Ο Νικ Μάρβελ και ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς: ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ!

«Ο Νικ Μάρβελ και ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς»

Σελίδες: 256. Τιμή λιανική: 10 €.
 Εκδόσεις Σταμούλη Α. Ε., Αβέρωφ 2, Αθήνα (απέναντι από το Πολυτεχνείο) Τηλ.: 210 5238305.
Kαι «επί αντικαταβολή» από την Π.Ε.Γ. σε όποιον θέλει (ακόμη και 1 αντίτυπο): Τηλ.: 210 6396665, Fax: 210 6082219.

ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ

Η Ορθόδοξη απάντηση στον αποκρυφισμό των νεοεποχίτικων ταινιών και μυθιστορημάτων

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

-Ο Κύριος ξέρει την προαίρεσή μας, είπε ο Άγγελος. Αν η προαίρεσή μας είναι αγαθή, μπορεί να μας αφήσει εκεί που βρισκόμαστε μέχρι να ωριμάσουμε μόνοι μας και τότε μας δίνει την ευκαιρία να τον γνωρίσουμε.

-Λες και ακούω το Γέροντα, χαμογέλασε ο άλλος. Πόσον καιρό είσαι κοντά του; Όμως, νομίζω πως έχεις δίκιο. Ίσως να είχα καλές προθέσεις, γι’ αυτό κι ο Κύριος δεν με εγκατέλειψε.

-Ο Κύριός μας ποτέ δεν μας εγκαταλείπει, είπε ο Άγγελος. Όπου και να είμαστε, ό,τι και να είμαστε, είναι πάντοτε δίπλα μας και συνεχώς προκαλεί την προαίρεσή μας, να Τον διαλέξουμε. Όμως ποτέ δεν εκβιάζει τη δική μας επιλογή… Είναι το αυτεξούσιο που μας έδωσε όταν μας έπλασε… Θα το έχεις ακούσει.

-Ναι, μουρμούρισε σκεπτικός ο συνομιλητής του. Σίγουρα, έτσι πρέπει να είναι.

-Όμως, πες μου, συνέχισε ο Άγγελος, τι ακριβώς είναι η μασονία; Έχω ακούσει πολλά αλλά εσύ που ήσουν εκεί μέσα θα πρέπει να ξέρεις τα πράγματα καλύτερα. Μήπως όμως δεν θα ‘θελες να κουβεντιάζουμε για τέτοια πράγματα;

Ο Αντώνης Ομφαλίδης έμεινε για λίγο σκεπτικός. Μετά πήρε μια βαθιά ανάσα. Ο Άγγελος κοίταζε. Μήπως είχε προσβάλει ή στενοχωρήσει το φίλο του; Είχαν πια φτάσει στην άκρη της αυλής κι από το ύψος του μαντρότοιχου μπορούσαν να αγναντέψουν μέχρι πέρα το Λαμιώτικο κάμπο.

-Όχι, δε με πειράζει να μιλήσω γι’ αυτά, είπε μετά από μια μικρή παύση ο Αντώνης, μπορεί να βοηθήσει, αν κάποιος ξέρει τα πάντα για τούς μασόνους. Ξερόβηξε λίγο και ξεκίνησε τη διήγησή του.

-«Λένε ότι η κίνηση αυτή έχει την αρχή της στις συντεχνίες των οικοδόμων των καθεδρικών ναών κατά το Μεσαίωνα, που ζούσαν ομαδικά στις “καλύβες οικοδομής”, τις “στοές”. Χρησιμοποιούσαν σύμβολα και συνθήματα, προκειμένου να διαφυλάξουν τα μυστικά του επαγγέλματός τους από ανεπιθύμητο ανταγωνισμό. Το έτος 1717, τέσσαρις στοές ενώθηκαν στο Λονδίνο και μ’ αυτό τον τρόπο δημιουργήθηκε η “Μεγάλη Στοά”. Έτσι οι “καλύβες οικοδόμων” των Καθεδρικών Ναών μεταβλήθηκαν σε κοινωνικές λέσχες».

Ο Άγγελος Βερβελίδης παρακολουθούσε με μεγάλη προσοχή.

-Κύριε, Ιησού Χριστέ ελέησόν με τον αμαρτωλόν.

Ο Αντώνης ξερόβηξε πάλι και συνέχισε.

«Υποστηρίζεται ότι στις συντεχνίες κατόρθωσαν να παρεισφρήσουν αποκρυφιστικές οργανώσεις, όπως οι Ναΐτες και οι Ροδόσταυροι, ομάδες που ασκούσαν μυστηριακές λατρευτικές συνάξεις, αλχημεία και πρακτική μαγεία. Έτσι οι συντεχνίες των πρακτικών οικοδόμων έγιναν στοές “πνευματικών οικοδόμων”, με σκοπό τη μεταβολή των “ακατέργαστων λίθων σε κατεργασμένους”, με την πνευματική έννοια.