ή αλλιώς a heretic strikes again!
απεικόνιση πρωτοχριστιανικής τέχνης
Επιτρέπεται ο νηπιοβαπτισμός;
Λόγω τής αγνοίας τους για την αληθινή σημασία τού βαπτίσματος, ένα μεγάλο μέρος τού Προτεσταντικού κόσμου απορρίπτει τον νηπιοβαπτισμό. Στη μελέτη αυτή, θα δούμε περιληπτικά μερικές από τις παρανοήσεις τους.
Παρανόηση τής σημασίας τού βαπτίσματος
Ένας σημαντικός λόγος που οι Προτεστάντες αρνούνται τον νηπιοβαπτισμό, είναι ότι οι ίδιοι έχουν παρεξηγήσει τη σημασία τού βαπτίσματος. Γιατί βαπτιζόμαστε λοιπόν;
Σε αυτό κάθε Προτεσταντική αίρεση, θα απαντήσει τα δικά της. Άλλοι θα πουν σωστά: “εις άφεσιν αμαρτιών”. Άλλοι ακόμα πιο ακραίοι, θα πουν: “Ως αφιέρωση στον Θεό”.
Εάν πράγματι το βάπτισμα αποτελούσε “αφιέρωση”, ίσως θα μπορούσαμε να πούμε ότι πρέπει να είναι ενήλικος. Όμως το Χριστιανικό βάπτισμα είναι κάτι άλλο. Δεν είναι “αφιέρωση” το βάπτισμα. Είναι ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ τού βαπτιζομένου. Αυτό το δείξαμε σε άλλες μας μελέτες. Εδώ θα πούμε μόνο μερικά αναγακαία. Και ξεκινάμε με τον απόστολο Παύλο:
“΄Η αγνοείτε, ότι όσοι εβαπτίσθημεν εις Χριστόν Ιησούν, εις τον θάνατον αυτού εβαπτίσθημεν; συνετάφημεν ουν (λοιπόν) αυτώ δια τού βαπτίσματος εις τον θάνατον, ίνα (έτσι ώστε) ώσπερ ηγέρθει Χριστός εκ νεκρών δια τής δόξης τού Πατρός ούτως και ημείς εν καινότητι ζωής περιπατήσωμεν.
Ει γαρ (επειδή εάν) σύμφυτοι γεγόναμεν τω ομοιώματι τού θανάτου αυτού, αλλά και της αναστάσεως εσόμεθα. Τούτο γινώσκοντες, ότι ο παλαιός ημών άνθρωπος συνεσταυρώθει, ίνα καταργηθεί το σώμα τής αμαρτίας, του μηκέτι δουλεύειν ημάς τη αμαρτία… ει δε απεθάνομεν συν Χριστώ, πιστεύομεν ότι και συζήσωμεν αυτώ” (Ρωμαίους 6/ς΄ 3 – 8).
Με το Άγιο Βάπτισμα λοιπόν, ο άνθρωπος ανασταίνεται Πνευματικά λαμβάνοντας το Άγιο Πνεύμα. Αυτό φαίνεται και στο εδάφιο: Πράξεις 2/β΄ 38:
΄΄Μετανοήσατε φησιν, και βαπτισθήτω έκαστος υμών επί τω ονόματι Ιησού Χριστού εις άφεσιν αμαρτιών υμών, και λήμψεσθε την δωρεάν τού Αγίου Πνεύματος΄΄.
Στο παραπάνω εδάφιο, είναι εμφανέστατο και το ότι το βάπτισμα γίνεται “εις άφεσιν αμαρτιών”, και όχι “εις αφιέρωσιν”.
Φαίνεται επίσης στο εδάφιο αυτό, ότι εκείνο που έχασε ο Αδάμ όταν αμάρτησε, και τον κατέστησε Πνευματικά Νεκρό, μπορεί ο άνθρωπος να το λάβει με το Άγιο Βάπτισμα. Πρόκειται για “την δωρεάν τού Αγίου Πνεύματος”.
Όταν το μωρό μας είναι άρρωστο, και χρειάζεται γιατρό, μήπως πρέπει πρώτα να το ρωτήσουμε για να τον φωνάξουμε; Μήπως το φάρμακο που του δίνουμε τού στερεί την ελευθερία να επιλέξει αν θα γιατρευτεί; Γιατί λοιπόν ενοχλεί τους Αναβαπτιστές Προτεστάντες, όταν εμείς οι Χριστιανοί γιατρεύουμε δια τού βαπτίσματος το παιδί μας από τον Πνευματικό θάνατο που κληρονόμησε από τον Αδάμ; Γιατί όπως είπαμε, αυτός είναι ο σκοπός τού βαπτίσματος: Να ξαναλάβει ο άνθρωπος (είτε μικρός είναι είτε μεγάλος), το Άγιο Πνεύμα, που έχασε ο Αδάμ με την αμαρτία του, και κατέστη Πνευματικά Νεκρός. Τη σωματική υγεία τού παιδιού μας την αποκαθιστάμε φωνάζοντας γιατρό χωρίς να το ρωτήσουμε. Την πνευματική υγεία του δεν θα την αποκαταστήσουμε; Είναι υποδεέστερη η πνευματική του υγεία στα μάτια τών Αναβαπτιστών Προτεσταντών;
Όμως και η ίδια η Αγία Γραφή μαρτυρεί ότι τα παιδιά μπορούν να βαπτίζονται, λέγοντας:
΄΄…Ας βαπτισθεί έκαστος υμών…εις άφεσιν αμαρτιών. Και θέλετε λάβει την δωρεάν τού Αγίου Πνεύματος. Διότι προς εσάς είναι η επαγγελία και προς τα τέκνα σας, και προς πάντας τους εις μακράν, όσους αν προσκαλέσηται Κύριος ο Θεός ημών΄΄ -Πράξεις 2/β΄ 38,39.
Το “διότι” εδώ πιο πάνω, δείχνει ότι ο λόγος είναι περί τού βαπτίσματος εις άφεσιν αμαρτιών. Και τα τέκνα τών Χριστιανών λοιπόν έχουν μετοχή σε αυτό.
Ίσως εδώ μας πει κάποιος: Μα τι αμαρτία έχει το μωρό για να βαπτιστεί “εις άφεσιν αμαρτιών”;
Προσέξτε τι λέει το εδάφιο Ιώβ 14/ιδ΄ 4,5 Ο΄ “τις γαρ καθαρός έσται από ρύπου; Αλλ’ ουθείς. Εάν και μία ημέρα ο βίος αυτού επί τής γης” Βλέπουμε λοιπόν ότι ακόμα και μιας ημέρας αν είναι κάποιος, δεν είναι καθαρός. Και αυτό μαρτυρείται και σε άλλα εδάφια τής Αγίας Γραφής. Ας δούμε άλλο ένα:
“Ιδού γαρ εν ανομίαις συνελήφθην, και εν αμαρτίαις εκίσσησέ με η μήτηρ μου” – Ψαλμός 50/ν΄ 7. Σκεφθήτε! Ακόμα και από τη σύλληψη ο άνθρωπος είναι δεμένος με την αμαρτία. Ή μήπως ο ερωτών, δεν γνωρίζει ότι και τα παιδιά μας μετέχουν τού προπατορικού αμαρτήματος; Δεν κληρονόμησαν από τον Αδάμ ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ, και δεν γεννήθηκαν ΣΤΕΡΗΜΕΝΑ από το Άγιο Πνεύμα που είχε ο Αδάμ;
Αν καταλάβει ο Αναβαπτιστής Προτεστάντης ότι σκοπός τού βαπτίσματος είναι να αποκαταστήσει τη μετοχή τού Αγίου Πνεύματος στον άνθρωπο, όπως το είχε ο Αδάμ, θα κατανοήσει και κάτι ακόμα: Ποιος ρώτησε την Εύα αν ήθελε να της δώσει ο Θεός το Άγιο Πνεύμα όταν την έπλασε; Αν η Εύα, ενήλικη ούσα, δεν ρωτήθηκε, αλλά τής δόθηκε το Άγιο Πνεύμα ευθύς εξ’ αρχής με τη δημιουργία της, γιατί πρέπει να ερωτηθούν τα παιδιά; Και αν η Εύα δημιουργήθηκε με το Άγιο Πνεύμα ως συστατικό τής ύπαρξής της, (ασχέτως αν μετά το απώλεσε), γιατί πρέπει να αρνηθούμε το ίδιο αυτό Άγιο Πνεύμα προς τα παιδιά, για να το έχουν ευθύς από την αρχή τής ζωής τους, ως συστατικό τής ύπαρξής τους;
Για να πάμε ακόμα πιο πέρα, ποιος ρώτησε τα παιδιά ή εμάς, τι χαρακτηριστικά θα έχει το σώμα μας; Γιατί λοιπόν πρέπει να αρνούμαστε στα παιδιά το ΔΙΚΑΙΩΜΑ να έχουν από την αρχή τής ζωής τους, το χαρακτηριστικό τού Αγίου Πνεύματος, ως μέρος τής ύπαρξής τους;
ΚΙ ΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΠΙΑ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ, ΑΣ ΤΟ ΔΙΩΞΟΥΝ, όπως το έδιωξε η Εύα, όπως το διώχνει και ο κάθε ενήλικος που αρνείται τον Θεό. Και ο Θεός αυτό το σέβεται, και φεύγει από όποιον Το αρνείται.
Όμως υπάρχουν και άλλα! Προσέξτε τι λέει η Αγία Γραφή στην Κολοσαείς 2/β΄ 11,12: “εν ω και περιετμήθητε περιτομή αχειροποιήτω εν τη απεκδύσει τού σώματος τών αμαρτιών της σαρκός εν τη περιτομή τού Χριστού συνταφέντες αυτώ εν τω βαπτίσματι, εν ω και συνηγέρθητε δια της πίστεως της ενεργείας τού Θεού τού εγείραντος αυτόν εκ των νεκρών”.
Το βάπτισμα λοιπόν, είναι η “περιτομή τού Χριστού”. Και ποιος ήταν ο ρόλος τής περιτομής στους Ισραηλίτες; Ήταν να γίνουν μέλη τής Εκκλησίας τού Ισραήλ. Ομοίως, πότε κάποιος γίνεται μέλος τής Χριστιανικής Εκκλησίας; Όταν βαπτίζεται στο Χριστιανικό βάπτισμα. Όμως η περιτομή γινόταν ΚΑΙ ΣΕ ΜΩΡΑ, και μάλιστα ΤΗΝ ΟΓΔΟΗ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥΣ. (Γένεσις 17/ιζ΄ 10-14). Έχουμε λοιπόν ένα σαφέστατο παράλληλο: Όπως ένα παιδί μπορούσε να περιτμηθεί στον αρχαίο Ισραήλ για να γίνει μέρος τού λαού τού Θεού, το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Ένα παιδί, μπορεί και σήμερα να γίνει μέρος τού λαού τού Θεού, τής Εκκλησίας. Και όπως δεν ήταν τότε αναγκαίο να το ρωτήσει κάποιος, το ίδιο ισχύει και σήμερα. Γιατί πάντοτε έχει τη δυνατότητα μεγαλώνοντας, αν θέλει να αρνηθεί το βάπτισμα αυτό. Όπως είναι γραμμένο: “άφετε τα παιδία και μη κωλύετε αυτά ελθείν προς με, τών γαρ τοιούτων εστίν η βασιλεία τών ουρανών”. (Ματθαίος 19/ιθ΄ 14). Όμως οι Αναβαπτιστές τού Προτεσταντισμού, σε αντίθεση με τα λόγια αυτά τού Χριστού, εμποδίζουν τα παιδιά να πολιτογραφηθούν με το βάπτισμα, μέλη τής Εκκλησίας, και να έχουν μετοχή στη βασιλεία τών ουρανών.
Υποτίμηση τών δυνατοτήτων τών παιδιών
“Τι καταλαβαίνει ένα μωρό όταν το βαπτίζετε;” ρωτούν κάποιοι. Όμως οι άνθρωποι αυτοί, μαθημένοι σε μια νοησιαρχική Δυτική διδασκαλία, αγνοούν τη σημασία τού Πνεύματος. Γιατί δεν είναι απαραίτητο να περνούν όλα από τη λογική. Εκτός από τη λογική, υπάρχει και η ωφέλεια τού πνεύματος. Αυτό φαίνεται στα λόγια τού αποστόλου Παύλου, στην Α΄ Κορινθίους 14/ιδ΄ 14,15. Εκεί ο απόστολος μιλάει για δύο ειδών ωφέλειες: Τού νου, και τού πνεύματος. Και λέει ότι οι χαρισματούχοι “γλωσσολαλούντες”, πρέπει να διερμηνεύουν τα γλωσσολαλούμενα εφ’ όσον αυτά γίνονται μπροστά στην Εκκλησία, ώστε όχι μόνο το πνεύμα τους, αλλά και ο νους αυτών που τους ακούουν να οικοδομηθεί. Λέει λοιπόν: “εάν γαρ προσεύχωμαι γλώσση το πνεύμα μου προσεύχεται, ο δε νους μου άκαρπος εστιν. Τι ουν εστίν; Προσεύξομαι τω πνεύματι, προσεύξομαι δε και τω νοϊ. Ψαλώ τω πνεύματι, ψαλώ δε και τω νοϊ”.
Συνεπώς, υπάρχει ωφέλεια πνευματική, την οποία ο άνθρωπος λαμβάνει ακόμα και χωρίς να καταλαβαίνει κάτι. Μιλάμε για ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΩΦΕΛΕΙΑ, που προέρχεται από το Άγιο Πνεύμα που λαμβάνει κάποιος στο βάπτισμα, και που εργάζεται μυστικά στο δικό του πνεύμα. Μια τέτοια ωφέλεια, ανεξάρτητη από τη νοησιαρχική νοοτροπία τών Δυτικών, λαμβάνει το μωρό βαπτιζόμενο. Και μπορούμε να δούμε ένα τέτοιο παράδειγμα στην Αγία Γραφή.
Ο Ιωάνης ο Πρόδρομος, όλοι ξέρουν ότι βάπτιζε. Τον ίδιο όμως ποιος τον βάπτισε; Κανείς! Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος, είχε ένα ΣΠΑΝΙΟΤΑΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ: Ήταν γεμμάτος με Άγιο Πνεύμα, από την κοιλιά τής μητέρας του, όπως μας πληροφορεί ο Λουκάς, στο 1/α΄ 15: “…και Πνεύματος Αγίου πλησθήσεται έτι εκ κοιλίας τής μητρός αυτού”. Αυτό ήταν κάτι που του δόθηκε στα πλαίσια στα πλαίσια τής αποστολής του να προετοιμάσει το δρόμου τού Χριστού (Μαλαχίας 3/γ΄ 1). Τι συνέβει λοιπόν στην πρώτη φορά που συναντήθηκε ο Χριστός με τον Ιωάννη; Μας το περιγράφει ο Λουκάς στο 1/α΄ 43,44. Εκεί, μόλις αντικρύζει η έγκυος μητέρα τού Ιωάννη την έγκυο μητέρα τού Κυρίου, λέει: “και πόθεν μοι τούτο ίνα έλθη η μήτηρ τού Κυρίου μου προς εμέ; Ιδού γαρ ως εγένετο η φωνή τού ασπασμού σου εις τα ώτά μου, εσκίρτησεν εν αγαλλιάσει το βρέφος εν τη κοιλία μου”.
Ερώτηση: Ποιο βρέφος;
ΤΟ ΕΜΒΡΥΟ Ιωάννης σκίρτησε με αγαλλίαση όταν άκουσε τη φωνή τής Παναγίας που ήταν έγκυος στον Χριστό. Πώς καταλάβαινε το έμβρυο ποια ήταν η Παναγία και ποιος ήταν ο Χριστός που είχε στην κοιλιά της ώστε να αντιδράσει με αγαλλίαση; Καλά το μωρό. Το έμβρυο;;;
Δια “Πνεύματος Αγίου” έγινε! Θα μας πει ο Αναβαπτιστής Προτεστάντης αναγνώστης. Όμως ο ίδιος αυτός άνθρωπος, δεν σκέφτεται λόγω προκατάληψης, ότι όπως ακριβώς ένα έμβρυο μπορεί δια Αγίου Πνεύματος να αντιλαμβάνεται την Παναγία και τον Χριστό, και να αντιδρά με αγαλλίαση καθώς ωφελείται πνευματικά, ομοίως ένα μωρό αντιλαμβάνεται με το πνεύμα του το Άγιο Πνεύμα που κατοικεί μέσα του όταν βαπτίζεται, και ωφελείται πνευματικά.
Παρανόηση τής Αγίας Γραφής
Ένας σημαντικός λόγος που συνηγορεί στην αντιχριστιανική στάση τών Αναβαπτιστών, είναι η παρανόηση τών Αγιογραφικών εδαφίων, αλλά και η άγνοια που έχουν για το ρόλο τής Εκκλησίας στην ερμηνεία τής Αγίας Γραφής. Αφ’ ενός θεωρούν την Αγία Γραφή ως “καταστατικό πίστης” και ψάχνουν να βρουν εκεί μέσα ΤΑ ΠΑΝΤΑ, αφ’ ετέρου δεν αναγνωρίζουν την Εκκλησία που μόνο αυτή μπορεί να δώσει τη σωστή ερμηνεία τής Αγίας Γραφής, καθώς Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ την έγραψε. Και έτσι παρανοούν τα πάντα. Ας δούμε όμως μερικά εδάφια που είτε παρανοούν, είτε δεν τα σκέφτονται:
Χρησιμοποιούν συχνά το χωρίο Ματθαίος 28/κη΄ 19,20: “πορευθέντες ουν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα τού Πατρός και τού Υιού και τού Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αυτούς τηρείν πάντα όσα ενετειλάμην υμίν. Και ιδού εγώ μεθ’ υμών ειμι πάσας τας ημέρας, έως τή συντελείας τού αιώνος”.
Μας λένε λοιπόν: “Σύμφωνα με τα λόγια αυτά, πρώτα μαθητεύεται κάποιος, και μετά βαπτίζεται”. Και αυτό το λένε όχι μόνο ξενόφωνοι, αλλά ακόμα και Έλληνες Αναβαπτιστές!!! Λες και δεν γνωρίζουν Ελληνικά! Τι λέει εδώ το εδάφιο; Λέει:
“…κάντε μαθητές όλα τα έθνη” (ΠΩΣ;) “βαπτίζοντας αυτούς εις το όνομα τού Πατρός και τού Υιού και τού Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντας αυτούς…” Προσέξτε! Δεν λέει: “πρώτα να τους διδάξετε και μετά να τους βαπτίσετε”! Λέει ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ που γίνεται κάποιος μαθητής. Το “βαπτίζοντες”, δείχνει με ποιο τρόπο θα γίνει κάποιος μαθητής. Διαφορετικά δεν θα έλεγε “βαπτίζοντες”, αλλά θα έλγε: “μαθητέψτε τους και βαπτίστε τους”. Όμως η διατύπωση δείχνει σαφώς ότι το βάπτισμα αναφέρεται στον ΤΡΟΠΟ (μαζί με το “διδάσκοντας”), με τον οποίο θα γίνουν τα έθνη μαθητές. Αν κάποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό, ας ξαναδεί τα Ελληνικά του…
Και αν είχε εδώ σημασία η σειρά, (που σαφώς δεν έχει), θα παρατηρούσαμε ότι το “βαπτίζοντες” προηγείται τού “διδάσκοντες”. Τι θα πούμε λοιπόν; ότι επειδή το βαπτίζοντες προηγείται, πρέπει κατ’ ανάγκην η διδασκαλία να γίνεται μετά το βάπτισμα; Φυσικά όχι. Αν βαπτίζεται ενήλικος, πρώτα κατηχείται. Αν βαπτίζεται μωρό, πρώτα βαπτίζεται και μετά κατηχείται. Και αυτό το λέμε, επειδή οι ίδιοι αυτοί αιρετικοί Αναβαπτιστές, χρησιμοποιούν εδάφια του τύπου: “όποιος πιστεύση και βαπτισθεί, θα σωθεί”. (Μάρκος 16/ις΄ 16). Και δείχνουν τη σειρά, για να πούνε ότι με αυτή τη σειρά είναι το σωστό. Όπως φαίνεται όμως από το προηγούμενο εδάφιο που δείξαμε, η σειρά εκεί είναι αντίθετη. Η σειρά λοιπόν δεν έχει σημασία. Και το μωρό, όταν βαπτισθεί, έχει πάντοτε τη δυνατότητα μεγαλώνοντας να πιστέψει και να σωθεί.
Για να δείξουμε μάλιστα την αξιολύπητη δογματική κατάσταση στην οποία βρίσκονται κάποιες Αναβαπτιστικές θρησκείες, θα αναφέρουμε το παράδειγμα μιας ακραίας τέτοιας οργάνωσης, που αν και τα μέλης της βλέπουν και χρησιμοποιούν τα εδάφια Ματθαίος 28/κη΄ 19,20, οι ίδιοι βαπτίζονται όχι “εις το όνομα τού Πατρός και τού Υιού και τού Αγίου Πνεύματος” όπως λέει το εδάφιο, αλλά στο όνομα τού “Πατρός, τού Υιού, ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ” (!!!) Πλήρης ακύρωση τού Χριστιανικού βαπτίσματος. Και οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι, έρχονται να πουν στους Χριστιανούς, ότι κακώς βαπτίζουν τα νήπια!
Ας δούμε όμως και κάποιες άλλες έμμεσες αναφορές τής Αγίας Γραφής για βαπτισμό νηπίων.
“Απόστειλον εις Ιόππην άνδρας και μεταπέμψαι Σίμωνα τον επικαλούμενον Πέτρον, ος λαλήσει ρήματα προς σε εν τοις σωθήσει συ και πας ο οίκός σου” (Πράξεις 11/ια΄ 14-18, 10/ι΄ 44,47,48). Εδώ ο Πέτρος βαπτίζει όλους εκείνους στους οποίους έπεσε το Άγιο Πνεύμα, από την οικογένεια τού Κορνηλίου, όλους όσους τον άκουγαν (Πράξεις 10/ι΄ 44,47,48). Δεν υπήρχαν άραγε παιδιά στον οίκο αυτό; Γιατί λέει: “πας ο οίκος σου”. Και μάλιστα, εδώ είχαμε το ειδικό φαινόμενο, να λάβουν το Άγιο Πνεύμα πριν βαπτισθούν. Εδώ το βάπτισμα στο νερό, ακολούθησε το βάπτισμα στο Άγιο Πνεύμα. Για ποιο λόγο η διδασκαλία δεν θα μπορούσε να ακολουθήσει το βάπτισμα στο νερό για ένα μωρό; Ας δούμε όμως και άλλα εδάφια.
“Ως δε εβαπτίσθη και ο οίκος αυτής, περεκάλεσε λέγουσα…” (Πράξεις 16/ις΄ 15). Εδώ μιλάει για τη βάπτιση τού “οίκου” τής Λυδίας. Δηλαδή, ούτε στον οίκο τής Λυδίας δεν υπήρχαν παιδιά;
Ομοίως ο Δεσμοφύλακας με την οικογένειά του: “Και εβαπτίσθη αυτός και οι αυτού πάντες” (Πράξεις 16/ις΄ 33). Μήπως και αυτός άκληρος ήταν;
“Κρίσπος δε ο αρχισυνάγωγος επίστευσε τω Κυρίω συν όλω τω οίκω αυτού, και πολλοί τών Κορινθίων ακούσαντες, επίστευον και εβαπτίζοντο” (Πράξεις 18/ιη΄ 8). Μήπως και αυτός επίσης δεν είχε παιδιά;
“Εβάπτισα δε και τον Στεφανά οίκον” (Α΄ Κορινθίους 1/α΄ 16). Μα τι γίνεται; Δεν υπήρχε ένα σπίτι στον κόσμο που να έχει παιδιά;
Ήδη αναφέραμε 5 περιπτώσεις όπου αναφέρεται ότι βαπτίσθηκε όλος ο οίκος. Με την κοινή λογική αν το δούμε, θα καταλάβουμε ότι δεν είναι δυνατόν να μην υπήρχε ούτε ένα παιδί σε 5 σπίτια!
Ενώ λοιπόν εμείς αναφέραμε τόσα στοιχεία, τι στοιχείο έχουν να μας αναφέρουν οι Αναβαπτιστές Προτεστάντες; Ας μας δείξουν έστω και ένα εδάφιο στην Αγία Γραφή που να απαγορεύει τον νηπιοβαπτισμό. Έστω και ένα. Αν δεν μας δείξουν, ας παραδεχθούν τουλάχιστον ότι ΑΥΘΑΙΡΕΤΟΥΝ υποστηρίζοντας ότι η Αγία Γραφή λέει πράγματα που δεν λέει, και ακυρώνουν το λόγο τού Θεού για την Αναβαπτιστική παράδοσή τους.
Ιστορικά στοιχεία
Αν ο νηπιοβαπτισμός ήταν πρόβλημα στην πρώτη Εκκλησία όπως υποτίθεται ότι είναι σήμερα (για τους Αναβαπτιστές), είναι φυσικό να βρίσκαμε ΚΑΤΙ, ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ, είτε μια απαγόρευση, είτε κάποια αναφορά, ή στην Αγία Γραφή, ή στα σωζόμενα αρχαιο – Χριστιανικά κείμενα που έχουμε. Όμως, αρχαιοχριστιανικές αναφορές εναντίον τού νηπιοβαπτισμού δεν έχουμε στην Αγία Γραφή. Έχουμε όμως μερικά εξω-Γραφικά κείμενα που αναφέρονται σε αυτό. Ας δούμε μερικά:
Ο άγιος Ειρηναίος (202 μ.Χ.) έγραψε πως ο Χριστός “ήλθε να σώσει δια τού εαυτού του όλους, λέγω, όσοι δι’ αυτού αναγεννώνται εις Θεόν, βρέφη και παιδιά και νέους και γέρους. Γι’ αυτό ήλθεν χάριν όλων τών ηλικιών και έγινε βρέφος για τα βρέφη, αγιάζων τα βρέφη. Νήπιος μεταξύ τών νηπίων αγιάζων τους έχοντας την ηλικίαν αυτήν…” (Ειρηναίου, εν MPL 7, 784). Εδώ πρέπει να διευκρινίσουμε, ότι ο λόγος του είναι για την ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ. Και η αναγέννηση προϋποθέτει το άγιο Βάπτισμα, όπως έχουμε δείξει σε άλλη μελέτη μας. Είναι λοιπόν σαφές ότι στην εποχή τού Ειρηναίου γινόταν νηπιοβαπτισμός.
Ο Ωριγένης (185-253/4) μας πληροφορεί επίσης για την πράξη τής Εκκλησίας τής εποχής του: “Τα παιδιά βαπτίζονται εις άφεσιν αμαρτημάτων… μήποτε επεί ουδείς καθαρός από ρύπου, τον ρύπον δε αποτίθεταί τις δια τού μυστηρίου τού βαπτίσματος, δια τούτο και τα παιδιά βαπτίζονται” (Υπόμνημα εις Ρωμαίους 5/ε΄ 9, βλ. Π. Τρεμπέλα, Δογματική, τόμος 3, σ. 114).
Ο Τερτυλλιανός (196 – 212 μΧ), επιρρεασμένος από αιρετικές επιδράσεις τής εποχής του, (ήταν Μοντανιστής), αντιτίθεται στην τότε πράξη τής Εκκλησίας, και αναφέρει: “Γιατί η αθώα ηλικία σπεύδει εις την άφεσιν τών αμαρτιών; Επιθυμεί ίσως να συμπεριφερθεί σε πρόσκαιρα πράγματα με μεγαλυτέρα προσοχή, και τα θεϊκά αγαθά να εμπιστευθεί σε κάποιον, στον οποίον δεν εμπιστεύεται ακόμη τα γήινα;” (Τερτυλιανού, Περί βαπτίσματος 18). Εδώ είναι ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε, ότι παρά το ότι ο Τερτυλιανός διαφωνεί με τον νηπιοβαπτισμό, δεν τον αναφέρει “αντιχριστιανικό” ή “αντιγραφικό” όπως λένε οι σύγχρονοι αναβαπτιστές. Ούτε λέει ότι τα βαπτισμένα παιδιά πρέπει να ξαναβαπτισθούν ενήλικες. Αποδέχεται το βάπτισμα αυτό, αλλά το θεωρεί “πρόωρο”, όχι επειδή δεν ισχύει, αλλά επειδή θεωρεί ότι είναι καλύτερα να γίνεται σε πιο ώριμη ηλικία. Επίσης, είναι σημαντικό να δούμε ότι ούτε κι αυτός διαφωνεί με το ότι το βάπτισμα είναι “εις άφεσιν αμαρτιών”, και όχι “αφιέρωση” όπως λένε κάποιες σύγχρονες αιρέσεις.
Ο άγιος Κυπριανός (258 μ.Χ.) μας πληροφορεί ότι “δεν επιτρέπεται να αρνηθούμε σε κανένα άνθρωπο που γεννήθηκε, το έλεος και τη χάρη τού Θεού. Διότι, αφού ο Κύριος λέγει στο ευαγγέλιό του πως ο Υιός του ανρθώπου δεν ήλθε να καταστρέψει τις ψυχές τών ανθρώπων, αλλά να τις σώσει (Λουκ. 9/θ΄ 56), δεν επιτρέπεται, καθόσον εξαρτάται από μας, να απωλεσθεί καμμία ψυχή. Διότι τι λείπει ακόμη σε αυτόν που σχηματίσθηκε στην κοιλία τής μητέρας του με το χέρι τού Θεού;”.
“Εάν κάτι θα μπορούσε να εμποδίσει τους ανθρώπους να λάβουν τη χάρη, τότε θα ήταν πιο πολύ για τους ενήλικες και ηλικιωμένους και γέροντες εμπόδιο οι βαρύτερες αμαρτίες. Εάν όμως παρέχεται άφεση αμαρτιών ακόμη και σε πιο βαρειά αμαρτωλούς και σε εκείνους που προηγουμένως πολλαπλά αμάρτησαν εναντίον τού Θεού και δεν αποκλείεται κανείς από το βάπτισμα και τη χάρη, εάν αργότερα επιστρέψει, πόσο λιγότερο επιτρέπεται το να εμποδίζει κανείς ένα παιδί, που είναι νεογέννητο και δεν διέπραξε καμμία αμαρτία, αλλά έχει υποστεί μόνο με την πρώτη του γέννηση τη δραστικότητα τού παλαιού θανάτου, επειδή κι αυτό, όπως ο Αδάμ εγεννήθη κατά σάρκα! Έτσι μπορεί να φθάσει στην άφεση αμαρτιών γι’ αυτό το λόγο πιο εύκολα, επειδή δεν υπάρχουν για συγχώρηση προσωπικές αμαρτίες, αλλά μόνο ξένες αμαρτίες” (Κυπρ. Επιστ. προς Φίντους, BKV 2, 273-275).
Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, για να κατοχυρώσει τον νηπιοβαπτισμό, αναφέρει την περιτομή, που γινόταν την όγδοη ημέρα από τη γέννηση τού παιδιού (Γέννεσις 17/ιζ΄ 12) και την επάλειψη τών θυρών με το αίμα τού αμνού (Έξοδος 12/ιβ΄ 7) και υπογραμμίζει: “Έχομεν αιτιολογίαν, την οκταήμερον περιτομήν, που ήτο μια τυπική σφραγίς και εδίδετο εις αυτούς, τους οποίους δεν είχεν αναπτυχθεί ακόμη το λογικόν. Ομοίως και η επάλειψις τών φλιών τών θυρών, η οποία εφύλαττε με τα αναίσθητα, τα πρωτότοκα”. (Γρηγ. Θεολ. Λόγος μ΄ 28, ΕΠΕ, 4, 339). “Έχεις νήπιον; μη δίδεις καιρόν εις την κακίαν. Βάπτισέ το από την βρεφικήν ηλικίαν, αφιέρωσέ το εις το Πνεύμα από την ηλικίαν τών μαλακών ονύχων” (Γρηγ. Θεολ. Λόγος μ΄ 17, ΕΠΕ 4, 311).
Στα παραπάνω, είδαμε όχι μόνο τους λόγους που επιτρέπεται ο νηπιοβαπτισμός, αλλά και τις παρανοήσεις αυτών που τον αρνούνται. Είδαμε επίσης, ότι όχι μόνο υπάρχουν έμμεσες μαρτυρίες στην Αγία Γραφή, αλλά και σε όλη τη Χριστιανική ιστορία, ότι αυτός ήταν εξ’ αρχής ο τρόπος τής Εκκλησίας. Αντιθέτως, δεν υπάρχει οποιοδήποτε στοιχείο, είτε για άρνηση τού νηπιοβαπτισμού από τους πρώτους Χριστιανούς, ούτε από τη μετα – αποστολική ιστορία. Όλα αυτά, θα πρέπει τουλάχιστον να βάλουν σε σκέψεις τους συγχρόνους Αναβαπτιστές. Ο Θεός να τους φωτίζει!
N. M.
πηγή: www.oodegr.com
ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ.ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!
Εξαιρετικό!
Προτύπωση του νηπιοβαπτισμού βλέπουμε στην Παλαία Διαθήκη στην Έξοδο των Ισραηλιτών απο την Αίγυπτο.
Έξοδος 12, 37 φαίνεται ξεκάθαρα τον λαό Ισραήλ που ετοιμαζοταν για τη μεγάλη έξοδο της Ερυθράς θάλασσας. Και όπως συπληρωνει ο Απόστολος και μακάριος Παύλος “1 Οὐ θέλω δὲ ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, ὅτι οἱ πατέρες ἡμῶν πάντες ὑπὸ τὴν νεφέλην ἦσαν, καὶ πάντες διὰ τῆς θαλάσσης διῆλθον, 2 καὶ πάντες εἰς τὸν Μωϋσῆν ἐβαπτίσαντο ἐν τῇ νεφέλῃ καὶ ἐν τῇ θαλάσσῃ, 3 καὶ πάντες τὸ αὐτὸ βρῶμα πνευματικὸν ἔφαγον, 4 καὶ πάντες τὸ αὐτὸ πόμα πνευματικὸν ἔπιον· ἔπινον γὰρ ἐκ πνευματικῆς ἀκολουθούσης πέτρας, ἡ δὲ πέτρα ἦν ὁ Χριστός. Κορ. Ά 10, 1,3. Στην εξοδό αυτοί υπήρχαν και παιδιά…
Όμως πριν μιλήσουμε για την Παλαιά θα ήθελα να εξετάσουμε αν οι Απόστολοι επρόκειτο να επικαλεστούν την Αγία Γραφή για το θέμα του νηπιοβαπτισμού, που θα κατέληγαν;
Θα πρέπει βέβαια να λάβουμε υπόψη μας ότι τα μόνο αγιογραφικά κείμενα που είχαν αρχικά στα χέρια τους, ήταν τα βιβλία της Π.Δ. Τι απάντηση λοιπόν θα έδιναν;
Τι θα γινόταν στην περίπτωση που καποιος απο τους πιστούς, κάποιος σαν τον δεσμοφύλακα των Πράξεων, ρωτούσε τους Αποστόλους αν μπορούσε η έξι μηνών κόρη του βαπτιστεί;.. Σε πιο χωρίο της Γραφής θα κατεφευγαν οι Απόστολοι;
Τα κείμενα των Αποστόλων, που αργότερα αποτέλεσαν την Καινή Διαθήκη, μας διδάσκουν ότι το βάπτισμα είναι το σημείο μιας νέας Διαθήκης με τον Χριστό. Με το βάπτισμα κατερχόμαστε μαζί με τον Χριστό στον Τάφο και ανασταινόμαστε με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος.Σε κάθε διαθήκη του Θεού με τον άνθρωπο υπάρχει και ένα ορατο σημείο. Στην διαθήκη του με τον Ισραήλ το σημείο του Θεού ήταν η περιτομή. Αναμφίλο οι Απόστολοι θα συμφωνούσαν με τον άγιο Κυπριανό, ο οποίος περιγράφη το βάπτισμα ως “πνευματική περιτομή”. Η ερώτηση λοιπόν στην οποία θα έπρεπε να απαντήσουν οι άγιοι Απόστολοι σχετικά με τον νηπιοβαπτισμό θα ηταν η εξής:
Ποιοι μπορούν κατα τις Γραφές να συμπεριληφθούν στην διαθηκη του Θεου και να λάβουν το σημείο της;
Ως Ιουδαίοι η απάντηση μέσα απο τις Γραφές τους ηταν προφανής. Στην Παλαία ο Θεός επετρεπε στα νήπια να λάβουν το σημείο της περιτομής, και αυτόαποτελούσε ξεκάθαρη βιβλική καταχώρηση του νηπιοβαπτισμού.
Ένας προτεσταντης βέβαια θα μπορούσε ωστόσο να απαντήσει:” Εμάς δεν μας ενδιαφέρει εδώ η Παλαία Διαθήκη αλλά η Καινή”. Πρέπει όμως και γω με τη σειρά μου να σημειώση ότι δεν μπορώ να δεχθώ ότι ο Θεός του απείρου ελέους και της απύθμενης αγάπης θα παραχωρούσε στα νήπια την διαθήκη του Νόμου αλλά θα τους αρνείτο την μυηση στην διαθήκη της Χάρης του. Όμως και απο την άποψη της Καινής θα οδηγηθούμε στο ίδιο συμπέρασμα, ότι ο νηπιοβαπτισμός συμφωνεί απολύτα με τις διδασκαλίες της Αγίας Γραφής. Θα επικαλεστεί λοιπόν ο προτεσταντής το γνωστό χωρίο Πραξ. 2,38. Αρκετο αυτό και μόνο για να αποδειχθεί ότι προϋποθεση του βαπτίσματος είναι η Μετάνοια. Και τα νήπια δεν μπορούν να μετανοήσουν. Απλά πράγματα..
Άν διαβάσου όμως προσεκτικά ολόκληρο τον στίχο, καθώς και τον επόμενο, αναγκαστικά βλέπουμε τα πράγματα με ένα ευρύτερο πνευμα. “Μετανοήσατε, καὶ βαπτισθήτω ἕκαστος ὑμῶν ἐπὶ τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, καὶ λήψεσθε τὴν δωρεὰν τοῦ ἁγίου Πνεύματος. 39 ὑμῖν γάρ ἐστιν ἡ ἐπαγγελία καὶ τοῖς τέκνοις ὑμῶν καὶ πᾶσι τοῖς εἰς μακρὰν, ὅσους ἂν προσκαλέσηται Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν”.
Πρέπει λοιπόν να προσέξουμε ότι το βάπτισμα δεν είναι ο τελικός σκοπός της μετανοίας. Σκοπός της μετανοίας και του βαπτίσματος είναι η λήψη της δωρεάς του Αγίου Πνεύματος. Η επαγγελία για την οποία μιλάει εδω ο Πέτρος είναι το Άγιο Πνεύμα. Ο Απόστολος Πέτρος ξεκαθαρίζει λοιπόν ότι η δωρεά της ενοίκησης τουΑγίου Πνεύματος δίδεται και στα παιδιά αυτών που τον ακούν. Η μετάνοια και το βάπτισμα, όπως διδάσκει ο απόστολος Πέτρος, είναι απλώς και μόνον βήματα προς τον τελικό στόχο. Να γίνουμε ναός του Θεού. Η ενοίκηση Του είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα κάθε σωστου Χριστιανού και η εγγύηση ότι είμαστε ο εξηγορασμένος λαός του Θεού (Εφεσ. 1,14). Αυτό επιβεβαιώνεται περίτρανα λίγο παρακάτω στις Πράξεις των Αποστόλων. Στο όγδοο κεφ. ο Πέτρος και ο Ιωάννης κατεβαίνουν στη Σαμάρεια και βρίσκουν πιστούς βαπτισμένους οι οποιοι δεν είχαν λάβει το Άγιο Πνεύμα. Κατα τους Αποστόλους αυτό δεν μπορεί να παρατείνεται και το διορθώνουν αμέσως. Η ζωή αυτών των πιστών δεν θα ήταν ολοκληρωμένη, εαν δεν ολοκληρωνόταν η ολη διαδικασία-μετάνοια, βάπτισμα και ενοίκηση του Αγίου Πνεύματος. ΠΩΣ ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΕ ΤΟΝ ΝΗΠΙΟΒΑΠΤΙΣΜΟ; ηιστορία των χριστιανών της Σαμαρειας μας διδάσκει ότι η δυνατότητα μετάνοιας και το βάπτισμα δεν είναι αυτά που μας κάνουν χριστιανούς. Δεν αποτελούν αυτά το τέρμα της πορείας μας προς τον Χριστό. Σκοπός μας είναι η ενοίκηση του Αγίου Πνεύματος. Επομένως, εκεί που πρέπει να δοθεί το βάρος όσον αφορά τα νήπια δεν είναι το αν μπορούν να μετανοήσουν, ΑΛΛΑ ΤΟ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΝΑ ΚΑΤΟΙΚΗΣΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ. Άν η απάντηση είναι θετική, τότε σύμφωνα με την Αγία Γραφή και τον Απόστολο Πέτρο, μπορούμε να τα βαπτίζουμε!!!
ΕΣΕΙΣ ΤΙ ΛΕΤΕ; ΜΠΟΡΕΙ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΝΑ ΕΝΟΙΚΗΣΗ ΣΕ ΕΝΑ ΒΡΕΦΟΣ;…
ΕΡΕΥΝΑΤΕ ΤΑΣ ΓΡΑΦΑΣ ΚΑΙ ΙΔΕΤΕ…
Ναι αγαπητοί εφόσον ερευνάτε εσείς τας γραφάς ίσως θα μπορέσετε να μας αναφέρετε πολλά χωρία στα οποία οι Απόστολοι άλειφαν με μύρο τα μωράκια ή τους μεγάλους για να λάβουν Πνεύμα άγιο. Αλήθεια που αναφέρετε στη Βίβλο αυτό το Μυστήριο του μύρου;
Εσείς τι λέτε είναι το βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών; Και πως θα υπάρξει άφεση εάν δεν υπάρχει ομολογία αμαρτίας και μετάνοια.
Παίρνει ο ιερέας της ορθόδοξη εκκλησίας τα άγια και αναμάρτητα μωράκια και με ”λευκή” μαγεία αφού πρώτα αποτάξει τα δαιμόνια (απόταξον αυτον – απόταξον αυτόν -αν είναι δυνατόν!-) έπειτα κόβει τριχούλες από το κεφαλάκι του (εάν έχει) με ένα ψαλιδάκι και έπειτα αφού ο ιερέας φτύσει (πτου, πτου, πτου) τα δαιμόνια φεύγουν από το κατ’ αυτούς αμαρτωλό μωράκι.
Τέτοια τελετουργικά αναφέρονται στις παραδόσεις της εθνικής θρησκείας ένα μπέρδεμα ιουδαιοχριστανισμού με συγχώνευση ειδωλολατρικών και “μαγικών” τελετουργικών του Μίθρα του Βάαλ και της Αστάρτης.
Antifanatic @
Είσαι βαριά και με εμπάθεια ανιστόρητος!!
Αυτή η πρακτική της Εκκλησίας έχει την αφετηρία της στο βάπτισμα των ενηλίκων αρχικά ΚΑΙ εννοείτε πως οι ίδιες ευχές και λειτουργικές κινήσεις εξακολούθησαν να υφίστανται και στον νηπιοβαπτισμό.
Έχεις κενά στην Λειτουργική Θεολογία!
Το “πρόβλημα” με το νηπιοβαπτισμό βρίσκεται αλλού και όχι εκεί που σκαλίζεις αυθαίρετα και εκτός Σώματος.
Όσο για τα υπόλοιπα… μόνο ένα παράδειγμα : κάτι σαν “Θεία” ευχαριστία είχανε και οι αρχαίοι έλληνες. Αυτό μπορεί να σημαίνει δηλαδή ότι οι χριστιανοί επηρεάστηκαν από την λατρεία του Διόνυσου για να κάνουν το μυστικό τους δείπνο;
Είσαι αλλού φίλε…
Η εκκλησία ΟΥΔΕΠΟΤΕ συμπεριφέρθηκε σαν σέκτα, για αυτό και δεν φοβήθηκε να προχωρήσει σε Θεολογικά ορθές “καινοτομίες”.
ΠΡΟΣ Antifanatic
Συνέχιζεις βλέπω να οδηγείς τον εαυτό σου σε μονοπάτια που δεν ξέρεις.
Στο ξαναλέω, γίνεσαι γραφικός και δεν μπορεί να σε πάρει κανείς στα σοβαρά.
Φαίνεται ξεκάθαρα ότι το θέμα δεν το διάβασες καθόλου.
Έγραψες έτσι για να γράψεις. Εγω έχω αποθηκευμένη και τη συνέχεια σε αυτά που εχω γράψει στα σχόλια αλλά εσυ μάλλον ούτε τα σχόλια δεν έχεις διαβάσει.
Επι της ουσίας τίποτα. Έχει χάσει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα.
Δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο μαζί σου, ειλικρινά δεν ξέρεις τι γράφεις!
Καλό θα ήταν εκτος απο τη μετάφραση της γραφής που διαβάζεις να έπαιρνες και την Εκκλησιαστική Ιστορία του Φειδά. Ίσως θα σε βοηθούσε λιγάκι… στο να μην γίνεσαι γραφικός.
Σας ευχαριστώ καταρχήν για τα καλά σας λόγια, αλλά το ότι είμαι βαριά και με εμπάθεια ανιστόρητος ώστε να καταντάω γραφικός τις σας εμπόδισε ώστε να απαντήσετε στις ερωτήσεις που σας έκανα; Εκτός και εάν δεν έχετε ξεκάθαρες απαντήσεις μέσα απόυ την Αγία Γραφή παρά γραώδεις μύθους.
Να σου θυμήσω αγαπητέ μου tertiliane ότι και συ μετάφραση διαβάζεις εκτός και εάν πήγες να μάθεις εβραϊκά ώστε να μας ερμηνεύσεις και την Παλαιά Διαθήκη από την Πηγή (μη το παρεξηγήσεις λογοπαίγνιο κάνω).
Να είστε πάντως καλά.
Ο Λόγος που δεν έχεις πάρει τις απαντήσεις έχει αναφερθεί.
Δεν μπορεί εσυ ο ίδιος να μην απαντάς σε άλλες ερωτήσεις συνομιλητή σου
και μετά να ανοίγεις άλλα θέματα.
Τη μετάφραση την εχω σταματήσει καιρό, το εβραϊκο επίσης.
Άλλωστε αν θέλεις κάποιος να μελετήσει σχολαστικά δεν νομίζω ότι
αυτό κατορθώνεται απο Μετάφραση.
Επίσης μη ξεχνάς ότι δουλευουμε αρκετές ώρες και έχουμε και οικογένεια.
Οπότε λίγη υπομονή, χρόνος περιορισμένος.
Anti-fanatic @
“τις σας εμπόδισε ώστε να απαντήσετε στις ερωτήσεις που σας έκανα; Εκτός και εάν δεν έχετε ξεκάθαρες απαντήσεις μέσα απόυ την Αγία Γραφή παρά γραώδεις μύθους.”
Τι εννοείς ξεκάθαρες απαντήσεις από την Γραφή;
Πιστεύεις δλδ (ενώ δεν το αναφέρει κάπου η Γραφή) ότι η Εκκλησία π.χ. θα έπρεπε να κολλήσει χρονικά στο Λειτουργικό “τυπικό” των κατακομβών, όπου σημειωτέον δεν ψέλνανε ακόμα αλλά διαβάζανε τις ευχές;
Η Εκκλησία πάντα πορευόταν, ανοιγόταν και προφυλαγόταν ανάλογα με τα Θεολογικά προβλήματα ή ερωτήματα που προκύπτανε . Επί παραδείγματι : για την καταπολέμηση των αιρέσεων και των σεκτών εισήχθη στην Θ. Λειτουργία από τον ε’ αιώνα η απαγγελία του Συμβόλου της Πίστεως, ενώ παράλληλα, και για να αντιδράσει επίσης στους αιρετικούς, που χρησιμοποιούσαν έντεχνη μουσική, εισήγαγε και η Εκκλησία, στη λατρεία το έντεχνο άσμα.
Στο έγραψα και παραπάνω, είσαι αλλού και νυχτωμένος από την Λειτουργική θεολογία της Εκκλησίας.
Για αυτό μην πετάς πυροτεχνοερωτήματα που δεν ξέρεις καν από που προήρθανε ή που κατευθύνονται.
ΠΡΟΣ ΑΝΤΙΦΑΝΑΤΙΚ
Παιδιά αγιάζονται δια τους γονείς . χμ………….. κάτσε να σκεφτώ……….γιατί άραγε να το λέει η Γραφή………….έχουν ανάγκη τα παιδιά να αγιαστούν? Και τι είναι αυτό που υπάρχει μέσα στο παιδί (βρέφος που έγινε παιδί) που ενοχλεί τον απόστολο …………..μήπως η αμαρτία?? Ρωτώ να μην ρωτήσω ξάδερφε αντιφανατικ(ΦΑΝΑΤΙΚ ΘΑ ΕΛΕΓΑ ΕΓΩ ΑΛΛΑ ΑΣ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΙ). Ας ξεκαθαρίσουμε πρώτα αυτό και έπειτα και η συνέχεια………
Ένα ένα πεντικοστιανε μη βιάζεσαι……….
Ο Χριστός είπε ότι σε ανθρώπους που είναι σαν τα παιδιά ΑΝΗΚΕΙ η Βασιλεία των ουρανών. Τα παιδιά ΕΙΝΑΙ σαν τα παιδιά άρα είναι δική τους. Το να λες ότι τα μωρά φέρουν αμαρτία είναι βλάσφημο. Κατω από το πρίσμα των λόγων του ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΥ θα εξετάσουμε τα δύσκολα σημεία των λεγομένων των Αποστόλων που σίγουρα ΔΕΝ ΛΕΝΕ ότι τα μωρά φέρουν αμαρτία. Αλλά οι αμαθείς (που δεν μαθαίνουν από τον Χριστό) και αστήριχτοι (που δεν έχουν Πνεύμα Άγιο) τα αγνοούν αυτά και διαστρέφουν τον Απόστολο.
ΑΝΤΙΔΡΑΣΑΜΕ βλέπω. Αχ , αχ , αχ πετάμε μια ερμεινια πάνω στην άλλη και τα καταφέραμε εεεεε…..πεντικοστιανε. Λες ΒΛΑΚΕΙΕΣ ούτε καν τη Γραφή δεν μπορείς να καταλάβεις πλανεμένε αιρετικέ. Δηλαδή επειδή ο Χριστός είπε ότι σε αυτούς ανήκει η βασιλεία σημαίνει αναμαρτησία.
ΕΣΥ αιρετικέ γιατί βαπτίζεις τα παιδιά εις άφεσης αμαρτιών αφού των τιουτων είναι η βασιλεία ποια είναι η ανάγκη?
Καταλαβαίνεις γιατί το λέει ο Χριστός εσύ που έχεις ΠΝΕΥΜΑ ΑΓΙΟ.
Για ποιο νόμο της αμαρτίας μιλάει ο απόστολος που κοίλα στης φλέβες του από την γέννηση του. Η έκανε καμιά μετάγγιση αργότερα?
Εσύ ξάδερφε γεννήθηκες άγιος !!!!!!!!!!
Μαθέ πρώτα σε ποιον λογίζεται η αμαρτία και σε ποιον όχι και γιατί.
Ρώτα τον ποιμένα σου ίσως εκείνος έχει αποκάλυψη για το γαλατακι που πίνεις.
Για ποιες αμαρτίες παιδιών μιλάει ο Κύριος που δεν θα πληρώσουν πατέρες και το αντίστροφο….?
Γιατί να πετάξω πέτρες σε ένα ‘’άγιο’’ παιδί που βλαστημά τους γονείς κατά το νόμο του Κυρίου ???????
Γιατί να σταυρωθεί ο Χριστός ? γιατί? Γιατί?
Για ερμήνευσε μου αυτό υποκριτή………
Το ποιος γράφει ΒΛΑΚΕΙΕΣ φαίνεται. Χάσαμε την ψυχραιμία μας PARATIRO εεε: Από Αγία Γραφή δεν ξέρεις τι σου γίνεται διότι δεν μαθαίνεις από τον Χριστό. ΠΛΑΝΕΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΦΑΙΝΕΣΑΙ.
Ποιος σου είπε πλανεμένε ότι βαπτίζω νήπια; Ποιος σου είπε αιρετικέ ότι ανήκω στην ΕΑΕΠ ή σε άλλη θρησκεία; Όχι τα νήπια δεν τα βαπτίζουμε. Τα νήπια πλανεμένε και βλάσφημε γεννιούνται χωρίς αμαρτία αλλά με την ροπή προς αυτήν. Κανένας βλάσφημε δεν είναι αμαρτωλός μέχρι που να αμαρτήσει ο ΙΔΙΟΣ. Όλοι είμαστε αμαρτωλοί διότι ΟΛΟΙ ΑΜΑΡΤΗΣΑΜΕ, σε αυτούς και όχι σε νεκρά βρέφη αναφέρεται ο Απόστολος πλανεμένε!
Αλλά η ανοησία σου βλάσφημε είναι ΜΕΑΛΗ. Ο Κύριος αναφέρεται ΣΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ των παιδιών (που κάνανε τα τέκνα σε ηλικία κατανόησης) το λέει ο Απόστολος ότι εκεί που δεν υπάρχει γνώση δεν υπάρχει νόμος και άρα ούτε αμαρτία. Τις πέτρες στην ΠΔ ανόητε τις πετούσαν σε τέκνα βλάσφημα, μέθυσους κλπ. και όχι σε παιδάκια ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΕ!
Ο Χριστός σταυρώθηκε για τις αμαρτίες μας. Ξέρεις Ελληνικά βλάσφημε; ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΜΑΣ ΔΗΛΑΔΗ ΑΥΤΕΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ.
Αιρετικέ, πλανεμένε, υποκριτή. Λύκε!!
Μου φαίνεται αγαπητέ PARATIRO βιάστηκες να απαντήσεις και μη κάνεις τον έξυπνο, θα πρέπει να σου θυμίσω ότι η αμαρτία είναι η ανομία.
Μετάφραση
1Ιωάν. 3:4 Πας όστις πράττει την αμαρτίαν πράττει και την ανομίαν, διότι η αμαρτία είναι η ανομία.
πάρε και το αρχαίο
1Ιωάν. 3:4 Πᾶς ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν καὶ τὴν ἀνομίαν ποιεῖ, καὶ ἡ ἁμαρτία ἐστιν ἡ ἀνομία.
Πας ο ποιών! Η αμαρτία είναι πράξη αγαπητέ μου. Εκτός και εάν τα μωρά αμαρτάνουν με σαθρές σκέψεις ή με το κλάμα!
Αλλά αυτές τις αιρέσεις σας διδάσκει το παρόν θρησκευτικοοικονομικό σύστημα.
@antifanatic.
Ιδού γάρ εν ανομίαις συνελήφθην και εν αμαρτίαις εκίσσησε με η μήτηρ μου ( ψαλμός 50ος )
Βρε τον άσχετο τον Ψαλμωδό , ε ; Είδες όταν σας παρουσιάζουν αποκομμένα χωρία της Γραφής… Εκείνος, τουλάχιστον, είχε επίγνωση της αμαρτωλότητάς του παιδιόθεν. Αλλά άνθρωποι που παρουσιάζονται ως “αναγεννημένοι” και “χαρισματικοί” για λόγους ΕΠΙΔΕΙΞΗΣ, πως μπορούν να κατανοήσουν τις έννοιες της ταπείνωσης και της αμαρτωλότητας ;
Δεν προσέχετε τα υπόλοιπα χωρία της Γραφής και αυτές τις αιρέσεις σας διδάσκουν οι αμερικανόφερτες πλάνες… Η σύγχρονη επιστήμη αναφέρει ότι η ψυχολογία του παιδιού διαμορφώνεται, ήδη, από τη στιγμή που βρίσκεται στη κοιλιά της μητέρας του και η συμπεριφορά της μπορεί να επηρεάσει καταλυτικά τον χαρακτήρα του. Αλήθεια, εσύ από ποια ηλικία έκανες ” σαθρές” σκέψεις ;
Ιδού γάρ εν ανομίαις συνελήφθην και εν αμαρτίαις εκίσσησε με η μήτηρ μου ( ψαλμός 50ος )
Φαίνεται ότι ορισμένοι δεν λαμβάνουν υπόψη τους τον Εβραϊκό τρόπο έκφρασης. Ο ψαλμωδός θέλοντας να δείξει το μέγεθος της αμαρτίας του υπερβάλλει, αυτός ο Εβραϊσμός είναι συνηθισμένος. Ο Χριστός φώτισε τις σκιές της Παλαιάς Διαθήκης και καλά θα κάνετε να λαμβάνεται υπόψη πρώτα τα όσα είπε Εκείνος στα Ευαγγέλια. Το ότι η ερμηνεία σου είναι βλάσφημη και ανόητη φαίνεται εύκολα. Το σεξ είναι ο τρόπος που “συνελήφθην” και η γέννα ο τρόπος που βγαίνει το μωρό στον κόσμο. Και τα δύο φυσιολογικά και ευλογημένα από τον Θεό που τα δημιούργησε. Αλλά γίνεσαι αστείος όταν αφήνεις ν α εννοηθεί ότι τα βρέφη αμαρτάνουν ακόμη και μέσα στην μάνα τους. Λογική εσένα δεν σου χάρισε ο Θεός; Τι αμαρτίες βρε κάνει ένα έμβρυο; Τι άλλες ανοησίες θα ακούσω από θρησκόληπτους ευσεβιστές; Εκεί που δεν υπάρχει γνώση δεν υπάρχει νόμος και εκεί που δεν υπάρχει νόμος δεν υπάρχει αμαρτία. Τα μωρά και νήπια είναι αθώα διότι και κακό να κάνουν είναι περισσότερο ενστικτώδες όχι αποτέλεσμα απείθειας στο νόμο. Σε λίγο θα μας πεις ότι θα πρέπει να δικάζουμε τα παιδιά όπως τους ενηλίκους… ακόμη και οι κοσμικοί ξέρουν αυτά και υπάρχουν άλλοι νόμοι για τους ανήλικους. Όπως είπε ο Χριστός ορισμένες φορές ο κόσμος είναι σοφότερος των θρησκευόμενων.
Ο Χριστός είπε ότι σε ανθρώπους που είναι σαν τα παιδιά ΑΝΗΚΕΙ η Βασιλεία των ουρανών. Τα παιδιά ΕΙΝΑΙ σαν τα παιδιά άρα είναι δική τους. Το να λες ότι τα μωρά φέρουν αμαρτία είναι βλάσφημο. Κάτω από το πρίσμα των λόγων του ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΥ θα εξετάσουμε τα δύσκολα σημεία των λεγομένων των Αποστόλων που σίγουρα ΔΕΝ ΛΕΝΕ ότι τα μωρά φέρουν αμαρτία. Αλλά οι αμαθείς (που δεν μαθαίνουν από τον Χριστό) και αστήριχτοι (που δεν έχουν Πνεύμα Άγιο) τα αγνοούν αυτά και διαστρέφουν τον Απόστολο.
Ένα άλλο παράδειγμα είναι αυτό του Κορνηλίου και της οικογενείας του. Όταν το Άγιο Πνέυμα έπεσε πάνω σε όλους τους παρευρισκομένους, πιθανότατα έπεσε και σε καποια μικρά παιδιά ή ίσως και σε βρέφη ακόμη. Για να μην κανουμε υποθέσεις όμως, ας δεχθούμε ότι όλοι οι παρόντες ήταν ενήλικοι. Έχουμε λοιπόν εδω ανθρώπους στους οποίους μόλις κατήλθε το Άγιο Πνεύμα, οι οποιοι όμως μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαν βαπτισθεί εν ύδατι.. Όταν ανέκυψε το ερώτημα για το αν πρέπει να βαπτιστούν, ο απόστολος Πέτρος τους είπε: “Μήτι τὸ ὕδωρ κωλῦσαι δύναταί τις τοῦ μὴ βαπτισθῆναι τούτους, οἵτινες τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἔλαβον καθς καὶ ἡμεῖς; Κατα τον Απόστολο Πέτρο το βάπτισμα και η παρουσία του Πνεύματος είναι επομένως στοιχεία τόσο αδιάσπαστα, σαν δύο σκηνές του ιδίου έργου. Άν λοιπόν η σφραγίδα της Καινης Διαθήκης ( το Άγιο Πνεύμα) είναι παρούσα σε κάποιον, τοτε πρεπει να του δωθεί οπωσδήποτε και το σημείο της Διαθήκης αυτής (το βάπτισμα) ανεξάρτητα απο το αν είναι ογδόντα ετών ή οκτώ ημερών. Άς αναρωτηθούμε και πάλι λοιπόν. ΜΠΟΡΕΙ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΝΑ ΚΑΤΟΙΚΗΣΕΙ ΣΤΑ ΒΡΕΦΗ ΚΑΙ ΣΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ;
Άν ρωτούσα, έχουν αναγκη τα βρέφη απο σωτηρία;
Οι περισσότεροι προτεστάντες θα απαντούσαν θετικά, αφού γνωρίζουν οτι κανείς δεν γεννιέται χωρίς το προπατορικό αμάρτημα εκτός ενός. Θέλει λοιπόν ο Θεός να σώσει τα βρέφη; Και βέβαια, θα εσπευδαν να απαντήσουν. Πέθανε ο Χριστός για να τα σώσει; και πάλι η απάντηση θα ηταν κατηγορηματικά θετική. Τα πράγματα αλλάζουν όμως, αν ρωτήσουμε το εξής. ΘΕΛΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΑ ΚΑΤΟΙΚΗΣΕΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΣΕ ΕΝΑ ΒΡΕΦΟΣ;
Σύμφωνα με τη διδασκαλία του Αποστόλου Πέτρου το βάπτισμα και η ενοίκηση του Αγίου Πνεύματος είναι δύο στοιχεία στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους. Επομένως, σύμφωνα με τις Γραφές, η μόνη συνεπής απάντηση που θα μπορούσε να δώσει ένας προτεστάντης που απορρίπτει τον νηπιοβαπτισμό, είναι ότι το Άγιο Πνεύμα δεν μπορεί να κατοικήση στα νήπια. Γιατί όμως; Διοτι, όπως πιστευει τα παιδιά δεν πρέπει να βαπτιζονται πριν φτάσουν σε ηλικία ευθύνης (κάτι που δεν αναφέρεται πουθενα στη Γραφή).
Οι προτεστάντες γενικότερα δεν είναι αφοσιωμένοι μόνο στο sola scriptura αλλά και στο sola gratia.Στο ότι δηλαδή ο άνθρωπος σώζεται μόνο δια της χάριτος. Η πεποίθηση όμως ότι τα παιδιά δεν μπορούν να βαπτιστούν μέχρι να φτάσουν σε ηλικία ευθύνης οδηγεί στο συμπέρασμα οτι η χάρις και μόνο δεν σώζει. Διοτι ουσιαστικά η σωτηρία ενος παιδιού δεν εξαρτάται τελικά απο τη χάρη, αλλά απο τη δυνατότητα κατανοήσεως του σχεδίου της σωτηρίας!
Όσο και να θέλει λοιπόν το Άγιο Πνεύμα να κατοικήση στην ψυχή ενος παιδιού, θα πρέπει να περιμένει μέχρι αυτό να φτάσει σε ενα συγκεκριμένο διανοητικό επίπεδο.
΄
Άρα ουσιαστικά πάει το sola gratia και μένει σωτήρια δια της κατανοήσεως και της χάριτος. Τότε ομως ερχεται ο αντίλογος.
Παρότι πρεπει να φθάσει το παιδί σε ηλικία που να μπορεί να κατανοήσει την σωτηρία προτου την δεχθεί, η σωτηρία του βαπτίζεται αποκλειστικά και μόνο στη χάρη. Διοτι η Χάρις αυτή οδηγεί το παιδί να αντιληφθεί την ανάγκη για τον Θεό, να βιώσει την πίστη και να ομολογήσει τον Χριστό. Αυτό ομως δεν αλλάζει τίποτα. Διοτι αν όντως έτσι έχουν τα πράγματα, ειναι προφανές οτι για ενα μεγάλο χρονικό διάστημα της ζωής του παιδιου η χάρις είναι παρούσα ενω δεν υπάρχει σωτηρία. Προφανώς λοιπόν, χρειάζεται κάτι περρισότερο απο την χάρη για να σωθεί ένα παιδί. ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΠΙΣΤΟΙ ΣΤΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΩΝ πρεπει να πιστεψουμε ότι μέχρι να θφάσουν τα παιδια στην ηλικία ευθύνης δεν μπορούν να σωθούν…
Βέβαια υπάρχει κ η παλαιά και κοινότυπη δικαιολογία…
Ο Θεός μεριμνά για τα βρέφη και τα μικρά παιδιά. Ας προσέξουμε όμως αδελφοί!!!
Άν ισχυριστώ κάτι τετοιο, ουσιαστικά αυτο που λέω είναι ότι το ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ μπορεί να κατοικήσει σε ενα βρέφος μόνο ΑΝ ΑΥΤΟ ΠΕΘΑΝΕΙ!!! Άν πεθάνει πηγαίνει στην αγκαλιά του Χριστού, αν όμως ζήσει ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ, ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΑΥΤΟ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΟΤΙ ΤΟΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ!!!
Και όμως ο Χριστος το είπε: “Άφετε τα παιδία ερχεσθαι προς με και μη κωλύετε αυτά, των γαρ τοιουτων εστιν η Βασιλεία του Θεού”.
Τελικά ο Θεός μήπως εννούσε κάτι παραπάνω απο τν μετάνοια όταν είπε ότι πρέπει να γίνουμε σαν τα παιδιά; Μήπως μιλούσε για την πραότητα, την ταπείνωση και την απλότητα της πίστεως που τα διακρίνει; Δεν είναι αυτά στοιχεία που αποδεικνύουν την παρουσία του Θεού;
ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΚΟΥΣΑΜΕ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ;
Απόστολος Παύλος- Κολοσαείς 2/β΄ 11,12: “εν ω και περιετμήθητε περιτομή αχειροποιήτω εν τη απεκδύσει τού σώματος τών αμαρτιών της σαρκός εν τη περιτομή τού Χριστού συνταφέντες αυτώ εν τω βαπτίσματι, εν ω και συνηγέρθητε δια της πίστεως της ενεργείας τού Θεού τού εγείραντος αυτόν εκ των νεκρών”.
Πράξ. 8:12 Ότε όμως ΕΠΙΣΤΕΥΣΑΝ εις τον Φίλιππον ευαγγελιζόμενον τα περί της βασιλείας του Θεού και του ονόματος του Ιησού Χριστού, εβαπτίζοντο ΑΝΔΡΕΣ τε και ΓΥΝΑΙΚΕΣ.
Πράξ. 2:38 Και ο Πέτρος είπε προς αυτούς·ΜΕΤΑΝΟΗΣΑΤΕ, και ας βαπτισθή έκαστος υμών εις το όνομα του Ιησού Χριστού εις άφεσιν αμαρτιών, και θέλετε λάβει την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος.
σημ. Τα μωρά δε μετανοούν.
(Πράξ. 8:36-38)
Και καθώς εξηκολούθουν την οδόν, ήλθον εις το ύδωρ, και λέγει ο ευνούχος· Ιδού ύδωρ· τι με εμποδίζει να βαπτισθώ;
Και ο Φίλιππος είπεν· ΕΑΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ εξ όλης της καρδίας, δύνασαι. Και αποκριθείς είπε· ΠΙΣΤΕΥΩ ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Υιός του Θεού.
Και προσέταξε να σταθή η άμαξα, και κατέβησαν αμφότεροι εις το ύδωρ, ο Φίλιππος και ο ευνούχος, και εβάπτισεν αυτόν.
σημ. Τα μωρά δεν μπορούν να ομολογήσουν πίστη.
(Ματθ. 28:19 [Vamvas])
Πορευθέντες λοιπόν ΜΑΘΗΤΕΥΣΑΤΕ πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.
Τα μωρά δεν είναι σε θέση να μαθητεύσουν.
Ο υποχρεωτικός βαπτισμός —νηπίων και ενηλίκων— αλλά και ο εξαναγκασμός ειδωλολατρικών και έτερων χριστιανικών ομάδων ώστε να εκχριστιανιστούν μέσω βαφτίσματος μαρτυρείται ήδη από τον 6ο αιώνα στον Ιουστινιανό Κώδικα που εκδόθηκε από τον Ιουστινιανό Α’, ενώ για να μην ξεφεύγει κανείς και να εμπίπτουν όλοι στις διατάξεις, ως αποστάτες, είναι «νόμιμο» να τιμωρούνται με την θανατική ποινή:
Θεσπίζουμε δε και νόμο, σύμφωνα με τον οποίο όλα τα μικρά παιδιά πρέπει να δέχονται το σωτήριο βάπτισμα αμέσως και χωρίς καμμία αναβολή, ώστε όπως και οι μεγαλύτεροι να μπορούν να εκκλησιάζονται και να κατηχούνται στις θείες γραφές και τους θείους κανόνες.
Έτσι θα μπορούν να διαφυλάξουν την αληθινή πίστη των ορθοδόξων χριστιανών και δεν θα επιστρέψουν ξανά στην παλαιά πλάνη. Και όσων έχουν κάποιο στρατιωτικό ή άλλο αξίωμα και περιουσία μεγάλη και για να κρατήσουν τα προσχήματα εβαπτίσθησαν οι ίδιοι ή πρόκειται να βαπτισθούν, αφήνοντας όμως τις συζύγους τους και τα τέκνα τους ή τα άλλα μέλη του οίκου τους μέσα στην Ελληνική πλάνη, διατάσσουμε να “δημευθεί η περιουσία τους”, “να στερηθούν όλων των πολιτικών δικαιωμάτων τους” και “να τιμωρηθούν όπως τους αξίζει”, αφού είναι φανερό ότι έτυχαν του αγίου βαπτίσματος δίχως να έχουν πίστη, και τα ίδια δε θα υφίστανται οι αλιτήριοι Έλληνες και οι Μανιχαίοι, τμήμα των οποίων είναι οι Βορβορίτες.
Αυτά ποιοι εκκλησιαστικοί ηγέτες σας τα υπέγραψαν;
Ο νηπιοβαπτισμός είναι παράνομος ως πρακτική και θα έπρεπε να καταργηθεί και να γίνεται κατόπιν επιλογής ενηλίκου ατόμου και όχι ενός «βιασθέντος» νηπίου.
Η δημιουργία ποιμνίου από την Εκκλησία κι από νεαρή ηλικία, χωρίς φυσικά το άτομο να έχει αποδεχτεί τον χριστιανισμό συνειδητά, έρχεται σε αντίθεση όχι μόνο με το Σύνταγμα (στην ουσία, καταργείται η θρησκευτική ελευθερία που μνημονεύεται, καθώς στην πραγματικότητα υπάρχει «πειθαναγκασμός» με αποτέλεσμα τον προσηλυτισμό ενός άβουλου πλάσματος), αλλά και με την εντολή του Ιησού: «Πηγαίνετε σε όλο τον κόσμο, και κηρύξτε το ευαγγέλιο σε όλη την κτίση. Όποιος πιστέψει και βαπτιστεί θα σωθεί, όποιος όμως απιστήσει, θα κατακριθεί» (Μάρκος 16:15-16). Ο ίδιος ο Χριστός, δεχόταν την βάπτιση και την κατήχηση μόνο ενηλίκων.
Δηλαδή, πρώτα πιστεύουμε και μετά βαπτιζόμαστε. Το να βαπτίζονται μωρά που δεν είναι σε θέση να ομολογήσουν τον Ιησού Χριστό, είναι παράδοση αντίθετη με την Αγία Γραφή αλλά και με την ίδια την λογική.
Ο υποχρεωτικός βαπτισμός —νηπίων και ενηλίκων— αλλά και ο εξαναγκασμός ειδωλολατρικών και έτερων χριστιανικών ομάδων ώστε να εκχριστιανιστούν μέσω βαφτίσματος μαρτυρείται ήδη από τον 6ο αιώνα στον Ιουστινιανό Κώδικα που εκδόθηκε από τον Ιουστινιανό Α’, ενώ για να μην ξεφεύγει κανείς και να εμπίπτουν όλοι στις διατάξεις, ως αποστάτες, είναι «νόμιμο» να τιμωρούνται με την θανατική ποινή:
Στο ξαναλέω. Τις βλακείες του Χαλκιά όχι εδω μέσα. Μόνο αν έβαζες τον εαυτό σου να διαβάσεις το εξαιρετικό θέμα που έχει αναρτηθεί θα έπαιρνες τις απαντησεις σου και δεν θα τα έγραφες αυτά.
ΕΧΟΥΝ ΟΛΑ ΑΠΑΝΤΗΘΕΙ-ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΛΕΥΡΑΣ ΘΕΜΑΤΟΣ-ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΛΕΥΡΑΣ ΣΧΟΛΙΩΝ. Άντι λοιπόν να πετάς πυροτεχνήματα, διάβασε απο την αρχή το θέμα που αναρτήθηκε και πάρε και καμια Εκκλησιαστική Ιστορία να διαβάσεις.
Θα σου κάνει καλό…
Εγω προσωπικά δεν έχω να πω κάτι αλλό, εσυ και η ψυχή σου.
Βαπτίσου όσες φορές θέλεις.
Αντίο, για σημερα.
Τελικά είστε πολύ αιρετικοί. Από ότι ήξερα την θεωρία του ¨original sin” την είχαν οι Παπικοί. Θεολόγοι μου έχουν πει ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία πιστεύει ότι τα νήπια είναι σωσμένα χάρη στη ευσπλαχνία του Θεού. Θα πρέπει όμως όλοι να καταλάβετε σε πόσο σκότος πνευματικό είσθε μιας και ξέρουμε ότι οι αμαρτίες του πατέρα ΔΕΝ κληρονομούνται στα τέκνα άρα ούτε αυτή του Αδάμ. Πλανεμένε για τις ΔΙΚΕΣ μας αμαρτίες κρινόμαστε όχι του Αδάμ. Μόνο ένας άδικος Θεός θα μας έκρινε για αμαρτίες άλλων βλάσφημε!
Tertiliane ευχαριστώ, γεια χαρά καλή τύχη.