ΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Περιγραφή ενός ιστορικού εμπειρικού «υποδείγματος»

«Μάταιοι οι την πάσαν οικονομίαν τού Θεού αθετούντες και την της σαρκός σωτηρίαν αρνούμενοι και την παλιγγενεσίαν αυτής ατιμάζοντας…»
(Ειρηναίος)

Ο Γνωστικισμός ήταν ένα ευρύ πνευματικό, θρησκευτικοφιλοσοφικό ρεύμα, που απείλησε σοβαρά την Εκκλησία κατά τον Β’ αιώνα, με έντονες συγκρητιστικές τάσεις από στοιχεία ελληνικά, βαβυλωνιακά, αιγυπτιακά, ιρανικά, ιουδαϊκά (τού αιρετικού Ιουδαϊσμού) και χριστιανικά. Οι εκφραστές αυτού τού ρεύματος, με τη διδασκαλία τους για το Θεό, τον κόσμο, τον άνθρωπο ανέτρεπαν όλο το αποστολικό κήρυγμα της Εκκλησίας και το μυστήριο της θείας Οικονομίας, γιατί:

• Δίδασκαν ένα θεό απόλυτα «ξένο» και «άσχετο» προς την ιστορία και τον κόσμο, (αντιϊστορική αντίληψη για το Θεό).
• Διέκριναν οξύτατα τον «Αγαθό Θεό» από τον «Δημιουργό Θεό».
• Υποτιμούσαν βαθύτατα τον άνθρωπο, την ύλη και τον κόσμο.
• Χαρακτηρίζονταν από έναν έντονο αντιϊουδαϊσμό.
• Αμφισβητούσαν τον Χριστό της ιστορίας ως τον σαρκωθέντα Θεό Λόγο.
• Κήρυτταν ότι η σωτηρία τού άνθρωπου δεν είναι αποτέλεσμα τού λυτρωτικού έργου τού Χριστού και δωρεά τού Πνεύματος μέσα στην Εκκλησία, αλλά καρπός κάποιας σχέσης με μια μυστική «γνώση», που ο Χριστός εμπιστεύτηκε σ’ έναν από τους Αποστόλους, και η οποία γίνεται κτήμα από τους «πνευματικούς» ανθρώπους της Εκκλησίας.

Στην πνευματική αναμέτρηση που ακολούθησε (σ’ αυτή διακρίθηκαν οι εκκλησιαστικοί συγγραφείς και πατέρες τού Β’ αιώνα, όπως ο Ιππόλυτος, ο Τερτυλλιανός, ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς, ο Ωριγένης, αλλά προ πάντων ο αγ. Ειρηναίος), η Εκκλησία αντιπαρέτασσε τις εξής μέγιστες αλήθειες:

• Ότι ο Θεός της Βίβλου και της Εκκλησίας δεν είναι «άσχετος» και «ξένος» προς τον κόσμο, ένα Απόλυτο Ον, «άφιλο» και «ακοινώνητο», αλλ’ Αυτός που αποκαλύπτεται «εν χρόνω» ως Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα, για να σώσει τον κόσμο.

• Ότι δεν υπάρχει διάκριση ανάμεσα στον Αγαθό και Δημιουργό Θεό, ανάμεσα στο Θεό της Παλαιάς και στο Θεό της Κ.Δ. Ο Ένας και αυτός Θεός δημιούργησε τον κόσμο, όχι με κάποιες μεσάζουσες θεότητες, αλλά με τα «δυο Του χέρια», τον Λόγο και το Πνεύμα (άγ. Ειρηναίος).

• Ότι ο κόσμος και η ύλη δεν είναι ευτελή δημιουργήματα ενός κατώτερου Θεού, που μια μέρα θα καταστραφούν, αλλά αποτελούν έργα της αγάπης και της ελευθερίας τού Θεού. Κι ένας τέτοιος κόσμος αγιάζεται μέσα στην Εκκλησία και θα μετάσχει στην μεταμόρφωση των πάντων κατά την εποχή των Εσχάτων. Η πτώση τού κόσμου και το κακό δεν έχουν σχέση με την ύλη, αλλά είναι καρπός της ελευθερίας των πρώτων ανθρώπων.

• Ότι ο άνθρωπος δεν αποτελεί κάποιο κρίκο στην όλη καταστροφική πορεία της δημιουργίας, αλλά το τελευταίο έργο τού Θεού, που συγκεφαλαιώνει την υλική και πνευματική πραγματικότητα και καλείται να κάνει, με τη χάρη τού Πνεύματος, τη δική του ανοδική πορεία προς την τελείωση.

ΝΕΟΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΙΔΩΛΑ ΤΗΣ «ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ»

Το 1987 πραγματοποιήθηκε στην Ιερά Μονή Σκαφιδιάς της Ιεράς Μητροπόλεως Ηλείας, το δεύτερο Διεθνές Σεμινάριο Συλλόγων Πρωτοβουλίας Γονέων με γενικό θέμα: «Το κύμα του αποκρυφισμού στην Ευρώπη σήμερα». Ο F. W. Haack στην βασική του εισήγηση με θέμα: «Ο κόσμος της Εκκλησίας και η νεοειδωλολατρεία» υπογράμμισε ότι κατά την χριστιανική αντίληψη ο κόσμος έχει δημιουργό• δημιουργήθηκε από τον Θεό.

Όμως, ο Θεός δεν εδημιούργησε τον κόσμο έτσι, όπως εμείς τον γνωρίζουμε σήμερα: «Και είδεν ο Θεός τα πάντα, όσα εποίησε, και ιδού καλά λίαν» (Γεν. Α’ 31).
Στον άνθρωπο ο Θεός έδωσε ειδική αποστολή• να διευθύνει και να διαμορφώνει την δημιουργία: «και ευλόγησεν αυτούς ο Θεός λέγων αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και πληρώσατε την γην και κατακυριεύσατε αυτής»• «και έλαβεν Κύριος ο Θεός τον άνθρωπον ον έπλασε και έθετο αυτόν εν τω Παραδείσω της τρυφής, εργάζεσθαι και φυλάσσειν». «Και έπλασε ο Θεός έτι εκ της γης πάντα τα θηρία του αγρού και πάντα τα πετεινό του ουρανού και ήγαγεν αυτά προς τον Αδάμ, ιδείν τι καλέσει αυτά» (Γέν. α’ 28. β’ 15. 19).  Το έργο αυτό, το να διεθύνει και να διαμορφώνει τη δημιουργία, το κάνει ο άνθρωπος από την αρχή. Και αυτό, ανεξάρτητα από το αν γνωρίζει ότι ο Θεός του το ανέθεσε ή όχι.

Mme. Blavatsky

__________________Ο άνθρωπος διαμορφώνει αυτόν τον κόσμο.

Αν παρατηρήσουμε σήμερα τον κόσμο, δεν θα μείνουμε ευχαριστημένοι από την κατάσταση του. Σε παγκόσμια κλίμακα παρατηρούμε ένα φαινόμενο που μας προξενεί φόβο, λόγου χάρη ο θάνατος της φύσεως, κάτω από την επίδραση του ανθρώπου. Όλοι γνωρίζουμε ότι ο άνθρωπος έχει δυνατότητες να κάνει υπέροχα πράγματα. Και αυτές τις δυνατότητες, του τις έδωσε ο Θεός. Όμως τα έργα του άνθρωπου μπορεί να είναι και καταστρεπτικά.
Όπως υπογράμμισε ο F. W. Haack, ποιος θα μπορούσε να σκεφτεί πριν από 100 χρόνια πως ο άνθρωπος θα ήταν δυνατόν να δηλητηριάσει τη θάλασσα, ώστε να μην μπορεί να κάνει μπάνιο;
Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι ο άνθρωπος όντας κυρίαρχος στη φύση, “κατακυριεύει» τη γη και «άρχει». Όμως κυριαρχεί στη φύση• για το καλό ή για το κακό; Αυτό εξαρτάται από την μεταχείριση που κάνει στη δημιουργία του Θεού. Διαμορφώνει τον κόσμο σύμφωνα με την εικόνα που έχει για τον κόσμο.
Ας πάρουμε ένα παράδειγμα: Αν ένα μοναστήρι αποτελεί προσδιοριστικό σημείο για την όραση, αν ένας ναός αποτελεί το επίκεντρο ενός τόπου ή ενός χωριού και η εικόνα του εντάσσεται αρμονικά στο όλο τοπίο, αυτό σημαίνει πως στην όλη οικοδομή εκφράζεται η πίστη του ανθρώπου. Αυτό γίνεται φανερό στην εικόνα ενός χωριού, ιδιαίτερα στα παλαιότερα χρόνια.

Αυτή η εικόνα επιδρά ευεργετικά στη ψυχή του άνθρωπου, ενώ η εικόνα της μοντέρνας πόλεως ασκεί εντελώς διαφορετική επίδραση πάνω στον άνθρωπο. Σήμερα, ο εσωτερικός πυρήνας και ο περίγυρος μιας μοντέρνας πόλεως, λόγου χάρη της Αθήνας, όπως διαμορφώθηκε τα τελευταία χρόνια, δεν μας είναι καθόλου ευχάριστος. Σχηματίζουμε την πεποίθηση ότι δεν μπορεί κανείς να ζήσει εδώ. Η εικόνα αυτή, εικόνα της μοντέρνας πόλης, εκλαμβάνει το «άρχειν» και «κατακυριεύει» εγωκεντρικά. Σ’ αυτήν την περίπτωση, ο άνθρωπος βλέπει τον κόσμο χρησιμοθηρικά και με βάση αυτήν την εικόνα που δημιουργεί για τον κόσμο τον διαμορφώνει• κατά την έκφραση του F. W. Haack: διαμορφώνουμε τον κόσμο σύμφωνα με αυτό που πιστεύουμε. Νέοι άνθρωποι από άλλες χώρες, πρόσθεσε ο Haack, λένε πως πηγαίνουν ευχαρίστως στην Ελλάδα, όπου ακόμη ο κόσμος βρίσκεται σε τάξη, όπου οι άνθρωποι συμπεριφέρονται αναμεταξύ τους ανθρώπινα.
Αλλά ας μη γελιόμαστε: Δεν υπάρχει κανένας νόμος, ώστε ο κόσμος στον οποίον βρισκόμαστε να διατηρηθεί καλός. Υπάρχουν κριτικοί στην εποχή μας που υποστηρίζουν ότι ο μελλοντικός κόσμος θα προσβληθεί από μία δηλητηρίαση. Βλέπουμε σήμερα πως όλα οδηγούνται στην καταστροφή. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε διάφορες θέσεις. Μία από αυτές είναι: ας πάρουμε σήμερα ό,τι μπορούμε να πάρουμε, και τι θα γίνει αύριο, αυτό μας είναι αδιάφορο.
Πολλές αιρέσεις και παραθρησκευτικές ομάδες συμπεριφέρονται έτσι και στηρίζονται στην απαισιόδοξη ιδεολογία τους. Όμως οι χριστιανοί δεν διακατέχονται από μία τέτοια απαισιοδοξία.
Κατ’ αρχήν, πιστεύουμε πως ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο την αποστολή να διαμορφώσει τον κόσμο. Εμείς οι χριστιανοί καλούμεθα να διαμορφώσουμε τις μεταξύ μας σχέσεις. Σ’ αυτό το θέμα η αποστολή μας είναι δεδομένη.

__________________ Η διπλή εντολή της αγάπης
Στο σεμινάριο στο οποίο αναφερθήκαμε, ο Δυτικός πολιτισμός προσδιορίσθηκε σαν «πολιτισμός των δέκα εντολών». Όμως για μας οι δέκα εντολές δεν έχουν την ίδια σημασία όπως στο Ισραήλ. Ο Χριστός άσκησε κριτική στους πιστούς του νόμου, στους φαρισαίους. Ο πολιτισμός των δέκα εντολών έχει για μας ένα πρόλογο που είναι η διπλή εντολή αγάπης.
Ο Χριστός ρωτήθηκε, ποια είναι η ανωτέρα εντολή, και απάντησε: «Διδάσκαλε, ποία εντολή εν τω Νόμω; Ο δε Ιησούς έφη αυτώ• αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εν όλη τη καρδία σου και εν όλη τη ψυχή σου και εν όλη τη διανοία σου• αύτη εστί πρώτη και μεγάλη εντολή. Δευτέρα δε όμοια αύτη αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν. Εν ταύταις ταις δυσίν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται» (Ματθ. κβ’ 36-40). Έχουμε λοιπόν εδώ ένα παγκόσμιο πολιτισμό που θεμελιώνεται στην αγάπη.

Μπορεί να δει κανείς τη γιόγκα ως απλή γυμναστική, αποκομμένη από τον ινδουισμό και το βουδισμό;

Απόσπασμα από :

Είναι η γιόγκα σωματική άσκηση (γυμναστική);
Είναι η γιόγκα ως μυϊκή άσκηση κατάλληλη για τη βελτίωση της υγείας;

Ταγαράκης Χρήστος

Μπορεί να δει κανείς τη γιόγκα ως απλή γυμναστική, αποκομμένη από τον ινδουισμό και το βουδισμό; (Θρησκειολογική προσέγγιση).

Εάν θέλει κάποιος να έχει μία σφαιρική ενημέρωση για τη γιόγκα, ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές, ιδεολογικές ή άλλες πεποιθήσεις του, είναι απαραίτητο να λάβει υπ’ όψιν του και τις θέσεις αυτών που ασχολούνται συστηματικά με τις διάφορες θρησκείες (θεολόγων και θρησκειολόγων). Στο μέρος αυτό της εργασίας, γίνεται σκόπιμα η τεκμηρίωση με βάση μία μη χριστιανική πηγή, που είναι το διεθνούς κύρους Λεξικό της Οξφόρδης για τις παγκόσμιες θρησκείες. Η πηγή αυτή χρησιμοποιείται στα βασικά σημεία της ως έργο αναφοράς από όσους ενδιαφέρονται για θέματα που έχουν σχέση με τις διάφορες θρησκείες (π.χ. θρησκειολογία, φιλοσοφία της θρησκείας κ.τ.λ.), ανεξάρτητα από το θρήσκευμα στο οποίο ανήκουν οι ίδιοι (π.χ. χριστιανοί, βουδιστές, κ.τ.λ.) ή ακόμη και στην περίπτωση που είναι άθεοι. Οι θέσεις του λεξικού αυτού περιέχονται και σε όλες σχεδόν τις εγκυκλοπαίδειες (είτε είναι θρησκευτικές είτε όχι). Ένα επιπλέον κείμενο (Γιαννουλάτος, Αναστάσιος. Επίσκοπος Ανδρούσης νυν Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και πάσης Αλβανίας. ΓΙΟΓΚΑ), που χρησιμοποιείται δευτερευόντως, προέρχεται και αυτό από έναν θρησκειολόγο, δηλαδή από έναν επιστήμονα που μελετά όλες τις θρησκείες. Τέλος, αναφέρονται απλώς, χωρίς καν να συζητηθούν, και λίγες Ορθόδοξες πηγές. Αντικείμενό τους είναι οι διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στη γιόγκα και την νοερή προσευχή (βλέπε: Βιβλιογραφία – σημειώσεις, β2. Γιόγκα και νοερή προσευχή). Έτσι, μπορεί ο ενδιαφερόμενος αναγνώστης, εάν το θέλει, να βρει και μία Ορθόδοξη άποψη για το συγκεκριμένο θέμα. Χάρη σε αυτή την επιλογή των πηγών, μπορεί ο κάθε αντικειμενικός και καλοπροαίρετος αναγνώστης να δει την αλήθεια από πολλές πλευρές, χωρίς να είναι αναγκασμένος να διαβάσει μία χριστιανική ή μια ορθόδοξη άποψη για το θέμα.

Η γιόγκα είναι μέρος της θρησκευτικής λατρείας του ινδουισμού και του βουδισμού. Οι κινήσεις του σώματος (οι λεγόμενες “γυμναστικές ασκήσεις”) που εφαρμόζονται, συνοδεύονται με επικλήσεις θεοτήτων. Συνήθως λέγεται το “ΟΜ”, επαναλαμβάνεται κάποιο “μάντρα”, δηλαδή μία φράση που επαναλαμβάνει κανείς προσευχόμενος σε μια θεότητα (όπως οι Χριστιανοί επαναλαμβάνουν την ευχή – νοερή προσευχή – “Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού ελέησον με”). Επιπλέον, αυτοί που εφαρμόζουν τη γιόγκα, κάνουν και διάφορες άλλες προσευχές, οι οποίες απευθύνονται σε κάποια άγνωστη υπέρτατη δύναμη ή σε κάποιους θεούς. Οι λίγες ομοιότητες και οι σημαντικές διαφορές που υπάρχουν μεταξύ του διαλογισμού (π.χ. με την επανάληψη των μάντρα) και της νοερής προσευχής (προσευχή του Ιησού, ευχή, κομποσκοίνι), παρουσιάζονται αναλυτικά σε άλλες πηγές. Μερικά βιβλία, που αναφέρονται σε αυτό το θέμα, παρουσιάζονται στην Βιβλιογραφία – σημειώσεις, β2. Γιόγκα και νοερή προσευχή. Το θέμα αυτό θα αποτελέσει και αντικείμενο ενός επόμενου συγγραφικού πονήματος.

Η γιόγκα παρουσιάζεται στις δυτικές κοινωνίες ως γυμναστική, με στόχο να γίνει πιο εύκολα αποδεκτή, από άτομα που ανήκουν σε μία τουλάχιστον από τις εξής κατηγορίες:
- έχουν περιορισμένες γνώσεις για τις μεγάλες παγκόσμιες θρησκείες (χριστιανισμό, ινδουισμό, βουδισμό, ισλάμ),
- έχουν επιφανειακή γνώση για την δική τους πίστη,
- είναι αδιάφοροι ή μισό-αδιάφοροι θρησκευτικά,
- είναι άθεοι.

Είναι η Αγία Γραφή ο Λόγος του Θεού;

Απάντηση του π. Γεωργίου Μεταλληνού στην Ερώτηση:

“Μπορούμε να αποκαλούμε την Αγ. Γραφή Λόγο του Θεού; Και αν ναι, εννοούμε το γράμμα η το περιεχόμενο του ευαγγελίου;”

Λοιπόν, το πρώτον: Ο δυτικός κόσμος , κυρίως η προτεσταντική πλευρά του δυτικού Χριστιανισμού, μας έμαθε με την απολυτοποίηση της φράσης “λόγος του Θεού”. Το μάθαμε στα κατηχητικά , το πήραμε κ’ εμείς και λέμε “Η Αγία Γραφή [είναι] ο Λόγος του Θεού”.  Έμμεσα είναι ο λόγος του Θεού. Δηλαδή αυτό που λέει η Αγία Γραφή, ο Θεός το ορίζει. Αλλά αν μιλήσουμε με ακρίβεια  επιστημονική, οχι! Tο γράμμα της Αγίας Γραφής δεν είναι ο Λόγος του Θεού.

ΕΙΔΩΛΟ καταντά η Αγία Γραφή στον Προτεσταντισμό!

Διότι ο Θεός δεν ομιλεί καμιά γλώσσα, πρώτα απ’ όλα. Ούτε Εβραϊκά. Το πρόβλημα ετέθη από τον Γρηγόριο Νύσσης. που συνεχίζει τον Κρατύλο του Πλάτωνος από πλευράς γλωσσολογικής. Ο Δεύτερος μεγάλος Έλληνας γλωσσολόγος είναι ο Γρηγόριος ο Νύσσης, στα έργα του κατά Ευνομίου. Δεν γράφει καμιά γλωσσολογία σαν τον Μπαμπινιώτη, αλλά , απαντά σε ερωτήματα γλωσσολογικά.

Επομένως λοιπόν, το πρόβλημα είναι το εξής: Το ότι δεν είναι η Γραφή, αυτή καθαυτή ως γράμμα , ως βιβλίο, “Λόγος του Θεού”. [Αν το αποδεχτούμε αυτό] τότε την μεταβάλλουμε σε “Κοράνιο”. Ο καημένος ο Μωάμεθ είπε ότι ο Θεός , δια του Αρχαγγέλου Γαβριήλ, του έδωσε το Κοράνιο! Το πέταξε ο Αλλάχ από ψηλά (ευτυχώς που δεν πήρε κανένα κεφάλι..). Το ότι είναι τυπωμένο βιβλίο, ούτε καν να το πεις! Ξέρετε, έχει συνέπειες. Έχω πάει πολλές φορές και στο Ιράν και στο Ιράκ κτλ για συνέδρια και είμαστε πάντα προσεκτικοί. Όταν μιλούμε για την Τριαδικότητα του Θεού, σηκώνονται οι μεγάλοι Θεολόγοι τους (γιατί έχουν κ’ αυτοί τους Θεολόγους τους..) και σου λέει “Παντρεύτηκε ο Θεός και έκανε γιό“; Το καταλαβαίνει ανθρωποπαθώς. Τι να του πεις τώρα; Δεν μπορείς να σκεφθείς; Του λες “όχι έτσι…”. Γιατί με έβαλαν εμένα 2-3 φορές να τα αναλύσω, [και] λέω “Παναγία μου! Σε εμένα έτυχε να τους μιλήσω περί Αγίας Τριάδος;!“. [Τα λέω αυτά] και λόγω της αμαρτωλότητάς μου και λόγω του ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ , οι άνθρωποι. Έχουν άλλες “προσλαμβάνουσες παραστάσεις”.

Λοιπόν, για να το ολοκληρώσω: Η Γραφή , αυτή καθαυτή, ως γράμμα, ως κείμενο, δεν είναι Λόγος του Θεού. [Αυτά] μας τα ανέλυσε ο παπαγιάννης ο Ρωμανίδης. Ξέρετε ο Ρωμανίδης (αιωνία του η μνήμη!) έφερε στην επιφάνεια την αγιοπατερική παράδοση. Δεν είναι ότι βρήκε δικά του [θεολογικά εφευρήματα] , γιατί όταν λένε “ε, είναι του Ρωμανίδη….”, αμ δεν είναι του Ρωμανίδη! Είναι Παλαιά, Καινή Διαθήκη, Οικουμενικές σύνοδοι, οι Πατέρες και μητέρες της Εκκλησίας! Είναι η εμπειρία των Αγίων. Αυτό έκαμε ο παπαγιάννης ο Ρωμανίδης. Ηρθε και μας ταρακούνησε ,τα νερά που ήτανε λιμνάζοντα.

Ετσι , λοιπόν, λέει ότι η Γραφή τι είναι; “λόγος περί του λόγου του Θεού”. [Είναι] ιερό βιβλίο! Που καταλήγουμε όμως; Αυτό που λέγει ένας Άγιος της Εκκλησίας: [Ότι] εάν καούν αυτομάτως όλα τα βιβλία της Αγίας Γραφής (παλαιάς και καινής διαθήκης)  , ένας Άγιος θα [μπορέσει να] ξαναγράψει την Αγία Γραφή , εν Αγίω Πνεύματι. Είναι “φορέας” της Αγίας Γραφής, της Αποκαλύψεως του Θεού. Θα [μπορούσε να] ξαναγραφεί η Γραφή! Γι’ αυτό λέμε πως η παραβολή του Ασώτου είναι το ευαγγέλιο του ευαγγελίου: Αν δεν είχε σωθεί τίποτε άλλο, μόνο η παραβολή του ασώτου, ξέρουμε ότι υπάρχει Θεός, γιατί υπάρχει, ο άνθρωπος [και] η σχέση του με τον Θεό, όλα τα μυστήρια της πίστεως λύνονται εκεί.

Αν πίστευες θα είχες γίνει καλά…

Ενοχική συνείδηση και Ε.Α.Ε.Π… μια σχέση αγάπης!

Απαγορεύεται  δια αμβωνικού ροπάλου η  ακρόαση στους άγαμους και ανήλικους Ε.Α.Πίτες

Τάδε  έφη : οι  ενήλικες έγγαμοι  Ε.Α.Π.ίτες

 

Δεν ήθελε να σπουδάσει η κόρη τους ξένες γλώσσες, γιατί θα μιλούσε πολλές γλώσσες, εάν γινόταν Πεντηκοστιανή!!!

Ο Σ.Μ. πίεζε τον Χ.Α. να προσηλυτίσει τη γυναίκα του Μ., η οποία αντιδρούσε και την οποία αποκαλούσε σατανά. Δεν άφηνε να βαπτίσουν το παιδί τους και κάποια ημέρα στις αρχές του Ιουνίου 1989, όταν πήγαν στο σπίτι του αδελφού του Απ.Μπ., τον έπιασε κρίση και έβγαζε από το στόμα του αφρούς και φώναζε: “ευχαριστώ, Χριστέ μου, που γνώρισα την αλήθεια, βλέπω στο πρόσωπο της γυναίκας μου και των παιδιών μου το σατανά”. Όταν στο σπίτι τους ήρθε ο Σ.Μ. με τον Π., ο γαμπρός του συνήλθε αμέσως. Εν τω μεταξύ είχε συγκεντρωθεί πολύς κόσμος από τη γειτονιά στο σπίτι, περίπου 10-15 άτομα. Ο Σ.Μ. τότε βρήκε την ευκαιρία και άρχισε το κήρυγμά του. Προσπαθούσαν τόσον αυτός όσο και ο Π. να τους πείσουν ότι η «εκκλησία» τους ήταν ορθή και όχι η ορθόδοξη θρησκεία.

Έλεγε ο Σ.Μ. ότι το 1992 θα έρθει το τέλος του κόσμου και θα γίνει η αρπαγή της «εκκλησίας», γι’ αυτό τους προέτρεπε να τον ακολουθήσουν για να σωθούν. Οι παρευρισκόμενοι τότε αγανάκτησαν και ο νεκρός σήμερα αδελφός του τους έδιωξε. Ο μάρτυρας δήλωσε ότι πιστεύει πως η κρίση του γαμπρού του ήταν φτιαχτή. Το έκανε επίτηδες για να έρθουν σε επαφή με τον κόσμο και, να δείξουν ότι δήθεν ο Σ.Μ. είχε θεραπευτικές ικανότητες. Ακόμα ο γαμπρός του Χ.Α. πιεζόταν από τον Σ.Μ. να προσηλυτίσει τη γυναίκα του και αυτός της έλεγε ότι δεν πρέπει να δουλεύουν, ούτε να σπουδάσει η κόρη τους ξένες γλώσσες, γιατί θα μιλούσε πολλές γλώσσες, εάν γινόταν Πεντηκοστιανή⁴¹. Επίσης κατέθεσε ότι μέσα στη Μονάδα της Π.Α. υπήρχε ο «προφήτης»⁴² Ι.Β. Ήταν έτοιμη και η αδελφή μας να αλλάξει θρησκεία, επισήμανε, αλλά την απέτρεψαν από αυτό τα αδέλφια της⁴³.

Η κληρονομημένη γέννα οργής της Ε.Α.Ε.Π (μέρος 1ο)

«Πρέπει η ψευδής ματιά να συγκαλύψει αυτό που ξέρει η ψευδής καρδιά»

(Μακμπέθ)

Άστοχα μηνύματα έρχονται καθημερινά στο blog μας από κρυμμένους πρεσβυτέρους ή  πάστορες της Ε.Α.Ε.Π  που αναρωτιούνται γιατί να υπάρχει άραγε τέτοια επιθετικότητα και οργή ενάντια τους από τα πρώην μέλη της.
Δεν μπαίνουνε καν στον κόπο να αναρωτηθούν ότι αυτό που γεννάει τελικά  η ομάδα τους δεν είναι οι μεταμορφωμένοι  εν Χριστώ άνθρωποι αλλά οι αποκλειστικά εθελόδουλοι μελλοντικοί εργάτες μια ομάδας που απλά  φωνάσκει  ότι (εκ)χριστιανίζει.

Η  Ε.Α.Ε.Π  είναι μια ομάδα που υποσχέθηκε ότι θα αλλάξει πρώτα την Ελλάδα και μετά τον κόσμο. Σε τέτοιες ενθουσιαστικές υποσχέσεις μπορεί εύκολα και γρήγορα να ενταχθούν πολλοί νέοι αλλά και ηλικιωμένοι. Ο καθένας για διαφορετικούς λόγους. Οι νέοι για να εκπληρώσουν την επανάστασή τους μέσα από την  «άμεση δημοκρατία» μιας εδώ και τώρα βασιλείας της αίρεσης και οι ηλικιωμένοι για να «διορθώσουν» να  κουκουλώσουν ή και για να αναπληρώσουν  τις αστοχίες του παρελθόντος,  ανακαλύπτοντας την ανάπαυση του καναπέ της  Ε.Α.Ε.Π.

 

 

Η Ε.Α.Ε.Π και η θεολογία του Αυνανισμού!

Η Ε.Α.Ε.Π κατάφερε και έλυσε το μεγαλύτερο ποιμαντικό πρόβλημα όλων των Εκκλησίων. Απαγορεύονται οι πορνικές σχέσεις αλλά επιτρέπεται ο …αυνανισμός! Οι νεαροί hot ΕΑΕΠίτες απαγορεύεται να έχουν εξωγαμικές σχέσεις αλλά δεν είναι κακό να αυνανίζονται(!!!) για να καθαρίζει το μυαλό (!!!) σύμφωνα με δηλώσεις Ποιμένα ή και ποιμένων της σύναξης. Το εγκόλπιο αναμένει με αγωνία διάψευση! Ακόμα και εμείς που τους ξέρουμε, ΔΕΝ πιστεύουμε ότι ξέπεσαν τόσο πολύ! Ο Θεός να τους ελεήσει!

Η κουλτούρα του Ναρκισσισμού

Αγαπώ τον εαυτό μου…αγαπώ τον Χριστό μου.
Αγαπώ τον σκύλο μου…αγαπώ την σωτηρία μου.
Αγαπώ την αίρεσή μου…αγαπώ την  βίβλο μου.
Αγαπώ το σπίτι μου…αγαπώ  τα χαρίσματά μου.
Αγαπώ την γλωσσολαλιά μου…αγαπώ τις προφητείες μου.
Αγαπώ τις ερμηνείες της Γραφής μου…αγαπώ να με ακούνε όλοι.
Αγαπώ τα κηρύγματά μου…αγαπώ τον άμβωνά μου.

The big mouth of e.a.e.p stikes again

Μόνο ο Χριστός Σώζει…ναι, αλλά μόνο στις συνάξεις μας!

Εμείς έχουμε την εξουσία από το Άγιο Πνεύμα να ερμηνεύσουμε τις Γραφές…ναι, αλλά οι Γραφές δεν ήταν ποτέ δικές μας και το πνεύμα μας δεν ήταν ποτέ άγιο… αλλά μόνο άγριο!

Εμείς είμαστε οι αναγεννημένοι εκ του Θεού… ναι, αλλά θα σας αλλάζαμε τα φώτα στις μηνύσεις!

Εμείς δεν είμαστε κρατική θρησκεία… ναι, αλλά θα γουστάραμε να είμασταν  εθνική εκκλησία με κρατικά δεκανίκια!

Εμείς ζούμε την αγάπη του Χριστού…ναι, και τσακίζουμε όποιον νομίζει ότι την γλύτωσε απο τα νύχια μας!

 

Η ε.α.ε.π και οι αδιαφιλονίκητοι εραστές της : τα κρατικά δεκανίκια …ΠΡΟΣΕΧΩΣ!!

Κοιμήθηκε ο Άγιος Πατριάρχης Σερβίας Παύλος

Την Ευχή σου άγιε!

Άγιος Θεόδωρος Κουζμίτς: Η Τρομοκρατία των…Αγίων!

Απόσπασμα ομιλίας του π.Κων/νου Στρατηγόπουλου

ΜΗ ΤΗΝ ΧΑΣΕΤΕ!

Η ΚΑ’ Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη Εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών και Ιερών Μητροπόλεων για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας.

Τέλος των εργασιών της ΚΑ` Πανορθοδόξου Συνδιάσκεψης Εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών και Ιερών Μητροπόλεων για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας

Η ΚΑ’ Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη Εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών και Ιερών Μητροπόλεων για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας πραγματοποιήθηκε, υπό την αιγίδα του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Πειραιώς, από 2 έως 4.11.2009, με την φιλόξενη φροντίδα του Σεβ. Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ και υπό την προεδρία του Σεβ. Μητροπολίτου Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ. Μελετίου, με θέμα: «Σύγχρονες αιρέσεις – προέλευση, εκδηλώσεις, κατανόησή τους»

Η Συνδιάσκεψη, με σεβασμό προς την θρησκευτική ελευθερία και αφού μελέτησε τα προβλήματα που δημιουργούνται από την δραστηριότητα των νεοφανών αιρέσεων υπογραμμίζει ότι:

«Η ύπαρξη πολλών ομολογιών είναι σημείο θλιβερό. Είναι δικαιολογημένη η διοικητική διαίρεση των διαφόρων τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, αλλά δεν δικαιολογείται η αποκοπή από την Μία Εκκλησία μεγάλων ομάδων ανθρώπων και η δημιουργία άλλων «Εκκλησιών» με διαφορετική διδασκαλία και διαφορετική πίστη για τον ΕΝΑ Χριστό.

Σε παλαιότερες εποχές, αυταρχικά πολιτικά καθεστώτα αρνούνταν στους αιρετικούς δικαίωμα ύπαρξης. Σήμερα η ελευθερία συνειδήσεως είναι αδιαφιλονίκητη. Η Εκκλησία, πιστή στον λόγο τού Χριστού, αναγνωρίζει το δικαίωμά τους να πιστεύουν ό,τι οι ίδιοι θέλουν. Δεν παύει όμως να διακηρύσσει, ότι η ύπαρξη αιρέσεων είναι ζημία για την Εκκλησία του Χριστού, αφού έχει σαν αποτέλεσμα την απώλεια πολλών για την αιώνια ζωή.

Οι τάχα αποκαλύψεις του Θεού σε διάφορους αιρετικούς πρέπει να αντιμετωπίζονται με πολλή δυσπιστία. Αν προέρχονταν από τον Χριστό θα οδηγούσαν σε αγάπη, ταπείνωση, ειρήνη, νηφαλιότητα και ενότητα πίστεως. Αποκαλύψεις που δεν προέρχονται από τον Χριστό προκαλούν ταραχή, σύγχυση, διχοστασίες και διαιρέσεις.