Έκλεψαν το σώμα
1. Ο Ιησούς εσταυρώθη. Απέθανε στο Σταυρό. Και ετάφη από τους «ευσχήμονες» (=εβραίους αξιωματούχους) μαθητές Του Ιωσήφ και Νικόδημο.
Ετάφη εσπευσμένα. Γιατί εκοιμήθη, λίγο πριν δύση ο ήλιος. Και από την δύση του ηλίου άρχιζε ο εορτασμός του Πάσχα. Έτσι ο Ιωσήφ, αφού Τον άλειψε με αρώματα και σμυρναλόη και Τον ετύλιξε με ένα σινδόνι, Τον έβαλε στον τάφο που ετοίμαζε για τον εαυτό του. Ένα τάφο λελατομημένο (= σκαλισμένο) επάνω σε ένα βράχο. Και έκλεισε στο στόμιο του τάφου με μια μεγάλη πλάκα, που δύσκολα την μετακινούσαν δύο άνδρες (Ματθ. 27,60).
2. Την επομένη, παρ’ ότι εόρταζαν το Πάσχα οι αρχιερείς των Εβραίων, αδιαφορώντας για εορτή και διατάξεις περί καθαρότητος (βλ. Ιω. 18,28), επήγαν στο πραιτώριο. Και είπαν στον Πιλάτο:
- Κύριε, εμνήσθημεν, ότι εκείνος ο πλάνος είπεν έτι ζων: Μετά τρεις ημέρας εγείρομαι! Κέλευσον ουν ασφαλισθήναι τον τάφον έως της τρίτης ημέρας∙ μήποτε ελθόντες οι μαθηταί Αυτού νυκτός κλέψωσιν Αυτόν και είπωσι, ότι: Ηγέρθη από των νεκρών. Και έσται η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης (Ματθ. 27,63-64). Δηλαδή: Εξοχώτατε, θυμηθήκαμε, ότι εκείνος ο πλάνος είχε ειπεί: Μετά τρεις ημέρες θα αναστηθώ. Σε παρακαλούμε, διάταξε να φρουρηθή ο τάφος, μέχρι που να συμπληρωθή και η τρίτη ημέρα. Γιατί φοβούμεθα, πως θα πάμε οι μαθητές Του και θα Τον κλέψουν. Και θα λένε: Αναστήθηκε. Και η πλάνη αυτή θα είναι η χειρότερη που μπορεί κανείς να φαντασθή!
Ο Πιλάτος τους έδειξε κατανόηση!
• Τους έδωσε μια ολόκληρη κουστωδία.
• Εσφράγισε τον λίθο του τάφου με την σφραγίδα του.
• Έθεσε την κουστωδία υπό την άμεση εποπτεία του Καϊάφα∙ στις διαταγές του Καϊάφα.
Η ρύθμιση αυτή ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να περιμένη ο Καϊάφας. Τον εξασφάλιζε σε απόλυτο βαθμό. Μα παράλληλα ήταν και ένα μοναδικό στον κόσμο γεγονός. Ούτε ξανάγινε. Ούτε θα ξαναγίνη ποτέ, όσο υπάρχει κόσμος. Φρουρούσαν τον τάφο, να μη χαθή ο νεκρός!
3. Μα την άλλη ημέρα το πρωΐ, τρίτη ημερολογιακή ημέρα από την στιγμή του θανάτου του Ιησού, ο τάφος ευρέθη κενός. Έλειπε ο νεκρός!
Ο κενός τάφος υπήρξε γεγονός ιστορικό, που κανείς δεν το αμφισβήτησε.
• Οι μαθητές έδωσαν την εξήγηση: Ο Χριστός αναστήθηκε εκ νεκρών. Τον είδαμε. Τον εγνωρίσαμε. Τον εψηλαφήσαμε. Μας μίλησε. Κουβεντιάσαμε. Εφάγαμε και ήπιαμε μαζί
• Οι Εβραίοι έδωσαν την δική τους εξήγηση: Το σώμα του Ιησού το έκλεψαν οι μαθητές. Κάποια στιγμή, που οι φρουροί είχαν όλοι αποκοιμηθή. Το έκλεψαν επίτηδες. Για να φτιάξουν το «παραμύθι», ότι ο Χριστός αναστήθηκε!
4. Έχομε δύο εκδοχές διαμετρικά αντίθετες. Και οι δύο δεν μπορεί να είναι σωστές!… Ποιά είναι η σωστή;
Πώς θα ερευνηθή η αλήθεια μιας πληροφορίας;
Μόνο με την ιστορικο-δικαστική μέθοδο .Με άλλα λόγια πρέπει
α. να ερευνηθούν όλες οι υπάρχουσες μαρτυρίες∙ και
β. παράλληλα να ερευνηθούν με ευαισθησία δικαστικού ανακριτή τα κίνητρα, που ώθησαν τα συγκεκριμένα πρόσωπα να δώσουν την κάθε μαρτυρία. Πρέπει σαν δικαστές-ανακριτές να ιδούμε, τι κρύβεται γύρω από την κάθε δήλωση, ομολογία ή κατάθεση. Στην έρευνα γύρω από τα κίνητρα οι δικαστικοί ανακριτές είναι επιστήμονες. Ακούουν ολίγα και βγάζουν συμπεράσματα:
• Αυτός δεν είναι δυνατόν να είναι αθώος.
• Αυτός δεν μπορεί να είναι ένοχος.
• Πίσω από τα λόγια αυτά κρύβεται κάτι το ύποπτο.
Δεν επιτρέπεται να επιστρατεύσωμε όλη μας την δυνατή κακοπιστία σε ό,τι έχει σχέση με την μαρτυρία των αποστόλων∙ και να δεχώμεθα καλόπιστα τις θέσεις των Εβραίων, από φόβο μη μας χαρακτηρίσουν «αντισημιτιστές»! Αυτό δεν είναι αντικειμενικότητα!
egolpion
filothe0s
pilotos91
Κάποια «προοδευτικά» φασιστόμουτρα υβρίζουν το Άγιον Φως, την Ορθοδοξία και τους Έλληνες, και δεν τολμούν να δημοσιεύσουν τις απαντήσεις μου. Μεταφέρω τα σχόλιά μου εδώ, προς ενημέρωσιν. Ευχαριστώ, και Καλή Ανάσταση.
…
Φίλε μου, φίλε μου αγαπητέ και πλανεμένε, ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ τι λέγει ο Κοραής (πέραν της απλής φιλολογικής και ιστοριοδιφικής περιεργείας); ΤΙ ΟΥΝ ΤΟΥΤΟ ΠΡΟΣ ΣΕ; (Μάρκος Αυρήλιος) Τί έχει να κάνει το του Κοραή, ή του Γιανναρά ή του οποιουδήποτε, της μιας ή της άλλης ιδεολογίας; Δεν ζούμε και δεν θρησκευόμεθα κατά την διανοητική κατασκευή του οποιουδήποτε, ζούμε και θρησκευόμεθα εμείς οι Έλληνες Ορθόδοξοι κατά ΤΑ ΠΑΤΡΙΑ ΕΙΩΘΟΤΑ ΚΑΙ ΝΟΜΙΖΟΜΕΝΑ, κατά τα παραδοθέντα ημίν από τους πατέρες και τους παππούδες μας. Χαιρόμαστε και κοινωνούμε την αναστάσιμη χαρά, με τα πάτρια έθιμα, τα οποία τιμούμε, όσο μπορούμε στον σύγχρονο αλλοτριωμένο κόσμο, και με τα κόκκινα αυγά και με τό αρνί και με το ΑΓΙΟ ΦΩΣ και με τον Επιτάφιο και με το Χριστός Ανέστη και με το φιλί της Λαμπρής. Πόσο μίζερος και δυστυχής μπορεί να είναι κάποιος, όταν την στιγμή που χτυπούν χαρμόσυνα οι καμπάνες, αντί να αναγαλλιάζει η καρδιά του σαν του παιδιού με την φλόγα της αναστάσιμης λαμπάδας, να μιζεριάζεται για το τι λέει γιά την φλόγα ο… Κοραής και ο Καλόπουλος; ΝΗΣΤΕΥΣΑΝΤΕΣ ΚΑΙ ΜΗ ΝΗΣΤΕΥΣΑΝΤΕΣ, αφήστε τον Κοραή, κι ελάτε ΝΑ ΦΙΛΗΘΟΥΜΕ ΕΧΘΡΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ!
(Και επειδή, φίλε μου καλέ, επιμένεις: Πώς εμφανίζεται το Άγιον Φως; Σου απαντώ: Όπως ακριβώς το φάσμα της Περσεφόνης στην εποπτεία των Ελευσινίων («το μέγα και θαυμαστόν και τελειότατον εκεί εποπτικόν μυστήριον, εν σιωπή τεθερισμένος στάχυς»). Τόσο απλό. Τί άλλο χρειάζεται να «μάθεις»; Και τί θα μάθεις πραγματικά, αν «μάθεις» αυτό; τίποτε. Η ουσία του μυστηρίου δεν το στάχυ το ίδιο· «ο ναός δεν είναι οι κίονές του». Μήν περιορίζετε την αντίληψί σας, βγάλτε τις παρωπίδες!)
Άσε τον Κοραή, κι έλα ν’ ανάψουμε την λαμπάδα!
…
Και κάτι ακόμη. Πώς είναι δυνατόν να βρίσκετε ΠΑΡΑΞΕΝΟ το να τιμούν οι Έλληνες τα όσια και τα ιερά τους; Να αποδίδουν τιμές στα ιερά κειμήλια; (Ορθότερα, στο συμβολιζόμενο.) Ομιλούμε για ιερότατα κειμήλια, κέντρα τιμής και προσκυνήσεως του λαού μας, αγιασθέντα από τα δάκρυα, τις αγωνίες, τους πόνους και τις χαρές γενεών επί γενεών! Και ο κάθε τζιτζιφιόγκος απορεί για τις τιμές! Τα οικογενειακά σου κειμήλια εσύ τα φτύνεις δηλαδή; Να καταλάβουμε!
Αλλά μήπως όταν (δεν λέγω “εάν”) έλθουν από το Βρετανικό Μουσείο, μία άγια μέρα, τα ακρωτηριασθέντα και αρπαχθέντα μέλη του Παρθενώνος, δεν θα συγκεντρωθούμε, με συγκίνηση και σέβας οι Αθηναίοι και όλοι οι Έλληνες να τά υποδεχθούμε; Μήπως και τότε θα υποπτεύονται οι προδευτικάριοι ότι τα δάκρυά μας είναι υποκριτικά; Ή μήπως οι αρχαίοι πρόγονοί μας του Χρυσού Αιώνος ήταν και αυτοί… οπαδοί του… Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, και μετείχαν στα Παναθήναια (με κορύφωση της εορτής την απόδοσι του ιερού πέπλου στο διιπετές ξόανο της Αθηνάς – στο οποίο απέδιδαν θεϊκές τιμές, όχι τιμές αρχηγού κράτους) χάριν… σκοταδισμού; “Θεών τε πατρώων έδη, θήκας τε προγόνων”, θυμίζω· για αυτά πολεμούσαν οι… Χριστοδουλικοί Σαλαμινομάχοι. Για τους βωμούς των θεών και τους τάφους των προγόνων. (Αντικείμενα νεκρά, ε;!) Το ίδιο και σήμερα. Εάν ενοχλούνται κάποιοι “πολυπολιτισμικοί”, συγγνώμη, αλλά δεν τούς πέφτει λόγος.
…
Και υπάρχουν βεβαίως και άλλες απόψεις. Π.χ.:
+ Πρώιμες μαρτυρίες περί του Αγίου Φωτός
+ Μία ψευδής ιστορική φήμη κατά του Αγίου Φωτός
+ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΑΓΙΟ ΦΩΣ
Που εμένα δεν με πείθουν όλα αυτά, πολύ περισσότερο βεβαίως δεν με πείθουν οι συμπλεγματικοί προοδευτικάριοι, οι οποίοι είναι πνευματικώς ανίκανοι να γνωρίσουν την έννοια και την αίσθηση του Ιερού, αλλά, επαναλαμβάνω, δεν με πείθουν όλες αυτές οι προσεγγίσεις εκατέρωθεν. Διότι ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ η προσέγγιση αυτού του είδους.
ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΦΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΓΙΟ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΪΟΝ ΘΑΥΜΑΤΟΣ. ΕΙΝΑΙ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟ, ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ ΑΓΙΟ. Σκέψου καλά αυτό που είπα τώρα, να καταλάβεις τι εννοώ, πριν σχολιάσεις, αγαπητέ μου αναγνώστη.
…
Και κάτι ακόμη. Την Ολυμπιακή Φλόγα δεν την τιμούμε; Δεν της ψάλλουμε ύμνους; Δεν καλούμε τον Απόλλωνα να την ανάψει; Δεν νιώθουμε την λαχτάρα αυτή τούτη η φλόγα της Ολυμπίας (και όχι από αναπτήρα) να φτάσει σε όλον τον κόσμο;
Είναι λοιπόν η Ολυμπιακή Φλόγα… απάτη;! Επειδή… δεν την ανάβει ο Απόλλωνας; Είναι η Ολυμπιακή Φλόγα σκοταδισμός, και οι τιμές και οι ύμνοι και οι χορωδίες… δεισιδαιμονίες;
Γιατί είστε τόσο αρνητικοί, τόσο μίζεροι, τόσο στενόμυαλοι βρε παιδιά; Γιατί τέτοιο σύμπλεγμα ενάντια σε κάθε τι ωραίο της παράδοσής μας; Δείτε για λίγο τον κόσμο με την αθωότητα και την χαρά του παιδιού που παίζει με την φλόγα της αναστάσιμης λαμπάδας, κι αφήστε την μιζέρια. Έστω την στιγμή που λέμε το Χριστός Ανέστη! Πώς μας έκαναν τόσο μίζερους και γκρινιάρηδες πια; Γιατί; Γιατί; Δεν αξίζει.
…
Φυσικά «με δικές μας δαπάνες», κύριε. Αυτό σημαίνει δημοκρατική κοινωνία, νομιμότητα και χρηστή διαχείριση του δημοσίου χρήματος. Όταν δέκα εκατομμύρια Έλληνες είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι και εκατό Έλληνες οπαδοί της μπεκάτσας με ροζ βούλες, τότε η δημοκρατική πολιτεία δαπανά εκατό χιλιάδες φορές μεγαλύτερο ποσόν για την Ορθοδοξία από αυτό που δαπανά για τις μπεκάτσες με τις ροζ βούλες.
Πού βλέπεις το παράξενο;
Παράξενο είναι για μένα που το κράτος χρηματοδοτεί τις «αντιρατσιστικές» (ρατσιστικές κατά των Ελλήνων) οργανώσεις, τα gay parade και τα τοιαύτα, και τα χρηματοδοτεί πολύ περισσότερο από ό,τι αναλογεί στο ποσοστό των Ελλήνων που τα υποστηρίζουν, με εντολές έξωθεν και πρακτοριλίκι έσωθεν.
Εσύ λοιπόν δεν θέλεις να πληρώνεις το Άγιον Φως, εγώ δεν θέλω να πληρώνω το gay parade. Λοιπόν; Μόνο που το Άγιο Φως το πληρώνουμε εμείς και μόνον εμείς το 90% των Ελλήνων Ορθοδόξων, από το ποσοστό 90% των συνολικών δημοσίων εσόδων που παρέχουμε. Όχι εσύ. Από το δικό μας ποσοστό πληρώνεται το Άγιον Φως. Ενώ εσύ μας επιβάλλεις το gay parade, μάς ο επιβάλλεις στο 99% των Ελλήνων και τό πληρώνουμε όλοι, επειδή έτσι γουστάρετε εσείς το 1%. Και τολμάτε να μιλάτε για δημοκρατία και νομιμότητα, υποκριτές.
egolpion
Καλην Ανασταση! Καλον Αγωνα! και καλον Παράδεισο.
Κάλιο ληστής παρά δημοσιογραφος.
(Για την Ανάσταση υπαρχουν ενδειξεις μηπως υπήρχαν από τοτε και τα γνωστα υπνωτικά σπρέυ, οπότε η κλοπή θα ειναι και πιό αληθοφανής)