Πως να σε ξεχάσω Σμύρνη αγαπημένη

…την ώρα που οι Τούρκοι μάς έσφαζαν, εβίαζαν τις γυναίκες και έκαιγαν την πόλη, στο αγγλικό θωρηκτό, που ήταν αγκυροβολημένο στον κόλπο της Σμύρνης, επαιάνιζε το απόγευμα η μουσική για να πάρουν οι Εγγλέζοι το τσάι. Αυτοί ήσαν οι χριστιανοί, οι οποίοι ελπίζαμε ότι θα μας γλίτωναν. Αλλά μια που μιλούμε για καλούς χριστιανούς, γιατί να μη θυμηθούμε τους χειρότερους χριστιανούς, τους Γερμανούς, και προπαντός να πάμε πίσω πάρα πολλά χρόνια, πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο, όταν ήρθε ως διοργανωτής του τουρκικού στρατού ένας Γερμανός στρατηγός, ένας φανατικός σκύλος, ο Λίμαν φον Σάντερς, ο οποίος η πρώτη δουλειά που υπέδειξε στους Τούρκους ήταν να διώξουν από όλα τα παράλια της Μικράς Ασίας τους Έλληνες, διότι τους είπε ότι είναι επιζήμιο γι’ αυτούς στα παράλια της Μικράς Ασίας που έβλεπαν στο Αιγαίο και στα καινουργιοελευθερωθέντα νησιά μας του Αιγαίου να κατοικούν Έλληνες. Από τότε άρχισε ο διωγμός, καθ’ υπόδειξη αυτής της απαίσιας φυλής των χριστιανών Γερμανών, οι οποίοι αν κέρδιζαν τον πόλεμο, θα είχαν τον Χίτλερ ήρωα και τώρα παρουσιάζονται ως Χριστιανοδημοκράτες και Σοσιαλδημοκράτες. Πού ήσαν αυτοί όταν οι χιτλερικοί έκαιγαν ζωντανούς τους δυστυχισμένους Εβραίους, οι οποίοι ποτέ δεν τους πείραξαν, αλλά απεναντίας βοηθούσαν οικονομικώς την ανάπτυξη της Γερμανίας;

Και άρχισε από τότε ο διωγμός των Ελλήνων. Οι Τούρκοι εδημιούργησαν τα Τάγματα Εργασίας, τα οποία έλεγαν Αμελέτ Ταμπουρού, και ήθελαν τους Έλληνες, τους δυστυχισμένους ραγιάδες, δηλαδή Οθωμανούς υπηκόους, να σπάζουν πέτρες γυμνοί και ξεσκούφωτοι μέσα στο λιοπύρι ή στα χιόνια.

Πραγματικός όλεθρος και καταστροφή από τους Τούρκους. Αλλά μήπως και οι δικοί μας, οι τότε κυβερνώντες, μας εφέρθησαν καλύτερα;

Νομίζω ότι έχω πει ότι ο ένας από τα αδέλφια μου, που υπηρετούσαν όλοι στο στρατό και ας λέγανε ότι δεν στρατεύτηκαν οι Μικρασιάτες, ήταν στο στρατό από την πρώτη μέρα, είχε τοποθετηθεί στους κώδικες και γι’ αυτό έμεινε σε όλη τη διάρκεια του πολέμου μέσα στη Σμύρνη. Μία εβδομάδα πριν μπουν οι Τούρκοι στη Σμύρνη, διετάχθη να καταστρέψει τους κώδικες. Από αυτό καταλάβαμε ότι δεν υπήρχε πλέον ελπίδα σωτηρίας και συνεννοήθηκε με τον θείο μου, ο οποίος ήταν ο αρχηγός της οικογένειας, και μαζεύτηκαν τριάντα πέντε τόσοι συγγενείς και βγάλαμε εισιτήρια, τα οποία καλοπληρώθησαν, διότι επρόκειτο να περάσει από τη Σμύρνη ένα αγγλικό πλοίο, για να μπορέσουμε να διαφύγουμε. Αλλά, κατά διαταγή της τότε κυβερνήσεώς μας, ζητούσαν διαβατήριο, πράγμα το οποίο ήταν αδύνατο να μας δώσουν. Και αυτό διότι οι τότε κυβερνώντες φοβόντουσαν ότι θα άλλαζε το εκλογικό σώμα με την άφιξη των Ελλήνων της Σμύρνης, οι οποίοι ήσαν όλοι Βενιζελικοί.

Γι’ αυτό λέω τι να πρωτοδεί κανείς. Τους Εγγλέζους να πίνουν το τσάι τους με μουσική την ώρα που μας σφάζανε, τους Γερμανούς που υπέδειξαν την καταστροφή του ελληνισμού της Μικράς Ασίας, ή τους δικούς μας συμπατριώτες που άφησαν να μας σφάξουν μην τυχόν και αλλοιωθεί το εκλογικό σώμα; Και μια που μιλάμε για τους καλούς χριστιανούς —εκ των υστέρων φυσικά το έμαθα αυτό— ο αδελφός της κατόπιν γυναίκας μου, ο Νίκος, καλός κολυμβητής, έπεσε στη θάλασσα και κολυμπώντας έφτασε σε ένα αγγλικό πολεμικό παρακαλώντας ν’ ανεβεί επάνω για να σωθεί από τους Τούρκους. Διότι ήταν τότε δεκαεπτά ετών και εκινδύνευε να αιχμαλωτισθεί. Αντί απαντήσεως, του έριξαν ζεματιστό νερό…

Έπειτα πήγε σε ένα ιταλικό πολεμικό. Οι Ιταλοί ήσαν ανέκαθεν εχθροί προς εμάς, αντίθετοι στην κατοχή Μικρασιατικών εδαφών από την Ελλάδα. Παρ’ όλα αυτά έδειξαν ανθρωπισμό την ώρα της καταστροφής. Εν αντιθέσει με τους κυρίους Εγγλέζους, οι οποίοι την ώρα που οι Τούρκοι εβίαζαν τις γυναίκες και έσφαζαν τους άντρες και μας έκαιγαν, έπιναν το τσάι τους συνοδεία μουσικής. Εν πάση περιπτώσει, τον βοηθήσανε τον Νίκο οι Ιταλοί, τον σκουπίσανε, τον στεγνώσανε, του έδωσαν καινούργια ρούχα στεγνά και τον βοήθησαν και επιβιβάστηκε σε ένα πλοίο που είχε Ιταλούς υπηκόους και έτσι σώθηκε από την αιχμαλωσία, εν αντιθέσει με τον μεγαλύτερο αδελφό του, τον Ηλία, ο οποίος τρεις μήνες προ της καταστροφής εστρατεύθη και με όλους τους Σμυρνιούς της ηλικίας του, μετά από μία πρόχειρη εκγύμναση, τον έστειλαν στο μέτωπο —απροετοίμαστα παιδιά δεκαοκτώ και δεκαεννιά ετών— και έκτοτε εχάθηκε το παλικάρι και δεν ξαναέδωσε σημεία ζωής, θύμα και αυτό της τουρκικής θηριωδίας και της ελληνικής αδιαφορίας προς τον πληθυσμό της Μικράς Ασίας.

Η νέα κάρτα ασφαλίσεως ΑΜΚΑ

του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου, Αρχιμ. Γεωργίου (Καψάνη)

Αδελφοί μοναχοί εξ Αγίου Όρους και λαϊκοί αδελφοί εκ του κόσμου μας ερωτούν τί πρέπει να κάνουν με τις νέες κάρτες ασφαλίσεως, οι οποίες φέρουν τον ΑΜΚΑ (Αριθμό Μητρώου Κοινωνικής Ασφαλίσεως). Διερωτώνται αν πρέπει να τις παραλάβουν ή αν πρέπει να αρνηθούν την παραλαβή τους. Προβληματίζονται αν ο ΑΜΚΑ περιέχει τον αριθμό-σύμβολο του Αντιχρίστου, το 666, ή έστω αν με την παραλαβή του συμβάλλουν στην ολοκλήρωσι του «ηλεκτρονικού φακελλώματος» που θα διευκολύνη την μελλοντική επιβολή του Χαράγματος του Αντιχρίστου.

Το ζήτημα έχει δύο όψεις, για κάθε μία από τις οποίες έχουν δοθή ικανοποιητικές απαντήσεις από την Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους κατά τα έτη 1987 και 1997, όταν είχε τεθή το ζήτημα εξ αφορμής του ΕΚΑΜ και της κυρώσεως της Συνθήκης Σένγκεν αντίστοιχα, και οι οποίες ισχύουν διαχρονικά.

Η πρώτη όψις του ζητήματος είναι ότι με τον ΑΜΚΑ πραγματοποιείται μία μορφή «ηλεκτρονικού φακελλώματος». Κάθε φυσικό πρόσωπο συνδέεται με έναν αριθμό που λέγεται ότι θα τον συνοδεύει σε όλη του την ζωή, θα τον χαρακτηρίζει σε όλες τις συναλλαγές, τις δικαιοπραξίες και σε όλες τις σχέσεις του με τις κρατικές υπηρεσίες. Για αυτή την πλευρά του θέματος η Ιερά Κοινότης του Αγίου Όρους είχε διακηρύξει:

«Θεωρεί ακόμη η Ιερά Κοινότης εύλογο την ανησυχία πολλών για τις συνέπειες που μπορεί να έχη στην ελευθερία και αξιοπρέπεια του ανθρώπου το ηλεκτρονικό φακέλλωμα» (Ανακοινωθέν ΕΔΙΣ Αυγούστου 1988).

«Το ηλεκτρονικόν αρχείον, του οποίου η δημιουργία εσχάτως προωθείται και με την εξαγγελθείσαν “ενιαίαν κάρταν ασφαλιζομένου”, είναι βέβαιον ότι θα ανοίξη την είσοδον εις μίαν πράγματι ‘Νέαν’ και εφιαλτικήν εποχήν» (Ανακοίνωσις Ιεράς Κοινότητος, 5/18 Μαρτίου 1993).

«Έχει γίνει πολύς λόγος για το δημοκρατικό έλλειμμα αυτής της σύμβασης [Συνθήκης Σένγκεν] … Με την Σύμβαση και το Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν διευκολύνεται η παραβίαση του προσωπικού απορρήτου και πλήττεται ουσιαστικά το τεκμήριο της αθωότητος του πολίτη… Επίσης δίνεται η δυνατότητα στους οικονομικά ισχυρούς που θα έχουν νόμιμη πρόσβαση στα προσωπικά δεδομένα των εργαζομένων να τους εκμεταλλεύονται ποικιλοτρόπως» (Ανακοίνωσις Ιεράς Κοινότητος, 11/24 Φεβρουαρίου 1997).

Ήταν το μεσημέρι της 17ης Αυγούστου, όταν η συμφορά μαθεύτηκε στη Σμύρνη…όταν ο Χατζηανέστης έφτιαχνε το «μανικιούρ» των χεριών του…

Ιερουργία και ταφή των νεκρών στο μικρασιατικό μέτωπο

Ήταν το μεσημέρι της 17ης Αυγούστου, όταν η συμφορά μαθεύτηκε στη Σμύρνη. Το Μέτωπο είχε καταρρεύσει — το μαγιάτικο εκείνο όνειρο άρχισε να ξεθωριάζει. Οι Τούρκοι ξεθάρρεψαν και πάλι. Ήταν απερίγραπτα ο φόβος και η θλίψη που σκόρπισε στη νύμφη του Ερμαίου το άγγελμα της ήττας. Τα καταστήματα έκλεισαν, οι νοικοκυραίοι έτρεξαν να κλειστούν στα σπίτια τους, τα τραγούδια σταμάτησαν. Ακόμη κι αυτά τα παιδιά, που έπαιζαν άλλοτε στους δρόμους, έτρεξαν να κρυφτούν στη μητρική αγκαλιά.

Η Σμύρνη νεκρώθηκε, μια νεκρική σιωπή τη κάλυψε με το σάβανο της. Και μόνο τα βήματα των Τούρκων χαμάληδων αντηχούσαν στο καλντερίμι της προκυμαίας. Θα ήταν οι αυριανοί αφεντάδες; Ραγιάδες και πάλι οι Χριστιανοί; Αλλ’ όχι αυτή τη φορά οι Μικρασιάτες ήταν αποφασισμένοι να πολεμήσουν για την ελευθερία τους — είχαν την Εθνική Άμυνα. Την ώρα που οι νοικοκυραίοι έτρεχαν να κλεισθούν στα σπίτια τους, οι δημογέροντες σκεφτόντουσαν πώς να συγκρατήσουν τον Τούρκο. Κι αποφάσισαν, με επικεφαλής τον εθνομάρτυρα Χρυσόστομο και την Ιεραρχία της Μικρός Ασίας, να ζητήσουν τη βοήθεια των Άγγλων ήταν οι μόνοι από τους πρώην συμμάχους μας, που εξακολουθούσαν να είναι φιλέλληνες — σαν άτομα τουλάχιστον.

Αμέσως συντάχθηκε μια δραματική έκκληση προς τις χριστιανικές Δυνάμεις της Ευρώπης. Καλούνταν να σώσουν τους Χριστιανούς της Μικράς Ασίας από τη νέα σφαγή που ετοίμαζε ο Κεμάλ. Την έκκληση αυτή αποφασίστηκε να επιδώσει μια επιτροπή, αποτελούμενη από τον Χρυσόστομο Σμύρνης, τον Μητροπολίτη Εφέσου — τον Αρχιεπίσκοπο — και τρεις πρόκριτους της Σμύρνης, στον Άγγλο ναύαρχο με τη παράκληση να τη διαβιβάσει στις μεγάλες πρωτεύουσες της Ευρώπης. Οι ασύρματοι των σκαφών του ήταν το μόνο ταχύ μέσο τηλεπικοινωνίας την εποχή εκείνη. Θέλοντας, όμως η επιτροπή να διευκολυνθεί, ζήτησε τη μεσολάβηση του Άγγλου πρόξενου σερ Χάρυ Λαμπ.  Ο ναύαρχος δεν δάκρυσε ήταν ένας πολυδοκιμασμένος θαλασσόλυκος. Έσφιξε μόνο τα δόντια του, σκέφθηκε για λίγο, βημάτισε νευρικά στη καμπίνα του, και στρεφόμενος προς την επιτροπή, είπε:

«Μπορώ να διαβιβάσω την έκκλησίν σας και θα το κάνω. Μπορώ, όμως, να κάνω και κάτι καλύτερο: Ειδοποιείστε τον αρχιστράτηγόν σας ότι, αν μπορή να κράτηση τον Κεμάλ επί 15 ημέρες ακόμη, αναλαμβάνω να φέρω δυό Μεραρχίες για την διατήρησι της τάξεως μετά την αποχώρησιν τον ελληνικού Στρατού. Ας προλάβουμε την σφαγήν και τότε βλέπουμε τί μπορεί να γίνη. Η Κυβέρνησις της Αυτού Μεγαλειότητος δεν έχει υπογράψει ακόμη συνθήκην με τον Κεμάλ…».

Ο αρχιστράτηγος Γεώργιος Χατζηανέστης επιθεωρεί στρατιωτικά τμήματα.

Τι βάλσαμο ήταν τα λόγια εκείνα! Ο Χρυσόστομος σφίγγει συγκινημένος το χέρι του ναυάρχου κι η επιτροπή σπεύδει να συναντήσει τον Χατζηανέστη. Δεν ήταν δύσκολο. Ο αρχιστράτηγος, τις κρίσιμες εκείνες στιγμές δεν είχε μεταφέρει το Επιτελείο του στη πρώτη γραμμή — παρέμενε πεντακόσια χλμ. μακριά από το Μέτωπο. Και την ώρα που τα προδομένα παλικάρια μας χόρευαν το χορό του θανάτου στη καταραμένη κοιλάδα του Αλή Βεράν, τη στιγμή που τόσα σπίτια ορφάνευαν, ο Χατζηανέστης έφτιαχνε το «μανικιούρ» των χεριών του! Έτσι δέχθηκε την επιτροπή. Κι όταν άκουσε το μήνυμα του Άγγλου ναύαρχου, εκάγχασε σαρκαστικά:

ΣΕΚΤΕΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ Με αφορμή ένα βιβλίο.

Το 2005 εκδόθηκε το βιβλίο της νεαρής Ελβετίδας Lea Saskia Laasner Hugo Stamm, Meine Kindheit in der PsychoSekte, Verlag Eichborn, Frank­furt 2005. Το βιβλίο αυτό περιγράφει τις τρομακτικές και οδυνηρές εμπειρίες της, που έζησε ως παιδί (γεννήθηκε το 1980) από το 1992-2001, ακολουθώντας τη μητέρα της όταν αυτή εγκατέλειψε τον κανονικό τρόπο ζωής της, από τη στιγμή που παγιδεύτηκε στα δίχτυα μιας Channeling σέκτας.

Αιτία της παγίδευσης της μητέρας της, υπήρξε ένα βιβλίο της μέντιουμ Julie Ravel¹, που παρουσιάζεται ως ο αγωγός και ο κομιστής μηνυμάτων μιας εξωσυμπαντικής οντότητας που ονομάζεται «Ramtha» και υποτίθεται ότι έζησε πριν 35.000 χρόνια στην Ατλαντίδα². Στο βιβλίο της Julie Ravel, αναφέρεται ότι ο «Ramtha» της αποκάλυψε πως το τέλος του κόσμου είναι προ των πυ­λών³. Όσοι αποδέχονταν τις διδασκαλίες του Ramtha, όπως τις κατανοούσε η σέκτα, με τη βοήθεια της εξωσυμπαντικής αυτής ον­τότητας, θα διασώζονταν αφού θα μεταμορ­φώνονταν σε φωτεινές ουσίες.

Η μητέρα της Lea Laasner, παρά τις επι­φυλάξεις του συζύγου της που τελικά αναγ­κάστηκε να την ακολουθήσει από φόβο μη διαλυθεί η οικογένειά του, αφού έκλεισε το αρχιτεκτονικό του γραφείο και πούλησαν το σπίτι τους, εντάχθηκε στην ομάδα-σέκτα της μέντιουμ Julie Ravel που ονομάζεται «Licht-Oase». Η μητέρα της νεαρής Ελβετίδας, αγνόησε επίσης τις συμβουλές των φιλικών τους προσώπων σχετικά με αυτήν την επιλο­γή της. Η οικογένεια ακολούθησε τη σέκτα στις διάφορες μετακινήσεις της. Μέσα στη σέκτα αποδείχθηκε, ότι τον κυρίαρχο ρόλο τον είχε τελικά ο σύζυγος της μέντιουμ Julie Ravel.

Η Lea Laasner μέσα στο βιβλίο της περι­γράφει κατά τρόπο ρεαλιστικό τις φρικτές εμπειρίες της και τις συνέπειες που υπέστη τόσο η ίδια όσο και η οικογένειά της κατά το χρονικό διάστημα που παρέμεινε στη σέκτα. Μεταξύ αυτών αναφέρει:

• Οικονομική καταστροφή της οικογένειάς της.

• Την απομόνωσή τους από τον έξω κόσμο.

• Την ανυπαρξία διαπροσωπικών σχέ­σεων.

• Παράλογες τελετουργικές πρακτι­κές.

• Στέρηση της δυνατότητας σχολικής εκπαίδευσης.

• Κακοποιήθηκε πολλάκις σεξουαλικά από τον αρχηγό της ομάδας.

• Πρακτικές διανοητικού χειρισμού.

Η Lea Saskia Laasner βρήκε κάποια στιγμή τη δύναμη να απεμπλακεί. Έγραψε αυτό το βιβλίο και δημοσιοποίησε τις εμπειρίες της για να ενημερώσει και να πολεμήσει αυτή τη σέκτα⁴. Η δική της μαρτυρία αποτελεί μία ακόμα συγκλονιστική απόδειξη που επιβεβαι­ώνει στο ακέραιο τις επισημάνσεις των Ψηφισμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις σέκτες (Ψηφίσματα 22.5.1984, 29.2.1996 και 17.2.1998). Τα εν λόγω Ψηφίσματα ανα­φέρονται, συν τοις άλλοις, στην επικινδυνό­τητα αυτών των ομάδων, στην καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκ μέρους τους και σε πλήθος έκνομων δραστηριοτήτων τους, που σε τελική ανάλυση καθίστανται μια απειλή για το κοινωνικό σύνολο.

Και η πληρωμή τού ιερέως ήτανε ένα κομμάτι κρέας…

Ο πατέρας του πέθανε νέος, τον άφηκε 14 ετών. Τον πήρε η μητέρα του μαζί με μια αδελφή και ήλθανε στας Αθήνας, αι οποίαι Αθήναι, μας έλεγε, άρχιζαν από την Ακρόπολη και έφθαναν ως την Παναγία τη Βλασσαρού.

Τον πάντρεψε η μητέρα του ετών 17. Μετά πέντε έτη εχειροτονήθη ιερεύς εις την εκκλησίαν του Προφήτου Ελισαίου το 1884. Δεν πέρασε πολύς καιρός, όταν ένας πατριώτης του τον παρεκάλεσε να τον λυπηθή γιατί κινδύνευε η περιουσία του από χρέος. Αμέσως προσεφέρθη ο πονόψυχος να βάλη την περιουσίαν του ενέχυρον, για να σωθή ο πλησίον του, ώσπου τού την επήρανε και ησύχασε. Απαλλαγείς λοιπόν από τις κοσμικές και κτηματικές φροντίδες, επεδόθη ες ολοκλήρου, ψυχή τε και σώματι εις την ζωήν των μεγάλων ασκητών της ερήμου, εν μέσω της πολυθορύβου πόλεως των Αθηνών.

Κατ’ αρχήν έγινε εφημέριος εις τον Άγιον Παντελεήμονα, εις τον Νέον Κόσμον. Η ενορία του απηρτίζετο από… 13 οικογένειας. Εις το διάστημα της εφημερίας του, τον επεσκέφθη ένας ιερεύς άνευ ενορίας, τον παρεκάλεσε να συλλειτουργήσουν, και αυτός ως καλός και αγαθός τον εδέχθη ολοψύχως. Αυτός όμως ο ιερεύς τα συνεφώνησε με τούς τότε επιτρόπους της εκκλησίας του Αγίου Παντελεήμονος, τον έδιωξαν και τον έστειλαν εις την εκκλησίαν τού Αγίου Ιωάννου της οδού Βουλιαγμένης (τον «Κυνηγόν», ως τον έλεγαν τότε). Η ενορία της εκκλησίας αυτής απηρτίζετο από… οχτώ οικογενείας! Και η πληρωμή τού ιερέως ήτανε ένα κομμάτι κρέας από το μανάρι των Απόκρεω ή των Χριστουγέννων. Αυτό δεν τον πείραζε, είχε κεφάλαιον την νηστείαν.  Αρκεί να είχε εκκλησία να λειτουργή.

Αυτός ο διωγμός από την εκκλησία τού Αγίου Παντελεήμονος τού έφερε μεγάλο ψυχικό πόνο. Μια βραδιά, φεύγοντας από τον Άγιο Ιωάννη για να πάη στο σπίτι του, έκλαιγε στο δρόμο. Έρημος ο τόπος τότε.

Βλέπει άξαφνα στο δρόμο ένα νεαρό παλληκάρι και τού λέγει: Τι κλαις, πάτερ μου;

— Κλαίω, παιδί μου, γιατί με διώξανε από τον Άγιο Παντελεήμονα.

— Μη λυπείσαι, πάτερ μου, και εγώ είμαι πάντοτε μαζί σου.

Τού λέγει: Ποιος είσαι συ, παιδί μου;

6.000 ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΛΑΤΡΕΥΟΥΝ ΤΟΝ ΣΑΤΑΝΑ

Manuela Ruda

Η νεαρή Γερμανίδα, Manuela Ruda², 23 ετών, λάτρης του Σατανά, καταδικάστηκε σε 13 χρόνια εγκλεισμό σε ψυχιατρική φυλακή. Η νέα υποστήριξε, ότι διδάχθηκε τα σχετικά με τους βαμπίρ και τις θυσίες ζώων σε νυχτε­ρινά, αντεργκράουντ κλαμπ στο Λονδίνο και στο Εδιμβούργο.

Το Δικαστήριο παρακολούθησε έκπληκτο τη νεαρή γυναίκα να διηγείται πως απέκτησε εμπειρίες βαμπιρισμού σε διάφορα «πάρτι-δαγκώματος», όπου οι συμμετέχοντες δέχον­ταν οικιοθελώς την μεταξύ τους απομύζηση αίματος.

Εξ άλλου, ο 26χρονος Daniel Ruda, πρώ­ην πωλητής ανταλλακτικών αυτοκινήτων και σύζυγός της, καταδικάστηκε σε 15 χρόνια.

Οι δύο σύζυγοι έγιναν γνωστοί όταν, τον Ιούλιο 2001, θυσίασαν τελετουργικά εν μέσω κρανίων, χειρουργικών νυστεριών και θυμιαμάτων στον Σατανά, έναν άνδρα, τον οποίο σκότωσαν με 66 μαχαιριές!³

Ο νεκρός, ένας 33χρονος συνάδελφος του Ντάνιελ Ρούντα, βρέθηκε κατακρεουρ­γημένος στο διαμέρισμα του ζεύγους, με ένα νυστέρι καρφωμένο στην κοιλιά και μια πεν­τάλφα χαραγμένη στο στήθος.

Οι δύο σύζυγοι διέφυγαν μετά το φόνο και επί μία εβδομάδα έκαναν το γύρο της Γερμα­νίας, ενώ προσπάθησαν επανειλημμένα να αυτοκτονήσουν, πριν συλληφθούν στην Jena, σ’ ένα σταθμό ανεφοδιασμού.

Στη διάρκεια της εβδομάδας αυτής, ο Ντά­νιελ αγόρασε ένα αλυσοπρίονο λέγοντας ότι δεν ήθελε να είναι άοπλος όταν ο Διάβολος θα τον καλούσε ξανά.

Το Δικαστήριο άκουσε έκπληκτο την πο­ρεία των δύο στον «κόσμο της σατανολατρίας» και το πως υποκινούσε ο ένας τον άλλο στην βιαιοπραγία.

Το ζευγάρι των σατανιστών κράτησε προ­κλητική στάση κατά τη διάρκεια της δίκης, κάνοντας απρεπείς χειρονομίες, στριφογυρίζοντας τους βολβούς των ματιών τους και βγάζοντας τη γλώσσα τους.

Η Manuela η οποία δήλωσε ότι προσχώ­ρησε στο κίνημα Γκόθικ⁴, «αφού ο διάβολος επικοινώνησε μαζί της από τα 14 της χρό­νια», τα βράδια κοιμόταν στο διαμέρισμά τους, μέσα σε ένα φέρετρο.

Στη δίκη, το ζεύγος δεν έδειξε μετάνοια, είπαν ότι δεν δέχονταν να τους καταλογιστεί ο φόνος, αφού «ο Σατανάς τους είχε διατά­ξει να τελέσουν την πράξη και η διαταγή από αυτόν δεν μπορούσε να μην ληφθεί υπ’ όψιν».

Η υπόθεση προκάλεσε μεγάλη έκπλη­ξη και ενδιαφέρον στους αποκρυφιστικούς κύκλους της Γερμανίας και της Αγγλίας, καθώς 6.000 περίπου Γερμανοί λατρεύουν τον Σατανά και οι περισσότεροι από αυτούς έχουν καθοδηγηθεί από το ιντερνέτ, ενώ 15 τουλάχιστον αυτοκτονίες στην περιοχή της Ανατολικής Γερμανίας αποδίδονται στον αποκρυφισμό.

Σύμφωνα με ψυχιάτρους, η Μανουέλα δεν θα είχε εμπλακεί στο Σατανισμό, εάν δεν είχε απαντήσει σε αγγελία προερχόμενη από τον Ντανιέλ Ρούντα, τον σημερινό σύζυγό της, ο οποίος είχε καταχωρήσει σε περιοδικό Χέβι Μέταλ μουσικής την παρακάτω διαφήμιση: «Μαύρος Βάμπιρος αναζητά Πριγκίπισσα του Σκότους, η οποία να μισεί οτιδήποτε και οποιονδήποτε».

Ο ΠΟΥ προειδοποιεί για τη χρήση της Ομοιοπαθητικής

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προειδοποίησε για την εκτεταμένη χρήση της ομοιοπαθητικής που παρατηρείται σε ανθρώπους με τον ιό HIV, φυματίωση ή ελονοσία.

Η προειδοποίηση έρχεται ως απάντηση στις εκκλήσεις πολλών νέων ερευνητών που φοβούνται ότι η εξάπλωση της ομοιπαθητικής στον αναπτυσσόμενο κόσμο μπορεί να θέσει τη ζωή των ανθρώπων σε κίνδυνο. Όπως επισημαίνουν ειδικοί σε ζητήματα φυματίωσης του ΠΟΥ, η ομοιοπαθητική δεν έχει θέση ως μέρος της θεραπείας της ασθένειας.

Σε επιστολή προς τον ΠΟΥ τον Ιούνιο, γιατροί από τη Βρετανία και την Αφρική ανέφεραν: «Καλούμε τον Οργανισμό να καταδικάσει την ομοιοπαθητική για τη θεραπεία της φυματίωσης, παιδικής διάρροιας, γρίπης, ελονοσίας και HIV. Εμείς που εργαζόμαστε στις αγροτικές και φτωχές περιοχές, αντιμετωπίζουμε ήδη τεράστια προβλήματα να παρέχουμε την ιατρική βοήθεια που απαιτείται».

Ο Δρ. Ρόμπερτ Χάγκαν, ερευνητής βιομοριακής επιστήμης στο πανεπιστήμιο του St. Andrews, δήλωσε: «Χρειαζόμαστε κυβερνήσεις που να αναγνωρίζουν τους κινδύνους επέκτασης της ομοιοπαθητικής για τη θεραπεία επικίνδυνων ασθενειών».

Από τη μεριά του, ο Δρ. Μάριο Ραβιλιόνε, διευθυντής του τμήματος Περιορισμού της Φυματίωσης στον ΠΟΥ, επεσήμανε: «Οι οδηγίες του ΠΟΥ για τη θεραπεία και διαχείριση της φυματίωσης, καθώς και οι Διεθνείς Οδηγίες, δε συνιστούν τη χρήση ομοιοπαθητικής».

Απο την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Η Ευχαριστία και τα…μικρόβια

 

 

Του π. Θεοδόσιου Μαρτζούχου

 

 

 
Πάντοτε οι άνθρωποι συνέχεαν τη ζωή με την υγεία. Πάντοτε φαντάζονταν  ότι υγεία σημαίνει ζωή. Πάντοτε πίστευαν ότι εξασφαλίζεται μακροζωΐα όταν εξασφαλιστούν όροι υγιεινής.
Μέσα σ’ αυτή τους την αγωνία και στο παρελθόν τέθηκε θέμα για τον τρόπο «διανομής» της Θείας Ευχαριστίας (επερώτηση στη…Βουλή και πρόταση για μιας χρήσεως…κουταλάκι) και τώρα με την λεγόμενη γρίππη των χοίρων αναζωπυρώθηκαν τέτοιου είδους συζητήσεις.

Γράφονται λοιπόν πολλά, ακούγονται περισσότερα και γενικεύεται μια σύγχυση που από την μία της πλευρά ισχυρίζεται ότι η πολυχρησία της λαβίδας (κουταλάκι Θείας Μεταλήψεως) θα μεταδώσει μικρόβια (ἐν προκειμένῳ των χοίρων)· η άλλη, η θεολογικότερη, αποκλείει τέτοιο ενδεχόμενο από το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, και τέλος μια «επιστημονικο-λαϊκότερη» προτείνει λογικά αποδεικτικά επιχειρήματα (οι παπάδες στα σανατόρια) και το αμίμητο ότι μέσω του ασημένιου σκεύους της λαβίδας δεν μεταφέρεται ο ιός (ωσάν να υπάρχει μεν αλλά να μη μεταφέρεται!!).

Τέτοιου είδους διελκυστίνδα, για την Εκκλησία του Χριστού, είναι άτοπη και ανόητη.
Την Ευχαριστία την τελεί το Σώμα της Εκκλησίας του Χριστού «εἰς ἀνάμνησίν Του καὶ εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ ζωὴν αἰώνιον». Το Σώμα της Εκκλησίας του Χριστού είναι οι σε Αυτόν πιστεύοντες. Δηλαδή όσοι τον εμπιστεύονται Κύριο της ζωής τους και Σωτήρα της ύπαρξής τους. Η Εκκλησία δεν τελεί μαγικές τελετές για να τις αντιπαρατάξει στα προβλήματα και τις δυσκολίες του κόσμου. Αναφέρει τον κόσμο στον Χριστό προκειμένου να μεταβληθεί (ο κόσμος) σε Σώμα Χριστού!

Φωτιά ο Ιερεύς για τον μάγο…

Μοναχού Δαμασκηνού Γρηγοριάτου

Την παρακάτω ιστορία μας την διηγείται ο ιερεύς του Ιεραποστολικού Κλιμακίου Κολουέζι π. Ιάκωβος Μπάνζα. Σήμερα, μετά από 20 χρόνια καρποφόρου ιερατικής του προσφοράς, μετετέθη το έτος 2000 στο Μπραζαβίλ ως Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος.
«Είμαι ιερεύς στο Ιεραποστολικό Κλιμάκιο Κο­λουέζι. Υπηρετώ ως Εφημέριος στις ενορίες του Αγίου Ανδρέου Λουαλάμπας, Αγίου Θωμά Καρκαζέμπε και Αγίας Παρασκευής Κατέμπι.

Η ιστορία που θα σας διηγηθώ συνέβη τον Αύ­γουστο του 1990 στην συνοικία των αφρικανών Αδελφών μας του Κολουέζι, που λέγεται Καμανιόλα.

Ο υπεύθυνος του Κλιμακίου μας Ιερομ. π. Μελέ­τιος (νυν Επίσκοπος) ειδοποιήθηκε από δύο οικογένειες Χριστιανών μας να μεταβεί στα σπίτια τους για να διευθετήσει κάποιο πρόβλημά τους που είχε σχέσι με την μαγεία. Εκείνος έστειλε εμένα που ως ντόπιος γνωρίζω καλλίτερα την γλώσσα και την νοοτροπία των συμπατριωτών μου.

Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, Εις κοινήν πλάνην ο άκριτος ζηλωτισμός και ο συγκρητιστικός οικουμενισμός

Επισημαίνει ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ εις Επιστολήν του δια το Παλαιοημερολογητικόν

Εις κοινήν πλάνην ο άκριτος ζηλωτισμός και ο συγκρητιστικός οικουμενισμός

.

Ο Σεβ. Μητροπολίτης εξηγεί διατί δεν διακόπτει το μνημόσυνον των Οικουμενιστών

.

Ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ ἀπέστειλε ἐπιστολήν πρός τόν κ. Δημήτριον Χατζηνικολάου, Ἀναπληρωτήν Καθηγητήν Οἰκονομικῶν Ἐπιστημῶν εἰς τό Πανεπιστήμιον Ἰωαννίνων, διά τῆς ὁποίας τοῦ ἀπαντᾶ ἐπί τοῦ περιεχομένου ἐπιστολῆς, ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη εἰς τόν «Ο.Τ.» διά το «Πάτριον Ἡμερολόγιον». Εἰς την ἐπιστολήν αὐτήν ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς ὑποστηρίζει ὅτι: Ὁ συγκρητιστικός Οἰκουμενισμός καί ὁ ἄκριτος ζηλωτισμός ἀποτελοῦν ὄψεις τοῦ αὐτοῦ νομίσματος τῆς πλάνης. Παραλλήλως ὁ Πειραιῶς ἐξηγεῖ, διατί δέν διακόπτει το μνημόσυνον τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἐνῶ δικαιολογεῖ μερικῶς τήν συμπεριφοράν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου (παρά τό γεγονός ὅτι διαφωνεῖ), τό ὁποῖον εὑρίσκεται ὑπό τήν αἰχμαλωσίαν τοῦ βαθέος Κεμαλικοῦ Κράτους καί ἐπιζητεῖ στήριξιν εἰς τά διεθνῆ fora. Ὁλόκληρον τό κείμενον τῆς ἐπιστολῆς ἔχει ὡς ἀκολούθως:

Οκτώ επίσκοποι, πέντε αγιορείτες ηγούμενοι και περισσότεροι από 4250 υπογράφουν την “Ομολογία Πίστεως”

Σύμφωνα με την τελευταία ενημερωμένη λίστα υπογραφόντων την “Ομολογία Πίστεως” κατά του Οικουμενισμού (5/8/2009) οι επίσκοποι που υπέγραψαν μέχρι στιγμής την Ομολογία είναι οκτώ – οι τέσσερις ανήκουν στην Εκκλησία της Ελλάδος – και οι αγιορείτες ηγούμενοι είναι ήδη πέντε. Την Ομολογία έχουν επίσης ήδη υπογράψει πολλοί άλλοι ηγούμενοι, πρεσβύτεροι και πολλοί πιστοί. Και η συλλογή υπογραφών συνεχίζεται.

Επίσκοποι που υπέγραψαν την Ομολογία Πίστεως
Μητροπολίτης Ἀντινόης Παντελεήμων
Μητροπολίτης Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων Σεραφείμ
Μητροπολίτης Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας Κοσμᾶς
Μητροπολίτης Πειραιῶς Σεραφείμ
Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἱερεμίας, Καθηγητής Θεολ. Σχολῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Μητροπολίτης Ράσκας καί Πριζρένης, Κοσσόβου καί Μετοχίας Ἀρτέμιος
Μητροπολίτης Νευροκοπίου (Βουλγαρίας) Ναθαναήλ
Bishop George (Schaefer) of Mayfield, Abbot of Holy Cross Monastery, Wayne, West Virginia

Αγιορείτες ηγούμενοι που υπέγραψαν την Ομολογία Πίστεως
Ἀρχιμ. Χριστόδουλος, Καθηγούμενος Ἱ. Μ. Κουτλουμουσίου Ἁγίου Ὄρους
Ἀρχιμ. Ἰωσήφ, Καθηγούμενος Ἱ. M. Ξηροποτάμου Ἁγίου Ὄρους
Ἀρχιμ. Φιλόθεος, Καθηγού μενος Ἱ. Μ. Καρακάλλου Ἁγίου Ὄρους
Ἀρχιμ. Ἀγάθων, Καθηγούμενος Ἱ. Μ. Κωνσταμονίτου Ἁγίου Ὄρους
Αρχίμ. Νικόδημος, Καθηγούμενος Ι.Μ. Φιλοθέου Αγίου Όρους

πηγή:  http://thriskeftika.blogspot.com/2009/08/4250.html

Η ΘΕΟΤΟΚΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΥΜΝΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΩΝ ΕΟΡΤΩΝ

Δημητρίου Ι. Τσελεγγίδη Καθηγητή Θεολογικής σχολης Α.Π.Θ.

Η αναφορά στο πρόσωπο της Θεοτόκου συναντάται στην όλη ζωή της Εκκλησίας, αλλά με ιδιαίτερα χαρακτηριστικό τρόπο συναντάται στην εικονογραφία, την θεία λατρεία και την υμνογραφία. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις το πρόσωπο της Θεοτόκου δεν είναι αυτονομημένο, αλλά σχετίζεται πάντοτε άμεσα με τον Θεάνθρωπο Υιό της. Την αλήθεια αυτή βεβαιώνουν με τον δικό τους καλλιτεχνικό τρόπο οι τοιχογραφίες της Θεοτόκου ως Πλατυτέρας των Ουρανών¹. Με την καθιέρωση της εικονογραφήσεως της Θεοτόκου ως Πλατυτέρας στο τετρατοσφαίριο της κόγχης του ιερού βήματος η Εκκλησία προβάλλει έντονα την δογματική σημασία, που έχει η εικόνα της Θεοτόκου. Αλλά και οι εικόνες της Αειπαρθένου Μαρίας με το θείο βρέφος² στο τέμπλο -στην πιο τιμητική θέση, δίπλα και δεξιά στο Χριστό- αισθητοποιούν την παραπάνω σύνδεση, ενώ παράλληλα το όνομα «Θεοτόκος», με το οποίο επιγράφονται οι εικόνες της, «άπαν το μυστήριον της οικονομίας συνίστησι»³. Και στην θεία λατρεία, άλλωστε, είναι έντονα εμφανής η σύνδεση της Θεοτόκου με τον Χριστό. Αυτό βεβαιώνουν χαρακτηριστικά η ιδιαίτερη «μερίδα» της στην Προσκομιδή (από τον 12° αιώνα) κατά την Θεία Λειτουργία, όπως και η εξαιρετικά τιμητική μνεία της στην Αναφορά αμέσως μετά την επίκληση του Αγίου Πνεύματος για τον καθαγιασμό των τιμίων δώρων. Το πιστοποιούν ακόμη και όλοι οι ύμνοι, τους οποίους ψάλλει η Εκκλησία προς την Θεοτόκο κατά τις διάφορες Θείες Λειτουργίες⁴.

“Κεχαριτωμένη Χαίρε ο Κύριος μετά σου”

Είθε η Πανύμνητος Μητέρα του Θεού μας να μας σκέπει να μας παρηγορεί και να μας βάλει στον παράδεισον δια των σεπτών πρεσβειών της.

ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΗΣ ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΕΣΩ ΑΣΥΡΜΑΤΟΥ

Το Σάββατο 8-8-2009 στην Ιερά μονή Δοχειαρίου στο Άγιον Όρος, μέσα σε κατανυκτική ατμόσφαιρα, ο Γερμανός Dominik Weiel 40 χρονών Γεωλόγος, αποποιήθηκε τον Προτεσταντισμό και προσήλθε στην Ορθοδοξία, παίρνοντας με το Βάπτισμα το όνομα Μιχαήλ.
Ο Μιχαήλ γνώρισε τον Άθωνα και την Ορθοδοξία, με την επικοινωνία που είχε μέσω ασυρμάτου με τον Ραδιοερασιτέχνη αδελφό της Μονής π. Απολλώ SV2ASP/A που ξεκίνησε από το 1991. Ο έμπειρος Γερμανός Ραδιοερασιτέχνης DL5EBE, φοιτητής τότε, όταν άκουσε για πρώτη φορά τον άπειρο Αγιορείτη μοναχό με το ασθενές του σήμα να κάνει κλήση, έσπευσε να επικοινωνήσει μαζί του και να τον βοηθήσει. Αυτό ήταν η πρώτη αφορμή να έλθει στον Άθωνα να γνωρίσει αυτό τον μοναχό και να οργανώσει τον σταθμό. Η επίσκεψή αυτή έγινε σταθμός στην ζωή του. Γνώρισε τον Γέροντα Γρηγόριο, Καθηγούμενο της Μονής και τους αδελφούς, τους αγάπησε και συνέχισε να επισκέπτεται τη Μονή ακολουθώντας το όλο το καθημερινό πρόγραμμα της.
Όταν τελείωσε τις Πανεπιστημιακές του σπουδές τον προσέλαβε μια Γερμανική εταιρία πετρελαιοειδών με δραστηριότητες σε όλο τον κόσμο. Για πολλά χρόνια εργάζεται στην Μόσχα και ένεκα τούτου είχε αρκετά χρόνια να επισκεφθεί τον Άθωνα, χωρίς παρόλα αυτά να κόψει την επικοινωνία του. Όλο αυτό το διάστημα πάλευε μέσα του για την αλλαγή του και αποφασισμένος πλέον για το Βάπτισμα πήρε τον δρόμο για τον Άθωνα. Τις ημέρες αυτές συνέπεσε να έχομε πολλές εργασίες στις οποίες συμμετείχε και ο ίδιος. Οι ημέρες περνούσαν και αγωνιούσε για να βαπτιστή. Την Παρασκευή τον ρώτησε πλέον ο Γέροντας, «θέλεις να βαπτιστής»; «Θα ήταν μεγάλη μου χαρά» του απάντησε και αμέσως έλαμψε το πρόσωπό του. Τότε καλέσαμε τον κ. Σταύρο Πωμάκη Αξιωματικό στην Αεροπορία Στρατού, Ραδιοερασιτέχνη, πνευματικό τέκνο της Μονής, ο οποίος αν και ήταν μακριά από το σπίτι του, ολοπρόθυμα δέχθηκε να γίνει ανάδοχος. Σε πολύ λίγο διάστημα όλα ήταν έτοιμα και έτσι το πρωί του Σαββάτου μετά την Θεία Λειτουργία έλαβε το Άγιο Βάπτισμα στο λιμάνι της Μονής εν μέσω όλης της αδελφότητος και των προσκυνητών και πανευτυχής επέστρεψε πλέον στην εργασία του.
Ας ευχηθούμε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, ο προστάτης της Μονής μας, του οποίου το όνομα έδωσε ο Γέροντας, να τον στηρίζουν στο δύσκολο δρόμο της ζωής που καθημερινά παλεύει.

Πηγή: http://www.impantokratoros.gr/11BEBD99.el.aspx

Εκκλησία και φυλακή

  

Ομιλία του Μητροπολίτου Μόρφου  Νεόφυτου στο Πανεπιστήμιο Κύπρου την 24 η Νοεμβρίου 2003

 

 

 

Ο νόμος του κόσμου τούτου είναι άμεσα συνυφασμένος με την έννοια της τιμωρίας, της ποινής. Η φυλακή, λοιπόν, είναι φυσικό επακόλουθο του νόμου, ο οποίος όρισε τη στέρηση της ελευθερίας ως ποινή για όσους παραβαίνουν τις διατάξεις. Παρ’ όλο που η Εκκλησία αντιμετωπίζει εντελώς διαφορετικά όσους πέφτουν, όσους παραβαίνουν το νόμο του Θεού (όχι με ποινές, αλλά με συγχώρηση και άφεση αμαρτιών), είναι ωστόσο πολύ αρμόδια να μιλήσει για τη φυλακή.

 

Και τούτο γιατί ξέρει τη φυλακή απ’ έξω κι από μέσα —όσο κι αν φαίνεται παράξενο αυτό. Πρώτ’ απ’ όλα ο ίδιος ο Χριστός αλλά και οι πλείστοι των αγίων της Εκκλησίας μας, είχαν την εμπειρία της φυλακής, ή και των βασανιστηρίων. Ο Άγιος Μάμας, ο πολιούχος της Μητροπόλεώς μας, γεννήθηκε στη φυλακή. Πριν από τον Μέγα Κωνσταντίνο, η Εκκλησία ολόκληρη ζούσε σε μια στέρηση ελευθερίας, εν φυλακή. Η οποία συνεχίστηκε, σε διάφορους βαθμούς, κατά τη διάρκεια των αιώνων που ακολούθησαν φτάνοντας μέχρι και τις μέρες μας. Ας θυμηθούμε για παράδειγμα πόσες χιλιάδες Χριστιανών βρίσκονταν μέχρι προ τινός στις φυλακές αθεϊστικών καθεστώτων για την πίστη τους και μόνο.

Πέρα όμως απ’ αυτά, ο Χριστός έκανε τη φυλακή και τους φυλακισμένους μέρος του Ευαγγελίου Του, αναφερόμενος ειδικά στο θέμα αυτό: «ξένος ήμην, και συνηγάγετε με, γυμνός, και περιεβάλετε με, ησθένησα, και επεσκέψασθε με, εν φυλακή ήμην και ήλθετε προς με.» (Μτθ. 25, 36). Οι φυλακισμένοι, λοιπόν, ανεξαρτήτως αιτίας, βρίσκονται, σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Χριστού, σε μια δύσκολη κατάσταση που χρήζει της δικής μας επισκέψεως, του δικού μας ενδιαφέροντος και της δικής μας στήριξης. Τόση μάλιστα σημασία αποδίδει ο Χριστός σ’ αυτό το θέμα, που λέει ότι όποιος επισκέπτεται φυλακισμένο, επισκέπτεται τον ίδιο τον Χριστό.

Είναι λοιπόν η φυλακή μια κατάσταση οριακή, που μας ενδιαφέρει από πολλές πλευρές. Γι’ αυτό και ‘μεις, από την αρχή της επισκοπικής μας διακονίας, συμπεριλάβαμε και τις κεντρικές φυλακές στο πρόγραμμά μας. Έτσι, όσα θα πω απόψε θα είναι εν πολλοίς εμπειρικά, αφού μετά από χρόνια επισκέψεων στις φυλακές και γνωριμίας με τους φυλακισμένους, μπορώ να πω πως έχω σχηματίσει μια εικόνα του κόσμου της φυλακής από πρώτο χέρι.
Εκείνο που με εντυπωσίασε λοιπόν από την πρώτη στιγμή, είναι το εξής: κανένας φυλακισμένος δεν αντιμετώπισε την επίσκεψη ενός επισκόπου στη φυλακή αρνητικά ή υποτιμητικά, όπως συμβαίνει σε μερικές περιπτώσεις σε περιβάλλοντα έξω από τη φυλακή. Ανεξαρτήτως του αν εξομολογούνται ή όχι, όλοι οι φυλακισμένοι βλέπουν την παρουσία μου στη φυλακή με τρόπο θετικό, μάλιστα νοιώθουν ότι τους περιποιεί ιδιαίτερη τιμή που τους επισκέπτεται ένας επίσκοπος, τον οποίο συνηθίζουν να αποκαλούν «ο δεσπότης μας».

Josip Jurai Strossmaier – Ένας σπάνιος ρωμαιοκαθολικός ιεράρχης

Ο σπάνιος ιεράρχης της Ρωμαιοκαθολικής “Εκκλησίας” Josip Jurai Strossmaier, Αρχιεπίσκοπος Βοσνίας-Ντιάκοβο και Σέρμσκυ (Σιρμίου), υπήρξε ένας περίφημος άνθρωπος της εποχής μας, ιδιαίτερα δε ένας μεγάλος πατριώτης και προσωπικότητα του Σλαβικού κόσμου. Μεγάλη είναι η ωφέλεια που προσκόμισε σ’ ολόκληρο τον Σλαβικό κόσμο, ιδιαίτερα όμως πολλά είναι τα καλά που έκανε στην πατρίδα του – στο ούτω καλούμενο τριαδικό βασίλειο (της Κροατίας, της Σλοβενίας και της Δαλματίας), όπου διετέλεσε Επίσκοπος για 55 χρόνια. Εκεί το όνομά του ήταν πολύ γνωστό και τύγχανε μεγάλου σεβασμού, πράγμα που σε πάρα πολύ λίγων ανθρώπων την πορεία λαχαίνει. Στα νοτιοσλαβικά εδάφη του τριαδικού βασιλείου δεν υπάρχει σπίτι, στο οποίο να μη προβάλλεται σε τιμητική θέση η προσωπογραφία το Επισκόπου του Ντιάκοβο. Σχεδόν σε κάθε πόλη υπάρχουν γυμνάσιο, σχολείο, μουσεία, σύνδεσμοι και αναγνωστήρια, που φέρουν το όνομά του. Εκείνος ο ίδιος έδωσε και επεζήτησε να βρει μεγάλα χρηματικά ποσά για την ανέγερση διαφόρων ειδών εκπαιδευτικών και φιλανθρωπικών ιδρυμάτων για την πατρίδα του και τον Κροατικό λαό.

Οι σχέσεις του σπάνιου αυτού Ρωμαιοκαθολικού ποιμένα με τη Ρωσία ήταν διαποτισμένες με μια συγκινητική αγάπη. Σαν ένας Σλάβος αδελφός γεμάτος αγάπη, δεχόταν με ιδιαίτερη ευαισθησία στην καρδιά τα βάσανα και τις χαρές της Ρωσίας. Τη Ρωσία την έβλεπε σαν εστία ζωντανής πίστεως και τεράστιων, αλλά μη αποκαλυφθεισών ακόμη δυνάμεων, οι οποίες θα ανανέωναν τη Δύση και θα ένωναν όλες τις Χριστιανικές Εκκλησίες. Είναι ιδιαίτερα γνωστή η περίπτωση, κατά την οποία ο Strossmaier απέστειλε στο Κίεβο συγχαρητήριο χαιρετισμό με την ευκαιρία της 900ης επετείου του εκχριστιανισμού της Ρωσίας με το βάπτισμα στην Ορθόδοξη πίστη. Γι αυτό τον χαιρετισμό του περιέπεσε ακόμη και υπό τη δυσμένεια του Αυτοκράτορα της Αυστρίας Φραγκίσκου Ιωσήφ. Είναι για όλους επίσης αξιομνημόνευτη και εξής εκδήλωση της αφοσίωσης του Σλάβου Επισκόπου στα συμφέροντα της Ρωσίας. Την εποχή της Πολωνικής εξέγερσης οι Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί ιερείς δρούσαν, όπως είναι γνωστό, σαν άνθρωποι που συμμετείχαν στην εξέγερση και σαν υπηρέτες της Πολστσίζνα (Πολωνικού Εθνικιστικού κινήματος). Το Βατικανό, με τον «αλάθητο» Πάπα του επικεφαλής, έλαβε και αυτό μυστικά μέρος στην Πολωνική εξέγερση,οπως και στον τελευταίο Ρωσο-Τουρκικό πόλεμο, κατά τον οποίο ευλογούσε τους Μωαμεθανούς-Τούρκους ενάντια στους Ρώσους «σχισματικούς» (έτσι είναι που αποκαλούν συνήθως τους Ορθοδόξους Χριστιανούς οι Πάπες και οι Ρωμαιοκαθολικοί ιερείς της Πολωνίας). Μετά τη θέσπιση του περί ανεξιθρησκίας νόμου της 17ης Απριλίου, οι Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί ιερείς των δυτικών περιοχών ξανάρχισαν να εκδηλώνονται με προπαγάνδα της Λατινικής (σ.μ.- Ρωμαιοκαθολικής) Εκκλησίας και με μισαλλοδοξία έναντι της Ορθοδοξίας και της Ρωσικής εθνότητας. Ο μακαρίτης Επίσκοπος Ντιάκοβο παρακολουθούσε επίσης με προσοχή και τον Ρωσο-Ιαπωνικό πόλεμο. Οι Ρωσικές αποτυχίες στον πόλεμο και ο ενθουσιασμός των εχθρών της Ρωσίας, περιλαμβανομένου και του Βατικανού, τον πίκραιναν και τον στενοχωρούσαν βαθιά, ίσως δε να επιτάχυναν και αυτό τον θάνατό του.

Ένα gospel για κάποιους πρώην…

Δωρεάν τηλεοπτική διαφήμιση της Σαϊεντολογίας με την έγκριση του Ε.Σ.Ρ

Εδώ και αρκετούς μήνες τα τηλεοπτικά κανάλια προβάλλουν μια διαφήμιση μιας «Νεολαίας Υπέρ των Διεθνών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» (YHRI). Και χτες κάποια μεγάλα ιδιωτικά κανάλια πρόβαλαν την εν λόγω διαφήμιση. Σε επικοινωνία που είχαμε μαζί τους πληροφορηθήκαμε ότι οι διαφημίσεις αυτές θεωρούνται ” κοινωνικές”  και παίζονται ΔΩΡΕΑΝ με την έγκριση του ΕΣΡ !!!

Ποια είναι η ουσία της υπόθεσης αυτής;  Η “Νεολαία”  αυτή αποτελεί παρακλάδι της παραθρησκευτικής οργάνωσης Σαϊεντολογία, πράγμα που έχει επίσημα καταγγελθεί από την Εκκλησία της Ελλάδος, και αποτελεί προσπάθεια της εν λόγω οργάνωσης να στρατολογήσει νέα μέλη ανάμεσα στους νέους. Η Σαϊεντολογία θεωρείται επικίνδυνη παραθρησκεία και έχει απαγορευτεί σε πολλές χώρες, ενώ υπάρχουν δεκάδες καταγγελίες από εξαπατηθέντα πρώην μέλη της.

Φυσικά μπορεί το ΕΣΡ να έχει μαύρα μεσάνυχτα για την υπόθεση, αλλά υπάρχουν μεγάλες ευθύνες ( ακόμα και ποινικές ), ειδικά εάν υπάρχουν νέοι άνθρωποι που θα παρασυρθούν στα πλοκάμια της Σαϊεντολογίας, χωρίς να γνωρίζουν για το τι ακριβώς πρόκειται, αφού θα έχουν πιστέψει ότι αποτελεί μια απλή οργάνωση νέων …

Σας παρακαλούμε να επικοινωνήσετε με το ΕΣΡ και να εκφράσετε τις διαμαρτυρίες, έγγραφες ή τηλεφωνικές, για τη προβολή διαφημίσεων μιας παραθρησκευτικής ομάδας μη αναγνωρισμένης στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, που έχει χαρακτηριστεί ως σέκτα και ως επικίνδυνη για τους ανθρώπους.

ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ (Ε.Σ.Ρ.)

Πανεπιστημίου & Αμερικής 5, 10564 Αθήνα

Τηλ.: 210-3354500, Fax: 210-3319881

Email:ncrtv@otenet.gr

Το περίεργο είναι στην όλη υπόθεση είναι ότι ο Κώστας Γαβράς, με το επίμαχο, ανιστόρητο βίν τεο  εμφανίζεται να υπερασπίζεται την παραθρησκευτική αυτή ομάδα ,λόγω των προβλημάτων που είχε στη Γερμανία το 1996!!! Διαβάστε και κρίνετε :

Υπερασπιστής και της “Σαϊεντολογίας” ο Γαβράς;

Σχετικά με την παραθρησκευτική ομάδα μπορείτε να διαβάσετε πολλά άρθρα :