Μουλά Ομάρ: Δεν αποκλείεται να τον δούμε αγιοποιημένο στα πλαίσια της Οικουμενιστικής «αγάπης»
ΑΓΑΠΟΛΟΓΟΙ ή απλώς ΜΑΣΟΝΟΙ;;;
Τα τάγματα των «νεο-Μασόνων» του Οικουμενισμού
Ποιοί είναι όμως αυτοί που άλλαξαν την «επίσημη Ορθοδοξία» του Φαναρίου, που τα φερέφωνα του Πατριαρχείου ΚΠόλεως την έμαθαν μόνο δημοσιογραφικά και τη διδάσκουν ανάλογα, ώστε σήμερα αφ’ ενός να εμφανίζεται μια τέλεια «διαφορετικότητα» μεταξύ των Οικουμενιστών και των Ορθοδόξων, αφ’ ετέρου να φαίνεται ότι δήθεν η Παράδοση «πολιορκεί την Ορθοδοξία απ’ έξω»;
Δεν θα δώσουμε απ’ευθείας απάντηση· ας απαντήσει κάποιος δημοσιογράφος με ενδελεχή έρευνα των στοιχείων. Εμείς προτείνουμε τις εξής κατευθυντήριες γραμμές – ερωτήσεις πάνω σε «περίεργες συμπτώσεις»·
(α) Γιατί αρχίζει ο ορθόδοξος οικουμενισμός για πρώτη φορά μετά από 2.000 χρόνια, μόνο στις αρχές του 20ου αι. (επιστολές Πατριάρχη Ιωακείμ Γ΄), ταυτόχρονα με την εξάπλωση της Θεοσοφικής Εταιρείας στη Δύση (γκουρουϊσμός, δυισμός, διαλογισμός) και την έναρξη διαθρησκειακών συναντήσεων, όπως το Κογκρέσσο των Θρησκειών στις Η.Π.Α.;
(β) Η Θεοσοφική Εταιρεία ιδρυμένη από την αποκρυφίστρια – μέντιουμ Έλενα Μπλαβάτσκυ, έχει σκοπό τη δημιουργία ενός παγκόσμιου πυρήνα της ανθρωπότητας χωρίς καμμία θρησκευτική διάκριση, την μέσω της θρησκειολογίας κατάδειξη του ότι δήθεν όλες οι θρησκείες έχουν κοινή προέλευση, και την προετοιμασία της έλευσης ενός παγκόσμιου θρησκευτικού ηγέτη· ποια επίπτωση μπορεί να έχει η τεκμηριωμένη σχέση Θεοσοφικής Εταιρείας και Μασονίας επάνω στα εκκλησιαστικά πράγματα, υπό το φως του γεγονότος ότι
(γ) Πολλοί Κληρικοί και έξοχα οι Οικουμενικοί Πατριάρχες Μελέτιος Μεταξάκης (πολλαπλά καινοτόμος μεταρρυθμιστής και επιταχυντής του Οικουμενισμού) και Αθηναγόρας (που κατάργησε τα «αναθέματα» κατά του αιρετικού παπισμού και άλλαξε την αυστηρή γραμμή των Ορθοδόξων στο Π.Σ.Ε.) ήταν επιφανείς Μασόνοι ολκής, αναγραμμένοι σε επίσημα Μασονικά περιοδικά και βιβλία ;
(δ) Γιατί το διαθρησκειακό «άνοιγμα» του Π.Σ.Ε. (δηλαδή και σε μη Χριστιανούς) αρχίζει σχεδόν από την 6η Συνδιάσκεψη του Π.Σ.Ε. στο Βανκούβερ (1983), δηλαδή λίγο μετά το 1974, οπότε, κατά τις οδηγίες της Αλίκης Μπέηλυ, ηγέτιδας του New Age, έπρεπε οι προοπτικές της Θεοσοφικής Εταιρείας να αρχίσουν να δημοσιοποιούνται στο ευρύ κοινό ;
(ε) Γιατί η συμπαρουσία θρησκευτικών αντιπροσώπων στις διαθρησκειακές συναντήσεις και συμπροσευχές τύπου Ασσίζης με Πρόεδρο τον Πάπα, (Ασσίζη 1986, Ρώμη 1987 και 1988, Βαρσοβία 1989, Μπάρι 1990, Μάλτα 1991, Βρυξέλλες 1992, Μιλάνο 1993, Ασσίζη 1994 και 2002, Βατικανό 1999) ταιριάζει απόλυτα με την παρέλαση των «μυστών» στις μασονικές τελετές, όπου ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός, τίθεται στην ίδια θέση με άλλους ιδρυτές θρησκειών, ως ένας απλός μεγάλος «μύστης» ;
(στ) Γιατί στη φρασεολογία και τα γραπτά επιφανών οικουμενιστών, όπως των Πατριαρχών Αθηναγόρα και Βαρθολομαίου, βρίσκουμε τόσο προφανή υποτίμηση των δογματικών θεολογικών διαφορών και των Ιερών Κανόνων, σαν αιτίας μίσους, και την υπερτίμηση μιας απροϋπόθετης «αγάπης», δηλαδή ένα μοτίβο αντίθεσης μεταξύ αλήθειας και αγάπης, που απαντάμε συχνά στα έργα της Αλίκης Μπέηλυ και άλλων μορφών της Θεοσοφικής Εταιρείας και της μετεξέλιξής της, του New Age (για την «κακή θεολογία» και την «καλή αγάπη») ; Μήπως κάποιοι ιεράρχες μας έχουν μορφωθεί σε ειδικούς «Συλλόγους» με μαθήματα της κοσμοθεωρίας των Θεοσοφιστών, αφού τελευταία αποδείχθηκε ότι Έλενα Μπλαβάτσκυ διάβαζε μέχρι και … ο Elvis Presley ;
του Νεμέσιου από τη σελίδα μας
