokratoros.gr/E5D92426.el.aspx

Ποιόν σοι εγκώμιον προσαγάγω επάξιον;

Την ωραιότητα της Παρθενίας σου
και το υπέρλαμπρον το της αγνείας σου
ο Γαβριήλ καταπλαγείς εβόα σοι, Θεοτόκε

Ποιόν σοι εγκώμιον προσαγάγω επάξιον
τι δε ονομάσω σε; απορώ και εξίσταμαι
διό ως προσετάγην βοώ σοι, χαίρε η κεχαριτωμένη.

Ο Αριστοφάνης των Νεοεποχιτών και η σχέση του με την 25η Μαρτίου!

Το συσχετισμό μόνο ένας νιρβανιασμένος NewAger θα μπορούσε να τον κάνει! Το μίσος τους για την 25η Μαρτίου είναι γνωστό. Βγάζουν σπυράκια, το γνωρίζουμε αλλά τελευταία έχουν χάσει και σε ιδέες!   Διαβάστε την επιστολή ενός πατέρα…

Σεβαστοί αδελφοί της Ι. Μ. Παντοκράτορος, την ευχή σας. Είμαι πατέρας δύο ανήλικων αγοριών 7,5 και 4,5 ετών αντίστοιχα. Το μικρό μου παιδί απασχολείται στο προνήπιο παιδικού σταθμού του Δήμου Κορυδαλλού. Ενόψει της εθνικής επετείου της 25ης Μαρτίου η διεύθυνση του εν λόγω παιδικού σταθμού απεφάνθη την διενέργεια θεατρικής παράστασης με θέμα την «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, η οποία θα υλοποιηθεί με την συμμετοχή των παιδιών. Έκπληκτος από αυτήν την εξέλιξη αναρωτήθηκα ποια η σχέση της ελευθερίας ενός λαού με το έργο «Ειρήνη» του Αριστοφάνη; Ποια η σχέση της μαρτυρίας του γέρου του Μωριά: «Εμείς παιδιά μου πήραμε τα όπλα για την ελευθερία της πατρίδας και του Χριστού την Πίστη την Αγία», με την άνοδο του Τρυγαίου προς τον Όλυμπο για να συναντήσει τους δήθεν θεούς;

Ευτυχώς ο Ύψιστος μου έδωσε την απάντηση καθόσον με πρωτοβουλία της διεύθυνσης του παιδικού σταθμού προκλήθηκε συνάντηση προκειμένου να υπερασπιστούν την επιλογή τους. Στη συνάντηση, λοιπόν, η διεύθυνση ανέπτυξε όλο το σκεπτικό για την παράσταση επ’ αφορμή της εθνικής επετείου όπως χαρακτηριστικά επεσήμανε, με ακατανόητες επιχειρηματολογίες (για να μην αποδώσω βαρύτερους χαρακτηρισμούς σεβόμενος την πνευματικότητά σας, την σοβαρότητα του θέματος και του περιεχομένου της παρούσης επιστολής). Προσπαθώντας να κατανοήσω τα συμφραζόμενα, κοιτούσα την εικόνα του Χριστού (ευτυχώς υπάρχει) και αναρωτιόμουν: «Μεγαλοδύναμε, γιατί αυτή η δοκιμασία; Γιατί πρέπει να γίνω φονιάς;»

Παίρνοντας δύναμη από την Πίστη μας την Αγία, παραπονέθηκα ψύχραιμα ότι η επιλογή της θεατρικής θεματολογίας προσβάλει, αδικεί και γελοιοποιεί όχι μόνο το αληθινό νόημα της 25ης Μαρτίου αλλά και τον ίδιο τον Αριστοφάνη, ως αναγνωρισμένη προσωπικότητα αρχαίου ποιητή. Επίσης τόνισα ότι δεν είναι δυνατό στο όνομα της «Ειρήνης» να ισοπεδώνουμε το αγαθό της ελευθερίας, ήτοι, όπως λέει ο λαός: «Σφάξε με αγά μου ν’ αγιάσω». Επιπλέον πρότεινα στην διεύθυνση, η θεατρική παράσταση να λάβει χώρα σε διαφορετική χρονική στιγμή, καθόσον είναι αυτονόητη η μη εναρμόνιση στην τρέχουσα συγκυρία. Προσπαθώντας δε να αναστήσω το φιλότιμο και τα ιδανικά των παρακολουθούντων γονέων, δέχτηκα την επίθεση δύο γονέων (ιδιότητας εκπαιδευτικού), οι οποίοι επεσήμαναν, άθελά τους βέβαια, ότι εκδηλώσεις εθνικού περιεχομένου δεν γίνονται πουθενά σε κανένα σχολείο και ότι η μάθηση των γεγονότων της επανάστασης είναι καθήκον μόνο των γονέων. Σε ερώτησή μου να κατονομάσουν έναν λαό που κέρδισε την ελευθερία του με ειρήνη, όλοι με κοιτούσαν σαν ξένο στοιχείο, αποφεύγοντας να απαντήσουν (υποθέτω είτε από άγνοια, είτε από φοβία).

ό τι να ναι οι νεοεποχιτες...

Επίσης επεσήμανα προς όλους τους παρευρισκομένους να μην παραπονεθούν μελλοντικά για την αδυναμία των παιδιών να κατανοήσουν τις ιερές έννοιες των θρησκευτικών και εθνικών εορτών, αλλά αντιθέτως θα γνωρίζουν τα πάντα για τα σκάνδαλα της καθημερινότητας. Παρακάλεσα να μην ισοπεδωθούν αρχές, αξίες και ιδανικά στο όνομα του δήθεν «μοντέρνου και πρωτοποριακού», αλλά όπως προανέφερα όλοι με κοιτούσαν παγωμένα και ανέκφραστα. Έκανα την ύστατη έκκληση στην διεύθυνση να μην συνδέσει την παράσταση με την εθνική επέτειο, αλλά εισέπραξα άρνηση και απόρριψη. Μη έχοντας άλλη επιλογή και ορμώμενος είτε από οργή, είτε από φιλότιμο, είτε από υποχρέωση στην ιερότητα του αίματος των προγόνων μας, αυτοβούλως αποχώρησα δηλώνοντας άρνηση στο παιδί μου να γίνει συνένοχος στην σχεδιασμένη εκτόπιση και γελοιοποίηση της πραγματικής έννοιας της 25ης Μαρτίου.

Αναρωτιέμαι αν έπραξα ορθώς με τοιαύτην απόφαση, συναισθανόμενος τι είδους μεταχείριση θα έχει το παιδί μου ύστερα από τα προαναφερθέντα γεγονότα; Έπραξα κατά φώτιση Θεού ή από εγωισμό και υπερβολικό παρορμητισμό και οργή; Πρέπει στο παιδί να επιτρέψω την συμμετοχή του σε παράσταση με δωδεκάθεους, όταν εγώ και η σύζυγός μου διδάσκουμε την συμβολή της Ορθόδοξης Πίστης και του κλήρου στην απελευθέρωση ενός σκλαβωμένου επί 400 χρόνια Λαού; Ευχαριστώ, την ευχή σας…

Χάλαρης Αθανάσιος
Αξιωματικός Π. Ναυτικού

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ

Leitourgikes metafraseis…

Το πρώτο πράγμα που θα πειράξουν από τη Θεία Λειτουργία ξέρετε ποιό είναι; Αυτό που θα μοιάζει ότι είναι ανώδυνο…

Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ!

Αφιερωμένο σε όσους μαγειρεύουν αλλαγές ”παντός είδους” και σε όσους δεν άλλαξαν ποτέ…

π.Αθανάσιος Μυτιληναίος

Δάκρυα.

Το κατά Θεόν πένθος είναι η σκυθρωπότητα της ψυχής, η διάθεσις της πονεμένης καρδιάς, η οποία δεν παύει να ζητή με πάθος εκείνο για το οποίο είναι διψασμένη. Και όσο δεν το κατορθώνει, τόσο περισσότερο κοπιάζει και το κυνηγά και τρέχει πίσω του με οδυνηρό κλάμα.

2. Ας το χαρακτηρίσωμε και έτσι: Πένθος είναι ένα χρυσό καρφί της ψυχής. Το καρφί αυτό απογυμνώθηκε από κάθε γήϊνη προσήλωσι και σχέσι, και καρφώθηκε από την ευλογημένη λύπη (στην πόρτα) της καρδιάς για να την φρουρή.

3. Κατάνυξις είναι ένας συνεχής βασανισμός της συνειδήσεως, ο οποίος με την νοερά εξομολόγησι κατορθώνει να δροσίζη την φλογισμένη καρδιά.

4. Εξομολόγησις σημαίνει το να λησμονούμε την ίδια την φύσι μας. Κάποιος εξ αιτίας της «ελησμονούσε ακόμη να φάγη τον άρτο του» (Ψαλμ. ρα΄ 5).

5. Μετάνοια είναι το να στερηθής κάθε σωματική παρηγορία, χωρίς καθόλου να λυπηθής.

6. Χαρακτηριστικό εκείνων πού προώδευσαν κάπως στο μακάριο πένθος είναι η εγκράτεια και η σιωπή των χειλέων. Εκείνων πού προώδευσαν περισσότερο, η αοργησία και η αμνησικακία. Και αυτών πού έφθασαν στην τελειότητα, η ταπεινοφροσύνη, η δίψα της ατιμίας, η εκούσια πείνα των ακουσίων θλίψεων, το ότι δεν κατακρίνουν τους αμαρτάνοντας, και το ότι αισθάνονται υπερβολική συμπάθεια προς αυτούς. Ευπρόσδεκτοι ενώπιον του Θεού οι πρώτοι. Αξιέπαινοι οι δεύτεροι. Μακάριοι όμως οι τελευταίοι πού πεινούν για θλίψι και διψούν για ατιμία. Διότι αυτοί θα χορτάσουν από τροφή πού δεν χορταίνεται.

7. Όταν κατακτήσης το πένθος, κράτα το με όλη τη δύναμί σου. Διότι προτού αποκτηθή μόνιμα και οριστικά, χάνεται εύκολα από τους θορύβους και τις μέριμνες του σώματος και την καλοπέρασι, και μάλιστα από την πολυλογία και την αστειολογία, και διαλύεται όπως το κερί από την φωτιά.

8. Ανώτερη από το βάπτισμα αποδεικνύεται η μετά το βάπτισμα πηγή των δακρύων (της μετανοίας), αν και είναι κάπως τολμηρό αυτό που λέγω. Διότι εκείνο μας καθαρίζει από τα προηγούμενά μας κακά, ενώ τούτο, το βάπτισμα των δακρύων, από τα μετέπειτα. Και το πρώτο, εφ΄όσον το ελάβαμε όλοι στην νηπιακή ηλικία, το εμολύναμε. Ενώ με το δεύτερο καθαρίζομε πάλι και το πρώτο. Και εάν η φιλανθρωπία του Θεού δεν το είχε χαρίσει αυτό στους ανθρώπους, οι σωζόμενοι θα ήταν πράγματι σπάνιοι και δυσεύρετοι.

Πώς ένα ελληνικό DVD δικαίωσε τους Γερμανούς

Το 2010 νομίζω η ιστορία θα το καταγράψει ως το έτος που η Ελλάδα πλησίασε πολύ κοντά στην οικονομική χρεοκοπία. Εμείς, οι απλοί πολίτες, αυτοί που θα λέμε στα παιδιά μας την ιστορία όπως δεν την αντιλαμβάνονται οι ιστορικοί, θα θυμόμαστε ότι το 2010 ήταν το έτος που η Ελλάδα βροντοφώναξε τον ηθικό και διανοητικό της ξεπεσμό.

Την ημέρα που ο Πρωθυπουργός της χώρας ανακοίνωνε τα μέτρα με τα οποία οι πολίτες θα πλήρωναν – για πολλοστή φορά- τα λάθη και τα εγκλήματα των προηγούμενων ηγετών τους ( κι αυτού πρωθυπουργού που είχε κι αυτός υπάρξει υπουργός σε παλιές , αμφίβολης, κατά τους ευρωπαίους, ηθικής κυβερνήσεις), κυκλοφόρησε το ερωτικό Dvd μιας τηλεπερσόνας και ξαφνικά στο μυαλό του Έλληνα όλα έγιναν sex!

O Έλληνας του οποίου ο 14ος μισθός κινδυνεύει, ο Έλληνας που βάζει φέσι στο μπακάλη, ο Έλληνας που δεν του περισσεύουν για να τα βγάλει πέρα, βρήκε – ως από θαύμα- 20 ευρώ για να αγοράσει μια πορνοταινία διάρκειας 20 λεπτών αν δεν κάνω λάθος (ένα ευρώ το λεπτό δηλαδή!) μόνο και μόνο επειδή γνώριζε από τα κουσκουσοκάναλα το όνομα της δεσποινίδας που πρωταγωνιστούσε! Όλοι μιλούν για την κατάντια της κοπελιάς, όλοι αγοράζουν το DVD για να μελετήσουν ενδελεχώς την κατάντια της κοπελιάς και όλοι έκαναν την κοπελιά και τους προαγωγούς της ζάμπλουτους σε εποχές που η πατρίδα ψυχορραγεί . Νομίζω ότι ως γυναίκα αισθάνομαι απόλυτα δικαιωμένη με την κατάσταση: Χρόνια τώρα υποστήριζα ότι οι «άντρακλες» της πατρίδας μου, αυτοί που λένε ότι δε σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους, είναι κατώτεροι των περιστάσεων, και να που μια γυναίκα που δεν την λες ακριβώς και Γλυκατζή Αρβελέρ κατάφερε με μια κίνηση να ακινητοποιήσει τα μικρά γκρίζα κύτταρα τους : ρουά ματ gentelemen! Η τύπισσα αυτή κατάφερε να κάνει τους Έλληνες να πληρώσουν 20 ευρώ που δεν έχουν για να δουν ό,τι δεν μπορούν να αγγίξουν! Ευφυές!!! 4.000.000 ευρώ ακούγεται ότι ξοδεύτηκαν στα πόδια της ταλαντούχας κοπελιάς, την ώρα που οι Γερμανοί και μαζί τους ο κόσμος μας υβρίζουν για την κατάντια μας κι εγώ αρχίζω να πιστεύω ότι ο Πρωθυπουργός θα έπρεπε σοβαρά να σκεφτεί το ενδεχόμενο να υπουργοποιήσει τους δημιουργούς του DVD, μήπως και μειωθεί το έλλειμμα χωρίς κινητοποιήσεις και αντιδράσεις!

Ανοικτή επιστολή προς τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ για την τροποποίηση του κώδικα ελληνικής ιθαγένειας.

Ανοικτή επιστολή προς τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ για την τροποποίηση του κώδικα ελληνικής ιθαγένειας.

Έκκληση προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας

Γεώργιος Ι. Μάτσος
Δ.Ν., Δικηγόρος

Κυρίες και κύριοι βουλευτές,

Ο Πρωθυπουργός διακήρυξε ότι πρέπει να δοθεί ελληνική ιθαγένεια σε όσους μετανάστες δεν γνωρίζουν άλλη πατρίδα εκτός από την Ελλάδα. Είναι βέβαια ορθή η πρωθυπουργική ρήση. Υλοποιείται, όμως, στο νομοσχέδιο τροποποίησης του κώδικα ελληνικής ιθαγένειας;

Οι υπό ψήφιση διατάξεις πολιτογράφησης ενηλίκων θέτουν κάποιες προϋποθέσεις εξελληνισμού, όχι όμως τη βασικότερη: την προηγούμενη απόκτηση ελληνικής συνείδησης. Η γνωσιολογική πρόσκτηση της ελληνικής γλώσσας και της ελληνικής ιστορίας, η συμμετοχή στην κοινωνική και πολιτική ζωή, δεν συνεπάγονται αυτομάτως την απόκτηση ελληνικής συνείδησης. Όσοι έχετε ζήσει στο εξωτερικό, θα μάθατε άριστα τη γλώσσα και την ιστορία των χωρών υποδοχής και θα συμμετείχατε ενεργά στην κοινωνική και πολιτική τους ζωή. Ωστόσο παραμείνατε Έλληνες, δεν μεταβάλετε εθνική συνείδηση. Τίποτε δεν διασφαλίζει στο κατατεθέν νομοσχέδιο ότι η κτήση της ιθαγένειας δεν θα γίνει καθαρά για ωφελιμιστικούς λόγους, χωρίς ο αιτών να έχει πραγματική πρόθεση εξελληνισμού.

Και αν για τους ενήλικες υπάρχει κάποια, έστω και ανεπαρκής, διαδικασία εξελληνισμού, τίποτε αντίστοιχο δεν προβλέπεται για τα τέκνα που γεννιούνται στην Ελλάδα και λαμβάνουν την ιθαγένεια μόνον με πενταετή παραμονή των γονιών τους. Το τέκνο του μη εξελληνισμένου μετανάστη έχει πολλές πιθανότητες να παραμείνει μη εξελληνισμένο, ανατρεφόμενο μέσα σε εθνολογικά και θρησκευτικά γκέτο που ήδη έχουν δημιουργηθεί ανά την Ελλάδα. Αντίστοιχα φαινόμενα παρατηρούνται και στο σύνολο των ευρωπαϊκών χωρών, παρά τα μέτρα ενσωμάτωσης και παρά την αθρόα παροχή ιθαγένειας.

Σε άλλες χώρες, η απόκτηση εθνικής συνείδησης του αιτούντος ελέγχεται αποτελεσματικώς με την προηγούμενη απεμπόληση της ιθαγένειας του κράτους καταγωγής. Στην Ελλάδα, ο σήμερα ισχύων κώδικας ιθαγένειας προβλέπει τον έλεγχο μη απτών και μη αποτυπώσιμων, νομικά, κριτηρίων από την επιτροπή πολιτογράφησης, μέσω του θεσμού του αναιτιολόγητου της απόρριψης της αίτησης πολιτογράφησης, που θέτει τον πυρήνα της απόφασης περί πολιτογράφησης εκτός του δικαστικού ελέγχου. Τούτο είναι ορθό, διότι η απόφαση για την απονομή της ιθαγένειας εμπεριέχει τη διαπίστωση της ελληνικής συνείδησης του αιτούντος. Μια τέτοια διαπίστωση δεν είναι, εξ αντικειμένου, δυνατόν, να τεθεί υπό έλεγχο βασιμότητας με κριτήρια δικονομικά. Αποτελεί απόφαση πολιτική-εθνική.

Όσο εύσχημα ακούγεται η «ένταξη της διαδικασίας πολιτογράφησης στο κράτος δικαίου», άλλο τόσο πρόκειται για κρίσιμο σφάλμα νομοθετικής στοχοθέτησης. Το κράτος δικαίου, δηλαδή, ο δικαστικός έλεγχος, απουσιάζει όχι μόνον από τον πυρήνα της πολιτογράφησης, αλλά και από πράξεις όπως η προκήρυξη εκλογών, η σύνθεση της κυβέρνησης, η κήρυξη πολέμου, η σύναψη διπλωματικών σχέσεων με άλλα κράτη και σειρά πράξεων εξωτερικής πολιτικής. Η απόφαση για το ποιος είναι ή γίνεται Έλληνας, είναι έκφανση της συλλογικής μας πολιτικής αυτο-αντίληψης έναντι της ανθρωπότητας και εκφεύγει, ως προς τον πυρήνα της, του δικαστικού ελέγχου.

Πολύ εύστοχα εκφράστηκαν τα παραπάνω με την τοποθέτηση του Συνηγόρου του Πολίτη, ενώπιον της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, ότι «η ιθαγένεια δεν είναι δικαίωμα, αλλά μία από τις πράξεις κρατικής εξουσίας που έχει απόηχο κρατικής κυριαρχίας»

Είναι η γιόγκα σωματική άσκηση-γυμναστική;

Πανελλήνια Ἕνωση Γονέων γιά την Προστασία του Ελληνορθοδόξου Πολιτισμού της Οἰκογενείας καί του Ατόμου.

Ιδρυτής: π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος (+)

Πρόεδρος Πνευμ. Σ.: π. Κυριακός Τσουρός, Δρ. Θεολ. -Πρόεδρος Δ. Σ.: Κωνσταντίνος Παπαχριστοδούλου, πτ. Θεολ.

Μεσογείων 429, 153 43 Αγία Παρασκευή, Τ.Θ. 60120, 153 42, Τηλ.: 210 6396 665, 210 6082 271, Fax: 210 6082 219, www.ppu.gr

 

Αγία Παρασκευή, Φεβρουάριος 2010

Βρισκόμαστε στήν εὐχάριστη θέση νά σας ενημερώσουμε ότι εκυκλοφόρησε προσφάτως από τίς ἐκδόσεις μας το βιβλίο του κ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΤΑΓΑΡΑΚΗ ΕΡΕΥΝΗΤΟΥ ΑΘΛΙΑΤΡΙΚΗΣ «ΕΙΝΑΙ Η ΓΙΟΓΚΑ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ – ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ; Είναι η γιόγκα ως μυϊκή άσκηση κατάλληλη για τη βελτίωση της υγείας;».

Εδώ καί αρκετές δεκαετίες, ορισμένοι κύκλοι προβάλλουν στό δυτικό κόσμο τη γιόγκα ὡς ιδανική μορφή σωματικής άσκησης. Επίσης γίνονται μαθήματα – σεμινάρια γυμναστικών ασκήσεων, διδάσκονται στάσεις καί κινήσεις του σώματος, όπως αυτές εφαρμόζονται στόν ινδουισμό και στον βουδισμό (γιόγκα). Στο παρόν κείμενο γίνεται προσπάθεια να παρουσιαστεί το θέμα με τον απλούστερο δυνατό τρόπο. Σκοπός της μικρής αυτής εργασίας είναι να μπορέσει να αντιληφθεί ο καθένας, ανεξαρτήτως των θρησκευτικών, πολιτικών ή άλλων προτιμήσεών του τις διάφορες πλευρές του ζητήματος.

Η σωματική άσκηση είναι κοινό αγαθό, όπως και η ελευθερία. Ο κάθε ένας έχει το δικαίωμα να γνωρίσει ποιά είναι η αλήθεια για το συγκεκριμένο θέμα. Μόνο έτσι, θα είναι σε θέση να επιλέξει ελεύθερα, αυτό που ο ἴδιος κρίνει ως σωστό. Η μελέτη γίνεται με βάση τις σύγχρονες απόψεις της ιατρικής, της αθλητιατρικής και της θρησκειολογίας.

Σελίδες: 40.

Τιμή λιανική: 2 €.

Πώληση χονδρική (γιά βιβλιοπωλεία) & λιανική:

Εκδόσεις Σταμούλη Α. Ε. Τηλ.: 210 5238305.

Γιά αποστολές «επί αντικαταβολή»:

Τηλ.: 210 6396665, Fax: 210 6082219.

Ποιός σας είπε ότι η ΕΑΕΠ δεν έχει και Δόγματα και Μυστήρια;!

Αιρετικός “ποιμένας” της ψευτοχαρισματικής σύναξης της Ε.Α.Ε.Π απαντά (;) σε ερώτηση ακροάτριας - της Μάρθας -  σχετικά με το βάπτισμα και δέχεται ότι είναι …Μυστήριο και αποτελεί ..ΔΟΓΜΑ !!!  Δείτε το σχετικό βίντεο εδώ

Αν αντέξετε μερικά λεπτά θα μάθετε πως το βάπτισμα σώζει, δηλαδή το ΔΟΓΜΑ ΣΩΖΕΙ!!!

Βρε εξελίξεις οι ΕΑΕΠίτες! Μετά από 40 χρόνια ιστορίας απόκτησαν και ΔΟΓΜΑΤΑ και ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ… Άντε και του χρόνου με Διαζύγια παιδιά. Είναι κρίμα να σκοτώνονται τα ”αναγεννημένα” ζευγάρια!

Η πανήγυρις του…μαρτυρίου!

Οι άγιοι Μακκαβαίοι είναι προ του μαρτυρίου. Έτοιμοι να δώσουν τη ζωή τους αντάλλαγμα Ζωής. Η μητέρα τους, αγία Σολομονή, τους ενθάρρυνε με λόγια πίστης προκειμένου να μη δειλιάσουν μπροστά στον δήμιο, και εκείνοι, οι άγιοι παίδες, ο Αβείμ, ο Αντώνιος, ο Γουρίας, ο Ελεάζαρος, ο Ευσέβωνας, ο Αχείμ και ο Μάρκελλος δεν την απογοητεύουν. Είναι έτοιμοι για το μαρτύριο. Έτοιμοι για την Αιώνια Δόξα!!!

 

     Ω δήμιοι, γιατί καθυστερείτε; Γιατί αναβάλλετε; Γιατί τόσο αρ­γείτε να πάρετε την καλή διαταγή; Που είναι τα ξίφη; Που είναι τα δε­σμά; τα ζητώ γρήγορα. Ας αναφθή περισσότερο η φωτιά, ας γίνουν πιο επιθετικά τα θηρία, πιο περιποιημένα τα στρεβλωτήρια.  Ας είναι όλα βασιλικά και περισσότερο πολυτελή. «Εγώ είμαι πρωτότοκος. Θυσίασέ με πρώτο». «Εγώ είμαι τελευταίος. Ας αλλάξη η σειρά». «Ας μπη και κάποιος από τους μεσαίους πρώτος για να τιμηθούμε εξ ίσου όλοι». Αλλά διστάζεις; Μήπως και περιμένεις να αλλάξουμε γνώμη; Σου επα­ναλαμβάνουμε και πολλές φορές θα σου επαναλάβουμε τον ίδιο λόγο: «Δεν πρόκειται να φάμε τα απαγορευμένα από τον Νόμο μας φαγη­τά. Δεν θα υποχωρήσουμε». Πιο γρήγορα θα σεβασθής εσύ τα δικά μας, παρά θα υποταχθούμε εμείς στα δικά σας. Με λίγα λόγια: «Ή να επινόησης καινούργια βασανιστήρια ή να ξέρης ότι τα περιφρονούμε τα τωρινά».

Και αυτά μεν τα έλεγαν στον τύραννο. Όσα δε έλεγαν μεταξύ τους σαν προτροπές, και όσα παρατηρούσες σ’ αυτούς, αποτελούν για τους φιλόθεους ό,τι πιο ωραίο και ιερό και από κάθε θέαμα ή άκουσμα γλυκύτερο. Εγώ τουλάχιστον γεμίζω από αγαλλίασι καθώς τα ενθυ­μούμαι. Βρίσκομαι νοερώς μαζί τους στο μαρτύριο τους και νοιώθω χα­ρά και υπερηφάνεια με αυτή την διήγησι. Πλησίαζε και αγκάλιαζε ο έ­νας τον άλλο. Γινόταν πανήγυρις σαν να είχαν τελεσθή αθλητικά κα­τορθώματα. Εφώναζαν:

- Ας προχωρήσουμε, αδελφοί, στους κινδύνους. Ας προχωρή­σουμε χωρίς αργοπορία, εν όσω βράζει από θυμό εναντίον μας ο τύ­ραννος, μήπως μαλακώση και χάσουμε την σωτηρία. Μας περιμένει πλούσιο τραπέζι. Ας μην απουσιάσουμε. Είναι καλό να συνοικούν οι αδελφοί, να συντρώγουν και να συμπολεμούν. Αλλά το καλύτερο είναι να εκτίθενται μαζί στον κίνδυνο για την αρετή. Εάν το απαιτούσε η περίστασις, θα αγωνιζόμασταν και σωματικά για την πατρική γη και κλη­ρονομιά. Είναι κι αυτός επαινετός θάνατος. Αλλά τώρα που δεν απαιτεί κάτι τέτοιο ο καιρός, ας θυσιάσουμε τα σώματα μας.

Πως να το κάνου­με; Κι αν δεν θανατωθούμε τώρα, δεν θα πεθάνουμε κάποτε; Δεν θα υποστούμε τις συνέπειες της γεννήσεως; Ας κάνουμε την ανάγκη φι­λοτιμία. Ας σοφισθούμε τον θάνατο. Ας κάνουμε ατομικό αυτό που εί­ναι κοινό (δηλ. τον θάνατο. Ας αγοράσουμε με τον θάνατο την ζωή. Ας μη βρεθή κανείς ανάμεσα μας φιλόζωος ούτε άτολμος. Ας δοκιμάση απόγνωσι ο τύραννος ότι θα λυγίση τους άλλους (Ιουδαίους), αντι­μετωπίζοντας τώρα εμάς. Και αυτός βέβαια θα κανονίση την σειρά των βασανιστηρίων, ενώ εμείς θα βάλουμε το τέλος στην σειρά εκείνων που διώκονται.

Ας μη φιλονικήσουμε γι’ αυτό από ένθερμο ζήλο. Και ο πρώτος ας ανοίξη στους άλλους τον δρόμο, και ο τελευταίος ας βάλη την σφραγίδα στην άθλησι. Αλλά σ’ όλων μας το μυαλό ας σφηνωθή εξ ίσου η απόφασις να πάρουμε οικογενειακά το στεφάνι (του μαρτυ­ρίου) και κανέναν από μας να μην τον κερδίση ο διώκτης, πράγμα που θα τον κάνη για όλους να καυχάται, βράζοντας από κακία. Ας φανούμε ο ένας αδελφός του άλλου και ως προς την γέννησι και ως προς τον θά­νατο. Και όλοι ας ρίχτουμε στους κινδύνους σαν ένας και ο καθένας αν­τί όλων. Εσύ, ω Ελεάζαρε, ας μας υποδεχθής. Εσύ, ω μητέρα, ας ακολουθήσης.

 Εσύ, ω Ιερουσαλήμ, θάψε τους νεκρούς σου μεγαλόπρε­πα, αν κάτι περισσεύη για τους τάφους. Διηγήσου την ιστορία μας και δείξε το ευλογημένο πολυάνδριο μνήμα που προήλθε από μία μητρική κοιλιά, στις επόμενες γενεές και στους εραστές σου^.

8. Αυτά είπαν και έπραξαν οι αδελφοί και διήγειρε ο ένας τον ζήλο του άλλου με λόγια όμοια με δόντια χοίρων^. Και περίμεναν (τα μαρ­τύρια) με την σειρά της ηλικίας και με ίση προθυμία. Αυτό που ελάμβα­νε χώρα αποτελούσε για τους ομοεθνείς τους αιτία υπερβολικής χαράς και θαυμασμού, ενώ για τους διώκτες αιτία φόβου και καταπλήξεως. Αυτοί που εξεστράτευσαν εναντίον κάθε έθνους, νικήθηκαν τόσο πολύ από την ομοψυχία επτά αδελφών που αγωνίζονταν για την πίστι τους, ώστε να μη τρέφουν πια καλές ελπίδες για τους άλλους (Ιουδαίους).

Διαβάστε ολόκληρο το εκπληκτικό κείμενο στη σελίδα μας: http://www.egolpion.com/makkavaioi.el.aspx

Ο Χότζας τότε είπε: Ο Χριστός ανέστη. Και οι Τούρκοι α­πάντησαν: «αληθινός ανέστη….».

Περιστατικά κρυπτοχριστιανών
Ι. Σαλτσή

 Από την τραγωδίαν των Κρυπτοχριστιανών.

Ο Παπα-Πάνος και ο Καράσακαλης ο Χότζας.

αναδημοσίευση :http://impantokratoros.gr/B83AD769.el.aspx

Γύρισε ο Παπα-Πάνος και τους είπε: «Εγώ ξέρω, πως από σας δε βγαίνει κουβέντα. Λοιπόν αυτός ο χότζας που βλέπετε, δεν είναι χότζας, είναι παπάς, και το όνομά του είναι Παπα-Θόδωρος»! Και είπε ο Παπα-Πάνος στα τρία αδέλφια μια ιστορία για τον Καράσακαλη το χότζα. Και σας την διηγούμαι πάλι:

Στα 1888 όλη την ημέρα του Μεγάλου Σαββάτου οι Χριστιανοί καλούσαν τον Παπα-Πάνο στα σπίτια τους, κι έκανε ευχέλαιο, παράκληση κι αγιασμό. Είχε βραδυάσει, κι ο παπάς δεν το κατάλαβε. Βραδυάστηκε σ’ εκείνο το μαχαλά, στο Ορτάσαραϊ. Και πήρε το δρόμο να πάη στη Μούντα. Στο δρόμο συνάντησε τον Καράσακαλη το χότζα. Είπε την καλησπέρα και τράβηξε πάλι τον δρόμο του. -«Τζάνε μου, στάσου, του λέει ο χότζας, γιατί βιάζεσαι τόσο!»

-«Αύριο έχουμε Πάσχα, λέει ο παπάς, κι απόψε πρέπει να βρίσκομαι στο χωριό».

Τελείωσε και δεν τελείωσε την κουβέντα ο παπάς και βρέθηκαν μπροστά στο σπίτι του Καράσακαλη. «Ορίστε, λέει ό χότζας, ας περάσουμε μέσα, να πάρουμε έναν καφέ κι ύστερα τραβάς στη δουλειά σου».

-«Ευχαριστώ, βιάζομαι, θα φύγω». -«Κατάλαβα δεν καταδέχεσαι», λέει ο χότζας. Τότε δεν μπόρεσε ο παπάς να κάνη διαφορετικά, μπήκε στο σπίτι. Ο χότζας του έδωσε σκαμνί, πήρε κι εκείνος ένα και κάθισαν. Δεν πέρασε πολλή ώρα, και μπήκε μέσα στην κάμαρη η οικοδέσποινα, μια μεσόκοπη. Καλωσόρισε τον παπά κι έφυγε. Αμέσως μετά μπαίνει στο δωμάτιο ένα κορίτσι με το δίσκο και τους κερνάει από ένα κονιάκ. Και χωρίς να περάση καιρός, έφερε και δυο καφέδες. Ευχήθηκε ο Πα­πα-Πάνος, ήπιε τον καφέ και σηκώθηκε να τον αποχαιρετήση και να φύγη. Πριν απ’ αυτόν (όμως) σηκώθηκε ο χότζας, πήγε στο βάθος του δωματίου και (του) λέει: «Έλα Παπα-Πάνο, κάτι έχω να σου πω». Ο παπάς τα χρειάστηκε. «Αυτός ο αφορισμένος θα με σκοτώση», είπε με το νου του. Ήθελε δεν ήθελε όμως, τον ακολούθη­σε. Άνοιξε ο χότζας μια πόρτα, μπήκαν σε μιαν άλλη κάμαρη και αντίκρυ στον τοίχο φάνηκε μια μικρή πόρτα. Ο χότζας πηγαίνει κατευθείαν σ’ αυτήν την πόρτα. Ο παπάς, εκόπηκαν τα γόνατά του και χάθηκαν οι ελπίδες του. «Θα με σκοτώση ο άπιστος, εις το όνομα Κυρίου….», λέει με το νου του.

Ο χότζας άνοιξε τη μικρή του πόρτα. Ο παπάς τον βλέπει να κατεβαίνει σκαλοπάτια. Άρχισε να κατεβαίνει κι αυτός. Όταν πάτησε στο πάτωμα, βλέπει πως βρίσκεται μέσα σε μια μικρή εκκλησία. Άστραφτε η εκκλησία με τις καντήλες και τους πολυελαίους αναμμένους. Δίπλα στο παγκάρι υπήρχε ένα ντουλαπάκι. Το άνοιξε ο χότζας, έβγαλε το σαρίκι του και το φόρεμά του και το κλείδωσε μέσα. Ύστερα πέρασε στο προσκυνητάρι, από πίσω κι ο παπάς, προσκύνησαν και μπήκαν στο Ιερό. Φόρεσε τα ιερά άμφια και έδωσε και φόρεσε κι ο Παπα-Πάνος. Κι άρχισε ο Παπα-Θόδωρος -ο Καράσακαλης ο χότζας: «Ευλογητός ο Θεός των πατέρων ημών, πάντοτε νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν!»

Από το μέρος του δεξιού χορού ένας μεσόκοπος Τούρκος άρχισε: «Άγιος ο Θεός, Άγιος Ισχυρός, Άγιος Αθάνατος, ελέησον ημάς….» Ο Παπα-Πάνος κάτι ένιωσε, έναν κόμπο στο λαιμό και δάκρυσαν τα μάτια του. Τον πήρε το μάτι του Παπα-Θόδωρου. «Παπα-Πά­νο, μη κλαις. Τέτοιο ήταν το γραφτό μας, να γίνουμε και να ζούμε Κλωστοί, κρυφοί Χριστιανοί. Μέγας ο Θεός των πατέρων ημών. Θα έρθη η μέρα που θα βγούμε κι εμείς από το σκοτάδι και θα ζούμε κι εμείς όπως τ’ άλλα τ’ αδέλφια μας, όπως εσείς!»