Οι Κυριακές της Σαρακοστής

Την Κυριακή της Ορθοδοξίας, η Εκκλησία, μας υπενθυμίζει ότι η σχέση μας με τον Τριαδικό Θεό περνάει μέσα από τα αγιασμένα υλικά πράγματα, τα σύμβολα, μέχρι να φτάσουμε στη θέωση (σύμβολο = υλικό πράγμα, τελετή ή λέξη + θεία Χάρη). Την Κυριακή του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά μας θυμίζει ότι αυτή η θεία Χάρη που φορείς της είναι τα Σύμβολα (Μυστήρια, Σώμα και Αίμα Χριστού, Σταυρός, λείψανα αγίων, αγιασμός, εικόνες, αγία Γραφή, κείμενα και λόγια αγίων κ.λπ.) δεν είναι κάτι κατώτερο του Θεού, γινόμενο και απογινόμενο κτίσμα, αλλά είναι άκτιστη, είναι η άκτιστη ενέργεια του Τριαδικού Θεού που η μακρόχρονη εν μετανοία (με πόνο και θλίψη), με άσκηση, αφομοίωσή της οδηγεί τον θνητό στη θέωση, την ένωση με το Θεό, τον κάνει κατά χάρη θεό.

Αφού λοιπόν μας προετοιμάσει κατάλληλα μας καλεί την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, εν γνώση και όχι μαγικά, να προσκυνήσουμε τον Τίμιο Σταυρό αιτούμενοι το μέγα Έλεος δηλαδή την ύψιστη δωρεά της θέωσης για τον εαυτό μας προσωπικά και για τον κόσμο όλο ώστε να έρθη ως ιστορική πραγματικότητα και επί γης το πολίτευμα του Σταυρού, η Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Την Κυριακή του αγίου Ιωάννου της Κλίμακος και την επόμενη Κυριακή της αγίας Μαρίας της Αιγυπτίας μας παρουσιάζει ολόκληρο το φάσμα των δυνατών επιλογών για τον χριστιανό. Ο άγιος Ιωάννης έζησε και μεγάλωσε εντός των κόλπων της Εκκλησίας εκμεταλλεύτηκε την ασκητική και λειτουργική Της παράδοση, αγίασε, και έγραψε και την “Κλίμακα” όπου εκθέτει και περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια αυτήν ακριβώς τη οδό της σωτηρίας.

Η αγία Μαρία δώδεκα χρονών κοπελίτσα έφυγε από το σπίτι της και έπιασε δουλειά στα πεζοδρόμια … Στα εικοσιεννιά της μετάνοιωσε και κατευθείαν χώθηκε στην έρημο. Απλώς κάποτε είχε βαπτιστεί και ότι έτυχε να ακούσει μέχρι τα δώδεκά της. Μόνη, χωρίς την ασκητική και λειτουργική βοήθεια της Εκκλησίας ασκήτεψε στην έρημο. Μόνη μόνω Θεώ. Αγίασε και όρισε το άλλο άκρο των ποικίλων δρόμων της σωτηρίας των πιστών. Με τις πέντε αυτές Κυριακές η Εκκλησία μας παίρνει από την στιγμή της εξόδου από τον Παράδεισο και μας εισάγει πανηγυρικά στην Άνω Ιερουσαλήμ, στη μόνη πραγματική πραγματικότητα, στη Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του αγίου Πνεύματος. Αμήν.

http://www.vic.com/~tscon/dipa/01.htm#_Toc94760935