Να και το όνομα του αντιχρίστου…

Και το όνομα αυτού ΦΟΧ – FOX ή και firefox!

Μετά το βιβλίο ”Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ΗΛΘΕΝ 1983-2013” του π.Μάξιμου Βαρβαρή , το οποίο χαρακτηρίστηκε ως ΚΑΚΟΔΟΞΟ από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας, ο μοναχός Μάξιμος συνεχίζει ακάθεκτος τις ερμηνείες του περί αντιχρίστου και στο νέο του βιβλίο μας αποκαλύπτει το όνομά του.

Ανακάλυψε ότι το χξστ’ πρέπει να ‘διαβαστεί’ στο αγγλικό αλφάβητο και όχι στο Ελληνικό όπως έκαναν κάποιοι έως σήμερα. Βγάζει λοιπόν το όνομα FOX (Αλεπού) που το βλέπει παντού στη Γραφή πλέον… Το θέμα εκτός από αστείο είναι και τραγικό και παρακαλούμε την Ιερά Σύνοδο να ενημερώσει σύντομα το πλήρωμα της Εκκλησίας… κρίμα π.Μάξιμε!

Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής για τους ‘ερωτιάρηδες’ πλανεμένους

«Δεν πρέπει λοιπόν τους αιρετικούς με κανένα τρόπο να τους βοηθούμε, ως αιρετικούς, ακόμη κι αν είχε επιτραπή σε όλους να κάνουν αφόβως τα πάντα· τόσο για τις προαναφερθείσες αιτίες, ώστε να μη προσκρούσουμε στο Θεό, δίχως να το συνειδητοποιήσουμε· και επειδή δεν είναι καλό να τους δίνουμε την ελευθερία να περιφέρονται πανηγυρικά με το ψεύδος τους και να ξεσηκώνονται εναντίον της ευσεβείας· ώστε να μη μπορέσουν να σαλεύσουν από την ασφαλή βάση της Πίστεως κάποιους από τους αφελεστέρους με το δάγκωμα της απάτης, ωσάν τα φίδια, εμφανιζόμενοι μέσα από εμάς· και  ευρεθούμε και εμείς, όπως δεν θέλουμε, να συμμετέχουμε στην τιμωρία που κρέμεται πάνω τους για αυτό. [.....]

Αυτά δεν τα γράφω, θέλοντας να θλίβονται οι αιρετικοί, ούτε χαίροντας για την κάκωσή τους – μη γένοιτο – αλλά περισσότερο χαίροντας και συναγαλλόμενος με την επιστροφή τους. Διότι τι είναι πιο τερπνό στους πιστούς, από το να βλέπουν τα τέκνα του Θεού τα διασκορπισμένα, να συνάγονται «εις εν»; Ούτε πάλιν παραινώντας να προτιμάτε τη σκληρότητα από τη φιλανθρωπία – να μη τρελαθώ τόσο! – αλλά παρακαλώντας με προσοχή και δοκιμασία να κάνετε και να ενεργείτε τα καλά σε όλους τους ανθρώπους και να γίνεσθε «τα πάντα τοις πάσι», κατά τον τρόπο που καθένας έχει την ανάγκη σας. Όμως θέλω και εύχομαι να είστε παντελώς σκληροί και αμείλικτοι ως προς το να βοηθήσετε τους αιρετικούς, με αποτέλεσμα την υποστήριξη της φρενοβλαβούς δοξασίας τους. Διότι εγώ βεβαίως ορίζω ως μισανθρωπία και χωρισμό από τη θεία αγάπη το να δοκιμάζετε να δώσετε ισχύ στην πλάνη, προς περισσότερη φθορά εκείνων που έχουν καταληφθή από αυτήν»

30 χρόνια χωρίς το Νίκο…

Σαν σήμερα πριν 30 χρόνια χάσαμε το Νίκο της Ρωμηοσύνης. Ο Θεός ας τον αναπαύσει!

Μαθητεία στις πηγές του π.Επιφανίου

αγορά online του βιβλίου

…ο καρκίνου πάθος, τω λόγω θεραπεύσας Παρθένιε παμμάκαρ!

Ελλησπόντου το κλέος και Λαμψάκου τον Πρόεδρον,
Παρθένιον τον μέγαν Ιεράρχην τιμήσωμεν,
θαυμάτων γαρ πηγάζει δωρεάς, και παύει ασθενείας χαλεπάς,
και καρκίνου απαλλάτει της συνοχής, τους ευλαβώς κραυγάζοντας,
δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ, δόξα τω σε στεφανώσαντι,
δόξα τω ενεργούντι δια σου, πάσιν ιάματα.

λίγα λόγια για τον άγιο

ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΕΦΩΤΙΣΜΕΝΟΙ

 

Επιστολή του Σεβ. Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ

ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΕΦΩΤΙΣΜΕΝΟΙ

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ απέστειλεν εις τον Διευθυντήν του «Ορθοδόξου Τύπου» κ. Γ. Ζερβόν, την ακόλουθον ενδιαφέρουσαν επιστολήν δια τους Πεφωτισμένους. Η επιστολή έχει ως εξής:

«Ελλογιμώτατε,

Εις την Υμετέραν έγκριτον και αγωνιστικήν Εφημερίδα “ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ” της 18/9/2009 δημοσιεύθηκε επιστολή του κ. Νικολάου Λάου, Προέδρου της εν Λονδίνω εδρευούσης “Sosietas Masonica Illuminatorum” δια της Δικηγόρου αυτού κ. Χριστίνας Φλώρου, εις την οποίαν επιτίθεται εις ημέτερον ανακοινωθέν ενάγων την ταπεινότητά μου, ότι δήθεν έχω εξαπολύσει συκοφαντικήν εγκύκλιον εις βάρος αυτού και αιτιάται το υμέτερον μαχητικόν δημοσιογραφικόν όργανον δια την δημοσίευσιν του ημετέρου ανακοινωθέντος αφορώντος εις τον ιδρυτήν της Ιλλουμινατικής κινήσεως.

Οφείλω μίαν απάντησιν εις τον αξιότιμον κ. Λάον, ο οποίος επιθυμεί να παραδώση και μαθήματα Ορθοδόξου Θεολογίας και έχει αναλάβει την υπεράσπισιν του ιδρυτού και αρχηγού της εταιρείας των Ιλλουμινάτι ή  Πεφωτισμένων, διατελέσαντος καθηγητού του Κανονικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ιγκλστάντ Αδάμ Βάϊσχάουπ, ως εκ του κειμένου του προκύπτει. Ασφαλώς δεν δύναμαι ανθρωπίνως να εισέλθω εις μηχανήν χρόνου και να ευρεθώ εις το έτος 1876 ότε η Βαυαρική Πολιτεία διέλυσε την ιδρυθείσα την 1/5/1876 εταιρεία των Πεφωτισμένων ή Ιλλουμινάτι και απηγόρευσε την δράσιν αυτής δια να αμφισβητήσω ως θα επεθύμει ο αναβιώνων σήμερον την μασονικήν εταιρείαν των Ιλλουμινάτι κ. Νικ. Λάος, τα κίνητρα και την νομικήν ενέργειαν των οργάνων της Βαυαρικής Πολιτείας που διέλυσαν την εταιρεία των Ιλλουμινάτι. Αντίκειται όμως εις τα πορίσματα της λογικής, μία κρατική οντότης να αντιμετώπιζει με αμφιβολίαν, υποψίαν και τελικώς κρατικήν καταστολήν μίαν φιλοσοφικήν η φιλολογικήν ένωσιν η κίνησιν ως εμφανίζει ο κ. Λάος την εταιρείαν των Πεφωτισμένων.

Αντιθέτως τα δημοσιοποιηθέντα και κυκλοφορηθέντα στοιχεία της εταιρείας του Αδάμ Βαϊτσχάουπ παρουσιάζουν αποκρυφιστικήν, σατανιστικήν οργάνωσιν στοχοποιούσαν την δράσιν της Εκκλησίας και επιδιώκουσα την βιαίαν ανατροπήν της καθεστικυίας τάξεως. Ειδικώτερον εις έρευναν την οποίαν διενήργησε η αστυνομία του τότε υφισταμένου κράτους της Βαυαρίας εις την οικίαν του ιδρυτού και αρχηγού των Ιλλουμινάτι Αδάμ Βαϊτσχάουπ ανεύρον μίαν μεγίστην στογγύλην αίθουσαν μαύρου χρώματος, εις τον τοίχον της οποίας υπήρχε ζωγραφισμένη μία τεραστία “χείρ της δόξης” με την μαύρη δάδα και με χρυσά γράμματα τα στοιχεία “G.E.A.A.L.H.H.H.A.D.M.M”, που αντιστοιχούσαν στις λατινικές λέξεις “Gloir et Amour A Loucifer. Haine, Haine Haine Au Dieu. Madit, Maudit, Maudit” και μεταφράζονται ως “Δόξα και Αγάπη στον Εωσφόρο! Μίσος, μίσος, μίσος εις τον Θεόν. Κατάρα, Κατάρα, Κατάρα!”.

Το Κοράνι επιτρέπει την παιδοφιλία!

Μετά τα εγκλήματα, τα σεξουαλικά όργια και διαστροφές, τους ξυλοδαρμούς, την επιστήμη και τη διαπαιδαγώγηση το ιερό βιβλίο των μουσουλμάνων μας προβάλλει και την ΠΑΙΔΟΦΙΛΙΑ σαν θεραπευτική μέθοδο …εισαγωγής εις τον μουσουλμανικό παράδεισο, όπου ο χορτασμένος σεξουαλικά πιστός θα συνεχίσει τα όργια με την ενίσχυση των ουρί. Το βρήκα στο πολύ καλό Greek Murtadeen: Ελληνες αποστατες απο το Ισλαμ

Tο Κοράνι στη σούρα 65 μιλά για το διαζύγιο και την Ίντντε ή Ίντα, το “χρονικό διάστημα της μη σαρκικής επαφής κανονικών μηνών ώστε να εξακριβωθεί ότι η μήτρα της συζύγου είναι άδεια από τα ζωάρια του συζύγου”. Μόνο όταν παρέλθει το χρονικό αυτό διάστημα χωρίς να εμφανιστεί εγκυμοσύνη, μπορεί η διαζευγμένη να παντρευτεί με έναν άλλο.

Η σούρα 65 επιβεβαιώνει ότι κορίτσια στην προεφηβική ηλικία, χωρίς περίοδο, μπορούν να παντρευτούν και οι σύζυγοί τους μπορούν να κάνουν σεξ μαζί τους. Το εδάφιο 4 λέει: “Όσο για τις γυναίκες σας που

1)έχουν περάσει την ηλικία της – κατά μήνα – αδιαθεσίας, γι’ αυτές – αν έχετε καμία αμφιβολία – η περίοδος (Ίντντε) που ορίστηκε , είναι τρεις μήνες,

2)(το ίδιο) και σ’ αυτές που δεν έχουν (ακόμη) περίοδο.

3)Γι’ αυτές που μεταφέρουν (ζωή μέσα στα σπλάχνα τους), η περίοδος (που ορίζεται) είναι μέχρις ότου απαλλαγούν από το βάρος τους”.

Mε δυο λόγια ένας άντρας μπορεί να έχει

π. Δανιήλ Σισόγιεφ!!!

http://www.impantokratoros.gr/E5D92426.el.aspx

Η τελευταία μέρα του γ. Παϊσίου στο Νoσοσοκομείο…

Ο Γέροντας Παίσιος τελικά προσβλήθηκε από καρκίνο, και νοσηλεύθηκε σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης! Στο νοσοκομείο φρόντισαν το Γέροντα όσο μπορούσαν καλύτερα. Ο καρκίνος, όμως, προχώρησε τόσο, πού το τέλος ήταν πολύ ορατό. Η αναχώρησή του για τους ουρανούς ήταν ζήτημα χρόνου. Γι΄αύτη την αναχώρηση, για την οποία προετοιμαζόταν σε όλη του τη ζωή, ήθελε να αφιερώσει και τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής του στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Σουρωτής. Ο μακαριστός Χριστόφορος Οικονόμου ήταν κοντά του και σε γράμμα του περιγράφει την αναχώρηση του Γέροντα από το Νοσοκομείο:

«Σήμερα έφυγε και ο π. Παΐσιος από το νοσοκομείο. Είχε πολύ κόσμο και μας είπαν ότι θα έβγαινε στο σαλόνι για να ευλογήσει. Τελικά, εκείνη την ώρα έφευγε από το νοσοκομείο. Ο κόσμος, οι γυναίκες, νοσοκόμες, γιατροί, άρρωστοι, συνωστίζονταν όλοι γύρω του. Ψήλωσε το χέρι του και από την πόρτα χαιρέτησε τους άρρωστους στους διπλανούς θαλάμους. Ένας άρρωστος στο διάδρομο πού είχε ορρούς στο χέρι πήγε να του φιλήσει το χέρι, αλλά ο π. Παΐσιος φίλησε το χέρι του ασθενούς. Μπροστά από το ανσανσέρ ψήλωσε το χέρι του και μας ευλόγησε όλους. Μπήκε στο ανσανσέρ να κατέβει κάτω στο δρόμο. Όλοι τρέξαμε από τις σκάλες να τον δούμε για τελευταία φορά. Χαιρετούσε τον κόσμο. Βγήκε έξω από το νοσοκομείο. Ο κόσμος τον περιτριγύρισε γύρω από το αυτοκίνητο, ενώ λεπτές νιφάδες χιονιού έπεφταν. Η νοσοκόμα φώναζε να τον αφήσει ο κόσμος να μπει μέσα στο αυτοκίνητο, γιατί έκανε πολλή ψύχρα και ο άνθρωπος δεν μπορούσε. Μπήκε, τελικά, στο αυτοκίνητο, αφού έκανε το σταυρό του. Όλοι προσπαθούσαν να τον αγγίξουν· έπιαναν το χέρι του, άγγιζαν το τζάμι τοΰ αυτοκινήτου. Ξεκίνησε τελικά το αυτοκίνητο, αλλά προχωρούσε πολύ σιγά, λόγω της μεγάλης κυκλοφορίας. Γιάτραινες, νοσοκόμες, νοσοκόμοι, γιατροί, κατέβηκαν κάτω και όπως ήταν μέσα στο αυτοκίνητο άγγιζαν το τζάμι του αυτοκινήτου πού προχωρούσε αργά-αργά για να τον χαιρετήσουν. Το αυτοκίνητο πέρασε από το δρόμο πού βρίσκεται μπροστά από το σπίτι μου».

Και συνεχίζει ο Χριστόφορος:

π.Επιφάνιος: Βλάσφημοι και Αιρετικοί οι παλαιοημερολογίτες!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ

Λοιπόν, π. Νικόδημε, όσοι φοβούνται τον Οικουμενισμό και προσχωρούν στους Παλαιοημερολογίτες δεν κερδίζουν τίποτα άλλο, παρά μόνο αποφεύγοντας μια αίρεση, προσχωρούν σε μία άλλη. Βέβαια, δεν έχουν συνείδηση ότι προσχωρούν σε αίρεση, αλλά αυτό δεν αλλάζει καθόλου τα πράγματα. Μη νομίζεις ότι είμαι άδικος ή υπερβολικός. Θα σου αποδείξω αμέσως πόσο απολύτως αληθής είναι ο ισχυρισμός μου.

Τι είναι αίρεση, αγαπητέ π. Νικόδημε; Η νοθεία της Πίστεως! Τι είναι όμως νοθεία της Πίστης; Η αθέτηση των δογμάτων; Βεβαίως και αυτό είναι νοθεία της Πίστης, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Νοθεία της Πίστης είναι και η προσπάθεια να θεωρούνται Δόγματα Πίστεως πράγματα που δεν είναι Δόγματα Πίστεως. Αν δηλαδή, θελήσει κάποιος να θεωρήσει Δόγμα Πίστεως, προϋπόθεση σωτηρίας, κάτι το δευτερεύον, έστω και καλό, τότε καθίσταται αυτομάτως αι-ρε-τι-κός!

Θέλεις ένα παράδειγμα; Ας δούμε τους περίφημους Ευσταθιανούς! Τι έκαναν αυτοί; Αθέτησαν Δόγματα Πίστεως; Ποιο; Μήπως το περί Αγίας Τριάδος; Μήπως το περί των δύο φύσεων του Κυρίου; Μήπως το περί Αγγέλων; Μήπως το περί Διαβόλου, κλπ, κλπ; όχι! Κανένα Δόγμα δεν αθέτησαν. Αλλά τότε τι έκαναν; Θεώρησαν Δόγματα Πίστεως, προϋποθέσεις σωτηρίας, πράγματα δευτερεύοντα. Την αγαμία και την αποχή από το κρέας. Η Εκκλησία έλεγε: καλά και άγια και θεάρεστα και άξια μίμησης είναι αυτά τα πράγματα, αλλά δεν είναι όροι σωτηρίας, δεν είναι Δόγματα πίστεως.

Όχι! Διαλαλούσαν οι Ευσταθιανοί! Αυτός που δεν απέχει από το γάμο και το κρέας δε μπορεί να σωθεί!

Τι συνέβη τότε; Η Εκκλησία με την εν Γάγγρα Σύνοδο τους αποκήρυξε σαν αιρετικούς και εκφώνησε εναντίον τους σειρά αναθεμάτων. Καλή και άγια π. Νικόδημε είναι η εορτολογική ομοιομορφία (η οποία όμως ουδέποτε υπήρξε συνολικά στην Εκκλησία), αλλά δεν είναι Δόγμα πίστεως, δεν είναι όρος σωτηρίας.

Όχι! Κραυγάζουν οι Παλαιοημερολογίτες! Η διάσπαση της εορτολογικής ομοιομορφίας (πότε όμως η Εκκλησία γνώρισε απόλυτη εορτολογική ομοιομορφία;) στέρησε από την Εκκλησία την Χάρη, κατέστησε (άκου και φρίξε!) άκυρα τα Μυστήριά της και επομένως οι Νεοημερολογίτες είναι εκτός Χάριτος, δηλαδή εκτός σωτηρίας!!

Αυτός ο φρικαλέος ισχυρισμός, αδελφέ Νικόδημε, αποτελεί φοβερή αίρεση και βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος. Προβίβασαν οι ταλαίπωροι σε Δόγματα πίστεως, σε όρους σωτηρίας, στοιχεία…ημερολογιακά και εορτολογικά!… κανείς βεβαίως δεν θεωρεί καλό πράγμα την ύπαρξη δύο ημερολογίων στο χώρο της ανά την Οικουμένη Ορθοδόξου καθολικής Εκκλησίας. Κακώς, κάκιστα έγινε η αλλαγή του Ημερολογίου. Αλλά από το σημείο αυτό μέχρι το σημείο να δούμε τα ημερολόγια ως…Δόγματα πίστεως και να εξαρτήσουμε από αυτά το κύρος των Μυστηρίων και την επίτευξη της σωτηρίας, η απόσταση είναι αβυσσαλέα.

Ας κρατούσαν οι Παλαιοημερολογίτες το παλιό ημερολόγιο, αλλά ας διατηρούσαν την κοινωνία προς την Εκκλησία. Τότε δεν θα υπήρχε κανένας κίνδυνος. Αυτοί όμως έφτασαν στο σημείο να αποκοπούν από την Εκκλησία, για να μη…χάσουν την Χάρη και τη σωτηρία!… δεν αγνοώ ότι υπάρχουν Παλαιοημερολογίτες, που δεν δέχονται αυτές τις βλασφημίες, αλλά ποιο το όφελος, εφόσον υπάρχουν άλλοι – και μάλιστα η ηγεσία τους – που υποστηρίζουν αυτές τις αιρετικές θέσεις;

Άκου έναν διάλογο που είχα πριν από καιρό  με κάποιον εκλεκτό νέο, ο οποίος προσχώρησε στους Παλαιοημερολογίτες:

- Γιατί έφυγες από την Ελλαδική Εκκλησία;
- Για να μην κοινωνώ με τους αιρετικούς οικουμενιστές.
- Όλοι οι Επίσκοποι της Ελλάδας είναι οικουμενιστές;
- Όχι, όχι! Αλλά κοινωνούν με τον οικουμενιστή Πατριάρχη. Δεν θέλω λοιπόν να έχω κοινωνία με πρόσωπα που κοινωνούν με τους αιρετικούς οικουμενιστές.
- Πιστεύεις ότι το ημερολόγιο είναι Δόγμα πίστεως και ότι οι Νεοημερολογίτες βρίσκονται εκτός Χάριτος και χρειάζεται, σαν αυτούς που επιστρέφουν από τις αιρέσεις, να τους ξαναχρίσουμε με μύρο;
-Θεός φυλάξοι! Εγώ καθόλου δεν πιστεύω τις ανοησίες των Παλαιοημερολογιτών. Εγώ προσχώρησα σ’ αυτούς μόνο και μόνο για να αποφύγω την – έμμεση έστω – κοινωνία με τους αιρετικούς οικουμενιστές.
-Καθόλου όμως δεν απέφυγες την κοινωνία με άλλη αίρεση. Ο ισχυρισμός των Παλαιοημερολογιτών ότι η αλλαγή του ημερολογίου στέρησε την Εκκλησία από την Χάρη, δεν είναι απλή ανοησία, όπως την χαρακτήρισες πιο πριν. Είναι βαρύτατη βλασφημία και αίρεση.
- Αλλά εγώ δεν πιστεύω αυτά τα πράγματα.
- Κοινωνείς όμως με εκείνους, οι οποίοι τα πιστεύουν.
- Τι να κάνω; Αναγκάζομαι να τους ανέχομαι κατ’ οικονομίαν.
- Και τότε γιατί δεν ανεχόσουν, κατ’ οικονομίαν έστω, τους Επισκόπους της Ελλάδας, οι οποίοι κοινωνούσαν με τον Πατριάρχη;
- Εκείνος:………………
- Εγώ: βλέπεις λοιπόν σε ποια αντινομία οδηγήθηκες; Αναγνωρίζεις ότι οι περισσότεροι Επίσκοποι της Ελλάδας είναι Ορθόδοξοι. Αρνείσαι όμως την κοινωνία μαζί τους, επειδή αυτοί κοινωνούν με τον Πατριάρχη. Έτσι δεν δέχεσαι ούτε έμμεση καν κοινωνία με οικουμενιστές. Δέχεσαι όμως άμεση, αμεσότατη κοινωνία με πρόσωπα που κηρύττουν άλλου είδους αίρεση. Ότι η σωτηρία εξαρτάται από το ημερολόγιο!! Ποιο το κέρδος σου;; αλλά και πάλι μη νομίζεις ότι απέφυγες την έμμεση κοινωνία με τους οικουμενιστές.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ”ΤΑ ΔΥΟ ΑΚΡΑ”

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ

Οι Ομολογίες των “Καθαρών” είναι …καθαρές;

  

Οι οπαδοί των αιρέσεων συνηθίζουν συ­στηματικά να καυχώνται για τον ενάρετο βίο των μελών της «Ομολογίας» τους και συγχρόνως να στιγματίζουν τα μέλη της ιστορικής Εκκλησίας ως κατάφορτα από αμαρτίες και πάθη. Αρέσκονται, μάλιστα, αφ’ ενός μεν να μεγαλοποιούν τα λεγόμε­να εκκλησιαστικά σκάνδαλα, αφ’ ετέρου δε να προβάλλουν κάποια παραδείγματα αν­θρώπων οι οποιοι δημόσια ομολογούν ότι προσχωρώντας στην συγκεκριμένη «Ομο­λογία» τους αυτόματα απαλλάχθηκαν από φοβερά πάθη, όπως το πάθος του τσιγάρου, των ναρκωτικών, του αλκοολισμού, της σαρκολατρείας κ. α.

 Οι ομολογίες αυτές προβληματίζουν πολλούς και τους κάνουν να διερωτώνται, μήπως στην συγκεκριμένη αίρεση υπάρχει όντως η αλήθεια.

Είναι μαρτυρημένο ότι κατά κανόνα ο ενάρετος βίος συνδέεται με την αληθινή πίστη και η αμαρτωλή διαγωγή με την πλανεμένη πίστη. Αυτό το έδίδαξεν ο ίδιος ο Ιησούς με τον λόγο του: «πας ο φαύλα πράσσων μισεί το φως και ουκ έρχεται προς το φως… ο δε ποιών την αλήθειαν έρχεται προς το φως». Την ίδια αλήθεια υπενθυμί­ζει με άλλη διατύπωση και ο άγιος Χρυσόστομος, ο οποίος γράφει ότι «εάν η πίστη χωρίς τον ενάρετο βίο δεν έχει καμμία άξια, πολύ περισσότερο ισχύει το αντίστροφο».

Ο προβληματισμός, όμως, για το αν και πως συνδέεται η πίστη με τον ενάρετο ή αμαρτωλό βίο αυτών που την υποστηρί­ζουν, οφείλεται κυρίως στην άγνοια που έχουν οι πολλοί για το ακριβές περιεχόμενο της αρετής. Αυτή η άγνοια δημιουργούσε τον ίδιο ακριβώς προβληματισμό και στους ανθρώπους των πρώτων χριστιανικών αιώνων, σε σχέση τότε με τους ειδω­λολάτρες. Μας τον μεταφέρει ανάγλυφα ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος από την εποχή του (τέλη 4^ου αι. μ. Χ.): «Τι λοιπόν, λέ­νε οι πολλοί, δεν υπάρχουν και χριστιανοί που επιτελούν έργα αμαρτωλά, αλλά και ειδωλολάτρες που ζουν ενάρετα;».

Στον προβληματισμό αυτό απάντα άμεσα ο ίδιος ο οικουμενικός διδάσκαλος, αξιοποιώντας την βασική θεολογική αρχή της διακρίσεως. Διακρίνει δηλαδή δύο ειδών αρετές την πνευματική αρετή, αυτήν που εμφανίζεται ως καρπός του Αγίου Πνεύματος, και την φυσική αρετή, αυτήν που έχουν λάβει όλοι οι άνθρωποι με την δημιουργία τους από τον θεό.

«Κι εγώ γνωρίζω, λέγει, ότι υπάρχουν χρι­στιανοί που ζουν με φαυλότητα. Εάν όμως υπάρχουν ειδωλολάτρες που ζουν ενάρετα αυτό ακόμη δεν το έχω διαπιστώσει με βε­βαιότητα. Βέβαια, μη μου μιλάς για αυτούς που είναι από τη φύση τους επιεικείς και κόσμιοι, διότι αυτό στην πραγματικότητα δεν είναι αρετή. Αντίθετα, μίλησέ μου για εκείνον που αντιμετωπίζει στον βίο τούτα πάθη και γνωρίζει να φιλοσοφή… Ούτε πάλι να μου προβάλης ως επιχείρημα ότι ο τάδε ειδωλολάτρης ζει με σωφροσύνη και δεν αρπάζει τα αγαθά των άλλων, διότι δεν είναι μόνα αυτά που συνιστούν την αρε­τή. Διότι, ποιο το όφελος για κάποιον που τα έχει όλα αυτά, αλλά παραμένει δούλος της κενοδοξίας και υπολογίζοντας την συντροφιά των φίλων του παραμένει στην πλάνη; Αυτό σίγουρα δεν είναι δείγμα καλού βίου, διότι όποιος είναι δούλος της δόξης δεν είναι λιγώτερο απαράδεκτος από εκείνον που πορνεύει».

Σε άλλο δε σημείο σημειώνει: «Και από που θα προέλθη ο τέλειος (ενάρετος) βίος; Από πουθενά αλλού, παρά μόνον από την θεία ενέργεια. Πως τότε εξηγείται ότι υπάρχουν και ει­δωλολάτρες με ενάρετο βίο; Εκείνοι, αν τελικά υπάρχουν τέτοιοι, υπάρχουν είτε εκ φύσεως, είτε από κενοδοξία».

Μελετώντας προσεκτικά και βαθύτερα τα παραπάνω κείμενα παρατηρούμε, ότι για να απαντήσει ο ιερός πατήρ στο ερώ­τημα, που τίθεται από τους πολλούς, ξεκινά από τον προσδιορισμό της αρετής.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ

Ο Σταυρός Του Κυρίου και η Ευημερία των πεντηκοστιανών!

Η  ”Θεολογία” των πεντηκοστιανών είναι μια αρρωστημένη διαστροφή του Ευαγγελικού μηνύματος. Θέλουν ‘ανάσταση΄χωρίς σταυρό.Θέλουν χαρίσματα χωρίς να κοπιάσουν για την απόκτησή τους. Στο ηχητικό ντοκουμέντο ψευτοποιμένας της αίρεσης ξεκάθαρα δηλώνει την αποδοχή της πλάνης και μιλάει για ένα ευαγγέλιο ευημερίας!

Πως έφυγα από την αίρεση της Ε.Α.Ε.Π!

Πριν την γνωριμία με την εκκλησία της Πεντηκοστής. (Μέσα 1998 – Αρχές 2000)

Πάντα με ενδιέφεραν τα πράγματα του Θεού. Στο σχολείο παρακολουθούσα με πολύ ενδιαφέρον το μάθημα των θρησκευτικών. Αργότερα, στο γυμνάσιο, ο θεολόγος είχε παραγγείλει για όλους τους μαθητές Καινές Διαθήκες. Έτσι έπεσε στα χέρια μου η Καινή Διαθήκη για πρώτη φορά. Ωστόσο δεν εκκλησιαζόμουν. Πήγαινα στην εκκλησία  μόνο όταν μας πήγαιναν με το σχολείο, ή όταν ήταν Πάσχα. Καμία επαφή ουσιαστικά.

Το καλοκαίρι του 1998, έπιασα τον ραδιοφωνικό σταθμό ‘’Χριστιανισμός 93.9’’. Τον πρώτο καιρό νόμιζα ότι ήταν κάποιος σταθμός της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Δεν είχα καταλάβει ότι επρόκειτο για Πεντηκοστιανούς. Απλά άκουγα τις ομιλίες που έλεγαν από την Αγία Γραφή. Τον σταθμό τους τον παρακολουθούσα αρχικά μόνο κάθε πρωί. Δεν είχα παρακολουθήσει την κυριακάτικη λειτουργία τους. Έτσι καθώς περνούσε ο καιρός, δεχόμουν τις διδασκαλίες τους, και μη γνωρίζοντας την διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, δεν είχα κάποιο μέτρο σύγκρισης. Δυστυχώς όταν κατάλαβα ότι δεν ήταν Ορθόδοξοι, ήταν πλέον αργά. Ήδη δεχόμουν αυτά που έλεγαν.

Άρχισα να παρακολουθώ και άλλες εκπομπές στο σταθμό αυτό. Διδάχτηκα ότι το νηπιοβάπτισμα δεν είναι αποστολική παράδοση, ότι η Εκκλησία του Χριστού αποστάτησε τον 4ο αιώνα, ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία πιστεύει λάθος, ότι ακολουθεί ανθρώπινες παραδόσεις. Όλα αυτά βέβαια δεν ισχύουν και τα διαπίστωσα ακόμα όντας στον Προτεσταντισμό, όπως θα αναφέρω παρακάτω. Τα οποία και τους τα γυρίζω μπούμεραγκ με στοιχεία πλέον.

Διδάχτηκα ότι έπρεπε να αναγεννηθώ, έπρεπε να ζητήσω από τον Κύριο το βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος, και ότι έπρεπε να βαπτιστώ στο νερό. Στην συνάθροισή τους δεν πήγα αμέσως. Μεσολάβησε διάστημα  1,5 χρόνου. Ως τότε όμως είχα μάθει την διδασκαλία τους και την αποδεχόμουν.  Μέσα σε αυτόν τον 1,5 χρόνο βασανιζόμουν γιατί άκουγα από τον ραδιοφωνικό σταθμό τους ότι αν δεν βαπτιστεί κάποιος θα χαθεί αιώνια. Και δεν θα λάβει μέρος και στην αρπαγή της εκκλησίας. Αρχές του 2000 άκουσα μια βραδινή εκπομπή με θέμα ‘’Το βάπτισμα στο νερό’’. Σε αυτήν μιλούσαν για το βάπτισμα στο νερό μέσα από την Καινή Διαθήκη και έφεραν και αποσπάσματα πατέρων της εκκλησίας που έλεγαν για το βάπτισμα. Όμως προσέξτε την πονηρία τους. Δεν έφεραν κανένα απόσπασμα που να απαγορεύει τον νηπιοβαπτισμό. Τόνιζαν ιδιαίτερα αυτό που λέει ο Κύριος στο ευαγγέλιο του Μάρκου ‘‘ο πιστεύσας και βαπτισθείς σωθήσεται ο δε απιστήσας κατακριθήσεται’’, χωρίς να αναφέρουν το ίδιο συχνά την ίδια εντολή στον Ματθαίο (28/κη: 19), που λέει το αντίθετο και που φυσικά σημαίνει ότι η σειρά δεν παίζει ρόλο. Άλλωστε, όπως έψαξα και έμαθα αργότερα, εξ αρχής βάπτιζαν και τα νήπια. Λογικό είναι οι χριστιανοί αρχικά να βαπτίζονταν μεγάλοι, εφόσον ο χριστιανισμός ήταν στην αρχή. Έτσι όλα αυτά που φέρνουν ως επιχειρήματα για το βάπτισμα ενηλίκων είναι μεν σωστά, αλλά δεν αναιρούν το νηπιοβαπτισμό. Πουθενά δεν έφεραν κάτι που να λέει ρητά ότι βάπτισμα νηπίων είναι παράβαση. Ακόμα απέκρυψαν όλα τα πατερικά χωρία που μιλάνε καθαρά για νηπιοβάπτισμα.

Πήρα λοιπόν την απόφαση να ψάξω για την εκκλησία της Πεντηκοστής στην περιοχή μου, όπου και πήγα με την αδερφή μου και την μητέρα μου. Οι γονείς μου αρχικά ήταν επιφυλακτικοί, αλλά αργότερα αποδέχτηκαν το γεγονός ότι πήγαμε σε άλλη ‘’εκκλησία’’, χωρίς οι ίδιοι να ενταχθούν πότε εκεί.

ΣΧΟΛΕΙΟΝ ΨΑΛΤΙΚΗΣ: 1ος ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΜΕΛΟΠΟΙΪΑΣ ΜΑΡΤΙΟΣ – ΜΑΪΟΣ 2010

ΣΧΟΛΕΙΟΝ ΨΑΛΤΙΚΗΣ

1^ος ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΜΕΛΟΠΟΙΪΑΣ ΜΑΡΤΙΟΣ – ΜΑΪΟΣ 2010

 

Το «Σχολείον Ψαλτικής» σας προσκαλεί να συμμετάσχετε στον 1^ο  πανελλήνιο διαγωνισμό ΜΕΛΟΠΟΙΪΑΣ που θα διαρκέσει από το Φεβρουάριο έως και το Μάιο του 2010.

 ΠΡΩΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ:      1000 €

Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται μέσα σε προκαθορισμένο χρονικό διάστημα, να μελοποιήσουν το μεγαλυνάριο της Θεοτόκου

 

«Άξιόν εστίν»

 σε οποιοδήποτε ήχο επιθυμούν.

(μέχρι δύο συνθέσεις κάθε διαγωνιζόμενος)

 

Το αποτέλεσμα θα κριθεί από την ισότιμη ψήφο των μελών της κριτικής επιτροπής που θα αποτελείται από τους εξής διακεκριμένους για τις συνθετικές αλλά και εκτελεστικές τους ικανότητες πρωτοψάλτες:

1. Πανοσιολογιώτατο ιερομόναχο και Γέροντα της Ιεράς Αδελφότητος Θωμάδων Αγίου Όρους, π. Θωμά.
2. Άρχοντα Δομέστιχο της Μ. τ. Χ. Ε. κ. Δημοσθένη Παϊκόπουλο.
3. Άρχοντα Πρωτοψάλτη της Α. Α. Κων/πόλεως, κ. Χαρίλαο Ταλιαδώρο.
4. Άρχοντα Πρωτοψάλτη της Α. Α. Κων/πόλεως, κ. Δημήτριο Ιωαννίδη.
5. Πρωτοψάλτη Μηνά Μηναΐδη.
6. Πρωτοψάλτη Νικόλαο Γιάννου.

ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

 

Η μελοποίηση θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από τα εξής:

 1. Εκκλησιαστικό ύφος, με την έννοια ότι η σύνθεση προορίζεται για λειτουργική χρήση.

2. Σωστή μουσική δομή.

3. Πρωτοτυπία και έμπνευση (όχι διασκευές άλλων γνωστών «άξιόν εστίν»).

4. Να είναι ανέκδοτη και να μην έχει ήδη τυπωθεί σε βιβλίο.

5. Η ορθογραφία θα ληφθεί υπόψη μόνο σε περίπτωση που αντίκειται σε θεμελιώδεις ορθογραφικούς κανόνες (όχι λεπτομέρειες).

Κάποια κριτήρια είναι αντικειμενικά, κάποια άλλα πιο υποκειμενικά και αυτό θα πρέπει να ληφθεί υπόψη από τους υποψηφίους και σε συνδυασμό με τα μέλη που αποτελούν την κριτική επιτροπή.

 Οι κριτές θα βαθμολογήσουν τις μουσικές συνθέσεις, στις οποίες δε θα φαίνεται το όνομα του μελοποιού, με άριστα το δέκα (10) και ο μέσος όρος και των έξι (6), θα κρίνει τον τελικό νικητή. Το «Σχολείον Ψαλτικής» δε φέρει καμία ευθύνη για το τελικό αποτέλεσμα το οποίο θα προκύψει από τη βαθμολογία αποκλειστικά της κριτικής επιτροπής.