Τελικά αυτή η Δύση χωρίς Ιερά Εξέταση δεν μπορεί να κάνει
άψυχον το έμβρυο σύμφωνα με το Νόμο...
Ο Paul Belien στην Brussels Journal (23-06-07) για τον πνευματικό καρκίνο των ημερών μας, σέ μετάφραση από το Διαδίκτυο:
«Την προηγούμενη εβδομάδα, ένα γερμανικό δικαστήριο καταδίκασε έναν 55χρονο λουθηρανό πάστορα σε ένα έτος φυλάκισης για “Volksverhetzung” (υποκίνηση των ανθρώπων) επειδή σύγκρινε τη δολοφονία των αγέννητων στη σύγχρονη Γερμανία με το ολοκαύτωμα. Την επόμενη εβδομάδα, το Συμβούλιο της Ευρώπης πρόκειται να ψηφίσει ένα ψήφισμα που επιβάλλει το Δαρβινισμό ως επίσημη ιδεολογία της Ευρώπης. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις καλούνται να πολεμήσουν την έκφραση των απόψεων των οπαδών της θεωρίας της δημιουργίας, όπως η νεαρά γη και τις θεωρίες ευφυούς σχεδίου. Σύμφωνα με το Συμβούλιο της Ευρώπης αυτές οι θεωρίες είναι “αντιδημοκρατικές” και “μια απειλή για τα ανθρώπινα δικαιώματα.”
Ο ήρωας-πάστορας Johannes Lerle
(…) Ο πάστορας Johannes Lerle σύγκρινε τη δολοφονία των αγέννητων με τη δολοφονία των Εβραίων στο Αουσβιτς κατά τη διάρκεια του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου. Στις 14 Ιουνίου, ένα δικαστήριο στο Erlangen δίκασε ότι, με αυτό τον τρόπο, ο πάστορας “υποκινούσε τους ανθρώπους” επειδή η δήλωσή του ήταν μια άρνηση του ολοκαυτώματος των Εβραίων στην ναζιστική Γερμανία. Ως εκ τούτου, ο κ. Lerle καταδικάστηκε σε ένα έτος φυλάκιση. Προηγουμένως, είχε περάσει ήδη οκτώ μήνες στη φυλακή επειδή αποκάλεσε αυτούς που κάνουν τις αμβλώσεις “επαγγελματίες δολοφόνους” ένας ισχυρισμός που το δικαστήριο έκρινε ότι είναι δυσφημιστικός επειδή, σύμφωνα με το δικαστήριο, οι αγέννητοι δεν είναι άνθρωποι.
Άλλα γερμανικά δικαστήρια καταδίκασαν τους υπέρ της ζωής επειδή λένε ότι “στις κλινικές άμβλωσης, η ζωή που δεν αξίζει να επιζήσει θανατώνεται,” επειδή αυτή η ορολογία ξύπνησε στη μνήμη το πρόγραμμα ευθανασίας του Χίτλερ, ο οποίος χρησιμοποιούσε την ίδια γλώσσα. Το 2005, ένας Γερμανός υπέρ της ζωής, ο Annen, καταδικάστηκε σε 50 ημέρες φυλάκιση επειδή είπε “Σταματήστε τις άδικες [rechtswidrige] αμβλώσεις στην [ιατρική] πρακτική,” επειδή, σύμφωνα με το δικαστήριο, η έκφραση “άδικη” γίνεται κατανοητή από μη ειδικούς ως σημαίνουσα παράνομη, που οι αμβλώσεις δεν είναι Volksverhetzung είναι ένα έγκλημα που οι Ναζί επικαλέσθηκαν συχνά ενάντια στους εχθρούς τους και που η σύγχρονη Γερμανία χρησιμοποιεί επίσης για να εκφοβίσει τους σχολιζόμενους στα σπίτια.
Σύντομα, οι γερμανικές αρχές θα είναι σε θέση να χρησιμοποιήσουν την ίδια κατηγορία ενάντια στους ανθρώπους που αμφισβητούν τη θεωρία της εξέλιξης του Δαρβίνου.
Πράγματι, την επόμενη Τρίτη, το Συμβούλιο της Ευρώπης (ΣτΕ), το κύριο σώμα των ανθρώπινων δικαιωμάτων της Ευρώπης, θα ψηφίσει για μια πρόταση που υποστηρίζει την πάλη ενάντια στη θεωρίας της δημιουργίας, “νεαρά γη” και “ευφυές σχέδιο” στα 47 κράτη μέλη της. Σύμφωνα με μια έκθεση της κοινοβουλευτικής συνέλευσης του ΣτΕ, οι οπαδοί της θεωρίας της δημιουργίας είναι επικίνδυνοι “θρησκευτικοί φανατικοί οπαδοί ” που διαδίδουν “τις μορφές θρησκευτικού εξτρεμισμού” και “θα μπορούσαν να γίνουν απειλή στα ανθρώπινα δικαιώματα.” Η έκθεση προσθέτει ότι η αποδοχή της επιστήμης της εξέλιξης “είναι κρίσιμη για το μέλλον των κοινωνιών μας και των δημοκρατιών μας.”
“Η θεωρία της δημιουργίας, γεννήθηκε από την άρνηση της εξέλιξης των ειδών μέσω της φυσικής επιλογής, ήταν για πολύ καιρό ένα σχεδόν αποκλειστικά αμερικανικό φαινόμενο,” λέει η έκθεση. “Σήμερα οι θεωρίες της δημιουργίας προσπαθούν να βρουν τον δρόμο τους στην Ευρώπη και η διάδοσή τους έχει επιπτώσεις σε κάμποσα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης Αυτό ενθαρρύνει την ανάπτυξη όλου του τρόπου του φονταμενταλισμού και του εξτρεμισμού, συνώνυμου με επιθέσεις απώτατης οξύτητας στα ανθρώπινα δικαιώματα. Η συνολική απόρριψη της επιστήμης είναι σίγουρα μια από τις σοβαρότερες απειλές για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα πολιτικά δικαιώματα. Ο πόλεμος στη θεωρία της εξέλιξης και στους υπερασπιστές της πολύ συχνά ξεκινά με μορφές θρησκευτικού εξτρεμισμού που συνδέονται πολύ με τα ακραία δεξιά πολιτικά κινήματα. [... ] Εάν δεν είμαστε προσεκτικοί, οι αξίες που είναι η ίδια η ουσία του Συμβουλίου της Ευρώπης θα βρεθούν κάτω από την άμεση απειλή από τους φανατικούς οπαδούς της Δημιουργίας.”
Σύμφωνα με την έκθεση του ΣτΕ, η Αμερική και η Αυστραλία είναι ήδη στο δρόμο για να γίνουν τέτοιες μη δημοκρατικές θεοκρατίες όπου τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα διακυβεύονται…»
Πηγές: από τον ΑΝΤΙΦΩΝΗΤΗ τεύχος Ιουλίου 2007. Η φωτό του σφαγιασμένου εμβρύου είναι από τη σελίδα http://www.abort73.com/HTML/I-A-4-photos8.html
Σίγουρα τούτοι ευρωπαίοι με μικρό όπως ταιριάζει στην περίπτωση,εκτελούν γνώμη μου, διατεταγμένη υπηρεσία. Όμως εμείς θα σφυράμε αδιάφορα;η υπομονή εχει και τα όριά της.Καιρός για προσευχή και ακόμη μετρώντας την αδιαφορία και στηλιτεύοντάς την.Το να ζυμωνω ενα γεγονός να το επισημένω φτάνει;ΠΡΕΠΕΙ να δοθή απάντηση.Ο θεός είναι μαζι μας.Υιος+ασωτος.
Έχει ξεκινήσει η υλοποίηση του πλαισίου “αρχών” στο οποίο θα στηριχθεί το κράτος του αντίχριστου.
Υπό τη λογική αυτή, θα πρέπει ν’ αποκτήσουν νομική υπόσταση οι παράλογες δικαιολογίες τις οποίες θα χρησιμοποιήσουν τα όργανά του, προκειμένου να προβούν στους σύγχρονους, “δημοκρατικούς” διωγμούς. Οι οποίοι διωγμοί, ωστόσο, θ’ αναδείξουν τους μεγίστους των ομολογητών και μαρτύρων του Χριστού…
Ας ευχόμαστε να δώσει ο Θεός του Ελέους να φύγουμε απ’ αυτήν τη ζωή οι αδύναμοι πριν τεθούν σ’ εφαρμογή αυτά που είναι να γίνουν και ν’ αντέξουν και να στεφανωθούν ως εκλεκτοί όσοι θα μείνουν πίσω…
Δόξα εν Υψίστοις Θεώ!
KAI MONO ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΑΦ’ ΕΝΟΣ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΕΣΧΑΤΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΑΦ’ ΕΤΕΡΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΑΚΟΜΑ ΠΟΣΟ ΑΘΛΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΤΑΠΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ!
ΑΙΣΧΟΣ ΣΤΟΥΣ ΨΕΥΤΟΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ-ΜΑΣΚΑ ΠΟΥ ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ ΠΕΤΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΦΑΝΕΙ ΤΟ ΑΠΑΙΣΙΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΩΠΟ, ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΙΚΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ! ΑΙΣΧΟΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΙΣΧΟΣ!
ΑΛΛΑ ΜΗΝ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ! ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ΤΟ ΕΣΦΑΓΜΕΝΟΝ ΑΡΝΙΟΝ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ, ΔΙΟΤΙ ΚΥΡΙΟΣ ΚΥΡΙΩΝ ΕΣΤΙΝ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΤ’ ΑΥΤΟΥ ΑΓΙΟΙ, ΚΑΙ ΕΚΛΕΚΤΟΙ, ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΑΥΤΩΝ ΟΥΚ ΕΣΤΑΙ ΤΕΛΟΣ!
Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό
http://mahomeni-orthodoxia.blogspot.com/
“οι οπαδοί της θεωρίας της δημιουργίας είναι επικίνδυνοι “θρησκευτικοί φανατικοί οπαδοί ” που διαδίδουν “τις μορφές θρησκευτικού εξτρεμισμού” και “θα μπορούσαν να γίνουν απειλή στα ανθρώπινα δικαιώματα.”
______________________________________________________________________
Αυτή είναι η ΒΑΣΙΚΗ διδασκαλία, για τις μονοθεϊστικές θρησκείες, της ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ. Το πόσο επικίνδυνοι είναι και το πως θα βγουν απο τη μέση ώστε να εφαρμοσθεί το ΣΧΕΔΙΟ ελεύθερα! Αυτά ΑΚΡΙΒΩΣ λένε και η Μπέιλυ και η Μπλαβάτσκυ!!!
[...] http://egolpio.wordpress.com/2008/11/01/darwin_2/#more-946 Δημοσιεύτηκε: [...]
Η δαρβινική θεωρία μπορεί να είναι σωστή, μπορεί και λάθος, όπως κάθε επιστημονική θεωρία. Ο δημιουργισμός από την άλλη μεριά δεν είναι επιστημονική θεωρία, αλλά περισσότερο πίστη. Το ζήτημα νομίζω ξεγεύγει από την αντιπαλότητα δαρβινιστών-δημιουργιστών. Έχουμε από τη μια μεριά τη θεοποίηση της επιστήμης κι από την άλλη σαν αντιστάθμισμα την επιστημονικοποίηση της πίστης. Κι όσο η σκέψη τραβάει τα ακρα, άλλο τόσο θα βλέπουμε τέτοιες ειδήσεις. Όλοι στηρίζονται σε ενδείξεις που τους αρέσει να ονομάζουν αποδείξεις. Το αν προερχόμαστε απ’ τα ζώα, ή όχι, θα πρεπε να μένει ένα επιστημονικό ζητούμενο. Όταν γίνονται υπερβάσεις και οι επιστημονικές ενδείξεις γενούν πολιτικές, να τα περιμένετε όλα. Οι φανατικοί δαρβινιστές θα ταυτίζουν τον άνθρωπο με τα ζώα και οι φανατικοί δημιουργιστές τους δαρβινιστές, επίσης. Μου φαίνεται πως όλα τούτα, τα θεωρητικά έχουν μια “οσμή θανάτου”(και μίσους, προσθέτω) -καθως έλεγε και ο Φώτης Κόντογλου, και οι θεωρητικές ακροβασίες πέρα και δώθε του Ατλαντικού, βρίσκονται πολύ μακρυά απ’ το στίγμα του Θεού της ζωής και της αγάπης που μας φανέρωσε ο Ιησούς Χριστός και οι άγιοί του. Φτάσαμε να θεωρούμε πως ο Θεός έχει ανάγκη την επιστημονική μας τεκμηρίωση, ότι υπάρχει και πως τα έμβρυα την επιστημονική μας τεκμηρίωση, επίσης, ότι είναι άνθρωποι κι όχι κρέας. Ο ορθολογισμός γέννησε Θεορθολογισμό κι οι δυο μαζί παραλογισμό και κατάντια. Αγάπη μόνο πρέπει, καμμιά θεωρία! Νισάφι!
Παιδιά, πάτε καλά;; Συγνώμη, αλλά όλες οι απόψεις εκφέρονται απο άντρες που, χωρίς να σημαίνει φυσικά οτι δεν έχετε δικαίωμα άποψης, προφανώς και δεν μπορείτε να κατανοήσετε τίποτα απο αυτά που περνάει μια γυναίκα που αποφασίζει να ΜΗΝ κρατήσει ένα παιδί. Βλέπετε παντού την έλευση του αντίχριστου (;;;;) και πουθενά τα σναισθήματα, τις ενοχές, τις σκέψεις της γυναίκας, και εντέλει του ανθρώπου που υποτίθεται οτι υποστηρίζετε.. Ντροπή σας και για τη φωτογραφία που αναπαράγει την αισθητική της τηλεόρασης προσβλέποντας στον κενό αποτραπιασμό, αφού βέβαια δεν έχετε επιχειρήματα πέρα απο την.. έλευση!!!
Υ.Γ. Ευχαριστώ τον Αντρέα. Όσο κι αν δεν συμφωνούμε, αποπνέει αγάπη κι αυτό φτάνει για όλα!!!
@ niki
Tι επιχειρήματα χρειάζεται κάποιος άραγε για να νομιμοποιήσει το φόνο;
@ Ανδρέας
την καλημέρα μου! Συμφωνώ!
@ ν.ε
Και φυσικά αυτές οι “γραμμές” είναι κοινες και σε όλες τις Νεοεποχίτικες οργανωσεις.
@ ΒΑΣΙΛΗΣ
σε αυτά τα έσχατα βάδίζουμε 2000 χρόνια τωρα. Τώρα ίσως έχουμε περισσότερα σημάδια.
@ Σωτηριος Λαλιωτης
η προσευχή μας ΚΑΙ ο Αγιασμός μας ας είναι η απάντησή μας!
Καλή μας Νίκη,
φυσικά κανένας άντρας δεν μπορεί να καταλάβει τα συναισθήματα μιας γυναίκας και τη ψυχική της ( και σωματική της ) ταλαιπωρία. Αλλά τα ακούσματα μας είναι φοβερά για το πόσο τραυματική εμπειρία είναι, τόσο σε ψυχικό, όσο και σωματικό επίπεδο.
Αυτό το άρθρο, και κάθε άρθρο, αποπνέει αγάπη και για τους δύο, όχι μόνο για τον έναν ! Γιατί μιλάμε για 2 οντότητες, από τις οποίες η μια αυτοκαταστρέφεται ψυχικά και σωματικά σε βάθος χρόνου, ενώ η άλλη προτού ακόμα ζήσει!
Και ερχόμαστε στο σημαντικό. Τι φταίει, άραγε, το αγέννητο παιδί για τις δικές μας επιπολαιότητες ; Τι φταίει , άραγε, όταν εμείς επιλέγουμε και λειτουργούμε χωρίς σοβαρότητα και υπευθυνότητα ;
Τι φταίει το αγέννητο παιδί, όταν επιλέγουμε μια , χωρίς όρια, σεξουαλική ζωή ;
Τι φταίει το αγέννητο παιδί, όταν επιλέγουμε να έχουμε σεξουαλικές σχέσεις της μιας βραδιάς ;
Τι φταίει το αγέννητο παιδί, όταν μεθάμε ή “χαπακωνόμαστε” για να την “βρούμε” και να “ανεβούμε” και μετά πάμε για να το “πετάξουμε” ;
Τι φταίει το αγέννητο παιδί, όταν σκεφτόμαστε την καριέρα μας ή το σώμα μας ;
Τι φταίει το αγέννητο παιδί για τη δική μας επιπόλαιη συμπεριφορά ;
Η γυναίκα δεν έχει ευθύνη για τις πράξεις της ; Δεν γνωρίζει τις συνέπειες ; Ή μήπως βάζει την ηδονή της στιγμής πάνω απ’ όλα ; Κι όχι μόνο αυτή, αλλά και ο άντρας …
Κι η μεγαλύτερη Νίκη είναι να νικήσουμε τα πάθη μας, τον φθαρτό εαυτό μας, να γίνουμε υπεύθυνοι ( και η Εκκλησία σίγουρα δεν μας κολακεύει, δεν δημαγωγεί, δεν μας χαιδεύει τα αυτιά ) και, στη τελική, να σκεφτούμε ότι ο Χριστός είναι η Ζωή και η Ανάσταση, και για τη γυναίκα, και για το παιδί και για κάθε άνθρωπο.
( http://ierapostoli.wordpress.com/ )
Αγαπητέ “egolpio” κάνεις λάθος όταν προσπαθείς να συγχύσεις τα έσχατα που σημαίνουν την έλευση του ΧΡΙΣΤΟΥ στον κόσμο, αφού τίποτε άλλο καινό δεν περιμένουμε, και τα έσχατα για τα οποία ομίλησε και ο ΧΡΙΣΤΟΣ και η Αποκάλυψη και Πατέρες της Εκκλησίας, και τα οποία σημαίνουν το τέλος του κόσμου με την επικείμενη έλευση του Αντιχρίστου.
Μιλάμε λοιπόν για αυτά τα έσχατα, των οποίων σημεία είναι πολλά φαινόμενα που συμβαίνουν στις ημέρας μας. Ένα απο τα οποία είναι η διαστροφή που επικρατεί στην κοινή γνώμη και ο επερχόμενος διωγμός των ευσεβών. Βέβαια πάντοτε υπήρχαν διωγμοί των ευσεβών αλλά ιδιαιτέρως κατα τα χρόνια που πλησιάζουν στην εποχή του Αντιχρίστου και ιδίως κατα την εποχή του Αντιχρίστου θα είναι οι πλέον φοβεροί.
Ας μελετάμε λοιπόν συνεχώς το ιερό βιβλίο της Αποκαλύψεως για να βλέπουμε που βρισκόμαστε και να νήφουμε ώστε μην πιαστούμε καθεύδοντες και υπνούντες αλλά εγρηγορούντες!
Φίλε Βασίλη, εσύ μάλλον αναφέρεσαι στις εσχατολογίες κάποιων ομάδων και όχι ακριβώς στα έσχατα της Εκκλησίας. Έσχατα είναι το φτάσιμο της ιστορίας σε ένα τέρμα και η έναρξη (με την έλευση του Χριστού) ενός αιώνιου πανηγυριού.
και να πω τη σκέψη μου Βασίλη με προβληματίζει αυτό το περί μελέτης της Αποκαλύψεως. Μιλάμε για ένα βιβλίο που όυτε οι Πατέρες στο σύνολό τους δεν “αγγιξαν”.
Απαντώ πρώτα στον αγαπητό “egolpion”
Δεν πρέπει να προβληματίζει κανένα αδελφό ο λόγος μου περι μελέτης της Αποκάλυψης. Αντίθετα εξαιρετικά προβληματικός είναι ο λόγος περι μη-μελέτης της Αποκάλυψης. Δυστυχώς καλλιεργείται απο κάποιους αυτή η νοσηρή αντίληψη, ότι δηλ. δεν πρέπει να μελετάμε την Αποκάλυψη!
Όμως αν ήταν έτσι τότε γιατί γράφτηκε; για ποιόν λόγο γράφτηκε; για ποιόν γράφτηκε; Φυσικά για τους πιστούς και για να μελετάται συνεχώς (όπως και όλη η Αγία Γραφή).
Ο λόγος του Θεού (και η Αποκάλυψη λόγος του Θεού είναι που περιέχει κατα κύριο λόγο προφητείες για τα έσχατα) είναι για να μελετάται και όχι να μένει στα ράφια!
Τώρα το γεγονός ότι Πατέρες της Εκκλησίας δεν ερμήνευσαν την Αποκάλυψη αυτό το έκαναν διότι είναι πολύ δύσκολη η ερμηνείας της στα χρόνια που προηγούνται των χρόνων που αναφέρεται η Αποκάλυψη. Και όπως λένε η Αποκάλυψη θα ερμηνεύτεί απο τα γεγονότα που θα συμβαίνουν και θα είναι ακριβή εκπλήρωση των λόγων-προφητειών της.
Άλλά γεννάται το ερώτημα: Πώς θα καταλάβουμε ότι συμβαίνουν αυτά που γράφει η Αποκάλυψη αν έχουμε πλήρη άγνοια λόγω της νοσηρής αντίληψης να μην διαβάζουμε την Αποκάλυψη; Πώς δηλαδή οι πιστοί της αποκαλυπτικής εποχής θα καταλάβουν ότι εκπληρώνονται οι λόγοι της Αποκαλύψεως αν την αγνοούν παντελώς, μη μελετώντας την;
Έπειτα Πατέρες της Εκκλησίας έχουν ασχοληθεί με τους έσχατους χρόνους. (Άγιοι Ιππόλυτος-Ανδρέας κ.α.)
Ο Ίδιος ο Κύριος μίλησε για τα “σημεία των καιρών” που θα προηγηθούν του Αντιχρίστου. Αυτά περιγράφει αναλυτικά η Αποκάλυψη. Γιατί μας τα είπαν αυτά; Για να μην τα μελετάμε; ΌΧΙ! Ακρίβώς το αντίθετα για να τα μέλετάμε συχνά και να γνωρίζουμε πού βαδίζουμε. Και να προετοιμαζόμαστε πνευματικά εντονότερα.
Αγαπητέ gk όχι δεν αναφέρομαι σε εσχατολογίες κάποιων ομάδων, όπως απαξιωτικά ομιλείς. Αναφέρομαι στις αληθινές εσχατολογίες των ιερών και θεόπνευστων αποστόλων και εκκλησιαστικών συγγραφέων και αγίων, μέχρι και των ημερών μας, που δεν αδιαφόρησαν αλλά μας έδωσαν τα “σημεία” για να γνωρίζουμε πού πηγαίνουμε! Αναφέρομαι και στην εσχατολογία του Κυρίου που περιέχεται στο Ευαγγέλιο.
Την σημασία των “εσχάτων” την έδωσα στο προηγούμενο και δεν χρειάζεται να την ξαναδώσω.
Δύο διευκρινήσεις. Στο δεύτερο μου μήνυμα απαντώντας στον “egkolpion” είπε ότι “προσπαθείς να συγχύσεις”. Ξαναδιαβάζοντάς τον λόγο αυτό κατάλαβα ότι μπορεί να γίνει παρεξήγηση. Να νομισθεί ότι ο “eglolpion” ηθελημένα συγχύζει τις δύο έννοιες των εσχάτων. Όχι! Δεν εννοούσα αυτό. Απλά ότι φέρνει σύγχυση ο λόγος του και ότι ο ίδιος τα έχει συγχύσει μέσα του. Ανθρώπινο αυτό, και διαφέρει απο την ηθελημένη προσπάθεια συγχύσεως, με την οποία δεν έχει καμμια σχέση.
Και το ξαναγράφω λίγο πιο συντομα, την διάκριση περι εσχάτων.
1)ΕΣΧΑΤΑ=Ερχομός του ΛΥΤΡΩΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ! Τον Οποίο ανέμενε όλη η ανθρωπότητα. Και ο Οποίος είχε ήδη προαναγγελθεί με το Πρωτευαγγέλιο που έδωσε ο Θεός στον Αδάμ αμέσως μετά την πτώση.
2)ΕΣΧΑΤΑ=Ο τελευταίος καιρός πριν το τέλος του κόσμου, πριν την συντέλεια του κόσμου και την Δευτέρα Παρουσία. Στα έσχατα χρόνια θα συμβούν “σημεία των καιρών”, που προαναγγέλουν την έλευση του Αντιχρίστου και την ολιγόχρονη αλλά φρικτή κυριαρχία του σ’ όλη την οικουμένη αλλά και τον αφανισμό του απο τον ΚΥΡΙΟ ΤΗΣ ΔΟΞΗΣ, και την έλευση της ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ.
Επίσης θα ήθελα να διευκρινήσω, ότι σε καμμιά περίπτωση δεν εννοώ την φοβία ή την νοσηρή ενασχόληση με μελλοντολογίες και εσχατολογίες αφερέγγυες και πλανεμένες. Άλλο μελέτη της Ιεράς Αποκάλυψης και των αγίων Πατέρων και συνεχή εγρήγορση πνευματική και νήψη (που έτσι και αλλιώς θα πρέπει να υπάρχουν στη ζωή του ορθοδόξου πιστού) και εμπιστοσύνη και ελπίδα στον ΚΥΡΙΟ και άλλο φοβίες και νοσηρότητες και προσφυγή σε αιρετικά ή κοσμικά (μελλοντολογικά) βιβλία που μόνο σύγχυση και πλάνη προκαλούν.
Φίλε Βασίλη και ερμηνευτή των Γραφών. Όχι, ακόμα δεν με έπεισες ότι δεν ανήκεις σε κάποια μικροομάδα… και ένα από τα προβλήματα με τις μικροομάδες είναι η Εκκλησιαστική ιστορία. Αν έβλεπες από τι κόσκινο πέρασε το βιβλίο της Αποκάλυψης στην Εκκλησία ( καθώς και κάποια άλλα ) θα ήσουν πιο προσεκτικός στις εκφράσεις σου. Τα έσχατα λοιπόν ξεκινούν με την 2η έλευση του Χριστού. Οι εσχατολογικές σου επισημάνσεις για τους έσχατους καιρούς των εθνών πείθουν μόνο τους πεντηκοστιανούς και αυτό για να δικαιολογήσουν – υπερασπιστούν το δόγμα της αρπαγή τους. Εσύ τι θέλεις να υπερασπιστείς – δικαιολογήσεις …;
Κύριε gk μου φαίνεται δεν ξέρεις τί σου γίνεται! Με συγχωρείς βέβαια αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα και δεν μπορώ να την αποκρύψω!
Τί σχέση έχουν οι αιρετικοί πεντηκοστιανοί με αυτά που λέω τα ορθοδοξότατα; Είσαι με τα καλά σου παιδάκι μου; Αστειεύεσαι!
Όχι, φυσικά και δεν ανήκω σε καμμια μικροομάδα όπως ανόητα και συκοφαντικά υποστηρίζεις! Εσύ δεν ξέρω αν ανήκεις στην Νέα Εποχή και στην Νέα Τάξη πραγμάτων που δεν θέλει να δουν οι άνθρωποι τις αλήθειες του Ευαγγελίου και της Ορθοδοξίας!
Σκοπός μου δεν είναι να πείσω τους κακοπροαίρετους και τους έχοντες ενσφηνωμένες νοσηρές ιδέες στα κεφάλια τους. Σκοπός μου είναι να δείξω τις αλήθειες του Ευαγγελίου στους θέλοντες να δουν το φώς.
Για την ουσία των όσων έγραψα δεν απάντησες γιατί δεν έχεις τί να απαντήσεις. Στα ερωτήματα μου τα ουσιαστικά πάλι δεν απάντησες. Στο μόνο που κατέφυγες είναι στις φαντασιώσεις σου ότι δήθεν ανήκω σε μικροομάδες και στον βλακώδη (αν όχι και αιρετικό) παραλληλισμό που έκανες με τους ….πεντηκοστιανούς.
Δυστυχώς το επίπεδο των γραφομένων σου δεν αφήνει περιθώρια για αληθινό διάλογο.
Πάντως τα κείμενα μου δείχνουν ολοφάνερα ποια είναι η Εκκλησιαστική άποψη στα ζητήματα των εσχάτων. Όχι νοσηρή ενασχόληση αλλά ούτε πάλι επίσης νοσηρή επανάπαυση. Αλλά μελέτη και εγρήγορση πνευματική!
Βασίλη νομίζω έγινε παρεξήγηση. Είναι άλλωστε τόσο εύκολο σε αυτό το χώρο που δεν ξέρεις ποιος είναι ο καθένας. Να είσαι καλά!
Οπότε εκτός απο ερμηνευτής των Γραφών…είσαι και ερμηνευτής των καρδιών!! Ναι, δώσε μου λίγο απο το φώς σου, γιατί δεν έχω….σε ευχαριστώ.
Συγχωρ’εστεμαι αδελφοί μου,αλλά αν ο λόγως έχει να κάνει με το εργαλείο του φόνου και τον ίδιο τον φόνο την έκτρωση, τοζήτημα είναι σοβαρό και πρέπει να το δούμε όπως είναι, δηλαδή χωρίς δικαιολογίες και αυτό γιατί και οι δύο συμβαλώμενοι γνωρίζουν.Δεν υπάρχουν ελαφρυντικά εκτός τη αδεία πνευματικού ή την βάσιμη τεκμηριωμένα άποψι γιατρού.Φυσικά αν προτάξουμε και το Θεολογικό μέρος και δω πάλι ίσως μπεί η επίπλαστη στάση θέση μα πάλι θα μπούμε στο στόχαστρο,η απάντηση η δική είναι κάθετη,αδελφοί μου έτσι και αλοιώς είμαστε στο μάτι του κυκλώνα ας μην έχομε και την αμαρτία της σιωπής.
Σχετικά με το αν είναι επιστημονικά ορθή ή όχι η θεωρία της εξέλιξης του Δαρβίνου διαβάστε το παρακάτω άρθρο:
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΙΣΧΥ ΤΗΣ ΔΑΡΒΙΝΙΚΗΣ ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ
Ειδοποιός διαφορά των επιστημονικών θεωριών από τα δόγματα είναι ότι οι επιστημονικές θεωρίες επιδέχονται αμφισβήτησης. Η πρόοδος της επιστήμης βασίζεται σε αυτή ακριβώς τη διαψευσιμότητα των επιστημονικών θεωριών.
Η δαρβινική θεωρία της εξέλιξης των ειδών, από τη διατύπωση της μέχρι σήμερα, υπόκειται σε αμφισβήτηση από μια σταθερή και συνεχή μειοψηφία του επιστημονικού κόσμου. Οι επιστήμονες αυτοί θεωρούν, πως η δαρβινική εξελικτική θεωρία, αν και εξηγεί τη δημιουργία νέων παραπλήσιων ειδών, δεν δύναται να εξηγήσει την προέλευση των οικογενειών και όλων των άλλων ανώτερων ταξινομικών κατηγοριών.
Η αμφισβήτηση τους είναι καθαρά επιστημονική και ούτε στο ελάχιστο φιλοσοφική ή θεολογική. Στο παρόν άρθρο παρατίθενται συνοπτικά μερικά από τα κύρια επιχειρήματα, που έχουν προβληθεί, ενάντια στη γενική ισχύ της δαρβινικής εξελικτικής θεωρίας. Ο αναγνώστης καλείται να διαπιστώσει ο ίδιος, ότι πρόκειται για επιστημονικά και όχι για θεολογικά επιχειρήματα.
(1) Το αρχείο των απολιθωμάτων
Ο Κάρολος Δαρβίνος, στο κλασικό του βιβλίο «Η προέλευση των ειδών» αναφέρει τα εξής [1]:
«Ο αριθμός των ενδιάμεσων ειδών, που έχουν υπάρξει στη γη, πρέπει να είναι πραγματικά τεράστιος. Γιατί, τότε κάθε γεωλογικός σχηματισμός και κάθε στρώμα δεν είναι γεμάτο με τέτοιους ενδιάμεσους κρίκους; Η γεωλογία, οπωσδήποτε, δεν αποκαλύπτει καμία τέτοια βαθμιαία οργανική αλυσίδα και αυτή, πιθανώς, είναι η προφανέστερη και σημαντικότερη αντίρρηση, που μπορεί να προβληθεί ενάντια στη θεωρία μου.»
Σήμερα, μετά από ενάμισο αιώνα εντατικής αναζήτησης ενδιάμεσων κρίκων, η εικόνα του αρχείου των απολιθωμάτων παραμένει η ίδια. Ένας από τους σπουδαιότερους εξελικτές παλαιοντολόγους της εποχής μας, ο S.J. Gould τη συνοψίζει ως εξής [2]:
«Η ιστορία των περισσότερων απολιθωμένων ειδών περιλαμβάνει δύο στοιχεία ιδιαίτερα ασύμβατα με τη βαθμιαία εξέλιξη: 1) Στάση: Τα περισσότερα είδη δεν παρουσιάζουν καμία κατευθυντική αλλαγή κατά την παρουσία τους στη γη. Εμφανίζονται στο αρχείο των απολιθωμάτων με την ίδια σχεδόν μορφή με την οποία εξαφανίζονται: η μορφολογική μεταβολή τους είναι συνήθως περιορισμένη και χωρίς ορισμένη κατεύθυνση. 2) Ξαφνική εμφάνιση: Σε κάθε περιοχή, ένα είδος δεν εμφανίζεται σταδιακά, με συνεχή μορφολογική μεταβολή των προγόνων του. Εμφανίζεται ξαφνικά και πλήρως διαμορφωμένο.»
Η προαναφερθείσα εικόνα δεν μπορεί να αποδοθεί σε ανεπάρκεια του αρχείου των απολιθωμάτων. Πράγματι, από τις 178 οικογένειες των σύγχρονων σπονδυλωτών (εξαιρούνται τα πτηνά), οι 156 έχουν βρεθεί ως απολιθώματα (ποσοστό 88%) [3].
(2) Η βιολογική έκρηξη του Καμβρίου (cambrian explosion)
Το σύνολο σχεδόν των φύλων (δηλ. των βασικών τύπων ζωντανών οργανισμών) εμφανίζεται ξαφνικά στο αρχείο των απολιθωμάτων, στα στρώματα της εποχής του Καμβρίου, χωρίς κανένα απολύτως ίχνος των απειράριθμων ενδιάμεσων κρίκων, οι οποίοι θα έπρεπε να συνδέουν όλους αυτούς τους ριζικά διαφορετικούς οργανισμούς μεταξύ τους. Ο ζωολόγος Richard Dawkins, o πιο διάσημος ίσως υποστηρικτής της εξελικτικής θεωρίας αναφέρει σχετικά [4]:
«Τα γεωλογικά στρώματα του Καμβρίου … είναι τα παλαιότερα στα οποία βρίσκουμε τα περισσότερα είδη ασπόνδυλων. Και βρίσκουμε πολλά από αυτά ήδη σε προχωρημένο στάδιο εξέλιξης, την πρώτη στιγμή που εμφανίζονται. Είναι σαν να έχουν φυτευτεί εκεί, χωρίς καμία εξελικτική ιστορία.»
Ο R. Lewin αναφέρει [5]:
«Έχοντας περιγραφεί πρόσφατα ως «το πιο σημαντικό εξελικτικό γεγονός της ιστορίας των μεταζώων», η κάμβρια έκρηξη δημιούργησε σχεδόν όλους τους κύριους τύπους οργανισμών (φύλα), που έχουν υπάρξει, συμπεριλαμβανόμενων και πολλών άλλων, τα οποία αργότερα εξαφανίστηκαν. Σε σύγκριση με τα 30 περίπου υπάρχοντα φύλα, μερικοί εκτιμούν ότι η κάμβρια έκρηξη δημιούργησε μέχρι και 100.»
(3) Το φαινόμενο της μοριακής ισοαπόστασης (molecular equidistance)
H βιοχημική σύγκριση των ζωντανών οργανισμών (συγκρίσεις DNA, RNA, πρωτεϊνών) αποκάλυψε το καθολικό φαινόμενο της μοριακής ισοαπόστασης: Κάθε ζωντανός οργανισμός έχει σχεδόν την ίδια βιοχημική διαφορά από όλους τους οργανισμούς ενός οποιουδήποτε άλλου φύλου, τάξης, γένους κτλ. Επομένως, κανένας από τους οργανισμούς του συγκρινόμενου φύλου δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι βρίσκεται εξελικτικά κοντύτερα σε αυτόν. Το φαινόμενο αυτό είναι απόλυτα καθολικό και εμφανίζεται πάντα, ανεξάρτητα από την πρωτεΐνη ή το τμήμα DNA, RNA που χρησιμοποιείται για τη σύγκριση.
Σε γνωστό βιβλίο αναφοράς [6] παρέχονται τα αποτελέσματα μεγάλου αριθμού τέτοιων συγκρίσεων. Ενδεικτικά αναφέρουμε, ότι το ποσοστό διαφοράς της πρωτεΐνης cytochrome C2 ενός προκαρυωτικού οργανισμού (βακτηριδίου) από τις αντίστοιχες πρωτεΐνες ενός μεγάλου αριθμού απίστευτα διαφορετικών ευκαρυωτικών οργανισμών (θηλαστικών, ερπετών, πουλιών, αμφιβίων, εντόμων, ψαριών, φυτών και μονοκυτταρικών οργανισμών, όπως η μαγιά) είναι πάντα και με σχεδόν μαθηματική ακρίβεια το ίδιο. Συγκεκριμένα κυμαίνεται μόλις μεταξύ του 64% και του 69%.
Βάσει της δαρβινικής θεωρίας, θα περίμενε κανείς ότι τα θηλαστικά θα διέφεραν από το βακτηρίδιο περισσότερο από ότι τα ψάρια και τα ψάρια περισσότερο από ότι η μαγιά. Ωστόσο, αυτό το οποίο πραγματικά προκύπτει, είναι ότι όλοι αυτοί οι οργανισμοί απέχουν βιοχημικά ακριβώς και με μαθηματική ακρίβεια την ίδια απόσταση από το βακτηρίδιο. Επομένως, κανένας οργανισμός δεν μπορεί να θεωρηθεί εξελικτικά ενδιάμεσος ανάμεσα στο βακτηρίδιο και τα θηλαστικά, κάτι που έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τη θεωρία της εξέλιξης των ειδών.
Επιπλέον, η απόλυτη καθολικότητα και η σχεδόν μαθηματική ακρίβεια του φαινομένου της μοριακής ισοαπόστασης αποκαλύπτει σε βιοχημικό επίπεδο μια κανονικότητα ανάλογη αυτής του περιοδικού πίνακα των στοιχείων. Η κανονικότητα αυτή είναι αδύνατον να εξηγηθεί ικανοποιητικά από τους τυχαίους μηχανισμούς της δαρβινικής θεωρίας.
(4) Η μη ελαττώσιμη πολυπλοκότητα (irreducible complexity)
Ένας βιολογικός μηχανισμός εμφανίζει μη ελαττώσιμη πολυπλοκότητα, όταν οποιαδήποτε απομείωση της πολυπλοκότητας του (δηλαδή οποιαδήποτε αφαίρεση ενός από τα στοιχεία που τον αποτελούν) οδηγεί σε πλήρη απώλεια της λειτουργικότητας του.
Ένα παράδειγμα βιολογικού μηχανισμού με μη ελαττώσιμη πολυπλοκότητα είναι το μαστίγιο των βακτηριδίων [7]. Το μαστίγιο είναι μια περιστροφική προπέλα, την οποία κάποια βακτηρίδια χρησιμοποιούν για τη μετακίνηση τους εντός υγρών. Αποτελείται από τα εξής (κύρια) στοιχεία: Το καθ΄αυτό μαστίγιο που περιστρέφεται εντός του νερού, έναν μοριακό κινητήρα που περιστρέφει το μαστίγιο, έναν αρθρωτό σύνδεσμο που συνδέει το μαστίγιο με τον κινητήρα και έναν στάτορα που κρατάει τον κινητήρα στη θέση του. Αν αφαιρέσουμε ένα οποιοδήποτε από τα ανωτέρω στοιχεία, ο μηχανισμός παύει εντελώς να λειτουργεί.
Ένας μηχανισμός που εμφανίζει μη ελαττώσιμη πολυπλοκότητα είναι αδύνατο να εξελιχθεί σταδιακά με δαρβινικό τρόπο (τυχαίες μεταλλάξεις – φυσική επιλογή). Πράγματι, οποιοδήποτε ενδιάμεσο στάδιο της εξέλιξης του μηχανισμού, ακόμα και αν προκύψει από τυχαίες μεταλλάξεις, δεν μπορεί να επιλεγεί από τη φυσική επιλογή, επειδή δεν έχει καμία λειτουργικότητα. Δηλαδή, στη συγκεκριμένη περίπτωση, το 50% του μαστιγίου δε βελτιώνει ούτε στο ελάχιστο την ικανότητα του βακτηριδίου να κολυμπάει και, επομένως, το μαστίγιο δεν μπορεί να εξελιχθεί σταδιακά, αλλά πρέπει να προκύψει σαν ολότητα από τις τυχαίες μεταλλάξεις (κάτι που είναι αστρονομικά απίθανο να συμβεί).
Ένα άλλο παράδειγμα είναι ο μηχανισμός με τον οποίο το αίμα πήζει στις πληγές, αποτρέποντας τον θάνατο των οργανισμών από ακατάσχετη αιμορραγία. Ο μηχανισμός βασίζεται σε μια αλυσίδα σαράντα τεσσάρων διαδοχικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ πρωτεινών [8]. Η πήξη του αίματος επιτυγχάνεται μόνο στο τελευταίο 44ο βήμα, το οποίο για να συμβεί προϋποθέτει όλα τα 43 προηγούμενα. Ενδιάμεσοι οργανισμοί (εξελικτικοί κρίκοι) στους οποίους λείπει έστω και μία από τις 44 διαδοχικές αλληλεπιδράσεις δεν είναι δυνατόν να έχουν υπάρξει, επειδή η πρώτη πληγή θα τους προκαλούσε άμεσα θάνατο από ακατάσχετη αιμορραγία.
Η μη ελαττώσιμη πολυπλοκότητα δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά είναι γενικό φαινόμενο, που χαρακτηρίζει το σύνολο σχεδόν των σύνθετων βιολογικών μηχανισμών. Όπως μια μηχανή δεν μπορεί να λειτουργήσει, παρά μόνο αν το σύνολο των βασικών εξαρτημάτων της έχουν τοποθετηθεί και συνδεθεί μεταξύ τους, έτσι και οι σύνθετοι βιολογικοί μηχανισμοί δεν είναι δυνατόν να λειτουργήσουν και να επιλεγούν από τη φυσική επιλογή, παρά μόνο αν συναρμολογηθούν στο σύνολο τους από μία και μοναδική υπεραστρονομικά τυχερή μακρομετάλλαξη.
(5) Άμεσες παρατηρήσεις των δυνατοτήτων του δαρβινικού μηχανισμού
Συχνά λέγεται, ότι για να διαπιστωθούν εξελικτικές αλλαγές στα έμβια είδη απαιτείται να παρέλθουν εκατομμύρια χρόνια. Αυτό πιθανώς να ισχύει για τους ανώτερους πολυκυτταρικούς οργανισμούς, ωστόσο δεν ισχύει για τους ταχύτατα αναπαραγόμενους μονοκυτταρικούς οργανισμούς.
Η μεγαλύτερη, μέχρι σήμερα, πειραματική εξελικτική μελέτη, πραγματοποιείται από τον καθηγητή Richard Lenski του πανεπιστημίου του Μίτσιγκαν [9]. Κατά το υπόψη πείραμα, μελετάται, άμεσα και εργαστηριακά, η εξέλιξη του βακτηριδίου E.coli. Μέχρι σήμερα, στους δοκιμαστικούς σωλήνες του Lenski έχουν γεννηθεί και πεθάνει περίπου 10^13 βακτηρίδια, αριθμός μεγαλύτερος από τον συνολικό αριθμό των χιμπαντζήδων και των ανθρώπων που έχουν υπάρξει στην εξελικτική γραμμή που οδηγεί από τον χιμπαντζή στον άνθρωπο. Επομένως, η επίδραση του δαρβινικού μηχανισμού στην εξέλιξη του E.coli, κατά το υπόψη πείραμα, θα πρέπει να είναι ανάλογη με την επίδραση του στην εξέλιξη του ανθρώπου.
Η πειραματικώς παρατηρηθείσα εξέλιξη του E.coli, δεν οδήγησε στην εμφάνιση ούτε μίας νέας σύνδεσης μεταξύ πρωτεϊνών (κάτι που είναι η βάση για τη δημιουργία νέων βιοχημικών λειτουργιών). Το βακτηρίδιο απλώς πέτυχε να μειώσει την κατανάλωση ενέργειας του, χάνοντας την ικανότητα του να κατασκευάζει κάποιες από τις δομικές μονάδες του RNA, που υπό τις συνθήκες του πειράματος δεν του χρειάζονταν.
Μάλιστα, ούτε το μικρόβιο της ελονοσίας P. falciparum, στο οποίο, κάθε χρόνο, γεννιούνται περίπου 10^20 άτομα έχει επιτύχει κατά τις τελευταίες δεκαετίες (που η εξέλιξη του παρατηρείται βιοχημικά) να δημιουργήσει κάποια νέα σύνδεση μεταξύ πρωτεϊνών. Ενδεικτικά αναφέρεται, ότι ο αριθμός των θηλαστικών που έχουν υπάρξει στην ιστορία της γης είναι μικρότερος από 10^20.
(6) Η προέλευση της ζωής και η πολυπλοκότητα του κυττάρου
Στην εποχή του Δαρβίνου, το κύτταρο, η απλούστερη μορφή ζωής, θεωρούνταν κάτι τόσο απλό, όσο «ένας μικρός βόλος από άνθρακα» [10]. Ωστόσο, τον 20ο αιώνα, η ανακάλυψη του ηλεκτρονικού μικροσκοπίου και η πρόοδος της μοριακής βιολογίας έδειξαν, ότι ανάμεσα στην πολυπλοκότερη μορφή άβιας ύλης (κρύσταλλοι) και στην απλούστερη μορφή έμβιας ύλης (βακτηριδιακά κύτταρα) υπάρχει ένα ασύλληπτο χάσμα.
Για να δώσει μια εικόνα αυτού του χάσματος, ένας από τους μεγαλύτερους επιστήμονες του 20ου αιώνα, ο Sir Fred Hoyle έκανε μια εκτίμηση της πιθανότητας να προκύψει το πιο απλό γνωστό βακτηρίδιο από μια υποτιθέμενη «προβιοτική σούπα» [11]. Το πιο απλό γνωστό βακτηρίδιο έχει δυνατότητα κωδικοποίησης περίπου 2000 πρωτεϊνών, με μέσο μήκος περί τα 300 αμινοξέα η κάθε μία. Μια αισιόδοξη εκτίμηση της πιθανότητας τυχαίας συναρμολόγησης μιας μέσης πρωτεΐνης είναι 1 στα 10^20. Επομένως, η πιθανότητα τυχαίας συναρμολόγησης και των 2000 πρωτεϊνών του απλούστατου βακτηριδίου θα πρέπει να είναι 1 στα (10^20)^2000 = 10^40000. Πρόκειται για πιθανότητα τόσο μικρή, ώστε η τυχαία προέλευση της ζωής θα φαινόταν εντελώς αδύνατη, ακόμα και αν όλο το σύμπαν ήταν γεμάτο με «προβιοτική σούπα».
Ένας από τους διακεκριμένους επιστήμονες, που ασχολούνται με την έρευνα στον τομέα της προέλευσης της ζωής, ο Klaus Dose, συνοψίζει ως εξής την τρέχουσα κατάσταση της έρευνας στον χώρο του [12]:
«Πάνω από 30 χρόνια πειραματισμού σε σχέση με την προέλευση της ζωής, στους τομείς της χημικής και μοριακής εξέλιξης, έχουν οδηγήσει μάλλον σε μια καλύτερη αντίληψη του τεραστίου μεγέθους του προβλήματος, παρά στη λύση του. Σήμερα, όλες οι συζητήσεις επί γενικών θεωριών και όλα τα πειράματα καταλήγουν σε αδιέξοδο ή σε μια ομολογία άγνοιας».
Η σύγχρονη μοριακή βιολογία έχει αποδείξει, ότι το κύτταρο, η απλούστερη μορφή ζωής, είναι ένα αυτόματο υπερ-εργοστάσιο, ασύλληπτα πολυπλοκότερο από τα πιο σύνθετα τεχνολογικά επιτεύγματα του ανθρώπου.
Για να αποκτήσουμε μια εικόνα της πολυπλοκότητας του κυττάρου [13] θα πρέπει να το μεγεθύνουμε ένα δισεκατομμύριο φορές, έτσι ώστε κάθε δομική του μονάδα (δηλ. κάθε άτομο) να έχει το προσιτό στον άνθρωπο μέγεθος μιας μπάλας του τένις. Σε αυτή τη μεγέθυνση, το κύτταρο θα μας φαινόταν σαν μια σφαίρα με διάμετρο 20 χιλιόμετρα, αρκετά μεγάλη, ώστε να χωράει 700 πόλεις σαν το Λονδίνο. Στην εξωτερική επιφάνεια της σφαίρας θα βλέπαμε τα εκατομμύρια ανοίγματα της κυτταρικής μεμβράνης, τα οποία επιλεκτικά ανοίγουν και κλείνουν σαν πόρτες τράπεζας, επιτρέποντας ελεγχόμενη ροή υλικών από και προς το κύτταρο. Στο εσωτερικό του κυττάρου θα βλέπαμε έναν τεράστιο αριθμό εργοστασίων (οργανίδια), τα οποία συνδέονται μεταξύ τους με εκατομμύρια διαδρόμους και αγωγούς, που διακλαδίζονται, επιτρέποντας την κίνηση των μορίων στο εσωτερικό του κυττάρου.
Ο πυρήνας του κυττάρου θα έμοιαζε με μια τεράστια κεντρική τράπεζα πληροφοριών, με διάμετρο ενός χιλιομέτρου. Στο εσωτερικό της θα βλέπαμε τις αλυσίδες του DNA, οι οποίες περιέχουν, γραμμένες με τη μορφή κώδικα, όλες τις πληροφορίες για την κατασκευή και τη λειτουργία του κυττάρου. Θα βλέπαμε πολύπλοκες μοριακές μηχανές (mRNA), οι οποίες αντιγράφουν με αυτόματο μηχανισμό την απαιτούμενη, κάθε φορά, πληροφορία και στη συνέχεια βγαίνουν από την τράπεζα πληροφοριών και πηγαίνουν στα εργοστάσια κατασκευής πρωτεϊνών (ριβοσώματα). Εκεί τα εργοστάσια και οι μηχανές τους (πρωτεΐνες), με αυτόματο μηχανισμό, αντίστοιχο ενός εργοστασίου συναρμολόγησης, διαβάζουν την πληροφορία που περιέχεται στο mRNA και με βάση αυτήν κατασκευάζουν περίπλοκες μοριακές μηχανές (πρωτεΐνες), από τις οποίες είναι φτιαγμένο το κύτταρο και με τις οποίες επιτελούνται όλες οι βιοχημικές του λειτουργίες. Κάθε τέτοια μοριακή μηχανή θα βλέπαμε να αποτελείται από 3000 περίπου άτομα, διατεταγμένα με γεωμετρική ακρίβεια σε ένα τρισδιάστατο σύμπλεγμα. Τις μηχανές αυτές θα τις βλέπαμε να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και να ενώνονται σε αμέτρητους συνδυασμούς, δημιουργώντας απειράριθμες άλλες πολυπλοκότερες μηχανές με διαφορετική λειτουργία η καθεμιά, οι οποίες και πάλι θα βλέπαμε να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, επιτελώντας τις ποικίλες βιοχημικές λειτουργίες του κυττάρου.
Στο εσωτερικό του κυττάρου θα διακρίναμε κατασκευές, εργοστάσια και μηχανήματα με γνώριμες, από τη σύγχρονη τεχνολογία, λειτουργίες, όπως εργοστάσια μετατροπής της ηλιακής ενέργειας σε χημική (χλωροπλάστες), εργοστάσια παραγωγής ενέργειας με τη μορφή ATP (μιτοχόνδρια), φυσαλίδες (vesicles) οι οποίες σαν φορτηγά αποθηκεύουν και μεταφέρουν πρωτεΐνες, σιδηροδρομικούς σταθμούς (συσκευές Golgi), που συσκευάζουν, τοποθετούν ετικέτες προορισμού και αποστέλλουν τις πρωτεΐνες σε διάφορα σημεία του κυττάρου, ένα τεράστιο μεταλλικό δικτύωμα (σκελετός του κυττάρου), το οποίο στηρίζει στατικά το κύτταρο, αλλά και επιτρέπει την κυκλοφορία εντός αυτού με τη μορφή δικτύου δρόμων, καθώς και εργοστάσια απόθεσης και ανακύκλωσης απορριμμάτων (λυσοσώματα).
Αν μελλοντικά βρούμε τρόπο να κατασκευάσουμε τεχνητά ένα κύτταρο, τοποθετώντας στη θέση τους τα διάφορα άτομα από τα οποία αποτελείται, ακόμα και αν θα χρειαζόμαστε μόνο ένα λεπτό για να τοποθετήσουμε στη θέση του ένα άτομο, για την κατασκευή ενός και μόνου κυττάρου, θα χρειαζόμασταν 50 εκατομμύρια χρόνια. Ωστόσο, το ίδιο το κύτταρο μπορεί (αναπαραγόμενο) να ανακατασκευάσει πλήρως τη δομή του μέσα σε λίγες ώρες.
Η ικανότητα του DNA να αποθηκεύει πληροφορία είναι ασύλληπτα μεγαλύτερη από όλα τα σύγχρονα επιτεύγματα στο χώρο της μικροτεχνολογίας. Συγκεκριμένα, η πληροφορία που απαιτείται για την ανακατασκευή όλων των έμβιων ειδών, που έχουν υπάρξει στη γη (περίπου ένα δισεκατομμύριο είδη), θα μπορούσε να χωρέσει σε ένα κουταλάκι του τσαγιού και θα υπήρχε ακόμη χώρος για να αποθηκευτεί η πληροφορία όλων των βιβλίων που γράφτηκαν ποτέ [14].
Από πλευράς μικροτεχνολογίας, το κύτταρο περιέχει μέχρι και 100 χιλιάδες διαφορετικούς μηχανισμούς (πρωτεΐνες) σε έναν χώρο μόλις 4000 cμ, δηλαδή δέκα τρισεκατομμύρια φορές μικρότερο από τον όγκο άλλων ανθρώπινων θαυμάτων της μικροτεχνολογίας, τα οποία περιέχουν αντίστοιχο αριθμό μηχανισμών [15].
Από πλευράς αυτοματισμού, η ανθρώπινη τεχνολογία έχει δημιουργήσει μόνο πολύ απλά απολύτως αυτόματα μηχανήματα. Σε αντίθεση με τα ψευδο – αυτόματα ανθρώπινα εργοστάσια συναρμολόγησης, στα οποία συνεχώς εφαρμόζεται εξωτερικός – ανθρώπινος έλεγχος, το αχανής πολυπλοκότητας κύτταρο, λειτουργεί εντελώς αυτόματα, δηλαδή λειτουργεί αποκλειστικά βάσει των φυσικών – χημικών επιδράσεων που συμβαίνουν μεταξύ των μορίων του.
Τέλος, το κύτταρο έχει μια ικανότητα, την οποία η ανθρώπινη τεχνολογία δεν έχει ακόμα επιτύχει, ούτε καν στην πιο απλή μορφή της: Έχει την ικανότητα να αναπαράγεται, συναρμολογώντας πλήρως και εντελώς αυτόματα όλο το αχανές οικοδόμημα του, μέσα σε λίγες ώρες.
(7) Η πολυπλοκότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου
Το κύτταρο, αν και ασύλληπτα περίπλοκο για τα δεδομένα της ανθρώπινης τεχνολογίας, δεν είναι παρά το απλούστερο κομμάτι του βιολογικού κόσμου, ο οποίος περιλαμβάνει πολυκυτταρικούς οργανισμούς, όπως ο άνθρωπος, ο οποίος βασίζει την ύπαρξη του στη συνεργασία δεκάδων τρισεκατομμυρίων κυττάρων.
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος αποτελείται [16] από δέκα δισεκατομμύρια νευρωνικά κύτταρα. Καθένα από αυτά συνδέεται, μέσω ινών, με δεκάδες χιλιάδες άλλα νευρωνικά κύτταρα. Έτσι, ο συνολικός αριθμός συνδέσεων μεταξύ νευρωνικών κυττάρων του ανθρώπινου εγκεφάλου φθάνει το ένα τετράκις εκατομμύριο. Όμως, παρά το ότι οι συνδέσεις είναι τόσο πολλές, δεν δημιουργούν ένα τυχαίο συσσωμάτωμα, αλλά ένα υψηλής οργάνωσης δίκτυο, στο οποίο μεγάλο ποσοστό ινών ακολουθεί την ατομική του, ειδικά καθορισμένη διαδρομή διαμέσω του εγκεφάλου. Λαμβάνοντας υπόψιν, ότι το οδικό δίκτυο της γης περιλαμβάνει περίπου ένα δισεκατομμύριο οδικές συνδέσεις, προκύπτει ότι το νευρωνικό δίκτυο του ανθρώπινου εγκεφάλου είναι ένα εκατομμύριο φορές περιπλοκότερο από το οδικό δίκτυο της γης, αν και περιορίζεται σε όγκο λίγων εκατοντάδων κυβικών εκατοστών.
Αν και πολύ απέχουμε από το να μπορούμε να κατανοήσουμε πλήρως τη λειτουργία, όχι του εγκεφάλου, αλλά ακόμα και ενός απλού κυτταρικού οργανιδίου, ωστόσο, διαισθητικά, ανέκαθεν μπορούσαμε να αντιληφθούμε την πολυπλοκότητα που απαιτείται να έχει ένα όργανο, ικανό να παράγει την ανθρώπινη σκέψη. Η σύγχρονη βιολογία απλά διαπιστώνει την πολυπλοκότητα αυτή.
Βιβλιογραφία:
1. Darwin, C. (1859), The Origin of Species (Reprint of the first edition), Avenel Books, Crown Publishers, New York, 1979, p. 292.
2. Gould, S.J. (1977), Evolution’s Erratic Pace, Natural History, vol. 86, May.
3. Romer, A.S. (1966), Verterbrate Paleontology, 3rd ed, University of Chicago Press, Chicago.
4. Dawkins, R. (1986), The Blind Watchmaker, W. W. Norton, London, p. 229.
5. Lewin, R. (1988), Science, vol. 241, 15 July, p. 291.
6. Dayhoff, M.D. (1972), Atlas of Protein Sequence and Structure, National Biomedical Research Foundation, Silver Spring, Maryland.
7. Voet, D., Voet, J.G. (1995), Biochemistry, 2nd ed., John Wiley and Sons, New York, p. 1259-1260.
8. Voet, D., Voet, J.G., p. 1196-1207.
9. Lenski, R.E. (2004), Phenotypic and genomic evolution during a 20,000-generation experiment with the bacterium Escherichia coli, Plant Breeding Reviews, 24:225-65.
10. Farley, J. (1979), The Spontaneous Generation Controversy from Descartes to Oparin, 2nd ed, The Johns Hopkins University Press, Baltimore, p.73.
11. Hoyle, F., Wickramasinghe C. (1984), Evolution from Space, Simon & Schuster, New York, p. 148.
12. Dose, K. (1988), The Origin of Life: More Questions Than Answers, Interdisciplinary Science Reviews, vol. 13, no. 4, p. 348.
13. Denton, M. (1985), Evolution: A Theory in Crisis, Burnett Books, London.
14. ibid, p. 334.
15. ibid, p. 335.
16. ibid, p. 330.
Δεν πρόλαβα να διαβάσω όλο το νήμα που παραθέτεις , με συγκλόισαν οι φωτογραφίες των εμβρύων που έχει το κείμενο σου. Επειδή έρχομαι σε πρώτη επαφή με το μπλόκ σου αγαπητέ Βανδοφόρος, έχω να παρατηρήσω ότι είναι ένα πολύ όμορφο μπλοκ, θα σε παρακολουθώ να είσαι καλά.