ΘΡΑΚΗ: Και μια εικόνα και…χίλιες λέξεις!

 Ἡ ἀνωτέρω φωτογραφία εἶναι ἀπό τό φετινό συνέδριο τοῦ Συλλόγου Ἀλληλοβοήθειας Τούρκων Δυτικῆς Θράκης.

     Προσέξτε σκηνικό:  Ἀνάμεσα στή φαραωνική φωτογραφία τοῦ φασίστα Κεμάλ καί τήν γιγάντια τούρκικη σημαία, ἡ σημαία τῆς «ἀνεξάρτητης Δυτικῆς Θράκης». Ἀπό κάτω κάποιοι …συνέλληνές μας μουσουλμάνοι, ὑπέρμαχοι τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καί ἐντελῶς ἄσχετοι μέ κάθε παρακρατική ὁμάδα (τύπου Ἐργκενέκον), μυστική ὑπηρεσία (τύπου ΜΙΤ) καί φασιστική ὀργάνωση (τύπου Γκρίζων Λύκων).

     Καί νά πεῖ κανείς ὅτι δέν τά βλέπουμε; Μέσα στό Προξενεῖο Κομοτηνῆς (μά καί τῆς Θεσσαλονίκης) δέν τιμήθηκε προχθές (10-11) ὁ σφαγέας τῶν προγόνων μας; Κάποτε γινόταν μέ τή σχετική διακριτικότητα, τώρα φτάσαμε νά μᾶς μοιράζουν καί τόν πανηγυρικό πού ἐκφωνεῖ ὁ Πρόξενος! Καλά πᾶμε…

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:

Άγιος Νεκτάριος: Η Εκκλησία ποτέ δεν υπετάγη στον Πάπα, ούτε αναγνώρισε σε αυτόν ποτέ μείζονα ιεραρχίαν.

Η Mία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, συγκροτουμένη εκ των κατά τόπους Εκκλησιών, ηνωμένων τη πίστει, τη ελπίδι, τη αγάπη και τη λατρεία υπήρξεν αείποτε ελευθέρα και ανεξάρτητος, ουδέ υπετάγη ποτέ τω Πάπα Ρώμης, ουδ’ ανεγνώρισε ποτέ αυτώ μείζονα ιεραρχίαν και πνευματικά χαρίσματα και πνευματικήν υπεροχήν, αλλ’ εθεώρησεν αυτόν επίσκοπον, ως πάντας τους επισκόπους, αφού και αυτός την αυτήν έλαβε χειροτονίαν, οίαν και οι λοιποί επίσκοποι παρά των αποστόλων, οίτινες δεν απεστάλησαν παρά του Σωτήρος επίσκοποι καθεδρών, αλλ’ απόστολοι του ιερού Αυτού Ευαγγελίου, φέροντες την δύναμιν του ιδρύειν εκκλησίας.

Οι απόστολοι ήσαν ό,τι ο θεόπτης Μωϋσής, όστις ωκοδόμησε θυσιαστήριον και κατεσκεύασε την σκηνήν του μαρτυρίου και διέταξε τα της λατρείας και πάσας τας ιεράς τελετάς· και συγχρόνως αρχιθύται ως ο Ααρών· και τοιούτοι έδει να ώσιν, αφού η παλαιά λατρεία τύπος και σκιά ην της νέας λατρείας, της γνωσθείσης τοις έθνεσι διά των αγίων αποστόλων· εν τοις αγίοις αποστόλοις υπήρχε το πλήρωμα των χαρισμάτων, ουδέ ην δυνατόν άλλως να έχη, αφού πάντες εξ ίσου απεστέλλοντο· “πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αυτούς τηρείν πάντα, όσα ενετειλάμην υμίν· και ιδού εγώ μεθ’ υμών ειμί πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος. Αμήν” (Ματθ. κη’ 19-20).

Πώς ην δυνατόν να εξαρτώνται οι απόστολοι από του Πέτρου, όστις εξ ίσου προς τους άλλους απεστέλλετο εις το κήρυγμα, όπως ιδρύσωσι την Εκκλησίαν και διδάξωσι την λατρείαν του Χριστού εν τοις έθνεσιν, αφού έκαστος έμελλε να ενεργή ανεξαρτήτως από των λοιπών;

Αλλά τις η χρεία του πρωτείου του αποστόλου Πέτρου, αφού δεν ήτο δυνατόν να υπάρχωσι δευτερεία, διά την διασποράν των αποστόλων;

 Τις η χρεία της υπεροχής του Πέτρου, αφού έκαστος απόστολος ιδίαν είχεν αποστολήν;

  Τις η χρεία ιεραρχικής βαθμολογίας μεταξύ των αποστόλων, αφού εν τη διασπορά έμελλον να αποθάνωσι μακράν ο εις του άλλου;

Τις η χρεία της δυνάμεως του Πέτρου, αφού ο Κύριος υπεσχέθη εις τους αποστόλους, ότι έσεται μετ’ αυτών πάσας τας ημέρας, έως της συντελείας του αιώνος; Βεβαίως ουδεμία χρεία όλων τούτων των φανταστικών προσόντων του αποστόλου Πέτρου, όστις εξ άπαντος θα διαμαρτύρηται κατά της τοιαύτης υπεροχής.

 Εάν τα προσόντα του Πέτρου, οία αξιοί η ρωμαϊκή Εκκλησία, ήσαν αληθή, το πνεύμα του ευαγγελίου θα καθίστατο λίαν προβληματικόν και αδιανόητον, διότι θα παρουσίαζε σύγχυσιν εννοιών και σύγκρουσιν αρχών· θα ήτο ακατανόητος η αρχή της ισότητος, και ισότητος μέχρι ταπεινώσεως και η αρχή της ανισότητος, μέχρι ηγεμονίας και υπεροψίας. Εάν διετάσσετο τοιαύτη υπεροχή εν τοιαύτη περιπτώσει, πώς θα ηδυνάμεθα να νοήσωμεν το εξής χωρίον του Ευαγγελίου; “Οίδατε ότι οι δοκούντες άρχειν των εθνών κατακυριεύουσιν αυτών και οι μεγάλοι αυτών κατεξουσιάζουσιν αυτών· ουχ ούτω δε έσται εν υμίν, αλλ’ ος εάν θέλη γενέσθαι μέγας εν υμίν, έσται υμών διάκονος, και ος εάν θέλη υμών γενέσθαι πρώτος, έσται πάντων δούλος· και γαρ ο υιός του ανθρώπου ουχ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι, και δούναι την ψυχήν αυτού λύτρον αντί πολλών” (Μάρκ. ι’ 42-45)· και ίνα αφήσωμεν τα πολλά χωρία, διότι δεν θα επαρκέση ο χρόνος, ερωτώμεν.

      Πώς θα επληρούτο ο σκοπός της αποστολής των αποστόλων μη εχόντων κοινωνίαν μετά του ανωτάτου αποστόλου, παρ’ ου θα ελάμβανε κύρος το αποστολικόν αυτών κήρυγμα;

Αλλ’ αφού συνέστησεν ιεραρχίαν μεταξύ των αποστόλων και ανέδειξε τον Πέτρον ανώτατον απόστολον και ηγεμόνα, διατί ο Κύριος να μη γνωστοποιήση τούτο και τοις λοιποίς μαθηταίς, λέγων αυτοίς· “ιδού καθίστημι Πέτρον τουτονί ποιμένα υμών και άρχοντα και ηγεμόνα· αυτός ποιμανεί υμάς αυτού ακούσασθαι· και πας όστις παρακούσει αυτού εξολοθρευθήσεται”;

                Τούτο έπρεπε να ποιήσητε γνωστόν τοις μαθηταίς αυτού ο Σωτήρ, εάν όντως καθίστα αυτόν ποιμένα ποιμένων και άρχοντα των αποστόλων· αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς ουδέν τοιούτον είρηκε, και επομένως ουδεμίαν ιεραρχίαν αποστολικήν συνέστησε, διό ουδ’ υπάρχει τις φόβος απωλείας τω μη πειθομένω τω διαδόχω του Πέτρου, είπερ έστι τοιούτος ο επίσκοπος Ρώμης.

Ήμουν στην αίρεση της Ε.Α.Ε.Π για 3 χρόνια…

BrainWash

Όταν σκέφτομαι τα χρόνια που ήμουν στην ΕΑΕΠ (λιγότερο από 3 – βέβαια τον τελευταίο χρόνο ήμουν σωματικά μόνο) αναρωτιέμαι πόσο μεγάλη πλύση εγκεφάλου είχε γίνει σε μένα ώστε να αλλάξει εντελώς η προσωπικότητα μου και η ζωή μου. Άλλαξε το ντύσιμο η εξωτερική μου εμφάνιση άλλαξαν τα συναισθήματά μου για ανθρώπους που αγαπούσα και επίσης είχα πολύ εγωισμό και έβλεπα μόνο καλό αυτό το οποίο ήταν σύμφωνο με την διδασκαλία της πεντηκοστής. Θυμάμαι δεν είχα δική μου πρωτοβουλία και σε απλά καθημερινά πράγματα πορευόμουν σύμφωνα με τις εντολές των υπευθύνων της ΕΑΕΠ.

Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΑΕΠ

Όλα ξεκίνησαν όταν γνώρισα κάποιον ο οποίος πήγαινε για χρόνια στην ΕΑΕΠ και μου μίλησε για αυτή την “εκκλησία”. Μου την παρουσίασε ως εξής λέγοντας μου ότι σ αυτή την “εκκλησία”  υπάρχει μια μεγάλη διαφορά με τις υπόλοιπες σε όλες μιλάνε για το Θεό στην ΕΑΕΠ μιλάει ο ίδιος ο Θεός. Μου μιλούσε για θαύματα τα οποία γινόταν μέσα στην “εκκλησία” όπως  θεραπείες από αρρώστιες απεξάρτηση από ουσίες ζωή χωρίς αμαρτία με λίγα λόγια παρουσίαζε μια “εκκλησία” τέλεια. Στη συνέχεια μου μίλησε για τις προφητείες τα ενύπνια τα χαρίσματα του πνεύματος του αγίου και για τις γλώσσες που μιλούσαν όσοι έχουν βαπτιστεί με πνεύμα άγιο.

Βέβαια στην αρχή μου έλεγε δεν πειράζει που είσαι ορθόδοξη όλους θα τους σώσει ο Θεός  αρκεί να πιστεύεις.

Ακούγοντας όλα αυτά πήγα ένα απόγευμα στην  “εκκλησία” από περιέργεια εκεί είδα κάποιον να μιλάει από τον άμβωνα πολύ δυνατά και στην συνέχεια αφού τελείωσε το κήρυγμα ζήτησε από αυτούς που ήταν άρρωστοι να βγουν μπροστά και να προσευχηθούν εκεί πράγματι τρόμαξα πολύ άρχισαν όλοι να φωνάζουν δυνατά σήκωναν τα χέρια τους και μερικοί μιλούσαν όχι ξένες λέξεις ολοκληρωμένες αλλά διάφορους φθόγγους και μονοσύλλαβες λέξεις δεν ήξερα τι να κάνω μόλις τελείωσε έφυγα γρήγορα και μάλιστα τρέχοντας.

Πέρασαν μήνες και όταν συναντήθηκα πάλι με τον  πεντηκοστιανό φίλο μου μου μίλησε ευγενικά αλλά μου είπε ότι ο Κύριος σε περιμένει σ’ αυτή την εκκλησία δεν πρέπει να τον λυπήσω και να απουσιάζω. Μου έδωσε και μία Αγία Γραφή  να διαβάζω. Δυστυχώς δεν έμεινα  στην πρώτη μου εμπειρία και ξαναπήγα γιατί σκεφτόμουν συνεχώς αυτά τα λόγια να μην λυπήσω τον Κύριο.

 

 

 

OH NO!

Την δεύτερη φορά που πήγα μου έδωσαν και ένα μαντήλι να φορέσω και όταν γονάτισα να προσευχηθώ φοβόμουν και μπορώ να πω ότι λίγο έτρεμα. Εκμυστηρευτικά αυτό το συναίσθημα στο φίλο μου και μου είπε το εξής: Αυτό είναι θαύμα πολύ γρήγορα θα βαπτιστείς με πνεύμα άγιο. !!!

    

Μετά την δεύτερη φορά άρχισα να πηγαίνω κάποιες Κυριακές και ορισμένες φορές και απογεύματα. Στο τέλος κάθε συνάθροισης ερχόταν ο υπεύθυνος της “εκκλησίας” μου μιλούσε και ρωτούσε ποιες είναι οι εντυπώσεις μου. Ενώ στην αρχή μου έλεγαν δεν πειράζει που είσαι ορθόδοξη μετά αφού πήγαινα συχνά ο ποιμένας μου είπε ότι πρέπει να βγάλω από το μυαλό μου την ορθοδοξία και να αποφασίσω σε ποια εκκλησία θα πάω. Ο υπεύθυνος της εκκλησίας πάντα μου μιλούσε ευγενικά αλλά έπρεπε να αποφασίσω πολύ γρήγορα για την πορεία μου μέσα στην ΕΑΕΠ δλδ βάπτισμα στο νερό – συμμετοχή στις κοινωνίες και τις υπόλοιπες εκδηλώσεις – παρέες με τους αδελφούς –αλλαγή τρόπου ζωής – εξωτερική εμφάνιση. ΟΛΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΓΡΗΓΟΡΑ-ΒΙΑΣΤΙΚΑ τώρα καταλαβαίνω γιατί.

Έτσι αποφάσισα να κάνω την αλλαγή νομίζοντας πως αυτό είναι θέλημα του Θεού.

ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΕΝ ΥΔΑΤΙ

Πρέπει να ομολογήσω ότι ήρθε και η δύσκολη ώρα για το βάπτισμα. Οι πιέσεις του ποιμένα ήταν έντονες και κάθε φορά που με έβλεπε ρωτούσα πότε θα βαπτιστώ. Πάντα έβρισκα δικαιολογίες θυμόμουν το ΟΜΟΛΟΓΩ ΕΝ ΒΑΠΤΙΣΜΑ και δεν ήθελα να βαπτιστώ πάλι. Αλλά οι πιέσεις ήταν τέτοιες που δεν μπόρεσα για πολύ να αντισταθώ πως θα έπαιρνα εξάλλου κοινωνία χωρίς βάπτισμα.

Βαπτίστηκα μια Κυριακή αφού φόρεσα ένα άσπρο ρούχο πήγα μπροστά στον άμβωνα ο ποιμένας έκανε 3 ερωτήσεις εγώ απαντούσα ΑΜΗΝ. Μία ερώτηση απ’ αυτές ήταν αν πιστεύω στην αρπαγή της εκκλησίας τότε ήρθε στο μυαλό μου ΑΡΠΑΓΗ; ΠΙΣΤΕΥΩ; ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΔΗΛΑΔΗ;  αλλά βέβαια ότι σκέφτηκα δεν το είπα και απάντησα απλά αμήν.

Αναρωτιέμαι για όλους αυτούς  που βαπτίζονται  αν είναι σίγουροι γι’ αυτό που κάνουν.

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ

Η ζωή μετά κυλούσε ήρεμα οι πιέσεις σταμάτησαν και άρχισαν οι ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ Μου μιλούσε ο Θεός με το όνομα μου και θυμάμαι μια φορά είπε ότι με περιμένουν ευλογίες και μαζί με μένα θα σωθεί και η οικογένεια μου θα έρθουν και αυτοί στη “εκκλησία”. Να πω ότι η οικογένεια μου ούτε έξω από την πεντηκοστή δεν πέρασε.

Το τελευταίο διάστημα που δεν πήγαινα συχνά άκουσα την εξής προφητεία κόρη μου αγαπημένη να μην λείπεις από τον οίκο μου γιατί  έτσι δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις τον διάβολο. ΕΡΩΤΗΣΗ προς τους πεντηκοστιανούς υπάρχει άνθρωπος που μπορεί να αντιμετωπίσει τον διάβολο? Θα έλεγε ποτέ το πνεύμα το άγιο κάτι τέτοιο? Πολλές φορές άκουγα προφητείες για τους πρεσβυτέρους της  “εκκλησίας” τους μιλούσε ο Θεός για το πόσο σοφοί είναι πόσο άγιοι και πόσο εκλεκτοί . Ακούγοντας όλα αυτά δεν πέφτει ο καθένας στην περηφάνια δηλαδή θέλει το πνεύμα το άγιο να γίνουμε περήφανοι.. Βέβαια οι πιο δύσκολες στιγμές με τις προφητείες ήταν όταν κάποιος ήταν άρρωστος και ακούστηκε προφητεία προς τη γυναίκα του ότι ο άντρας σου θα γίνει καλά μετά από λίγο  εκείνος έφυγε από τη ζωή. Οι δικαιολογίες βέβαια ήταν πολλές.. Θα ξεχνούσα να γράψω κάτι που έγινε στην αρχή ακούστηκε κάποια προφητεία από κάποια γυναίκα και σε αυτά που έλεγε έκανε ένα συντακτικό λάθος ρώτησα λοιπόν τον φίλο μου πως γίνεται αυτό κάνει το πνεύμα το άγιο συντακτικά λάθη? δεν μου απάντησε αλλά την επόμενη βδομάδα που ξαναπήγα είπε ο ποιμένας από τον άμβωνα.- να προσέχουν οι προφήτες όταν προφητεύουν να μην κάνουν λάθη γιατί στην “εκκλησία” υπάρχουν άνθρωποι που τα προσέχουν αυτά-  !!! ΑΝ ΜΙΑ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΔΕΝ ΒΓΕΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΙΝΑΙ ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΤΟΤΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΜΙΛΑΕΙ.

Που είναι ο πόλεμος του 2008, ωεω;

Καιρό τώρα κάποιοι προφητολάγνοι μας προετοίμαζαν για τον επικείμενο πόλεμο του …2008. Μετά την πάροδο του έτους μας «ενημέρωσαν» ότι το 2008 έγινε…2009! Επειδή ΟΛΕΣ αυτές οι προφητοβλακείες ΔΕΝ είναι ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ τους αφιερωνουμε το κείμενο του αγαπητού Αθ.Ρακοβαλή. ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΟΝ 

Κοντά στο 1992 κυκλοφόρησε η φήμη ότι θα ξεκινήσει ένας μεγάλος πόλεμος, στον οποίο θα μπλεχτεί και η Ελλάδα, γιατί τό­τε έπεφταν δύο πασχαλιές μαζί, όπως είχε προφητέψει ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. Πράγματι τότε συνέπιπταν ημερολογιακά δύο μεγάλες γιορτές μαζί, το Πάσχα και ο Ευαγγελισμός και αυτό θεωρήθηκε από κά­ποιους σαν ερμηνεία της προφητείας του αγίου. Η φήμη διανθιζόταν και με άλλες λεπτομέρειες… Στο Άγιον Όρος Χριστια­νοί (μοναχοί και λαϊκοί) αναμετέδιδαν την φήμη με κάποιο δισταγμό και επιφύ­λαξη, άλλοι βρίσκονταν σε μια κατάσταση διέγερσης και αναμετέδιδαν την φήμη σαν σίγουρο γεγονός και κάποιοι άλλοι δεν ήθε­λαν να ακούσουν τίποτα και τα θεωρούσαν όλα αυτά ανοησίες. Τα πράγματα δικαίω­σαν τους τελευταίους.

       Λίγο πριν το 2004 κυκλοφορούσε η φή­μη ότι δεν θα γίνουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Αθήνα, γιατί θα ξεσπάσει πόλεμος. Πάλι εμφανίσθηκαν οι τρεις παρά πάνω κα­τηγορίες ανθρώπων. Μερικοί μάλιστα αγό­ραζαν και τρόφιμα…Πάλι τα πράγματα απέ­δειξαν ότι η φήμη ήταν μία σαπουνόφουσκα. Αυτές είναι δύο από αρκετές άλλες φήμες μικρότερης έκτασης που έφτασαν στα αυτιά μου.

        Τι συμβαίνει;…Υπάρχουν κάποιοι προ­βληματικοί, κάποιοι συμπλεγματικοί χρι­στιανοί (μοναχοί, ιερείς και λαϊκοί) που έχουν ευλάβεια ανακατεμένη με βλάβη, όπως έλεγε χαριτολογώντας ο π. Παΐσιος, που παριστάνουν τους χαρισματικούς, ενώ δεν είναι, κινούνται στα όρια της ψυχασθένειας και της απάτης, επιθυμούν τον θαυμασμό και τον σεβασμό του πλήθους, γι’ αυτό διαδίδουν αυτές τις φήμες έστω και αν γνωρίζουν υποσυνείδητα ότι αυτό το παιχνίδι έχει ημερομηνία λήξης; Περιπαί­ζονται από την ματαιοδοξία; Δεν μπορούν να αντιληφτούν τη μεγάλη ζημιά που προκαλούν στην Εκκλησία και στους αδύνα­μους στην πίστη;

        Κοντά σ’ αυτούς υπάρχει και μία κατη­γορία ανθρώπων που αρέσκονται να ακούν και να πιστεύουν τέτοιες φήμες χωρίς να εξετάζουν την εγκυρότητα της πηγής που τις διαδίδει, χωρίς να κοσκινίζουν τα πράγ­ματα, χωρίς να βάλουν την απλή λογική να δουλέψει. Προφανώς μια τέτοια φήμη τους δημιουργεί μια ψυχική διέγερση που τους ευχαριστεί, κάνει την ζωή τους πιο συ­ναρπαστική και έρχεται να καλύψει κά­ποια ψυχολογικά κενά. Από που αλλού μπορεί να πηγάζει αυτή η ανώριμη συμπε­ριφορά; Έτσι κάπως εξηγούσα τα πράγ­ματα για αρκετά χρόνια.

      

  Πριν από τα Χριστούγεννα του 2008 κυ­κλοφόρησε μια άλλη φήμη, εξαιρετικά επεί­γουσα. Έλεγε ότι θα γίνει πόλεμος μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα. Μέσα στον Ιανου­άριο του 2009. Καλούσαν τον κόσμο να πά­ρει τρόφιμα και κάποια χρήματα για να αντιμετωπίσει την δύσκολη κατάσταση, που θα δημιουργηθεί και θα διαρκέσει γύρω στους τρεις με έξι μήνες. Την φήμη την απέ­διδαν σε κάποιους λαϊκούς αλλά και ρασο­φόρους. Αυτή την φορά κατονόμαζαν και την πηγή. Ήταν ο γέροντας Εφραίμ από την Αμερική. Επειδή ό γέροντας ήταν γνω­στός και σεβαστός και είχε μεγάλο κύρος, η φήμη εξαπλώθηκε πολύ, σ’ όλη την Ελλάδα. Έφτασε να κυκλοφορεί και στο διαδίκτυο. Πολλοί άνθρωποι συμμορφώθηκαν προς τις οδηγίες. Ευτυχώς υπήρξαν και αυτοί που δεν παρασύρθηκαν από το γενι­κό κλίμα. Πέρασαν οι μέρες και δεν έγινε τίποτε. Δύο με τρεις μήνες μετά ο γέροντας Εφραίμ έκπληκτος έβγαλε μία ανακοίνω­ση από την Αμερική και δήλωσε ότι αυτός ποτέ δεν είχε πει τέτοια πράγματα. Κάποι­οι (ποιοί άραγε;) είχαν παραφουσκώσει και παρερμηνεύσει τα λόγια του η -ακόμη χει­ρότερα- ξεκίνησαν χωρίς αφορμή; Το όνο­μα του π. Εφραίμ είχε δυσφημισθεί σε ευρεία κλίμακα.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΕΤΑΜΑ Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΜΑΣ ΓΛΩΣΣΑ;

᾿Απάντηση σέ  ἱερεῖς τῆς
Μητροπόλεως Πρεβέζης

Πρεσβυτέρου π. Σταύρου Τρικαλιώτη

ἐφημερίου ῾Ιεροῦ Ναοῦ ῾Αγίας Παρασκευῆς ᾿Αττικῆς

Οσα θά ἀκολουθήσουν, ἀποτελοῦν μιά ἀπάντηση στούς σεβαστούς ἱερεῖς τῆς Μητροπόλεως  Πρεβέζης, πού ἔκαναν τόν κόπο νά μᾶς ἀπαντήσουν σέ δικό μας κείμενο. Γιά νά κατανοήσει κάποιος τή σύντομη ἀπάντηση πού ἀκολουθεῖ, καλό θά ἦταν νά ἔχει διαβάσει δύο κείμενα πού καταχωρήθηκαν στό διαδίκτυο μέ ἀφορμή   μιά πιλοτική (;) ἐφαρμογή-εἰσαγωγή λειτουργικῶν μεταφράσεων (ἁγιογραφικῶν περικοπῶν καί εὐχῶν) στά ὅρια τῆς Μητροπόλεως Πρεβέζης. Τό πρῶτο κείμενο ἐπιγράφεται: «Ἡ ἀνομία τῶν λειτουργικῶν μεταφράσεων καί ἡ διαστροφή τῆς ὀρθοδόξου Λατρείας» τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. ᾿Ιωάννου Φωτοπούλου (δές διαδίκτυο: http://www.orthros.org/Greek/Keimena/K-MeletiosMetafraseis.htm), τό ὁποῖο κείμενο συνυπογράφουν δεκατρεῖς ἱερεῖς, μεταξύ τῶν ὁποίων κι ἐγώ. Τό δεύτερο κείμενο ἔρχεται ὡς ἀπάντηση στό παραπάνω κείμενο καί τιτλοφορεῖται μέ τόν εὐγενικό (!) τίτλο: «Τό …πέμπτο Εὐαγγέλιο…῾Ο π. ᾿Ιωάννης Φωτόπουλος καί ἡ παρέα του!»  (τό τελευταῖο θαυμαστικό εἶναι δικό τους) καί τό ὑπογράφουν ὀγδόντα ἑπτά ἱερεῖς τῆς Μητροπόλεως Πρεβέζης (δές διαδίκτυο:  http://www.enoriako.info/50_eyaggelio o p Iwannis).

Κατ’ ἀρχήν τό κείμενο-ἀπάντηση τῶν ὀγδόντα ἑπτά κατά τά ἄλλα σεβαστῶν πατέρων ξεκινᾶ μέ ἕναν εἰρωνικό τίτλο! ῾Η εἰρωνική διάθεση διήκει καί ὅλο τό κείμενο. Κατόπιν μᾶς πληροφοροῦν πώς ὅ,τι γίνεται σήμερα στήν Πρέβεζα εἶναι «πρωτοβουλίες καί ἐνέργειες πού δέν προέρχονται ἀπαραιτήτως ἀπό τόν ἀρχιερέα τους (ἐνν. τόν Σεβασμιώτατο κ. Μελέτιο) ἀλλά ἀπό ἱερεῖς, μιᾶς περιοχῆς-ἐπισκοπῆς, ἁπλά καί αὐτονόητα». ῎Αν καί δέν διασαφηνίζεται πλήρως ἡ συμμετοχή ἤ μή τοῦ οἰκείου ποιμενάρχου στά ἐνδο-λειτουργικά δρώμενα, πληροφορούμαστε ὅτι οἱ ἱερεῖς τῆς Μητροπόλεως Πρεβέζης μποροῦν ἐλευθέρως νά τελοῦν τά ἱερά μυστήρια μέ μεταφράσεις δικῆς τους ἐμπνεύσεως, μιά καί ἔχουν ὑπερβεῖ τόν σκόπελο τῶν «ἱερῶν γλωσσῶν» καί ἄρα εἶναι ἐλεύθερος ὁ κάθε ἱερέας νά ἀποδίδει κατά τό δοκοῦν τά πρός χρῆσιν λειτουργικά κείμενα, «ὥστε  νά ξέρουν οἱ ἄνθρωποι τί λένε ὅταν προσεύχονται». Γιατί βλέπετε, μέχρι τώρα μιλούσαμε στούς πιστούς μέ τή νοηματική γλῶσσα τῶν κωφῶν, οἱ ὁποῖοι μᾶς κοίταζαν μέ ἀνοικτό τό στόμα, ἐνῶ τώρα στήν Πρέβεζα, χάρη στή λειτουργική ἀναγέννηση ἤ καλύτερα ἰσοπέδωση, ὁ λαός κατανοεῖ πλήρως τή θεία λατρεία καί δέν τοῦ ξεφεύγει τό παραμικρό νόημα!

᾿Αλλά, ἀγαπητοί μου, ἡ συμμετοχή στή θεία λατρεία εἶναι μόνο διανοητική κατανόηση ἤ κάτι ἄλλο, τό ὁποῖο ὑπερβαίνει  σαφῶς (χωρίς βεβαίως νά καταργεῖ) τίς νοητικές  ἀνθρώπινες λειτουργίες; Τί θέλουμε δηλαδή, ἕναν πιστό ἀμόρφωτο καί ἀπαίδευτο, πού θά τοῦ δίνουμε μασημένη τροφή καί ἀμφιβόλου ποιότητος ἤ ἔναν πιστό πού θά τόν παροτρύνουμε νά μελετᾶ καί νά ἐνδιαφέρεται γιά τή λειτουργική μας γλῶσσα; ῞Εναν πιστό πού θά εἶναι σέ θέση νά ἀντιπαραβάλει τό πρωτότυπο κείμενο μέ τήν ὁποιαδήποτε μετάφραση ἤ ἕναν πιστό ἀνάπηρο διανοητικά, ὁ ὁποῖος θά ἔχει ἀδρανοποιήσει τίς διανοητικές  του δυνατότητες;

Οἱ σύγχρονοι Γέροντες (π. Πορφύριος. π. ᾿Ιάκωβος, π. Παΐσιος), ἄν καί οἱ περισσότεροι τοῦ Δημοτικοῦ, δέν διανοήθηκαν κἄν τέτοιες καινοτομίες, ἀλλά μᾶς δίδαξαν σεβασμό στήν παράδοση καί στά καθιερωμένα λειτουργικά κείμενα. ῾Ο π. ᾿Ιάκωβος Τσαλίκης, λίγες ἡμέρες πρίν κοιμηθεῖ, νουθετοῦσε πατρικά νεώτερους μοναχούς τῆς Μονῆς: «Νά διαβάζετε ὅλους τούς κανόνες, νά μήν παραλείπετε τίποτε, ὅπως κάνω κι ἐγώ».

Τί υπογράφουμε στους Διαλόγους; : ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΕΣ (ΕΚ)ΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΟ PORTO ALEGRE

Η παρακάτω παρουσίαση βασίζεται σε μια κριτική που άσκησαν οι Αγιορείτες Πατέρες (Φεβρουάριος 2007) για τη συμμετοχή των Ορθοδόξων γενικώς στο «Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών», (Π.Σ.Ε.) ως Υπόμνημα της «Επί των Δογμάτων Ιεροκοινοτικής Επιτροπής». Μέσα σ’ αυτό, καταπολεμούνται κυρίως όσα υπεγράφησαν στην Θ΄ Γενική Συνελεύση του Π.Σ.Ε. στο Porto Alegre της Βραζιλίας το Φεβρουάριο του 2006, σαν πιο τελευταίος (και πιο οδυνηρός) «καρπός» του Π.Σ.Ε.

Ειδική Συνοδική Επιτροπή του Οικουμενικού Πατριαρχείου ΚΠόλεως εξέδωσε απάντηση στο παρόν Υπόμνημα των Αγιορειτών, πολλούς μήνες μετά, δημοσιευθείσα και στο Περιοδικό «Θεοδρομία», χωρίς όμως να μπορέσει να αντιμετωπίσει τα επιχειρήματα αυτού του Υπομνήματος εναντίον της συμμετοχής των Ορθοδόξων στο Π.Σ.Ε.

Εδώ έχει γίνει απομόνωση μόνο των σημείων της κριτικής των Αγιορειτών που αφορούν στη Γενική Συνέλευση του Πόρτο Αλέγκρε, με προσθήκη μερικών δικών μας διευκρινίσεων και επεκτάσεων.

Όπου υπήρξε δυνατό, προστέθηκαν και τα αυθεντικά κείμενα, στα αγγλικά. Οι «εμφάσεις» των κειμένων είναι δικές μας.

Βαρβάρα Μεγαλομάρτυς μη παύσης πρεσβεύειν, ελεηθήναι τας ψυχάς ημών.

«Τῆς Τριάδος τήν δόξαν ἀνακηρύττουσα, ἐν τῷ λουτρω τρεῖς θυρίδας ὑπεσημήνω σοφως, κοινωνίν πατρικήν λιπουσα πανσεμνέ• ὅθεν ἠγώνισαι λαμπρως, ὡς παρθένος εὐκλεής, Βαρβάρα Μεγαλομάρτυς. Ἀλλά μή παύση πρεσβεύειν, ἐλεηθηναι τάς ψυχᾶς ἠμων»

Η αγία Βαρβάρα αποτελεί κόσμημα του 3ου αιώνα μ.Χ. Καταγόταν από την Ανατολή και μεγάλωσε μέσα σε ειδωλολατρική οικογένεια. Ο πατέρας της, που ονομαζόταν Διόσκορος, ήταν πλούσιος, αλλά και φανατισμένος ειδωλολάτρης. Η θυγατέρα του ήταν καλοπροαίρετος άνθρωπος και κατηχήθηκε στην πίστη του Χριστού από μία ευσεβή γυναίκα. Μετά την βάπτισή της ζούσε, μέσα στον πύργο που την είχε κλεισμένη επειδή ήταν πολύ όμορφη, με άσκηση και προσευχή. Οι δυσκολίες ήσαν πάμπολλες, αλλά η αγία Βαρβάρα είχε μάθει να αναθέτη με εμπιστοσύνη στον Θεό όλα τα προβλήματα και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε. Ο πατέρας της δεν άργησε να μάθη ότι η κόρη του είναι Χριστιανή. Άρχισε να φτειάχνη στο σπίτι του ένα λουτρό και διέταξε να ανοίξουν δύο παράθυρα. Η αγία είπε στους τεχνίτες και άνοιξαν τρία παράθυρα. Στην απορία του πατέρα της απάντησε ότι άνοιξε τρία παράθυρα, στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Τότε, γεμάτος θυμό όρμησε εναντίον της με ξίφος και εκείνη κατέφυγε στο δάσος. Την κυνήγησε, την συνέλαβε και την οδήγησε στον ειδωλολάτρη ηγεμόνα που προσπάθησε, πρώτα με κολακείες και ύστερα με απάνθρωπα βασανιστήρια, να την πείση να αρνηθή τον Χριστό. Επειδή όμως εκείνη έμεινε σταθερή και ακλόνητη στην πίστη της, θέλησε να την εξευτελίση και να την ντροπιάση. Γι’ αυτό και διέταξε να την ξεγυμνώσουν και να την διαπομπεύσουν σε όλη την πόλη. Δεν μπόρεσε όμως να πραγματοποιήση τον άθλιο σκοπό του, επειδή ο Θεός την φύλαξε με θαυμαστό τρόπο. Την στιγμή που προσπαθούσαν να την ξεγυμνώσουν, ντυνόταν αμέσως με καινούργια ρούχα, καλύτερα και λαμπρότερα από τα προηγούμενα. Τότε ο ηγεμόνας διέταξε να την αποκεφαλίσουν και ο πατέρας της γεμάτος μίσος και τυφλό φανατισμό, την αποκεφάλισε με ίδιά του τα χέρια, για να λάβη έτσι η μακαρία τον στέφανο του μαρτυρίου.

Ο βίος και η πολιτεία της αγίας Βαρβάρας μας δίνουν την αφορμή να τονίσουμε τα ακόλουθα:

Πρώτον. Η αναφορά του ανθρώπου στον Θεό και η ανάθεση σε Αυτόν, με ακλόνητη εμπιστοσύνη, των διαφόρων προβλημάτων που τον απασχολούν, είναι ένας τρόπος ζωής που τον βοηθά να πορεύεται ισορροπημένα στην ζωή του και να μην απελπίζεται, να μη τον “παίρνουν από κάτω”, όπως συνήθως λέμε. Γιατί δεν είναι μικρό πράγμα να σε μισή ο ίδιος ο πατέρας σου, να σε παραδίδη στα βασανιστήρια και τέλος να σού προξενή τον θάνατο με τα ίδια του τα χέρια. Δηλαδή, από εκεί που περιμένεις να γευθής την αγάπη, την πεμπτουσία της ζωής, να συναντάς το μίσος και τον θάνατο. Εκεί που ζητάς να ακουμπήσης για να βρής στήριγμα και παρηγοριά στις δυσκολίες της ζωής, να αντιμετωπίζεσαι εχθρικά και το σπουδαιότερο χωρίς να έχης διαπράξει κανένα παράπτωμα. Μόνον και μόνον επειδή έχεις επιλέξει διαφορετική πίστη από αυτήν που έχει εκείνος, ο οποίος έπρεπε να σε αγαπά θυσιαστικά.

Μήπως δεν συμβαίνουν και στις μέρες μας παρόμοια γεγονότα; Δηλαδή, το να θέλη κανείς να επιβάλη τις απόψεις του στον άλλο, όταν αισθάνεται ότι έχει την δυνατότητα να το κάνη, είτε με κολακείες και υποσχέσεις για καλύτερη ζωή, είτε με διαφόρους εκβιασμούς όταν ο άλλος είναι σε μειονεκτική θέση. Πολλές φορές η φτώχεια και η εξαθλίωση οδηγούν τους ανθρώπους στην απόφαση να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους και να υποβληθούν στην δοκιμασία της αναζήτησης καλυτέρων και πιο ανθρώπινων συνθηκών ζωής. Και τότε, δυστυχώς, λαμβάνουν χώρα αρκετά τραγικά γεγονότα, σε πολλά από τα οποία είναι πρωταγωνιστές και κάποιοι γονείς.

Η Συμπροσευχή με αιρετικούς

*Η επιστολιμαία διατριβή που ακολουθεί αποτελεί απάντηση του Αιδεσ. π. Αναστασίου Γκοτσοπούλου, εφημερίου στην Πάτρα, σε σχετική αλληλογραφία που είχε με τον Αιδεσ. π. Γεώργιο Τσέτση, Μ. Πρωτοπρ. του Οικουμενιμού Θρόνου. Για την αρτιότερη πληροφόρηση και κατανόηση του κειμένου παραθέτουμε στο τέλος της σελίδος την επιστολή του π. Γεωργίου που προηγήθηκε.

π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος
Εφημέριος Ι. Ν. Αγ. Νικολάου Πατρών
Πάτρα 11.9.2009

Αιδεσιμολογιώτατο
π. Γεώργιο Τσέτση
Μέγα Πρωτοπρεσβύτερο
του Οικουμενικού Πατριαρχείου
Γενεύη

 

Αιδεσιμολογιώτατε π. Γεώργιε,

έλαβα την από 27.8.09 ηλεκτρονική Σας επιστολή και Σας ευχαριστώ πολύ για την παρέμβαση στο ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ. Ζητώ συγγνώμη για την καθυστέρηση στην απάντησή μου, που οφείλεται σε πολυήμερη παραμονή μου στο Άγ. Όρος.

Στην πρώτη, από 10.7.09, επιστολή Σας μου είχατε αναφέρει την πεποίθησή Σας ότι «ο διάλογος πάντοτε ωφελεί» και ειλικρινά είχα χαρεί ελπίζοντας σε ουσιαστική κατάθεση απόψεων για το κρίσιμο θέμα των συμπροσευχών, που έθεσε το Οικουμενικό Πατριαρ­χείο μέσω του ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ.

Όμως, στη δεύτερη, από 27.8.09, επιστολή Σας διακρίνω ότι αποφεύγετε να συζητήσετε το θέμα των συμπροσευχών επί της ουσίας. Για να είμαι ειλικρινής από μία πλευρά χάρηκα συλλογιζόμενος ότι, αν η επιχειρηματολογία μου και τα συμπεράσματά μου στο θέμα των συμπροσευχών έπασχαν θεολογικώς, θα μου το υποδεικνύατε, αφού άλλωστε με τιμήσατε με την κριτική Σας μπαίνοντας στον κόπο να με διορθώσετε σε ήσσονος σημασίας θέματα της επιστολής μου. Βέβαια θα περίμενα κάποια απάντηση στα ερωτήματα που έθεσα. Αντιλαμβάνομαι όμως τη δυσχερή θέση στην οποία ευρίσκεστε και την πραγματική αδυναμία να δικαιολογηθούν θεολογικώς οι συμπροσευχές και Σας συμμερίζομαι.

Αφού Σας γνωρίσω ότι από 7.7.09 έχω αποστείλει στον Καθηγητή Φειδά το σχολιασμό μου στο άρθρο του, χωρίς να έχω τύχει κάποιας απαντήσεως εκ μέρους του, επιτρέψτε μου κάποιες παρατηρήσεις στην επιστολή Σας, επειδή θίγετε ορισμένα κρίσιμα θέματα.

1. «ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΦΑΣΗ»; ΑΣΦΑΛΩΣ ΟΧΙ!

Επικαλείσθε π. Γεώργιε, με ιδιαίτερη έμφαση «Συνοδικές ή και ομόφωνες (το υπογραμμίζω) Πανορθόδοξες αποφάσεις» ως άλλοθι για την περιφρόνηση της πατερικής και κανονικής παραδόσεως στο θέμα των συμ­προσευχών. Και στην ίδια λογική ομίλησε πρόσφατα και ο Οικουμενικός Πατριάρχης. Όμως,

α. Ποια «Συνοδική ή Πανορθόδοξη απόφαση» κα­τήργησε τους 16 Ιερούς Κανόνες (Αγ. Πατέρων, Τοπικών και Οικουμενικών Συνόδων) που απαγορεύουν τις συμπροσευχές;
β. Ποια «Συνοδική ή Πανορθόδοξη απόφαση» απεφάνθη ότι επιτρέπονται στο εξής οι συμπροσευχές με αιρετικούς και δεν συνιστούν πλέον κανονικό παράπτωμα;
γ.  Ποια «Συνοδική ή Πανορθόδοξη απόφαση» ενέκρινε τη σύνταξη κανονισμού για την «ομολογιακή» ή «διομολογιακή» κοινή προσευχή στις συναντήσεις του ΠΣΕ;
δ.  Ποια «Συνοδική ή Πανορθόδοξη απόφαση» υποχρέωσε τον Οικουμενικό Πατριάρχη να δώσει και να λάβει λειτουργικό ασπασμό με τον Πάπα κατά τη Θ. Ευχαριστία;
ε. Ποια «Συνοδική ή Πανορθόδοξη απόφαση» αποφάσισε να υμνηθεί ο εμμένων εν τη αιρέσει Πάπας ως «σεπτός Ποιμένας και Πρόεδρος» και μάλιστα εντός του Πατριαρχικού Ναού;
στ. Ποια «Συνοδική ή Πανορθόδοξη απόφαση» επέτρεψε να υμνηθεί από την Πρωτόθρονη Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως η αίρεση ως «Εκκλησία σεπτή, Καθέδρα του Πέτρου»;
ζ. Ποια «Συνοδική ή Πανορθόδοξη απόφαση» εξουσιοδότησε τον Οικουμενικό Πατριάρχη να προσφέρει Άγιο Ποτήριο στον Ουνίτη Αρχιεπίσκοπο Αθηνών; Τώρα ξεχάσαμε τις ομόφωνες Πανορθόδοξες Αποφάσεις που ρητά κατεδικάζουν την Ουνία;

Και τα ερωτήματα αυτά δεν έχουν τέλος… αλλά ούτε και απαντήσεις…

Επιτέλους, π. Γεώργιε, ας πάψει η «καραμέλα» περί των πανορθοδόξων αποφάσεων! Ποτέ και καμία Πανορθόδοξη Σύνοδος δεν κατήργησε Ι. Κανόνες επικυρωμένους από τρεις Οικουμενικές Συνόδους και δεν έδωσε σε κανένα το δικαίωμα αθετήσεως της εκκλησιαστικής παραδόσεως και τάξεως. Αν ποτέ συνέβαινε αυτό, τότε η οποιαδήποτε -ακόμα και «Πανορθόδοξη»- Σύνοδος θα αυτοαναιρείτο και θα μετατρέπετο σε «συνέδριο ανόμων» και «συναγωγή πονηρευομένων». Άλλωστε η «οικουμενικότης» ή η «ληστρικότης» μιας συνόδου δεν προσδιορίζεται από τον αριθμό και την εκπροσώπηση των συμμετεχόντων αλλά πρωτίστως από τις αποφάσεις της!

Όμως δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι υπάρχουν και πρόσφατα σημαντικές Πατριαρχικές και Διορθόδοξες αποφάσεις που καταδικάζουν ως εκκλησιολογικώς ανεπίτρεπτες και αντικανονικές τις συμπρο­σευχές (βλ. Πατριαρχική Εγκύκλιος 1952, Διορθόδοξη Συνάντηση Θεσσαλονίκης 1998, το από 3.7.1999 Πατριαρχικό Γράμμα προς την Ι. Κοινότητα Αγίου Όρους κ.ά.).

Ερμηνεία Αποκαλύψεως – 103 ομιλίες σε ακουστική μορφή mp3

Αρχιμ. Αθανασίου Μυτιληναίου

Ερμηνεία Αποκαλύψεως

Σε ακουστική μορφή mp3

Το τελευταίο βιβλίο της Αγίας Γραφής που μέσα στους αιώνες έχει περιβληθεί με έναν χιτώνα μυστηρίου εξαιτίας της φιλοπεριέργειας του ανθρωπίνου νου σε συνδυασμό με την απομάκρυνσή του από την ιερά διδασκαλία και Παράδοση της Εκκλησίας. Οι ομιλίες σε ακουστική μορφή (mp3)- άνω των εκατό- που ακολουθούν ερμηνεύουν σύμφωνα με το Ορθόδοξο Πατερικό πνεύμα αυτό το καταπληκτικό, διδακτικό, προφητικό και ασφαλώς θεόπνευστο και διαχρονικό βιβλίο, με τον γνωστό απλό και σοφό τρόπο του μακαριστού π. Αθανασίου Μυτιληναίου. Αξίζει να ακούσουμε προσεκτικά αυτές τις ομιλίες που έχουν ιδιαίτερη σημασία στην συγχυσμένη εποχή μας.

Για να ακούσετε τις ομιλίες πατήστε εδώ

ΘΡΑΚΗ: Η τουρκική προπαγάνδα και το κράτος της Αθήνας.

Gunumuzde Bati Trakya Turk Cumhuriyeti (Turkish Republic of Western Thrace)

Τη ΝΑΤΠΡΕΣ την γνωρίσαμε και την αγαπήσαμε σαν την αδέσμευτη εφημερίδα των Πομάκων. Θά’ λεγες ότι στέκεται μόνη της αυτή η εφημερίδα κόντρα στο τουρκικό κατεστημένο και στην ελληνική αδιαφορία για έναν πανάρχαιο λαό που η ατυχία τον έφερε να γειτονεύει με τους τουρκους, μα και με το κράτος της …Αθήνας.  Προσωπικά δεν μπορώ παρά να δακρύζω με τα παιγχνίδια που παίζουν κάποιοι κρατιστές με τους έλληνες μουσουλμάνους αδελφούς μας.

Η παρακάτω ανάρτηση -μεταφορά από το μπλογκ της ΝΑΤΠΡΕΣ- αφιερώνεται σε όλα τα κομματόσκυλα όλων των κομμάτων της άθλιας Ελληνικής πολιτείας!

Η Τουρκική προπαγάνδα είναι γεγονός πως σαρώνει στην Θράκη. Το Τουρκικό Προξενείο της Κομοτηνής έχει φροντίσει την πολυεπίπεδη εφαρμογή της προκειμένου να εγκλωβίσει τους Έλληνες μουσουλμάνους της περιοχής και χρησιμοποιεί συναισθηματικά, ψυχολογικά αλλά και εκβιαστικά κριτήρια προκειμένου να πραγματοποιήσει τον στόχο της, που δεν είναι άλλος από την τουρκοποίηση της Θράκης.

Τα όργανα του εκάστοτε Τούρκου Προξένου, ενημερώνονται και ενημερώνουν για όλα όσα συμβαίνουν ή πρόκειται να συμβούν. Το «στρατηγείο» του ανθελληνισμού είναι σαφέστατα το ίδιο το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, που φροντίζει να οργανώνει και να καθοδηγεί τους πρακτορίσκους του.Είναι γνωστή η δράση των ιμάμηδων ή των ψευτομουφτήδων, όπως επίσης γνωστή είναι η δραστηριότητα των μουσουλμάνων βουλευτών που την επομένη ημέρα της εκλογής τους δραστηριοποιούνται ενεργά και άμεσα κατά των ελληνικών συμφερόντων, στο όνομα της «μητέρας πατρίδας» Τουρκίας…

Η "νέα" Θράκη...

Γνωστή είναι και η δράση οικονομικών παραγόντων που δρουν ώστε να εγκλωβίζουν οικονομικά τους «ανένταχτους» έλληνες μουσουλμάνους… Γνωστή και η προπαγάνδα που γίνεται μέσα στους χώρους της εκπαίδευσης, στα μειονοτικά σχολεία, όπου οι μαθητές διδάσκονται στην Τουρκική γλώσσα(!) και με Τουρκικά βιβλία(!!) από μουσουλμάνους δασκάλους και καθηγητές που προσκυνούν ανερυθρίαστα την τουρκική πολιτική και τις προσπάθειες εκτουρκισμού του πληθυσμού της ακριτικής Θράκης…

Γνωστή επίσης είναι η «πολιτιστική» δραστηριότητα που αναπτύσσει το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής και η συμμετοχή του σε όλες τις πολιτιστικές δραστηριότητες (κυρίως των Πομάκων της Ελληνικής Θράκης) μέσω χορηγειών και φυσικά προπαγανδιστικών παρεμβάσεών του… Γνωστή επίσης είναι και η προπαγάνδα που γίνεται μέσω των «επιχορηγούμενων δορυφορικών πιάτων» και της απρόσκοπτης τηλεθέασης τουρκικών τηλεοπτικών καναλιών…

Όμως, το τουρκικό προξενείο δεν έχει σταματήσει την προπαγάνδα του στους «φυσιολογικούς» και αναμενόμενους χώρους δράσης…

Οι «καθοδηγητές», οι «ειδικοί» και οι κάθε λογής «οργανωτές» και «σχεδιαστές», μας απέδειξαν πως έχουν φαντασία και πως αντιμετωπίζουν με ιδιαίτερη σοβαρότητα το «έργο» που τους έχει ανατεθεί. Προσδοκώντας στα μέγιστα δυνατά αποτελέσματα στο συντομότερο δυνατό χρονικό διάστημα (γιατί βιάζονται τόσο άραγε οι Τούρκοι;) έχουν μεταφέρει την προπαγάνδα τους και στην καθημερινότητα των μουσουλμάνων της Θράκης.Η προπαγάνδα και οι πράκτορες της Άγκυρας έχουν ήδη εισχωρήσει στους νέους μουσουλμάνους και στους χώρους συνάθροισής τους, στους χώρους διασκέδασής τους, όπου καθημερινά και χωρίς να υπάρχει –όπως είναι φυσικό- κανένας αντίλογος, διαδίδουν ασύστολα ψεύδη και διασπείρουν το ανθελληνικό τους μένος, στους έφηβους μουσουλμάνους της Θράκης.

Μόλις πρόσφατα, άκουσα από τα χείλη νεαρής Πομάκας (την οποία γνωρίζω επί σειρά ετών) να μου ανακοινώνει πως δεν υπάρχουν Πομάκοι, αλλά μόνο Τούρκοι στη Θράκη!!! Απλά, υπάρχουν κάποιοι Τούρκοι που μιλάνε μία άλλη γλώσσα!!! Φυσικά, δεν μπορούσε να μου απαντήσει γιατί αποφάσισαν να μιλάνε άλλη γλώσσα και όχι την τουρκική, όπως δεν μπορούσε να μου απαντήσει στο πως είναι δυνατόν περίπου 90.000 άνθρωποι να δηλώνουν πως είναι Πομάκοι, ενώ δεν είναι…!

Όμως, στενοχωρήθηκα πολύ, όταν διαπίστωσα πως η «πλύση εγκεφάλου» που έχει δεχθεί αυτή νέα κοπέλα, όπως και πολλά παιδιά (αγόρια και κορίτσια) της ηλικίας της, έγινε μέσα σε χρονικό διάστημα ενός χρόνου. Γιατί τόσο ήταν και το χρονικό διάστημα το οποίο είχα να την δω… Ένας χρόνος, μέσα σε παρέες νέων παιδιών, που δέχονται τον φίλο κάποιου φίλου, που συζητούν χωρίς πονηριά, ανέμελα, αλλά και χωρίς βασικές ιστορικές γνώσεις για την ίδια τους την καταγωγή (το ελληνικό κράτος δεν φρόντισε για την έκδοση σχετικών ιστορικών βιβλίων, αλλά ούτε και φρόντισε να εισαγάγει στην εκπαίδευση –τοπικά- μαθήματα γνωριμίας με την ιστορία του τόπου και των κατοίκων του). Έτσι, ανεμπόδιστοι οι νεαροί πράκτορες του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, «αλωνίζουν» την Θράκη, «θερίζοντας» συνειδήσεις και αλλοιώνοντας τα ιστορικά δρώμενα της περιοχής, σύμφωνα με τις υποδείξεις της «μητέρας πατρίδας» και του «στρατηγού της τοπικής προπαγάνδας», δηλαδή του εκάστοτε τούρκου πρόξενου…

Ζήτω οι Λειτουργικές …μεταφράσεις!

Κάποτε σαν προτεστάντης μου είχε κάνει πολύ άσχημη εντύπωση μια “απόδοση” του ν’ Ψαλμού που μετέφραζε το “ελέησόν με ο Θεός” σαν ” Θεέ μου βοήθα με τον έρμο”. Από τότε είμαι πολύ επιφυλακτικός σε κάθε είδους “απόδοση” – ερμηνεία-μετάφραση Θείων και Λειτουργικών κειμένων.

Χωρίς σχόλια παραθέτω αποσπάσματα από την ιστοσελίδα ΟΡΘΡΟΣ σχετικά με τις πρεβεζαίϊκες λειτουργικές μεταφράσεις…

Η ανομία των λειτουργικών μεταφράσεων και η διαστροφή της ορθοδόξου Λατρείας.

Πρωτοπρεσβυτέρου Ιωάννου Φωτοπούλου
(συνυπογράφουν 13 πατέρες).

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟ ΟΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ

Η ανομία των λειτουργικών μεταφράσεων και η διαστροφή της ορθοδόξου Λατρείας.

[Όσα ακολουθούν δεν έχουν σκοπό την αναίρεση των επιχειρημάτων των επιδόξων μεταρρυθμιστών της ορθοδόξου Λατρείας και δη των υπερμάχων της μεταφράσεως των κειμένων της.  Αυτό έχει γίνει προ πολλού με τη δημοσίευση εισηγήσεων και κειμένων των καθηγητών Πανεπιστημίου π. Θεοδώρου Ζήση[1], κ. Σταύρου Κουρούση[2] και του δόκτορος Φιλοσοφίας κ. Φώτη Σχοινά. Ο τελευταίος ειδικά  επέφερε συντριπτικά κατάγματα στην αναγεννησιακή μανία «διορθώσεως» των μεταρρυθμιστών με τη βοήθεια όχι μόνο της Παραδόσεως αλλά και πάσης ανθρωπιστικής επιστήμης δηλ. με γλωσσολογικά, φιλολογικά,  φιλοσοφικά, ψυχολογικά και λογικά επιχειρήματα και την παράθεση πλουσιωτάτης ελληνικής και ξένης βιβλιογραφίας[3].  Νηφάλιες και πολύ χρήσιμες κρίνουμε και τις τοποθετήσεις του πρεσβυτέρου π. Αθανασίου Λαγουρού διατυπωμένες υπό μορφή 14 ερωτήσεων και δημοσιευμένες πρόσφατα στο περιοδικό Χριστιανική Βιβλιογραφία[4].

Στόχος των παρακάτω σκέψεων είναι η μέσω παραδειγμάτων παρουσίαση των απτών συνεπειών μιας  συγκεκριμένης πειραματικής εφαρμογής, δηλαδή μεταφράσεων κειμένων της αμωμήτου ορθοδόξου λατρείας οι οποίες επεβλήθησαν υπό συγκεκριμένου Μητροπολίτου στους ιερείς προς χρήσιν στην καθ’ ημέραν Λατρεία].

Τις δώσει κεφαλή μου ύδωρ και οφθαλμοίς μου πηγήν δακρύων και κλαύσομαι τον λαόν τούτον; …βολίς τιτρώσκουσα η γλώσσα αυτών, δόλια τα ρήματα αυτών…Η σκηνή μου εταλαιπώρησεν, ώλετο, και πάσαι αι δέρρεις μου διεσπάσθησαν…οι ποιμένες ηφρονεύσαντο…Ουκ εκάθισα εν συνεδρίω αυτών παιζόντων» ( Ιερεμ. 8, 23·  9, 7·  10, 20-21· 15, 17) .

Με λύπη παρατηρούμε ότι τα τελευταία χρόνια η αγιωτάτη, Ορθόδοξη Λατρεία και ό,τι σχετίζεται με αυτήν υπόκειται σε μια δήθεν επιστημονική κριτική, ενώ στην πραγματικότητα  πολεμείται και αλλοιώνεται.  Η τυπική Tάξις καταπατείται στο βωμό μιας δήθεν ποιμαντικής· οι μυστικές ευχές θεατρίζονται χάριν μιας προτεσταντικού είδους συμμετοχής · καινούργιες ακολουθίες και καινούργιες ευχές εφευρίσκονται·  τελούνται δύο η και τρεις λειτουργίες την ίδια ημέρα, γίνονται λειτουργίες το απόγευμα η οι λειτουργοί κατά την προσφορά της Θ. Ευχαριστίας στρέφονται προς δυσμάς  λειτουργούντες «κατενώπιον του λαού», παρά πάσαν αρχαίαν εκκλησιαστικήν παράδοσιν.  Κάποιοι κατέβασαν χαμηλά το ιερό τέμπλο η το κατήργησαν.  Το κακό είναι ότι επί αρχιεπισκοπείας Χριστοδούλου αυτή η επίθεση κατά της λατρείας ενδύθηκε επίσημο μανδύα με τη λεγομένη «Επιτροπή Λειτουργικής αναγεννήσεως», η οποία συστηματικώς εργαζόταν για την εισαγωγή καινοτομιών στη Λατρεία. Υπό την επίδρασή της δι’ Εγκυκλίου ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος επέβαλε την ανάγνωση του Αποστόλου και του Ευαγγελίου και στη δημοτική[5]. Σε μια Ανακοίνωση μετά απ’ αυτή την Εγκύκλιο προετοιμάζονταν οι χριστιανοί να δεχθούν στη λατρεία και καινούργιους ύμνους στη δημοτική[6].  Αν και αυτό το «πιλοτικό» πρόγραμμα κατέρρευσε, το κακό προηγούμενο βρήκε τους μιμητές και συνεχιστές του.

Ι.  Οι κακές παραφράσεις του Μητροπολίτου Μελετίου

Μεταξύ αυτών, οι οποίοι μετέρχονται ποικίλες αντιπαραδοσιακές «ποιμαντικές» είναι ο μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ. Μελέτιος, ο οποίος επιβάλλει στους ιερείς της Μητροπόλεώς του α) να τελούν τη Θ. Λειτουργία του ιερού Χρυσοστόμου από ΔΙΚΗ ΤΟΥ φυλλάδα στην οποία οι μυστικές ευχές, γραμμένες στη δημοτική πρέπει να διαβάζονται εκφώνως.  β) να τελούν τα Ι. Μυστήρια και να διαβάζουν τις ποικίλες ιερατικές ευχές  στη δημοτική γλώσσα από ΔΙΚΟ ΤΟΥ ευχολόγιο.  Σ’ αυτό το «ευχολόγιο» περιέλαβε την Ακολουθία του Μικρού Αγιασμού, του Αγιασμού στα Σχολεία, τις ευχές της πρώτης, ογδόης και τεσσαρακοστής ημέρας από της γεννήσεως του παιδίου, την ευχή στη γυναίκα όταν αποβάληται, την ακολουθία του Βαπτίσματος, του Ευχελαίου, του Γάμου και διάφορες ευχές υπέρ υγείας, εις βασκανίαν κλπ.[7] γ) να διαβάζουν σε ΔΙΚΗΣ ΤΟΥ εμπνεύσεως λαϊκή μετάφραση τις ευχές του Μ. Αγιασμού και της Γονυκλισίας κατά τις εορτές των Θεοφανείων και της Πεντηκοστής αντιστοίχως.

ΙΙ.   Καινοτομίες σε όλα τα πεδία

Σε σχέση με την απ’ αιώνος λειτουργική πράξη της Εκκλησίας οι ενέργειες αυτές του Σεβασμιωτάτου αποτελούν ανεπίτρεπτες καινοτομίες, στην ουσία αλλοιώσεις, οι οποίες διαστρέφουν το πνευματικό αισθητήριο,  το ορθόδοξο φρόνημα των χριστιανών και την πλήρη εμπιστοσύνη τους στην Αγία Ορθόδοξο Εκκλησία.

Οι αλλοιώσεις αυτές πραγματοποιούνται στα εξής πεδία : α) στο γλωσσικό (λεκτικό-εκφραστικό) β) στο ποιητικό γ) στο θεολογικό δ) στο ερμηνευτικό ε) στο επίπεδο της τυπικής Τάξεως και στ) στο επίπεδο του ουσιώδους περιεχομένου των ευχών.

Α) Στο γλωσσικό (λεκτικό – εκφραστικό) πεδίο.

Οι μεταφράσεις-παραφράσεις, στην αγχώδη προσπάθεια του μεταφραστού να δοθούν στον λαό κατανοητά,  «μασημένα» τα υψηλά νοήματα της λατρείας καταντούν πρόχειρες και λαϊκιστικές. Κι αυτό γιατί  εκλαϊκευμένη μετάφραση των κειμένων της θείας λατρείας είναι αδύνατον να γίνει χωρίς αλλοίωση του περιεχομένου για παρά πολλούς λόγους,  π.χ. λόγω του υψηλού λατρευτικού ύφους η των υψηλών νοημάτων που περικλείονται στις ευχές η λόγω των ποιητικών σχημάτων που δεν μεταφράζονται.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ