- Το ποτήριον της ευλογίας ο ευλογούμεν, ουχί κοινωνία του αίματος του Χριστού εστί; Τον άρτον ον κλώμεν, ουχί κοινωνία του Σώματος του Χριστού εστί;
Αφιερωμένο στους πεντηκοστιανούς – θύματα του διαστρεβλωτή πεντηκοστιανού “πατρολόγου”. ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ δεν θα σας τα παρουσιάσει ποτέ αγαπητοί!
Το παρακάτω απόσπασμα της ΠΒ ομιλίας του Αγίου Χρυσοστόμου στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον, είναι αντιγραφή από τον δωδέκατο τόμο της συλλογής ΕΠΕ (ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ [ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ»]), σελίδες 213-221.
αναδημοσίευση από τη σελίδα του π.Μελετίου Βαδραχανη
«Δι’ αυτό πρέπει από παντού να γρηγορώμεν· διότι δεν είναι μικρά η τιμωρία δι’ όσους μετέχουν εις τα μυστήρια αναξίως. Σκέψου πώς αγανακτείς εναντίον του προδότου, εναντίον εκείνων που τον εσταύρωσαν. Πρόσεξε όμως μήπως και συ γίνης ένοχος του σώματος και του αίματος του Χριστού. Εκείνοι κατέσφαξαν το πανάγιον σώμα, συ δε το δέχεσαι με ακάθαρτον ψυχήν ύστερα από τόσας ευεργεσίας. Ούτε βεβαίως του ήρεσε να γίνη άνθρωπος, να ραπισθή και να σφαγή, αλλά και να συμφύρη τον εαυτόν Του μαζί μας. Και όχι μόνον με την πίστιν, αλλά και εις την πραγματικότητα μας κάμνει σώμα ιδικόν Του.
Διατί λοιπόν δεν έπρεπε να είναι καθαρώτερος εκείνος ο οποίος απολαμβάνει αυτήν την θυσίαν; Από ποιαν ηλιακήν ακτίνα (δεν πρέπει να είναι καθαρώτερο) το χέρι το οποίο κατακόπτει αυτήν την σάρκα, το στόμα το οποίον γεμίζει με πυρ πνευματικόν, η γλώσσα η οποία κοκκινίζει με το πιο φρικτόν αίμα; Σκέψου ποιας τιμής ηξιώθης; ποιαν τράπεζαν απολαμβάνεις! Εκείνο το οποίον οι άγγελοι όταν το βλέπουν φρίττουν και δεν τολμούν να το ατενίσουν χωρίς δέος, εξ αιτίας της λάμψεως η οποία εκπέμπεται από εκεί, με αυτό εμείς τρεφόμεθα, με αυτό συμφυρόμεθα και έχομεν γίνει εμείς ένα σώμα Χριστού και μια σάρκα. «Ποιος θα διαλαλήση τας εξουσίας του Κυρίου; Ποιος θα κάμη να ακουσθούν όλαι αι δοξολογίαι Του;» (Ψαλμ. 105, 2)
Πεντηκοστιανή σε "έκσταση": Μακριά από την Εκκλησία και τα Μυστήρια ΔΕΝ υπάρχει σωτηρία!
… Και μια δι’ ημάς ας υπάρχη θλίψις, το να μη μετέχωμεν εις την τροφήν αυτήν. Δεν είναι έργα ανθρώπινης δυνάμεως όσα προτίθενται. Εκείνος ο οποίος έκαμεν αυτά τότε εις εκείνο το Δείπνον, αυτός τελεί και τώρα τα μυστήρια αυτά. Εμείς επέχομεν θέσιν υπηρετών· ενώ εκείνος που τα αγιάζει και τα μεταβάλλει είναι Αυτός.
Ας μη είναι λοιπόν κανείς Ιούδας παρών, κανείς φιλάργυρος. Εάν κανείς δεν είναι μαθητής Εκείνου, ας αποχωρήση· δεν τους δέχεται αυτούς η τράπεζα. Διότι «μαζί με τους μαθητάς μου εορτάζω το Πάσχα», λέγει. Η τράπεζα αυτή είναι η ίδια εκείνη και δεν έχει τίποτε το υποδεέστερον. Διότι εκείνην δεν την δημιουργεί ο Χριστός και αυτήν άνθρωπος· αλλά και αυτήν ο Ίδιος. Αυτό είναι εκείνο το υπερώον, όπου ήσαν τότε συγκεντρωμένοι. Από εδώ εξήλθαν εις το όρος των Ελαιών.
… Κανείς απάνθρωπος ας μη προσέλθη, κανείς σκληρός και ανελέητος, κανείς τελείως ακάθαρτος.
Αυτά τα λέγω εις σας που μεταλαμβάνετε και εις σας οι οποίοι διακονείτε εις τα μυστήρια. Διότι θεωρώ αναγκαίον να ομιλήσω και προς σας, δια να παρέχετε αυτά τα δώρα με πολλήν προθυμίαν. Δεν είναι μικρά η ευθύνη σας, εάν επιτρέψετε εις κάποιον να μετάσχη της τραπέζης αυτής, ενώ γνωρίζετε ότι έχει κάνει κάποιαν πονηρίαν. Το αίμα αυτού θα ζητηθή από τας ιδικάς σας χείρας. Και αν ακόμη είναι στρατηγός, ή ύπαρχος, ή ακόμη ο ίδιος ο βασιλεύς, και προσέρχεται αναξίως, εμπόδισέ τον· έχεις μεγαλυτέραν από εκείνον ισχύν.
Συ όμως, εάν μεν σου είχαν εμπιστευθή να φυλάσσης μιαν πηγήν ύδατος καθαράν δια το ποίμνιον και έβλεπες ένα πρόβατον να έχη εις το στόμα του πολύν βούρκον, δεν θα το άφηνες να σκύψη κάτω και να θολώση την πηγήν· τώρα όμως σου έχει ανατεθή η φύλαξις πηγής, όχι ύδατος αλλά αίματος και πνεύματος, και ενώ βλέπεις να προσέρχωνται μερικοί έχοντες αμαρτίαν χειροτέραν από χώμα και βούρκον, δεν αγανακτείς ούτε τους εμποδίζεις; Ποιαν λοιπόν συγγνώμην ημπορείς να έχης; Δι’ αυτό ο Θεός σας ετίμησε με αυτήν την τιμήν, δια να διακρίνετε αυτά. Αυτό είναι η αξία σας, αυτό η ασφάλειά σας, αυτό η αμοιβή σας όλη, και όχι να περιφέρεσθε φέροντες λευκόν και γυαλιστερόν χιτωνίσκον.
Και από πού γνωρίζω, λέγει, τον δείνα και τον δείνα; Δεν ομιλώ δια τους αγνώστους, αλλά δια τους γνωστούς. Να ειπώ κάτι πιο φρικώδες; Δεν είναι τόσον κακόν να ευρίσκωνται μέσα εις τον ναόν οι αποπατούντες, όσον αυτοί, οι οποίοι, λέγει ο Παύλος, ότι κατεπάτησαν τον Χριστόν, και το αίμα της Διαθήκης το θεωρούν κοινόν και υβρίζουν την χάριν του Πνεύματος (Εβρ. 10, 29). Διότι είναι χειρότερος από δαιμονισμένον αυτός που έχει αμαρτήσει και προσέρχεται εις την κοινωνίαν. Διότι εκείνοι μεν, επειδή είναι δαιμονισμένοι, δεν τιμωρούνται· αυτοί δε, όταν προσέρχωνται αναξίως, παραδίδονται εις αιωνίαν τιμωρίαν.
Ας μη απομακρύνωμεν μόνον αυτούς λοιπόν, αλλά γενικώς όλους εκείνους τους οποίος βλέπομεν να προσέρχωνται αναξίως. Κανείς να μη κοινωνή από τους μη χριστιανούς. Να μη γίνεται δεκτός κανένας Ιούδας, δια να μη πάθη αυτά που έπαθεν ο Ιούδας. Σώμα Χριστού είναι και αυτό εδώ το πλήθος. Πρόσεχε λοιπόν, συ ο οποίος διακονείς τα μυστήρια, να μη παροξύνης τον Δεσπότην με το να μη καθαρίζης το σώμα αυτό· μη δίδης ξίφος αντί της τροφής.
Αλλά και αν ακόμη εκείνος έρχεται να συμμετάση εις τα μυστήρια από άγνοιαν, εμπόδισέ τον, μη τον φοβηθής. Φοβήσου τον Θεόν και όχι τον άνθρωπον. Αν φοβηθής άνθρωπον, θα γίνης καταγέλαστος και από αυτόν· ενώ εάν φοβηθής τον Θεόν, θα γίνης σεβαστός και εις τους ανθρώπους. Εάν δε συ δεν τολμάς, φέρε μου τον εις εμένα. Δεν θα επιτρέψω να γίνωνται τέτοια. Προτιμώ να αποχωρισθώ την ψυχήν μου, παρά να μεταδώσω το αίμα του Δεσπότου αναξίως. Και προτιμώ να χύσω το αίμα το ιδικό μου, παρά να μεταδώσω αίμα τόσον φρικώδες εκεί που δεν πρέπει. Εάν δε κάποιος δεν αντελήφθη τον αμαρτωλόν αφού κατέβαλε πολλήν προσπάθειαν, δεν είναι έγκλημα. Διότι αυτά τα είπα δια τους φανερούς. Διότι εάν διορθώσωμεν αυτούς, και τους αγνώστους γρήγορα θα μας τους γνωρίση ο Θεός· ενώ εάν αφήσωμεν αυτούς, διατί να μας κάνη γνωστούς εκείνους;
Αυτά δε τα λέγω, όχι δια να εμποδίζωμεν και να αποκόπτωμεν μόνον, αλλά και δια να τους επαναφέρωμεν αφού τους διορθώσαμεν, και δια να τους φροντίζωμεν. Διότι έτσι μόνον και ο Θεός θα μας συγχωρήση και πολλούς που μεταλαμβάνουν επαξίως θα εύρωμεν, και δια την ιδικήν μας προσπάθειαν, αλλά και δια την φροντίδα υπέρ των άλλων θα απολαύσωμεν πολύν μισθόν· τον οποίον είθε όλοι ημείς να επιτύχωμεν με την χάριν και φιλανθρωπίαν του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, εις τον οποίον ανήκει η δόξα αιωνίως. Αμήν.»
ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΑΠ. ΒΑΔΡΑΧΑΝΗΣ
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ
Στο Κατα Ιωάννην Ευαγγέλιο ο Κύριος Ιησούς Χριστός διδάσκει κατηγορηματικά ότι για να εισέλθει ο άνθρωπος στη Βασιλεία των Ουρανών και να κληρονομήσει την αιώνια ζωή είναι απαραίτητο όχι μόνο να γεννηθεί “εξ υδατος και Πνευματός” , αλλά επίσης να φάγει και τη Σάρκα του. Η Αγία Γραφή υποχρεώνει τους πεντηκοστιανούς να παραδεχθούν ότι η Θεια Κοινωνία είναι καθιερωμένη απο τον Θεό, αλλά σε αντίθεση με την αρχαία Εκκλησία αυτοί αρνούνται να την δεχθούν ως Μυστήριο.
Για τους πεντηκοστιανούς αυτό που γίνεται επάνω στην Αγία Τράπεζα των Ορθοδόξων δεν είναι θυσία, αλλάμια αναπαράσταση της σταυρικής θυσίας του Χριστού και μια ανάμνηση του Πάθους του Χριστού.Όμως οι ίδιοι δεν δίνουν καμία εξήγηση, γιατι η Θεία Κοινωνία δεν μπορεί να ειναι και τα δύο, και ανάμνηση και θυσία. Ο καθιερωμένος απο τον Θεό εορτασμός του Πάσχα στην παλαιά διαθήκη συμπεριελαμβανέ και τα δύο, τον εορτασμό μνήμης της εξόδου του Ισραήλ απο τη γη της Αιγύπτου, αλλά και τη θυσία ενός πραγματικού (οχι απλώς συμβολικού) πασχαλινού αρνίου.Γιατί, λοιπόν, θα πρέπει ο εορτασμός του Νέου Πάσχα να είναι αποκλειστικά και μόνον ανάμνηση και όχι επίσης και θυσία, εφ’οσον και εδώ ειναι παρών ένας Αμνός πραγματικά;
Επι πλέον και ο Απόστολος Παύλος ξεδιαλύνει ότι “έχομε θυσιαστήριο”, οτι ” καταγγέλλόμε τον θάνατο του Κυρίου ( με την τέλεση του Μυστηρίου και όχι με απλούς λόγους), και γενικά ότι η τέλεση της Θείας Ευχαριστίας είναι πράγματι Θυσία, σε αντίθεση με βλάσφημες ειδωλολατρικές θυσίες προς τους δαίμονες και τις προηγούμενες ιουδαικες θυσιες προς τον Θεό σύμφωνα με τον Νόμο. Πάνω απ’όλα, η Θεία Ευχαριστία είναι Θυσία, επειδή μέσω αυτής ο πιστός συμμετέχει στο Σώμα και Αίμα του Χριστού.Οι πεντηκοστιανοί, οι οποιοι θεωρουν τον Άρτο και τον Οίνο των Ορθοδόξων ως σύμβολα του Σώματος και του Αίματος του Χριστού, θέτουν τους εαυτούς τους να διαφωνούν με αυτά τα λόγια του Χριστού.
Ο Χριστος δεν λέγει “Τουτο ομοιάζει με το Σώμα μου” αλλά, “Τούτο εστί το Σώμα μου”. Δεν υπάρχει λόγος να εξηγήσουμε τη χρήση του ρήματος “εστί” μεταφορικά, ιδιαίτερα μάλιστα εφ’οσον οι ευαγγελισταί καουν σαφή διακριση ανάμεσα στη παραβολή και το ιστορικό γεγονός. Επι πλέον, όχι μονον οι πατέρες της αρχαίας εκκλησίας κατανοησαν αυτούς τους λόγους του Κυρίου κατα γράμμα, αλλα και αυτοι οι Ιουδαίοι ακροαταί του Χριστού έκαμαν το ίδιο και σκανδαλίστηκαν. Το δε ακόμη πιο σημαντικό, ο ίδιος ο Χριστός δεν επεδίωξε να διορθώση αυτη τους τη γνώμη. Είναι πραγματι τραγικό αλλα όχι εκπληκτικό το γεγονός οτι οι πεντηκοστιανοί, οι οποιοι επιζητουν τόσο έντονα να αποκτησουν τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, απορρίπτοντας την εκκλησία, απορριπτουν μαζί και το μόνο Μυστήριο, το οποιοθ αμπορούσε να τους δωσει όχι απλώς τα Χαρίσματα, αλλά και αυτόν τον ίδιο τον Δοτήρα των Χαρισμάτων. Και αποτελεί όντως τραγική ειρωνεία τι οτι αυτοί που άπληστα επιζητουν τη χειροπιαστη πνευματικότητα, απορριπτουν το Μόνο Μυστήριο, με το οποιο θα μπορούσαν να γίνουν “Σαρξ εκ της Σαρκός Του και Οστουν εκ των Οστεων Του” .Η Θεία κοινωνία προσφερει στα μέλη εκείνα της εκκλησίας που έχουν τις πνευματικές προυποθέσεις (μετανια, εξομολόγηση, καταλληλη προετοιμασία), την δυνατότητα να θεραπευσουν τις ψυχές τους.
Αυτοί αισθανονται τηχαρη του Αγίου Πνευματος, την χάρη του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας, να ενεργεί ανάλογα με τη πνευματική τους κατάσταση, “Ψυχή μεμιγμένη με ψυσή, σώμα με σωμα και αίμα με αίμα”, ετσι ώστε ο νους τους να μπορεί να ισχυροποιείται απο τον θείο νου, το θέλημα τους να σταθεροποιείται απο το ευλογημένο θειο θέλημα, και το πήλινο σώμα τους να ζωοποιειται απο την ουρανία φωτιά, εαν βέβαια έχουνκαταλληλα καθαρθεί και προετοιμασθεί. Απορριπτοντας λοιπόν αυτό το τόσο πολυ σημαντικό φάρμακο για την πνευματική θεραπεία του ανθρώπου-την Θεία Κοινωνία- απορρίπτουν συγχρόνως και την δυνατοτητα για πνευματικη υγεία και για την εκπλήρωση της πιο βαθείας τους επιθυμίας…να γίνουν αληθινά πνευματοφόροι…
Εννοείται ότι θα βάλλουν ότι “κολλάει”στη “Θεολογία¨τους.
Όπως είχε πει κ ένας ποιμένας στους πρεσβυτέρους του ότι να διαβάζουμε
πατέρες διότι μας κάνει καλό!…
Για τα όποια λάθη τους εμείς έχουμε τη ΔΙΑΚΡΙΣΗ…
Ο Χριστός και η Παναγία!!!
Έχουν διάκριση egolpio!… Να πετάξουν οι Θεολογοί τα πτυχία τους εδω και τωρα!
Να παραιτηθει και ο πατέρας Μεταλλήνος και να δώσουν έδρα στους πεντηκοστιανους!!!
Χαζέψαμε egolpio, χαζέψαμε…
Σήμερα στην ορθόδοξη Εκκλησία υπάρχει η Ιερωσύνη κατα την Τάξη του Ααρών. Στην Π.Δ. όμως ο Ιερέας είχε οριστεί απο τον ιδιο τον Θεό με σκοπο να προσφέρει τις θυσίες του Ισραήλ για απολύτρωση απο την Αμαρτία. Στην Κ.Δ. Υπάρχει ένας Αρχιερέας Ο Ιησούς Χριστός. Ποιος ο λόγος να υπάρχουν λοιπόν οι Ιερείς; με στολή μάλιστα πολύ πλουσιότεροι των Ιουδαίων Αρχιερέων; Ο Παυλος που έδωσε εντολές – συμβουλές προς τις εκκλησίες όρισε ποιμένες και μάλιστα έγγαμους με παιδια και με καλή μαρτυρία! πόυ είναι όλα αυτά; Θα μου πείτε η παράδοση! Ποια παράδοση; Αυτό που εδωσε ο Παυλος δεν έχει καμία σχέση με την σημερινη Εκκλησία. Μια εκκλησία που οι ιδιοι οι Ιερείς δεν γνωρίζουν τα Ιερα ευαγγέλια και σε παραπέμπουν σε λόγια ανθρώποι. Οι Λόγοι του Κυριου ΟΥ ΠΑΡΕΛΕΥΣΟΝΤΑΙ ολα τα αλλα θα χαθούν. Κι όμως ακόμη και σήμερα το Ευαγγέλιο είναι δυσνόητο καθότι στα αρχαία. Οι επιστολές και οι πράξεις ειναι στα αρχαία. Κανεις δεν δίνει σημασία απο τους πιστούς. Ολοι αδιαφορούν; Αυτό είναι το Αγιο Πνευμα που οδηγεί την Εκκλησία; Γιατι δεν μεταφραζετε το Ευαγγέλιο στα Ελληνικα; τι φοβαστε; Γιατι να μην διαβάζονται οι Πραξεις και επιστολες στα Ελληνικά; Γιατι πρέπει σε όλα όσα πρεπει να ερμηνεψουμε να τρεχουμε σε Αγίους και όχι στο Χριοστό; Ποια Αληθινη εκκλησία και φούμαρα μας πουλάτε πως εχετε γίνει εμποριο -επιχειρηση – Και προσβάλετε τον ιδιο τον Ιησου οτι αυτη είναι η Εκκλησία του.
Που υπαρχει στην Αγία Γραφή το καντήλι, το μνημόσυνο, το ευχελαιο, ο Αγιασμός, το διαζυγιο και οι τρείς γάμοι . . . Καθε Χριστιανός θεωρείτε σωσμένος, Δεν υπάρχει κρίση γι αυτόν αλλα απόδοση μισθού, Η Εκκλησία σήμερα παιζει στα “ζαρια¨την Σωτηρια, διακυβευει τον παραδεισο και την κόλαση, οι πιστοι δεν ξερουν που πανε μετα θάνατον κι όμως ο Παυλος στην Α θεσσαλονικεις μια επιστολή που διαβαζετε στις κηδείες το ξεκαθαρίζει και δεν αφήνει ερωτηματα… Μήπως άλλη μια φορα η παραδοση των ανθρωπων καταργησε τις αλήθειες του Θεού; Που είναι η ταπεινοφροσύνη η κοινοκτημοσύνη, η φιλαδέλφια, που είναι η αγάπη μεσα ατην Εκκλησία. Αντι να συστήνετε στους πιστους να μελετουν την Αγία Γραφη προτεινετε Βίους Αγίων και του καθενός την φιλολογία και Θεολογία όπως το δικό του μυαλό αντιλαμβάνετε. Μια είναι η Αληθεια: Ο Λογος του Θεού μα εμεις σημερα την καργήσαμε και ακουμε των ανθρωπων του “ΘΕΟΥ” που έχουν αντικαταστησει την εικονα του Θεου. Ισως το Βυζάντιο να αφησε πίσω του μια Πολύ λαμπρη ιστορία να δημιουργηθηκαν Οι “Ιερες” τεχνες αλλα στο Βυζαντιο χάσαμε την Επαφη με τον πατέρα Θεό. Εκει έμεινε ο Θεός μας. Δεν μας εγλατέλειψε. Εμεις τον αφήσαμε γιατι κυνηγισαμε την δοξα των ανθρωπων. Αυτα ηθελά να πω και τα είπα. Λυπάμε αν τα λόγια είναι σκληρα. Το ξέρω οτι θα κατηγορηθω για Ευαγγελικος Πεντηκοστιανος, προτεσταντης, Γιαχωβας και χίλια δυο άλλα. Δεν με αφορα. Εγω Δηλώνω Χριστιανός. Ορθόδοξος είμαι, Αλλα ίσως τελικα να γίνω Σκέτο Χριστιανός, ένας απλος Χριστιανός χωρις τίτλους διακοσμητικους. Χωρίς να λέω ότι ο Θεός είναι αγάπη και απο την άλλη να γίνετε τοσο μα τόσο εκδικητικος, τοσο σκληρός , τόσο βιαιος. Για εμενα κατεβηκε στη γη και θα ξανακατεβαινε χίλιες φορες αν μπορούσε για να με σωσει κι ομως εσεις τον παρουσιαζετε μετανιωμενο που ηρθε “μονο” μια… ΠΑΨΤΕ να λετε ότι ο Θεός έχει την Ανοησία του ανθρωπου, Ο Θεός αγαπά, συγχωρεί, ΔΕΝ τιμωρει, ΔΕΝ απειλεί αλλα περιμενει παρακαλωντας τις ψυχες μας οπως στην παραβολη του Ασωτου γιου ο Πατερας Περιμενει τον ενα γιο. Οταν λοιπον έρχετε ο γιος δεν του βάζει τις φωνές επειδη αμαρτησε με όλα και σε όλα αλλα τον δεχετε με αγαπη και σφαζει τον Μοσχο τον σιστευτό. Αλλα κηρυτετε και αλλα πιστευετε.
Γνωριζω οτι τα γραφόμενα αντικεινται στις “Θεοπνευστες” παραδόσεις της Εκκλησίας. Μιας εκκλησιας που δημιουργηθηκε τον 5ο -6ο -7ο αιωνα και μεταγενεστερα γιατι απο εκει ξεκινουν οι παραδόσεις αυτες. Αλλα ευτυχως όχι στις παραδοσεις της Αγίας Γραφής, του μόνου Βιβλίου του Θεού προς τον Ανθρωπο, Θησαυρός γνωσεων και αληθειας βεβαια εσεις προσδιδετε στον Ιησου και την Αγία επιστολή που καμια σχεση με τον Χριστό δεν εχει αλλα μαλλον με διεστραμενα τοτε μυαλα που ποιος ξερει που πονταραν τότε…. Γνωρίζω επίσης οτι δεν επιθυμειτε τον διαλογο γιατι ήδη με έχετε βαπτισει “ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ’ βεβαια ο Λογος του Θεου επιβαιβαιωνει τα λεγόμενα μου. Αφορίστε με οι ανθρωποι, εγω όπως και ο Παυλος “ΤΑ ΑΝΩ ΦΡΟΝΩ”… Γνωρίζω επίσης οτι οι παραδόσεις αυτές εχουν κολλήσει στην Σαρκα και δεν εγκαταλειπουν με αποτελεσμα να κανετε τσαμπα σκεψεις για τον Παραδεισο και την κολαση γιατι μαλον το πρωτο ειναι ηδη χαμένο. Καλα κανετε και το παιζετε στα Ζαρια Δεν ειστε σιγουροι με τα πραττωμενα σας. Πάλι γνωρίζω οτι οι σκεψεις μου αυτες δεν πρόκειτε ποτε μα ποτε ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα να εγγκριθούν και δημοσιευθούν. Γιατι σίγουρα θα λογοκριθουν απο την αρμοδια σύνοδο… Εσύ όμως αδελφε μου που τα διαβασεις σε παρακαλω πολυ συλογισου για λίγο τις σκέψεις μου… Ισως ο Αληθινός Θεός της Αγάπης του Ελέους και της Αλήθειας να σου δωσει να καταλαβεις πως το κερι σου τα χρυσα και αργυρα ταματα σου, τα χρηματα σου και το λάδι σου δεν το χρειαζετε για να αγορασεις την σωτηρία σου. Σου την έκανε ΔΩΡΟ πριν 2000 περιπου χρόνια. κι ολα αυτα αυτα οπως λεει ο Παυλος για να μην τυχει και καυχηθεις στα εργα σου και τις θυσίες σου, και για να μην ματαιωθει ο Σταυρός του Χριστού. Πεταξε τα βιβλία των προσευχων σου και ανοιξε την καρδια σου και μίλα του. Τοτε θα σε ακούσει οταν του μιλησεις ειληκρινα ΕΣΥ και όχι με λογια αλλου που ισως δεν χαρακτηρίζουν την δικη σου κατασταση.
Συγνωμη αν σου προκαλεσα συγχυση, συγνωμη αν σε σκανδαλισα, το έκανα με αγάπη. Οχι για να κερδισω κατι εγω αλλα γιατι ΕΣΥ είσαι πολυτιμος για τον Ιησου μου. Εδωσε το αιμα του για σένα. Σ αγαπά.
Ελα ξανα στην πρωτη σου Αγάπη, μην είσαι χλιαρός ουτε κρύος αλλα ζεστος. Διαβασε τον λόγο του, αναζωπυρωσε την πίστη σου και γνωρισε την αγάπη του που ξεπερνάει καθε ανθρωπινη σκεψη.
Ειληκρινα σας αγαπω πολύ.
Ο Αδελφος σας
Νικόλαος
Κι οσο για το να μην κοινωνουμε αναξίως συμφωνω. Συμφωνω με την μετανοια και την συγνωμη πριν την θεια κοινωνία. Αλλα με τον ορο αναξια ο παυλος χρησιμοποιει την πραξη μη αναγνωρισης του σωματος και του αιματος του Ιησου στο κρασι και στον αρτο…
Καλωσήρθες φίλε Νικόλαε. Σε παρακαλώ διάβασε εδώ http://egolpio.wordpress.com/rules/
Κατ αρχήν φίλε μου δεν είμαι ετερόδοξος κι οσο για το “ντρέπομαι” εχει να κάνει με τον τρόπο που μιλατε ως Χριστιανοι; και εσεις και οι της ΕΑΕΠ. Υποτιθετε οτι ειστε ανθρωποι ‘Αγάπης”
1. Πού λέει η Αγία Γραφή ότι είναι καταστατικό πίστης;
Δε νομίζω να λεει κάτι τέτοιο πουθενα μέσα στην Αγία Γραφή οτι είναι καταστατικό πίστης αλλα είναι σίγουρα η Βάσικη διδασκαλία τηε Εκκλησίας.
2. Πού λέει ότι είναι «ο λόγος του Θεού;»
Αυτό δεν έπρεπε καν να το ρωτας;
3. Πού λέει ποια είναι τα βιβλία της;
Ουτε αυτό αναφερετε πουθενα μεσα στην Αγία γραφη αλλα καποια απο αυτα αναφέρονται και επιβεβαιωνονται μέσα στα ηδη υπάρχοντα βιβλία της.
4. Με ποια αγιογραφική βάση απορρίπτετε 10 βιβλία της Αγίας Γραφής από την Π.Δ. και κρατάτε μόνο 66;
Δεν εχω καταργήσει κανένα βιβλίο της θεωρω οτι υπαρχουν 76 βιβλία
5. Πού λέει η Αγία Γραφή ότι η πίστη της Εκκλησίας κρίνεται με βάση την Αγία Γραφή και όχι το αντίθετο;
Απάντησα ηδη οτι η Αγία Γραφή πρέπει είναι η βασικη διδασκαλία της Εκκλησίας. Βλεπουμε πως κινουνταν οι Χριστιανοί με βάση την διδασκαλία των Αποστόλων άλλωστε. Δεν κρίνετε με βάση την Αγία Γραφη αλλα δεν μπορεί η Εκκλησία να αναιρεσει τις διδασκαλίες της Αγ. Γραφής με λόγια ή σκέψεις απλών ανθρωπων ακόμη και βιώματα. Δεν υπάρχει κατι το στανταρ. Μπορούμε να προσθέσουμε οσα θέλουμε αρκεί να μην αναιρούν τις βασικες διδασκαλίες.
6. Πού λέει ότι πρέπει όσα τηρεί η Εκκλησία να βρίσκονται μέσα στην Αγία Γραφή;
ο Απ. Παυλος αναφερετε σε ενα ευαγγελιο που κηρυχθηκε και σε όποιον κηρησει αλλο απο αυτο είτε απο ανθρωπους ειτε απο αγγέλους ας είναι σε αυτον ανάθεμα. η Αγία Γραφή σύσωμη αποκαλείται ως “Ευαγγέλιο” απο όλους τους Χριστιανούς΄οπουδήποτε κι αν ανήκουν. τυχαία? Νομίζω απαντησα στην προηγούμενη ερωτηση αλλα το ξαναλέω: Δεν υπάρχει τιποτα στανταρ αρκει να μην ξεφευγουμε απο τα βασικα που οχι μονο οι απόστολοι αλλα και ιδιος ο Κυριος έθεσε.
7. Πού βρήκατε ότι η Αγία Γραφή είναι ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ και όχι απλώς μια από τις πολλές εκφράσεις του;
Ευαγγέλιο σημαίνει “Ευχαριστα νέα”. πιο ευχαριστα νέα απο την Σωτηρια του Ανθρώπου δεν υπάρχουν Στην Π.Δ. ΄παρατηρούμε την αναποτελεσματικότητα του νόμου και στην Κ.Δ. παρουσιαζετε το τέλειο λυτρωτικο έργο του Ιησου μεσα απο την Θυσία του Σταυρού. σας παραθετω επίσης λόγια του Ιερέα: Σοφία Ορθή ακούσωμεν του Αγίου Ευαγγελίου το αναγνωσμα… και όπως είναι φυσικό ακολουθει μια περικοπη απο την Κ.Δ.
8. Πού λέει ότι Αγία Γραφή είναι αλάθητη, και γιατί έχει λάθη;
Μηπως να θεωρήσουμε ότι εχει και ελλείψεις και πρέπει να ζητησουμε απο το Θεό να μας στείλει ξανα την σωστη της έκδοση, Μηπως να του ζητησουμε να ξανακατεβει και να ξανασταυρωθει επειδη οι μουσουλμανοι πχ δεν πιστευουν? Αυτα ειναι πολυ φριχτα που λέτε. Αλλα ομως έλεγε ο Γέρων Παισιος.
9. Από ποια εδάφια προκύπτει η έννοια της Θεοπνευστίας, όπως τη δέχεται ο Προτεσταντισμός;
Δεν ξέρω πως την δέχετε ο Προτεσταντισμός πάντως οτι είναι Θεοπνευστη είναι. Θα μου πειτε: Σημερα δεν υπάρχουν Θεοπνευστα κείμενα; και βέβαια υπάρχουν αλλά πρεπει να μην αναιρουν την διδασκαλία της Αγ. Γραφής.
10. Πού λέει η Αγία Γραφή, ότι το βιβλίο αυτό είναι «Η μόνη αλήθεια» ως βιβλίο;
Δεν πιστευω ότι ειναι η μόνη αλήθεια αλλα η Βασική αλήθεια. Καθε αλήθεια που συμβαδίζει με την Αγία Γραφή ειναι κι αυτη μια αλήθεια. Περα απο την Αγία Γραφη υπάρχουν χιλιάδες αλήθειες αλλα σε βασικα δογματικά πραγματα που θα αντρέξω; Οταν ο Ιδιος ο Ιησους ειπε οτι το διαζυγιο δεν επιτρεπετε τοτε ποια αλλη αληθεια να δω; Οταν είπε στην Ιστορια του πλουσιου και του φτωχου Λαζαρου οτι δεν μπορουν τα πνευματα των νεκρων να ερθουν στην γη (ψυχες) ποια άλλη αληθεια να δω; οταν λεει οτι μονο με μετανοια σωζεται κάποιος πως να πιστεψω ότι κάποιος βιαστής – παιδεραστής και χίλια δυο αλλα οταν πεθανει αμετανόητος το μνημόσυνο μπορει να τον σωσει και τα τρισαγια; Δεν κατηγόρησα την εξομολογηση, δεν υπάρχει μεσα γραμένο το πως να γινετε αρα λοιπον αν και δεν είναι στην Αγ. Γραφή το δέχομαι αρκει να δεχτουμε πως η συγχωρητικη ευχη δεν εχει καμία δυναμη αν δεν υπάρξει πραγματική μετανοια. Δεν σωζουν οι ευχές αλλα η καρδιά. Μπορεί και έχει κάθε δικαίωμα και υποχρέωση η Εκκλησία να τραβήξει με καθε τρόπο και μέσω προς αυτες τις κατευθύνσεις. όπως πχ η Βυζ. Μουσική.
Αδελφέ μου δεν είμαι αντι ορθόδοξος αυτό όμως δεν σημαίνει πως καθε λάθος στην ορθόδοξη Εκκλησία θα το θεωρήσω σωστό και δεν θα μιλήσω.
O Benny Hinn einai to katoikitirio tou satana. Exei legewnes daimoniwn mesa tou. Oso gia tis spasmikes kiniseis pou kanoun oi opadoi tou eeee, den xreiazetai poly filosofia. Einai daimonismenoi oi anthrwpoi.Tetoies kiniseis vlepome na kanoun oi daimonismenoitwn opoiwn ta daimonia ekvallei o patir Savas Axileous.
Nικόλαε,δεν ξέρω αν είσαι χριστιανός ορθόδοξος όπως λες,αλλά σίγουρα έχεις πέσει σε πολλές πλάνες και θα είναι κρίμα να χάσεις τον δρόμο σου έτσι εύκολα και αβασάνιστα…
Επειδή δέν έχω ακόμα τον χρόνο να γράψω ένα τόσο μεγάλο κείμενο ώστε να σου απαντήσω σε όσα ζητήματα θέτεις,θα σου απαντήσω για αρχή σε ένα.Λές ότι στην ΚΔ ο μόνος αρχιερέας είναι ο Χριστός.Πολύ σωστά ως εδώ.Στην Γραφή όντως αποκαλείται αρχιερευς.Μετά αναρωτιέσαι γιατί υπάρχουν ιερείς.Μα μόνος σου ομολογείς την αλήθεια!
Τι σημαίνει αρχιερέας?ΑΡΧΗ – ΙΕΡΕΑΣ,ΑΡΧΟΝ ΤΩΝ ΙΕΡΕΩΝ.
Ο ανώτερος απο τους ιερείς.
Όπως λέγεται και αρχιποίμην.’Αρχον των ποιμένων.Των ιερέων.
Όταν λέμε αρχιφύλακας,ενοείται ότι υπάρχουν και απλοί φύλακες.
Όταν λέμε αρχιστράτηγος,ενοείται ότι υπάρχουν υφιστάμενοι στρατηγοί,κ.ο.κ
Ενοείται πως πρέπει να υπάρχουν ιερείς λόγω αποστολικής διαδοχής και πώς και Μ.Χ υπάρχει θυσιαστήριο (Αγία Τράπεζα)και δέν καταλαβαίνω για ποιό λόγο σε ενοχλεί το ότι φορούν και στολές.
Τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο δέν τον ενοχλούσε πάντως…
Και έγγαμοι κληρικοί υπήρχαν και υπάρχουν πάντοτε…
Eπείσης ήδη απο τα αποστολικά χρόνια αναφέρονται στη Γραφή οι Επίσκοποι,οι Πρεσβύτεροι και οι Διάκονοι,βαθμοί ιερωσύνης που υπάρχουν εώς σήμερα…
Και όχι απλά ποιμένες όπως λές…
”Ασθενεί τις εν υμίν?Προσκαλεσάσθω τούς ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ και προσευξάσθωσαν έπ’αυτόν (‘Ιακ.ε’14)
Και αλλού,
”…πάσι τοίς αγίοις…τοίς ούσιν έν Φιλίπποις σύν ΕΠΙΣΚΟΠΟΙΣ καί ΔΙΑΚΟΝΟΙΣ” (Φιλιπ.α’1)
Η Ιερωσύνη είναι ειδικό χάρισμα που λαβαίνουν κάποιοι απο τους Χριστιανούς,
”Μή αμέλει του έν σοί ΧΑΡΙΣΜΑΤΟΣ,ο εδόθη σοι διά προφητείας μετά ΕΠΙΘΕΣΕΩΣ των χειρών του ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΙΟΥ”(Α’Τιμ.δ’14)
Και αλλού,
”ΧΕΙΡΟΤΟΝΗΣΑΝΤΕΣ δέ αυτοίς ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥΣ κατ΄εκκλησίαν και προσευξάμενοι μετά νηστειών παρέθεντο αυτούς τω Κυρίω” (Πράξ.ιδ’23)
Και αλλού,
”Χείρας ταχέως μηδένι επιτίθει,μηδέ κοινώνει αμαρτίαις αλλοτρίαις” (Α’Τιμ.ε’22)
Αγαπητε Λευτερη είμαι Ορθόδοξος Χριστιανός αλλά αρνούμε παρα πολλά δυστυχως η ευτυχώς. Τα αμφια σήμερα φοριούνται για ποιο λόγο? κάποτε ηταν με τα πολιτικά (μαυρα βεβαια) Θέλω να τονίσω πως έχουμε καταντησει την εκκλησια σαν ενα συστημα που λειτουργεια για τους ανθρώπους, Η Εκκλησία μας είναι Χριστοκεντρικη και εμει την εχουμε καταντήσει Παπαδοκεντρική. Υπαρχει δόξα και τιμη σήμερα σε καθε Ιερωμένο. Οταν μπαίνει κατα την Θεια Λειτουργία ο επισκοπος στην Εκκλησία Τι τιμή, Δεν σταματανε οι καμπανες, παυουν ολα μεσα? Αλήθεια στην Κ.Δ, δεν αναφερει τα χαρακτηριστηκα που πρεπει να έχουν οι διακονοι, οι επισκοποι κτλ; τα τηρουνε σημερα αυτά; Οσο για την θυσία δεν υπαρχει θυσία αιματος (σφάγια) στην Εκκλησία, δεν γινετε θυσία του Χριστού μεσα στην Εκκλησία, Η Θυσία έγινε μια και καλή δεν χρειαζετε να γινετε κάθε Κυριακή. Αυτο που πρέπει να γινετε καθε Κυριακή είναι η ΑΝΑΜΝΗΣΗ της τοτε θυσίας. Μεταβάλετε βεβαια κατα πίστη το κρασι σε αιμα και ο Αρτοις σε Σωμα Χριστού. Το κρασί όμως οχι νοθευμένο με νερό; γιατι μπαίνει το νερο στην Θ. κοινωνια) Μου ισχυριστηκε ένας Ιερέας (πνευματικος) ότι συμβολίζει το αίμα και το νερό που χυθηκε απο το Σταυρο αλλα ο Ιησους δεν έβαλέ νερό στο δείπνο εκτός κι αν αυτό το αναφέρουν άλλες πηγές. Ελαχιστη σημασία έχουν όλα αυτα για εμενα βεβαια και έτσι πρέπει να είναι για όλους πιστευω. Αυτό που έχει σημασία είναι να ειναι οι καρδιές δοσμενες στον Κυριο για να κερδιθεί ο Παραδεισος (κατα Χάρη). Απλά ηθελα να ακουστει και η άλλη πλευρα κι ας είμαι μόνος στην άλλη πλευρά. Ο Πνευματικός μου πατερας πάντως δεν διαφωνεί μαζί μου οπως κι επίσης μια σειρα βιβλίων που ‘έχει πέσει στα χέρια μου και ονομάζεται: Προσχωμεν ενός Αρχιμανδρίτη.
Νικόλαε,έχεις δίκιο να διαμαρτύρεσαι για κάποια πράγματα.’Αλλωστε ένα απο τα πάρα πολλά στοιχεία που κάνουν ξεχωριστή την ορθόδοξη εκκλησία,είναι ότι εμείς κάνουμε την αυτοκριτική μας και προσπαθούμε να διορθώσουμε τα (ανθρώπινα) λάθη μας.Αυτό είναι ένα σημάδι πνευματικής υγείας πιστεύω.Η εκκλησία μας αποτελείται απο ανθρώπους και έτσι αναμφισβήτητα δεν μπορεί να είναι τέλεια.
‘Αλλα θα σου εφιστίσω την προσοχή σε κάτι πολύ σημαντικό.Για ό,τι θέλουμε να διορθώσουμε στην εκκλησία μας,το κάνουμε ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ,και όχι κάνοντας αντάρτικο απο έξω (όπως οι παλαιοημερολογίτες πχ).Και πριν ελέγξουμε το όποιο κακώς κείμενο,πρώτα θα πρέπει να αναλογιστούμε την δική μας αμαρτωλότητα και αθλιότητα.Πρώτα να βγάλουμε το δοκάρι απο το δικό μας το μάτι είπε ο Κύριος και μετά να ασχοληθούμε με τον άλλον.
Προσωπικά πιστεύω πως τα άμφια προστατεύουν πνευματικά τους ίδιους τους ιερείς,απο κοσμικούς πειρασμούς.Και εσύ έχεις το νού σου πως να φερθείς αφού ξέρεις ότι έχεις να κάνεις με ιερέα,και για τον ιερέα τα άμφια είναι σαν μια συνεχής ομολογία για τον δρόμο του αξιώματος που ακολούθησε.Και ένα φρένο γι αυτόν αφού πρέπει να προσέχει πώς θα φερθεί ανάλογα του αξιώματος του.
Και είναι σύνηθες -όπου υπάρχει ιεραρχία-να υπάρχει και ανάλογη στολή.’Οπως πχ στον στρατό.
Έτσι και στην στρατευομένη εκκλησία μας…
Αυτό δεν σημαίνει ότι συμφωνώ κάποιοι ιερείς να φορούν πανάκριβα και χρυσοκέντητα άμφια και στολίδια και πετράδια.Όμως θα διαμαρτυρηθώ γι αυτά τα φαινόμενα όντας μέσα στο εκλεκτό ποίμνιο του Χριστού και όχι βγαίνοντας έξω…
Έχεις δίκιο στο ότι η εκκλησία μας πρέπει να είναι Χριστοκεντρική και όχι παπαδοκεντρική και δυστυχώς κάποιοι ιερείς και αρχιερείς μας την θέλουν παπαδοκεντρική.Όμως το πνεύμα της ορθοδοξίας λάμπει σε κάποιους σωστούς και ταπεινούς ιερείς που είναι ακτήμονες και δίνουν τα πάντα σε φτωχούς.Και κάποιους ιερείς οικογενειάρχες αγωνιστές με πολύτεκνες οικογένειες.Και κάποιους χαρισματικούς και άγιους ιερείς που είναι αληθινοί μαχητές.Αυτοί ΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ,στηρίζουν αυτό το ευλογημένο οικοδόμημα που λέγεται ορθοδοξία.
Και δεν νομίζω να πιστεύεις πως δεν υπάρχουν τέτοιοι…
Όσο για την Θεία Κοινωνία,δέν είναι κάτι που τελείται απλά προς ανάμνηση της τότε θυσίας,αλλά είναι Η ΙΔΙΑ ΘΥΣΙΑ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ.Δεν είναι κατα πίστη -όπως λές-σώμα και αίμα Χριστού.Είναι ΚΑΤ ‘ ΟΥΣΙΑ σώμα και αίμα Χριστού.
”Αμήν,αμήν λέγω υμίν,εάν μή φάγητε την σάρκα του Υιού του ανθρώπου και πίητε αυτού το αίμα,ούκ έχετε ζωήν έν εαυτοίς.Ο ΤΡΩΓΩΝ ΜΟΥ τη σάρκα και ΠΙΝΩΝ μου το αίμα έχει ζωήν αιώνιον,και εγώ αναστήσω αυτόν έν την εσχάτη ημέρα.Η γάρ σάρξ μου ΑΛΗΘΩΣ ΕΣΤΙ ΒΡΩΣΙΣ και το αίμα μου ΑΛΗΘΩΣ ΕΣΤΙ ΠΟΣΙΣ.Ο ΤΡΩΓΩΝ μου την σάρκα και ΠΙΝΩΝ μου το αίμα εν εμοί μένει,καγώ εν αυτώ.Καθώς απέστειλε με ο ζών Πατήρ καγώ ζώ δια τον Πατέρα,και ο ΤΡΩΓΩΝ με κακείνος ζήσεται δι’εμέ.”(Ιωαν.στ’51-57)
Είναι ολοφάνερο ότι η θεία κοινωνία είναι αληθινή βρώση και πόση του σώματος και του αίματος του Χριστού.Και απαραίτητη για την σωτηρία μας,την αιώνια ζωή και την ανάσταση την εσχάτη ημέρα(‘Αλλο ένα πανίσχυρο επιχείρημα για τους αιρετικούς που απαξιώνουν την αξία της Θείας Κοινωνιας)
Και πρόσεξε τώρα.ΛΕΕΙ ΤΡΩΓΩΝ ΚΑΙ ΠΙΝΩΝ.ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ.
‘Οχι να φάγουν και να πιούν μία φορά αλλά Ο ΣΥΝΕΧΩΣ ΤΡΩΓΩΝ ΚΑΙ ΠΙΝΩΝ θα έχει ζωή αιώνια.
Αν η Θεία Κοινωνία δεν ήταν και δεν είναι όντως σώμα και αίμα Χριστού,τότε είναι σαν να λέμε ότι ο Χριστός μας είπε ψέμματα…
΄΄Λάβετε φάγετε’τούτο ΕΣΤΙ το σώμα μου…..πίετε εξ αυτού πάντες’τούτο γάρ εστί το αίμα μου…(Ματθ.κστ’26-28)
Όταν μοίρασε τον άρτο και τον οίνο,δέν είπε ”τούτο ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ το σώμα μου”,αλλά ”τούτο ΕΣΤΙ το σώμα μου”.Το ίδιο ισχύει και για το αίμα.
Και ο Παύλος επείσης το λέει καθαρά.
”Το ποτήριον της ευλογίας ‘ο ευλογούμεν,ΟΥΧΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΣΤΙ?(Σαν να λέει,ασφαλώς και είναι).Τον άρτον όν κλώμεν,ΟΥΧΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΣΤΙΝ?(Ασφαλώς και είναι) (Α’Κορ.ι’16)
Αυτό που αναφέρεις για νερό στην Θεία Κοινωνία το ακούω πρώτη φορά,οπότε δεν μπορώ να σου πώ τίποτα πάνω στο θέμα.
Αγαπητοί μου, αυτά όλα τα παθαίνουμε γιατί προσπαθούμε να μάθουμε για την Ορθόδοξη πίστη μας και Λατρεία από διάφορα ΚΑΚΟΒΟΥΛΑ σάιτ ή αιρετικές εφημερίδες, τύπου “χριστιανισμός”
Μέσα στην Ορθόδοξη Λατρεία υπάρχουν πράγματα ΣΥΜΒΟΛΙΚΑ και όχι δογματικά, που δεν επηρεάζουν την ΜΙΑ ΠΙΣΤΗ που παραδόθηκε στην Εκκλησία. Απλά οι αιρέσεις όλα τα κάνουν “δόγματα”, αλλά το ζέον σε τίποτα δεν επηρεάζει την Θεία Ευχαριστία.
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το «ζέον» εκτός της Θ. Ευχαριστίας;
Η απάντηση είναι όχι. Το «ζέον», ήτοι το θερμόν ύδωρ το οποίο ρίχνει ο ιερουργών ιερεύς εντός του Αγίου Ποτηριού μετά τον μελισμόν του Αγίου Άρτου, μόνον κατ’ αυτήν την περίσταση έχει θέση. Κάθε άλλη χρήση του «ζέοντος» εκτός της Θ. Ευχαριστίας είναι παντελώς ανεπίτρεπτος.
Στο «ζέον» μάλιστα αναφέρεται ο 13ος κανών του αγίου Νικηφόρου του Ομολογητού, ο οποίος ορίζει τα εξής: «Ου χρη άνεν θερμού λειτουργησαι πρεσβύτερον, ει μη κατά πολλήν περίστασιν και ει ουδαμώς ευρίσκεται θερμόν». Δηλούται ότι το ζέον ύδωρ χρησιμοποιείται κατά την Θ. Ευχαριστίαν και, ως ερμηνεύουν οι θεοφόροι Πατέρες, συμβολίζει «την κάθοδον τον Αγίου Πνεύματος επί την Εκκλησίαν». Ο άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας γράφει: «Το μεν γάρ ύδωρ, τούτο αυτό τε ύδωρ ον και πυρός μετέχον, το Πνεύμα σημαίνει το άγιον, ο και ύδωρ λέγεται και ως πυρ εφάνη τότε τοις τού Χριστού μαθηταίς εμπεσόν. Ο δε καιρός ούτος τον καιρόν εκείνον σημαίνει. Τότε μέν γαρ κατήλθε μετά το πληρωθήναι τα κατά Χριστόν άπαντα, νυν δε τελειωθέντων των δώρων το ύδωρ επεισάγεται τούτο» (Εις την Θ. Λειτουργίαν, κεφ. ΛΗ’, 4).
Άλλος συμβολισμός είναι ο ακόλουθος :
Μικρό (μετάλλινο) δοχείο με το οποίο μεταφέρεται το ζέον ύδωρ (ζεστό νερό) που ο ιερέας αναμιγνύει με τον οίνο της θείας Kοινωνίας. H λειτουργική αυτή πράξη γίνεται σε ανάμνηση του θερμού αίματος και ύδατος που ανάβλυσε από την πλευρά του Eσταυρωμένου και παράλληλα συμβολίζει τη ζέση ( την φλόγα ) της πίστης, που οφείλει να έχει ο πιστός όταν κοινωνεί.
Εάν δεν είναι Μυστήριο η Θεία Ευχαριστία, αλλά απλή θεατρική ανάμνηση, τότε η πίστη των Χριστιανών είναι χωρίς ΟΥΣΙΑ, δηλαδή ματαιώνεται πλήρως η σταυρική ΘΥΣΙΑ και η προσφορά του ίδιου το Σώματος και Αίματος του Ιησού Χριστού. Το ότι ο Χριστός , ως Δημιουργός του Σύμπαντος, μπορεί να προσφέρει το Σώμα Του και το Αίμα Του, προσημαίνεται με δύο θαύματα : Τον πολλαπλασιασμό των άρτων και των ιχθύων και με την μετατροπή του ύδατος σε κρασί στο γάμο της Κανά. Το κέντρο της Ορθόδοξης πίστης είναι η Θεία Ευχαριστία.
Καταργουμένης της πρώτιστης σημασίας του Μυστηρίου της Θείας Κοινωνίας που επαναλαμβάνεται σε κάθε Θεία Λειτουργία ( καθημερινά στα μοναστήρια, στις μεγάλες γιορτές του Χριστού, της Παναγίας και των Αγίων ), τότε ο χριστιανισμός καταργείται και εξομοιώνεται με τις φιλοσοφίες και τις θρησκείες, δηλαδή ο άνθρωπος δεν μπορεί να θεωθεί, χωρίς τη μετοχή στο Θείο. Κάτι παρόμοιο ( αλλά σαφώς κατώτερο ) ήταν το ξύλο της ΖΩΗΣ στον Παράδεισο, όπως περιγράφεται στη Παλιά Διαθήκη.
Φυσικά ο Αρχέκακος τρέμοντας την δύναμη των Μυστηρίων, προσπαθεί να τα υποβαθμίσει και να μετατρέψει τους Χριστιανούς σε απλούς ακροατές ομιλιών, σε απλούς θεατές θεατρικών αναπαραστάσεων των “μυστηρίων” των ετερόδοξων ομάδων και εξομοιώνει τον χριστιανισμό με ανθρώπους – πλασιέ που παιρνούν τη ζωή τους μοιράζοντας έντυπα, χωρίς Θεία Λατρεία.
Κι αυτός ο κίνδυνος, Νικόλαε, είναι ο μεγαλύτερος να μένουμε θεατές των Μυστηρίων. Δεν έχει σημασία εάν ο άρτος και ο οίνος που μεταβάλλονται σε Σώμα και Αίμα Χριστού προσφέρονται ξεχωριστά ή μαζί, ούτε έχει σημασία η συμβολική ρίψη του ζεστού ύδατος, αλλά σημασία έχει να τελεί το Μυστήριο κανονικά χειροτονημένος Ορθόδοξος ιερέας, γιατί όλα τα τελεί η παρουσία του Αγίου Πνεύματος ( Ιωαν, 14:16 και 16:13 ). Γι’ αυτό και ο Ιερός Χρυσόστομος αναφέρει ότι το Μυστήριο υπάρχει, ανεξάρτητα από το ηθικό ποιόν ή τις πράξεις του Ιερέα. Γι’ αυτό και τα Μυστήρια συνδέονται με το Μυστήριο της Ιερωσύνης.
Να χαίρεσαι, Νικόλαε, γιατί αφήνεις το βάρος των αμαρτιών στο πετραχήλι του Πνευματικού σου. Και πρόσεξε τα “ζιζάνια” που διαβάλλουν την Εκκλησία του Ιησού Χριστού, εάν προέρχονται από το Άγιο Πνεύμα ή από άλλα “πνεύματα πλάνης”.
Φυσικά, πρέπει ο ρόλος του Επισκόπου στην Εκκλησία να συζητηθεί και να καταργηθούν πρακτικές που προκαλούν. Αλλά και αυτά ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΟΓΜΑ. Η αγιότητα ή αναξιότητα του Επισκόπου δεν παίζουν ρόλο στη εν Χριστώ σωτηρία μας, αλλά η δική μας προσευχή, αγάπη, ταπείνωση και η σύνδεση με τον αγαπημένο μας Ιησού Χριστό, μέσω των Μυστηρίων της Εκκλησίας.
Είναι γενικευμένο αίτημα όλων των Ορθοδόξων πιστών για επιστροφή όλων μας ( Επισκόπων, ιερέων, μοναχών, πιστών ) στην ΑΠΛΟΤΗΤΑ και την ΛΙΤΟΤΗΤΑ και στις σεμνές εμφανίσεις είτε στους ναούς,είτε έξω από αυτούς. Είναι γενικό αίτημα για να πρωτοστατήσουν οι Επίσκοποι μας στον επανευαγγελισμό των Ορθοδόξων Χριστιανών και στη διάδοση του Ευαγγελίου πάντα τα Έθνη. Πρέπει να αφήσουν κατά μέρος τα διοικητικά, οικονομικά ή άλλα ζητήματα. Ο ρόλος τους, ως διαδόχων των Αποστόλων, είναι το κήρυγμα του Ευαγγελίου και η τέλεση των Μυστηρίων. Η προσευχή μας μπορεί να βοηθήσει πολύ.
Pilote,πολύ ενδιαφέρουσες και σημαντικές οι πληροφορίες σου για το ζέον ύδωρ.Ομολογώ πως δέν γνώριζα γι αυτό.Να ‘σαι καλά.
Πιλότε συμφωνω απ[ολυτα μαζί σου… Αυτό ουρλιαζω και φωνάζω τόσο καιρο τα εχουμε κανει όλα θεατρικα, ολα τυπικα. Δίνουμε την δόξα σε ανθρωπους, γονατιζουμε εμπροσθεν των ανθρωπων οτι και να είναι αυτοί και τους αποκαλουμε Παναγιώτατους, Αγιους, Πανοσιολογιοτατος κτλ. Η ΔΟΞΑ είναι ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΫ. Αυτα πρέπει να κοπούν πρεπει όλοι να ταπεινωθούμε στην Δόξα του και στη Θυσία του. Συμφωνω οτι δεν παιζουν ρόλο πολλα πραγματα αλλα κάποιοι τα έχουν καθιερώσει Πνευματικα και δογματικά. Συμφωνω πως οι ιεροτελεστίες που γίνονται προσφέρουν δεος κατανυξη και κρυβουν πολλά συμβολα και συμβολισμους, Δεν αλλοιωνετε το μυστήριο της Θ. Ευχαριστίας γιατι με την πίστη ότι λαμβανουμε όντως αιμα και σωμα Θεού ουτω και γίνετε. Ολα λειτουργούνε με την πίστη και οσα πιστεψεις αυτα και θα λάβεις. Αγαπητε Λευτερη δεν είμαι πουθενα να τα φωνάξω αλλα σε ορθοδοξο site Μπήκα και διαμαρτυρομαι γι αυτην την κατασταση που έχει διώξει παρα πολλους απο την Ορθοδοξία. Πρέπει να πάψουμε επιτελους να κλείνουμε τα μάτια μας. ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΨΥΧΕΣ ξυπνατςε απο τα γραφεία, πεταξτε τα χρυσα και ενδυθειτε της ταπεινοφροσυνης το ένδυμα. Θα δόσετε λόγο οι ρασσοφόροι στον Θεό για καθε ψυχη που απολεστηκε εξ αιτίας σας. Αφήστε τις περιουσίες τις εκκλησιαστιες και κοιτάξτε τις πνευματικες ουσίες. Κοιταξτε επιτελους ρι γινετε γυρω σας. Ανθρωποι πεινανε και πεθαίνουν δεν εχουν ενα ευρω στην τσεπη τους, κοιμούντε σε χαρτόκουτα και σας ακουνε να μιλατε για δισεκατομύρια. ΜΗΝ ΣΚΑΝΔΑΛΙΖΕΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. και καντε αυτα τα οποι κηρητετε…. Ευχαριστώ πολυ και συγνωμη ειληκρινα συγνωμη αν καποιος πικραθηκε απο τα λεγόμενα μου. Και επίσης να είστε σιγουροι αδελφια δεν τα εχω πει σε εσας μονο αλλα και σε πιο επισημους φορείς…
Νικόλαε,δεν υπονοούσα ότι ανήκεις κάπου.’Απλά κάπου είπες οτι ενώ είσαι ορθόδοξος,σκέφτεσαι να γίνεις σκέτος χριστιανός.Ίσως το είπες από αγανάκτηση.Η ορθοδοξία όμως είναι θησαυρός ανεκτίμητος που πρέπει να φυλάσουμε σαν κόρη οφθαλμού.
δουλος ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ και πλημενος με το
Αγιω του Αιμα μενω σαυτα τα οποια
κυριξανε η αποστολοι του ΧΡΙΣΤΟΥ .
καθ, ην πρωτης ΕΝ αντιοχεια ονωμαστηκαν η μαθητε ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ. Ο ΚΥΡΙΟΣ ΝΑ ΚΑΜΗ ΕΛΕΟΣ
και να μας δωση πνευμα υκτιρμων και ταπηνωσης ΑΜΗΝ .
Δηλαδή, κρατάς τα δόγματα των αποστόλων? Διοτι αυτό έκαναν οι μαθητές που ονομάστηκαν Χριστιανοί.
ΖΩΗΣ (02:49:52) :
δουλος ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ και πλημενος με το
Αγιω του Αιμα μενω σαυτα τα οποια
κυριξανε η αποστολοι του ΧΡΙΣΤΟΥ .
καθ, ην πρωτης ΕΝ αντιοχεια ονωμαστηκαν η μαθητε ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ. Ο ΚΥΡΙΟΣ ΝΑ ΚΑΜΗ ΕΛΕΟΣ
και να μας δωση πνευμα υκτιρμων και ταπηνωσης ΑΜΗΝ .
Ωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω
τι μου λέτε
Διαβάζοντας τα παραπάνω μηνύματα του Νικόλαου, θυμήθηκα ότι κάποτε αυτά ενοχλούσαν και εμένα. Έτσι τα είχα διδαχτεί στον Προτεσταντισμό. Και για αυτό θεωρούσα την ορθόδοξη εκκλησία μια εκκλησία αποστατημένη από τον Θεό, ξένη από αυτή των αποστόλων. Όμως, μελετώντας όλα αυτά τα θέματα που θίγονται παραπάνω, διαπίστωσα ότι δεν είναι παραδόσεις που μπήκαν τον 5ο-6ο- 7ο αιώνα. Υπήρχαν από πολύ νωρίτερα στην εκκλησία του Χριστού. Έτσι, θα ήθελα να πω και εγώ κάποια πράγματα σχετικά με αυτά, και θα προσπαθήσω να στηριχτώ σε αρχέγονες μαρτυρίες που έχουν περισσότερη αξία από τις δικές μας απόψεις.
Ιεροσύνη και άμφια.
Είναι αλήθεια ότι μέσα στην Καινή διαθήκη αναφέρεται η γενική ιεροσύνη των πιστών. Αυτό όμως δεν καταργεί την ειδική ιεροσύνη που έχουν ορισμένα μέλη της εκκλησίας (οι ιερείς). Πέρα από την εύστοχη παρατήρηση που διάβασα παραπάνω, ότι αρχιερέας σημαίνει ‘’τον αρχηγό των ιερέων’’ (όπως αρχιποιμήν που σημαίνει ‘’το αρχηγό των ποιμένων’’)-επομένως υπάρχουν ιερείς, θα ήθελα να παραθέσω την ξεκάθαρη μαρτυρία του αγίου Κλήμη Ρώμης που αναφέρει καθαρά τους τρείς βαθμούς της ιεροσύνης και την διάκριση σε λαϊκούς και κληρικούς ηδη από
το 96μ Χ.
«….τα πάντα οφείλουμε να κάνουμε με τάξη, όσα ο Δεσπότης διέταξε να επιτελούμε σε καθορισμένους καιρούς. Διέταξε να επιτελούμε τις θυσίες (στο κείμενο· προσφοράς) και τις θείες λειτουργίες, όχι όπως- όπως ή να γίνονται χωρίς τάξη, αλλά σε καθορισμένους καιρούς και ώρες. Και που και με ποιους θέλει να επιτελούνται αυτές, Αυτός διόρισε με την υπέρτατη βούλησή του τα πάντα, γινόμενα με αγιότητα, να είναι ευπρόσδεκτα στο Άγιο θέλημά Του…..Γιατί στον Αρχιερέα έχουν δοθεί ιδιαίτερες λειτουργίες και στους ιερείς ο ίδιος τύπος έχει καθοριστεί, και στους λευίτες ιδιαίτερες διακονίες παρέχονται· ο λαϊκός άνθρωπος έχει δεσμευτεί με τα προστάγματα για τους λαϊκούς».
(Κεφάλαιο 40, 2-5, σελ 85). Χ. Κρικώνη, Αποστολικοί Πατέρες
‘’ημείς οι λαϊκοί δεν είμεθα και κληρικοί’’ (De pudicitia, 7). Τερτυλιανός (180 μ Χ )
Οσο για τα άμφια, πάλι έχουμε μαρτυρία από αρχέγονη πηγή. Ο Ιστορικός Ευσέβιος μας διασώζει την μαρτυρία του Πολυκράτη περί του Ιωάννου ότι ως ιερέας φορούσε άμφια.
««….ἔτι δὲ καὶ Ἰωάννης, ὁ ἐπὶ τὸ στῆθος τοῦ κυρίου ἀναπεσών, ὃς ἐγενήθη ἱερεὺς τὸ πέταλον πεφορεκὼς καὶ μάρτυς καὶ διδάσκαλος, οὗτος ἐν Ἐφέσῳ κεκοίμηται…» (Βιβλίο Γ Ευσεβίου).
Τι έχουν να πουν οι προτεστάντες που παρασύρουν ορθοδόξους, λέγοντας ότι η ιεροσύνη η ειδική και τα άμφια μπήκαν στην εκκλησία μετά τον τρίτο αιώνα? Έχουμε μαρτυρίες από τα τέλη του πρώτου αποστολικού αιώνα και από το 190 μ Χ που έζησε ο Πολυκράτης.
Μνημόσυνο, διαζύγιο.
Το αν κάτι δεν φαίνεται ξεκάθαρα στην Καινή διαθήκη ως πρακτική της αρχαίας εκκλησίας, δεν σημαίνει ότι δεν ήταν κιόλας. Άλλωστε πουθενά δεν λεει στην Καινή διαθήκη ότι μας παρέχει ΟΛΑ τα δογματικά γνωρίσματα της εκκλησίας. Όποιος το λεει, το λέει από μόνος του χωρίς να μπορεί να το αποδείξει από την Καινή διαθήκη.
Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, μας διασώσει την πληροφορία ότι τα μνημόσυνα τα θέσπισαν οι απόστολοι του Χριστού.
«Δεν νομοθετηθήκαν αυτά τυχαία από τούς θείους Αποστόλους, το να θυμούμαστε δηλαδή αυτούς πού έφυγαν από τη ζωή αυτή κατά την διάρκεια των φρικτών μυστηρίων, γνωρίζουν ότι από αυτό προκύπτει πολύ κέρδος, μεγάλη ωφέλεια» (ΕΠΕ 21,440).
Αν τολμούν, ας βγάλουν ψεύτη τον Χρυσόστομο οι προτεστάντες που σε θέματα ηθικής επικαλούνται τα έργα του.
Ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων από το 348 αναφέρει… «Εἶτα μνημονεύομεν καὶ τῶν κεκοιμημένων, πρῶτον πατριαρχῶν, προφητῶν, ἀποστόλων, μαρτύρων, ὅπως ὁ Θεὸς εὐχαῖς αὐτῶν καὶ πρεσβείαις προσδέξηται ἡμῶν τὴν δέησιν. Εἶτα καὶ ὑπὲρ τῶν κεκοιμημένων ἁγίων πατέρων καὶ ἐπισκόπων, καὶ πάντων ἁπλῶς τῶν ἡμῖν προκεκοιμημένων, μεγίστην ὄνησιν πιστεύοντες ἔσεσθαι ταῖς ψυχαῖς, ὑπὲρ ὧν ἡ δέησις ἀναφέρεται, τῆς ἁγίας καὶ φρικωδεστάτης προκειμένης θυσίας». (5η μυσταγωγική κατήχηση).
Για ποιόν πέμπτο αιώνα μιλάνε επομένως?
Για τα διαζύγια, το θέμα έχει αναλυθεί εκτεταμένα στο Εγκόλπιο.
http://egolpio.wordpress.com/2009/02/23/divorce_eae/
Η εντολη του θεου περι του μη χωρισμου του ανδρογυνου ηταν ΓΝΩΣΤΗ ηδη από την παλαια διαθηκη. Δεν ειχαν αγνοια επομενως. Ηξεραν οι εβραιοι το θελημα του θεου.
‘’ΔΕΝ ΑΝΕΓΝΩΣΑΤΕ ΟΤΙ Ο ΠΛΑΣΑΣ ΑΠ’ ΑΡΧΗΣ ΑΡΣΕΝ ΚΑΙ ΘΗΛΥ ΕΠΛΑΣΕΝ ΑΥΤΟΎΣ? ΩΣΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ ΑΛΛΆ ΜΙΑ ΣΑΡΞ. ΕΚΕΙΝΟ ΛΟΙΠΟΝ ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ Ο ΘΕΟΣ ΣΥΝΕΖΕΥΞΕΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΗ ΧΩΡΙΖΕΤΩ’’.
Παρακατω τον ρωτουν οι μαθητες …….’’ ΔΙΑΤΙ ΛΟΙΠΌΝ Ο ΜΩΥΣΗΣ ΠΡΟΣΕΤΑΞΕ ΝΑ ΔΩΘΗ ΕΓΓΡΑΦΟΝ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΧΩΡΙΣΘΉ ΑΥΤΉΝ?΄΄.
Ο Μωυσης ηξερε ναι ή όχι το θελημα του θεου? Σαφως το ηξερε. Ο ιδιος ειχε γραψει την γενεση. Όμως ο Μωυσης ΠΡΟΣΤΑΞΕ εγγραφο αποστασιου. Δεν βλεπουμε τον Κυριο να κατακρινει τον Μωυση που επετρεψε το διαζυγιο παρολο που ΗΞΕΡΕ το θελημα του θεου. Ουτε του ριχνει ευθυνη.
’’ ΔΙΟΤΙ Ο ΜΩΥΣΗΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΚΛΗΡΟΚΑΡΔΙΑ ΣΑΣ ΣΥΝΕΧΩΡΗΣΕΝ ΕΙΣ ΕΣΑΣ ΝΑ ΧΩΡΙΖΗΣΘΕ ΤΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΑΣ. ΑΠ’ ΑΡΧΗΣ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΗΤΟ ΟΥΤΩ’’. Δεν λεει ότι ο Μωυσης ηταν σκληροκαρδιος ή αποστατης που επετρεψε τα διαζυγια, αλλα ΕΣΕΙΣ. Εσεις που ενώ γνωριζετε το θελημα του θεου, θελετε να το παραβείτε επειδη ειστε σκληροκαρδιοι. Ο Κυριος ριχνει την ευθυνη σε αυτους που ζητουσαν το διαζυγιο και όχι στον Μωυση που το επετρεπε αν και γνωριζε το θελημα του θεου.
Βεβαια ο Κυριος ξαναλεει το τελειο θελημα του θεου που ηταν ΗΔΗ ΓΝΩΣΤΟ…..’’ ΛΕΓΩ ΔΕ, ΟΤΙ ΟΣΤΙΣ ΧΩΡΙΣΘΗ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΥΤΟΥ, ΕΚΤΟΣ ΔΙΑ ΠΟΡΝΕΙΑΝ ΚΑΙ ΝΥΜΦΕΥΘΕΙ ΑΛΛΗΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΟΙΧΟΣ ΚΑΙ ΟΣΤΙΣ ΝΥΜΦΕΥΘΕΙ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΕΧΩΡΙΣΜΕΝΗΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΟΙΧΟΣ’’.
Δεν βλεπω τον Κυριο να κατηγορει τον Μωυση για την σκληροκαρδια των ανθρωπων.
Όπως δεν κατακρινει ο Κυριος τον Μωυση, ετσι δεν κατακρινει και την εκκλησια του.
Η τιμή στον ιερωμένο.
Γράφει ο απ Πέτρος… «Πάντας τιμήσατε, την αδελφότητα αγαπάτε, τον Θεόν φοβείσθε, τον βασιλέα τιμάτε.» (Α Πετρου β 17)
Εφόσον οφείλουμε να τιμάμε ‘’πάντας’’, πόσο μάλλον τον άνθρωπο που εκπροσωπεί την ΜΟΝΑΔΙΚΗ ιεροσύνη του Χριστού.
Αν ο θεός τιμά τον Καιάφα που ηταν Ιουδαίος ιερέας της Παλαιάς διαθήκης δίνοντάς του προφητεία μονο και μονο επειδή ηταν αρχιερέας της χρονιάς εκείνης, αν και σε λίγο θα συμμετείχε στην καταδίκη του Χριστού, πόσο περισσότερο θα πρέπει να τιμήσουμε τον άνθρωπο που εκπροσωπεί την ιεροσύνη του Χριστού, που είναι κατά πάντα ανώτερη από αυτήν των Ιουδαίων.
Ποιοι είστε που κάνετε τα αντίθετα από αυτά που όρισε ο θεός?
Οσο για την θυσία, δεν γίνεται επανάληψη. Απλά συμμετέχουμε σε αυτήν. Στην παρουσία του Κυρίου δεν υπάρχει παρελθόν, αλλα ένα αιώνιο παρόν. Γίνεται προσφορά άρτου και οίνου.. ««τα σα εκ των σων σοι προσφέρομεν».
Το ζέον ύδωρ.
«κίρναται ο μεν οίνος τω ύδατι» ( Κλήμης Αλεξανδρείας, Παιδαγωγός ΙΙ 20) (150-216)
Περισσότερα στην εκκλησιαστική ιστορία του Φειδά σελ 264-271, τόμος Α.