Δύσκολο να το κόψεις…δυσκολότερο αν δεν το κόψεις!

το κάπνισμα ευθύνεται για 700.000 ημέρες νοσηλείας στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και οι ασθένειες που προκαλεί κοστίζουν στο κοινωνικό κράτος 2,14 δις. ευρώ ετησίως

Ο άλλος ήλιος

Όταν ήμουν παιδί, δε μου μιλούσαν ποτέ για τον Θεό. Δε μου απαντούσαν, όταν ρωτούσα, όπως ρωτούν όλα τα παιδιά, γιατί ζούμε και γιατί πεθαίνουμε. Μου έκοβαν την ερώτηση, έτσι, όπως κάνουν και σήμερα, προσπαθώντας να σταματήσουν απ’ την αρχή τη διατύπωσή της. Ποτέ δε μιλούσαν γι’ Αυτόν. Και ποτέ δεν του μιλούσαν. Εξόν από μερικές γυναίκες -κι αυτό ίσως για μια μονάχα φορά- που είχαν έρθει απ’ την τραγική περιοχή των Σεβαίν, κουβαλώντας πάνω τους την επανάσταση, σα μια λάβα κρυωμένη αφύσικα και, που, μπροστά στον πρόωρο θάνατο κάποιου δικού τους, ξεσπούσαν σ’ ασταμάτητη βλαστήμια, με τρόπο, που να εξαρθρώνεται η ύπαρξη.

Δε μιλούσαν για τον Θεό, για τον ζωντανό Θεό. Όμως, o Θεός, η λέξη «Θεός» ήταν συχνά αυτό, που έχει πάψει νάναι σήμερα: ένα θέμα συνομιλίας. Γιατί σήμερα δεν έχουν πια ντροπή, όταν μιλούν για το σεξ, ωστόσο έχουν ντροπή, όταν μιλούν για τον Θεό. Την Κυριακή μαζευόταν η πατριά. Τουλάχιστο αυτά τα μέλη της, που ήταν καθηλωμένα στην πόλη. Κι αν δε γινόταν αυτό κάθε Κυριακή, πραγματοποιόταν οπωσδήποτε κάθε δεύτερη. Την επόμενη, η οικογένειά μου, με τη στενή έννοια, πήγαινε στο χωριό. Λοιπόν, κάθε δεκαπέντε, οι αδελφές της μάνας μου, που ήταν δασκάλες, έρχονταν να δειπνήσουν στο σπίτι (δείπνο εκεί κάτω είναι αυτό, που στο Παρίσι το λένε γεύμα). Ερχόταν κι o θείος μου o καμιονέρης, που είχε περάσει τη ζωή του περπατώντας με το ξύλινο πόδι του στους δρόμους του Λάνγκετοκ, γιατί τα καμιόνια του τα έσερναν άλογα κι ήταν υποχρεωμένος να τραβάει απ’ το χαλινάρι το ζώο, που πήγαινε μπροστά. Αυτός ήξερε από κουζίνα. Είχε μάθει στα πανδοχεία των καμιονέρηδων. Και συχνά, για να γίνει δεκτός, έφερνε ένα βουβό καναρίνι. Κείνα, που δε μιλούν, έλεγε, είναι καλύτερα. Ερχόταν, ακόμα κι o θείος μου, o υπάλληλος του σταθμού. Πολλοί χώνονταν στην «παρέα» εκείνων, που κατέβαιναν απ’ τις Σεβαίν. Η συζήτηση ήταν ζωντανή, ειλικρινής.

Οι γυναίκες, διανοούμενες και χειραφετημένες, κυριαρχούσαν. Περίμενα με ευχαρίστηση το επιδόρπιο και τη συζήτηση πάνω στο πρόβλημα της ύπαρξης του Θεού. Οι θείες μου ήταν υπέρμαχες του θεϊσμού, στη γραμμή της παράδοσης του Ιουλίου Φερρύ. Ενώ οι γονείς μου, διευθυντές σχολείου κι αυτοί, είχαν γίνει άθεοι με τη μορφή της στράτευσης. Κανένας δε θύμωνε. Κανένας δεν προσπαθούσε να πείσει. Η συζήτηση έμοιαζε περισσότερο με φιλική μουσική. Κι o Θεός παράμενε o πιο ξένος στο βάθος του διαλόγου. Η φωνή δε χαμήλωνε, δεν κυμάτιζε, παρά μονάχα για τα μυστήρια της αγάπης, της πολιτικής και της αρρώστιας. Προ πάντων όταν γινόταν λόγος για τη φυματίωση (δε θάπρεπε η «μικρή» να παντρευτεί έναν φυματικό) και για τη διανοητική καθυστέρηση… Το υπέρτατο «Ον», αρκετά άρρωστο, μια και φαινόταν ανίκανο να τα τακτοποιήσει όλα κι αρνιόταν να κάνει παντού θαύματα, όπως λένε πως έκανε και κάνει στη Λούρδη, το «Ον» φάντασμα, χάνεται ανάμεσα στο άρωμα του καφέ και στο κουδούνισμα των πιατικών. Αυτές οι συζητήσεις δε μου άφησαν τίποτα. Ήταν o θόρυβος μιας απουσίας. Πιο σημαντικές αποδεικνύονταν οι σιωπές. Το μητρικό σχολείο -που εκεί έμενε μια απ’ τις θειές μου- την Κυριακή το απόγευμα ή την Πέμπτη δεν ήταν παρά μια πελώρια σιωπή.

Πεντηκοστιανών …ατάκες (Vol. I)

«Οι Τούρκοι της Δυτ. Θράκης απέκτησαν τον δικό τους σύλλογο»

Ο βουλευτής Αχμέτ Χατζηοσμάν (αριστερα) προσφώνησε ως «σοφολογιότατο μουφτή» τον ψευτομουφτή Κομοτηνής

ΠΛΗΘΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ

Ατόπημα του Τούρκου υποπροξένου Οσκάν Ντουμάν «Για Τούρκους της Δυτ. Θράκης που απέκτησαν τον σύλλογό τους» έκανε αναφορά.

O βουλευτής Αχμέτ Χατζηοσμάν προσφώνησε ως «σοφολογιότατο μουφτή» τον ψευτομουφτή Κομοτηνής, που παρίστατο χθες στα εγκαίνια του νεοσύστατου πολιτιστικού συλλόγου Σαπών
Η νομαρχιακή αυτοδιοίκηση θα παρέχει την στήριξη στον σύλλογό σας όπως κάνει και με άλλους συλλόγους ανέφερε η αντινομάρχης Σιμπέλ Μουσταφάογλου
Οι Σάπες στην εποχή του Εβλιγιά Τσελεπή παρουσιάστηκαν από έντυπο που μοιράστηκε σε ελληνικά και τουρκικά…

Αλήθεια τί έχουμε, συγκυριαρχία; Από πότε οι φιλοξενούμενες προξενικές αρχές έχουν ρόλο, προηγούνται στο πρωτόκολλο των επίσημων ελληνικών αρχών, κόβουν κορδέλες εγκαινίων και λειτουργούν σα να βρίσκονται στο έδαφος της χώρας που εκπροσωπούν;
Μια ακόμη επαναλαμβανόμενη πρόκληση από αυτές που καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες να συμβαίνουν με την ανοχή των ελληνικών αρχών ζήσαμε χθες στα εγκαίνια του μειονοτικού πολιτιστικού λαογραφικού συλλόγου Σαπών που έγιναν παρουσία πολύ κόσμου, εκπροσώπων από τους επιστήμονες της μειονότητας και με τη θέληση όλων μέσα από τον πολιτισμό να υπάρξουν πολλές προσεγγίσεις για μια ποιότητα ζωής και πνευματική ανέλιξη. Πώς όμως θα συμβούν όλα αυτά όταν στο πίσω μέρος των μυαλών κάποιων αλλά και των διοργανωτών είναι να ξεκινούν την έναρξη της λειτουργίας συλλόγων δίνοντας το βήμα κι εξασφαλίζοντας παρουσίες ανθρώπων που πυροδοτούν κάθε άλλο την συνύπαρξη, που εκμεταλλευόμενοι το μικρόφωνο ασκούν προπαγάνδα ή απευθύνονται στο κοινό, θα να είναι υπήκοοί τους κι όχι πνευματικές μονάδες;

Τα εγκαίνια του πολιτιστικού συλλόγου μειονότητας των Σαπών είχαν αυτά τα στοιχεία. Ο πρόεδρος Χαφούζ Αλή Ερτζάν και το νέο διοικητικό συμβούλιο είχαν σχεδιάσει με κάθε λεπτομέρεια τα της τελετής. Από τα κείμενα για τις Σάπες στα ελληνικά και τουρκικά που είχαν αναφορές μόνο στον Εβλιγιά Τσελεμπή τον γνωστό περιηγητή και με μηδενικές αναφορές στο σημερινό γίγνεσθαι του δήμου, αφού οι αναφορές περιοριζόταν στο …Ασάρ, στο Κιουλ Μπααλάρ, στο Σαρλάκ κι άλλα τοπωνύμια, τους χείμαρρους Σαπ Ντερέ και Μπουκλουτζά… Καμιά αναφορά στο σημερινό προφίλ του πολυπολιτισμικού δήμου, στη νεολαία, την λειτουργία της ΑΣΠΕΤΕ, την έδρα του δήμου με τους οικισμούς του, τον απίθανο ορεινό όγκο, τα Πετρωτά και την παραλιακή ζώνη, τα γραφικά χωριά, τα σπήλαια της Στρύμης και τόσα άλλα αξιοπρόσεκτα σημεία του Δήμου.

Τα φασιστοειδή της Εταιρείας Σκοπιά, χτυπούν blog!!! Όχι πως δεν το περιμέναμε…

ΠΕΡΙΕΡΓΗ Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ PATHFINDER

Το γνωστό blog ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΞΥΠΝΑ(ΤΕ)! με συνεχείς αποκαλύψεις για τη δράση της Αμερικανικής Σέκτας.

Για μια ακόμα φορά η αμερικανική Εταιρία Σκοπιά και τα φερέφωνά της στην Ελλάδα προσπαθούν να λογοκρίνουν και να φιμώσουν όσους καταγγέλουν τη συμπεριφορά της και όσους αποκαλύπτουν τις αντιφάσεις της. Η οργουελική Εταιρία Σκοπιά, ενώ δεν αναγνωρίζει κράτη και εξουσίες, τις χρησιμοποιεί επιβάλλοντας ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ σε όσους τολμούν να την εγκαταλείψουν. Προσπάθεια φασιστικής φίμωσης, όταν οι ίδιοι στέλνουν τα μέλη τους στα σπίτια μας, σε δημόσιες υπηρεσίες και σε κάθε χώρο για να εξυβρίζουν την Εκκλησία και την Ελλάδα και κάθε πολιτικό σύστημα.

Μετά την πλαστογραφία στο βιβλίο των Θρησκευτικών, όπου χωρίς να ρωτηθούν οι συγγραφείς του, ξαναέγραψαν ( κάποιοι άγνωστοι ) το κεφάλαιο για την εταιρία Σκοπιά ( της οποίας, όμως, τα νεαρά μέλη δεν παρακολουθούν το μάθημα των Θρησκευτικών ), η νέα φασιστική επίθεση κατά μπλογκ πρώην μάρτυρα του Ιεχωβά, αποτελεί  τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι  Ενώ, δηλαδή, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί και τα παιδιά τους υπηρετούν κανονικά τη στρατιωτική τους θητεία , σε αντίξοες -πολλές φορές συνθήκες- η εταιρία Σκοπιά έχει επιβάλλει ένα ιδιότυπο καθεστώς , όπου όλοι οι δημόσιοι οργανισμοί ( υπουργεία, δήμοι, δικαστήρια ) είναι αναγκασμένα να την υπηρετούν, ενώ η ίδια απαγορεύει στα μέλη της τη στρατιωτική θητεία, λες και όλοι εμείς που υπηρετήσαμε είμαστε υπέρ του πολέμου. Ιδού, λοιπόν, η καταγγελία του πρώην μέλους της Σκοπιάς. Καλούμε κάθε ελεύθερο Έλληνα να προστατεύσει την ανεξαρτησία της σκέψης και της ελεύθερης διακίνησης ιδεών από τον θρησκευτικό ολοκληρωτισμό της Σκοπιάς. ΕΔΩ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ !

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΦΙΜΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜτΙ

«Τα φασιστοειδή της Εταιρείας Σκοπιά, χτύπησαν το μπλογκ μας!!

Αγαπητό μέλος του Pathfinder,Κατά τους δειγματοληπτικούς ελέγχους που διενεργεί η ομάδα του Pathfinder και έπειτα από καταγγελίες χρηστών, διαπιστώσαμε ότι το περιεχόμενο του Blog σας εμπίπτει στις παραβάσεις που αναφέρονται στο άρθρο «δεοντολογία χρηστών» των όρων χρήσης, όπου αναφέρεται:”..Ενδεικτικά και όχι περιοριστικά δεν επιτρέπεται στους χρήστες να χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες του Pathfinder.gr για: Ανάρτηση, δημοσίευση, αποστολή, μεταφορά ή χρήση άλλης μεθόδου για την εγκατάσταση λογισμικού ή περιεχομένου κάθε μορφής (κειμένου, εικόνας, ήχου, video, animation) που παραβιάζει οποιαδήποτε δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας οποιουδήποτε φορέα (συμπεριλαμβανομένων των εμπορικών μυστικών).”Για το λόγο αυτό παρακαλούμε να αφαιρέσετε όλες τις εγγραφές, οι οποίες φιλοξενούν υλικό το οποίο ανήκει στους:1. Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania. 2 . Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά Ελλάδας Κηφισίας 77 Μαρούσι 210 6197630 Νομικό Γραφείο Μπάμπης Ανδρεόπουλος Στην περίπτωση που η αφαίρεση δεν πραγματοποιηθεί μετά το πέρας 4 ημερών, θα προχωρήσουμε στην προσωρινή απενεργοποίηση του Βlog σας.Για οποιαδήποτε περαιτέρω διευκρίνηση, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας μέσω e-mail.Με τιμή,Pathfinder Support Team – http://support.pathfinder.gr

Τα φασιστοειδή της Εταιρείας Σκοπιά, χτύπησαν το μπλογκ μας

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΘΕΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΚΟΠΙΑΣ !

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΥΠΕΦΕΡΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΘΕΟΚΡΑΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΣΚΟΠΙΑΣ !

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΚΡΥΒΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΙΣΟΒΙΑ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΠΛΑΣΙΕ  ΤΩΝ ΕΝΤΥΠΩΝ ΤΗΣ ΣΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ ΜΑΣ !

ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΕΙ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ , η οποία ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΝΗΚΕΙ αλλά είναι ΚΤΗΜΑ της ΕΝΙΑΙΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ των 10 πρώτων αιώνων !

Φοβούνται την ΑΛΗΘΕΙΑ και χρησιμοποιούν τη δικαιοσύνη ! Στη Βέροια απειλούσαν με προσφυγή στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια !

Περιμένουμε από το Ελληνικό κράτος να προστατεύει την ελευθερία διακίνησης ιδεών και πως προστατεύει τους Έλληνες πολίτες από την ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ μιας ξένης πολυεθνικής εταιρίας. Περιμένουμε από το ελληνικό κράτος να μας πει ΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΙΩΣΕ το βιβλίο ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ της α’ Λυκείου, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των συγγραφέων του ! Περιμένουμε από το ελληνικό κράτος να μας πει πως διευκολύνει μια αμερικανική εταιρία στις εκδηλώσεις της , για να αυξήσει τα μέλη της τα οποία δεν θα υπερασπιστούν την Ελλάδα σε περίοδο πολέμου, ενώ τα ΚΟΡΟΙΔΑ ( εμείς όλοι οι “πολεμοχαρείς” )  πήγαμε στρατό  !

Ολόκληρο νομικό σώμα, λοιπόν, έχει η Εταιρία Σκοπιά, προκειμένου να τρομοκρατεί τους Έλληνες ! Ζούμε σε μια ιδιότυπη ιδεολογική τρομοκρατία ενός θεοκρατικού συστήματος … Θα σκύψουμε το κεφάλι ; Θα υποταχθούμε στη “χριστιανική συμπεριφορά”  της “μόνης νόμιμης κυβέρνησης” ; Θα δεχτούμε να απειλεί ανθρώπους που την εγκατέλειψαν ή μήπως τους βάζει στο στόχαστρο για να αποθαρρύνει όσους σκέφτονται να φύγουν ;  Τι επιδιώκει αυτή η αδίσκακτη εταιρία που γέμισε το κόσμο με ψευτοπροφητείες και ψευτοδιδασκαλίες ; Τι επιδιώκει η αδίστακτη εταιρία που υποχρεώνει τα μέλη της να αρνούνται τη μετάγγιση αίματος ( ακόμα και για τα μικρά παιδιά τους που δεν είναι ακόμα μέλη της ) , επειδή -δήθεν -το προστάζει ο Ιεχωβά και η Αγία Γραφή ;

Παγκόσμια ΑΠΕΙΛΗ : επιδρομή ΑΚΡΙΔΩΝ σε Ελλάδα, Κύπρο και σε όλο το πλανήτη !

Σύγχρονοι ΣΚΛΑΒΟΙ στη πόρτα μας ( ισόβιοι, αμισθί πλασιέ και ισόβιοι χορηγοί -χρήματα, σπίτια, οικόπεδα, ομόλογα -μιας αμερικανικής εταιρίας ). Ποιοι ; Γιατί ;

Ισλαμικοί “Φόνοι Τιμής”

Ο φανατισμός των μουσουλμάνων ο οποίος πηγάζει μέσα από τα ιερά τους κείμενα τους μεταμορφώνει σε στυγνούς εγκληματίες! Δείτε το βίντεο και κλάψτε για τα θύματα…

Μουσουλμανικό θαύμα στον …Άρη!

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜΙΣΜΟΥ!

Ο ΑΛΛΑΧ ΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΙ ΑΠΙΣΤΟΙ ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΙ!

Το λέει και το κοράνι…”βαράτε τις”

Δηλώσεις μουσουλμάνου θρησκευτικού ηγέτη στο παραπάνω βίντεο….:

ΜΗ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ ΕΠΕΙΔΗ ΟΙ ΔΥΤΙΚΟΙ ΣΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ ΟΤΙ ΧΤΥΠΑΤΕ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΑΣ!

ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΠΟΥ ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ – ΗΛΕΚΤΡΙΚΕΣ ΣΥΣΚΕΥΕΣ Ή ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ- ΕΧΟΥΝ ….ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ. ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΤΟ ΜΑΝΙΟΥΑΛ-ΚΟΡΑΝΙ, ΓΡΑΦΕΙ “ΞΥΛΟ”.

ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ Ο ΞΥΛΟΔΑΡΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΑΛΛΑΧ…

ΚΑΙ ΜΗ ΞΕΧΝΑΤΕ! ΟΛΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΣΟΙ!

Πώς να δέρνετε τη γυναίκα σας χωρίς να …χαλάει. Απλές μουσουλμανικές οδηγίες για ασφαλή ξυλοδαρμό.

ΠΟΤΕ Ο ΞΥΛΟΔΑΡΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΜΑΡΤΙΑ; ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΣΑΣ ΚΑΨΕΙ Ο ΑΛΛΑΧ!

Πρώτον: Όταν γίνεται μπροστά στα παιδιά. Είναι μεγάλη αμαρτία αυτή.

Δεύτερον: Όταν τη δείρεις και ματώσει, την πάτησες! Είναι αμαρτία.

Τρίτον: Όταν κάνει μελανιές από τα χτυπήματα. Είναι αμαρτία. Μπορείς να χρησιμοποιείς κουβέρτα ή βρεγμένη πετσέτα, αντιγράφοντας ασφαλίτικες μεθόδους, για να μην αφήνεις σημάδια.

Τέταρτον: Όταν σπάσεις κόκκαλο ή κόκκαλα. Είναι αμαρτία και έχεις την κόλαση σίγουρη.

Πέμπτον: Απαγορεύονται χτυπήματα στο πρόσωπο και σε ευαίσθητες περιοχές. Όσα νεύρα κι αν έχετε προσέξτε! Είναι αμαρτία και ο Αλλάχ θα σας κάψει στην κόλαση.

Και άλλες συμβουλές από τον Σεΐχη μας

Πρώτον: δεν βαράμε στο πρόσωπο διότι θα ασχημύνει! Προσοχή! Στο πρόσωπο δε βαράμε καμήλες – γαϊδούρια και Γυναίκες!

Δεύτερον: Οι μουσουλμανικές σφαλιάρες δεν είναι αυτό που νομίζετε. Είναι η έκφραση της αγάπης του συζύγου προς τη γυναίκα του και στα πλαίσια πάντα, του ενδοοικογενειακού διαλόγου.

Τρίτον: Οι φάπες να είναι “light” και προσοχή-ΜΗ ΧΑΛΑΤΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ!!!

Θες διορατικό πνευματικό;

Ανέστη Χριστός και πεπτώκασι δαίμονες

Κατηχητικός Λόγος
Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Εί τις ευσεβής και φιλόθεος, απολαυέτω της καλής ταύτης και λαμπράς πανηγύρεως.

Εί τις ευγνώμων, εισελθέτω χαίρων εις την χαράν του Κυρίου αυτού.

Εί τις έκαμε νηστεύων, απολαυέτω νύν το δηνάριον.

Εί τις από της πρώτης ώρας ειργάσατο, δεχέσθω σήμερον το δίκαιον όφλημα.

Εί τις μετά την τρίτην ήλθεν, ευχαρίστως εορτασάτω.

Εί τις μετά την έκτην έφθασε, μηδέν αμφιβαλλέτω˙ και γάρ ουδέν ζημειούται.

Εί τις υστέρησεν εις την ενάτην, προσελθέτω, μηδέν ενδοιάζων.

Εί τις εις μόνην έφθασε την ενδεκάτην, μη φοβηθή την βραδύτητα˙ φιλότιμος γάρ ων ο Δεσπότης, δέχεται τον έσχατον καθάπερ και τον πρώτον˙ αναπαύει τον της ενδεκάτης, ως τον εργασάμενον από της πρώτης˙ και τον ύστερον ελεεί και τον πρώτον θεραπεύει˙ κακείνω δίδωσι και τούτω χαρίζεται˙ και τα έργα δέχεται και την γνώμην ασπάζεται˙ και την πράξιν τιμά και την πρόθεσιν επαινεί. Ουκούν εισέλθετε πάντες εις την χαράν του Κυρίου υμών˙ και πρώτοι και δεύτεροι τον μισθόν απολαύετε. Πλούσιοι και πένητες μετ’ αλλήλων χορεύσατε˙ εγκρατείς και ράθυμοι την ημέραν τιμήσατε˙ νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες, ευφράνθητε σήμερον. Η τράπεζα γέμει, τρυφήσατε πάντες. Ο μόσχος πολύς, μηδείς εξέλθη πεινών. Πάντες απολαύσατε του συμποσίου της πίστεως˙ πάντες απολαύσατε του πλούτου της χρηστότητος. Μηδείς θρηνείτω πενίαν˙ εφάνη γάρ η κοινή Βασιλεία. Μηδείς οδυρέσθω πταίσματα˙ συγνώμη γάρ εκ του τάφου ανέτειλε. Μηδείς φοβείσθω θάνατον˙ ηλευθέρωσε γάρ ημάς ο του Σωτήρος θάνατος. Έσβεσεν αυτόν, υπ’ αυτού κατεχόμενος. Εσκύλευσε τον άδην ο κατελθών εις τον άδην. Επίκρανεν αυτόν, γευσάμενον της σαρκός αυτού. Και τούτο προλαβών Ησαϊας εβόησεν˙ ο άδης φησίν, επικράνθη, συναντήσας σοι κάτω.

Επικράνθη˙ και γάρ κατηργήθη.

Επικράνθη˙ και γάρ ενεπαίχθη.

Επικράνθη˙ και γάρ ενεκρώθη.

Επικράνθη˙ και γάρ καθηρέθη.

Επικράνθη˙ και γάρ εδεσμεύθη.

Έλαβε σώμα και Θεώ περιέτυχεν.

Έλαβε γήν και συνήντησεν ουρανώ.

Έλαβεν όπερ έβλεπε και πέπτωκεν όθεν ουκ έβλεπε.

Πού σου, θάνατε, το κέντρον;

Πού σου, άδη, το νίκος;

Ανέστη Χριστός και σύ καταβέβλησαι.

Ανέστη Χριστός και πεπτώκασι δαίμονες.

Ανέστη Χριστός και χαίρουσιν άγγελοι.

Ανέστη Χριστός, και ζωή πολιτεύεται.

Ανέστη Χριστός και νεκρός ουδείς επί μνήματος.

Χριστός γάρ εγερθείς εκ νεκρών, απαρχή των κεκοιμημένων εγένετο.

Αυτώ η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων.

Αμήν.

Ακαΐα: Βίντεο-μαρτυρία για το Άγιο Φως

…Το πλέον γνωστό θαύμα που συμβαίνει κατ’ έτος στους κόλπους της Εκκλησίας είναι η εμφάνιση του Αγίου Φω­τός στον Πανάγιο Τάφο του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα τη μεσημβρία του Μεγάλου Σαββάτου. Σε ειδική τελετή ο Πα­τριάρχης Ιεροσολύμων, αφού εισέλθει στο Κουβούκλιο του Παναγίου Τάφου και σφραγισθεί η είσοδος αυτού, αναγινώσκει προσευχόμενος ειδική ευχή^. μετά από λίγο η κανδήλα που ευρίσκεται σβηστή πάνω στην πλάκα του Τά­φου ανάβει θαυματουργικώς, άνευ φανερής αιτίας.

Πα­τριάρχης ανάπτει τις δύο δέσμες κεριών που έχει και μεταδί­δει το φως στα πλήθη των πιστών που ίστανται πέριξ του Κουβουκλίου^. το φως, δηλ. η φλόγα που μεταδίδει, είναι μεν θερμό, αλλά για τα πρώτα λεπτά της καύσεως δεν προ­καλεί, όπως συμβαίνει φυσικώς, εγκαύματα. Ήδη από την ώρα του εκτάκτου ανάμματος μέσα στο Κουβούκλιο, έχουν ανάψει «από μόνα τους» και πολλά κεριά πιστών έξωθεν του Κουβουκλίου, όπως και όλες οι κανδήλες του χώρου, που για το λόγο αυτό έχουν από πριν σβησθεί.

Μερικοί αντιλαμβάνονται πλην του ανάμματος των κεριών και μία ιδιαίτερη λάμψη, ως αστραπή, να γεμίζει προς στιγμήν το χώρο, ακόμη δε λιγότεροι αντιλαμβάνονται πολύ έντονα την παρουσία του θεϊκού φωτός…

Από τη σελίδα της Ιεράς Μονής Παντοκράτορος

Λαός μου, τι εποίησά σοι ή τι ελύπησά σε;

Γνησιότητα Γολγοθά & Αγίου Τάφου

Ιερόν Κουβούκλιον του Παναγίου Τάφου

ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΜΕΛΙΣΣΟΧΩΡΙΟΥ

Ο Ευσέβιος λέει ότι στους Αγίους Τόπους ασεβείς άνδρες έστησαν άγαλμα στην Αφροδίτη, ενώ ο Νικητής Κωνσταντίνος στην επιστολή του προς τον Επίσκοπο Ιεροσολύμων γράφει ότι στον ιερό τόπο υπήρχε απρεπέστατο άγαλμα. Τα ίδια επαναλαμβάνουν και οι ιστορικοί Σωκράτης, Σωζόμενος και Αλέξανδρος ο Μοναχός, χωρίς, όμως, να προσδιορίζουν το χρόνο της ίδρυσης αυτού του αγάλματος. Μόνο ο Ιερώνυμος γύρω στα 395 λέει ότι από τον Αδριανό μέχρι τον Κωνσταντίνο υπήρχε άγαλμα του Δία στον τόπο της Αναστάσεως και της Αφροδίτης πάνω στον Γολγοθά. Τελευταία ερευνήθηκε από το Αγγλικό Παλαιστινολογικό τύπο η άποψη ότι μετά την καταστροφή από τον Τίτο, οι ειδωλολάτρες στην Ιερουσαλήμ ανήγειραν ναό της Αστάρτης στη θέση του Παναγίου Τάφου.
Για αυτό το γεγονός υπάρχει η ένσταση, την οποία τονίζει ο Crome και  άλλοι σε υπερβολικό βαθμό, ότι οι Ρωμαίοι ποτέ δεν ίδρυαν τους ναούς τους στους τόπους των θανατικών τους εκτελέσεων, τους οποίους η θρησκευτική συνείδηση θεωρεί ανόσιους και βέβηλους.

Ο Άγιος Γολογοθάς

Η αλήθεια είναι ότι ο τόπος του Γολγοθά δεν ήταν ούτε εκ φύσεως ούτε από το νόμο ένας τόπος θανατικών εκτελέσεων∙ απλά, εκεί συνέβη η σταύρωση του Χριστού και των ληστών. Έπειτα, όμως, όταν αυτή η τοποθεσία συμπεριλήφθηκε στην πόλη με τα νέα τείχη του Αδριανού, θεωρήθηκε ότι ήταν ιερή και από τους ίδιους τους ειδωλολάτρες, χωρίς να επηρεάσει τις προλήψεις τους το μεμονωμένο γεγονός της σταύρωσης. Εκτός από αυτό, ο Γολγοθάς, από τη σταύρωση του Κυρίου και εξής, δεν είναι πλέον φρικτό ξύλινο κατασκεύασμα των κακούργων. Εδώ, στον Γολγοθά, σβήνει η κάθε αμαρτία, πηγάζει η σωτηρία και γι’ αυτό στη χριστιανική συνείδηση θεωρείται μεγαλοπρεπές και συγχρόνως σεμνό θυσιαστήριο. Αυτό που είναι σιχαμερό για τον ειδωλολάτρη και τον Ιουδαίο γίνεται ποθητό και τίμιο για τον Χριστιανό. Γι’ αυτό ο Γολγοθάς από τη στιγμή της σταύρωσης είναι ο πιο ιερός τόπος. Η αντιπάθεια, από την άλλη, των ειδωλολατρών προς τους χριστιανούς, κάλλιστα θα μπορούσε να εξηγήσει την ίδρυση ειδωλολατρικού ναού στον Γολγοθά.

Και η ίδια η ιστορία μαρτυρεί τη μετατροπή των ειδωλολατρικών ναών σε εκκλησίες και των εκκλησιών σε τεμένη. Ο Ρουφίνος (345-410) λέει ότι το άγαλμα της Αφροδίτης στήθηκε εκεί που σταυρώθηκε ο Ιησούς, ώστε οι χριστιανοί, οι οποίοι τιμούσαν αυτόν τον τόπο, αντί να αποδίδουν τη λατρεία στον Χριστό, να την αποδίδουν στην Αφροδίτη. Ο Παυλίνος από τη Νώλη (353-431) γράφοντας προς τον Σεβήρο λέει ότι ο Αδριανός, επειδή ήθελε φανερά να σβήσει τη Χριστιανική πίστη με την εξαφάνιση των αγίων Τόπων, έστησε άγαλμα του Δία εκεί. Ο Σουλπίκιος Σεβήρος (363-420) αναφέρει ότι τα αγάλματα των δαιμόνων ήταν στο ναό, εκεί όπου ο Κύριος έζησε τα πάθη Του. Ο Αμβρόσιος (340) στον ψαλμό XLVII (47) αναφέρεται στον Γολγοθά λόγω του αγάλματος της Αφροδίτης «Venerarium» που υπήρχε εκεί.

Την ύπαρξη τέτοιων ναών στο μέρος αυτό, εκτός από τις ιστορικές ενδείξεις που έχουν μνημονευθεί παραπάνω, πιστοποιεί και η νομισματική. Άλλωστε και η ίδια η λέξη Γολγοθάς που συγγενεύει με το κοσμητικό επίθετο Calva  της Αφροδίτης υποδηλώνει κάποια παρόμοια σύνδεση με το Καπιτώλιο. Αυτή η λέξη παράγεται από το caput: κεφάλι και το Olus ή Tolus και σημαίνει κεφάλι του βασιλιά Όλου ή Τόλου που ανακαλύφθηκε στην κορυφή του Καπιτωλίνου λόφου στη Ρώμη, όταν τέθηκαν εκεί τα θεμέλια του ναού του Δία. Επομένως, και οι δύο λέξεις Καπιτώλιο και Γολγοθάς έχουν την ίδια σημασία και μπορούμε να πούμε ότι το Καπιτώλιο της Ιερουσαλήμ ήταν ο Γολγοθάς.

Στον Καπιτωλίνο λόφο υπήρχε και ναός της Καπιτωλίνης Αφροδίτης ή της Συριακής Αστάρτης και ονομαζόταν Venus Victrix ή Calva, απ’ όπου παράγεται το Calvaria που εξηγείται με τη λέξη Γολγοθάς. Αλλά ας επιμείνουμε πιο πολύ στην ετυμολογία. Στην Ανατολή η Αφροδίτη λατρευόταν στην Κύπρο και ιδιαίτερα στους Γολγούς, πόλη που πήρε το όνομά της από τον Γόλγο, γιο της Αφροδίτης, που απέκτησε με παράνομο γάμο. Κατά τον Sepp[14] η πόλη ονομάστηκε έτσι από το κωνοειδές σχήμα Heb; galgal golgol, το οποίο σχήμα πρωταγωνιστεί στις τελετές που είναι συνδεδεμένες με τη λατρεία της Αφροδίτης, την οποία αποκαλούν «γολγών άνασσα» (=βασίλισσα των γολγών).

Yom Kippur: Η ημέρα τού Εξιλασμού προεικόνιση του μυστηρίου του Γολγοθά.

ΑΠΟΔΙΟΠΟΜΠΑΙΟΣ ΤΡΑΓΟΣ_________Ο τράγος είναι ζώο πού διακρίνεται για αγριότητα, όχι για ημερότητα, για εγωισμό όχι για ταπείνωσι, αν μπορούμε να το πούμε έτσι. Είναι άσχημος, αντιπαθητικός και με αηδή μυρωδιά. Εικονίζει την αμαρτία πού είναι άγρια, αποκρουστική και δυσώδης. Κι επειδή στον Γολγοθά ο Χριστός φορτώθηκε πάνω του όλες τις αμαρτίες μας —ας μη ξενισθούμε γι' αυτό— ο τράγος αποτελεί προεικόνισί του.

Το «γιόμ κιππούρ» (=ημέρα του Εξιλασμού) δεν είχε χρώμα χαρμόσυνο και δεν συνωδευόταν από επινίκιες ωδές ή θορυβώδεις φωνές και εκλεκτά εορταστικά δείπνα. Δεν θύμιζε καθόλου Σκηνοπηγία ή Πάσχα. Αντίθετα προέβλεπε σκυθρωπότητα, μετάνοια, αυστηρή νηστεία. «Κάθε ψυχή που δεν θα ταπεινωθή αυτή την ημέρα, θα εξολοθρευθή από τον λαό της» (Λευιτ. 23, 23). Και θα «ταπεινώσετε τις ψυχές σας» (Λευιτ. 23, 32). «Ταπείνωσις ψυχής» στην γλώσσα της Π. Διαθήκης σημαίνει νηστεία. Η εορτή του Εξιλασμού μπορούσε να προσδιορισθή και με μόνη την φράσι η «εορτή της νηστείας» ή απλώς η «νηστεία».

Ημέρα λοιπόν μετανοίας και νηστείας. Όλος ο Ισραηλιτικός λαός προέβαινε σε δημόσια εξαγόρευσι των αμαρτιών του ζητώντας την συγχώρησι και το έλεος τού Κυρίου. Επικεφαλής τού λαού ο Αρχιερεύς. Μέσω αυτού θα γινόταν η ομολογία των αμαρτιών και μέσω αυτού η εξιλέωσις. Οι θυσίες που θα προσέφερε δεν είχαν χαρακτήρα ευχαριστίας και δοξολογίας, αλλά εξιλαστήριο. Και η αρχιερατική στολή, στις πρώτες επίσημες τελετουργίες δεν ήταν η λαμπρή και μεγαλοπρεπής, αλλά η δεύτερη, η λευκή και λιγώτερο φανταχτερή.

Ο λαός βρισκόταν στην αυλή και ο Αρχιερεύς θα έμπαινε στην Σκηνή τού Μαρτυρίου, στον πιο εσωτερικό χώρο, στα απρόσιτα Άγια των Αγίων, όπου είχε κατασκηνώσει η θεϊκή παρουσία, για να επιτύχη τον εξιλασμό τού λαού. Στον Ιερώτατο αυτό χώρο κανείς άλλος δεν είχε δικαίωμα να μπη, παρά μόνο ο Ααρών, και αυτός με φόβο και τρόμο μιά φορά το έτος.

Ας παρακολουθήσουμε νοερά τις κινήσεις του: Επτά ημέρες πριν από την εορτή έπρεπε να βρίσκεται στο χώρο της Σκηνής τού Μαρτυρίου, ώστε να είναι χωρισμένος από κάθε επαφή με πράγμα που μπορούσε να τον μολύνη. Όταν ερχόταν το γιόμ κιππούρ, ή ημέρα τού Εξιλασμού, κατ’ αρχήν έπρεπε να λουσθή. Η σωματική καθαρότητα αποτελούσε την πρώτη προϋπόθεσι. Έπειτα φορούσε τα αρχιερατικά του άμφια, όχι τα περίλαμπρα, όπως είπαμε, αλλά τα ταπεινά, τα οποία ωστόσο ήταν λινά, καινούργια και ολοκάθαρα.
Έμπαινε στην Σκηνή, στο πρώτο διαμέρισμα, τα Άγια, και στην συνέχεια προχωρούσε στο απρόσιτο Άδυτο, το Ιερώτερο μέρος της Σκηνής, τού Ισραηλιτικού στρατοπέδου, μα και όλης της οικουμένης.

Προχωρούσε μόνος του. Δεν τον συνώδευε κανείς ούτε από κοντά ούτε από μακρυά. Κρατούσε στα χέρια του χρυσό θυμιατήρι με αναμμένα κάρβουνα που είχε πάρει από το θυσιαστήριο. Και η χούφτα του ήταν γεμάτη από διαλεχτό μοσχολίβανο, θυμίαμα λεπτής συνθέσεως.
Προχωρεί λοιπόν στο δαβίρ, στον αγιώτατο χώρο, κλειστό από παντού, χωρίς παράθυρα, όπου στο κέντρο βρισκόταν η Κιβωτός της Διαθήκης, σκεπασμένη με την Καππώρεθ, το περίφημο ιλαστήριο, που ήταν χρυσή πλάκα κάτω από τα ανοιγμένα φτερό δύο μεγάλων αγαλμάτων Χερουβίμ. Κάτω από τα φτερά και πάνω από το ιλαστήριο, από την ημέρα που εγκαινιάσθηκε η Σκηνή κατοικούσε μόνιμα ο Θεός.

Εισέρχεται λοιπόν ο Ααρών στα Άγια των Αγίων. Στιγμή συγκλονιστική. Ένας θνητός άνθρωπος εμφανίζεται μπροστά στον Αιώνιο, που αν και γέμιζε με την παρουσία του τα σύμπαντα ευδόκησε να κατοική και σ’ αυτόν τον μικρό χώρο. Ρίχνει αμέσως το μοσχολίβανο πάνω στα κάρβουνα και προσφέρει την ευώδη θυσία. Ένα παχύ σύννεφο καπνού, από το ένα μέρος ευωδιάζει όλο το χώρο και από το άλλο προστατεύει τα μάτια τού Ααρών από την ενατένισι τού Κυρίου Σαβαώθ. Το ευωδιαστό σύννεφο ήταν για τον Αρχιερέα προστατευτικό τείχος. «Και θα σκεπάση ο καπνός τού θυμιάματος το ιλαστήριο επάνω στην Κιβωτό και δεν θα πεθάνη ο Ααρών» (Λευιτ. 16, 13).

Αυτή ήταν η πρώτη είσοδος στα Άγια των Αγίων. Θα ακολουθούσαν άλλες δύο. Κατά την δεύτερη στην θέσι τού θυμιάματος υπήρχε αίμα μόσχου.
Σφάζει ένα μόσχο ο Ααρών, ρίχνει το στέαρ, δηλαδή το πάχος της κοιλιάς, επάνω στα κάρβουνα τού θυσιαστηρίου, γεμίζει μία λεκάνη με αίμα και προχωρεί στα ενδότερα της Σκηνής. Στέκεται με δέος μπροστά στο Ιλαστήριο, και με το δάκτυλό του το ραντίζει επτά φορές. Προσέφερε αυτό το αίμα για να εξιλεωθή από τις αμαρτίες τις δικές του και της οικογένειας του, ώστε καθαρός πλέον να επιτέλεση την επομένη Ιερουργία. Τον έσωζε και τον εξιλέωνε το αίμα τού μόσχου. Χωρίς αίμα δεν ερχόταν άφεσις. «Χωρίς αιματεκχυσίας ου γίνεται άφεσις» (Εβραίους 9, 22).

Αφού καθαρίσθηκε από τις δικές του αμαρτίες, ετοιμάζεται αμέσως να καθαρίση όλο το λαό. Τώρα πρέπει να σφαγιασθή κι ένας τράγος. Και να, κοντά στην θύρα της Σκηνής, δύο τράγοι. Η κλήρωσις ορίζει τον ένα για τον Κύριο και τον άλλο αποδιοπομπαίο. Θυσιάζεται ο πρώτος και με το αίμα του ο Ιερουργός προχωρεί για τρίτη φορά στο εσώτερον του καταπετάσματος. Βουτάει το δάκτυλό του στο αίμα και ραντίζει όμοια με την προηγούμενη φορά το Ιλαστήριο, προσφέροντας στον Κύριο το αίμα αυτό για όλες τις ακαθαρσίες και αδικίες και αμαρτίες των υιών Ισραήλ.

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο στη σελίδα μας

___ΠΡΟΤΥΠΩΣΕΙΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ___
________ Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΕΞΙΛΑΣΜΟΥ ________
Η ημέρα τού Εξιλασμού προεικονίζει με καθαρότητα και διαύγεια την ημέρα της Σταυρώσεως.
Οι τελετουργίες της, και στο σύνολο τους και στις λεπτομέρειες τους, συμβολίζουν το μυστήριο του Γολγοθά.

Τα Πάθη Σου τα σεπτά Κύριε!

Ειρηνεύομεν εννόμως μαχόμενοι…

Ο άγιος Γρηγόριος γεννήθηκε το 329 και έζησε σε μια ταραγμένη για την εκκλησία περίοδο με κάθε λογής σκάνδαλα να σκανδαλίζουν τους πιστούς. Ο ίδιος είχε σαν βασική αρχή το ειρηνεύομεν εννόμως μαχόμενοι και πάντοτε μέσα στα πλαίσια των όρων του πνεύματος. Προσπαθούσε να συνδυάζει άριστα τον έλεγχο και την παρρησία με την αγάπη και την ταπεινοφροσύνη. Διότι, όπως αναφέρει, εστίν ανδρός μεγαλόφρονος φίλων αποδέχεσθαι ελευθερίαν ή εχθρών κολακίαν.
Στις οποιεσδήποτε παρουσιαζόμενες διαφορές μεταξύ των Ορθοδόξων, ο ίδιος μαχόταν για το ύψιστο αγαθό της ειρήνης, υπέρ της οποίας εξεφώνησε ειδικά προς τούτο μία σειρά τριών λόγων «περί ειρήνης», και το σπουδαιότερο, υπέρ της οποίας προσέφερε τον ίδιο τον εαυτό του. Οι ειρηνικοί αυτοί λόγοι του Γρηγορίου συνδέονται άμεσα με την ειρηνευτική δραστηριότητα, την οποία ανέπτυξε για την επικράτηση της ειρήνης μέσα στην Εκκλησία. Απολαύστε λοιπόν το απόσπασμα από τον περι Ιερωσύνης λόγο του αγίου (που βρήκα σε παλιό τεύχος της ΣΥΝΑΞΗΣ). Το αφιερώνω σε όλους όσους προσπαθούν να “λύσουν” τα όποια προβήματα της Εκκλησίας με τον “δικό” τους εκκοσμικευμένο τρόπο…

(329 - 25 Ιανουαρίου 389)

[...] Τούτο μόνο ξεπερνά τη δύναμή μου, το να παραδεχθώ ν’ αναλάβω την αρχηγία και κυβέρνηση ψυχών και, χωρίς ακόμη να έχω μάθει καλά ούτε το πως να κυβερνώμαι ο ίδιος, χωρίς να έχω καθαρίσει την ψυχή μου όσο αρμόζει, να μου εμπιστευθούν επιστασία ποιμνίου.
Κι αυτό μάλιστα σε τέτοιες σήμερα περιστάσεις, όπου είναι προτιμότερο, βλέποντας τους άλλους αναστατωμένους και ταραγμένους, φεύγοντας δρόμο κανείς από τη μέση, απομακρυνόμενος με προφύλαξη, να γλυτώνη από τη ζάλη και το πηχτό σκοτάδι της αμαρτίας• σε καιρούς, όπου τα μέλη αντιμάχονται μεταξύ τους, και χάθηκε κι ό,τι υπόλοιπο αγάπης είχε μείνει. Άλλωστε, απόμεινε πια ο ιερεύς όνομα για τον τύπο, καθώς εξαπλώθηκε η περιφρόνηση στους άρχοντες κατά την προφητεία της αγίας Γραφής.

Και μακάρι να ήταν για τον τύπο• ενώ τώρα…, μα ας μην το ειπούμε, ας πέση στο κεφάλι των άθεων η βλασφημία. Ο φόβος έλειψε εντελώς από τις ψυχές• στη θέση του εμπήκε η αναίδεια• έρμαια στον τυχόντα είναι η θεογνωσία και τα βάθη του Πνεύματος. Εγίναμε όλοι ευσεβείς μόνο σ’ ένα πράγμα, στο να κατηγορούμε τους άλλους ως ασεβείς. Χρησιμοποιούμε ως δικαστάς μας τους άθεους, ρίχνουμε τα άγια στους σκύλους και πετούμε μπροστά στους χοίρους τα μαργαριτάρια, κοινολογώντας τα ιερά σε αυτιά και ψυχές άσεβων. Εκτελούμε οι τρισάθλιοι ακριβώς τις επιθυμίες των εχθρών μας και δεν ντρεπόμαστε να ζούμε σε πλήρη ανηθικότητα. Ξένοι εντελώς προς την πίστιν μας, σωστοί Μωαβίται και Αμμανίται, οι οποίοι ούτε επιτρέπονταν να πλησιάσουν την Εκκλησία του Κυρίου, ερευνούν και αλωνίζουν μέσα στα αγιώτατά μας. Ανοίξαμε σ’ όλους όχι τις πύλες της δικαιοσύνης, αλλά περάσματα εμπαιγμού και αυθαδείας εναντίον αλλήλων κι είναι για μας άριστος, όχι εκείνος που δεν εκστομίζει μάταιο λόγο από φόβο Θεού, αλλά όποιος τύχει να είπη εναντίον του άλλου τις περισσότερες κατηγορίες, είτε ανοιχτά, είτε υπονοούμενα• όποιος δηλαδή δημιουργεί ζητήματα με τη γλώσσα του, ή για να το πούμε πιο σωστά, χύνει σαν φίδι δηλητήριο.

Προσέχουμε ακόμη τις αμαρτίες των άλλων. Όχι για να πονέσουμε γι’ αυτές, αλλά για να τους ειρωνευθούμε• Όχι για να τους θεραπεύσουμε, αλλά για να τους κτυπήσουμε απ’ επάνω• κι έχουμε ως απολογία των δικών μας αμαρτιών τις παραβάσεις των άλλων! Παραδεχόμαστε καλούς και κακούς όχι κατά τα έργα τους, αλλά ανάλογα με την έχθρα ή τη φιλία μας• κι ό,τι επαινούμε στον ένα σήμερα, αύριο το κακίζουμε για τον άλλον κι όσα οι άλλοι καταγγέλλουν, εμείς τα καμαρώνουμε• και με προθυμία συγχωρούμε το κάθε τι στον άσεβη. Τόσο μεγαλόψυχοι είμαστε απέναντι της κακίας!

«Όποιος δεν φάει από το Σώμα μου και δεν πιει το Αίμα Μου δεν έχει ζωή μέσα του».

Προσευχή πριν τη Θεία Κοινωνία

[...] Εν τω μεταξύ περιπλανήθηκα και σε άλλες αιρέσεις, επειδή δεν είχα συνείδηση τότε σ’ αυτό που είναι η Εκκλησία και δεν καταλάβαινα γιατί υπάρχουν περισσότερες Εκκλησίες. Πίστευα ότι λίγο πολύ όλες συμφωνούν μέχρις ενός σημείου και αυτό είναι αλή­θεια. Αλλά αυτό που συγκεκριμένα δεν μπορούσα να κα­ταλάβω ήταν η Θεία Κοινωνία μέσα στην Ορθόδοξη Εκ­κλησία.

Πίστευα ότι είναι ένα σύμβολο, (θαυμάσιο έτσι; το ψω­μί σαν σώμα και το κόκκινο κρασί σαν αίμα). Ήμουν έ­τοιμος (ίσως έχω μεταλάβει σε άλλες εκκλησίες, αλλά δεν το θυμόμουν), να πάω. Αν ο Κύριος μας είπε να κάνουμε έτσι, έτσι πρέπει να κάνουμε, αλλά δεν καταλάβαινα γιατί;

Με πέρασε λοιπόν ο Κύριος, από τον προτεσταντισμό και σαν καλός προτεστάντης άρχισα να διαβάζω την Αγία Γραφή. Και στην Αγία Γραφή σκόνταψα ιδιαίτερα στο κεφάλαιο (VI), στο κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο, εκεί που ο Κύριος Ιησούς μιλάει τόσο καθαρά και τόσο ανοικτά για την Θεια Μετάληψη, αλλά όχι σαν ένα σύμβολο. Εκεί μι­λάει για το Σώμα και το Αίμα Του και λέει: «όποιος δεν φάει από το Σώμα μου και δεν πιει το Αίμα Μου δεν έχει ζωή μέσα του».

Κι εγώ προσπάθησα να καταλάβω τη σημασία του, για­τί είναι τόσο απόλυτος ο Κύριος.

Παρηγορήθηκα λίγο όταν είδα ότι και οι Απόστολοι σκόνταψαν σ’ αυτά τα «λόγια» που δύσκολα τα καταλα­βαίνει κανείς και για τα οποία μερικοί Τον άφησαν λέγο­ντας Του ότι «αυτά» είναι δύσκολα να τα καταλάβεις και ποιος άλλωστε μπορεί ; Και ο Κύριος γύρισε προς τους δώδεκα Απόστολους και τους ρώτησε: «Κι εσείς θα με αφήσετε; Ο απόστολος Πέτρος του απάντησε: «Σε ποιόν να πάμε Θεέ μου; Ποίος άλλος είναι ο Λόγος της Ζωής»;

Εγώ κρατήθηκα με τα δόντια και τα νύχια από τα λόγια του Απόστολου Πέτρου και έμεινα σαν αναίσθητος, δηλα­δή περίμενα μέχρι ο Κύριος, να μου δείξει το μονοπάτι. Μετά από πολλές ιστορίες, τις οποίες βλέπω τώρα με πολύ ενδιαφέρον (τότε βέβαια τις βίωνα με πολύ πόνο και βάρος, με ανησυχία και ταραχή,) στο τέλος, μου έδειξε ο Κύριος τι θα πει Θεία μετάληψη. Και ιδού πως:

Όταν ήμουν ακόμα προτεστάντης, προκάλεσα έναν ορ­θόδοξο, να μου πει, «γιατί οι ορθόδοξοι δείχνουν τόση ευλάβεια στους ιερείς τους, ώστε να τους φιλούν το χέρι»; Κι εκείνος, πολύ ταπεινός, απάντησε: «Δεν ξέρω». Εγώ προσωπικά φιλώ το χέρι που μπορεί να μου δώσει εκείνο, που δεν μπορώ να το έχω χωρίς ιερέα. Και τον ρώτησα:

«Τι είναι αυτό; Τι μπορεί ένας άνθρωπος να σου δώσει, που εσύ σαν άνθρωπος όπως αυτός, δεν μπορείς να το έ­χεις;» και μου απάντησε με την ίδια ταπείνωση, «την κα­λοσύνη, το τίμιο Σώμα και Αίμα του Κυρίου και Σωτήρος μας». Και τότε κατάλαβα αμέσως ότι μιλάμε γι’ αυτό που λέμε εμείς στην Εκκλησία «Μυστήριο». Και για πρώτη φορά κατάλαβα σαφέστερα και πιο συνειδητά τι θα πει «Μυστήριο».

Απόσπασμα από το βιβλίο: Ομιλίες με τον π.Ραφαήλ Νόικα και π.Συμεών, εκδόσεις ΣΠΗΛΙΩΤΗ